Original subtitles

AVC Sub-Thai แปลโดย zid2songshin เผยแพร่ที่ AVCollectors.com เท่านั้น

[ซับไทยเพื่อการศึกษาโดย zid2songshin]

ซากุราอิซังก็ได้รับคำตักเตือนไปเรียบร้อยแล้วนะ

มัตซึโมโตะ อิจิกะ

ค่ะ... มัตซึโมโตะ อิจิกะ

มัตซึโมโตะ อิจิกะ

มัตซึโมโตะซังก็ดูเป็นเพื่อนที่ดีกับซากุราอิซังนี่นา

มัตซึโมโตะซังไปเป็นเพื่อนเที่ยวกับลุงด้วยกันใช่ไหม?

ถ้าเอาแต่เงียบก็จะไม่เข้าใจนะ

หนูน่ะ... ไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้นหรอกค่ะ

อย่างนั้นจริงๆ เหรอ?

หนูไม่รู้เรื่องอะไรเลยค่ะ

คนชื่อซากุราอิซังก็ไม่รู้จักเหมือนกัน

โอชิมะเซนเซย์...

คุณเป็นครูที่ปรึกษาไม่ใช่เหรอ? ทำอะไรบ้างสิ

ครับ

ปล่อยให้ปัญหาบานปลายกับแค่คนเดียว

ผมพูดกับคุณตรงๆ เลยนะ อย่าให้เกิดเรื่องแบบนี้อีก

ขอโทษครับ

คือว่า...

มีอะไร?

โอชิมะเซนเซย์... มีอะไรจะถามหนูไหมคะ?

โอเคจริงๆ ใช่ไหม? ไปทำงานเพื่อนลุงน่ะ

ครูน่ะ ไม่ได้โกรธหรอกนะ

แต่ว่าการไปอยู่ในที่แบบนั้นกับผู้ชายรุ่นลุง

มันเป็นที่อโคจร ใครเห็นก็คิดไป.... /คือว่า...

เค้าบอกว่าจะให้เงินหนูค่ะ แค่ไปเป็นเพื่อนเท่านั้น

ถึงจะอยู่ที่นั่น แต่หนูก็ไม่ได้ทำอะไรนะคะ

งั้นเหรอ

แล้ว... ซากุราอิซังล่ะคะ?

ถึงตอนนี้ครูก็ไม่รู้เหมือนกัน

แต่ดูเหมือนว่าจะอยู่ที่โรงเรียนนี้ต่อไปไม่ได้แล้วล่ะ

มัตซึโมโตะซัง เธอต้องเลือกคบเพื่อให้มันดีๆ หน่อยนะ

"หนูไม่กลับขอหลับบ้านอาจารย์"

ซับไทยโดย zid2songshin แจกฟรีที่ AVCollectors.com ***นำไปใช้ต่อกรุณาให้เกียรติผู้แปลและเว็บต้นทาง*** [ห้ามนำไปหารายได้ต่อ!!!]

มัตซึโมโตะซัง...

โอชิมะเซนเซย์...

เวลาแบบนี้... ออกมาทำอะไรงั้นเหรอ?

เธอควรจะอยู่ที่บ้านไม่ใช่เหรอ?

ถ้าไม่พูดก็ไม่รู้เรื่องนะ

มีอะไรอย่างนั้นเหรอ?

หนูน่ะ มีนัดเที่ยวกับมนุษย์ลุงน่ะค่ะ

เอ๊ะ?

แต่คงจะไม่มาแล้วล่ะ

ณ ตอนนั้น

ผมไม่ได้อยากจะเป็นเลย

กับสำนึกแห่งความเป็นครูที่แบกเอาไว้

ลูกศิษย์จะเป็นอย่างไรก็ช่าง

ผมไม่เคยสนใจเลย

คือว่า... มันอาจจะสกปรกไปสักนิดนะ

ยังไงก็ถือว่ามาชั่วคราวละกัน

ตามนั้นล่ะครับ

ตอนดึกๆ ที่สวนสาธารณะ

ใครจะปล่อยให้เด็กสาวอยู่คนเดียวได้

เชิญเลย

นั่งตรงแถวนั้นไปก่อนนะ

อยากให้ครูโทรให้แม่มารับไหม?

อย่าโทรนะคะ!!

งั้นเหรอ... ก็แน่ล่ะนะ

แต่มาอยู่บ้านคนอื่นมันก็ไม่ค่อยดีเท่าไรนะ

ดังนั้น...

แค่บ้านเอง ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

ท้องร้อง... หิวข้าวสินะ

กินอะไรหน่อยไหม?

ขอบคุณนะคะ..

ขอโทษนะ มีแค่นี้ล่ะ กินเลย

กินแล้วนะคะ

ใจดีเหมือนกันนะคะเนี่ย

ปกติก็ไม่ค่อยมีมุมนี้กับเค้าหรอก

ไม่รอให้เส้นมันนิ่มกว่านี้อีกหน่อยเหรอคะ?

งั้นเหรอ

ตอนกินมันจะได้มีรสชาติมากขึ้นยังไงล่ะคะ

งั้นเหรอ?

งั้นไว้ครั้งหน้าแล้วกันนะ

แปลกจังเลย

ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งเคยเห็นคนกินเส้นแข็งๆ แบบนี้เลยนะคะ

อย่างนั้นเหรอ?

กินซะ แล้วเดี๋ยวครูไปส่งบ้าน

ไปบ้านไม่ได้หรอกค่ะ

ทำไมไม่ได้ล่ะ?

ถึงแม้จะแค่พาเด็กออกไปส่งก็ตาม

แต่ว่า

ผมก็ไม่อยากให้มีปัญหาตามมา

แล้ววันนั้น

ผมก็ตัดสินใจให้เธอค้างที่บ้านผม

มัตซึโมโตะยังไปโรงเรียนตามปกติ

หมายความว่าอย่างไร?

ฉันไม่ค่อยเข้าใจพวกวัยรุ่นเท่าไรเลย ไม่เข้าใจจริงๆ

มัตซึโมโตะซัง...

เซนเซย์...

วันนี้ขอแวะหาได้ไหมคะ?

ดูสิ... หนูซื้อของมาเต็มเลย

หนูไม่รู้จะไปไหนแล้ว

คือ... แต่ว่า...

ถ้างั้น หนูไปหามนุษย์ลุงก็แล้วกัน

จากนั้น ความสัมพันธ์แปลกๆ กับมัตซึโมโตะซังก็เริ่มขึ้น

ทานแล้วนะครับ

อร่อยนะเนี่ย

จริงเหรอคะ

ค่อยยังชั่วหน่อย

แต่ว่า... เหมือนจะมันจะหวานไปหน่อยนะ

รสชาติเด็กๆ เค้ากินกัน

ก็หนูกินเผ็ดไม่ได้นี่นา!!

ผมแทบไม่เคยมีประสบการณ์กับผู้หญิง

นี่จึงเป็นความรู้สึกที่ประหลาดมาก

ทำไมวันนี้ไม่ถามนู่นนี่นั่นอีกล่ะคะ?

ก็ไม่ได้อยากรู้อะไรมากมายนี่นา

เซนเซย์อยู่คนเดียวเหรอคะ?

ทำไมเซนเซย์ถึงไปเป็นครูล่ะคะ?

ครูเคยเป็นผู้ช่วยในห้องทดลองของมหาวิทยาลัยน่ะ

แล้วอาจารย์ก็แนะนำให้มาสอนที่นี่

แต่งงานแล้วหรือยังคะ?

ยังไม่ได้แต่ง

แล้วแฟนล่ะคะ?

ไม่มี

ทำไมล่ะคะ?

ชอบอยู่คนเดียวมากกว่าน่ะ

ขอบคุณสำหรับอาหาร

กินข้าวเสร็จแล้วก็รีบกลับบ้านนะ

ทำแบบนี้เดี๋ยวแม่จะเป็นห่วงเอา

หนูไม่กลับ!!

ช่วยไม่ได้นะ...

เดี๋ยวครูโทรไปบอกที่บ้าน...

อย่านะคะ!!

อย่าเลยนะคะ...

อย่าทำอะไรเลย...

เดี๋ยวสิ.....

จะทำอะไรน่ะ อย่าเลยนะ!!

รีบใส่เสื้อผ้าเลยนะ!!

พรุ่งนี้

กลับไปอยู่บ้านซะนะ

เซนเซย์~

ว่า?

หนูไม่ง่วงอะ

แค่หลับตาลง เดี๋ยวก็ง่วงแล้ว

ถ้างั้นหนูก็หลับตั้งนานแล้ว!!

นี่เซนเซย์คะ...

หนูอยากขออะไรหน่อย...

ให้ที่นี่... เป็นบ้านของหนูสักพักได้ไหมคะ?

เซนเซย์...

ไม่เป็นไรนะ...

อยู่ที่บ้านแล้วนี่นา...

อยากเห็น... อยากเห็น....

อยากเห็นทั้งหมดเลย...

ได้ไหม?

ฉันอยาก...

นิดเดียวนะ...

นิดเดียวจริงๆ

ฉันไปโรงเรียนก่อนนะ

จะเอากุญแจใส่ไว้ในช่องจดหมายนะ

เผื่อว่าจะมานะ

อันนี้รายงานการประชุมครับ

อาจารย์ครับ

อยากปรึกษาเรื่องมัตซึโมโตะหน่อยครับ

ที่บ้านบอกว่ามัตซึโมโตะไม่ยอมกลับบ้านมาสักพักแล้วครับ

ติดต่ออย่างไรก็ติดต่อไม่ได้เลย

มัตซึโมโตะนั้น

ไม่ได้มาโรงเรียนด้วยเช่นกัน

ถ้าเธอไม่ได้อยู่ที่บ้านของผม

มันก็คงไม่เป็นแบบนี้

โอชิมะเซนเซย์!!

มัตซึโมโตะไม่ยอมกลับบ้าน รู้ไหมทำไม?

ไม่ครับ

ผมไม่ทราบครับ... ผมก็ไม่รู้

ไม่รู้เหรอเนี่ย

ถ้าเป็นเรื่องเป็นราวมาจะทำไง? ทำอะไรบ้างสิ

ครับ

ในหัวของผมเต็มไปด้วยเรื่องของมัตซึโมโตะ

[บรรยายไทยโดย zid2songshin แจกฟรีที่ AVCollectors.com]

กลับมาแล้วเหรอคะ

มัตซึโมโตะซัง

ทุกคนเป็นห่วงจะแย่แล้วนะ

ขอโทษค่ะ

อะไรเนี่ย

จะทำยังไงดีเนี่ย!!

ทำไม...

อธิบายเหตุผลมาหน่อยสิว่าทำไมเธอถึงไม่ยอมกลับบ้าน...

อย่าให้หนูไปเลยนะคะ

เพราะอย่างนั้นฉันถึงถามเธออยู่นี่ไง!!

หนูไปไม่ได้...

ถ้างั้น..

ก็เชิญไปได้แล้ว

ให้คนอื่นเค้าเป็นห่วงหนูกันบ้างก็ดีค่ะ

คิดอะไรของเธออยู่เนี่ย!!!

ขอโทษที

ที่ตะคอกใส่เธอ

ถ้ามีอะไร...

...ที่เธอไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูดนะ

[บรรยายไทยโดย zid2songshin แจกฟรีที่ AVCollectors.com]

เซนเซย์... เสร็จแล้วเหรอคะ

ขอโทษที่รบกวนนะคะ หนูกลับบ้านแล้วค่ะ

ผมกังวลเรื่องเธอจนไม่สามารถข่มตาหลับได้เลยในคืนนั้น

วันต่อมา

แม่ของเธอโทรมาที่โรงเรียนเพื่อบอกว่าขอลาเรียน

ผมก็โล่งในที่สุดท้ายมัตซึโมโตะก็กลับบ้านได้สักที

แต่ที่เธอย้ำกว่ากลับบ้านไม่ได้นั้น มันหมายความว่าอะไรกันนะ?

ทำให้ผมกังวลใจจริงๆ

มัตซึโมโตะซัง!

ขอโทษนะคะเซนเซย์...

รอยช้ำ...

เกิดอะไรขึ้น?

ในที่สุด เธอก็ค่อยๆ เปิดปากอย่างช้าๆ

ว่าเป็นเพราะสามีใหม่ของแม่เธอ

เธอบอกว่าถูกทำร้ายและข่มขืนตลอดเวลา

ทั้งๆ ที่แม่ของเธอก็รับรู้มาตลอด

มัตซึโมโตะระบายออกมาหมดว่าถูกทำร้ายอย่างไร

เจ็บ...

ขอโทษ

ไม่เป็นไรค่ะ

[บรรยายไทยโดย zid2songshin แจกฟรีที่ AVCollectors.com]

จริงๆ แล้ว

อยู่ที่นี่ก็ได้นะ

หนูรักเซนเซย์...

รักนะคะ...

หลังจากนั้น ข่าวว่ามัตซึโมโตะหายตัวไปก็แพร่ออกไป

ไม่รู้ได้ยังไง!!

เด็กหายไปทั้งคนเลยนะ!!

รู้เรื่องไหมเนี่ย?

ครับ

สื่อเอาไปลงข่าวหมดแล้ว ชื่อเสียงโรงเรียนจะเป็นอย่างไร!!

ผมจะทำยังไงกับคุณดีเนี่ย?

ทำตัวให้เหมาะกับสิ่งที่เป็นอยู่หน่อยได้ไหม?

ไปพักก่อนหน่อยดีไหมครับ?

ตอนนี้ทางผู้สื่อข่าวมาขอสัมภาษณ์ครับ

จะให้สัมภาษณ์ได้อย่างไรเล่า!! ไม่รู้เรื่องอะไรเลยเนี่ย!!

ป่านนี้ข่าวไปไหนถึงไหนแล้วเนี่ย!!

แต่ทว่า..

หลายสัปดาห์ต่อมา แต่ทว่า..

หลายสัปดาห์ต่อมา

ความสัมพันธ์ของเราสองคนก็ไม่ได้ยั่งยืนอะไร

วันนี้ไปไหนมางั้นเหรอ?

ไปแค่ร้านสะดวกซื้อเองค่ะ

ย้ำแล้วย้ำอีกตั้งกี่ครั้งแล้วไม่ใช่เหรอ!!!

ขอโทษค่ะ

ถ้ามีคนเห็นเข้าจะทำยังไง!!!

ขอโทษค่ะ

ขอโทษค่ะ

จะบอกให้นะ

เธอน่ะ

มีแค่ฉันเท่านั้นล่ะ

ฉันเท่านั้น

ทำไมถึงทำแบบนี้

ขอโทษค่ะ ทำไมถึงทำแบบนี้

ขอโทษค่ะ

ถ้าจะแค่ออกไปเพื่อความสนุกแค่นั้นละก็นะ...

ไม่เข้าใจอะไรเลยหรือไง

ขอโทษค่ะ...

ฉันถามว่าเธอรู้เรื่องไหม ไม่ใช่ให้เธอมาขอโทษ!!

ฉันจะสั่งสอนเธอให้หลาบจำ

อ้าขาออก

อ้าออก

อ้าออกอีก

เธอเองไม่ใช่เหรอ?

ที่อยากอยู่บ้านนี้

เธอร้องขอเองนะ

เซนเซย์ทำหนูทำไม...

อ้าขาออกซะ...

อ้าออกกว้างๆ สิ

ไม่ได้ยินเหรอไง!!

ไม่ได้ยินเหรอ!!

อ้าขาออก

ตรงนี้ด้วย...

ตรงนี้ด้วย...

ตรงนี้ด้วย...

ตรงนี้ด้วย...

ทั้งหมดนี่เป็นของฉัน

ฉันน่ะเป็นคนให้ชีวิตเธอนะ

แต่เธอมันก็สร้างปัญหาตลอด

ฉันไม่อยากให้ใครมาเห็นเธอ

ทั้งหมดนี่ล่ะของฉัน

วันนี้เธอสวยจริงๆ

อิจิกะ...

วันนี้สวยจริงๆ

ถึงจะเป็นตัวปัญหา แต่ร่างกายของเธอจะเยียวยาเอง

ทั้งหมดนี้...ของฉัน!!

มือนี่อะไรเนี่ย?

ขอโทษค่ะ..

ฉันถามไงว่าอะไร!!!

อย่าเอามือมาปัดป้องเลย

ฉันเป็นครูของเธอและช่วยเธอไว้

อย่าเอามือมาขวางอีกนะ

เร็วๆ ฉันอยากเห็นหีของเธอ

ทั้งกายของเธอจะเป็นของฉัน

ยืนสิวะ!!

ยืนดีๆ สิวะ

บอกให้ยืนดีๆ ไง!! โว้ย!!

หีนี่จะเป็นของฉันคนเดียว

พูดอะไรออกมาหน่อยสิ

ตีหนูหน่อย

ตีหนูหน่อย

พูดอีกซิ

ตีหนู... หน่อย

พูดอีก

ตี.. หนู หน่อย...

ขอโทษๆๆ น่ารักขนาดนี้

ร้อนขนาดนี้

ขอโทษนะ

ฉันชอบตูดเธอจริงๆ

จะกลืนกินทั้งตัวเลย

พูดอีกสิวะ!!

โชว์รูตูดหน่อยสิ

ไปร้านสะดวกซื้อมาสินะ

มันถึงได้สกปรกแบบนี้

ขอโทษค่ะ

อิจิกะ...

เธอนี่มันเลี้ยงไม่เชื่อง

ครูจะทำให้เธอจำเอง

ครูจะทำให้หลาบจำ

ขอร้องสิวะ!!

ฉันล่ะชอบจริงๆ

จะทำให้สะอาดเลยนะ

ถามสิว่าเหม็นไหม

เซนเซย์ไม่เหม็นเหรอคะ..

ทำไมตอบช้าจังวะ!!

ให้ทำยังไง!!

เอาเข้าไปสิคะ...

เป็นไง ดูดรูตูดเนี่ย...

มานี่ แลบลิ้นออกมา!!

รสชาติของหีเธอยังติดอยู่ที่ลิ้นอยู่เลย... ชิมดูสิ

ยังไงดีนะ...

เพราะมาอยู่บ้านครูแล้วไม่เชื่อฟังเลยต้องถูกลงโทษ

ทำไงดีนะ

น่ารักขนาดนี้แต่ก็ไม่ปรานีหรอกนะ

นอนลงไป

ต่อไปจะลงโทษแล้วนะ!!

อยู่ท่านี้ไว้นะ

เพราะนี่คือการลงโทษดังนั้นจะไม่ปรานีแล้วนะ

อมเข้าไปลึกๆ สิวะ

เอาอีกที

ไม่ต้องพักหรอกนะ...

ขอโทษค่ะ... หนูขอโทษ

ลุกขึ้นมา!!!

ลุกมานี่

อย่ามาสำออย!!

อมเองซิ

อะไรเนี่ย?

อมได้แค่นี้เองเหรอ?

ต้องให้ฉันออกแรงเองเหรอ?

เป็นอะไร? ตั้งใจหน่อยสิวะ

ลึกๆ

ลึกๆ

ดูดไข่ด้วยสิ

เลียเร็วๆ สิวะ!!

อิจิกะ... ถ้าเธอไม่มีครู เธอไม่มีชีวิตอยู่ถึงวันนี้หรอก

เธอเป็นหนี้ชีวิตครูนะ

ดูดเสียงดังๆ สิ

ทำหน้าอย่างกับไม่เต็มใจ

แหกหีด้วย... มองไม่เห็นอะไรเลย

บอกว่าไม่เห็นไง

อีกสิ...

แหกขากว้างๆ กว้างอีก!

ให้เห็นรูตูดด้วย!!!

หีของอิจิกะนี่สดดีจริงๆ เลยนะ

จะให้ฉันเย็ดคนเดียวใช่ไหม?

ตามนั้นนะ

งั้นบอกให้ฉันเย็ดหีสิ

พูดสิ.. พูด!!

ช่วยเย็ดหีหนูหน่อยสิคะ...

พูดอีกซิ

ช่วยเย็ดหีหนูหน่อยสิคะ...

อ้าขากว้างๆ !!

ฉันจะเย็ดให้หีเธอแหกเลย

พูดตามสิ

ขอร้องให้ฉันเย็ดสิ

เอาควยเซนเซย์ใส่มาสิคะ...

พูดดีๆ สิวะ

ขอร้องให้ฉันเอาเข้าไปลึกๆ สิ อิจิกะ

เอาเข้าไปลึกๆ นะคะ

ดูสิ เห็นไหม?

เห็นไหมว่ามันแน่นและเข้าไปลึกโคตร

จะกระแทกไปยาวๆ

ทีหลังจำไว้ให้เข้ากระโหลกเลยนะว่าสอนอะไรไว้

เร็วๆ โยกเร็วๆ สิวะ

ขึ้นเร็วๆ

ใช้เอวร่อนๆ น่ะเป็นไหม

เร็วได้แค่นี้เหรอ!! ได้เรื่องไหมเนี่ย!!

ร่อนดีๆ สิวะ

หมดเสียงแล้วเหรอ อิจิกะ?

มานี่!!

หันหลังมามองฉันนี่

คิดว่าชีวิตจะดีขนาดนี้ไหม? ถ้าไม่มีเซนเซย์ช่วยไว้น่ะ

ตอบแทนฉันบ้างสิ

เป็นไง? ควยฉันเป็นไงบ้างบอกมา !!

ทั้งร่างกายเธอเป็นของฉัน

อ้าขาออกสิ

เธอนี่...

ขนาดครอบครัวยังไม่รักเธอเลย

มีแค่ฉันเท่านั้นล่ะที่รักเธอ

พรุ่งนี้ฉันจะมอบความรักให้เธออีก...

วันต่อมา.... เมื่อผมกลับมาถึงบ้านแล้ว

ก็ไม่เห็นร่องรอยของมัตซึโมโตะเลย

มีคนบอกว่าเห็นเธออยู่ในเมือง

ความสุขของเธอ ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วสินะ

[บรรยายไทยโดย zid2songshin แจกฟรีที่ AVCollectors.com]