Original subtitles

Kenapa?

Awak tak mahu?

Mari kita balik rumah.

Saya boleh balik rumah.

Saya arahkan semua orang untuk jaga pesakit ini dengan teliti.

Kenapa kalian biar dia terlepas?

Anak muda, awak benar-benar di sini. Awak rindu saya?

Dia masih hidup.

Dia ingin kembali dan tinggal di sini.

Jadi, saya nak sewa rumah ini daripada awak.

Bolehkah awak pindah keluar?

Phon dan saya akan cari rumah baharu untuk awak.

Jangan lupa jemput Min dan saya ke majlis perkahwinan awak.

Kita juga akan berkahwin tak lama lagi.

Tahniah.

Saya harap kamu berdua bahagia.

Sudah tentu kami akan bahagia.

Maknanya, Presiden Piroj yang melarikan Encik Pratheep.

Dia mahu mengganggu perkahwinan mereka.

Fah, jika awak beritahu Min,

maknanya awak merosakkan hubungan saya dan Min juga.

Akhirnya!

Aplikasi ini akan menggemparkan industri ini...

dan mungkin juga dunia ini!

Aplikasi Benang Merah...

telah siap!

Syabas kepada semua orang yang menyiapkannya.

Nanti dulu.

Jangan gembira dulu.

Ia belum dinilai atau diluluskan lagi.

Bagaimanapun, ia tetap akan diluluskan.

Saya pasti ia akan lulus.

Pada mulanya, bos kalian ingat kami takkan berjaya.

Lihat. Kami dah hasilkannya.

Min dan saya bertekad untuk hasilkan aplikasi ini.

Saya tahu. Kamu berdua hebat.

Min,

selepas projek ini,

saya harap bos akan terus mengupah awak.

Ya, saya setuju.

Jika awak berada dalam kumpulan kami,

syarikat kita akan berkembang dengan lebih cepat.

Pim, mari kita pujuk bos supaya benarkan Min terus bekerja di sini.

Saya pula?

Beritahu bos, upah Min seorang saja.

Min, apa pendapat awak?

Terima kasih, semua.

Tapi selepas projek ini tamat, saya perlu uruskan perniagaan keluarga.

Sayang sekali.

Boleh tak awak tundakannya untuk beberapa tahun?

Sekarang atau selepas ini tiada bezanya.

Bagaimanapun, saya harus tinggalkan sini.

Tiada apa-apa yang akan berubah juga.

Permainan tamat.

Noktah.

Rasanya, saya akan terus berdepan dengan wajah lama.

"Endless Love"

Aplikasi Benang Merah sudah disempurnakan.

Kami dalam proses mencubanya.

Saya percaya selepas kita lancarkan aplikasi ini minggu depan,

semua orang akan teruja.

Saya buat keputusan yang betul dengan serahkan syarikat ini kepada awak.

Ya. Saya berasa pelik tentang ini.

Kenapa awak yakin dengan saya?

Awak masih ingat ketika kita berada di China?

Awak bermati-matian laksanakan kerja yang saya suruh.

Saya risau awak mungkin mati kerana terlampau kuat bekerja.

Apabila saya suruh awak berehat,

awak kata...

jika awak lapang, awak akan teringatkan kisah lampau.

Awak menunjukkan kepada saya...

bahawa hati yang terluka...

akan membawa kepada kejayaan.

Kerana awaklah, saya boleh berada di tempat saya sekarang.

Seorang guru hanya boleh membimbing anak muridnya untuk berjaya.

Ia bergantung pada pelajar sama ada dia boleh berjaya atau tak.

Prestasi awak sekarang...

sangat memuaskan.

Tapi kisah lampau awak...

membimbangkan.

Wanita yang bernama Min itu.

Dia bekas kekasih awak?

Dia hampir mengubah hidup awak.

Awak tahu dia bekerja untuk kita.

Ya.

Awak tahu segalanya.

Tidak kira betapa kuatnya seseorang,

mereka tetap ada kelemahan.

Awak buat dengan baik sekarang.

Saya risau luka lama awak...

akan menyusahkan awak nanti.

Seseorang akan berjaya...

jika mereka boleh lupakan kisah silam mereka.

Jika mereka asyik risau tentang luka lama mereka,

mustahil untuk mereka maju ke depan.

Awak faham maksud saya, kan?

Ya, tuan.

Bagus.

Awak nak cuba yang ini?

Yang ini sedap juga.

Tak nak. Saya cuma nak coklat ini.

Coklat itu sudah habis.

Yang ini pun sedap juga. Awak cubalah dulu.

Tak nak.

Saya nak jumpa Kaew.

Saya akan pergi jumpa Kaew. Kaew ada di luar.

Tak boleh. Awak nak ke mana untuk jumpa dia?

Di luar. Dia berada di luar.

Saya nak makan coklat di luar. Coklat ada di luar

Kaew ada di luar.

-Saya nak jumpa Kaew. -Okey.

Biar saya telefon Day dulu. Awak tunggu sebentar.

Saya nak jumpa Kaew.

Kenapa awak perlu telefon dia? Kaew ada di luar.

Awak hanya membazir masa saja.

Saya boleh keluar dan jumpa Kaew.

-Saya nak jumpa Kaew sekarang. -Tidak, awak tak boleh pergi.

Saya boleh. Dia ada di luar.

Saya nak jumpa Kaew sekarang.

Okey. Kita akan pergi sama-sama.

-Sekarang! -Biar saya ambil beg tangan dulu.

Cepatlah!

Cepat!

Pak Cik Pratheep, tunggu di sini sebentar.

Saya akan cari Day dan kita pergi jumpa Kaew sama-sama.

Awak tipu saya.

Awak kata awak akan bawa saya pergi jumpa Kaew.

Saya takkan dengar cakap awak lagi.

Sila tunggu di sini sebentar.

Juga, tolong kunci pintu.

Jangan biar dia keluar dari kereta.

Hei, Namon.

Min, Day ada di dalam pejabat?

Dia pergi jumpa Encik Kalvin.

Saya dalam masalah.

Kenapa?

Ayah Day asyik nak jumpa wanita yang bernama Kaew.

Dia berkeras nak keluar.

Saya tak tahu nak buat apa, jadi saya bawa dia jumpa Day.

Mungkin Day boleh menenangkan dia.

Saya rasa awak patut bagi dia keluar dari kereta.

-Kaew! Awak betul-betul ada di sini. -Pak cik.

-Kaew! -Ya. Kaew ada di sini.

Awak ada di sini.

Saya ingat saya tak dapat jumpa awak.

Awak suruh Namon bawa awak keluar untuk jumpa saya?

Ya, gadis muda ini kata dia akan bawa saya jumpa awak.

Kenapa dia panggil awak Kaew?

Sebenarnya...

Mungkin awak mirip dengan mak Day.

Ya, nampaknya begitulah.

Kaew, bawa saya pergi jalan-jalan.

Bawa awak pergi jalan-jalan?

Apa kata kita ke taman yang teduh dan ada banyak pokok?

Boleh. Saya suka.

Kaew,

kenapa awak tak makan malam dengan Day?

Dengar cakap saya.

Kamu berdua harus saling mencintai.

Ayuh. Jangan bergurau.

Saya tak bergurau. Saya benar-benar maksudkannya.

Saya suka awak.

Day juga sukakan awak.

Pak Cik Prateep sangka awak ialah teman wanita Day?

Ya, saya rasa.

Saya iri hati.

Saya harap saya dapat jumpa wanita itu sekali.

Saya nak tahu kenapa Day begitu cintakan dia.

Day tak dapat lupakan dia.

Apa maksud awak?

Dia tak boleh...

Dia masih fikirkan wanita itu.

Macam mana awak tahu?

Wanita itu beri dia sebuah lukisan.

Dia gantung di dalam biliknya dan selalu merenung lukisan itu.

Saya rasa dia masih rindukan wanita itu.

Semasa dia pindah balik dari China,

dia juga bawa balik lukisan itu.

Di mana lukisan itu sekarang?

Di dalam kondominium dia.

Saya nak tahu itu lukisan apa.

Belakang seorang wanita...

dengan benang merah terikat pada jari kelingking dia.

Boleh awak tunjukkan kepada saya?

Awak boleh lihatnya semasa bawa ayah Day pulang.

Inilah gambar yang saya maksudkan.

Awak tak rasa apa-apa langsung?

Awak tahu apa perasaan saya semasa melukis memori kita?

Itu cuma lukisan saja, kan?

Bagi awak.

ia mungkin mewakili perasaan cinta...

dan ada nilai.

Tapi bagi saya,

ia cuma kertas dengan lakaran.

Seperkara lagi,

awak cuma salah seorang wanita yang pernah bercinta dengan saya.

Awak tak pernah lupakan saya.

Apa yang awak cakap?

Tidak. Saya cuma kata...

Saya kata...

Apa khabar, anak kesayangan saya?

Mak.

Ya, ini mak awak.

Awak ingat awak boleh lari dari saya dengan tinggal di sini bersama Day?

Tangkap dia.

Berhenti. Apa yang awak buat?

Berhenti atau saya akan panggil pengawal keselamatan.

Jangan! Jangan cederakan Kaew.

Pergi dari sini.

Tunggu di sini.

Suruh Day selamatkan kami.

Pergi dari sini.

Pergi dari sini!

Perempuan tak guna!

Jangan berpura-pura lagi. Pergi tangkap mereka!

Hei! Jangan lari!

Cepat.

Teksi! Berhenti!

Namon, cepat!

Habislah kita.

Mari kita pergi dari sini.

Min, awak okey?

Min.

Min!

Tolong!

Tolong!

Min!

Min!

Min!

-Min! -Cik, sila tunggu di luar.

Awak tak boleh masuk.

Sila tunggu di luar.

Min!

Namon, apa yang terjadi?

Saya tanya, apa yang berlaku?

Kenapa Min dilanggar kereta?

Saya nak jumpa anak saya.

Tak boleh. Doktor sedang menjalankan pembedahan.

Kenapa?

Ini hospital saya.

Salahkah saya masuk ke dalam untuk tengok anak saya?

Ya, ini hospital awak dan awak boleh bertindak sesuka hati awak.

Tapi, jika awak masuk semasa pakar bedah membuat pembedahan,

awak hanya akan beri tekanan kepada dia.

Maksudnya, kesilapan mungkin akan berlaku...

dan Min yang perlu menanggung semua akibat.

Tolong bersabar.

Min akan okey.

Ayah, apa yang berlaku?

Di mana Namon?

Ada orang tangkap dia.

Siapa yang tangkap dia?

Saya tak tahu.

Seorang wanita.

Wanita yang memakai gaun merah.

Dia mengarahkan pengikutnya untuk buat ini dan itu.

Adakah dia wanita itu?

Ya. Dia.

Ya, dia sangat kejam dan jahat.

Dia juga cederakan Kaew.

-Kaew? -Dia cederakan Kaew juga.

Namon,

di mana awak?

Awak di mana sekarang?

Mak awak bawa awak ke mana?

Hospital?

Apa yang berlaku pada awak?

Saya melintas jalan ketika larikan diri daripada pengikut mak saya.

Ada sebuah kereta menuju ke arah saya dengan laju.

Saya...

Saya tak nampak kereta itu,

kemudian Min tolak saya...

dan dia...

Dia pula yang dilanggar kereta itu.

Saya...

Saya minta maaf.

Min cedera...

kerana saya.

Dia cuma mahu menolong saya.

Kalaulah...

Kalaulah mak saya tak suruh mereka kejar saya,

perkara ini takkan berlaku.

Bagaimana dengan anak saya?

Dia okey sekarang.

Dia cuma patah kaki. Saya dah balut kaki dia dengan simen.

Selepas menjalani fisioterapi dan berehat secukupnya,

dia akan dapat berjalan macam biasa dalam masa yang singkat.

Jangan risau.

Adakah dia sudah sedar?

Belum lagi. Kami sedang tunggu dia bangun dari anestesia.

Kemudian, kami akan pindahkan dia ke bilik pemulihan.

Boleh kami masuk untuk tengok dia?

Boleh.

Min.

Bagaimana dengan awak, sayang?

Ayah.

Usah risau. Ayah bersama awak sekarang.

Awak sudah selamat sekarang.

Ayah.

Jangan risau.

Day masih mencintai saya.

Namon!

Day.

Day!

Day.

Namon.

Bagaimana keadaan Min?

Pakar bedah kata dia dah okey.

Nasib baik dia cuma patah kaki.

Jika sesuatu berlaku pada dia,

saya akan rasa bersalah untuk seumur hidup saya.

Ia akan okey.

Kenapa awak berada di sini?

Saya...

Saya ke sini untuk jemput Namon.

Awak dah jumpa dia. Jadi, awak patut balik sekarang.

Tapi, saya nak tunggu sehingga Min sedarkan diri.

Tak perlu.

Dia dah selamat sekarang. Dia perlu berehat.

Lebih baik awak bawa tunang awak pulang.

Mari kita pergi.

Semuanya berpunca daripada saya, Day.

Apa yang patut saya buat?

Dia pasti okey.

Dia dah selamat sekarang.

Awak jangan terlalu risau.

Tunggu.

Jangan pergi dulu.

Saya perlu bercakap dengan awak...

secara peribadi.

-Namon. -Ya?

Tunggu saya di dalam kereta.

Saya akan ke sana.

Cakaplah apa yang awak nak cakap sekarang.

Keluar dari hidup Min.

Awak dan tunang awak.

Kamu berdua berkahwin saja dan pergi dari sini.

Awak tak nampakkah?

Apabila ada kamu berdua, Min akan ditimpa masalah.

Saya dah bawa ayah awak kembali kepada awak.

Jangan lupa janji awak.

Jangan risau.

Kami akan berkahwin pada minggu depan.

Kami akan pergi dari sini...

dan takkan berjumpa dengan Min lagi.

Pegang janji awak.

Jika awak muncul di depan saya atau Min lagi,

saya takkan berlembut dengan awak lagi.

Mak, sekarang sudah lewat. Min belum balik lagi.

Mak.

Mak.

Kenapa awak menjerit?

Sudah banyak kali saya panggil mak.

Tapi, mak sedang mengelamun.

Mana ada.

Awak kuat membebel.

Mak tak dapat menipu saya.

Saya bersama dengan mak sejak saya dilahirkan.

Saya tahu ada sesuatu yang mengganggu fikiran awak.

Saya tengah fikir patutkah saya beritahu Min sesuatu yang saya tahu?

Adakah ia tentang awak sukakan Doktor Phon?

Awak...

Awak cakap sesuatu yang melebihi umur awak lagi.

Saya anak awak.

Awak tak perlu malu dengan saya.

Saya tahu awak suka Doktor Phon, tapi dia suka Min.

Jadi, mak patah hati.

Hei!

Jika awak tak berhenti, saya akan hukum awak.

Saya hanya cakap perkara sebenar.

Min masih cintakan teman lelakinya.

Dan dia juga masih cintakan Min.

Awak benar-benar percaya yang teman lelaki Min masih cintakan dia?

Sejuta peratus.

Kalau tak, dia takkan selalu datang sini.

Dia datang ke sini sebab dia rindukan Min.

Kenapa Min berada dalam kondominium saya?

Ayah awak buat perangai.

Saya tak tahu nak buat apa,

jadi saya bawa dia ke pejabat awak.

Tapi, awak tak ada di sana.

Saya jumpa Min, jadi dia menemani kami.

Kemudian, dia hantar saya dan ayah awak ke kondominium.

Dan dia mahu melihat lukisan di kondominium awak.

Lukisan apa?

Lukisan seorang wanita dengan benang merah terikat pada jari kelingkingnya.

Min nampak lukisan itu?

Kenapa?

Saya bergegas ke sini selepas mendapat tahu tentang Min.

Kenapa dia dilanggar oleh kereta?

Awak berada di sini sepanjang malam, lebih baik awak balik berehat.

Saya akan jaga dia untuk awak.

Tak perlu.

Saya nak tunggu sehingga dia sedar.

Awak boleh sambung kerja awak.

Baiklah kalau begitu.

Min,

awak okey?

Awak sakit di mana?

Kaki saya.

Saya di mana?

Di hospital.

Awak dilanggar kereta.

Tapi, awak dah selamat sekarang.

Macam mana dengan Namon?

Dia baik-baik saja.

Day telah membawa dia pulang.

Awak tak perlu risau.

Bagaimana keadaan awak, sayang?

Ayah.

Jangan risau. Saya di sini bersama awak sekarang

Awak sudah selamat sekarang.

Saya minta maaf.

Min cedera...

kerana saya.

Dia cuma mahu menyelamatkan saya.

Kalaulah...

Kalaulah mak saya tak suruh mereka kejar saya,

perkara ini takkan berlaku.

Helo, Puan Wiganda.

Helo.

Apa yang boleh saya buat untuk awak hari ini?

Kenapa awak tampar saya?

Tamparan itu tak cukup dengan apa awak buat pada anak saya.

Anak perempuan awak?

Ya.

Gadis yang bersama dengan anak awak semalam.

Macam mana saya tahu yang anak awak kenal anak saya?

Dia berada di sana bersama anak saya di kondominium Day.

Min ke kondominium Day?

Ya.

Awak rasa di mana saya boleh cari anak saya jika bukan di tempatnya?

Saya hanya nak dapatkan anak saya semula, tapi anak awak halang saya.

Dia juga pukul pengikut saya.

Tapi, awak dah ambil duit saya.

Awak tak boleh menentang hubungan Day dan anak awak.

Saya mak dia.

Saya nak tinggal dengan anak saya.

Apa salahnya saya buat begitu?

Mak yang gunakan anak sendiri untuk memeras duit.

Awak ialah mak yang sungguh menjijikkan.

Awak!

Ingat kata-kata saya.

Awak dah ambil duit saya. Jika awak mengganggu Day dan Namon,

awak takkan berpeluang untuk belanjakan duit itu.

Tutup mulut dan keluar.

Min!

Apa khabar?

Kenapa awak dilanggar oleh kereta? Adakah pemandu itu mabuk?

-Awak dah buat laporan polis? -Tunggu dulu, Cue.

Awak tanya terlalu banyak soalan.

Bawa bertenang.

Awak tak perlu jawab soalan dia.

Dia cuma dramatik.

Saya okey. Cuma kaki saya dibalut dengan simen.

Selepas ia dibuka dan beberapa sesi fisioterapi,

saya boleh berjalan macam biasa.

Kalau begitu, awak perlu bercuti untuk suatu tempoh masa baru boleh bekerja.

Hei, kenapa awak bercakap tentang kerja di sini?

Awak tak nampakkah?

Dia cedera.

Orang yang tak berhati perut.

Saya tahu. Tapi kerja kita mesti diteruskan.

Kita akan mengadakan sidang akhbar pada minggu depan.

Awak seorang saja yang tahu semua kerja.

Tiada masalah.

Tangan saya masih baik.

Boleh awak bawa komputer riba saya ke sini? Saya boleh siapkannya.

Bagus juga begini. Saya tak perlu bazir masa berulang-alik.

Fikir baik-baik, Min.

Awak terlibat dalam kemalangan kereta.

Bukankah awak patut berehat?

Tak mengapa, betul.

Saya dah bosan di sini.

Bagus juga ada kerja untuk mengisi masa lapang.

Terima kasih, Min.

Cue, cepat betul awak datang sini.

Ya, saya sangat risau tentang Min.

Saya tinggalkan kerja saya untuk datang sini.

Awak nak makan sekarang? Awak sudah lapar?

Kalau begitu, kami patut minta diri dulu.

Awak berehatlah secukupnya.

Saya akan bawa komputer riba awak ke sini petang ini.

-Okey. -Jumpa lagi, selamat tinggal.

Okey, terima kasih kerana datang melawat saya.

Semoga cepat sembuh.

Saya pula? Awak nak saya tinggal di sini atau balik dengan mereka?

Awak patut kembali bekerja.

Datang lagi lain kali.

Fah, telefon saya jika ada apa-apa yang berlaku.

Okey, selamat tinggal.

Selamat tinggal.

Selamat tinggal.

Ini makanan awak.

Apa yang tak kena dengan awak? Awak tersenyum lebar hari ini.

Ada sesuatu yang buat saya gembira.

Apa dia?

Sekarang, saya yakin Day masih cintakan saya.

Min, jangan fikir tentang dia lagi.

Terimalah hakikat.

Saya pasti tentang itu.

Namon beritahu saya.

Sepanjang tiga tahun ini,

dia simpan lukisan yang saya berikan kepada dia.

Wanita itu beri dia sebuah lukisan.

Dia gantung di dalam biliknya dan selalu merenung lukisan itu.

Saya rasa dia masih rindukan wanita itu.

Semasa dia pindah balik dari China,

dia juga bawa balik lukisan itu.

Kalau dia telah lupakan saya,

kenapa dia perlu bawa lukisan itu bersama dia?

Kalau dia tak cintakan saya lagi,

kenapa dia selalu merenung lukisan itu?

Min.

Fah, percayalah pada saya.

Dia masih mencintai saya.

Tapi, saya tak tahu kenapa dia hilangkan diri tiga tahun yang lalu.

Dia mesti ada sebab untuk buat begitu.

Awak mahu makan ini?

Tidak, terima kasih.

Biar betul? Bagaimana jika awak betul-betul terlanggar saya?

Baguslah kalau begitu.

Awak boleh merasai kesakitan dilanggar oleh kereta.

Tak guna! Apa yang awak merepek ini?

Saya bakal mak mertua awak.

Awak masih anggap diri awak sebagai seorang mak?

Ingat kata-kata saya ini.

Ini peluang terakhir yang saya beri pada awak.

Jika awak buat perkara jahat lagi,

awak takkan dapat menyalak pada sesiapa lagi.

Jadi apa?

Apa yang awak boleh buat?

Awak betul-betul nak tahu?

Orang gila!

Berhenti. Awak dah gila?

Awak tak guna!

Maafkan saya...

kerana bersikap kejam pada awak selama ini.

Maafkan saya kerana bersifat dingin pada awak...

walaupun...

saya sangat merindui awak.

Maaf kerana kata-kata kasar saya melukakan perasaan awak...

walaupun saya nak cakap betapa saya mencintai awak.

Saya takkan berada di sisi awak untuk menyakiti awak lagi.

Tolong lupakan saya...

dan hidup bahagia dengan Doktor Phon.

Kalau dia telah lupakan saya,

kenapa dia perlu bawa lukisan itu bersama dia?

Kalau dia tak cintakan saya lagi,

kenapa dia selalu merenung lukisan itu?

Fah, percayalah pada saya. Dia masih mencintai saya.

Tapi, saya tak tahu kenapa dia hilangkan diri tiga tahun yang lalu.

Dia mesti ada sebab untuk buat begitu.

Day, tunggu!

Saya ada sesuatu nak tanya awak.

Min beritahu saya,

awak masih simpan lukisan dia.

Awak masih mencintai dia?

Okey, awak tak perlu jawab soalan itu.

Biar saya tanya awak.

Jika ayah awak tak hilang hari itu,

awak takkan tinggalkan dia, kan?

Jawapan saya tak penting.

Bagaimana jika ada orang yang sengaja menculik ayah awak?

Apa yang awak cakap?

Mungkin...

Mungkin seseorang tak mahu awak berkahwin dengan Min.

Jadi, dia sengaja sembunyikan ayah awak daripada awak.

Siapa dia?

Kongphon?

Bukan.

Jadi siapa?

Jawab soalan saya dulu.

Awak masih cintakan Min, kan?

Awak masih cintakan Min, kan?

Kami tak ditakdirkan untuk bersama.

Tuhan mungkin membuatkan ayah saya hilang...

pada hari perkahwinan kami.

Selama tiga tahun itu,

saya cuba lupakan segalanya tentang dia.

Semakin saya cuba, semakin saya ingat pada dia.

Saya mengaku,

selain daripada Min,

saya tak pernah cintakan orang lain.

Saya minta maaf, Doktor Phon.

Saya perlu beritahu dia perkara sebenar.

Presiden sangat marah...

selepas dia mendapat tahu saya dan Doktor Phon...

membawa ayah awak keluar dari pusat jagaan.

Jadi, saya cantumkan semua perkara yang berlaku.

Ayah awak mungkin disembunyikan daripada awak...

agar perkahwinan kalian tak dapat dilangsungkan.

Saya mengaku,

sebaik saja saya tahu identiti awak,

saya cuba halang dia dari berjumpa dengan awak.

Tapi, Min sangat mencintai awak.

Dia sangat mencintai awak sehingga saya tak boleh masuk campur.

Jadi saya perlu ubah pandangan saya terhadap awak.

Saya mesti suka lelaki yang dia cintai.

Sekarang, awak patut tahu bahawa...

saya boleh buat apa-apa saja demi anak kesayangan saya.

Tak susah untuk menerima seseorang.

Saya minta maaf.

Awak lepaskan semua kemarahan dan dendam pada saya.

Saya boleh beri awak apa-apa saja yang awak mahu.

Tapi tolong,

saya merayu pada awak, jangan beritahu Min hal ini.

Saya tak mahu dia sedih.

Saya tak mahu dia berasa kecewa dengan saya.

Apa awak buat di sini?

Kenapa awak culik ayah saya?

-Apa yang awak cakap? -Tak perlu berpura-pura lagi.

Jika awak tak nak saya berkahwin dengan Min, awak boleh hentikannya.

Awak sembunyikan ayah saya...

dan biar saya sangka dia sudah mati?

Kenapa awak buat begitu?

Saya tak pernah sembunyikan ayah awak daripada awak.

Penipu!

Kenapa awak masih tak mengakui kesalahan awak?

Saya bukan seorang penipu.

Kehilangan ayah awak...

tiada kaitan dengan saya.

Semua orang kata ayah awak mungkin lemas.

Selepas itu, seseorang terjumpa dia.

Tapi, dia tak dapat berikan maklumat sendiri.

Nama sendiri pun dia tak ingat.

Jadi, dia dibawa ke pusat jagaan milik saya.

Kenapa awak tak beritahu saya?

Berani awak tanya saya soalan itu?

Awak hilangkan diri begitu saja.

Bagaimana saya nak hubungi awak?

Sekurang-kurangnya, awak boleh beritahu Min.

Kalau awak benar-benar maksudkannya,

kenapa awak tak beritahu dia tentang ayah saya?

Saya jelas dengan sikap anak saya.

Jika awak tak kembali,

dia akan terus menunggu awak sambil menjaga ayah awak.

Bagaimana saya nak berdiam diri...

dan lihat anak perempuan saya jaga ayah awak sepanjang hidupnya?

Sekarang saya sudah kembali,

awak tetap tak beritahu saya.

Ya.

Awak kembali bersama teman wanita baharu awak...

dan melukakan perasaan anak saya.

Kalau awak tak tinggalkan Min hari itu,

sudah lama awak dapat bertemu semula dengan ayah awak.

Tindakan awak didorong oleh kelemahan awak.

Kelemahan awak yang membuatkan awak sangka ayah awak dah meninggal.

Awak salahkan segalanya dan majlis perkahwinan itu.

Awak tinggalkan Min.

Awak hancurkan perasaan anak saya.

Berani awak mahu saya melayan awak dengan baik?

Awak buat segalanya kerana sifat pentingkan diri awak.

Awak menipu.

Awak hanya seorang lelaki yang kejam dan licik.

Saya sangat kecewa dengan awak.

Saya jaga ayah awak.

Inikah cara awak membalas budi...

orang yang menjaga ayah awak selama tiga tahun?

Saya tak percaya pada awak.

Saya tak percayakan awak.

Saya takkan percayakan awak lagi.

Kalau begitu, mari kita pergi jumpa ayah awak.

Dia seorang saja yang dapat membuktikan...

betapa bagusnya saya melayan dia.

Awak berani pergi berjumpa dia dengan saya?

Awak dah balik?

Anak muda, kenapa awak balik lambat?

Saya berada di sini seorang diri. Saya kesunyian.

Kawan baik saya.

Kawan baik saya.

Awak ke sini untuk melawat saya?

Mari sini dan duduk.

Duduk di sini.

Saya sedang tonton kartun. Ia menarik.

Apa khabar, Pratheep? Awak sihat?

Ya.

Saya dapat jumpa anak muda.

Saya dapat jumpa Kaew.

Dan saya dapat jumpa awak hari ini.

Saya gembira dapat tahu bahawa awak selamat.

Saya hampir terlupa.

Ini untuk awak.

Wah, saya teringin nak makan ini.

Saya akan beri awak separuh.

Mari kita berkongsi.

Ambil, ini bahagian awak.

Ini bahagian saya.

Mari sini.

Mari kita tonton kartun ini bersama-sama.

Kita bernasib baik kerana keadaan Min tak kritikal.

Jika tidak, kita akan menghadapi masalah besar.

Tapi, saya rasa kita patut biarkan dia berehat.

Selepas ini, dia boleh rehat sebanyak yang dia mahu.

Hei, orang lain masih bekerja.

Awak dah nak balik?

Saya ada dokumen untuk bos tandatangan.

Awak boleh lakukannya esok.

Dia hanya perlu menandatangani, kan?

Dokumen ini harus disiapkan pada pagi esok.

Bagaimana jika dia datang lewat esok?

Adakah awak akan bertanggungjawab?

Okey.

Awak pergi saja dan cepat balik.

Semasa ayah awak berada di bawah jagaan saya,

saya melawat dia setiap minggu.

Saya bawa dia keluar berjalan-jalan.

Saya beli coklat untuk dia.

Awak tahu tak?

Dia tulis surat kepada awak.

Dia suruh saya hantar kepada awak.

Tapi, saya tak tahu nak kirimkan ke mana.

Saya datang ke sini untuk buktikannya.

Awak masih tak percayakan saya?

Saya minta maaf.

Awak tak perlu minta maaf pada saya.

Awak patut minta maaf pada anak saya dan ayah awak.

Ini salah saya...

kerana tinggalkan dia begitu saja.

Saya sangat berterima kasih...

atas kebaikan awak.

Terima kasih banyak-banyak.

Awak dah jumpa ayah awak sekarang.

Jaga dia dengan baik.

Saya pula,

saya hanya mahu anak saya kembali.

Jangan dekati dia dan lukakan perasaan dia lagi.

Boleh awak tolong saya?

Ya.

Terima kasih banyak-banyak.

Baiklah, kalau begitu.

Mengapa Encik Piroj datang sini?

Dah siap!

Helo, Cue. Saya nak beritahu awak sesuatu.

Saya dah siapkan aplikasi Benang Merah!

Day dapat tahu tentang awak bawa ayah dia keluar dari pusat jagaan?

Maknanya, dia bukan dengar daripada awak?

Jadi, siapa yang beritahu dia?

Mungkinkah...

Fah?

Ya. Selain daripada awak dan saya,

hanya pakar pemakanan itu yang tahu tentang ini.

Teruklah.

Dia mungkin memihak pada Day.

Kita harus halang semua perkara yang boleh menghubungkan Day dan Min.

Apa rancangan awak?

Saya akan bawa Min pulang hari ini.

Saya mahu awak ambil semua barang Min di rumah sewa itu.

Saya tak mahu Min bersama dengan pakar pemakanan itu lagi.

Saya faham.

Tapi,

awak rasa rancangan ini akan berjaya?

Ini dia. Jangan hilangkan atau jatuhkannya.

Awak mesti jaganya dengan nyawa awak.

Jadi, awak nak saya beri komputer riba ini kepada Atichart atau Pimluck?

Betul. Mereka hanya perlukan komputer riba ini.

Mereka tahu apa yang patut dibuat.

Ini tugas yang mudah.

Saya ada satu lagi permintaan.

Apa dia?

Awak perlu cuba sedaya upaya untuk buat Day muat turun aplikasi ini.

Saya mahu dia guna aplikasi ini.

Untuk apa?

Cue, tolonglah.

Saya tahu awak boleh buat apa saja. Awak paling hebat.

Awak boleh buat apa saja.

Baiklah. Saya akan tolong awak.

-Cantik. -Saya pergi dulu.

Okey.

Selamat tinggal.

Pegang komputer riba itu dengan baik.

Helo.

Helo, ayah.

Bagaimana keadaan awak? Adakah ia masih sakit?

Sakit sikit saja. Tapi ia sangat gatal.

Dalamnya sangat pengap.

Saya perlu sumbat penyepit ke dalam untuk garu apabila gatal.

Ia juga sangat ketat.

Awak boleh balik rumah hari ini.

Betulkah? Doktor benarkan saya balik rumah?

-Cepatnya. -Ya, saya tak boleh keluarkan awak.

Tapi, awak harus ikut saya.

Kenapa?

Sebab kaki awak dibalut dengan simen.

Awak perlukan seseorang untuk menjaga awak.

Awak juga perlu balik ke sini untuk menjalani rawatan fisiologi.

Saya rasa lebih baik awak tinggal dengan ayah.

Kita bincang lagi selepas awak sudah pulih sepenuhnya.

Okey.

Mak, awak dah siap? Saya nak pergi melawat Min sekarang.

Saya dah siap.

Mari kita pergi. Awak dah sedia?

Helo, Doktor Phon.

Kami akan melawat Min di rumah sakit.

Adakah awak beritahu Day tentang ayahnya?

Saya percayakan awak.

Saya sangka awak kawan saya jadi saya beritahu awak.

Bukankah awak berjanji yang awak takkan beritahu sesiapa?

Kenapa awak beritahu dia?

Sebab Min sangat cintakan Day.

Saya tak mahu dia kecewa.

Saya akan buat apa-apa saja untuk tolong dia.

Awak nak tolong kawan awak?

Bagaimana dengan saya?

Bagaimana dengan perasaan saya?

Awak pernah fikir tentangnya?

Saya minta maaf.

Tapi, itu perkara sebenar.

Perkara sebenar? Mengarut.

Kebenarannya ialah Day tinggalkan Min tiga tahun yang lalu.

Dia tidak pernah peduli tentang Min.

Sekarang, dia akan berkahwin dengan Namon.

Sayalah orang yang...

mencintai dan berada di sisi Min selama ini.

Doktor Phon, kenapa awak jerit pada mak saya?

Mak saya sangat sukakan awak. Awak tak tahukah?

Ing, diam! Jangan mengarut!

Saya bercakap benar.

Awak sentiasa ada perasaan terhadap dia.

Tapi. awak terlalu takut untuk mengaku.

Awak ada perasaan terhadap saya?

Sebab itu awak cuba menghalang saya bersama dengan Min?

Bukan.

Awak ingat saya akan sukakan awak?

Terimalah hakikat ini.

Awak jangan salah faham tentang ini.

Saya lakukannya demi kebaikan Min,

bukannya demi kebaikan saya sendiri.

Saya akan bawa Min keluar dari rumah ini.

Sekarang juga!

Doktor Phon!

Awak dah menjadi diri sendiri, kan?

Awak dah kembali kepada awak yang lama.

Awak nak berbaik semula dengan Min, kan?

Ini wang pampasan untuk apa yang saya buat pada awak.

Apa yang awak nak saya buat?

Day, keluar.

Saya ada di sini.

Day!

Kenapa dia hanya melukis Day?

Ini tidak benar!

Awak rasa apa yang patut saya beritahu awak?

Awak nak saya beritahu awak lelaki yang saya tunggu ialah tunang awak?

Tolong pulangkan dia kepada saya, macam itu?

Saya hanya dicalonkan untuk adakan sidang media ini untuk Encik Piroj.

Dia bukan lelaki yang saya kenal dulu.

Dia telah menjadi seorang lelaki yang tamakkan duit.

Saya minta maaf, ayah.

Sekarang, anak perempuan awak masih selamat.