Original subtitles

Bagaimana jika saya beritahu awak yang ayah awak masih hidup?

Jangan awak berani jadikan ayah saya sebagai gurauan.

Kahwin dengan Namon.

Selepas awak berkahwin dengan dia,

saya akan hantar ayah awak ke depan pintu rumah awak.

Sudikah awak berkahwin dengan saya?

Min.

Saya sangat gembira.

Day baru saja melamar saya.

Apa?

Awak akan berkahwin dengan Day?

Kenapa saya tak boleh berkahwin dengan dia?

Awak bawa dia ke mana?

Jika awak beri saya duit,

saya akan serahkan hak itu kepada awak.

Ambil duit ini dan jangan ganggu Namon lagi.

-Namon. -Day.

Awak boleh tinggal di sini buat sementara waktu

Betulkah awak benarkan saya tinggal di sini bersama awak?

Terima kasih banyak-banyak.

Saya dah tak mahu apa-apa lagi sekarang.

Hei,

awak mahu jadi pekerja terbaik?

Saya tak rasa mereka ada anugerah begitu di sini.

Saya kesuntukan masa.

Saya mahu selesaikan projek ini sebelum mereka berkahwin.

Mereka?

Siapa yang awak maksudkan?

Siapa yang akan berkahwin?

Day dan Namon.

Apa?

"Endless Love"

Dua buah lukisan ini merupakan konsep utama pameran ini.

Mesej yang saya nak tonjolkan melalui lukisan ini ialah...

dua orang yang diikat dengan benang merah,

apabila tiba masanya,

kuasa benang merah akan menyatukan mereka...

tak kira betapa jauh...

atau dekat jarak mereka.

Kenapa awak suka sangat merenung lukisan itu?

Ketika awak berada di Shanghai, awak juga suka merenungnya.

Sehinggakan awak bawa balik lukisan ini ke Thailand.

Ia pasti sangat penting bagi awak.

Bekas teman wanita awak yang berikan kepada awak, kan?

Awak tahu tak?

Saya masih tak percaya yang saya berada di sini dengan awak.

Saya sangat gembira,

tapi saya juga berasa takut.

Saya takut awak mungkin berubah fikiran atau...

semua ini cuma bayangan saya.

Awak suruh saya berkahwin dengan awak.

Awak benar-benar cintakan saya, kan?

Awak benar-benar mahu saya berkahwin dengan awak, kan?

Ya.

Saya mahu berkahwin dengan awak.

Kenapa?

Awak tak mahu?

Adakah saya buat salah?

Tidak.

Jangan salahkan diri awak.

Atau awak belum lupakan bekas kekasih awak?

Namon.

Saya minta maaf.

Saya tak sepatutnya ungkit tentang itu.

Lagipun, kita akan berkahwin juga.

Saya bersalah.

Saya cuma nak awak...

Saya mahu awak mencintai saya juga.

Awak usah risau tentang itu.

Saya pasti akan mencintai awak.

Day.

Kenapa awak perlu berkahwin dengan Namon?

Sejak bila semua orang boleh keluar dan masuk pejabat saya dengan bebas?

Awak juga tahu...

Min cintakan awak.

Tergamak awak memperlakukan dia begini?

Awak mahu hancurkan dia?

Awak boleh asingkan diri dan tak endahkan saya.

Tapi, jangan buat begitu terhadap Min.

Dia ialah wanita baik yang sangat cintakan awak.

Awak tak boleh hancurkan hati dia macam ini.

Suatu hari nanti, saya tetap akan berkahwin dengan Namon.

Jika awak tak suka, awak boleh pergi dari sini.

Awak tak perlu tinggal di sini.

Saya ingat,

awak menjadi begini...

kerana awak terkejut selepas ayah awak meninggal dunia.

Tapi sebenarnya, inilah rupa sebenar awak.

Awak tak guna!

Jika awak hina saya lagi,

saya akan panggil pengawal keselamatan untuk heret awak keluar.

Dengar sini.

Saya tak takut pada awak.

Saya cuma tak mahu tinggalkan Min seorang diri seperti orang ini.

Saya masih berada di sini disebabkan oleh Min.

Bukannya sebab saya takut pada awak.

"Namon akan bernikah dengan lelaki yang dia cium di lapangan terbang."

Helo, awak dah tengok berita tentang perkahwinan kami, kan?

Ya.

Saya akan bawa ayah awak ke sana seperti yang dijanjikan.

Fah, masuk ke dalam...

dan tunjukkan kepada mereka senarai diet yang kita ubah.

Cuba lengahkan mereka selama yang boleh.

Apa yang awak cakap?

Saya mesti melengahkan mereka?

Boleh saya tanya apa sebenarnya yang awak cuba buat di sini?

Senarai diet mereka sekarang tiada masalah.

Juga, awak tak pandu kereta sendiri.

Saya rasa awak macam sedang buat sesuatu secara rahsia.

Saya minta maaf,

tapi saya tak boleh beritahu awak sekarang.

Tapi, saya ada urusan yang sangat penting di sini.

Tolonglah saya sekali lagi.

Saya jamin. Awak takkan terlibat dalam masalah.

Buat saja apa yang saya suruh.

Maafkan saya. Saya ke sini untuk uruskan perubahan diet pesakit.

Ini ialah menu-menu yang saya nak periksa.

Boleh awak aturkan dan hubungi orang yang bertanggungjawab?

Okey.

Siapa awak?

Awak mesti doktor baharu.

Saya dah makan ubat.

Saya sudah...

Pak Cik Pratheep,

saya akan bawa awak pulang.

-Awak mahu pulang ke rumah? -Pulang ke rumah?

Ya, saya nak. Saya mahu pulang ke rumah.

Kalau awak nak pulang,

awak mesti ikut arahan saya.

Okey. Saya mahu pulang ke rumah

Pak Cik Pratheep, apa yang awak buat?

Awak tak perlukannya.

Tidak, pergi dari sini.

Jangan sentuh barang saya.

Pergi dari sini.

Okey, saya takkan sentuhnya. Teruskan.

-Ini milik saya. -Ya, mereka milik awak.

Awak dah selesai, Pak Cik Pratheep?

-Awak dah selesai? -Mari kita pulang ke rumah.

Kalau begitu, mari kita pergi.

-Awak mahu pulang ke rumah? -Ya, saya mahu.

Senyap dan ikut saya.

Pergi sembunyi di belakang itu.

Kenapa saya perlu bersembunyi?

Kita sedang bermain sorok-sorok.

Jika awak tertangkap, awak takkan dapat pulang ke rumah.

Saya suka main sorok-sorok

Awak nak saya sembunyi di mana?

-Di sana. -Tiada masalah.

Ya.

Ya.

Semuanya baik.

Saya akan tunggu.

Okey. Baiklah.

Kita dah boleh balik sekarang?

Maafkan saya

Saya dah bersedia untuk balik sekarang.

Tolong bawa kereta dan tunggu saya di pintu belakang.

-Okey. -Pak Cik Pratheep.

Mari kita pulang ke rumah.

Cepat!

Kita dah boleh bergerak, Fah.

Okey.

Sila berhenti di sini.

-Di sini? -Ya.

Hei, Doktor Phon.

Kenapa awak nak saya berhenti di sini?

Saya akan panggil teksi untuk awak.

Awak tak ikut saya?

Saya perlu buat sesuatu dulu.

Doktor Phon, siapa dia?

Kita curi-curi bawa dia keluar dari pusat jagaan.

Awak tak rasa saya patut tahu apa yang berlaku juga?

Fah,

saya tak mahu beritahu awak.

Lebih baik jika awak tak tahu banyak sangat.

Tolong simpan rahsia ini.

Jangan beritahu sesiapa.

Mana ayah saya?

Awak kata akan bawa dia kepada saya. Di mana dia?

Jangan kurang ajar.

Bukan mudah saya nak bawa dia ke sini.

Susah untuk bawa dia keluar dari pusat jagaan.

Pusat jagaan?

Kenapa dia boleh berada di sana?

Saya tak tahu.

Seseorang mungkin terjumpa dia dan bawa dia ke sana.

Dia berada di sana sepanjang masa ini.

Dia berada di sana selama tiga tahun?

Di mana dia sekarang?

Awak akan jumpa dia tak lama lagi.

Tapi, awak mesti berjanji dengan saya seperkara dulu.

Min tak boleh tahu bahawa saya yang bawa ayah awak pulang.

Bawa ayah saya pulang saja.

Jika saya nampak ayah saya selamat,

awak nak suruh saya pergi mati pun boleh.

Ayah.

Anak muda.

Memang betul awak.

Adakah awak ke sini untuk jumpa saya?

Adakah awak rindukan saya?

Anak muda, kenapa awak menangis?

Siapa yang buat awak menangis?

Awak tak perlu takut.

Tiada siapa berani mengapa-apakan awak apabila awak bersama saya.

Jangan menangis.

Saya minta maaf.

Saya minta maaf, ayah.

Kenapa awak meminta maaf?

Tak mengapa.

Kenapa awak suruh saya ke sini hari ini?

Namon beritahu saya yang dia akan berkahwin.

Jadi, dia suruh awak bercakap dengan saya?

Bukan.

Saya beritahu dia, saya sendiri mahu bercakap dengan awak.

Saya kagum dengan usaha awak.

Tapi, saya dah beritahu awak sebelum ini.

Tidak kira apa yang awak tawarkan, saya tetap bantah perkahwinan mereka.

Bagaimana jika perkara yang saya ingin tawarkan adalah cukup baik?

Saya ingat apa yang awak beritahu saya.

Saya sudi berikan kepada awak.

Sejujurnya,

saya tak pernah bersetuju anak saya bercinta dengan Rawee.

Melainkan awak setuju untuk membeli masa depan Namon.

Saya sudi bayar untuk beli masa depan anak saya sendiri.

Asalkan awak berjanji takkan bantah perkahwinan Day dan Namon,

awak akan dapat duit yang awak mahu.

Apa yang awak sanggup bayar?

Berapa harganya?

Saya tak percaya.

Dia beri saya 20 juta baht.

Mesti ada sesuatu yang lebih daripada ini.

Adakah Namon bernilai sebanyak ini?

Saya tak boleh biarkan dia terlepas dengan begitu mudah.

Sila masuk ke dalam.

Duduk di sini, ayah.

Awak dah balik?

Dan siapa orang itu?

Dia ayah saya.

Tapi, awak beritahu saya dia telah meninggal dunia.

Saya terlalu cepat buat kesimpulan.

Saya patut mencari dia lebih lama.

Itu berita baik.

Helo, ayah.

Siapa dia?

Kenapa dia panggil saya ayah?

Nama saya ialah Namon. Saya teman wanita Day.

Boleh saya panggil awak ayah juga?

Tak boleh, saya bukan ayah awak.

Bagaimana dengan Kaew?

Di mana Kaew?

Di mana Kaew?

-Kaew? -Ayah, dengar sini.

Kaew akan datang nanti.

Ini rumah saya.

Ayah boleh tunggu mak...

Tunggu Kaew di sini.

Tidak. Ini bukan rumah saya.

Ini bukan rumah saya

-Kaew? -Ayah.

Di mana Kaew?

Saya nak jumpa Kaew.

Kaew!

-Kaew! Di mana Kaew? -Ayah!

Adakah awak tipu saya?

Adakah awak tipu saya?

Bukankah awak cakap akan bawa saya jumpa Kaew?

Kenapa awak tipu saya? Saya nak jumpa Kaew.

-Berhenti, ayah. -Di mana Kaew?

-Tolong bertenang. -Di mana Kaew?

-Tolong bertenang. -Di mana Kaew?

-Di mana Kaew? -Ayah.

Bawa saya pergi jumpa Kaew! Saya tak mahu berada di sini.

-Lepaskan saya. Saya nak jumpa Kaew! -Ayah!

-Kaew. -Kaew dah tidur.

Hari dah lewat sekarang. Mungkin dia telah tidur.

Saya rasa ayah patut tinggal di sini malam ini.

Saya akan bawa ayah jumpa Kaew esok.

-Awak bukan tipu saya lagi, kan? -Ya.

Awak mesti bawa saya jumpa Kaew.

Ya, ayah.

-Awak mesti bawa saya jumpa dia. -Sudah tentu.

Walaupun saya dah ada segalanya sekarang,

saya masih tak dapat buat ayah gembira.

Nombor apa?

Lima.

Di mana saya punya?

Satu, dua, tiga, empat, lima, enam, tujuh.

Buka kad itu.

Ini pakaian apa?

Merahnya. Boleh saya lihat?

Jangan. ayah.

Jangan tarik benang. Ayah tak boleh main dengan ini.

Ayah sedang koyakkannya.

Janganlah, ayah.

Saya tiada selera.

Malang sekali.

Biar Day makan nasi awak.

Tak boleh. Jangan ambil. Ini nasi saya.

Jika awak tak mahu Day makannya,

awak harus habiskannya. Kalau tak, Day akan makan.

-Saya pasti habiskan semuanya. -Ya.

Saya tak mahu dia ambil nasi saya.

Makan banyak sikit.

Makan ini juga.

Kenapa awak berada di sini?

Saya nak minta tolong.

Minta tolong?

Tolong apa?

Awak nak suruh saya letak jawatan?

Awak nak suruh saya berhenti mengejar awak?

Awak sendiri yang kata kita tiada kaitan antara satu sama lain.

Apa yang awak mahu saya buat sekarang?

Ini tentang ayah saya.

Ayah awak?

Dia masih hidup.

Saya baru jumpa dia semalam.

Apa?

Mustahil.

Bukankah polis kata...

Tiga tahun lalu,

dia hilang.

Ada orang bawa dia ke pusat jagaan.

Di mana dia sekarang?

Dia bersama saya.

Day.

Inilah berita terbaik yang pernah saya dengar.

Saya gembira untuk awak.

Awak nak minta tolong saya,

adakah ia tentang ayah awak?

Ya.

Dia mahu balik dan tinggal di sini.

Jadi, saya nak sewa rumah ini daripada awak.

Saya akan cari tempat tinggal baharu untuk awak.

Tak perlu.

Ayah awak pasti sangat rindukan rumah ini.

Tapi, banyak benda di dalam rumah ini telah berubah.

Ayah awak mungkin tak ingat.

Begini saja. Apa kata awak bawa dia datang melawat sini dulu?

Jika dia masih ingat,

saya akan suruh Fah pindah keluar.

Terima kasih.

Saya bukan buat begini untuk awak.

Saya buat untuk ayah awak.

Semasa saya tiada dengan awak, awak apa khabar?

Baik.

Ada orang jaga awak?

Ya, ramai orang.

Ada orang bawa awak keluar berjalan-jalan?

Ada orang belikan awak coklat?

Ya, saya dapat banyak coklat.

Saya simpan untuk Kaew dan anak saya.

Jururawat yang berikan kepada awak?

Bukan, kawan baik saya yang beli untuk saya.

Kawan baik awak?

Siapa dia?

Kawan baik saya selalu pakai sut.

Dia datang dengan van hitam.

Van itu sangat besar.

-Awak tahu nama dia? -Saya tahu.

Nama dia ialah...

kawan baik saya.

Katanya, dia akan melawat saya...

dan hantar surat saya kepada anak saya.

Surat?

Ya, saya tulis surat kepada anak saya.

Lihat, ada banyak surat.

Ini surat saya.

Surat saya...

Kawan baik saya pasti telah lupa bawanya sekali lagi.

Teruklah. Saya harus ingatkan dia.

Untuk anak muda.

Hari ini, matahari sangat terik.

Jadi, saya pergi berjemur dan memanaskan badan.

Tiba-tiba, saya terkenangkan muka awak.

Muka awak dan cahaya matahari ialah kawan baik saya.

Saya beritahu cahaya matahari,

Kaew,

di mana awak?

Saya nak jumpa awak.

Anak muda, cepatlah balik...

dan tolong saya cari Kaew.

Anak muda,

apa yang tak kena?

Nah, awak boleh makan coklat saya.

Anak saya kata awak akan rasa lebih gembira apabila makan coklat.

Saya akan beri awak satu. Ambillah.

Terima kasih.

Mari kita makan bersama.

Saya ada banyak lagi di sini.

Saya akan bawa awak jumpa Kaew.

Kaew?

Mari kita pergi.

Mari kita pergi.

Mari kita pergi jumpa Kaew.

Mari kita pergi jumpa Kaew.

Anak muda, bawa saya pergi jumpa Kaew.

Saya nak berikan ini kepada Kaew.

Helo?

Apa?

Prateep Liangtakoon dah hilang?

Saya arahkan semua orang untuk jaga pesakit ini dengan baik.

Kenapa kalian biar dia terlepas?

Macam mana dia keluar dari sini?

Petang semalam,

saya ingat dia keluar berjalan-jalan.

Tapi, kami tak jumpa dia.

Awak ingat?

Saya benci apabila orang cakap perkataan itu.

Tuan, kami dah dapatkan rakaman CCTV.

Awak nak lihat?

Seorang lelaki bawa pesakit itu keluar.

Tapi, kami tak nampak muka dia dengan jelas.

Adakah lelaki yang memakai jubah itu doktor di sini?

Bukan.

Awak ada gambar jelas wanita dalam kereta itu?

Dia pakar pemakanan yang awak hantar ke sini untuk periksa diet pesakit.

Bila saya buat begitu?

Tapi, dia ada dokumen yang telah awak luluskan.

Ini.

Senarai diet baharu untuk pesakit kita.

Pakar pemakanan itu kata kita perlu ubah beberapa menu.

Jadi, saya datang untuk dapatkan kebenaran awak.

Terima kasih.

Helo, Presiden Piroj.

Awak nak jumpa saya. Ada apa-apa yang boleh saya bantu?

Tuan, Doktor Kongphon berada di dalam bilik pembedahan.

Maklumkan pada saya dengan segera apabila dia dah keluar.

Dalam dokumen ini,

ada nama awak sebagai pakar pemakanan.

Ya, tuan.

Tapi awak ialah pakar makanan di hospital, bukan di pusat jagaan.

Saya tak pernah suruh awak pergi ke pusat jagaan...

untuk menculik pesakit.

Kenapa awak bawa pesakit itu keluar?

Jawab soalan saya.

Saya...

Saya betul-betul tak tahu.

Saya tak tahu apa-apa.

Saya tak tahu pasal itu, tuan.

Jika awak tak boleh beritahu saya,

saya akan laporkan kepada polis dan biar mereka soal siasat awak.

Tuan, jangan buat begitu.

Tolong jangan. Saya tak boleh masuk penjara.

Tolonglah, saya merayu pada awak.

Saya tak boleh masuk penjara. Saya ada seorang anak perempuan.

Jika saya masuk penjara, bagaimana anak saya nak terus hidup?

Tolong, saya merayu pada awak.

Saya minta maaf, tapi saya benar-benar tak tahu.

-Tolonglah, saya ada anak perempuan. -Fah.

Bangun.

Tolong, saya merayu pada awak.

Tolonglah, tuan.

Pak Cik Piroj...

Presiden Piroj.

Cik Fah tak terlibat dalam hal ini.

Ini angkara saya seorang

Saya buat semuanya sendiri.

Saya bawa ayah Day keluar.

Jika awak nak hukum seseorang,

saya seorang saja yang patut dihukum.

Kenapa awak buat begitu?

Saya buat ini demi kebaikan awak.

Demi kebaikan saya?

Sejak Day hilang,

awak bawa ayah dia ke pusat jagaan.

Kenapa awak buat begitu?

Saya rasa, saya tak perlu jelaskan kepada awak.

Saya tak tahu kenapa awak buat begitu.

Tapi Min juga tak tahu...

yang awak bawa Encik Pratheep ke pusat jagaan, betul tak?

-Bagaimana jika Min dapat tahu... -Min tak tahu.

Tiada siapa yang tahu.

Tapi saya tahu.

Awak tak patut tahu.

Dan awak tiada hak untuk menculik dia.

Kenapa awak buat begitu?

Saya buat begitu agar Day berkahwin dengan Namon.

Apa yang awak cakap?

Saya beritahu dia, jika dia berkahwin dengan Namon,

saya akan pulangkan ayahnya kepada dia.

Saya tak tahu awak setuju atau tak,

tapi saya tak nak Min bersama dengan Day lagi.

Saya mungkin bertindak terburu-buru.

Tapi, saya buat semuanya...

untuk kebaikan Min,

awak,

dan saya sendiri.

Jadi, Namon umumkan perkahwinannya dengan Day.

Ya.

Dan Day mendapat ayahnya semula.

Saya harap tindakan awak adalah betul.

Rumah saya.

Ini rumah saya.

Ini memang rumah saya.

Ini rumah saya.

Helo, Pak Cik Pratheep!

Kaew.

Awak benar-benar ada di sini.

Saya sangat gembira dapat berjumpa awak lagi.

Bagaimana dengan awak?

Saya...

Saya okey.

Saya rindukan awak, Kaew.

Saya rindu rumah saya.

Saya mahu balik ke rumah saya.

Saya mahu balik ke rumah saya.

Saya pasti rumah ini pun rindu awak juga.

Ini bukan rumah saya.

Ini bukan barang saya

Ini barang siapa?

-Itu juga bukan barang saya. -Ayah.

Semua ini barang siapa? Ia bukan milik saya!

Kaew? Mana gambar-gambar Kaew?

-Mana gambar Kaew? -Tolong bertenang.

Kaew!

Kaew.

-Kaew, apa yang berlaku? -Saya okey.

Saya rasa awak patut duduk.

Duduk dulu. Saya akan tolong awak cari gambar-gambar itu.

-Tunggu. Mana gambar-gambar Kaew? -Sila duduk dulu.

Mana gambar-gambar Kaew?

-Saya akan tolong awak cari. -Mana gambar-gambar Kaew?

Sepatutnya ada gambar Kaew di dalam rumah ini.

Sila duduk di sini.

Saya akan tolong awak cari gambar dia.

Awak harus tolong saya cari gambar dia.

Awak harus tolong saya cari gambar dia.

Mana gambar-gambar Kaew?

Semua ini barang siapa? Ia bukan milik saya.

Ini barang siapa?

Saya minta maaf bagi pihak dia. Adakah ia sakit?

Saya tiada apa-apa.

Saya ada nampak gambar mak awak di dalam laci semasa saya pindah ke sini.

Saya akan pergi carinya sekarang.

Ayah.

Ini semua bukan milik saya.

Kenapa awak datang ke sini?

Saya jumpa awak semalam.

Ayah, awak tahu wanita ini?

Ayah awak?

Lelaki ini ialah ayah awak?

Dia yang membawa saya keluar dari pusat jagaan.

Dialah orangnya.

Awak yang bawa ayah saya keluar dari pusat jagaan?

Saya ingat orang itu ialah Doktor Kongphon.

Apa sebenarnya yang berlaku?

Kenapa saya perlu beritahu awak?

Awak melukakan hati Min dengan teruk.

Awak buat dia tunggu awak selama tiga tahun.

Sekarang awak dah balik, tapi awak bercinta dengan orang lain.

Saya benci kaki perempuan seperti awak.

Apapun, kenapa awak di sini?

Saya minta maaf.

Saya mengambil masa yang lama untuk mencari ini.

Saya hampir terlupa di mana saya simpannya.

Tak mengapa.

Saya dah beri dia coklat.

Angin dia dah baik sekarang.

Awak ada lebam, bukan?

Day.

Ini yang awak panggil okey?

Saya dah okey sekarang.

Ini rumah saya.

Di luar kelihatan seperti rumah saya.

Tapi, bahagian dalaman sudah berbeza.

Bahagian dalamannya pasti sudah banyak berubah.

Ayah awak tak boleh terima.

Kaew, mana rumah saya?

Pak Cik Pratheep,

kalau awak bertenang dan tak mengamuk macam hari ini,

saya akan bawa awak ke rumah awak.

Betulkah? Okey, saya takkan buat lagi.

Ini rumah saya.

Saya ingat.

Ayah saya masih sukakan awak.

Tapi, awak tak suka saya lagi.

Sebenarnya saya...

Awak ada fikir apa yang awak nak buat dengan ayah awak?

Tidak.

Saya harus cuba untuk...

buat dia lupakan kisah silam...

dan belajar untuk menerima perkara baharu.

Saya harap dia boleh lupakannya.

Kita harus belajar untuk melupakan sesetengah perkara.

Kita tak boleh asyik berpegang pada masa lalu.

Ya.

Kita tak patut berpegang pada masa lalu.

Helo?

Ya, saya tahu restoran itu.

Okey, saya akan jumpa awak di sana.

Jumpa nanti.

Saya perlu keluar sekarang.

Saya dah ganggu awak sepanjang hari ini.

Saya minta maaf.

Ayah, mari kita pulang.

Kita akan tinggalkan tempat ini?

Jumpa lagi, Kaew.

Jangan lupa bawa saya ke rumah saya.

-Jumpa lagi. -Selamat tinggal!

Ayah.

Phon beritahu saya...

yang awak akan lupakan Day.

Sebab ayah membantah awak menunggu Day...

adalah kerana ayah tak mahu hati awak terluka lagi.

Sudah lama awak tinggalkan rumah.

Kalau mak awak tahu,

dia akan marah saya.

Awak tahu tak?

Hati saya sakit apabila melihat awak hidup sendiri macam ini.

Saya rindukan masa lalu...

ketika kita makan bersama...

dan berbual tentang satu sama lain.

Min,

saya nak awak pulang ke rumah.

Tolonglah pulang ke rumah dengan ayah.

Saya minta maaf, ayah. Saya dah salah.

Hari ini, tak ramai orang di sini.

Bukankah ia bagus?

Biasanya, tempat ini penuh dengan orang.

Day.

Awak sangat cantik.

Awak baru sedar?

Min,

awak masih ingat semasa awak kecil?

Awak menangis macam bayi semasa awak nak menyamar sebagai pengantin saya.

Phon,

awak suka mengungkit kisah silam saya yang memalukan.

Tapi, ia benar.

Biar saya beritahu awak.

Dulu, saya rasa awak membosankan dan menjengkelkan.

Phon.

Tapi sekarang,

apabila saya membayangkan awak memakai gaun pengantin,

saya berasa tak sabar nak lihat.

Min,

sudikah awak pakai gaun pengantin untuk saya?

Sudikah awak berkahwin dengan saya?

Phon, saya...

Min.

Awak masih ingat saya, Doktor Kongphon?

Ya, Cik Namon.

Awak bercinta dengan dia?

Kenapa awak tak pernah beritahu saya tentang ini?

Dia baru setuju untuk bercinta dengan saya baru-baru ini.

Tapi, saya telah memikat dia untuk beberapa tahun.

Kalau begitu, awak harus pegang dia dengan kuat.

Jangan biar dia terlepas.

Saya akan pegang dia dengan kuat,

agar dia tak boleh terlepas daripada saya.

Apa yang awak buat di sini?

Saya datang untuk cuba gaun pengantin saya.

Day!

Dia ialah pengantin lelaki saya.

Tahniah atas perkahwinan awak.

Terima kasih.

Jangan lupa jemput saya dan Min ke majlis perkahwinan awak.

Kami juga akan adakan majlis perkahwinan tak lama lagi.

Betulkah?

Baguslah!

Awak tak beritahu saya tentang ini juga.

Dia baru terima lamaran saya.

Bukankah awak ke sini untuk cuba gaun pengantin awak?

Kami tak patut ganggu kalian lagi.

Mari kita pergi.

Ada tempat yang awak nak pergi lagi?

Beritahu saya, saya akan bawa awak ke sana.

Apa masalahnya?

Apa yang awak mahu sekarang?

Saya baru sedar.

Saya patut ucap tahniah atas perkahwinan kalian.

Tahniah.

-Saya doakan kamu berdua bahagia. -Kami pasti akan hidup bahagia.

Phon layan saya dengan baik selama ini.

Ketika saya ditinggalkan seorang dan tiada sesiapa,

dia berada di sisi saya.

Dia tak pernah biar saya menangis seorang diri.

Selain itu,

dia takkan berubah hati dan mencintai orang lain.

Jadi, awak tak perlu risau.

Kita pasti gembira.

Awak dah melalui banyak waktu yang sukar.

Saya harap awak akan gembira mulai sekarang.

Tolong jaga dia.

Day.

Day.

Awak okey?

Apa masalahnya?

Awak okey?

Saya hanya mahu awak gembira.

Saya tak kisah sama ada saya okey atau tidak.

Jangan cakap begitu.

Awak juga tahu betapa pentingnya awak pada saya.

Min,

kata-kata awak tadi,

awak sengaja cakap begitu pada Day, kan?

Phon.

Tak mengapa.

Saya gembira dengar itu juga.

Walaupun awak sengaja buat begitu untuk melukakan perasaan dia,

tapi saya akan merealisasikannya.

Saya akan buat awak gembira bersama dengan saya.

Saya ada sesuatu nak bincang dengan awak.

Ayah Day mahu tinggal di sini.

Bolehkah awak pindah keluar?

Phon dan saya akan bantu awak cari tempat baharu.

Okey, saya boleh pindah keluar.

Saya kuat selepas menjadi ibu tunggal untuk masa yang lama.

Pindah keluar dan cari tempat baharu bukannya masalah bagi saya.

Terima kasih banyak-banyak.

Saya nak tidur sekarang.

Saya akan berbual dengan awak lagi esok.

Tunggu, Min.

Sebenarnya...

Kenapa awak bawa pesakit itu keluar?

Jawab soalan saya.

Saya...

Fah, boleh awak berjanji dengan saya?

Jangan beritahu sesiapa yang kita datang ke sini hari ini.

Kenapa?

Ini perkara penting.

Boleh tak awak berjanji?

Tiada apa-apa yang penting. Saya patut biar awak tidur.

-Okey. Selamat malam. -Selamat malam.

Saya rasa, saya tahu apa yang berlaku sekarang.

Apa yang awak cakapkan itu?

Min beritahu saya, pada hari perkahwinan dia,

ayah Day tiba-tiba hilangkan diri.

Jadi, perkahwinan mereka dibatalkan, betul tak?

Kemudian, kita jumpa ayah dia di pusat jagaan.

Jadi, saya gabungkan semua perkara ini dan sedar...

bahawa Presiden Piroj yang menculik Encik Pratheep.

Tujuannya adalah untuk mengganggu majlis perkahwinan itu.

Kenapa dia perlu buat begitu?

Mungkin dia tak suka Day...

dan takut Min akan hidup susah jika bersamanya?

Atau dia takut ada gosip?

Fah, hal ini tiada kaitan dengan awak.

Ya, ia tiada kaitan dengan saya.

Tapi, saya anggap Min macam adik kandung saya sendiri.

Min patut tahu hal ini.

Tapi, awak tak boleh beritahu dia.

Kenapa?

Awak hanya meneka semua kesimpulan itu.

Bagaimana jika tekaan awak salah?

Awak mungkin rosakkan hubungan baik Min dengan ayahnya.

Min kehilangan mak sejak dia kecil lagi.

Sebelum dia bertemu dan jatuh cinta pada Day,

Pak Cik Piroj ialah dunia dia.

Dia tiang dalam hidup Min.

Sekarang, Day bercinta dengan orang lain.

Jika awak robohkan tiang hidup Min,

bukankah ini bermaksud awak akan musnahkan satu-satunya dunia dia?

Tapi, dia ada hak untuk tahu hal ini.

Dia telah menderita akibat menunggu Day selama tiga tahun itu.

Dia tak tahu kenapa percintaan dia dimusnahkan?

Tergamak kita rahsiakan semuanya daripada dia?

Fah,

kalau awak beritahu Min,

maknanya awak menghancurkan hubungan saya dengan Min juga.

Awak tak mahu Min gembira?

-Tak guna! -Ingat!

Kalau awak terus berbuat jahat macam ini,

lain kali, awak takkan dapat "menyalak" pada sesiapa lagi.

Saya tak pernah sembunyikan ayah awak daripada awak.

Penipu! Kenapa awak masih tak mengaku kesalahan awak?

Awak ada perasaan terhadap saya?

Sebab itu awak cuba menghalang saya bersama dengan Min?

Awak rasa saya akan sukakan awak?

Tolonglah terima kenyataan ini.

Penampar itu tak cukup dengan apa yang awak buat pada anak saya.