Original subtitles

Kenapa awak layan saya begini?

Sebab saya benci awak.

Saya benci wanita yang sukakan lelaki lain.

Pergi.

Pergi cari lelaki yang awak rindu itu.

Saya pula.

Saya boleh jaga diri sendiri.

Lelaki yang menipu dalam perlawanan tinju itu,

di mana dia?

Cepat cakap!

Hei, mana Encik Tua?

Rasanya, dia belum selesaikan kerja dia.

Peliknya.

Awak makanlah. Saya nak pergi cari dia.

Saya belum habis makan lagi.

Awak pergilah makan.

Awak tergesa-gesa nak ke mana?

Saya berasa pelik.

Tak pelik. Saya rasa awak terlampau risaukan dia sekarang.

Rasanya, saya dah jelaskan kepada awak.

Kenapa awak masih tak faham lagi?

Saya baru tahu perasaan saya yang sebenar.

Lelaki yang benar-benar saya suka...

ialah...

Hei, apa yang kalian buat?

Berhenti!

-Tangkap dia! -Hei, hentikan!

Day!

Min, awak dah gila?

Tolong! Sesiapa tolong kami!

Percayalah! Awak tak dapat tolong dia!

Day!

Min! Min!

Awak tak dapat tolong dia.

-Lepaskan saya! -Tak nak!

Lepaskan saya!

Apa yang akan berlaku pada dia? Ke mana mereka bawa dia pergi?

Saya akan lapor kepada polis.

Awak tak boleh lapor kepada polis.

Kenapa tak boleh?

Awak tak boleh buat begitu!

Cue!

Bagi saya!

Cue!

Bukankah awak kata nak tolong dia?

-Ya. -Jadi, jangan lapor kepada polis!

Kenapa tak boleh?

Lelaki-lelaki itu ada berhubung dengan polis.

Jika awak lapor kepada polis, mereka akan tahu.

Seperkara lagi,

jika polis tahu hal ini,

ia akan menjejaskan kerjaya dia.

Kenapa? Day tak buat apa-apa kesalahan.

Mereka yang cari pasal.

Pulangkan kepada saya. Cue!

Cue! Pulangkan kepada saya! Kita perlu selamatkan Day!

-Cue! -Day bertinju secara haram!

Dia buat begitu demi dapatkan duit untuk bayar awak.

Apa?

Lelaki-lelaki itu mungkin marah.

Jadi, mereka nak ajar dia.

"Endless Love"

Awak tiada apa-apakah?

Awak kelihatan pucat.

Saya tak apa-apa.

Ini ialah rekod pesakit.

Terima kasih.

Helo, Pak Cik Piroj.

Semuanya baik-baik saja?

Maaf kerana mengganggu awak.

Saya tak dapat hubungi Min.

Biasanya, dia akan telefon saya jika balik lewat.

Tapi, saya tak dapat hubungi dia sekarang.

Dia ada bersama awak?

Dia ada singgah di sini tapi dah beredar sebentar tadi.

Saya ingat dia dah balik rumah.

Belum.

Awak ada nombor telefon lelaki yang bersama dengan Min?

Tiada.

Tak mengapa.

Saya akan terus menelefon Min.

Usah risau sangat.

Jika saya jumpa dia, saya akan telefon awak.

Baiklah. Terima kasih.

Orang tak guna itu!

Mereka belasah saya dengan kuat!

Mereka mungkin belasah dia dengan lagi teruk.

Jika kita bayar balik duit judi itu,

maka perkara ini akan selesai, betul tak?

Salah.

Mereka bukan nak duit.

Mereka marah kerana ditipu.

Jadi, mereka datang untuk membalas dendam.

Saya harap Day takkan...

Takkan apa?

Dibunuh!

Min,

saya merayu pada awak.

Tolonglah jawab telefon awak.

Sudah banyak kali ia berdering.

Helo, Phon.

Helo, Min. Di mana awak?

Phon.

Tunggu. Apa yang berlaku?

Kenapa awak menangis?

Siapa yang buat awak menangis?

Min, jawablah.

Di mana awak?

Jadi, awaklah penipu itu?

Saya bertaruh dalam perlawanan tinju itu.

Saya yakin awak akan menang.

Tapi, itu keputusannya.

Awak sengaja kalah.

Saya kalah semua duit dalam kedua-dua pertandingan itu.

Dalam pertandingan pertama,

saya bertaruh ke atas awak.

Sebab saya tak kenal awak lagi.

Dalam pertandingan kedua,

saya bertaruh ke atas awak lagi untuk buktikan kecurigaan saya.

Saya dapati, awak boleh sembunyikan kebolehan sebenar awak dengan baik.

Sekarang, hanya saya seorang...

yang tahu potensi sebenar awak.

Orang lain...

takkan percayakan awak lagi.

Tapi, saya dengan rela hati minta awak bekerja untuk saya.

Saya jamin.

Mereka akan letak duit di hadapan awak.

Hidup awak akan menjadi lebih baik.

Ayah awak juga dapat jalani hidup yang lebih baik.

Apa yang awak buat pada ayah saya?

Saya belum buat apa-apa.

Saya cuma hantar orang pergi dapatkan maklumat.

Tiada perkara yang serius.

Tapi, apa maksud awak?

Maksudnya, duit boleh beli segalanya, betul?

Benarkah?

Jika saya ada duit,

adakah ayah saya akan berhenti menengking saya?

Adakah dia takkan gelar saya anak jahat yang bunuh ibu sendiri?

Adakah dia takkan lempar botol ke arah saya ketika dia mabuk?

Adakah dia takkan suruh saya ke neraka lagi?

Nyawa lipas pun lebih berharga daripada nyawa saya.

Semuanya kerana duit?

Ya.

Ketika saya perlukan duit dengan segera.

Biarpun awak suruh saya buat perkara jahat atau kejam,

saya tetap akan buat.

Berani awak lawan cakap saya?

Saya akan buat.

Jadi, duit benar-benar akan selesaikan semua masalah?

Bolehkah ia selesaikan semua masalah?

Phon! Day terlibat dalam masalah besar. Apa yang patut saya buat?

Awak kenal sesiapa yang boleh tolong dia?

-Awak nak kena belasah? -Lepaskan dia.

Biarkan dia.

Tapi, dia hina kita.

Dia takkan berani buat lagi.

Betul tak cakap saya?

Semasa saya kecil,

ayah saya juga besarkan saya dengan kekerasan.

Saya suka keberanian awak.

Kali ini, saya akan lepaskan awak.

Ini nombor telefon saya.

Hubungi saya jika awak berubah fikiran.

"Kalvin Woo, Presiden"

Disebabkan Day terlibat dalam perlawanan tinju haram,

jadi kita tak boleh buat laporan polis?

Sekarang, kita tak tahu dia dibawa ke mana.

Betul tak cakap saya?

Bagaimanapun, kita harus laporkan kepada polis.

Tapi, awak kata awak ada cara penyelesaian.

Min,

saya cakap begitu untuk menenangkan awak.

Agar awak bercakap benar dengan saya.

Jika awak tak boleh tolong dia,

biar saya sendiri pergi tolong dia.

Min.

-Apa yang awak boleh buat? -Phon!

Saya rasa awak tak mungkin dapat tolong dia.

Awak harus balik rumah.

Ini nombor telefon saya.

Hubungi saya jika awak ada berita Day.

-Balik rumah. -Tak nak!

Jika awak nak balik, baliklah sendiri!

Min,

awak tahu tak ayah awak sangat risaukan awak?

Awak nak dia tunggu awak sampai bila?

Sehingga saya dapat tolong Day.

Dia ayah saya. Saya akan jelaskan kepada dia sendiri.

Ia tiada kaitan dengan awak.

Saya bukan budak kecil lagi.

Saya tahu apa yang saya patut buat dan tak patut buat.

Awak baliklah.

Awak tak jawab panggilan ayah awak.

Awak nak tunggu seseorang yang terlibat dalam pergaduhan.

Inikah yang patut awak buat?

Day!

Day!

Day!

Day!

Awak tiada apa-apakah?

Lepaskan saya.

Day.

Saya suruh awak balik rumah.

Bagaimana saya nak balik rumah? Tengok keadaan awak sekarang.

Tak cukup lagikah?

Adakah saya tak cukup memalukan lagi?

Awak tahu apa perasaan saya setiap kali bersama awak?

Saya rasa diri saya bagaikan sampah...

yang dipijak oleh orang lain.

Semakin awak bersimpati pada saya,

semakin saya benci pada diri saya.

Jika saya boleh putar balik masa,

saya lebih rela tak pernah bertemu dengan awak.

Saya bukannya bersimpati pada awak.

Saya sukakan awak.

Jantung saya berdegup kencang apabila saya dekat dengan awak.

Saya tak tahu kenapa saya rasa begitu.

Jantung saya tak berdegup untuk sesiapa,

kecuali awak.

Saya tak tahu kenapa saya jadi begini dan apa puncanya.

Tapi, ia sudah terjadi.

Jika awak mahu saya menjadi diri saya yang dulu,

saya tak dapat lakukan.

Saya minta maaf.

Ke mana awak pergi?

Kenapa awak balik lewat?

Ada hal kecemasan yang berlaku pada kawan saya.

Saya minta maaf.

Siapa dia?

Awak dengar tak soalan saya?

Siapa dia?

Adakah Day?

Ya.

Apa yang berlaku?

Bukankah awak baru kenal dia?

Kenapa awak begitu pentingkan dia?

Bawa dia jumpa saya esok.

Ayah, hal itu sangat cemas. Jadi, saya tak sempat telefon awak.

Saya minta maaf sebab buat awak risau.

Saya tahu, saya telah bersalah.

Saya benar-benar dah insaf. Tapi...

tiada apa-apa yang berlaku antara saya dan Day.

Benarkah?

Benar.

Ayah tahu saya takkan tipu ayah.

Kali ini, saya percayakan awak.

Tapi, jangan buat saya risau begini lagi.

Saya takkan buat lagi.

Terima kasih.

Saya sukakan awak.

Jantung saya berdegup kencang apabila saya dekat dengan awak.

Saya tak tahu kenapa saya rasa begitu.

Jantung saya tak berdegup untuk sesiapa,

kecuali awak.

Makan bubur ini, kemudian makan ubat selepas ini.

Awak tak sedarkan diri semalam, betul tak?

Day, makanlah sesuatu.

Awak perlukan protein untuk sembuhkan luka di badan awak.

Kenapa?

Awak tak suka bubur?

Awak tak kelihatan macam orang yang memilih makanan.

Awak nak saya suap awak?

Tak nak.

Saya boleh biarkan awak bersendirian jika angin awak tak baik.

Tapi tolonglah makan bubur dan ubat,

barulah saya boleh balik rumah dengan hati tenang.

Kalau begitu, saya balik dulu.

Pertimbangkanlah permintaan saya.

Tunggu.

Mari kita keluar.

Awak nak ke mana?

Saya tak tahu. Mana-mana pun boleh.

Awak macam pelakon lelaki dalam video muzik.

Apa yang awak cakap?

Awak dengarnya tadi.

Jika awak tiada tempat yang khusus nak pergi,

biar saya bawa awak ke tempat eksklusif saya.

Boleh.

Okey.

"Lapangan terbang Suvarnabhumi"

Day, tolong saya ambil gambar.

Ambil gambar keluarga itu, sekarang.

Kenapa awak perlu curi-curi ambil gambar orang lain?

Ambil saja.

Inilah tujuan kita keluar hari ini.

Wanita berpakaian kuning itu juga.

Zum masuk.

Biasanya, awak akan suruh pasangan awak buat perkara begini?

Tak.

Saya tak pernah suruh sesiapa buat begini.

Awaklah orang pertama yang saya suruh.

Maknanya…

awak hanya berani minta saya curi ambil gambar orang lain.

Bukan.

Awaklah satu-satunya orang yang keluar berjanji temu dengan saya.

Tapi, awak selalu ke sana dan sini dengan Phon.

Sebab kami membesar bersama.

Lagipun, dia hanya anggap saya sebagai adiknya,

jadi itu tak dikira.

Tapi, awak saja yang kata awak tak anggap saya sebagai kawan.

Jadi, inilah janji temu kita yang pertama.

Awak tahu tak?

Tempat ini sangat istimewa untuk saya.

Saya suka datang sini semasa kecil.

Saya selalu datang sini untuk melukis.

Sini?

Semasa saya kecil,

saya ada satu idea yang tak masuk akal, iaitu...

jika saya tunggu ibu saya di sini,

dia akan keluar dari pintu itu suatu hari nanti.

Tapi, hari itu tak tiba-tiba juga.

Saya dengki dengan mereka yang dapat bertemu orang yang mereka cinta.

Jadi, saya suka duduk di sini dan lukis wajah gembira mereka.

Awak juga setuju?

Jika awak tunggu orang yang awak sangat rindui,

dan akhirnya orang itu keluar dari pintu itu.

Awak tetap akan berasa gembira.

Biarpun awak perlu berpisah dengan dia lagi untuk berkali-kali.

Hari ini, saya sangat gembira.

Inilah kali pertama dalam hidup saya,

saya boleh keluar berjanji temu macam orang lain.

Sebelum ini, saya selalu sibuk.

Saya perlu bekerja untuk cari duit.

Semasa ada masa lapang, saya perlu menjaga ayah saya.

Sekarang, saya dapat menikmati hari cuti.

Sejak bertemu dengan awak,

hidup saya menjadi semakin ceria.

Tapi,

biar hubungan kita tamat di sini saja.

Mustahil untuk kita bercinta.

Kesudahan ini...

memang sukar diduga.

Kita belum mula bercinta lagi, dan awak dah nak tamatkannya?

Bukankah ia terlalu mudah?

Ada banyak perkara...

yang awak tahu apakah penamatnya.

Masa depan kita...

adalah salah satu daripadanya.

Tak sama.

Saya tak nak bazirkan masa saya dalam perkara ini.

Biarpun kita cuba bersama,

akhirnya kita tetap perlu berpisah.

Jika awak dah fikir begitu,

kenapa awak nak keluar dengan saya hari ini?

Tentang janji temu ini...

semuanya ada di dalam fikiran awak.

Seperkara lagi,

saya tak nak awak fikir saya tak beri awak peluang.

Tapi, ia tak boleh ubah kenyataan ini.

Tunggu, Day.

Cakap saja.

Awak tak percaya pada saya,

atau awak cuma tak sukakan saya.

Berterus terang dengan saya.

Saya rasa saya dah beri jawapan saya...

dengan lantang dan jelas.

Saya takkan pilih awak.

Awak tipu.

Terpulang kepada awak nak fikir macam mana.

Saya macam kenal dia. Awak tak rasa begitu?

Ne, saya minta maaf.

Saya tahu. Saya dah agak tentang ini sejak awal lagi.

Saya patut percaya pada gerak hati saya...

berbanding kata-kata yang keluar dari mulut awak.

Lihatlah saya. Semuanya dah hancur.

Dah hancur.

Berani awak nak tolong satukan saya dengan dia.

Adakah kita kawan?

Ne, janganlah marah.

Saya betul-betul minta maaf. Saya bukan sengaja buat begitu.

Sebelum ini, saya tak sedar yang saya suka Day.

Tolong maafkan saya.

Saya harap, saya boleh terus marah pada awak.

Tapi, saya tak boleh.

Saya tahu, awak bukan orang yang hipokrit.

Baiklah, saya maafkan awak.

Terima kasih banyak-banyak.

Jika awak juga marah pada saya, saya tak tahu apa yang patut saya buat.

Apa maksud awak?

Siapa yang marah pada awak?

Day menolak cinta saya.

Apa?

Dia menolak?

Hari itu, semasa awak suruh dia bertemu saya,

saya boleh nampak yang dia sukakan awak.

Dan dia marah pada kita.

Saya tahu.

Saya pun fikir macam itu.

Tapi, sekarang...

Saya tak tahu.

Jadi, awak masih suka dia?

Saya tak patut tanya soalan itu.

Saya pasti, dia suka awak.

Dia cuma bina dinding antara kamu berdua.

Jika saya adalah awak, saya akan cuba sedaya upaya...

untuk menyeberangi dinding itu.

Day!

Saya nak awak tahu.

Helo Pang.

-Day. -Ya?

Saya berminat untuk sertai kelab awak.

Biarpun kita terpaksa melalui banyak halangan,

saya mahu buat segalanya demi cinta.

Biarpun saya terpaksa tukarnya dengan nyawa saya.

Tiada sesiapa boleh halang saya mencintai awak.

Tak kira apa yang menghalang kita,>/i>

saya akan harungi segalanya...

untuk bersama dengan awak.

Biarpun ia sangat sukar.

Tak kira berapa lama masa yang diperlukan,

ia tetap takkan mengurangkan cinta saya pada awak.

Hati saya hanya milik awak seorang.

Langit juga berwarna biru.

Semua perasaan saya terhadap awak tak berubah.

Hati saya hanya untuk awak seorang saja,

sehinggakan saya sanggup tukar dengan nyawa saya.

Apabila Tuhan ingin menguji cinta saya,

saya rela diuji demi awak seorang saja

Jika awak tiada suatu hari nanti,

saya nak awak tahu, tiada sesiapa yang boleh gantikan awak...

Min tak pernah berkelakuan begitu.

Boleh awak beritahu saya,

apa sebenarnya yang berlaku...

antara Min dan kawannya yang bernama Day?

Jika awak masih anggap Min sebagai adik,

awak patut beritahu saya.

Pak cik, sebenarnya...

Day terlibat dalam perlawanan tinju haram.

Jadi, dia ditangkap oleh orang yang kalah dalam pertaruhan.

Teras dalam pengajaran Fizik adalah...

meneliti perkara di sekeliling kalian.

Terpulang kepada kalian nak fokus apa.

Cuba guna satu perkataan untuk jelaskan benda itu.

Sebelum kita mulakan perbincangan,

cuba cari fakta tentang benda itu.

Selepas kalian membentuk kumpulan,

hantar kepada saya topik dan nama ahli kumpulan kalian.

Kelas kita sampai di sini saja untuk hari ini.

Terima kasih.

Maafkan saya.

Maafkan saya, cikgu.

Saya rasa, ada nama seorang pelajar yang hilang dari kelas ini.

Benarkah?

-Ya. -Nama siapa yang hilang?

Encik Rawee Liangtakoon dari major Pendidikan Jasmani.

Saya tak nampak nama dia.

-Major pendidikan jasmani? -Betul.

Saya tiada pelajar dari kursus pendidikan jasmani dalam kelas ini.

Betulkah? Tapi saya pernah duduk sebelah dia di dalam kelas ini.

Lihat. Nama dia tiada di dalam senarai daftar.

Jika ada pelajar dari major lain, saya ingat nama dia.

Tak banyak pelajar dari major lain yang masuk kelas saya.

-Baiklah. Terima kasih. -Sama-sama.

Apa yang awak buat di sini?

Sudah tentu saya bukan mendayung sampan. Saya datang untuk berjoging.

Saya pun boleh guna padang ini. Ini hak milik sekolah.

Awak ingat padang ini milik awak?

Day.

Terima kasih.

Itu balapan larian,

bukannya taman permainan.

Jika awak duduk di situ,

ia akan membahayakan pelari lain.

Saya ialah manusia, bukannya dahan pokok. Mereka takkan tersepak saya.

Betul.

Baiklah. Saya takkan ganggu awak lagi.

Tak boleh.

Awak pernah duduk di sebelah saya dalam kelas Fizik.

Betul tak?

Sejujurnya, saya tak faham.

Jika awak juga suka saya, kenapa kita tak boleh bersama?

Betulkah awak tak tahu?

Tentang apa?

Harga sebelah kasut awak itu,

cukup untuk saya bayar sewa untuk 6 bulan.

Kita berdua dilahirkan di dunia ini, tapi kasut kita berbeza harga.

Begitu juga dengan hidup kita.

Hidup kita sangat berbeza, macam harga kasut kita.

Cara terbaik untuk kita adalah berselisih bahu...

dan pura-pura tak nampak satu sama lain.

Kita ikut haluan masing-masing.

Jika awak nak berpura-pura tak nampak saya,

kenapa awak duduk sebelah saya di dalam kelas saya?

Kenapa awak keluar dengan saya?

Kenapa awak nak dukung saya dan kata ia berbahaya untuk orang lain?

Kata-kata awak sukar dipercayai.

Saya tahu saya bukan bertepuk sebelah tangan.

Awak juga sukakan saya.

Jadi, kenapa kita tak boleh bersama?

Adakah dunia akan kiamat?

Saya cuma...

Saya cuma nak kongsi hidup saya dengan seseorang.

Saya nak telefon dia pada waktu pagi...

dan ucap selamat pagi kepada dia.

Saya nak senyum pada dia setiap kali saya jumpa dia.

Saya nak pegang tangannya dan makan serta tengok wayang dengannya.

Itu saja yang saya nak...

daripada orang di sisi saya.

Dan saya harap orang itu ialah awak.

Saya nak kongsi hidup saya dengan awak.

Itu cuma...

apa yang awak nak dan angan-angan awak saja.

Awak boleh fikirkan apa-apa saja yang awak nak.

Semuanya terpulang kepada awak.

Tapi jika awak fikirkan terlalu jauh,

awak yang akan terluka.

-Berapa saiz kasut itu? -Ia saiz 35.

Saiz 35?

Saya nak belinya.

Min.

Apa?

Jika awak nak kasut, kenapa awak tak nak beli di pusat beli-belah?

Kasut di sini tak tahan lama.

Ia tahan lama.

Jika saya sukanya, tak kira betapa murah kasut itu,

saya tetap akan pakainya.

Baiklah, berapa harganya?

-Ia 100 Baht. -Baiklah, 100 Baht.

Tak perlu beg plastik.

-Saya nak pakainya sekarang. -Boleh.

Ini untuk awak.

Phon, tolong papah saya.

-Pakainya. -Baiklah.

Saya dah tak nak. Awak boleh buang atau jualnya.

Tapi, ini ialah kasut jenama. Ia kelihatan kukuh juga.

Min.

Pakai baik-baik.

Min!

Phon,

terima kasih kerana temankan saya hari ini.

Jumpa lagi. Selamat tinggal.

Tunggu dulu.

Awak tahu tak awak telah banyak berubah?

Betulkah? Bagaimana?

Dulu,

tak kira bagaimana saya lihat awak,

awak tetap macam adik perempuan saya.

Tapi sekarang...

awak dah berbeza..

Phon,

adakah awak baru sedar bahawa saya juga seorang wanita?

Tapi, minta maaf, awak dah terlambat.

Kalau begitu,

saya akan hentikan masa...

sebelum ia terlewat.

Awak takut?

Saya hanya bergurau.

Apa yang awak cuba buat?

Awak mudah terpedaya.

Awak masih lagi budak kecil yang dulu.

Masuk ke dalam sekarang.

Berhati-hati semasa memandu. Selamat tinggal.

Selamat tinggal.

Dia sangat suka pada Min.

Encik Tua, suruh dia berhenti.

Dia sudah tumbuk beg pasir itu selama 2 jam.

Dia akan keletihan esok.

Day.

Apa yang awak dapat daripada buat begitu?

Ia tak membantu langsung.

Jika awak tak boleh bertahan, telefonlah dia.

Berbual dengan dia. Berbual dengan gadis itu.

Beritahu dia perasaan awak.

Awak teruskanlah.

Jika awak pecahkannya, beli yang baharu untuk saya.

Mari kita pergi.

"Day"

Nombor yang anda dail tak dapat dihubungi.

Nombor yang anda dail tak dapat dihubungi.

Nombor yang anda dail tak dapat dihubungi.

Siapa yang datang pada waktu begini?

Kenapa awak datang sini?

Saya berasa lega.

Apa?

Awak tahu tak?

Sudah dua hari saya tak nampak awak,

dan hati saya tak tenang.

Tapi, sekarang hati saya dah tenang.

Saya takkan kacau awak sekarang.

Awak boleh pergi kerja.

Selamat malam.

Selamat pagi.

Kita berdua dilahirkan di dunia ini, tapi kasut kita berbeza harga.

Begitu juga dengan hidup kita.

Hidup kita sangat berbeza, macam harga kasut kita.

Cara terbaik untuk kita adalah berselisih bahu.

Kita ikut haluan masing-masing.

Jantung saya tak berdegup untuk sesiapa,

kecuali awak.

Saya pasti dah hilang akal.

Saya boleh tipu awak,

tapi saya tak boleh tipu diri sendiri.

Min,

saya cintakan awak.

Kenapa awak tak tidur?

Saya tak nak.

Cubalah tidur.

Awak tak tidur semalam, betul tak?

Kita akan berpisah sebentar lagi.

Patutkah saya pergi sekolah dengan awak?

Tak perlu.

Saya ke sana untuk bekerja.

Tunggu sehingga saya lulus tempoh percubaan,

kemudian kita boleh...

Kita boleh apa?

-Kita boleh apa? -Bahayalah.

Kita boleh apa?

Jadi, kita boleh...

Kita boleh bersama sepanjang masa.

Institut Kesenian Perancis ini beri saya biasiswa untuk ijazah sarjana?

Ya.

Biasiswa ini adalah untuk pelajar yang karyanya menonjol.

Pengurus biasiswa ini suka karya awak.

Jadi, dia tawarnya kepada awak melalui saya.

Menakjubkan, betul tak?

Saya harap keluarga awak gembira dengan tawaran ini.

Awak pasti akan terima tawaran ini, betul tak?

Jika saya terimanya,

saya perlu ke Perancis pada tahun depan, betul tak?

Ya.

Ia selepas awak tamat pengajian di sini.

Ini benar-benar peluang yang baik untuk awak.

Bukan semua orang dapat peluang ini.

Jangan terlepas peluang ini.

Awak fikirkan dulu, kemudian beritahu saya awak terima atau tolak.

Baiklah.

-Jumpa lagi. -Terima kasih.

Sama-sama.

Kasut ini lebih sesuai dengan Min.

Min,

saya dengar awak dapat biasiswa untuk sambung belajar di Paris.

Dia tak balas mesej saya.

Apa maksudnya?

Apa yang awak rungutkan itu?

Apa itu?

Lihat, biasiswa ini sangat hebat!

Awak akan terimanya, betul tak?

Kenapa awak buat muka begitu?

Kelas awak dah selesai?

Oh, awak dah datang.

Bagaimana awak ke sini?

Awak ada merindui saya?

Patutlah awak teragak-agak.

Saya perlu pergi dulu.

-Jumpa lagi. -Selamat tinggal.

Selamat tinggal.

Selamat tinggal.

Awak nak makan apa?

Awak pilih.

Phon.

Hai!

Apa yang awak buat di sini?

Oh, saya datang untuk berjumpa kawan saya.

Seorang wanita.

Saya datang untuk beri dia sesuatu.

Awak menyara dia?

Jadi, kamu berdua dah berbaik semula, betul tak?

Rasanya, perkara begitu takkan berulang lagi.

Kalau tak, Min akan cemas sehingga mati.

Phon!

Usah risau.

Ia takkan berlaku lagi.

Bagus.

Mari kita makan bersama-sama suatu hari nanti.

Okey, kami pergi dulu. Jumpa lagi.

Jumpa lagi.

Tahniah, Encik Rawee.

Awak telah lulus tempoh percubaan.

Terima kasih.

Datang ke gim Encik Tua selepas awak habis kerja.

Awak akan dihukum jika terlambat.

Helo.

Maafkan saya.

Awak ialah Encik Rawee, betul tak?

Ya, saya.

Jika kami dah jumpa tarikh sesuai untuk mulakan pembinaan hospital ini,

kami akan umumkan kepada kalian lagi.

Terima kasih kerana sudi membantu pembinaan hospital kami.

Kamu berdua ialah orang yang baik hati.

Saya percaya hospital ini akan dapat selamatkan banyak orang.

Ya.

Tahniah, Pak Cik Piroj.

Awak harus datang bekerja dengan saya.

Okey.

Maafkan saya.

Tetamu awak dah sampai.

Awak nak saya minta dia tunggu?

Tak perlu.

Jika tiada apa-apa lagi di sini,

biar saya berterima kasih kepada kalian sekali lagi.

Terima kasih, Tuan.

Sama-sama.

Siapa yang berada di dalam van dia?

Kenapa dia begitu berahsia?

Itu Day.

Teman lelaki Min?

Kenapa dia tampak rapat dengan Encik Piroj?

Encik Piroj sendiri pergi berjumpa dengan dia.

Kita jangan ganggu mereka berdua.

Mari pergi.

Encik Tua, awak nak makan bertih jagung?

Saya ada hal kecemasan, saya akan sampai lewat.

Day kata dia akan lewat sikit.

Lewat?

Apa?

Watak utama parti ini tak sepatutnya biar kita tunggu dia.

Suruh dia datang secepat yang mungkin, saya lapar.

Okey.

Teruk betul, Cue.

Awak hanya pentingkan makanan.

Saya nyaris tercekik.

Tercekik lagi.

Kenapa awak begitu kejam?

Ada sesuatu di muka saya?

Maaf, saya cuma rasa, saya macam pernah nampak awak.

Benarkah?

Awak pasti nampak saya di TV.

Pertama sekali,

terima kasih kerana luangkan masa untuk bertemu saya.

Saya akan berterus terang.

Sebenarnya, saya tak peduli tentang perbezaan status dan latar belakang.

Biarpun awak tak kaya, tapi...

jika awak rajin dan bertanggungjawab,

bagi saya, awak pasti seorang lelaki yang baik.

Sebab awak tak boleh pilih taraf sosial semasa dilahirkan.

Ia juga tiada kaitan dengan kecekapan awak.

Tapi, perlawanan tinju haram dan tipu muslihat...

tak patut dipuji.

Awak patut tahu tentang ini sebab awak bermajor dalam pendidikan jasmani.

Tipu muslihat bukanlah semangat seorang atlet.

Ia tak boleh diterima.

Awak tak boleh pilih untuk menjadi miskin.

Tapi, awak boleh pilih untuk tak melakukan perkara yang salah.

Dengan itu,

saya tak boleh terima awak.

Saya juga takkan benarkan anak perempuan saya bercinta dengan awak.

Saya panggil awak berjumpa saya hari ini...

adalah untuk bincang tentang ini.

Saya harap awak faham.

Dia akan datang selepas urusannya selesai.

Saya tahu.

Ya, Phon?

Min,

mulanya saya tak nak campur tangan dalam hal ini.

Tapi, jika saya perlu pilih antara awak dan Pak Cik Piroj,

saya pilih untuk memihak pada awak.

Apa? Apa kaitan dengan ayah saya?

Sebenarnya...

Day, apa yang ayah saya beritahu awak?

Day.

Saya tak peduli apa yang dia beritahu awak. Awak harus lupakannya.

Awak tunggu di sini, biar saya bercakap dengan dia.

Tak perlu.

Kenapa?

Ia takkan ubah apa-apa.

Jangan beritahu saya, awak nak berpisah dengan saya.

Jangan.

Saya takkan benarkan.

Saya bersusah payah baru dapat bersama dengan awak.

Saya tak nak berpisah dengan awak.

Tak, saya takkan lepaskan awak.

Awak tak boleh berpisah dengan saya.

Jangan buat begini.

Awak buat saya berasa gembira.

Apa yang awak cakap?

Sebenarnya,

saya berjaya balas dendam pada awak...

kerana buat saya cemburu.

Day.

Awak tak risau tentang apa yang dia beritahu awak?

Dengar sini.

Jangan bergaduh dengan ayah awak kerana saya.

Saya sendiri akan selesaikan...

masalah antara saya dan ayah awak.

Awak cuma perlu...

terus mencintai saya.

Awak sungguh bergaya.

Maknanya,

awak takkan berpisah dengan saya, walau apapun yang ayah saya cakap?

Ya.

Awak berjanji ya?

Saya sangat cintakan awak.

Saya sertai perlawanan tinju itu...

sebab ia cara terpantas untuk dapat duit yang banyak.

Tapi selepas memperoleh duit,

saya sedar memperoleh duit melalui penipuan...

adalah lebih teruk daripada tiada duit.

Orang yang tiada kesedaran ini, pasti akan terus lakukannya.

Tapi orang yang ada kesedaran ini, mereka pasti akan berhenti.

Tapi sesetengah orang masih akan lakukannya walaupun dia dah sedar.

Dan dia akan mengulanginya.

Jadi, biar saya tanya awak.

Jika saya berjanji takkan melakukan perkara yang salah lagi,

awak akan benarkan saya bercinta dengan anak perempuan awak?

Boleh awak beri saya peluang untuk buktikannya?

Kenapa saya perlu beri awak peluang?

Jika awak tak beri saya peluang untuk buktikannya,

maknanya awak ialah seorang yang hipokrit.

Awak tak terima saya...

bukan sebab saya jahat,

tapi sebab saya miskin.

Saya sangka awak bukan orang yang hipokrit.

Dia ialah budak yang bijak.

Pusing kanan, cikgu.

Pusing kanan.

Baiklah, jalan terus.

Tak sampai lagi?

Sedikit lagi, cikgu.

Jalan terus.

Berhati-hati.

-Berhenti, Cue. -Jalan terus.

Jalan terus.

Sekarang, berhenti.

Awak dah bersedia?

Ini ialah persembahan istimewa untuk Cikgu Day!

Takdir sudah tertulis untuk kita.

Mungkin juga dunia terlalu sempit sehingga kita bertemu.

Mungkin Tuhan yang menemukan kita berdua.

Saya percaya, ini bukan kebetulan.

Awak dan saya boleh bertemu dan bercinta disebabkan takdir.

Ini bukan kebetulan.

Ini bukan kebetulan.

Ini bukan kebetulan.

Ini bukan kebetulan.

Ini bukan kebetulan.

Ini bukan kebetulan.

Kenapa awak sembunyikan ini daripada saya

Awak dapat biasiswa untuk sambung belajar di Paris.

Sebab saya tak nak pergi.

Awak tak nak pergi?

Ini ialah peluang yang bagus. Kenapa awak tak nak pergi?

Beritahu saya, apa yang ayah katakan kepada Day?

Sehari belum berlalu, dan dia dah beritahu awak tentang ini.

Bukan Day, tapi Phon yang menelefon dan beritahu saya.

Saya tak sangka awak akan bertemu dia dan tegur dia di belakang saya.

Awak rasa, apa yang saya beritahu dia?

Awak mungkin suruh dia berpisah dengan saya.

Awak asyik suruh saya berbuat baik kepada semua orang.

Sekarang, awak bina hospital untuk orang miskin.

Day tak kaya dan awak tak suka dia.

Apa tanggapan saya terhadap awak sekarang?

Apa gunanya awak asyik beritahu saya bahawa semua orang adalah sama?

Siapa benarkan awak bercakap begitu pada saya?

Awak sedang mengkritik ayah sendiri?

Saya minta maaf.

Saya ingat awak berbeza.

Apabila ia melibatkan hidup anak saya,

saya perlu buat apa yang semua ayah akan buat.

Esok, beritahu mereka awak terima tawaran biasiswa itu.

Saya tak nak.

Tak, awak harus pergi. Saya akan paksa awak pergi.

Saya tak sangka awak akan menjadi begini.

Awak tahu bagaimana saya lihat awak sekarang?

Awak cuma hipokrit yang baik hati.

Min. Min!

Min!