Original subtitles

Dia belum beritahu kalian yang dia mahu kalian berkahwin?

Mak, dia teman wanita saya.

Kami akan berkahwin.

Mak!

Mak!

Cincin ini...

Siapa ambil cincin saya?

Jika saya tahu siapa yang ambil,

nahaslah dia.

Adakah awak kemas bilik ini untuk Day?

Cincin ini serupa macam cincin ayah awak.

Jadi, saya nak tunjukkan kepada awak.

Dari mana awak dapat cincin ini?

Saya jumpanya di dalam bilik ayah saya.

Kenapa?

Kenapa Min ialah anak perempuan lelaki tak guna itu?

Apa? Day dah hilangkan diri?

Ya, saya tak tahu apa patut saya buat sekarang.

Dia tak jawab panggilan saya. Saya ke rumah dia, tapi dia tiada.

Dia juga tiada di kampus.

Bertenang.

Saya rasa awak patut bersabar.

Dia mungkin berhadapan dengan masalah dan tak mahu jumpa sesiapa.

Kenapa? Saya bukan sesiapa. Kenapa dia tak nak jumpa saya? Saya tak faham.

-Kenapa dia tiba-tiba hilang? -Bertenang.

Bertenang.

Saya akan hantar awak pulang.

Tunggu di sini sebentar.

Tak guna! Bukankah saya suruh awak layan Min dengan baik?

Kalian belum berkahwin lagi, tapi awak dah buat Min risau.

Apa yang berlaku?

Ada seorang lelaki meluru ke depan kereta.

Day.

Buka pintu untuk saya.

Day, kenapa? Kenapa awak berada di sini pada waktu begini?

Kita perlu berbincang.

Tentang apa? Mari kita bercakap di dalam.

Tentang cincin ini.

"Endless Love"

Sekarang, boleh awak beritahu saya,

dari mana awak dapat cincin ini?

Malam itu,

saya terima panggilan kecemasan dari hospital.

Helo?

Ini perkara yang serius. Kenapa tiada orang beritahu saya?

Pada masa itu,

saya hanya terfikir untuk melawat isteri saya secepat mungkin.

Saya tak sedar akan berlaku kemalangan.

Day!

Mak!

Mak!

Saya pergi lihat keadaan wanita itu dan dapati dia masih bernafas.

Dia tanggalkan cincinnya dan letakkan di atas tangan saya.

Dia cuba cakap sesuatu tapi saya tak faham.

Puan!

Puan!

Pada masa yang sama,

saya sedar saya tiada banyak masa.

Saya hanya fikir tentang isteri saya.

Jadi, awak biarkan wanita itu mati di tepi jalan seperti itu?

Awak tak terfikir untuk tolong dia?

Mak.

Tak kira apa alasan awak.

awak ialah pemandu yang langgar lari itu.

Awak tak bertanggungjawab atas tindakan awak sendiri.

Awak pentingkan diri sendiri.

Awak pembunuh!

Saya terpaksa.

Min hanya ada saya seorang untuk menjaga dia.

Saya tak boleh tinggalkan anak saya yang masih kecil ketika itu.

Jadi,

inilah CEO Piroj yang disanjung tinggi semua orang?

Sebenarnya,

awak cuma seorang lelaki tua pengecut.

Saya cuma orang biasa.

Saya mungkin pengecut macam yang awak cakap.

Tapi, saya minta maaf.

Saya minta maaf ikhlas dari lubuk hati saya.

Saya bukan sengaja membunuh mak awak.

Saya belum cakap lagi yang...

wanita yang awak bunuh itu ialah mak saya.

Jadi, awak sudah tahu.

Saya nak tahu tentang lelaki muda dalam gambar ini.

Siasat identiti dan latar belakang dia.

Saya rasa ini balasan akibat tindakan saya.

Min bertemu dengan awak dan jatuh cinta pada awak.

Ini membuatkan rasa bersalah saya lebih menebal.

Selama ini saya terpaksa rahsiakan hal ini,

saya berasa terseksa.

Saya tak boleh luahkan kepada sesiapa.

Saya menderita seperti hampir mati.

Saya telah mati walaupun saya masih bernafas.

Tapi dari apa yang saya lihat,

awak masih hidup.

Malah, awak menjalani kehidupan yang baik.

Saya nak awak tahu,

awak bukan saja membunuh mak saya,

tapi awak juga membunuh ayah saya,

dan saya!

Awak menghancurkan seluruh keluarga saya.

Jika awak bukan ayah Min,

saya akan bunuh awak sekarang juga!

Saya minta maaf.

Awak lepaskan semua geram dan dendam awak kepada saya.

Saya boleh beri awak apa-apa saja yang awak mahu.

Tapi tolonglah,

saya merayu pada awak, jangan beritahu Min hal ini.

Saya tak mahu dia sedih.

Saya tak mahu dia kecewa dengan saya.

"Min"

Day.

Saya merayu pada awak.

Saya merayu pada awak.

Jangan.

Jangan.

Helo.

Helo, awak di mana sekarang?

Saya sangat risau tentang awak.

Saya agak sibuk belakangan ini.

Apa masalahnya?

Awak lari begitu saja. Saya ingat awak marah saya kerana cincin itu.

Jadi, itu ialah cincin mak awak?

Bukan.

Ia cuma kelihatan sama.

Betul. Mustahil ayah saya memilikinya.

Saya perlu pergi sekarang.

Saya ada kerja yang perlu diselesaikan.

Okey.

Jangan lupa bahawa ayah saya akan melawat ayah awak esok.

Okey, selamat tinggal.

Cincin apa?

Cincin itu tentang apa?

Tiada apa-apa. Saya yang fikir terlalu banyak.

Terima kasih kerana berada di sisi saya.

Saya patut pergi sekarang.

Awak tak perlu hantar saya. Saya tiada apa-apa.

-Okey. -Okey, selamat tinggal.

Kenapa awak benarkan Min berkahwin dengan saya?

Saya akan bercakap jujur.

Sebaik saja saya tahu siapa awak,

saya cuba halang dia berjumpa dengan awak.

Tapi, Min terlalu mencintai awak.

Dia sangat mencintai awak sehingga saya tak boleh masuk campur.

Jadi, saya perlu ubah tanggapan saya pada awak.

Saya harus menyukai lelaki yang dia cinta.

Awak patut dah jelas sekarang.

Saya sanggup buat apa-apa saja demi anak kesayangan saya.

Bukan susah nak menerima seseorang.

Tapi, itu bukan satu-satunya alasan.

Selepas saya berbual dengan awak ketika makan malam itu,

saya dapati awak lelaki yang bijak dan mempunyai keazaman tinggi.

Jika saya serahkan anak saya kepada awak,

tiada apa yang perlu saya risaukan.

Mungkin,

inilah cara saya untuk menjadikan hidup awak lebih baik.

Tak kira tentang kerja atau wang,

atau mencari doktor yang bagus untuk merawat ayah awak.

Mendiang mak awak...

mungkin akan maafkan saya.

Ayah, ayah Day sangat penyayang,

awak tahu tak?

Betulkah?

Saya tak sabar nak jumpa dia.

Day,

awak rasa ayah awak akan suka ayah saya?

Day, awak dengar tak soalan saya?

Boleh awak ulang sekali lagi?

Apa yang tak kena dengan awak?

Saya agak gementar.

Jarang sekali ada orang nak berjumpa dengan ayah saya.

Bukan awak saja.

Saya yang perlu jumpa orang setiap hari...

juga berasa gementar pada hari ini.

Saya gementar juga.

Saya nak ayah saya bertemu dengan ayah awak dengan segera.

Ada tupai di sana. Awak nampak tak?

Awak nak makan coklat ini?

Ya.

Adakah awak benar-benar ikhlas buat begitu?

Awak bukan berlakon, betul tak?

Awak patut dah jelas sekarang.

Saya sanggup buat apa-apa saja demi anak kesayangan saya.

Bukan susah nak menerima seseorang.

Saya minta maaf, mak.

Saya tak boleh hidup tanpa Min.

Semenjak mak tiada,

tiada orang yang cinta dan ambil berat terhadap saya macam Min.

Saya suka dia.

Tolong maafkan saya.

Day.

Mari kita ambil gambar bersama.

-Okey. -Ayah.

Mari kita ambil gambar.

Kalau begitu, mari kita berswafoto.

Kita berempat.

Satu, dua, tiga.

Day, ambil gambar saya.

Satu, dua.

Satu, dua, tiga.

Sangat comel. Day, apa kata awak berdiri di tengah mereka?

Ambil gambar dengan mereka juga.

Mari sini, anak muda.

Satu, dua, tiga.

Satu, dua, tiga.

Sini.

Ayah, boleh tolong ambil gambar saya dan Day?

Boleh.

Day, mari sini.

Helo.

Sila masuk.

Helo.

Kalian boleh tunggu di dalam.

Helo.

Sila masuk.

Helo.

Helo.

Sila masuk.

Pak cik, sudah siap.

Semuanya sudah selesai.

Jangan tanggalkannya, okey?

Boleh saya tak pakainya?

Ia terlalu ketat. Saya tak boleh bernafas.

Tak, awak harus pakai.

Awak harus berpakaian cantik hari ini.

Kita akan menghadiri majlis perkahwinan Day.

Siapa Day?

Day, orang muda yang melawat awak setiap hari!

Oh, orang muda itu dah nak kahwin?

Ya!

Okey, saya nak pergi ke majlis perkahwinan dia.

-Mari kita pergi. -Mari kita pergi.

Okey.

Jangan tanggalkan tali leher itu.

Tapi, ia terlalu ketat

Tak, awak kelihatan kacak.

Rantai saya.

Ia dah hilang.

Mana rantai saya?

Nanti dulu.

Rantai apa?

Rantai saya.

Saya perlu balik carinya!

Kenapa saya tak boleh ke sana? Itu rantai saya!

Kita akan terlambat!

Saya mesti ambilnya! Orang lain akan ambil rantai itu!

-Awak nak rantai awak, bukan? -Ya!

-Betul tak? -Ya!

Kalau begitu, masuk ke dalam.

-Kenapa? -Awak mahu rantai awak.

-Ia ada di dalam bilik awak, bukan? -Ya!

Biar saya balik ke sana dan ambil!

Tak perlu, saya akan ambilnya untuk awak.

Kalau begitu, cepat pergi!

Sebelum orang lain ambilnya.

Okey.

Apa yang awak buat?

Awak janji pada saya dulu.

Awak mesti tunggu saya di dalam kereta.

Jangan pergi ke mana-mana.

Baiklah. Pergi ambil rantai saya sekarang!

Cepat pergi.

Janji dengan saya.

Saya takkan ke mana-mana. Cepat!

Okey, tunggu sekejap.

Day.

Awak sangat cantik.

Awak baru sedar hari ini?

Saya harap saya tak mengganggu kamu berdua.

Tak mengapa. Semuanya okey?

Saya cuma nak tanya, bagaimana ayah awak datang ke majlis itu.

Dia belum sampai. Majlis sudah nak bermula.

Dia akan datang dengan kawan saya.

Mereka akan sampai sekejap lagi.

Saya nak ucapkan tahniah atas perkahwinan kalian.

Terima kasih, Abang Phon.

Awak panggil dia apa tadi?

Abang Phon?

Apa salahnya?

Dia berkahwin dengan adik saya.

Dia mesti panggil saya abang, betul tak?

Ya.

Tapi, saya perlukan sikit masa untuk biasakan diri...

dengan gelaran hormat yang awak guna.

Abang Phon.

Pak Cik Theep!

Pak Cik Theep!

Pak Cik Theep!

Awak ada nampak seorang lelaki yang memakai sut dan tali leher?

Tak, saya tak nampak dia.

Pak Cik Theep!

Maafkan saya.

Awak ada nampak seorang lelaki yang memakai sut dan tali leher?

Saya tak nampak.

Tiada seorang pun?

Tidak.

-Maafkan saya. -Ya?

Awak ada nampak pesakit dari Bilik 610?

Tidak.

Awak tak nampak dia lalu di sini?

Tidak.

Helo, pesakit Bilik 610 dah hilang.

Awak sangat cantik.

Awak juga kacak hari ini.

Cue.

Helo.

Apa?

Ayah saya telah hilang?

Awak di mana sekarang?

Tunggu di sana. Saya akan ke sana secepat mungkin.

Day, apa yang terjadi pada ayah awak?

Dia dah hilang. Cue tak dapat cari dia.

Awak tunggu saya di sini. Saya akan kembali sekejap lagi.

Day, biar saya pergi juga.

Min.

Jangan pergi.

Tunggu di sini. Majlis sudah nak bermula.

Tunggu saya di sini. Saya akan kembali.

Saya dah periksa semua CCTV.

Dia tiada di dalam semua rakaman CCTV.

Tapi, kami dah hubungi polis.

Mereka sedang mencari dia sekarang.

Bukankah saya minta awak tolong jaga ayah saya?

Maafkan saya, Day.

Saya tinggalkan dia sekejap untuk ambil rantai dia.

Saya tak sangka dia akan hilang.

Day!

Pengantin patut sudah sampai sekarang.

Ya, saya pun pelik.

Pak Cik Piroj, ayah Day hilang.

Apa?

Apa yang berlaku?

Tolong layan tetamu. Saya beredar sekejap.

Baiklah. Awak serahkan kepada saya.

Saya minta maaf. Kalian boleh tunggu di dalam dulu.

Maafkan saya.

Awak ada nampak lelaki ini?

Tak.

Maafkan saya.

Awak ada nampak lelaki ini?

Tidak.

Ayah.

Ayah di mana?

Kami minta maaf.

Tolong maafkan kami.

Kami minta maaf.

Kami minta maaf.

Kami minta maaf.

Bukankah saya minta awak tolong jaga dia?

Maafkan saya, Day.

Saya tinggalkan dia sekejap untuk ambil rantai dia.

Saya tak sangka...

dia akan hilang.

Ayah!

Ayah ke mana?

Mak, awak sedang menghukum saya?

Awak menghukum saya, mak?

Saya minta maaf.

Saya minta maaf.

Saya minta maaf kerana maafkan orang yang bunuh awak.

Ayah!

Mak, tolong saya cari dia.

Mak, tolonglah saya.

Saya janji.

Saya janji.

Saya takkan cintakan Min lagi.

Saya juga takkan maafkan lelaki itu lagi.

Min,

saya rasa awak patut pulang sekarang.

Awak pasti penat hari ini.

Min, saya tak rasa dia akan kembali.

Mari kita balik dan tunggu berita dia di rumah.

Tak nak.

Saya akan tunggu dia di sini.

Dia kata dia akan kembali, jadi dia pasti kembali.

Encik Piroj.

Apa patut kita buat sekarang?

Apabila Min telah buat keputusan,

tiada orang boleh mengubah fikirannya.

Saya rasa, kita patut balik rumah dan biarkan dia di sini.

Min,

percaya pada saya.

Day pasti sangat sibuk.

Jika semua telah selesai.

dia pasti akan jumpa awak di rumah.

Saya dah kata, saya tak nak balik.

Saya akan tunggu dia di sini.

Sekurang-kurangnya saya boleh minta Tuhan...

bantu dia mencari ayahnya.

Day.

Day!

Macam mana? Awak dah jumpa ayah awak?

Saya belum jumpa dia lagi.

Semuanya pasti okey.

Awak masih ada saya.

Ayah awak ialah ayah saya.

Saya juga anggap dia sebagai ayah saya.

Kita akan cari dia bersama-sama. Kita mesti cari dia.

Kita pasti jumpa dia.

Helo.

Ya, saya ialah Rawee.

Okey.

Okey. Saya akan ke sana dengan segera.

Apa yang berlaku?

Cue, mana ayah saya?

Cue, mana ayah saya?

Lelaki yang hilang itu bernama Encik Pratheep Liangtagoon, betul tak?

Itu ayah saya. Di mana dia sekarang?

Kami belum jumpa dia.

Kami hanya jumpa sut, tali leher dan seluar dia di tebing sungai.

Kami juga jumpa kad pesakit ini di dalam poket.

"Pratheep Liangtagoon"

Apakah maksud ini?

Kita tanya orang di kawasan ini.

Mereka kata, mereka nampak ayah awak berjalan di sini sebelum hilang.

Hanya tinggal pakaian dia saja.

Pasukan penyelam kami sedang mencari dia sekarang.

Day!

Saya minta maaf!

Day!

-Day, saya minta maaf! -Ayah.

-Day! -Jangan, Day! Bawa bertenang!

Lepaskan saya! Saya nak pergi cari ayah saya!

Day!

Mungkin bukan seperti yang awak jangkakan.

Jangan begitu, Day.

Bertenang.

Lepaskan saya!

Ayah!

Saya nak jumpa ayah saya!

Ayah!

Ayah!

Sudah 3 hari.

Mereka tak jumpa mayat dia lagi.

Apa yang dia fikirkan?

Kenapa dia perlu tamatkan hidupnya pada hari perkahwinan anaknya?

Itu cuma andaian polis.

Tiada tanda-tanda pergaduhan.

Sut dan tali leher dia diletakkan di tebing sungai dengan kemas.

Seperti dia sengaja letaknya di sana.

Dia mungkin terjatuh ke dalam sungai.

Kasihan dia.

Macam mana keadaan Min?

Majlis perkahwinan telah ditangguhkan.

Awak ada berbincang dengan dia?

Saya rasa orang yang paling kesian sekarang ialah Day.

Day!

Day, makanlah sesuatu.

Saya tahu awak tak makan apa-apa lagi.

Day,

makanlah sesuatu.

Badan awak perlukan makanan.

Boleh saya tanya awak sesuatu?

Jika suatu hari nanti,

awak kehilangan ayah awak,

awak akan dapat hidup seperti biasa lagi?

Maksud awak, jika ayah saya mati?

Saya akan berasa sangat sedih.

Saya mungkin akan menangis setiap hari.

Sampai sekarang,

tiada satu hari pun saya hidup tanpa dia.

Saya tak nak fikir tentang hari dia tak bersama saya lagi.

Macam mana kalau dia tak mati?

Jadi, apakah hilang yang awak maksudkan?

Lupakan saja.

Saya patut makan sekarang.

Awak bukan saja membunuh mak saya,

tapi awak juga membunuh ayah saya,

dan saya!

Awak menghancurkan seluruh keluarga saya.

Saya minta maaf.

Awak lepaskan semua geram dan dendam awak kepada saya.

Tapi tolonglah,

saya merayu pada awak, jangan beritahu Min hal ini.

Saya tak mahu dia sedih.

Saya minta maaf, ibu.

Ayah mati kerana saya.

Semuanya salah saya.

Saya tak patut maafkan orang yang bunuh awak.

Lelaki itu menyakiti keluarga kita.

Apa boleh saya buat?

Saya cintakan Min.

Saya cintakan Min.

Apa patut saya buat sekarang?

Apa patut saya buat sekarang?

Patutkah saya singkirkan dia dari hidup saya?

Beritahu saya sekarang!

Kenapa awak bawa saya ke sini?

Ada pameran seni hari ini?

Tidak.

Saya cuma nak melawat semula tempat pertama kali saya jumpa awak.

Saya berasa kelakar apabila fikir balik hal malam itu.

Itu kejadian yang aneh.

Penyangkut baju dari rak awak tersangkut pada benang baju saya.

Hei, berhenti!

Awak sedang bercakap dengan saya?

Ya, awak tak nampak baju saya tersangkut?

Awak ingat tak?

Saya masih ingat dengan jelas.

Ya, saya ingat.

Tapi, lebih baik jika saya tak jumpa awak pada malam itu.

Jika masa boleh diputar kembali,

saya mahu kembali ke malam itu.

Saya masih rasa bersalah kerana biadab dengan awak.

Jika masa boleh diputar kembali,

saya akan biar polis tangkap saya,

jadi saya takkan bertemu awak.

Apa masalahnya?

Apa yang awak fikirkan?

Tiada apa-apa.

Saya sedang fikir tentang malam itu.

Day.

Saya percaya,

benang merah itu...

yang menyatukan kita berdua di sini.

Mulai sekarang, saya akan sentiasa bersama awak.

Saya akan berjalan di sebelah awak macam ini selamanya.

Jangan risau awak akan keseorangan di dunia ini.

Saya cintakan awak, tahu tak?

Awak di mana? Kenapa awak belum sampai lagi?

Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi sekarang.

Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi sekarang.

Day!

Day!

Day!

Day!

Day!

"Pasport"

"Bangkok ke Shanghai"

Dia tak beritahu awak ke mana dia pergi?

Kami hanya tahu dia dah beredar apabila awak beritahu kami.

Ya.

Sejak ayahnya meninggal, dia asyik mengasingkan dirinya.

Semasa saya ke rumah dia, dia enggan keluar untuk jumpa saya.

Jadi saya biarkan dia. Saya ingat dia akan pulih selepas ini.

Nampaknya, dia tak pulih.

Dia patut beritahu saya, ke mana dia nak pergi.

Tapi,

saya tak tahu dia masih anggap saya sebagai kawan atau tak.

Saya nak awak tahu,

betapa pentingnya awak kepada saya,

walaupun kita perlu melalui banyak cabaran bersama.

Saya cintakan awak, tahu tak?

Saya mahu buat apa saja untuk cinta.

Walaupun saya perlu tukar dengan nyawa saya.

Tiada siapa boleh buat saya berhenti mencintai awak.

Apa-apa saja yang menghalang jalan kita,

saya akan buat apa-apa saja...

untuk dapatkan cinta awak,

walaupun ia sukar.

Tak kira ia mengambil masa berapa lama,

ia takkan mengurangkan cinta saya terhadap awak.

Day.

Hati saya hanya milik awak seorang.

Langit juga menjadi biru.

Day!

Perasaan saya terhadap awak tetap tak berubah.

Awak di mana, Day?

Bolehkah awak kembali kepada saya?

Jangan tinggalkan saya seperti ini.

Day!

Jika esok...

Day.

Saya tak faham.

Saya sangat sedih, awak tahu tak?

Tak kira apa halangan di antara kita,

saya akan cuba sedaya upaya...

untuk melindungi cinta saya terhadap awak.

Awak juga sedih, betul tak?

Awak tak cintakan saya, betul tak?

Kenapa awak buat begini pada saya?

Cinta saya takkan pudar...

daripada hati awak.

Hati saya hanya milik awak seorang.

Langit juga menjadi biru.

Saya sangat cintakan awak.

Saya akan tunggu sehingga awak kembali.

Walaupun saya perlu tukar dengan nyawa saya,

untuk terus mencintai awak.

Saya tahu.

Hati saya hanya milik awak seorang.

Langit juga menjadi biru.

Perasaan saya terhadap awak tetap tak berubah.

Hati saya hanya disimpan untuk awak saja,

biarpun saya terpaksa tukarnya dengan nyawa saya.

Apabila Tuhan mahu menguji cinta saya,

saya akan lakukan demi awak.

"3 tahun kemudian"

Min.

Awak tak ke sekolah lagi?

Fah!

Kenapa awak masih di rumah?

Kami akan pergi tak lama lagi!

Alamak, saya terlewat lagi

Hei, Ing Ing.

Pergi bersiap sekarang, kita dah lewat.

Sudah lama saya bersiap.

Saya hanya menunggu awak untuk bersiap.

Baiklah, mari kita pergi. Berhenti menonton televisyen.

Cepat.

Sebab maklah, saya lambat ke sekolah setiap hari.

Jangan mengarut. Awak yang selalu bangun lewat.

Ya, saya hampir terlupa.

Lihat, apa yang saya beritahu awak.

Ing Ing, itu mak awak.

Saya nampak teman lelaki awak semalam.

Betulkah? Awak nampak dia di mana?

Jangan dengar dia mengarut, Min.

Setiap kali dia nampak lelaki muda,

dia selalu anggap lelaki itu ialah lelaki dalam lukisan awak.

Saya memang nampak dia.

Jangan mengarut lagi.

Mari kita pergi sekarang. Dah lewat, jom.

-Selamat tinggal, Min. -Selamat tinggal.

-Kami pergi dulu. -Okey, selamat tinggal.

-Jumpa lagi. Belajar dengan tekun. -Selamat tinggal.

Mari kita pergi, Day.

Mari kita cari wang dengan melukis.

Adakah semuanya lelaki yang sama?

Ya.

Dia teman lelaki awak? Dia sangat kacak.

Sebenarnya, dia suami saya.

Oh, awak dah berkahwin?

Saya iri hati.

Awak nampak sangat gembira.

Ya.

Hai, Cue.

Min.

Helo, Encik Tua.

Awak apa khabar?

Awak dah selesai melukis?

Ya. Hanya ada beberapa orang pelanggan. Jadi, saya tutup awal.

Awak ada apa-apa berita tentang Day?

Awak masih tanya tentang dia?

Sudah 3 tahun dia tinggalkan awak.

Kenapa awak masih menunggu dia?

Jangan lupa, dia tak beritahu apa-apa semasa tinggalkan sini.

Cue.

Dia tinggalkan awak. Dia tinggalkan saya.

Biarpun saya dan dia membesar bersama.

Kami makan dan melalui banyak perkara bersama.

Dia tetap tinggalkan saya seperti itu.

Cue, berapa kali saya perlu beritahu awak?

Day mungkin ada alasan yang tak boleh beritahu kita.

Awak sangat degil dan tabah.

Saya juga tak tahu malu.

Jika awak dengar apa-apa tentang dia,

tolong beritahu saya juga.

Jumpa lagi.

-Saya balik dulu. Selamat tinggal. -Selamat tinggal.

Day tinggalkan dia begitu saja, tapi Min masih tunggu dia.

Saya sangat mengagumi kecekalan hati dia.

Ini untuk awak.

Terima kasih.

Sejujurnya, Min.

Berapa lama awak nak hidup macam ini?

Awak menyeksa diri sendiri.

Saya tak berasa terseksa, Phon.

Saya hidup selesa sekarang.

Saya rasa lebih gembira daripada tinggal dengan ayah saya.

Perkara itu sudah lama berlalu.

Awak masih marah pada ayah awak?

Awak harus belajar di luar negara sekarang.

Saya tak nak pergi.

Saya takkan ke mana-mana sehingga saya jumpa Day.

Awak mesti pergi sekarang! Ini arahan saya.

Saya kata saya tak nak pergi!

Awak mesti pergi.

Tak, saya tak nak pergi.

Berhenti mengawal hidup saya!

Berani awak!

Baiklah.

Jika awak begitu ambil berat tentang dia lebih dari saya,

maka jangan datang jumpa saya lagi!

Keluar dari rumah ini!

Tunggu, Min.

Saya minta maaf.

Saya terlalu kasar.

Tak mengapa.

Dan jangan risau yang saya takkan dengar cakap awak lagi,

sebab saya takkan tunjuk muka di depan awak lagi.

Saya akan hidup sendiri dan tunggu Day.

Ayah jangan risau, saya tak apa-apa.

Min.

Min!

Apa-apa saja. Kenapa awak nak berjumpa saya hari ini?

Esok ialah hari pembukaan hospital untuk orang miskin.

Saya rasa awak patut berada di sana.

Ayah awak masih sayang dan ambil berat tentang awak.

Awak tak patut marah pada ayah awak untuk seumur hidup ini, okey?

Jadi, awak ke sini sebab awak risau tentang saya dan ayah saya?

Bukan, saya jadikannya sebagai alasan untuk jumpa awak.

Sini. Saya beli makanan kegemaran awak.

Awak tak patut beli terlalu banyak.

Saya belum habis makan yang awak beli hari itu.

Ambil saja.

Awak boleh buang yang hari itu. Ia sudah tak segar.

Tapi, mereka masih boleh dimakan.

Kami tak mampu habiskan semua makanan jika awak asyik beli untuk kami.

-Mak. -Ada jus juga.

Mak, kenapa awak tersenyum?

Tiada apa-apa. Saya tak senyum.

Mari tolong saya lap pinggan.

Lihat.

Semua ini makanan yang dijual di pasar raya kelas tinggi saja.

-Min. -Ya?

Dia sangat baik pada awak,

awak tak nak sukakan dia semula?

Awak pun tahu perasaan saya terhadap dia.

Belum terlambat lagi jika awak ubah perasaan awak terhadap dia.

Dia telah menyokong awak dalam 3 tahun ini.

Awak tak cukup duit untuk bayar sewa.

Encik Phon bayarkan untuk awak.

Awak tak cukup duit untuk bayar bil elektrik.

Encik Phon juga bayar untuk awak.

Sementara lelaki yang awak tunggu...

Min, saya minta maaf.

Saya bukan berniat nak cakap Day begitu.

Tak mengapa.

Saya cuma nak ingatkan awak,

Jarang sekali ada lelaki yang begitu baik muncul dalam hidup awak.

Lihat hidup saya.

Saya tak pilih lelaki yang baik,

tapi lelaki jahat macam ayah Ing.

Saya rasa sangat bodoh setiap kali saya sebut tentang dia.

Tapi, ia tak sama dalam kes saya.

Day ialah lelaki baik.

Jadi, awak nak terus tunggu dia seperti ini?

Berapa lama awak perlu tunggu dia?

Awak tak pasti berapa lama awak perlu tunggu dia.

Jika dia kembali,

bagaimana awak nak pastikan dia masih lagi Day awak yang lama?

Awak nak singgah di rumah awak sebelum mesyuarat?

Tidak.

Pandu ke mana-mana saja...

sebelum pergi ke pejabat.

Okey, tuan.