Original subtitles

Ik ging niet naar de kerk in België. Waarom hier dan wel?

Voor de gemeenschap.

Je bent vast geen heilige, Phil.

Wacht even. Ik ben geen heilige.

En ook geen misdadiger. Gewoon een normale kerel.

Dat zijn we allemaal.

Maar op zondag gaan we naar de kerk.

Als ik ooit naar de kerk ga,

is het om de vrouwen te zien.

Ze zijn mooi met hun hoeden in de kerk.

Die dragen ze niet om mooi te zijn.

Waarom dragen ze hoeden op zondag?

Ze dragen hoeden omdat dat altijd zo is geweest.

En zo zal het altijd blijven.

- En de wind? - Wat is daarmee?

- Als het waait. - Het waait altijd.

- Op zondag. - Op zondag?

- Als het waait op zondag. - Wat?

- Waarom die hoeden? - Gewoon. Hoezo?

Omdat een hoed dragen lastig is als het waait.

Het hoort bij de zondag. Je stelt rare vragen, man.

Ik ga morgen naar het strand. Wil je mee?

Nee, niet op zondag.

Houd hem recht.

Hallo, Brian. Phil.

Doe de groeten aan je vader.

En zeg hem dat ik een paar...

palen te koop heb.

Zal ik doen.

Ik geloof dat hij interesse heeft.

En de groeten aan Angus.

En aan de ijskoningin.

- De ijskoningin? - Tante Millie.

Waarom?

- Een stomme bijnaam. - Waarom die?

Omdat de mensen dom zijn.

Ze vinden haar kil.

En ze is alleenstaand. Dus...

Het eiland is klein. Je krijgt een bijnaam

en dat blijft zo.

Ik kende die bijnaam niet.

Dat is niet zo aardig.

Weet ik.

Vandaag buigen we ons over een stukje uit hoofdstuk 2,

vers 20.

"Met Christus ben ik gekruisigd. Ikzelf leef niet meer,

maar Christus leeft in mij.

Mijn leven hier op aarde

leef ik in het geloof in de Zoon van God,

die mij heeft liefgehad en zich voor mij heeft prijsgegeven."

"Met Christus ben ik gekruisigd."

Wat betekent

"Met Christus ben ik gekruisigd"?

Dat u gered bent... De apostel Paulus zegt

dat toen de Heer aan het kruis stierf,

u met Hem gestorven bent.

Op dat moment

is het loon van de zonde, namelijk de dood,

voorgoed betaald

door Christus in onze naam.

Daarom hoeven we de dood niet te vrezen,

want die hebben we al ervaren

en hij heeft geen macht meer over ons.

Het kruis was het eind van mijn oude ik.

Het zondige en boze oog

te midden van de zonde is verdwenen.

Ik ben gekruisigd met Christus.

En mijn oude ik leeft niet meer.

Tante Millie, Phil heeft een beroerte gehad.

Hij is naar Inverness gebracht.

Phil heeft een beroerte gehad. Hij is naar Inverness.

Opa Angus, Phil heeft een beroerte gehad.

Is hij met de boot naar Inverness gebracht?

- Met het vliegtuig. - Een hartaanval?

Nee, een beroerte zeiden ze.

Kun je dat overleven?

Ja, als je geluk hebt wel.

Maar je kunt een kasplantje worden. Dat hangt ervan af.

Of halfzijdig verlamd raken.

Of je spraakvermogen verliezen.

- Raigmore ziekenhuis, Inverness. - Hallo.

Ik wil weten hoe het gaat met...

Philippe Haubin.

Kunt u dat spellen?

H-A-U...

B-I-N. - Ogenblikje.

Ik verbind u door met Neurologie.

Er lijkt geen onherstelbare schade te zijn.

En het geheugenverlies is waarschijnlijk tijdelijk.

Maar dat weten we niet zeker.

Dat moeten we afwachten.

U begrijpt dat elk geval anders is.

Hij moet eerst zijn leven oppakken,

stukje bij beetje,

en excessen vermijden natuurlijk.

Over een paar weken volgen er onderzoeken.

Daar hoort u nog over.

U bent zijn contactpersoon, dus we hebben uw nummer.

Als u een wijziging opmerkt, spraak- of evenwichtsproblemen,

moet u onmiddellijk het noodnummer bellen.

NIEMAND HOEFT HET TE WETEN

Meneer Haubin?

Degene die u zou ophalen, is niet gekomen.

Gelukkig herkende ik het nummer van het ziekenhuis.

Normaliter werk ik 's avonds niet meer.

Ho. Braaf. Braaf.

- Millie McPherson. - Met het ziekenhuis.

- Philippe Haubin is ontslagen. - Sinds wanneer?

Gisteravond.

Oké. Goed.

Ja. Dank u wel.

Enorm bedankt.

Dit geloof je toch niet.

Wat een idioten.

Phil...

Het spijt me vreselijk.

Ik had je gisteren moeten ophalen, maar...

het ziekenhuis heeft me niet gebeld.

Gaat het met je?

Ja.

Mooi zo.

Sorry. Wie ben je?

Ik ben Millie.

Je contactpersoon.

Het is ijskoud.

Trek iets aan

en dan zie ik je buiten.

Neem me niet kwalijk.

Hoe heet je ook alweer?

Millie.

Heeft het ziekenhuis je gestuurd?

Nee. We kenden elkaar al

voor je beroerte.

Je werkte bij mijn vader.

Met mijn broer en mijn neefje.

Ik ben een vriendin.

Mooi.

Wil je iets doen? Wil je ergens heen?

Ja.

Dit is Peter, mijn broer.

Dat is Brian, zijn zoon.

En mijn vader.

Angus.

Hij is in orde.

Ga weer aan het werk.

Goedemorgen.

Hebben jullie Jason Bourne gezien?

Die moeten jullie gezien hebben.

Het is precies dezelfde situatie.

Ze... Ze vinden hem.

Hij herinnert zich niets.

Dus hij gaat op zoek naar wie hij is.

Je hebt geen idee en hij ook niet.

Wij weten allemaal dat het Phil is.

Ja, goed... Oké.

Hopelijk weet je nog dat ik 200 pond van je krijg?

Brian! Zo is het genoeg.

Kom op. Ik maak maar een grapje.

Heb je hem?

Goed gedaan, mannen.

Eén, twee, drie...

Hoe is het gegaan?

Best goed.

Hij praat minder dan voorheen.

Wat prima is.

Brian praatte de hele dag met hem in plaats van te werken.

Phil, ik breng je naar huis.

Je vader mag me niet.

Doen we dit werk elke dag?

Het is vooral hekken repareren en op de schapen letten.

Waarom woon ik op dit eiland?

Je hebt een tatoeage van Schotland op je rechterarm.

- Heb ik een auto? - Ja.

Maar je mag niet rijden.

- Welke hond? - De mijne.

Je hebt geen hond.

Natuurlijk wel.

Hij was er toen ik thuiskwam.

Is hij niet van mij?

Je hebt er nooit over gepraat.

Heb ik naast jou nog andere vrienden?

Het hele eiland kent je.

Het hele eiland?

Dus ik ben beroemd?

Dat is je moeder.

Ze is overleden.

Dat heb je ons verteld.

Heb ik nog meer familie?

Een broer.

Jullie hebben geen contact.

Waarom niet?

Dat heb je nooit gezegd.

En dit ben ik.

Wat ben ik nog meer vergeten?

Kijk in je telefoon.

Ken ik al die mensen?

Weinig foto's van jou.

Ik ga niet graag op de foto.

Waarom niet?

Waarom niet?

Dat is jammer.

Je bent heel fotogeniek. Kijk.

Waarom heb je die genomen?

Brian haalt je morgenochtend op.

We moeten wat hekken repareren.

Ze gaan vroeg lammeren dit jaar.

Alles is vroeg.

Angus is bang dat de lammeren anders ontsnappen.

Wat is dit voor hond?

- Gewoon. - Is het jouw hond?

Hé? Ben je mijn hond?

Het is mijn hond.

Echt? Is het echt jouw hond?

Je tante zegt van niet.

Mogen we hem meenemen?

Natuurlijk.

- Echt? - Ja.

Kom, Nigel.

- Mag ik naar boven? - Ja, natuurlijk.

Ben je Glasgow zat, Molly?

Ja, ik had zin om terug te komen.

David niet zo, maar...

Nu de kinderen het huis uit zijn, heb ik hem overtuigd.

Hoeveel heb je er?

Drie. Twee meisjes en een jongen.

De jongste is net afgestudeerd en gaat samenwonen.

De anderen wonen in Londen.

En jij?

Alles gaat goed.

Heb je kinderen?

Nee.

- Mag ik naar boven? - Natuurlijk.

Kijk hem nu.

Een echte toeristenhond.

Dus nu is het jouw hond?

Ja, dat denk ik wel.

Denk je dat?

Ik heb liever dat je hem niet meeneemt hierheen.

Waarom niet?

- Hij speelt met de mijne. - Dat is toch mooi?

Nee, dat is niet mooi.

Mijn hond werkt.

De jouwe is een huisdier.

Het duurt lang om een hond af te richten.

Houd hem weg bij de mijne.

Dan krijgt hij verkeerde gewoonten.

Buitenlandse gewoonten.

Je lunch.

Bedankt.

Dag, Beverly.

Waar ben je?

- Bij de McNees. - Nog steeds?

Ja.

Ik wachtte op je telefoontje. Het is laat.

Ja. Ik had moeten bellen.

Dan blijf ik dus hier lunchen.

Ja.

Goed. Oké.

Beverly, ik kom niet vanmiddag.

Tot morgen.

Dat is dan 7,99.

Bedankt.

Bedankt.

Millie...

- Mag ik binnenkomen? - Ja.

- Heb je iets te drinken? - Natuurlijk.

Ik ergerde je gisteren

met al mijn vragen over de foto's.

We zijn samen geweest.

Hoezo, samen?

Samen.

Zoals...

mensen die...

samen zijn.

Bedoel je...

als een stel?

Bijna.

Bijna?

We waren minnaars.

Maar...

zijn we nog steeds samen?

- Wacht. - Sorry, nee.

Alsjeblieft.

Tegen niemand zeggen.

Mag ik je bellen?

We hebben het huis in Gravir verkocht.

Kan ik iets bespreken?

Nigel is niet echt jouw hond, hè?

Wat wil je precies, Brian?

Ik zou voor hem willen zorgen.

Dat het mijn hond is.

Mijn eigen hond.

Millie!

Wat doe je hier?

Ik wachtte op je.

Hoe weet je waar ik werk?

- Heb ik aan Brian gevraagd. - Heeft hij je gebracht?

Nee.

Ik heb zelf gereden.

Maar je mag niet rijden.

Ik hoorde niets van je.

Je reageerde niet op mijn berichten.

Het is allemaal mijn schuld.

Ik...

...had het je nooit moeten zeggen.

Waarom niet?

Omdat ik...

Omdat het niet goed is.

Niet goed?

Omdat je ziek bent.

We kunnen geen relatie hebben.

Dat is niet goed.

Maar we hadden toch een relatie?

Ja.

En je maakt het uit om mijn geheugenverlies?

- Ja. - Help me, Millie.

Maar ik help je.

- Nee, momenteel niet. - Phil...

Ik denk de hele tijd aan je.

- De hele tijd. - Phil, luister.

Het is niet goed.

Ik had het je nooit moeten zeggen.

Alsjeblieft. Het kan niet.

Phil, het spijt me.

Het spijt me.

Hoelang?

Hoelang zijn we al samen?

Een paar maanden.

En niemand weet het?

Ik weet niet wat ze allemaal betekenen.

- En jij? - Nee.

Heb ik je erover verteld?

Niet over allemaal.

En over deze?

Nee.

En deze?

Deze.

Dat ben jij.

Zo wilde je zijn.

Blootsvoets,

ontspannen.

In het nu.

Hij lijkt op je.

Waarom mag niemand het weten?

Hoi.

- Ik wachtte op je telefoontje. - Sorry, Beverly.

Ik doe geen bezichtigingen.

Het is hier ijskoud.

Heb je niets te zeggen?

En mijn lunchpauze dan?

Wat is er in godsnaam aan de hand?

Het gaat prima, Beverly.

Voor het eerst in lange tijd gaat het prima met me.

Vooruit, ga lunchen.

Elke christen leert

dat hoe meer hij groeit in Christus,

hoe meer hij zich bewust wordt van de zonde in zijn leven.

Maar je verwerft ook de kennis en het besef van Christus

die onze zonden wegneemt,

die ons de kracht heeft gegeven om die te weerstaan.

Uiteraard is in ons leven de zonde altijd

een kracht waar we rekening mee moet houden.

Maar hij is niet meer onze meester of de heer van ons leven.

We moeten en kunnen hem weerstaan.

Paulus belichaamt de zonde.

Kijk niet zo naar me.

Zijn we hier al eens samen geweest?

Ja.

Het is prachtig.

Heb je die kleur gezien?

Dit strand is ongelooflijk,

- En er is niemand. - Het is zondag.

Jammer dat ik hier nu niet kan zwemmen.

Zou het erg koud zijn?

Valt wel mee.

Phil, het is ijskoud.

Nee, echt, het valt wel mee.

Ik ga erin.

Phil...

Je hebt geen handdoek.

Ik waai wel droog en dan kleed ik me aan.

- Dit wordt je dood. - Mijn dood?

Ik ben al gestorven. Zo'n twee weken geleden.

En ik ben teruggekomen. Een herrezene gaat niet dood.

Geef me een voorbeeld uit de Bijbel waarin God

iemand doodt die net herrezen is.

Dat is er niet.

Sinds wanneer ken jij de Bijbel?

Ja, oké. Maar geef toe

dat dat idioot zou zijn.

Je weet niet of je kunt zwemmen.

Ik ga maar tot zo diep.

O, mijn God!

Het is koud.

Het is ijskoud. Het is echt koud.

Mijn God.

Het is echt koud.

Het ziekenhuis heeft gebeld.

Je hebt dinsdag een controle in het Raigmore.

Ik wil er niet meer heen.

- Ik zou het maar doen. - Waarom?

Ik maak het goed, Millie. Kijk.

Ik wil niet terug.

Het was mijn tijd nog niet.

En als ik moet sterven, sterf ik.

Hou op, Phil.

Wees niet bang, Millie.

Ze hebben al allerlei tests gedaan.

Als ik voel dat er iets mis is,

zal ik het meteen zeggen.

Dat beloof ik je.

Ik moet de afspraak bevestigen.

Dan zeg je gewoon...

dat mijn geheugen terug is.

Opgelost.

Makkelijk.

Denk je dat er iemand naar ons kijkt?

Ik hoop van niet.

Ik zou je hand willen pakken.

Je hebt nooit gevraagd hoe het is ontstaan tussen ons.

Wil je dat niet weten?

Nee.

- Ik ben. - Waarom?

Drie.

"U ontvangt 300."

Kijk eens aan.

Don Juan .

Don Juan . Ja. Ken je dat?

Hallo.

Ik ben Millie McPherson van het makelaarskantoor.

Kom verder. Goede reis gehad?

Hallo, Phil

Wanneer kunnen we Nigel ophalen? Groeten, Norman

Wie zijn die mensen?

Dat weet ik niet.

Sorry. Ik herinnerde het me niet.

Ik geef hem niet terug.

Het is mijn hond.

Ja, oké, maar...

Wat moet ik dan tegen ze zeggen?

Mij een zorg.

Ik geef hem niet terug.

Nigel!

Kom maar. Goed zo. Brave hond. Kom.

Hé, Brian!

Brian!

Hé, Brian!

Hé, Millie. Met mij.

Het is mijn schuld.

Het was stom om die hond aan Brian te geven.

Wat moeten we nu?

Als Nigel hun hond is,

zullen ze hem komen halen.

- Hallo, Peter. - Brian zit in de schuilhut.

- Wanneer is hij vertrokken? - Zojuist.

Weet je zeker dat hij daar is?

Absoluut.

Oké.

Stomme hond.

Ga jij erheen?

Ik ga wel.

Dag.

Brian heeft Nigel naar onze schuilhut gebracht.

Ben je boos op me?

Nee, waarom zou ik?

Omdat ik alles vergeten ben.

Dat ligt niet aan jou.

Kom. Ik breng je naar huis.

Met een leugen had ik hem kunnen houden.

Dan hadden we hem verstopt.

Ik heb gelogen, Brian.

Ik heb tegen Phil gelogen.

Ik heb gezegd dat we samen waren

voor zijn beroerte

zodat ik met hem samen kon zijn.

Wat doe je als hij erachter komt?

Ik zal mijn mond houden.

Je moet de hond teruggeven.

Dat weet ik.

Wat vreselijk.

Kent u Phil goed?

Niet zo.

Het is een goede buurman. Hij is aardig.

Het was de eerste keer dat hij op de hond paste.

Thee?

Ik hoor dat je goed voor Nigel hebt gezorgd.

Bedankt.

En...

dat hij je dierbaar is.

Ja.

Dit hele gedoe zit me dwars.

Nigel is nog jong.

Hij moet actief zijn.

Ik word er niet jonger op en mijn vrouw ook niet.

En als er iets gebeurt met mijn vrouw

of met mij,

zouden we blij zijn dat iemand

voor hem zou zorgen.

- Zou jij dat kunnen doen? - Ja.

En intussen kun je hem komen halen wanneer je wilt.

Wat denk je ervan?

Dat is mooi.

Mooi?

Afgesproken.

Tot ziens en bedankt.

Gaat het?

Ja.

Zien we elkaar later?

Ja, tot dan.

Ik weet dat je in Schotland bent. Bel me. Benoît.

Phil?

Phil?

We zijn bijna klaar.

We maken het morgen af.

Morgen is de begrafenis van Fergus.

- De begrafenis van Fergus? - Ja.

Is die gestorven?

Ja. Dinsdag.

En je hebt me niets gezegd?

Ik dacht dat je het wist.

Nee dus.

Ik had het je moeten zeggen.

Ja.

We maken dat later af.

Het kan hem geen bal schelen.

Het zijn de kleine dingen.

Zoals...

Over voetbal praten of...

"Hoe was je dag?"

"Zullen we naar het café gaan?"

Hij heeft me totaal uitgesloten.

Praat met hem.

Wat?

- Over wat je me net zei. - Dit meen je toch niet?

Mijn vader vond me een sukkel.

Dat gevoel had ik.

Op een dag besloot ik nooit meer met hem te praten.

En toen ben ik vertrokken. Ik was jong.

En toen is hij overleden.

Ik heb hem nooit meer gesproken.

Maar na de uitvaart zeiden zijn vrienden

dat hij het altijd over me had.

Hij was trots op me.

Dus ga met hem praten.

Anders is het te laat en krijg je spijt.

Het beste.

Verdomme.

- Die heb je ook gejat. - Je vond er niets aan.

- Stom dat de drummer weg moest. - Welnee.

- Hij was de ziel van de band. - Nee, de bassist.

Nee, de drummer. Daarna ging de band uit elkaar.

- Omdat hij niet meer wilde. - Hij is weggestuurd.

- Nee, hij is zelf opgestapt. - Welja, jij weet alles.

Hoe heb je me gevonden?

Het ziekenhuis van Inverness heeft me gebeld.

Zij gaven me je adres.

"Ik geloof...

dat het raam boven ons allen,

het venster dat ons scheidt van God,

van nature een gesloten venster is.

Om Gods liefde waard te zijn,

moeten wij mensen

een manier vinden om dat venster te openen.

En soms ben je daar je hele leven mee bezig.

Zijn hele leven

moet de mens proberen dat doel te bereiken.

En...

dat heeft Fergus gedaan."

Dit ga ik zeggen op de begrafenis.

Dat is goed.

Fergus zou blij zijn.

Ja.

Dat denk ik ook.

Borreltje?

Borreltje? Waarom niet?

Brian...

Was je bij Phil?

Heeft hij zijn geheugen terug?

Kunnen we praten?

De vorige keer was dat geen succes.

We zouden het erbij laten. Weet je nog?

Er zijn prioriteiten, zoals je gezondheid.

De rest doet er niet toe.

Oké.

Had me gewaarschuwd dat het weer was gebeurd.

Dat kon helaas niet.

Nee.

Dat hebben ze me gezegd.

Was je nu echt je geheugen kwijt?

Ja.

En hoe voel je je?

Gaat wel.

- Is alles weer hersteld? - Ja.

Je ziet er goed uit.

Je hebt veel geluk gehad.

Echt hoor.

Als het in de rimboe gebeurt...

dan... - Dat weet ik.

Dat weet ik.

Je kent hier niemand.

- Jawel, ik ken mensen. - Oké, maar dat is geen familie.

Er is hier niets, geen ziekenhuis. Sorry, maar...

Het is een afgelegen gat.

Kom bij ons wonen.

Ruimte genoeg. Ik heb overlegd met Agnès.

Je krijgt je eigen ruimte.

En er is altijd iemand thuis.

Als er iets gebeurt...

Als je blijft, ga je hier dood.

Besef je dat?

Je kunt niet elke keer verdwijnen.

Ik wil niet dat je hier doodgaat.

Ik ben gekomen om je mee te nemen.

Ik heb een goede vriend verloren.

Ik ben blij dat je er bent.

Dank je.

Graag gedaan.

Heb je die man daar gezien?

Met die pinda's.

Hij zuigt ze op.

Ik wil hier niet weg.

Ik voel me thuis hier.

Waarom zou je weg willen?

Omdat je gelogen hebt.

We zijn nooit samen geweest.

Maar ik ga niet weg, ik blijf.

Ik wil tot het eind blijven.

En ik wil niet dat je me verlaat omdat je je schaamt.

Je leugen kan me niets schelen.

Goed dat je gelogen hebt.

Anders was er nooit iets gebeurd tussen ons.

Ik was verliefd op je voor mijn beroerte.

Maar ik durfde niets te laten blijken.

Ik wil bij je blijven en dat jij bij mij blijft.

Ik ben gelukkig met je.

Ik ben ook gelukkig met jou.

Waarom moet het stiekem?

Ik schaam me zo.

Nee.

Dat hoeft niet.

Ik hou van je, Millie.

Er ligt een dood schaap bij de rotsen.

- Hoe is het gestorven? - Gevallen zeker.

We moeten het karkas bij de boerderij begraven.

- We maken dit later af. - Ja.

- Kun je echt alleen naar huis? - Ga maar.

Tante Millie?

Tante Millie...

Hoe was het?

Er waren veel mensen.

Iedereen vraagt zich af waar je bent.

Je hoeft je geen zorgen te maken.

Dat weet ik.

Dat weet ik.

Hij zou zeggen wanneer ik hem moest geven, maar...

Dank je.

Millie, als je deze brief leest,

heeft Brian hem je gegeven.

Dat betekent dat ik deze keer echt dood ben.

Onze relatie was niet gepland.

Mijn dagen waren geteld

na mijn eerste beroerte.

Dat was in België, voor ik hier kwam.

Ik was gedoemd.

Maar jij gaf me een tweede leven.

Dat was veel korter dan het eerste,

maar veel gelukkiger.

De meeste platen zijn van mijn broer.

Ik wil dat je naar België gaat om ze terug te geven.

Ik wil ook dat je hem zegt dat ik van hem houd

en hem bedankt dat hij zich altijd om me bekommerde.

Excuses dat ik niet naar hem luisterde,

dat ik ben vertrokken zonder contact te houden.

Maar zeg hem ook dat hij niets moet betreuren.

Want dat doe ik ook niet.

Of toch wel. Een ding.

Dat het allemaal voorbij is.

Ik was gelukkig, Millie.

Gelukkiger dan ooit.

Er is niets mooiers op de wereld dan jij

en je verdient het om gelukkig te zijn.

Ik hou van je. Phil.

Hallo.

We zagen je auto.

- We wilden zeggen dat het ons spijt. - Dank u.

Had hij familie?

Ja, hij had een broer.

- En vrienden. - Ja.

En hij had mij.

- Sterkte. - Bedankt.