Original subtitles

Pas op, Tom. Wacht. - Kiki, heb jij die tijdschema's?

Ja, ik heb hem. - Gaat het? Voorzichtig, papa.

Heb je hem? - Ja, ik heb 'm.

Kiki, check je de afstand?

Vooruit, ze willen over een halfuur ondergaan.

Ben je klaar voor je grote moment, Elisabeth?

Oké, laatste briefing.

Papa, ik heb vannacht eens liggen denken.

We blijven beter maar vijf minuten op min 100.

Hoe? Geen tien? - Nee, Tom. Vijf.

Allee. Cézaire, geen tien minuten? - Op 100 meter is vijf minuten al goed.

Dus... Afdalen vijftien minuten. Vijf minuten op min 100.

En 3,5 uur om terug naar boven te komen, inclusief stops.

En Tom, bij de stops blijf je stilhangen deze keer, ja?

Ja.

Oké, final checks?

Nog eens bedankt, schatje.

Je wordt maar één keer zestig, mama. - Dat weet ik.

Papa? Mama?

Wat is er gebeurd? - Ze kwamen te snel naar boven.

Waar zijn de ouders?

Die zijn nog beneden. - Sein de helikopter.

Heb je je stops gedaan? Je stops?

Ik heb ze niet gevonden. Ik zag ze enkel zakken.

Ga mee met Tom. Breng hem naar het ziekenhuis.

Ik ga opnieuw naar beneden. Ik haal ze boven. Ga mee met Tom.

Hé, Tommeke. - Hoi.

Is er iets? - Nee, het is mama haar verjaardag, hè.

Ja. - Het is een jaar geleden, dus ik dacht:

misschien moeten we nu eindelijk eens papa zijn bureau opruimen samen?

Ja, maar ik moet nog eten en... - Doe maar rustig. Kom als je klaar bent.

Ja, maar ik moet ook nog naar de winkel...

Tom, we hebben heel het weekend.

In de namiddag of zo?

Ik blijf gewoon denken, als ik toen niet had gepanikeerd dat...

Het is oké. Ik zal het wel doen.

Centrale Bank van Belgisch Congo

Schelfthaut? - Luitenant Schelfthaut?

Code 608 aan het kanaal in Molenbeek. Gelieve u zo snel mogelijk te melden.

Ik ben stand-by. Heb je de ploeg van wacht al gebeld?

Die zijn weg, gevorderd door het parket. Sorry.

Oké. Ik kom.

Ik kom hier al een week of vier nu. Ik ben verslaafd aan cocaïne.

Bedankt, Marijke.

Tamara? - Ik ben verslaafd aan crack.

Het is begonnen op mijn zestiende, gewoon met een joint. Je weet hoe dat gaat.

Ik ben nog wat moe. Ik weet niet hoe het met jullie zit...

Zweten, kwaad worden op iedereen. - Jonas?

Jonas?

Dat is toch de naam, hè?

Eh, ja.

Ik ben dus Jonas. Ik ben verslaafd aan heroïne.

Toen ik twaalf was, ben ik misbruikt door een leraar van mij.

Ik ben beginnen te smoren.

Dat was dan niet meer genoeg, beginnen te spuiten en zo.

Mijn ouders hebben dat ontdekt. Die hebben me buitengesmeten.

Even later is mijn vriendin ook gestorven.

Ik wil er echt vanaf nu.

En ik wil van jouw bullshit af, Jonas.

Vorige week waren het nog je ouders die gestorven waren

en je vriendin die je had buitengezet. Of herinner je je dat niet meer?

Als je niet eerlijk kunt zijn met jezelf, heb je hier niks te zoeken, Jonas.

Je zit nu helemaal aan de rechterkant, chef. Ik zou weer iets centraler komen.

Oké.

Ja, nu zou je erboven moeten hangen.

Als we die getuige kunnen geloven.

Nog niks te zien hier.

Terug bij de muur.

Zijn er nog andere duikers in het water?

Negatief.

Waarom?

Nee, niks.

Mama?

Kiki?

Kiki, is er iets?

Nee niks, Stan.

Die stomme lamp is uit mijn handen gevallen.

Vettige smurrie, godverdomme.

Kiki?

Iets gevonden?

Oké. Ja, geef maar.

Ah, Nick. - Hey.

Zeg het eens, Borsu. - Ja, dus de duikster heeft...

Goeiemiddag. Nick Cafmeyer, federale. - Christine Schelfthaut.

Jij hebt die hand opgedoken? - Ja.

Is er je iets speciaals opgevallen? - Nee, je ziet daar niks onder water.

Maar je hebt ze toch wel snel gevonden. - Het was een goeie tip.

Een grootvader en zijn kleindochter hebben een hand zien drijven.

Handen drijven niet.

Het kan dat ze de hand gezien hebben, maar dan op het moment dat ze in het water viel.

Vijf seconden later en je ziet er niks meer van.

Dat is wel bizar. Er was niemand anders in de buurt.

Was dat niet gisteren dat het zo gegoten heeft?

We moeten even naar die afvoer daar.

Ga je mee?

Door de regen kan het zijn dat die hand hier uitgespoeld is.

Stan?

Ja, doe maar.

Dat is indrukwekkend. - Dat verwondert je precies.

Nee, helemaal niet. Het is...

Trieste verjaardag. Ik denk aan jou. Als je wilt praten, ben ik er.

Zouden we even mogen... Dat regenputje zou in het kanaal uitgeven.

Vraag eens aan Waterwerken of ze daar met een camera in kunnen.

Je denkt dat we nog stukjes gaan vinden?

Er is nog een derde afvoer. - Aan de overkant van de straat.

Heb je wat kleingeld voor me?

Heb je wat geld voor mij?

Heb je iets voor mij? - Je hebt niet eens geld.

Wil je iets?

Heb jij iets? - Ja.

Vrijdag krijg ik mijn uitkering. - Geen zorgen. Kom.

Kom maar.

Stap maar in.

Hallo. - Hoi.

Als ik je zie, zie ik je mama. - Cézaire.

Het is veel te lang geleden. Mijn schuld.

Je hebt het vast heel druk.

Ik vond een oude foto van jou en papa. Ik dacht dat je die wel leuk zou vinden.

Duik je alweer? - Ik ben er maar een maandje uit geweest.

Waarom? - Ik ruik stilstaand water.

Meen je dat?

Dat kruipt echt in je haar en poriën.

En jij? Werk je nog aan je boek? - Het komt overmorgen al uit.

Je komt toch, hè? - Ja, natuurlijk.

En? Wat heb je vandaag gevonden? Een schat? Een vermist persoon?

Een hand.

Die uit het nieuws? - Ja.

De hand in het kanaal, dat ben jij? - Twee handen. Ze kwamen uit een regenafvoer.

Een droomcarrière. Maar het is misschien het enige waar ik goed in ben.

En dan nog.

Ik heb 107 lijken bovengehaald.

Maar mijn eigen ouders...

Het Boesmansgat is veel te diep. - Ik weet het.

Ik heb ze proberen te vinden. - Dat weet ik.

Het spijt me. Ik bedoelde het niet zo.

Ik verwijt het mezelf ook nog altijd een beetje.

Ik ben ze aan het kwijtraken, Cézaire.

Mijn beeld van hen wordt steeds vager.

Ik wou het aan jou zeggen.

Ik heb haar gezien. Mama.

Christine. Sommige dingen laat je beter rusten.

Ik heb haar gezien. Ze wou me iets duidelijk maken.

Heb jij dat aan papa gegeven?

Ik moet haar terugzien.

Dat is rotzooi. Het brengt alleen maar je hoofd op hol.

Je angsten. Je herinneringen. Je verlangens. Het is troep.

Ik wil haar nog zoveel zeggen.

Het zal geen duidelijkheid brengen. Alleen maar chaos.

Ik ken iemand die je kan helpen. - Helpen waarmee?

Geld. Om te stoppen.

Of misschien meer van dit?

Oké.

Oké, doe maar.

Zo.

Hij is het, chef.

Mag dit ding al uit? - Nee.

Waarom heb ik het op? - Waar we naartoe gaan, is geheim.

Anders zou er te veel volk komen. - Zet mij hier maar af.

We zijn er bijna. - Zet me hier af.

Ik zeg toch... - Alsjeblieft.

Verdomme.

Hij is gesprongen.

Slaap je nog zo slecht?

Ja...

Je bent toch niet ontslagen, hè? - Nee.

Ik ben met een nieuwe business bezig.

Tom, je zou toch even in loondienst blijven?

Ik weet het, Kiki, maar dit is echt een gat in de markt.

Ga je nog naar je psycholoog? En de medicatie?

Als ik deze opportuniteit laat schieten, dan ben ik geflipt. Echt waar.

Ik ken wat mannen en die importeren kroonluchters uit Tsjechië.

Dat zie je in geen enkele antiekwinkel hangen. Dat...

Dat gaat verkopen gelijk zot.

En ze willen me partner maken. - Partner? Zo ineens?

Nee, niet ineens. Ik heb wat etentjes gehad, wat meetings met die mannen.

Partner? In welke juridische vorm? Aandeelhouder?

Ja, aandeelhouder.

Daarom zou ik morgen je auto moeten lenen. - Mijn auto?

Ik kan daar toch moeilijk met mijn brommertje aankomen. Dat gaat niet.

Kiki, van die meeting hangt alles af.

Goeiendag. - Begin maar al. Ik kom eraan.

Pardon. Weet u waar ik Mr. D'Aldekerke kan vinden?

Ze zitten nog in Zwitserland, in de bergen. Ze komen misschien vanavond terug.

Bent u van de politie? - Nee, ik ben van...

Ik zag u eerder bij de combi. U begint ook vroeg te werken.

U bent hier voor het bloed, veronderstel ik. - Bloed?

Ja, op hun nieuwe Mercedes. Allemaal bloed.

Kijk maar. Allemaal bloed. Het droop eraf.

Moet u kijken. Mevrouw was bijna hysterisch.

Excuseer, zou ik commissaris Cafmeyer kunnen spreken?

Ik kijk even of hij nog binnen is. - Ja.

Ah, het is oké. Commissaris?

Commissaris?

Hey. - Ik heb misschien iets.

Een mogelijke aanwijzing waarom de handen zijn afgehakt.

Kent u de eigenaar van het bedrijf waar de handen zijn gevonden?

Ik kan dat nakijken. - D'Aldekerke.

Hun familiefortuin is vergaard in Congo.

Met rubberplantages.

Misschien is het de moeite om te onderzoeken

of die handen iets te maken hebben met de uitbuiting

van de Congolese bevolking in de koloniale tijd.

Dat is een interessante gedachtekronkel.

Mijn grootvader was districtsmedewerker in Bukavu. Mijn vader is daar geboren.

Ze hebben de D'Aldekerkes nog gekend. - Nick?

Een paar weken geleden is de wagen van D'Aldekerke besmeurd met bloed.

Er zijn foto's van. - Nick?

Wil je dat op mail zetten? We moeten naar Molenbeek.

Die handen zijn geïdentificeerd.

Wie is het? - Een junk. We denken dat het om drugs gaat.

Ah, oké. Ik zal u laten werken. Sorry.

Mama. - Jonas.

Ik wil ervan af.

Nu echt.

Maar je weet wat we gezegd hebben. - Ik heb een privékliniek gevonden.

Ze willen een voorschot in cash.

Ik...

Weet je wat ik moet doen, wat ze met mij doen, om aan wat geld te raken?

Die mannen...

Ik wil dit niet meer, mama. Ik moet hiervan af.

Ik dacht al dat ik iets zag in mijn spiegel. - Jonas heeft een kliniek gevonden.

Nee. We komen er niet op terug.

Een privékliniek. - Ze willen een voorschot in cash.

In cash? Echt waar?

Allee, Inez... Alles wat we hem hebben gegeven, heeft hij in zijn aders gespoten.

Ik weet het. - Plus alles wat hij van ons heeft gestolen.

Maar dit is anders, oké?

Het is een geleidelijke therapie van een zachte ontwenning.

Och, jongen. Als de harde hand al niet helpt, wat zou de zachte het dan doen?

Nee, Inez. Hij heeft zijn toelage en geen cent meer.

Het is voor zijn eigen goed.

Kun je het niet missen of wat?

Voorzichtig, hè. Hij is volgetankt. - Je bent een engel, echt waar. Merci.

Ah, Kiki. Ze zijn weer bezig. In Boesmansgat.

Een recordduik. Twee Australiërs. Ze willen tot op de bodem geraken.

Allee, merci.

Wij duiken naar de bodem van Boesmansgat

Hoi, wij zijn Ben en Andy.

Binnen 48 uur gaan wij deze vlag op de bodem van Boesmansgat achterlaten, 270 meter diep.

We houden je hier op de hoogte, dus schrijf je in om meldingen te krijgen.

Kom, doorlopen.

Naar links. Links.

Vooruit.

Het stinkt hier.

Naar links.

Wacht hier.

Wat is dit hier?

Blijf hier. Ik kom terug.

Hier, terwijl we de orders van de chef afwachten.

Zeg aan je chef dat zonder condoom oké is.

Fistfucken is ook goed, maar ik doe het dan. Oké?

En gewoon... geen al te rare dingen.

En ik ben geen toilet.

Het spijt me. - Wat spijt je?

Je bent een echte vriend.

Dank je.

We trainen al meer dan een jaar. Hopelijk raken we tot op de bodem.

Weinig duikers zijn tot op 270 meter geraakt. Er zijn een paar ongelukken geweest.

Vorig jaar nog de Belgische duikers.

We zullen heel goed voorbereid moeten zijn. Het wordt sowieso moeilijk.

De omstandigheden moeten perfect zijn en we moeten ook geluk hebben.

Wat is er?

Tom?

De flikken... - Wat?

De flikken...

Hoeveel heb je gedronken?

Alles is naar de kloten, Kiki. Het is naar de kloten.

Zorg dat ze weggaan. Ik ga je niks meer vragen, maar zorg dat ze weggaan.

Hou je koest.

Hey, Kenny.

We zitten al vijf kilometer achter je aan te crossen.

Waarom stopte je niet? Je ziet onze zwaailichten toch?

Heb je gedronken? - Nee. Waarom?

Omdat een nuchtere mens zo niet rijdt. Je was er bijna aan. En wij erbij.

Ja, ik... Ik kon niet stoppen. Mijn blaas stond op springen.

Ik moet het volgens het boekje doen. Ik heb alles al doorgegeven aan de meldkamer.

Dus als je even zou willen blazen. Pro forma.

Als het negatief is, geef ik het door aan dispatch en ben ik ook eindelijk klaar.

Voilà.

0,0.

Je kijkt alsof je het niet gelooft.

Christine.

Dit is de laatste keer dat ik voor jou lieg.

Verdomme, Tom.

Allee Tom, jongen. Godverdomme. Vies varken.

Chef, nog iets gevonden? - Niks.

Dank u wel, mevrouw. Een fijne dag nog.

Bent u Mw. D'Aldekerke?

Dag, mevrouw. Ik ben Christine Schelfthaut. Ik heb die handen hier gevonden.

Gaat het?

Mevrouw, bent u ergens bang voor?

Uw wagen werd onlangs besmeurd met bloed en nu die handen...

Wordt u bedreigd?

Angèle?

Gaat het? Wat is er gebeurd?

Ze stelt vragen en...

Wie heeft u gestuurd?

Niemand. Mevrouw voelde zich niet goed en...

En u bent? - Civiele Bescherming.

Luitenant Schelfthaut. - Schelfthaut?

Familie van Brecht Schelfthaut?

Ja. De dochter.

Gecondoleerd.

Wij waren geschokt toen we het vernamen van uw ouders.

Uw vader sprak vaak over u. Ja, het was een man met visie.

We hebben twee afgezaagde handen gevonden vlak voor uw deur.

Gezien de band van uw familie met Congo... - En van de uwe.

Vandaar dat de link ook bij me opkwam. - Dat de link bij u opkwam?

Altijd die onsmakelijke sensatieverhalen.

Nooit eens iets over scholen, hospitalen, infrastructuur.

Alle goede dingen die we hebben gerealiseerd in de kolonie. Tot vandaag nog.

Met de grote inzet van uw vader voor donaties en liefdadigheid

zou u toch beter moeten weten, juffrouw.

Schelfthaut is nog altijd een naam in Congo.

Wordt u bedreigd, meneer? - Waarom zou ik bedreigd worden?

Onze firma is een van de weinige die nog investeren in Congo en Rwanda.

Onze kredieten verschaffen werk en inkomen aan ontelbare gezinnen.

Dat is één kant van het verhaal. We kennen allebei de andere.

Als u bedreigd wordt, kan ik u in contact brengen met de rechercheurs...

Daar is geen enkele reden toe. Mijn vrouw en ik zijn u dankbaar voor uw bezorgdheid.

Uw vrouw is bang. Ik denk dat dat te maken heeft met wat we gevonden hebben.

Het heeft gewoon te maken met haar bloeddruk. Die is nogal aan de lage kant.

Ja? Zeg het eens. - Ik ben hier voor commissaris Cafmeyer.

Laat maar.

Je zeemeermin is hier.

Ik ga even debriefen.

Sorry, excuseer.

Wesley Raemaeckers.

Paar keer opgepakt met heroïne, als vermist opgegeven door zijn moeder

en voor de rest weten we eigenlijk niks over hem, zelfs niet of hij nog leeft.

Maar hij leefde nog toen zijn handen eraf gingen.

We hebben echt geen enkel aanknopingspunt. Geen adres, geen vijanden, niks.

Raemaeckers is de familienaam van zijn moeder.

De vader is jammer genoeg niet bekend.

Ik denk dat ik iets stoms heb gedaan.

Ik heb over die handen gesproken met de D'Aldekerkes.

Wanneer? - We waren daar aan het duiken vanmiddag

en ze kwamen net thuis. - Je bent toch niet binnen geweest?

Allee.

Waarom denk je dat die er iets mee te maken heeft, die D'Aldekerke?

Rubber.

Van 1885 tot 1890 doorkruiste de koloniale machine van Leopold II Congo als een tsunami.

Leopold II had dringend financiële middelen nodig

en de redding kwam uit onverwachte hoek.

De automobiel. Iedereen met geld, of met pretentie, wou een auto.

Auto's hadden banden nodig. Banden van rubber.

En in Congo droop het rubber uit de bomen.

In het koloniale Congo werd de dorpen een quotum opgelegd voor de rubberproductie.

Als het dorp zijn quotum niet haalde, konden dorpsbewoners geëxecuteerd worden.

De soldaten moesten 'n afgehakte hand leveren als bewijs voor elke afgevuurde kogel.

Maar de dorpelingen sloten een akkoord met de soldaten.

In plaats van de kogel te krijgen, lieten ze hun hand afhakken.

De soldaten spaarden zo levens en kogels, maar konden wel de nodige handen voorleggen.

De handen werden een betaalmiddel. Dat is de perversiteit van het systeem.

Ze hebben Congolees tegen Congolees opgezet. Dorp tegen dorp.

En Congo wordt nu nog steeds uitgebuit.

Vroeger was het voor de koning, rubber en ivoor.

Vandaag voor kobalt en coltan.

Tot hier deze passage.

Ik ga niet het hele boek voorlezen. Als u meer wilt weten,

dan kunt u een exemplaar kopen. Zijn er vragen?

Juffrouw?

Ik heb de indruk dat er toch dingen aan het veranderen zijn.

U bedoelt de spijtbetuiging van de koning? - Er verandert helemaal niks.

Er zijn enorm veel verslagen en onderzoeken die de nieuwe slavernij behandelen.

Kinderen die wegkwijnen in de mijnen, verkrachtingen als oorlogswapen in Kivu,

de gruweldaden van de Rwandese legergroepen.

Wat wordt er met die verslagen gedaan? Niks.

En ondertussen laat de corrupte regering de Congolese grond leegplunderen.

De oligarchen vergaren fortuinen terwijl de bevolking crepeert.

De eerste stap is inderdaad de erkenning van de genocide

en herstelbetalingen. - Ik heb veel respect voor u

en voor de processen die u in gang gezet hebt.

Maar wat heeft uw gerechtelijke strijd al opgeleverd?

Is de genocide al erkend?

Is er ook maar één schuldige gestraft?

Black lives matter, als we ze maar mogen uitbuiten.

U bent een oude man met oude wapens die een achterhoedegevecht levert

tegen de koloniale geesten van het verleden. En intussen crepeert ons vaderland.

6 miljoen doden, 4 miljoen vluchtelingen.

En de rest van de wereld sluit de ogen,

want we hebben nog coltan nodig, en kobalt, koper en goud.

Hebben jullie een gsm? En jullie gebruiken batterijen?

Dan zijn we allemaal medeplichtig. - Allemaal. Gerechtigheid voor Congo.

Hé, Ombayi.

Lang geleden. - Er is veel gebeurd.

Maar wij bleven trouw aan de strijd.

Zorg goed voor jezelf.

Hij is geboren in 1959. Hij was nog een baby toen je grootouders met hem gevlucht zijn.

Zijn ouders zijn neergeschoten in de rellen van 1960, dus...

was hij een maand of acht.

Zijn vader was tuinman bij mijn grootouders en zijn moeder kokkin.

Hij is hier opgegroeid als een broer van mijn papa.

Fijn dat je gekomen bent met je vriend. - Collega.

Heeft je collega iets geleerd? - Ja, absoluut.

Ik wist niet dat de slavernij nog steeds bestond in Congo.

Niemand in Europa wil weten dat zijn gsm gemaakt werd met slavenzweet.

Slaap je al wat beter?

Hoor je je moeder nog steeds? - Alsmaar vager.

Ik wou dat ik je kon helpen.

Dat weet ik.

U vertrekt?

Ja. Mobiel zijn hoort bij zaken.

Een collega vertelde me dat uw vrouw bang is.

Mijn vrouw is een gevoelige natuur.

Momentje.

Heeft iemand u of uw familie bedreigd?

Nee. Trouwens, dat zou ook niet werken.

Is dat uw auto?

Dat zou me verwonderen. Mijn chauffeur is erg gesteld op netheid.

Ik heb het beeld laten analyseren. Het is uw auto.

Er is geen klacht ingediend.

Ja, een vandalenstreek, zeker? Hangjongeren met te veel geld en te veel tijd.

En die handen zijn ook een vandalenstreek?

Of... interesseert het u niet van wie die handen zijn?

Kijk, het riool is publiek domein. Wat u daar opvist, is mijn zorg niet.

Gelukkig.

Kent u deze man?

Ik heb niet de eer, nee.

Wesley Raemaeckers.

Zegt die naam u iets?

Nee.

En ik heb nochtans een sterk geheugen voor namen...

commissaris Cafmeyer.

Cafmeyer.

Caf-meyer.

Ongewone naam.

Ik heb m'n licht opgestoken over uw bedrijven.

Een groot licht is daar niet voor nodig. We faciliteren investeringen tussen partijen.

Er loopt ook een onderzoek naar het witwassen van fortuinen

van Congolese machthebbers. - Dat soort onderzoeken moet je verwachten

als je in die regio actief bent. Dat is geopolitiek.

Geopolitiek...

Dan spijt het me dat ik u heb lastiggevallen

met lokale sukkels zoals Wesley Raemaeckers.

Borsu, ik heb een job voor je. Ik heb eens gekeken of D'Aldekerke vijanden heeft.

De Congopiste.

Dat is een eis van de rechtbank tot herstelbetaling aan Congo

voor de plunderingen door de Belgische Staat en een twintigtal bedrijven en families.

Onontvankelijk verklaard.

En D'Aldekerke staat ertussen. Zeg niet dat die zeemeermin van jou gelijk heeft.

Wie heeft die eis ingediend?

Het JPPC. Dat staat voor Justice Pour le Peuple Congolais.

Wie zijn dat? - Heel goeie vraag.

Daarom dat dit een job voor jou is.

Jij kent toch mensen bij Staatsveiligheid?

Bel hen maar.

Het JPPC is een kleine protestbeweging

die vooral actief was in de Brusselse universiteiten en in de Matongewijk.

Ze zamelden ook geld in voor onderwijsprojecten in Congo.

Het JPPC had een eis ingediend bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag.

Hun advocaat was meester Schelfthaut.

Familie van? - Vader van.

En een jaar geleden omgekomen samen met zijn vrouw.

Ze vroegen erkenning voor de tien miljoen doden in Belgisch Congo als genocide

en herstelbetalingen voor de plunderingen. Klacht onontvankelijk verklaard.

Straffer nog, ze zijn zelf veroordeeld voor de rellen achteraf.

Opruien en aanzetten tot geweld. En dan op de radar van Staatsveiligheid gekomen.

Hier. Ombayi Mualuke. Zij is de leidster, of toch één van de.

Ik heb haar gezien bij die boekvoorstelling van Cézaire Nduka.

Is het JPPC nog actief?

Ik heb een lijst van de bedrijven en families die ze hebben aangeklaagd,

waarvan ze beweren dat het fortuin gebaseerd is op bloedrubber en mijnslaven in Congo.

D'Aldekerke op kop.

We zullen die lijst eens afgaan.

Mr. Lelièvre?

Federale politie. Ik wil u enkele vragen stellen.

Jazeker. Maak een afspraak bij mijn secretaresse.

Via de website gaat het het makkelijkst. - Het makkelijkst is dat u nu antwoordt.

Uw transportbedrijf is actief in Congo en Burundi.

We zijn actief in heel veel sectoren en landen.

We maken deel uit van een Canadese groep. Ons bedrijf heeft een uitstekende website.

Het JPPC, zegt u dat iets? - Ik zou het moeten opzoeken.

Bent u onlangs bedreigd, u of uw bedrijf?

Zelf niet, nee. Het bedrijf...

Onze algemeen directeur zal daarop het antwoord weten.

U kunt hem het best contacteren... - Via de website.

Vooruit.

Excuseer.

Federale Politie. Inspecteur Borsu. Kan ik Mr. Deloitre spreken, alstublieft?

Het spijt me. Mijn man is niet aanwezig.

En zelf ben ik niet op de hoogte, dus we kunnen u helaas niet te woord staan vandaag.

Oké, dan komen we later terug. Dank u wel.

Hé, vriend.

Waarom ben ik hier nog?

Ja.

Nog een beetje.

Eentje zonder hand.

Ik denk dat we hem eindelijk gevonden hebben.

Het labo is onderweg, dus breng hem maar naar de kant.

Hela. - Hey.

En? - Wesley Raemaeckers waarschijnlijk.

Stan zal het je wel uitleggen.

Ja, Cézaire?

Ik kom eraan.

Christine. - Kun je me helpen?

Iboga of ibogaïne. Een hallucinogeen dat beter beheersbaar is.

Niet zoals die paddenstoel.

Geloof je erin? - De doden zitten hierboven.

Praat je dan met hen of met je gedachten?

Gerechtigheid voor Congo.

Na de afwijzing van hun eisen zijn er nog rellen geweest,

maar daarna is het JPPC ontbonden.

Twee van hen zijn wel teruggekeerd naar Congo

en zijn daar in verband gebracht met protestacties tegen kobaltmijnen in Kinshasa.

Daarna spoorloos verdwenen.

Een vijftal is hier actief gebleven, waaronder de leidster Ombayi Mualuke.

Ze duiken links en rechts op in betogingen tegen slavernij in kobaltmijnen.

Dus dat is de harde kern. - Ja.

Dan gaan we die op de rooster leggen.

Ombayi zit in Brussel. Die heb ik gezien. Zet daar maar wat volk op.

Dat is Cézaire Nduka.

Als we 's nachts bang waren, gingen we ook zo liggen.

Met onze geweren naast ons. Toen ik kindsoldaat was.

Misschien breng je dingen naar boven waarvan je niet meer wist dat je ze wist.

Een sjamaan beschrijft iboga als een schedel openbreken en het licht erin laten schijnen.

Het zal wel lukken. Je bent bijna verlost.

Kiki.

Kiki.

Mama?

Kiki?

Kiki? Kiki? - Mama?

Ik wil niet kiezen.

Waar is ze?

Ik wou gewoon mijn handen afdrogen.

Kiki?

Kom op. Hé.

Wat heb je gedaan? - Dat leg ik u wel uit.

Wat heeft ze? - Laat haar even met rust.

Ik wil nu een uitleg. - Ze moet rusten.

Wat heeft ze? Wat heb je gedaan? - Roep niet zo.

Het is echt oké. Ik heb gewoon wat rust nodig.

Iets verkeerds gegeten. Meer niet.

Dat bent u toch op de foto? - Heb ik het soms ontkend?

Met wie was u op de betoging? - Met medebetogers.

Dat is Wamu Kudjabo.

Dieumerci Lukoki.

En Shabani Mpeko. Allemaal leden van het JPPC.

En de vrouw in het midden is de leidster. Ombayi Mualuke.

Ik heb een tijdje gesympathiseerd met het JPPC, ja.

U was lid.

Ik heb hen geholpen om herstel te eisen via juridische weg.

Onze eis is weggelachen op de rechtbank en genegeerd in de media.

En daarna?

Kwam de woede boven? Wraakgedachten?

Daarna niks meer.

Als niemand naar je luistert, droogt het protest op.

Of het wordt clandestien en militant.

Gaat het, Kiki?

Ben je niet mee met die ambulance?

Wat is dit? Wat is hier gebeurd?

Waarom ondervraag je Cézaire als een crimineel?

Ik leg je straks alles uit, maar ik breng je eerst naar huis.

Ik wil een uitleg. Ik verwacht u morgen op het bureau.

Het JPPC bestaat niet meer. Het waren studenten.

Ze zijn afgestudeerd. Ze werken of zoeken werk.

Laat hen alsjeblieft met rust.

Ze hebben al genoeg moeite om hier een leven op te bouwen.

Gaat het lukken?

Wacht.

Ik weet niet of dat een goed idee is.

Dan niet, hè.

Kiki, als je hierover wilt praten, dat hoeft niet nu te zijn of met mij, maar...

Ik...

Goeiemorgen. Acht uur. Het nieuws.

Sinds vanochtend is in de bossen rond Sint-Joris-Weert een zoekactie aan de gang

naar een vermiste vrouw van 68

die opgenomen was in de psychiatrische instelling van Blanden.

Ze draagt een badjas en...

Wat doe je hier? Die deur was op slot.

Die stond open.

Je zei dat je vader het JPPC steunde.

Ik heb dat niet gezegd.

Dan zal ik dat ergens gelezen hebben.

Hij is hun advocaat geweest. Hij coördineerde hun fondsenwerving.

Maar dat is gestopt toen ze meningsverschillen hadden.

Die vrouw hebben we gezien op die lezing van Cézaire. Je kent haar.

Ombayi Mualuke, ja. Ze was kind aan huis bij ons.

Papa en Cézaire hielpen haar met die fondsenwerving.

Voor het JPPC? - Ja.

Hield je vader een boekhouding bij van die fondsenwervingen? Correspondentie?

Ben je daarom meegekomen?

Jij hebt me op dat spoor van Congo gebracht.

Ja, daar heb ik serieus spijt van ook.

Help me.

Help me.

Het spijt me. Het spijt me zo.

Godverdomme, Tom.

Fuck.

What the fuck, Tom? - Kiki, dat gaat aanbranden als ik...

Vertel.

Ik had al de hele avond liggen wachten op die Tsjechen met hun fucking kroonluchters.

Ze zijn niet gekomen.

Ik heb ze gebeld. Ze pakten niet op.

Ik ben dan gin beginnen te drinken en...

Heel de weg naar huis heb ik gejankt als een klein kind.

En ineens op die weg, van achter een boom, komt dat stom fucking kakwijf.

Ik kon niet stoppen. Dat ging niet.

En wat dacht je? Ik dump haar in de koffer, opgelost?

Je gaat dat aangeven. - Nee, nee.

Tom, godverdomme.

We gaan dat lijk terugleggen. - Nee.

En dan ga jij je aangeven.

Je had me beter ook laten verzuipen.

Hallo. - Ik heb een afspraak met de commissaris.

Nick? Die leidster van het JPPC is gesignaleerd. Brussel centrum.

Het spijt me, maar ik moet dringend weg. Wacht hier. Ik hou u op de hoogte.

Vermist: Greet Laroms

We moeten zo dicht mogelijk bij de waarheid blijven.

Je bent al een jaar depressief. Je dokters kunnen dat bevestigen.

Je wou met mijn auto gaan rondrijden om wat stoom af te blazen.

Je hebt een bult gevoeld en je dacht dat het een put was. Het zit hier vol putten.

Je bent naar huis gegaan en het is pas toen je dat opsporingsbericht zag,

dat je bent beginnen te twijfelen. Links of rechts?

Tom? - Ik weet het niet.

Kijk dan. - Ik weet het niet meer.

Oké, Tommeke. We gaan terug. We beginnen opnieuw.

Desnoods doen we het tien keer, twintig keer, tot we het vinden. Ja?

Hier, nummer 34. We hebben toelating van de onderzoeksrechter.

Gerechtigheid voor Congo

Ze moet hier echt juist weg zijn.

JPPC - Perscommuniqué Weg met moderne slavernij - Onze eis

Nick?

O, nee. Fuck.

Dat zijn ontstekers voor explosieven.

Chemicaliën.

Hé. Stop. Stop.

Stop. Stop.

Ze hebben een van die rugzakken mee.

Sta op. - Laat me maar. Neem de rugzak mee.

Het ruikt naar verdunner, maar heel straffe.

En die ontsteking... Ik weet niet of je het kunt zien,

maar die draden leiden naar een gsm.

Oké, ga daar weg, Inge. Raak niks aan. Ik stuur een explosieventeam.

Stop.

Stop. Blijf staan.

De rugzak.

Laat de rugzak los.

Laat de rugzak los.

Laat me gaan.

Rustig. Niet doen.

Wacht, wacht. Ja, ja.

Zeker?

Kom.

Help eens even.

Oké.

Klaar om te vuren.

Het zijn zakken rode verf. Het was een verfbom.

De locatie kan worden vrijgegeven.

Laat me niet in de steek, Kiki.

Tom, natuurlijk niet.

Ik laat je niet alleen. Ik ben bij je.

We gaan samen naar de politie.

Steek niks in je hoofd. Je hebt dat gedaan om ons en iedereen hier te beschermen.

Is Ombayi nog in kritieke toestand?

Ze wordt nu geopereerd? Oké, hou me op de hoogte. Goed?

Je kunt onmiddellijk met iemand spreken. - Nick?

Nick? Ik zit hier met een aangifte. Kun jij me even helpen?

Ga maar. Ik kom zo. - Nick?

Wat is er gebeurd?

Ombayi is neergeschoten. Dat is er gebeurd. - Wat?

Ze is toch niet... - Ik weet het niet.

Breng hem maar naar de twee. - Hoe kan dat nu? Moet ik...

Nee, je moet even echt niks. Ik ben veel te ver meegegaan in heel je verhaal.

We hebben iemand neergeschoten voor een stomme pot verf.

Hey, niet met Tom Schelfthaut, maar laat je maar eens goed gaan na de biep.

Echt waar. Fucking klootzak.

Ik hang je op bij je laffe kloten, fucking achterlijke kakschijter.

Gerechtigheid voor Ombayi. Gerechtigheid voor Ombayi.

Gerechtigheid voor Ombayi.

We beschuldigen de oligarchie van Congo en Rwanda van misdaden tegen het Congolese volk.

We beschuldigen België, de EU en de VN van medeplichtigheid.

Ja. Daar komen we zo op terug.

Eerst de vorige feiten. Hoe heb je deze man ontmoet?

Lafaards.

Het schietincident zal tot op het bot onderzocht worden.

Door de fascisten die haar beschoten hebben?

Kijk eens naar deze foto. Wesley Raemaeckers.

Die ken ik niet.

Deze frist misschien je geheugen wel op.

Zijn handen werden eraf gezaagd terwijl hij leefde.

Ze werden opgestuurd naar de families van oud-kolonialen.

Denkt u dat we een obsessie hebben met kolonialen van vroeger?

Oog om oog?

Dat is net wat de gevestigde macht wil dat we denken.

Dat onze woede zich richt op kolonialen die al een eeuw dood zijn.

Makkelijk. Hier halen we een standbeeld weg, daar veranderen we een straatnaam.

Dan hoeven we het vingertje niet te heffen naar de schanddaden.

En de leiders in Congo blijven smeergeld krijgen van machtige industriëlen

en profiteren van de Rwandese legertroepen die Kivu teisteren.

Ken je Wesley Raemaeckers, ja of nee?

We beschuldigen de oligarchie van Congo en Rwanda van misdaden tegen het Congolese volk.

We beschuldigen België, de EU en de VN van medeplichtigheid.

En met die afgezaagde handen...

hebben we niks te maken.

Dat is het werk van een psychopaat.

Die afgezaagde handen, dat zijn zij niet, hè?

Ik heb op de verkeerde geschoten, Nick.

Hoe gaan we dat aan haar familie kunnen uitleggen?

Ik ga heel dat bord leegmaken en van nul beginnen.

Wesley Raemaeckers was een junk. We gaan weer voor die drugspiste.

Vraag jij zijn bankgegevens op?

Vandaag is de dag. Binnen een paar uur gaan we naar beneden.

Bedankt voor de steun en duimen maar.

We zullen alles filmen en online zetten, dus blijf alles hier volgen.

Hey, Nick. - Kiki, Ombayi wordt momenteel geopereerd.

Ik zal je op de hoogte houden.

Maar Cézaire is ons in de media aan het afschilderen als een bende racisten.

Hij is die BLM-beweging aan het opjutten tegen de politie.

Ik zou echt willen dat je hem overtuigt dat het een inschattingsfout was van ons.

Die mens roept op tot verzet.

Hij heeft een klacht ingediend voor poging tot doodslag met racistische motieven.

Ik kan hem nu echt niet onder ogen komen, Nick. Dat gaat niet.

Jij hebt ons op dat spoor van Congo gebracht.

Ik zou willen dat je je verantwoordelijkheid neemt.

Tom? Ik kom je over een uur oppikken. Je kunt zorgen dat je klaarstaat.

De gemoederen raakten verhit.

De jongeren gooiden met stenen naar de politie en die zetten het waterkanon in.

De incidenten speelden zich af in en rond de Matongewijk,

waar een grote zwarte gemeenschap woont.

Heeft je vriend je gestuurd?

Wat gebeurd is, is vreselijk. Maar wat je schrijft over Nick en Borsu is niet fair.

Niet fair? Ombayi ligt op intensieve zorgen.

Eén van de mooiste personen die ik ken. - Ze wou een bom laten afgaan.

Een verfbom. - Dat kon niemand weten.

Het waren studenten. - We vreesden een aanslag.

Daardoor is het fout ingeschat. - Fout ingeschat?

Ze hadden beter een echte bom gemaakt.

Besef je wel wat je zegt?

Weet je hoeveel beloftevolle mensen ik verloren heb zien gaan in Congo? En hier?

Omdat ze geen kansen kregen. Hoeveel verloren generaties moeten wij nog dulden?

Het verandert. Langzaam, maar het verandert. Jij bent het beste voorbeeld.

Iedereen respecteert je. En oma en opa hebben je altijd gezien als hun zoon.

Als een etalagepop.

Een liefdadigheidsproject om op feestjes en recepties mee uit te pakken.

Wat zeg je toch allemaal?

Zeg tegen je politievriendjes

dat ik geen letter verander aan mijn verklaring.

Ik laat mijn volk niet vallen als het moeilijk wordt. Ik ben niet zoals je vader.

Mijn vader?

Papa heeft het JPPC jaren geholpen.

Tot ze extreem werden. Hij stopte toen hij niet meer akkoord ging.

Dat was zijn goed recht.

Je vader heeft ons verkocht.

Maar dat is...

Dat is niet waar. Niet waar.

De humanitaire hulp.

Het geld van weldoeners en bedrijven.

Het diende om ambtenaren om te kopen.

Humanitaire hulp in ruil voor mijnvergunningen.

Het enige dat we met onze acties voedden, was de nieuwe slavernij.

Kinderarbeid in de mijnen.

Dat wilden we aan de kaak stellen met het JPPC. Ze hebben ons vernietigd.

Papa zou daar nooit aan meewerken.

Je vader was zwak.

Hij is gezwicht onder de druk van de mijnlobby's.

Hij heeft ons verkocht.

Dat is niet waar.

Christine. Christine?

Hey.

Hoe is het?

Ik kom van het ziekenhuis.

Ik mocht niet binnen.

Is er nieuws van Ombayi? - Ze is stabiel.

En ze houden ons verder op de hoogte.

Nick, ik heb die bankgegevens binnengekregen.

Hier.

Kijk. Elk jaar ontving Wesley Raemaeckers op dezelfde dag dezelfde som.

Van een postbusbedrijf dat verbonden is met een Luxemburgs filiaal, Corwinvest.

Corwinvest, dat zegt me iets.

Wie zijn de aandeelhouders?

D'Aldekerke.

Tom?

Tom, godverdomme. Waar zit je?

Ik weet het allemaal niet meer.

Het is allemaal zo verward.

Er is niks verward, Tom. Ik sla subiet je kop tegen de muur.

Wel... Je auto is gedeukt. Dat lijk heeft in jouw koffer gelegen.

Ze gaan denken dat jij het gedaan hebt.

Jij gaat zeggen dat jij het gedaan hebt. - Dat gaat toch niemand geloven, Kiki?

Met die diagnose van die psychiater, het trauma,

al die pillen die ik al een jaar slik, al die leugens die ik altijd vertel...

En je hebt al tegen de flikken gezegd dat jij gereden hebt die avond.

Ze hebben zelfs een alcoholtest afgenomen.

Wacht.

Er zijn geen bewijzen dat ik weg ben geweest die avond.

Die meeting met die Tsjechen is niet doorgegaan, dus...

Het is jouw woord...

tegen dat van mij.

En tegen dat van die verkeersflik.

En tegen de sporen in je koffer.

We gaan toch iets anders moeten verzinnen.

Je kent toch al die plekjes in het water.

We gaan dit samen doen, Kiki.

Jij en ik.

Nick, de gsm van D'Aldekerke is getrianguleerd in de Mooi-Boswijk in Ukkel.

Ik ben daar geweest. Bij die vrouw van Deloitre.

Goeienavond. Federale Politie.

Ik zou graag even binnenkomen. - Oké.

Goeienavond.

Ons kent ons?

Ik zit samen met Inez Deloitre en Alphonse Lelièvre in enkele raden van bestuur.

Van een mijnbouwconsortium. Met onder andere een aantal kobaltmijnen in Congo.

We zijn economisch actief, ja. Is dat nog toegelaten?

We hebben concrete bewijzen dat al die bedreigingen te maken hadden

met uw buitenechtelijke zoon, Wesley. Wesley Raemaeckers.

Ja.

Euh... Dat... - Dat zijn vertrouwelijke bedrijfsgegevens.

Dit moet stoppen.

Manu Lelièvre. Wij hebben als eersten bedreigingen ontvangen.

Een klein houten doosje met tekeningen van afgehakte handen.

De dag na Kerstmis.

We moesten hun een som in bitcoin storten.

Maar mijn vader laat zich niet gauw chanteren.

Op 4 januari hebben ze mij van mijn paard getrokken en me gedrogeerd.

Daarna pas hebben we ze betaald.

En jullie hebben gezwegen?

Denkt u dat Jonas nog leeft?

Dit is...

Jonas Deloitre, 23, junk. Thuis met slaande deuren vertrokken

nadat zijn ouders de geldkraan hadden dichtgedraaid.

En zijn lijk is nog niet gevonden? - Nee.

De drie families hebben een dreigbrief ontvangen

met daarin betalingsinstructies in bitcoin.

Geen van de drie is daarop ingegaan. Dat hadden ze ook onderling afgesproken.

Daarop is er telkens een familielid ontvoerd.

Bij de zoon van Lelièvre hebben ze één hand afgezaagd als waarschuwing.

De vader heeft direct betaald. De jongen is direct vrijgelaten.

Bij de twee andere zijn ze echt wel gruwelijker te werk gegaan.

Beide handen afgezaagd en opgestuurd met een filmpje erbij.

D'Aldekerke vond het nog niet nodig om te betalen voor zijn buitenechtelijke zoon.

Ik snap niet waarom ze niet sneller naar ons zijn gekomen.

Schrik dat hun verleden wordt bovengehaald?

Of het heden?

We zijn weer op het droge. Bedankt dat jullie bleven kijken.

We hebben goed nieuws, maar ook triest nieuws.

Het goeie nieuws is dat we het record hebben gebroken.

Het trieste dat we twee collega-duikers hebben gevonden.

We denken dat het dat Belgische koppel is. Mogen ze rusten in vrede.

Dit is de vrouw.

En dit is de man.

En toen ontdekte Andy iets verontrustends.

We hebben het aangegeven, de politie bekijkt of ze hen naar boven kunnen halen.

Cafmeyer.

Je moet hier wachten. - Ik ken het hier. Ik kan de weg wijzen.

Echt waar. Procedure. Het spijt me. - Fuck procedure.

Als hij hier buiten geraakt... - We doen het deze keer volgens het boekje.

Clear.

Clear.

De jeep van Cézaire Nduka staat er niet. Verder lijkt alles normaal.

Geen tekenen van overhaast vertrek. - Op zijn werk is hij ook niet.

Nee, chef.

Hij niet. We kunnen hem laten leven.

Ga maar, ik zal wel voor hem zorgen.

Het is goed.

Het is goed. - Alles komt goed.

Drukken. Drukken.

Drukken. - Daar.

Daar. Daar.

Fuck.

Nee. Nee.

Nee.

Wat is er met jou gebeurd, Cézaire?

Wat er met mijn volk gebeurd is. En nog steeds gebeurt, dag na dag.

Mensen verminken en vermoorden...

Ik kan de dingen rechtzetten.

Laat mij doorgaan.

Dat is de enige manier om de echte schuldigen te straffen.

Mama en papa zijn teruggevonden.

Je vader was een verrader.

Wat met je mama gebeurd is, was een ongeluk.

Ik kon niet voorzien dat ze...

Alles bij?

Dit is een goeie plek om haar te verstoppen.

In die nis gaan ze haar nooit vinden.

We hebben hier eens naar een vermiste gezocht.

Wat is er? Waar denk je aan?

Dat ik voor jou gekozen heb.

Ik had achter mama aan kunnen gaan, maar...

ik heb voor jou gekozen.

Ik ga nog wat lood halen. Anders blijft ze nooit onder.

Merci, zus.

Ik ben niemand zijn zus meer, Tom.

Niemand zijn dochter.

Politie.

Kiki. - Politie. Kom uit dat water.

Uit het water. Lopen, kom.

Laatste waarschuwing.

Handen op je hoofd.

Op je knieën.

Benen gekruist.

Kiki.

Ter nagedachtenis aan Clare Dunkel (Mo Hayder) 1962 - 2021