Original subtitles

De tijden zijn buiten zinnen!

Oh, vervloekt!

Dat ik geboren ben om alles weer op orde te krijgen!

Mr. Valombreuse... - Hoi, Fred. Alles in orde?

Ik denk dat ze nog slaapt. - Dat is het leven!

Pierre?

Nee, 't is een andere...

Ik hoop dat dat snel wegtrekt.

Ik hoop het niet.

Ja?

Ja, Marie.

Ik ook... Ik heb heel diep geslapen.

Ik ook, deze namiddag, denk ik... Kom jij?

Ja... Ik ook.

Groetjes van haar.

Haast jullie. Moet ik vuil blijven, omdat jullie verliefd zijn?

Arme, arme broertje.

Ik wacht.

Dit is een droevige kleur.

Mijn liefste...

Kijk!

Het mysterie Aladin

'In Het Licht' de roman van een generatie

Augusto! - Hallo, Pierre.

Alles goed? - Ja.

Marie!

Hallo, zus.

Hallo, broer.

Je bent toch wel voorzichtig met je vaders motor?

Met de motor of met mezelf? - Met allebei.

Hij was er zo dol op.

Je ziet er vandaag heel knap uit, broer.

Is het de liefde? Ik hou van je.

Ja, maar... als ik gehandicapt geboren was geweest?

Nee, hou op! Hou op!

Ja, hallo? Hallo?

Wat was dat? - Geen idee.

Niemand... Een ademstoot...

Dat gebeurt. Maak je je er zorgen over?

Het is de laatste week al verschillende keren gebeurd.

Daar heb je nog niets van gezegd.

Vast ��n van je zovele aanbidders...

Een lafaard!

Ik vind het niet leuk...

Mijn zus, je kan maar beter de mysteries van het leven accepteren, niet?

De enorme rots balanceerde op ��n hoekpunt. Een adembenemend gezicht!

Christophe doopte haar Rots der Terreur. Hij had nooit de moed gehad...

of de maffe onvoorzichtigheid om in het gat eronder te kruipen.

Synoniemen...

roekeloosheid

...de maffe roekeloosheid...

Je ziet er zo geconcentreerd uit.

Oh, familiepapieren...

Ik wil alles graag op orde hebben voor het huwelijk.

We zullen volgende week bij onze advocaat moeten langsgaan...

om alles te regelen in verband met je vaders nalatenschap.

Als je wil.

Ik weet niet waarom hij dit allemaal heeft bijgehouden.

Er staan zo nog tientallen dozen in de kelder.

Van toen hij nog diplomaat was in het oosten? - Ja...

Opmerkelijke voorvallen,...

verschrikkelijke dingen waarvan hij op de hoogte was,...

mensen die hij kende of geholpen heeft... of soms wel gered heeft, weet je? - Ja.

Vind jij dat hij, toen hij terugkwam,... veranderd was?

Ik wachtte hem op aan het station.

Ik zou het meteen gezien hebben als hij veranderd was. Maar nee, dat was hij niet...

Want anders zou ik niet weten wat ik gedaan zou hebben.

Ik had besloten dat ik mijn leven met deze man zou doorbrengen, dus...

hij mocht niet veranderen.

Het is raar, als je erbij stilstaat, dat ik op mijn 23e al begrepen had...

wat het betekent om een koppel te zijn.

Wat scheelt er? Waar denk je aan?

Aan hem... aan jou... aan jullie twee...

Ik...

Wij gedrie�n...

Jij moet nu aan Lucie denken. - Ja...

Krijg ik nog een laatste sigaretje?

Nee.

Roken is toch zo lekker.

En de liefde tussen jullie? - Met Lucie?

Fysiek?

Wel goed, denk ik.

Ze is... net een kind.

Wat is er?

Lieverd?

Ik zit aan mijn computer.

Hoe ging het op de univ?

Ja, antwoordde hij, een jonge, onherroepelijke liefde.

Dan komt alles in orde, alles zal op z'n plaats vallen... Een koppel!

Deze grasvlakte...

heeft ons alle drie zien opgroeien.

Hij is terug, weet je wel.

Thibault?

Ik heb gisteren een brief van hem gehad, een erg gulle brief.

Ik heb niets gekregen.

Je zal hem toch moeten zien. - Ja.

Natuurlijk moet ik hem zien.

Wat is er?

Is het door Thibault?

Mijn Lucie... Vertel het me.

Vertel me nog eens over je droom.

Je nieuwe droom, met dat gezicht.

Het gezicht?

Ik heb je alles al verteld, toch alles wat ik nog weet.

Je vertelt me niet de hele waarheid, Pierre.

Ik voel dat. Het maakt me bang.

Dat gezicht... wie is dat?

Ik verberg niets voor je. Dat meisje bestaat niet.

Ze heeft geen leeftijd...

Ze komt van... ik weet niet waar.

Het is een gezicht.

Zelfs niet... Ik zou haar niet kunnen tekenen.

Lang, donker haar, in de war...

Een zwerfster...

Een aanwezigheid, een ademstoot...

En ze is zomaar in je dromen verschenen, sinds een paar weken?

Ik kan het moeilijk geloven. - Wat kan ik eraan doen?

Ik had het beter nooit verteld.

Het was stom van me om te denken dat liefde geen geheimen kent.

Praat niet zo!

De dag dat ik weet dat je geheimen voor me hebt, is het uit tussen ons.

Zweer dat je nooit iets voor me verzwijgt, nooit!

Zweer het, Pierre! Zweer het.

Hou op, Lucie!

Sorry...

Ik heb jou ook gemist, Thibault.

De drie onafscheidelijken, gescheiden.

Twee plus een.

Maar eigenlijk was het mijn fout. Ik nam die job aan zo ver weg...

Ver weg van jullie...

We zullen nooit meer dezelfde zijn.

Waarom zeg je dat? - Ik weet het niet.

We zullen wel zien.

Hoe gaat het met haar?

Goed, denk ik. - Denk je?

En jij?

We gaan trouwen.

Ik mag toch jouw getuige zijn, hoop ik?

Veel meer dan alleen maar een getuige, hoop ik.

Een broer, neef... zoals je altijd geweest bent.

Mag ik een doosje lucifers, alsjeblieft?

Wist je dat de beurs van Chicago ��n van de grootste ter wereld is?

Waarschijnlijk ga ik vanaf januari definitief daar wonen.

Wat is er? - Daar zit een vreemde meid.

Ze heeft lang, donker haar...

Het lijkt wel dat ze ons bespioneert.

Achter mij? - Kijk dan.

Kijk, ze gaat ervandoor.

Vreemd...

Voorlopig ga ik in Parijs in de flat van tante Maxime wonen. Weet je nog waar? - Ja.

Er is een hele verdieping vrij. Als jij en Lucie er gebruik van willen maken...

Bedankt.

Thibault, excuseer me, ik moet even iets nagaan. Dat meisje...

Dat meisje? - Ja, ik leg het nog wel uit.

Kom je ons gauw in het kasteel opzoeken?

Ik bel je vanavond. Sorry.

Perfect.

De hele wereld zit achter je aan, broer!

De hele wereld? - Ja.

Lucie, Thibault... en ik.

Mijn telefoon is kapot.

Ik ben langs het ziekenhuis gereden, voor een paar hechtingen.

Ik was uitgegleden met mijn motor, maar het is niet erg.

Uitgegleden?

Geloof me, het is niet erg.

Aan de telefoon had hij het over een meisje,...

een of andere clochard met donker haar.

Blijkbaar ben je haar gevolgd met je motor.

Ja... nee...

Ik wilde alleen...

Je mompelt, broer! Leg het eens uit.

Weet je nog, ongeveer een maand geleden...

We wandelden te voet naar huis op een avond.

En we betrapten een vreemd meisje, dat in onze vuilbakken snuffelde...

Ze vluchtte weg, toen ze ons zag, h�?

Ja.

En?

Ik denk dat ik haar vandaag gevolgd ben.

Haar? Maar dat is absurd!

Hoe zou je haar herkennen? Ze stond in het donker, op twintig meter afstand!

Ik weet het.

Waarom ben je haar gevolgd?

Zomaar...

Om te zien of... Maar toen verdween ze. - Het is absurd!

Hallo... hallo?

Weer? Volgende keer zal ik wel opnemen, als je wil...

Waarom? Denk je dat het voor jou is?

Nee... ik weet het niet...

Liefste...

Ik wilde je net opbellen.

Ach, Thibault heeft het je al verteld?

Gezicht, ik weet eindelijk waar je vandaan komt!

Maar waarom jij?, spook dat 's nachts verscheen, enkele...

Weet je wel hoe laat het is, meneer?

Ik ben doodmoe wakker geworden.

Ik weet niet waarom.

Ik ben hier.

Ik weet het wel.

Kom, ze verwachten ons in de club over een half uur.

Marie, ik denk niet dat ik...

Je laat me toch niet alleen met al die mannen!

Ok�... ik neem een douche en ik zie je daar.

Beloofd?

Ik heb pastoor Vidali gesproken.

We hebben een datum vastgelegd voor het huwelijk.

Ja?

6 september. Zo snel al?

Waarom niet? Dat geeft ons toch nog tijd genoeg?

Goed... heel goed...

Wel,...

wil je Lucie niet graag bellen?

Ja, maar ik vertel het haar liever persoonlijk. Ik ga er naartoe.

Maar er is geen veerpont op dit uur!

Ik rijd wel over de brug!

Excuseer... excuseer!

Je moet niet bang zijn.

Ik wil met je praten.

Ik heb jou onlangs nog gezien...

Ik doe jullie niets.

Wacht!

Wie ben jij?

Wie ben jij?

Pierre...

Kom dichterbij.

Ken jij mijn naam?

Jij bent geen enig kind.

Je moet me geloven.

Ik ben jouw zus, Isabelle.

Vanwaar deze leugens?

Mijn leven... mijn leven...

Je moet het weten.

Hoe is het begonnen?

Dat weet ik niet meer.

Had ik een vader, een moeder?

Nee.

Ik was altijd alleen, helemaal alleen.

Ik zag oud huis,...

donker, vreemd huis.

Waar? In welk land?

Ik weet het niet. Ik herinner het me niet.

Mijn handen waren altijd koud...

En ik was heel klein,...

en het huis heel groot.

Buiten, het bos, met zulke verwrongen bomen...

Ik was erg bang van die bomen.

Nooit zag ik iemand.

Alleen de oude man en de oude vrouw, als spoken in het huis.

Ze gaven me te eten, maar ze spraken niet met me, nooit.

Dus was ik alleen...

helemaal alleen...

Later...

Later kwam er een meneer uit Frankrijk naar ons toe.

Hij sprak met me.

Hij sprak met me, maar ik begreep de woorden uit zijn land niet.

Hij gaf me een jas en een pop.

En ik...

ik ben met hem vertrokken.

Daarna...

Daarna herinner ik me niets meer.

Daarna... ander land...

Rijk land.

Groot wit huis... rijk.

En de meneer woont bij zijn vrouw.

Ze is prachtig.

Gouden haren...

Ik heb er een mooie kamer en een heel goed bed.

Er is een grote, groene tuin,...

met veel, veel licht.

Maar ik ben bang.

Altijd ben ik bang.

Ik mag niet spreken, nooit.

Daarna...

Daarna werd de vrouw dik.

En daarna, daarna...

in het huis, de kleine baby.

En ik ben heel bang!

Maar dit kind...

toen hij een beetje gegroeid was, riep hij mij om met hem te spelen.

Bij hem...

voel ik me gelijk...

zoals de bomen, de aarde, de dieren.

Ik leef.

Als het regent uit de hemel,...

dan weet ik: dat is de regen...

en ik... ik ben Isabelle!

Maar de vrouw...

Als ik het kindje kus,...

wordt ze erg boos.

Ze zegt dat ik het kindje heb aangevallen!

Als een hond!

Ik schreeude luid! Ik gooide mezelf tegen de grond!

En ik moet...

En ik moet weer vertrekken.

Omdat ik...

een heel slecht persoon ben!

Daarna...

nieuw land.

Ik blijf in het kleine dorp...

met een vrouw van het dorp.

Ik noem haar 'Tante'.

'Tante Ziba'.

Ik woon bij haar kinderen.

Ik werk met de koeien en met het land.

Het is goed voor mij...

Het land is goed voor mij.

Maar daarna, daarna wordt iedereen gek.

Helemaal gek!

Er is overal vuur.

En overal vallen er bommen!

En de mannen schieten mannen neer... vrouwen... kinderen...

en ze schieten zelfs op lijken!

Daarna brandde het hele dorp.

En wij vertrekken...

en we stappen, stappen, stappen...

En overal liggen lijken.

En 's nachts steken we de grens over.

En Tante Ziba,...

zij vertelde mij en ik begreep het:...

Mijn moeder...

zij stierf...

toen ik geboren werd.

En de meneer van Frankrijk is mijn vader.

Dus ben ik helemaal alleen naar Frankrijk vertrokken.

Tot hier, tot bij jouw huis...

mijn broer.

Maar nu... weet ik niet...

Ik weet niet...

wie... ik ben.

Alsjeblieft...

Alsjeblieft...

Sorry.

En?

Niets.

Ik ben kapot, ik ga slapen.

Hoezo, niets? Lucie heeft gebeld!

Ik ga morgenvroeg wel bij haar langs.

Jij verbergt dingen voor me.

Dit is de eerst keer dat jij iets voor me verbergt...

of anders ben ik blind geweest.

Wees voorzichig, Pierre.

Als je niet snel je problemen oplost, dan...

Ik heb jou de waarheid verteld.

Isabelle?

Ja, hier!

Er zal jou geen kwaad meer gebeuren, nooit meer.

Dat is nu voorbij, begrijp je? Ik ben er nu.

Ik heb je al gezegd...

Ik wil niets van je.

Je moet me alleen geloven.

Ik geloof jou...

Ik geloof jou.

Ik geloof jou.

Wat gebeurt er? - Sorry, Fred.

Lucie begrijpt niet waarom je... - Ik weet het!

Lucie, hoor je me?

Ik moet vertrekken.

Ik heb ontdekt...

dat er iemand is...

Ik moet vertrekken.

Pierre?

Ik ben hier.

Ga je het me nu vertellen, of niet?

Ik?

Ik ga weg... vandaag.

Ik ga in Parijs wonen.

Met Lucie?

Zonder Lucie.

Alleen?

'In het Licht'

Pierre!

Hou op!

Hou op!

Er is niets!

Wat had je dan verwacht?

Wat zoek je hier? Het is hier gevaarlijk.

Waar heb je gezeten?

Wie heeft jou wat verteld?

Wat haal je je in je hoofd?

Dat... zij bestaat.

Wat?

Wat zei je?

Augusto!

Heb jij hier de laatste week iemand zien rondhangen?

Heeft Pierre jou iets gezegd?

Zeg iets!

Doe je mond open... of je zal eens zien wat er uit de mijne kan komen!

Luister, Isabelle...

Ik heb een beslissing genomen.

Het is de enige mogelijk optie.

Wij gaan samenwonen.

Nee, Pierre. Dat is verkeerd.

Nee, integendeel!

Niemand hoeft te weten dat jij...

Voor de buitenwereld...

Voor de buitenwereld ben jij mijn vrouw.

Heel mijn leven wacht ik al op iets...

dat mij een duw zou geven, weg van hier.

Ik ben aan een nieuw boek begonnen.

We zullen geld genoeg hebben.

Let u wel op het kleintje, aub.

Zodat ze haar schoenen niet op de zetels plaatst.

Wat zeg je nou? Haar schoenen raken ze zetel niet!

Kalm aan, meneer. Ik vraag het je toch beleefd.

Dat vind ik helemaal niet.

Dit is het einde van de hoofdweg.

U bent niet aan het begin begonnen. - Jawel, meneer.

Niet waar, anders zou ik het gebouw herkend hebben.

Rijd nog eens rond, aub. - Nee, ik laat u er hier uit. Zo is het genoeg.

Rijd nogmaals rond, aub!

Wie denk jij wel dat je bent?

Jouw vrienden zijn niet proper. - Wat zei je daar?

Zal het gaan, ja?!

Wat doe je? Hou op! - Verontschuldig je! Verontschuldig je!

Keer om en verontschuldig je!

Isabelle, politie! Isabelle! Isabelle, politie!

Het brandt! - Laat me eens kijken...

Wat gebeurt er? - Het is traangas.

Het was niet de bedoeling. - Is dat jouw taxi? - Ja...

Waar is dat traangas? - In mijn zak. - Blijf staan!

Zal ik je naar het ziekenhuis brengen? - Wacht, ik zal het uitleggen...

Hoelang bent u al in Frankrijk, meneer?

Al 15 jaar. - Waar zijn de papieren van de wagen?

In het handschoenenkastje. - Pascal! Pak de papieren eens.

Wie is dat?

Stap eens uit, juffrouw.

Stap uit, juffrouw. Kom mee met mij.

Heeft u papieren? - Kent u haar?

Maar ja, wij zijn samen.

Heeft u uw papieren bij zich, juffrouw? - Het is niet erg, Isabelle. Niet bang zijn.

Mag ik uw papieren, meneer? - De mijne? Ja, natuurlijk.

Geef me je papieren!Kom op, je papieren! - Gaat het wel, ja?

Isabelle!

Ik mocht niet binnen op je wachten.

Gaat het?

Mijn gezicht? Wees gerust, het is niet erg. Kom maar.

Ik weet het niet... ze waren vast bang van de politie.

En jij? Ben jij in regel? Heb jij Franse papieren?

Het is in orde.

Hier is het.

Goedenavond, ik wou Thibault graag spreken, aub.

Thibault is er niet.

Ik ben zijn neef, hij zei dat ik hier kon slapen.

Hij is er niet, sorry.

Pierre, wat is er gebeurd? - Waar is Thibault?

Daarlangs.

Thibault? Thibault?

Ik kom al, ik kom al! Waar is hij? Waar is hij?

Thibault?

Sorry dat ik zo kom binnenvallen.

Ik heb je hulp nodig. Het is belangrijk.

Kunnen we praten?

Wie is dat? Wie heeft hem binnengelaten?

Thibault...

Het is heel dringend. Ik heb jou nodig.

Hij durft hier zomaar binnen te vallen en het is dringend?

Maar wie is hij?

Thibault... - Laat hem buiten en zet muziek op!

Hou je me voor de gek?

Hou je me voor de gek?

Ik begrijp er niets van, Thibault, maar ik begin wel je echte gezicht te zien!

Waar heeft hij het over? - Waar heeft hij het over? Dat weet je goed!

Eindelijk... eindelijk een beetje waarheid tussen ons, neef!

Die indringer durft nogal! Gooi hem eruit! Eruit!

Shit! Ik gooi jou eruit! Uit mijn leven! Voor goed!

Isabelle, kom maar.

Wat zou je deze namiddag graag doen?

Ik zou graag naar dieren gaan kijken, met jou.

Dieren?

Een grote tuin met veel dieren, weet je waar dat is?

Wat is dat? - Dat is een klein baby-aapje.

Wat is dat?

Een grote baviaan.

Wat is dat? - Dat is het mannetje.

Onze familie?

Dat is familie, ja... familie.

Wat is dat? - Mama-aap met baby-aapje.

O-li-fant... olifant.

Kijk, hij haat ons allemaal.

Hij vindt dat mensen stinken.

Tot morgen?

Ja... tot morgen.

Ik wil nog buiten spelen. - Wil je buiten blijven?

Buiten. - Maar niet op straat. Hier.

Ok�? - Ja.

Jij stinkt.

Jij stinkt.

Jij stinkt.

Pierre, ik ben het... Mag ik binnenkomen? - Ja!

Altijd, Isabelle.

Heel donker bij jou.

Donker? - Ja.

Oh, nee...

Kom, kom bij me.

Mijn zus...

Ben je nog niet aan je nieuwe boek beginnen schrijven?

Nee...

Dat is mijn schuld. - Nee, integendeel!

Belle...

Ik ben nu een andere Pierre.

Dankzij jou.

Ja, ik heb alles aan jou te danken.

De idee�n die ik thuis had voor een tweede roman...

hebben nu helemaal geen betekenis meer.

Wat staat hierop?

Oprechtheid? Ik was gewoon blind!

Kom, ik heb nieuw materiaal nodig, begrijp je?

Overstromingen, vulkanen... Om een echt boek over te schrijven!

Ik wil al het verborgene zien en mijn verborgen leven ten volle beleven.

Dan zal ik dat boek kunnen schrijven...

vreselijker dan de vreselijkste ziekte die de mens kent!

De echte waarheid...

Dat is het leven...

Ja, dat ga ik schrijven... Dat ga ik schrijven!

Maar...

Ik ben er nog niet klaar voor.

Pierre... Waar heb je het over?

Belle, ik ben bang...

Kom hier.

Ik ben misselijk! Misselijk!

Broer...

Mijn kleine broer.

Noem me zo niet meer!

Marguerite!

Mijn Pierre...

Ik ben zo blij jou te zien. - Ik ook.

Hoe gaat het met je?

Marguerite, ik heb geld nodig.

Jij?

Ik begrijp dat je voor je nieuwe project een voorschot wil, maar...

Geloof me, ik wil het je graag geven, Pierre.

Maar alles wat je me al over je boek hebt verteld, klinkt verschrikkelijk verward.

Eerlijk gezegd maak ik me zorgen, Pierre.

Je voorkomen, je...

voorstel...

Ik ken jou niet meer.

Je zin om de wereld haar sinistere waarheid in het gezicht te wrijven,...

is zo oud als de wereld zelf!

Je kent de frase van Musil toch:...

'Je kan je eigen tijdperk niet verwerpen, zonder er hard door gestraft te worden.'

Wees voorzichtig!

Je droomt ervan een ernstig werk te schrijven, maar jouw charme, Pierre, is...

precies jouw complete onvolwassenheid!

Je droomt ervan om een vuur aan te steken aan weet ik veel wat...

Je wil boven je tijd uitsijgen als een verblindende wolk...

Je wil iedereen bang en vol bewondering achterlaten.

Maar daar ben jij niet voor geboren, Pierre!

Jij gelooft het trouwens zelf niet eens.

Ha... daar is hij!

Jouw vriendin wacht al uren op je.

Ze werd gek van ongerustheid.

Ze zit daar.

Sorry.

Ik heb gewandeld en gewandeld...

Er was een kortsluiting in het hotel en zij was ervan overtuigd dat het haar fout was.

Sorry.

Jij stinkt. - Wat?

Jij stinkt.

Wat is er gebeurd?

De kleine is op haar hoofd gevallen.

Op haar hoofd! Heb je al een dokter gebeld?

Nee. Als ze overgegeven heeft, zal ze zich wel beter voelen.

Heeft ze al overgegeven? - Nog niet.

Heeft ze het niet te warm? - Nee.

Morgenvroeg bellen we toch een dokter.

Pierre, kom snel! Naar Petrutsa!

Naar Petrutsa! - Ik kom! Ik kom eraan!

Pierre...

we mogen de politie niet bellen.

Niemand.

Anders moet Petrutsa Frankrijk verlaten.

Jij bent verantwoordelijk. Hou ze in de gaten.

Het gaat wel... We zullen ze eens proberen.

Waar denk je aan?

Het kleintje...

Alles.

Kom.

Wat ben ik een idioot!

Ik wilde het goed doen. Het goed doen...

Hoe idioot!

Ik begrijp het niet.

Ik wilde...

Ik wilde jou alles geven,...

maar ik heb niets.

Wij zijn toch samen. Dat is alles.

Maar waar?

Waar zijn we?

Weg... van alles.

Er zijn nog geen offici�le cijfers over het dodental na de explosie in de metro,...

iets meer dan een uur geleden. Een bom heeft er een heel compartiment vernield.

Drie doden zijn reeds geborgen. De lichamen waren volledig verkoold.

Ik geef het woord aan onze correspondent ter plaatse.

Doden...

Ja, voorlopig wordt het dodental op drie geschat.

Het is donker in de tunnel, de lucht is verstikkend.

Van het metro compartiment blijft alleen een hoop schroot over.

Om de situatie hier te omschrijven is er maar ��n woord: de hel...

Isabelle!

Isabelle... wat scheelt er? Maar wat scheelt er?

Kom... kom...

Er waren doden...

Nog meer doden, en jij was daar!

Wie heeft je dat toch verteld?

Mijn arme Belle...

Jij lijdt zo erg.

Ik was in het arabisch caf� met de leider van de groep.

Weet je, hij wordt een prima model voor mijn roman.

Hij heeft het allemaal door,...

de grote leugen...

die achter alles verstopt zit.

Ze heeft zelfs een detective ingehuurd om jou te vinden.

Je advocaat zoekt jou trouwens ook, voor de erfenis.

Dat interesseert mij niet. Ik wil het niet.

En Lucie? Juffrouw Boisieux...

Heb je nieuws van haar? - Ze is heel ziek geweest.

Heel ziek?

Uw neef, mr. Thibault, zorgt voor haar.

'Mr. Thibault'.

Heel goed.

Wilt u dat ik hem vertel waar u bent?

Nooit! Absoluut nooit!

Smeerlap! - Hou op, Fred!

Die klootzak pakken we wel een andere keer. Laten we eerst Lucie hier weghalen.

Lucie, kom mee naar huis!

Laat me los! - Laat haar los, smeerlappen!

Hou je erbuiten! - Wil je haar dan helemaal gek maken?

Ik ben jullie geen verantwoording schuldig!

Hou jullie hierbuiten. Dit is een familiezaak.

We komen terug, Pierre! We komen Lucie terughalen!

Ja, Pierre, het is nog niet gedaan! We komen terug!

We zullen je blijven opjagen!

Kom.

Bedankt.

Is ze dat?

Hoe heb je mij gevonden?

Ik kom bij jou wonen, Pierre. Ik hoor hier bij jou.

Dat is niet mogelijk.

Ze denken dat ik gek ben, maar dat is niet zo.

Laat me hier wonen, bij jou.

Je weet het niet, maar ik zie wel een en ander...

als een offer.

Ik vraag je niets en jij hoeft mij je geheimen niet te vertellen.

Ik houd mijn gevoelens voor mezelf.

Pierre, je bent in gevaar. Ik moet hier blijven.

We zullen zeggen dat jij mijn nicht bent.

Probeer eens.

Ik wil alleen maar jou.

Alleen jou!

Ben ik niet genoeg voor jou?

Wees maar niet bang...

Ze is heel ziek geweest.

Ze blijft alleen maar even bij ons wonen.

Arme ziel, ze denkt dat ik een heilige ben.

Pierre, jij hebt haar ons geheim verteld, of... - Nee!

Ons geheim is nog steeds een geheim.

Dan is ze gek!

En jij, Pierre? Jij...

Isabelle, jij bent mijn zus...

die ik aanbid.

Ja, Pierre.

Nee, hou die maar. Jij hebt ze nodig om te schrijven.

Lucie, je bent heel ziek.

Lucie, je gaat dood als je hier bij ons blijft.

Nee, hier voel ik dat ik leef.

Die koorts is niet erg.

Je weet toch dat ik dat elke winter heb.

Ik heb de eerste 100 bladzijden van mijn nieuwe boek naar een uitgever gestuurd,...

onder een valse naam.

Als ik een voorschot krijg, gaan we ergens anders wonen.

Als ik weer beter ben, ga ik terug lesgeven in de stad.

Zo kan ik ook een beetje bijdragen.

Wil je iets warms drinken, Lucie?

Nee, bedankt.

Ik ga een beetje proberen te slapen.

Ik wil ook gaan werken.

Ik kan ook geld voor ons vinden.

Isabelle...

Goeiedag. - Goeiedag.

Nog steeds geen post voor mij?

Nee, niets.

Ben je zeker? Voor mr. Roc... Misschien heeft je vader het al opzij gelegd.

Nee, we leggen alles altijd hier.

Nee, Pierre. Nee...

Maar ik heb misschien wel een oplossing voor jouw probleem.

Je weet heel goed...

dat het mysterie dat we gecre�erd hebben rond jou en je pseudoniem...

enorm geholpen heeft aan de verkoop van je boek, dus...

Blijf bij onze initi�le overeenkomst. Na het donker en de geheimen...

de openbaring en het volle licht.

Dat is ze.

Ga nu maar terug.

Pierre, je bent niets verplicht. - Jawel.

Ga niet...

Hij doet het voor jou, Lucie.

Alles komt in orde.

Goedenavond en welkom.

Over enkele seconden zullen jullie het gezicht ontdekken...

en de ware identiteit van diegene...

die zich verstopt achter het pseudoniem, 'Aladin',...

de auteur van 'ln Het Licht', de cult novel van de jonge generatie,...

waarvan reeds meer dan 200.000 exemplaren verkocht werden.

En nu... licht aan!

Goedenavond. - Goedenavond.

Onze kijkers ontdekken nu plots jouw gezicht.

Dus... 'Aladin'? Bent u dat? - Ja.

Mag ik u uw echte naam vragen?

Pierre Valombreuse. - Pierre Valombreuse...

Bent u familie van Georges Valombreuse,...

de beroemde diplomaat uit de jaren '70?

Ik was zijn zoon.

Ik weet niet meer waar de idee vandaan kwam.

Bent u het ermee eens dat we uw roman, 'In Het Licht', kunnen kwalificeren als...

En vanwaar deze keuze?

Laten we het terug over het boek hebben.

De familie, het koppeltje, de kracht van de liefde...

Bedrieger!

Ik kan het niet!

Lucie?

Isabelle...

Geloof het of niet,...

maar vandaag heb ik bladzijden vol vreugde geschreven!

Georges Valombreuse 'Rijzen en Vallen van een Diplomaat'

Kijk!

Dat is hem.

Dat is hem!

Kom, we gaan!

Is het diep, daar beneden?

Diep? Absoluut!

Liggen er doden, daar beneden?

Doden?

Misschien vrienden van mij?

Ja, het zijn mijn vrienden daar beneden, onder water!

Maar Isabelle! En Petrutsa dan? En wij?

Jij!

Jij, Lucie, ben jij een vriendin van mij?

Hier, diep in jouw hart,...

ben je daar een vriendin van me?

En jij, Pierre!

Je weet toch...

dat ik jou al je geluk ontnomen heb!

Pierre!

Het komt wel goed.

Ze houden haar een nachtje.

Ik twijfelde aan haar. Ze gaat sterven.

Ze gaat sterven. - Nee.

Pierre! Pierre! Waar ben je? Waar ben je?

Ga je wel kunnen slapen? - Ja...

Lucie...

Soms heb ik spijt van zowat mijn hele leven.

...mijn kleine broertje...

Wees maar niet bang.

Ik ben Pierre's neef. - Pierre...

Ik wachtte tot je wakker werd. Ik wil met jou praten.

Pierre...

Ik was jou aan het zoeken.

We hebben jou niet veel meer gezien de laatste tijd.

Dit is een paar dagen geleden aangekomen.

Bedankt. - Tot ziens.

Geachte 'Mr. Roc',

Het spijt me u te moeten zeggen dat uw 100 pagina's niet meer dan...

een waanzinnige brij waren, die bovendien roken naar plagiaat.

Belle! Ik was net onderweg naar het ziekenhuis.

Te laat. Maar er is iemand anders langsgeweest.

Iemand anders?

Pierre, Ik ben de hele dag alleen thuis.

Ga weg van die secte en kom, zonder je teef of je honden. Thibault.

Heb je hem gezien?

Wat heb je hem gezegd?

Niets.

Maar hij weet het van jou en mij.

Weet hij het? Weet hij het?

Hoe dan?

En hij heeft me over haar verteld.

Ik weet wie zij is.

Jij hebt mij verraden.

Ja, en Lucie ook!

Dat is normaal, ik ben een bedrieger!

Heeft hij jou niets gedaan? Heeft hij jou niet aangeraakt?

Waar ligt de waarheid, Isabelle? Waar?

Waar?

Bedrieger!

Er valt niets meer te redden.

Pierre!

Ga er niet naartoe.

Hij wil alles van je afpakken.

Ik vertrek!

Dan ben je van me af!

Valombreuse!

Kijk naar hem!

De waarheid van vlees en bloed!

Doe open.

Doe open.

Wij zijn de laatsten. Het zal goed voelen om jou te vermoorden.

Lucie! - Dat is mijn broer!

Mijn broer! Mijn broer!

Hoor je me? Ben je er nog?

Pierre...

Ik heb jou altijd de waarheid verteld.

Gedownload van www.nlondertitels.com