Original subtitles

De Anti-Federalisten en de Ludditen dwongen de sluiting...

van alle biomechanische laboratoria...

en begonnen ze te vervangen door vruchtbaarheids klinieken.

Financiering voor alles wat niet met repopulatie te maken had, werd gestaakt.

Nogal ironisch nu ik erover nadenk.

Walter wist het meeste van de apparaten te redden die niet vastgespijkerd waren.

Waarvan de meest belangrijke de D-I-amdac was.

Een hersenscanner die hij gebruikte om zijn eigen brein te scannen...

om een blauwdruk te krijgen voor de neuro-net kaart...

van mijn kunstmatig intelligente geest.

Tijden het inbranden en de 24 uur per dag programmering...

dagen achtereen...

was het pijnlijk. Ik raakte uitgeput.

Maar hij was ongeduldig en wilde me alle informatie geven...

die hij het meest relevant achtte...

voor mijn primaire menselijke ontwikkeling.

Het is me gelukt.

Het is me gelukt.

Ik wist dat het kon.

Kijk 's aan, mijn kleine Puzzlehoofd. Je hebt me heel trots gemaakt.

Alles gaat goed komen nu.

Brave jongen.

Je kunt nu rusten.

Ik werd een interactieve humano�de levensvorm...

met zintuiglijke vermogens die me in staat stelden een bewust wezen te zijn...

met emoties, een enorme cognitieve capaciteit...

en geen idee van sterfelijkheid.

Een robot, gecre�erd naar het beeld - of zelfbeeld - van Walter.

PUZZLEHOOFD

V...

V...

M...

M... - M.

Niet te langzaam.

R...

R.

er...

was...

een...

kl... eine...

Er waren voortdurende aanpassingen.

Mijn ogen waren het moeilijkst te perfectioneren.

Het kostte meerdere modellen...

voordat ik de gave van herkenning van menselijk trekken kon nabootsen.

Ik kon lettervormen onderscheiden...

visuele voorwerpen, gezichten, terreinbeelden, enzovoort.

Ik vermoedde echter echter niet dat ik 20 uur per dag niets zag.

Maar Walter zorgde altijd voor die dingen.

Merkwaardig.

Dat was een hele vreemde zet.

Maar zo kun je niet zetten.

Wonderbaarlijk...

maar je speelt zo mechanisch.

het klinkt te steriel.

Hoe moet ik voor je spelen?

Hier, luister.

Met wat gevoel.

Ik las in zijn dagboek dat hij tri-meciline zodanig had gemengd...

dat hij twee weken wakker kon blijven...

zonder direct waarneembare bijwerkingen.

Hij stelde onrealistische deadlines voor zichzelf...

met betrekking tot mijn vooruitgang...

en rechtvaardigde daarmee het gebruik ervan.

Natuurlijk was deze drug nooit getest behalve op hemzelf.

Hij was soms verward...

lethargisch, en apathisch.

De tri-meciline gaf hem helderheid...

en zorgde voor een productiviteit, tegen de slapeloosheid.

Nee, nee. Stop. Stop!

Te veel Bach.

Ik wil iets nieuws horen.

Iets anders.

Iets levendigs, sprankelends. - Ik ken een Scarlatti sonate.

Laat het me horen.

In het begin van mijn ontwikkeling was ik erg vroegrijp...

en uiterst nieuwsgierig waardoor ik graag mijn eigen ervaringen wilde opbouwen.

Ik had alleen Walter's herinneringen, en die betekenden niets voor mij.

Net als zinloze stomme films, per ongeluk opgeslagen in mijn brein.

Puzzlehoofd. - Ja, meneer?

Ik heb nagedacht.

Je bent sterk vooruitgegaan de laatste tijd.

Ik ben erg trots op je.

Ik kan je niet vertellen hoe tevreden ik ben over je scholing.

Jouw intelligentie.

Het is verbazingwekkend hoe snel je geleerd hebt.

Het tempo waarin... Het is een wonder wat jij misschien ooit gaat presteren.

Nu, heb ik het gevoel...

dat je dingen moet leren die ik je hier thuis niet kan leren.

Dus, ik heb besloten dat...

het tijd is dat je eens naar buiten gaat en de wereld voor jezelf ziet.

Wat bedoel je?

Ik begrijp dat je een beetje bang bent voor het onbekende.

Dat ben ik ook, soms.

Niettemin...

heb ik dat besloten, en dat is definitief.

Jij bent aan zet.

Hoe voelde het?

Best wel goed.

Slaap was interessant voor me.

Het leek zo�n vreedzame bezigheid.

Ik hoef niet te slapen...

maar ik heb gelezen dat mensen dromen beleven als ze slapen.

Dromen zijn gedachten zonder de grenzen van realiteit.

Daarin handel je uit onbewuste en verborgen verlangens.

Ik wou dat ik ze kon hebben.

H�. Zou je... Zou je even hier kunnen komen?

Ik wou je alleen wat vragen.

Hoe heet je? - Puzzlehoofd.

Puzzlehoofd?

Wat voor idiote naam is Puzzlehoofd?

Ik ga je uitzetten.

Wacht. - Ja?

Wat probeerde hij te doen?

Hij probeerde je te vermoorden.

Ik denk dat hij je geld wilde stelen.

Hoe is het om vermoord te worden?

Je gaat dood.

Wat betekent het om dood te zijn?

Jij hoeft je geen zorgen om de dood te maken.

Waarom niet?

Jij kunt niet sterven.

Jij bent een robot.

Ik denk dat het op uitgezet zijn lijkt, als je dood bent.

Ervaar je iets als je uitgezet bent?

Nee.

Probeer wat te rusten.

Draai naar links.

Na de reparatie van mijn arm, installeerde Walter een video opname apparaat.

Hij nam alles wat ik zag op.

Draai naar rechts.

Als ik alle gevolgen zou hebben geweten zou ik nooit mijn ogen hebben geopend.

Draai naar links.

Naast mijn dagelijkse taken...

werd ik iedere week naar de supermarkt gestuurd...

om voedsel voor Walter te kopen.

De winkel kwam me onverwacht bekend voor.

Ik wist waar de dingen stonden, alsof ik er eerder geweest was.

Eenmaal binnen...

werd ik overvallen door een vreemd gevoel...

het gevoel van verwachting van iets...

of iemand daar.

Waar ga je heen?

Naar buiten.

Mag ik met je mee?

Nee, jij blijft thuis.

Zo, hoe gaat het met ons?

Niet genoeg voor de huur, nietwaar?

Weet je, je bent een mooi meisje.

Het zou makkelijker voor je zijn, als je me...

Laat me nou, schatje.

Kom hier.

Kom bij me.

Kijk me aan.

Tot de volgende keer.

Alleen gelaten, zonder mijn gebruikelijke activiteiten...

begon ik andere gevoelens te ontwikkelen.

Ik voelde me somber en melancholisch.

Ik vond die gevoelens niet erg maar ik had ze liever niet.

Ik wilde weten waar ze vandaan kwamen.

Waarom ik ze had.

Oh.

Je bent terug.

Is dit wat je doet als ik weg ben?

Heb ik geen enkele privacy nu bij je?

Sta op!

Eruit!

Eruit jij!

Ja, meneer.

Ik wil je hier niet meer hebben. Begrepen?

Ja, meneer.

Goed.

Sluit de deur.

Geef me je geld!

Oh... Ok�. - Schiet op!

Niet schieten!

H�, jij.

Wie ben jij?

Laat haar met rust.

Wat wil je, een held zijn?

Kom binnen.

Wil je iets drinken?

Nee.

Dank je.

Jij wel?

Waar ben je de hele nacht geweest?

Geef antwoord.

Uit.

Uit. Waarheen?

Gewoon uit.

Dat is niet genoeg.

Word niet opstandig.

Geef me antwoord.

Waarom?

Ik heb niets verkeerd gedaan. Krijg ik geen enkele privacy?

Wat?

Niet doen.

Durf je tegen me te vechten?

Ik zal dit gedrag niet tolereren. Dat gebeurt niet!

Kom op, opschieten!

H�, jij.

Nog nooit heeft iemand zoiets voor me gedaan.

Waarom niet?

Waarom zou iemand iets om me geven?

En je vader dan?

Mijn vader en moeder stierven toen ik nog 'n kind was, tijdens het verval.

Ik heb ze nooit gekend.

Goeiemorgen, Puzzlehoofd.

Jouw opstandige gedrag gisteren was onacceptabel.

Ik neem aan dat je dat begrijpt.

Ik heb wat klusjes voor je vandaag.

Ik wil dat je de vloer dweilt en in de was zet.

gebruik de floor-polish zodat je geen strepen achterlaat.

Ik ben een tijdje weg.

Wat ben je aan het doen?

Ik hoorde je thuis komen.

Alle klusjes gedaan, neem ik aan?

Ja, meneer. - Goed.

Je kunt nu naar je kamer gaan.

Er was iets aan de hand.

Ik was voortdurend gedesori�nteerd.

Ik kwam steeds op andere plaatsen terecht...

dan de laatste die ik me kon herinneren.

De kalender was plotseling anders, soms tot wel drie dagen later.

Ik vermoedde dat ik op afstand werd afgesloten.

Maar ik had geen enkel bewijs.

Het lukte me in zijn dagboek te kijken...

en mijn vermoeden werd bevestigd.

Walter zette me alleen maar lang genoeg aan voor de huishoudklusjes.

Hij installeerde een sensor...

en hij beperkte mijn wakende uren ingrijpend...

om mij onder streng toezicht te houden.

Ik herinnerde me de schema's.

En kwam toen met de oplossing.

Ik installeerde een eenvoudige, maar effectieve batterijdoos...

met genoeg reserve om mijzelf opnieuw op te kunnen laden...

nadat ik uitgezet was.

-Wat was jij van plan? - Oh.

Ik moest wat meer afwasmiddel halen.

We zitten helemaal zonder.

Beneden is ook niets meer.

Ik haal morgen wel meer.

Maak de was af en het stofzuigen en dan ben je klaar voor vandaag.

Ik ga een tijdje naar buiten voor wat boodschappen.

Ik ben met een paar uur terug.

In het begin...

na het installeren van de batterijdoos deed ik alsof ik uit stond.

Soms wel voor uren, voor de zekerheid.

Maar ik leerde zijn gewoontes snel.

Mijn ontdekking van de afstandsbediening maakte me erg boos.

Ik was boos op Walter omdat hij me bewustzijn gaf...

en het daarna weer afnam.

Voor het zich voordoen als mijn vader...

terwijl hij alleen mijn maker was.

Hoi.

Hoi.

Ik vroeg me af, zou je naar mijn huis willen komen?

Jouw huis? - ja, Ik...

Ik zou avondeten kunnen maken of...

Dat klinkt goed.

Laat me m'n jas pakken.

Ik ben zo terug.

Ik wacht hier op je.

Zal ik je jas aanpakken?

Haar in huis hebben bracht zoveel herinneringen boven...

vrijwel geen enkele van mij.

Toen Walter zijn brein scande om mijn neural-net kaart te maken...

was hij niet in staat te controleren wat hij kopieerde.

De synaptische structuur was gevormd...

door ervaringen en herinneringen uit zijn leven.

En daarmee zijn identiteit...

zijn psyche was daarin ingebed.

En alles wat hij ooit gezien had van Julia,...

kreeg ik doorgeseind naar mijn geest, oncontroleerbaar.

Ik zal je jas en hoed ophangen.

Maak het jezelf makkelijk.

Ik ben zo terug.

Wacht...

Nee...

Alsjeblieft...

Ik zat daar uren te denken over wat te doen.

Ik was overweldigd door gevoelens van verraad.

Ik was jaloers op hem.

En vreemder nog, ik was jaloers op Julia.

Maar het was me duidelijk dat Julia hem aanzag voor mij.

Ik wou haar vertellen dat ik degene was waar ze van hield.

Dat ik het was, die haar had gered en werkelijk om haar gaf.

Ik moest naar haar toe.

Ik moest haar vertellen wie ik was.

Wat heb je gedaan?

Kun je me horen, Julia?

Ga alsjeblieft niet dood.

Oh, God.

Julia...

Ik weet niet waarom je dit deed.

Het spijt me, het was niet mijn bedoeling je pijn te doen.

Ik schaam me.

Vergeef me, alsjeblieft.

Julia...

Deze periode valt moeilijk te beschrijven.

Mijn motorische functies waren intact gelaten...

maar waren nu geherprogrammeerd zoals een machine voor een fabriek.

Ik verloor mijn hoogontwikkelde hypothese test en...

geheugen zoeken, gevolgtrekking vermogen.

Kortom, ik had lobotomie ondergaan en was volgzaam gemaakt.

Julia...

Weet je zeker dat je je goed voelt?

Nou...

Ik denk dat het misschien ochtendmisselijkheid is.

Ochtendmisselijkheid?

Dat had ik nooit verwacht.

Ik zal voor je zorgen. Ik zorg overal voor.

Hoe voel je je hier over?

Ik weet het niet.

Wie is het die het voedsel brengt? - Wat is het?

Ik zag iemand. En hij liet de doos met voedsel achter.

Is dat zo?

Hoe zag hij er uit? - Ik weet het niet. Ik kon het niet zien.

Hij was al buiten zicht.

Ik begrijp het.

Dus, is hij een vriend?

Oh, nee, nee. Hij is gewoon een bezorger.

Hij bezorgt levensmiddelen.

Het is een kerel die ik in de winkel heb gezet terwijl jij herstelt.

Hij heeft er een tamelijk winstgevende zaak van gemaakt.

Ik begrijp het.

Er is... zoveel dat ik niet weet over je.

Zoveel nieuwsgierigheid ineens.

Ik wil gewoon praten. Dat is alles.

Dit huis is zo groot en soms voel ik me zo alleen.

Ik ben er.

Dat weet ik, maar je bent altijd met iets anders bezig.

Ik wou 't niet vragen, maar...

het viel me op dat de kelderdeur altijd op slot is.

Die is altijd op slot geweest.

Jij zou toch niet naar beneden willen.

Het is gewoon een hoop oude rommel.

Geloof me, je wilt niet zien wat daar is.

Alleen oude rommel.

Mag ik het niet zien?

Waarom?

Trouwens, het is een beetje gevaarlijk.

De trap is verrot. Ik ben daar in jaren niet meer geweest.

Nou, waarom hou je je niet meer bezig met rust nemen...

en gezond blijven, ok�? - Ok�, het spijt me.

Vergeet alle vragen.

Je had een nare droom.

Hier, drink dit dan zul je je beter voelen.

Herinner je je mij?

Nee.

Zeg me wat je je herinnert.

Ik was een kind...

Ik speelde de hele dag.

Alles was prettig.

Mijn vader leerde me nieuwe spelletjes.

Hij onderwees mij hoe ik moest leren.

En hij schreef in zijn boek hoe het met me ging.

Hij zei dat ik iedere dag...

slimmer en slimmer werd.

Zoek die de printplaat aan de rechterkant.

Aha.

Daarop zie je drie koperen draden onder de witte cirkel.

Ja, ik zie ze.

Wat moet ik doen? - Knip die draden van rechts naar links.

Ok�.

Puzzlehoofd, wat ben je aan het doen?

Is er iets aan de hand?

Kom binnen.

Blijf daar niet zo staan.

Nou?

Moet er niet iemand in de zaak staan, Puzzlehoofd?

Ik ben Puzzlehoofd niet.

Ik ben Walter.

Doe niet zo raar.

Hoe kan jij Walter zijn als ik Walter ben, Puzzlehoofd?

Dit is bespottelijk. Wie denk je dat je voor de gek houdt?

Wat bedoel je.

Ik verzwolg alle literatuur in onze bibliotheek.

Mijn intelligentie begon opnieuw te groeien in een exponentieel tempo.

Maar een begraven deel van mij wist...

dat ik was overgeleverd aan de genade van Walter's tekortkomingen.

Dit gaf me gevoelens van woede, haat en vergelding...

die ik niet kon beheersen.

De by-pass die uitgevoerd was door Julia maakte iets vrij.

En ik voelde dat mijn eigen wil overgenomen werd...

door Walter's zieke geest.

Wat doe je?

Niets.

Wat moet er van ons worden?

Wat bedoel je?

Het is zo ingewikkeld.

Als je nou maar een mens was.

En wat als ik geen mens ben? Ik ben veel beter dan een mens.

Ben je niet gelukkig?

Ja.

Goed.

Hou dan op met je zorgen maken.

Vertel me...

waar werk je aan?

Het is een verassing.

Alles goed? - Prima.

Je moet eten.

Dat kan ik niet.

Niet nu, het spijt me.

Waarom niet?

Ik heb geen honger.

Wat is er aan de hand? - Ik maak me zorgen.

Waarover? - Over hem.

We kunnen hem niet voor eeuwig daar opgesloten laten.

Maak je geen zorgen, Julia.

Ik zal overal voor zorgen.

Ga je naar buiten?

Naar de winkel. Het voedsel is bijna op.

Blijf jij maar hier. - Zal ik met je meegaan?

Nee. Ik vind dat je moet rusten.

Blijf thuis, alsjeblieft.

Walter?

Walter...

Alsjeblieft, laat me eruit.

Je verhongert me. Ik ben stervende.

Ik heb je hulp nodig.

Ik smeek het je.

Alsjeblieft, laat me hier niet achter.

Waarom liet je hem dit mij aandoen?

Ik dacht dat jij hem was.

Hoe kon je...

me strikken om je aardig te vinden, me hierheen te krijgen?

Ik wou dat ik het kon uitleggen

maar ik...

ik was de weg kwijt.

Je was mijn doel.

Ik probeerde jarenlang je te benaderen...

maar ik dacht dat dit de enige manier was om bij je te kunnen zijn.

Waarom heb je me hier niet eerder over verteld?

Ik was bang dat je me zou verlaten.

Ik wil alleen bij jou zijn, Julia.

Als je me kunt vergeven, zal ik nooit meer iets voor je verbergen.

Vergeef je mij? - Ja, dat doe ik.

Help... help me. Help ons.

Hoe?

Waar is hij?

Hij is naar de winkel, maar komt weer thuis.

Walter, Ik denk dat de baby snel komt.

We moeten opschieten, Kun je de bij sleutels komen?

Ik denk het. - Laat me...

Wat was je aan het doen, daar beneden?

Geef antwoord.

Niets.

Leugenaar.

Ik zweer het. Wat denk je dat ik aan het doen was?

Dat mag jij me gaan vertellen.

Ik deed niets, ik zweer het.

Je hoeft je nergens zorgen om te maken, mijn liefste.

Ik zal je geen kwaad doen, of de baby.

Je gelooft me toch wel?

Ja.

Jullie menselijke zwakheden maken het onmogelijk je te vertrouwen.

Je bent zo imperfect.

Dat zie je toch wel?

Ja.

Zonder jou zou er nooit het kind zijn.

Maar je hebt me verraden.

Ik verafschuwde de delen van mijn geest die niet van mij waren.

Al mijn herinneringen en sensaties...

waren gebouwd op de fundering van Walter's ervaringen.

Het duurde niet lang voordat ik me realiseerde...

dat ik helemaal opnieuw moest beginnen.

Om mijn verstand en identiteit te herwinnen was het noodzakelijk...

een onbedorven neuro-net te scannen en opnieuw te beginnen.

Schone lei.

Walter.

Ik ben ontsnapt.

Maar hoe?

Er is geen tijd om het uit te leggen.

Ik moet hem vernietigen terwijl hij uit staat.

Blijf hier en ik kom terug om je naar het ziekenhuis te brengen.

Ik ben zo blij.

Blijf gewoon hier en wacht op me.

Ok�.

Julia?

Wat...

Wacht.

Nee! Puzzlehoofd! Nee!

Walter!

Ik kom zo snel mogelijk.

Kan ik u helpen? - Ja, kamer 5?

Het is daar.

Walter. - ja.

Godzijdank ben jij het.

Ik dacht dat je... - We zijn nu veilig.

Is ie niet prachtig?

Net zo mooi als z'n moeder.

Hij lijkt precies op jou.

Door het brein van de baby te scannen was ik in staat opnieuw te beginnen.

Ik programmeerde mezelf met wat ik wou, wat ik wenste.

Wie ik ben, is nu een mysterie.

Ik heb opnamen van mijn vorige leven...

om me eraan te herinneren wie ik eens was.

En als ik ze bekijk achtervolgen mijn vroegere acties me soms.

Ondanks dit alles, ken ik vrede.

Er is een sereniteit in mijn ongebreidelde geest.

En in het helemaal opnieuw cre�ren van mijn leven...

vanaf het begin, komt een groot gevoel van hoop.

Dus dit is wat het is mens te zijn...

Vertaling: Noke Wan