Original subtitles

HET KASTEEL VAN ZUIVERHEID

STRYCHNINE

RATTENVERGIF GABRIEL LIMA INDUSTRIES

Ik ben klaar. Wil je hulp?

Zwijg, niet onderbreken, niet praten tijdens het werk.

Je zal hier een uur zijn.

Beatriz, iemand heeft mijn spullen aangeraakt.

Niemand komt in je kamer, Gabriel. Jij bent de enige met een sleutel.

Porvenir, was je in mijn kamer?

Nee, ik was het niet.

Dan was Utopia er.

Nee, pap, ik ben niet eens naar boven gegaan.

Doe het standbeeld van geluk.

- Doe het standbeeld van de dood. - Nee, niet die.

Ja, die! Die!

Of het standbeeld van de oorlog, mam.

Nee, het is mijn beurt.

Doe die van de dood.

Hey!

Niet aandringen, er woont een man alleen en hij is erg vroeg vertrokken.

Oh, het spijt me.

Neem dit, hang het op.

- Is alles in orde? - Ja, pap.

Mag ik binnenkomen?

Ik heb een cadeautje voor je.

Kom, ga bij me zitten.

- Ruik eens, vind je het lekker? - Ja.

Deze crème is geweldig voor de handen.

Probeer het.

Laat me deze lotion op je smeren.

- Ik ben beneden. - Gabriel.

Dank je wel.

Bedankt, Beatriz.

Geef me wat brood.

Je hebt je handen niet afgedroogd.

Je mag niet praten tijdens de lunch.

Een, twee...

drie, vier...

vijf, zes...

zeven, acht...

Acht, zeven...

zes, vijf...

vier, drie...

twee, een...

Een, twee...

drie, vier...

vijf, zes...

zeven, acht.

Acht, zeven...

zes, vijf...

vier, drie...

twee, een.

- Ik wil water. - Wacht.

Goed, de volgende activiteit.

Ik wil echt de zee zien.

Zeg dat niet, dan wordt papa boos.

- Ik zal tegen mam zeggen dat ze ons meeneemt. - Waarom?

Je weet dat we nog nooit uit zijn gegaan en dat zullen we ook nooit doen.

Hoe dan ook, ik wil de zee zien.

Weet je nog? Mam vertelde het ons.

Ze zegt dat het mooi is.

Maar het is slecht om naar buiten te gaan, het is verschrikkelijk daarbuiten.

"En de godin van de zon, met waardigheid, beledigd en verdrietig...

- ging in een grot... gele..." - Gelegen.

"gelegen op de bodem van een groet heuvel."

- Groot. - "...grote heuvel."

"Eenmaal binnen, wenste ze de wereld te vergeten...

en haar ondankbare echtgenoot...

ze sloot de ingang met een zware en enorme steen...

dankzij de hulp van enkele onzichtbare helpers...

die snel kwamen aanrijden...

- afkomstig... van..." - Afkomstig van.

"afkomstig van de koningsster."

- Wie is de koningsster? - De zon.

Laten we niet lezen, vertel ons iets.

Wat wil je dat ik je vertel?

Dingen.

Toen ik zo oud was als Voluntad...

ging ik elke middag naar de rivier om te spelen...

Ik maakte papieren bootjes...

- zoals Porvenir die maakt. - Maak er een voor mij.

Wacht.

Op een dag, nam iemand daar enkele stieren en een...

Hoe ziet een stier eruit?

Je zag ze in je boek, die met de horens.

- Ze zijn mooi maar wild. - Kun je ze eten?

De mensen die vlees eten kunnen dat. Wij niet.

Wat heeft de stier met je gedaan?

Hij achtervolgde me, ik schreeuwde en rende heel bang weg.

- Heeft hij je te pakken gekregen? - Nee.

Ze hebben hem neergeschoten.

Kom en ga zitten.

- Heb je de zinnen bestudeerd? - Ja.

Ok, hoe zit het met Goethe's?

"Hij die vastberaden is in zijn wil vormt de wereld naar zichzelf." Goethe.

Heel goed, die van Ellis.

"Om een leider van mensen te zijn moet men de mensen de rug toekeren." Ellis.

Ik begrijp het niet.

Het betekent dat als je boven iedereen uitstijgt...

je niets moet aantrekken van wat ze zeggen of doen...

maar leef zoals je weet dat je moet leven...

zodat je het goede voorbeeld geeft.

- Ja. - Niet gapen, ik ben aan het praten.

- Begrepen? - Ja, pap.

Die van Chesterton.

"Alle mensen zijn gewone mensen...

de buitengewone mensen...

- zijn zij die het weten." - Chesterton.

- Ga naar je kamer. - Ja, pap.

Niet bewegen, zoon, ik zou je kunnen snijden.

Je houdt mijn hoofd vast.

Je haar is mooi.

Het is erg dik.

Kijk, het is de eerste die ik je heb geknipt.

Voel hoe zacht het was.

Meng ze niet.

- Deze is van Utopia. - Laat me eens kijken.

Porvenir's is mooier.

- En de mijne? - Hier is het.

Maar raak het niet aan.

Niet bewegen.

Niet bewegen.

- Wat zeg je nu? - Ik heb niets gezegd.

Oh, mijn liefste.

Mijn schat, mijn liefste.

De kinderen zijn beneden, ze kunnen ons horen.

Het is altijd hetzelfde met jou.

Je denkt alleen maar aan jezelf, het is niet eerlijk!

Alsjeblieft, Gabriel.

Kom hier.

Je was altijd overladen met mannen.

Je denkt altijd aan ze ook al doe je alsof je dat niet doet.

- Ga naar de keuken. - De lunch is klaar.

Ga de machines schoonmaken.

Ik heb honger, breng de lunch naar mijn kamer.

Ja, pap.

Hij is weer boos.

De pauze is voorbij, ga terug naar de werkplaats.

Kun je je voorstellen hoeveel dode lichamen er in deze kamer passen?

Je hebt niet gegeten.

Ik ben ziek, er zijn miljoenen ratten overal, ze gaan niet dood.

We hebben sterker vergif nodig.

Ratten eten niet wat ik ze geef.

Op een of andere manier weten ze dat het gevaarlijk is.

Ratten en muizen haten elkaar.

Wat dacht je ervan om ze iets te geven om ze gek te maken...

zodat ze elkaar vermoorden?

Elke dag worden er miljoenen geboren!

Ze worden zwanger voordat ze zelfs het nest verlaten.

Als ze moesten vechten, of als ze hun kinderen opaten...

zouden ze geen tijd hebben om zich voort te planten.

Het is instinct, beesten zoeken gewoon naar plezier.

En zichzelf voortplantend bestendigen ze hun gruwel.

Het is een cyclus die zal eindigen aan het einde der tijden.

Het is hetzelfde met mensen.

Ik heb mannen leren kennen door ratten.

Ze zijn hetzelfde!

Dat is waarom ik niet wil dat je contact hebt met de wereld.

Het is beter om hier opgesloten te zitten met mijn ratten...

dan de beste buiten te zien.

Waarom zeg je dat? Zo moet je niet praten.

Je kunt mensen niet met ratten vergelijken.

Trouwens, je hebt altijd van je kinderen gehouden.

Ja, maar ze zijn anders.

Natuurlijk zijn ze dat! Ze zijn nog nooit buiten dit huis geweest.

In de afgelopen 18 jaar zijn we nog nooit buiten geweest.

18 jaar waarin we de straat niet hebben gezien.

Ben je aan het klagen?

Integendeel, ik ben erg gelukkig met je geweest.

Er is niets beter dan leven met een man als jij.

Dit zijn 18 prachtige jaren geweest.

Met jullie allemaal in mijn leven, hoef ik niet uit te gaan.

Weet je nog toen we hier kwamen? Utopia was een kleine baby.

Porvenir en Voluntad hebben nog nooit de buitenwereld gezien.

Er is geen andere mogelijkheid.

Wie weet wat er met ons gebeurd zou zijn.

Je kende de wereld, je weet hoe het is.

Ik zie het als ik naar buiten ga.

Het was een goede beslissing.

Het bewijs is dat de kinderen gezond, puur en gelukkig zijn.

Maar, als ze buiten in de wereld waren, zouden ze verdorven zijn.

Kun je je Utopia voorstellen?

Arme meid.

- Een lust voor het oog! - Don Gabriel, leuk je te zien.

Ik kom even langs.

Voelt u zich al beter, mevrouw Maria Luisa?

Nee, wij ouderen hebben geen remedie.

Zeg dat niet, mevrouw Maria Luisa, wij zullen eerder sterven dan u.

Hoeveel zakken wil je?

Nou, een dozijn en een half, alstublieft.

Slechts een dozijn.

We hebben nog wat over van de laatste keer.

Laat me eens kijken.

Ze verkoopt ze.

Twaalf.

Alsjeblieft.

Hartelijk dank.

Nog een prettige dag.

Hoeveel wil je er hebben?

Nee, zie je...

Het spijt me, meneer Lima, maar ik zal niet meer kopen.

Kijk, meneer Lima, deze is goedkoper.

Mensen vragen er om vanwege de publiciteit.

Realiseer je je niet dat dat troep is?

Mijn product is beter omdat het met de hand gemaakt is.

Dat doodt geen vlieg.

En heb je niet gemerkt dat het op polyethyleen zakken is?

Het is een onverwoestbaar materiaal.

Het zal in de vuilnisbak liggen tot het einde der tijden!

Het spijt me echt, meneer Lima.

- Laten we met het spel beginnen. - Ben je klaar?

- Ja. - Ok, laten we gaan.

Ok, een, twee, drie, klaar.

Ik krijg je wel, Voluntad. - Nee, nee!

Ik kom je halen, Utopia. Utopia, stop!

Nee, Porvenir!

Stop! Utopia, kom en help me!

Je vader houdt er niet van dat je andere dingen leest.

Als hij het ziet, wordt hij boos.

Ga maar, ik kom zo, ik ga naar mijn kamer.

Een ogenblikje, alsjeblieft, Don Gabriel.

We hebben je gemist, Don Gabriel.

- Wil je een dozijn? - Ja, Don Gabriel.

- Excuseer me, Don Gabriel. - Ga verder.

Ik moet je alleen zien, het zal goed voor je zijn.

Ik wil dat je seks met me hebt, ik zal je betalen.

Ben je gek? Wanneer mijn moeder erachter komt, zal je wat meemaken.

Alstublieft. Tel het.

Ik moet je iets vertellen. Wil je niet boos worden?

- Wat is er aan de hand? - Zorg voor je dochter.

- Ze is te flirterig. - Wat?

Ze is erg flirterig.

- Wat? - Ze maakte avances naar mij.

Echt?

Ik zou het niet zeggen als het niet waar was, ik lieg nooit.

Zorg goed voor haar, mevrouw.

- Ze kan het spoor bijster raken. - Dank u, Don Gabriel.

Je bent gevangen.

Je gaat met me mee naar een plek die alleen ik ken.

De Zwarte Man heeft je gevangen! De Zwarte Man heeft je...

- Ik ben blij dat je terug bent. - Ik wil wat rust.

Mijn vader is hier, mijn vader is hier.

- Raap dit op. - Ja, papa.

- We zullen verhongeren. - Wat?

Niemand wil het product meer kopen.

Ze zeggen dat de troep van de fabrieken beter is.

Maak je geen zorgen, die van ons is beter.

Dat is het niet, als ze er niet meer om vragen.

- Gabriel. - We zullen verhongeren.

Vanaf morgen zullen we minder eten.

En we zullen stoppen met het gebruik van zoveel lampen en die luxe dingen.

Trouwens, geen make up meer.

- Ik gebruik ze zodat je me leuk vindt. - We zullen omkomen van de honger!

Doe niet zo, maak je geen zorgen.

Ik weet zeker dat er niets zal gebeuren.

- Ik ben moe, ik heb geen zin om te werken. - Haast je.

We hebben nog 100 zakken over.

Hoe waren de mannen die je voor me had?

Je hebt me nooit verteld met hoeveel ze waren.

Alsjeblieft, Gabriel, begin niet.

Dit gesprek eindigt altijd slecht.

Het is erger om het niet te weten.

Gabriel, je weet alles over mij.

En ik weet het niet.

Ik maak je af. Ik maak je af!

Je moeder wilde zichzelf pijn doen met het mes.

Ik moest het van haar afpakken.

Vertel het niet aan je broers en zussen.

Vergeef me. Vergeef me, Beatriz.

Het punt is dat je me moet helpen.

Ik ben erg bang.

Wees niet bang. Ik hou van je, Gabriel.

Het kan me niet schelen of ik niet naar buiten kan.

Denk je dat ik het zou uithouden om zoveel jaren opgesloten te zitten met een andere man?

Hoeveel mensen zullen er zijn in het jaar 2000?

- 7 duizend miljoen. - Zeer goed.

Hoeveel kinderen sterven er van de honger elk jaar?

3 miljoen en een half.

Hoe meer mensen er zijn, hoe meer misdaden en verslavingen.

Het is natuurlijk.

Mensen weten niet hoe ze met elkaar om moeten gaan.

Alles is verkeerd.

En het zal nog erger worden.

- Mag ik het licht aan doen? - Ja.

"De geboorte van de Grote Keltische."

"Onder onheilspellende schaduwen werd de koning geboren die zeer gevreesd werd door iedereen in de wereld."

"Zijn oude ras zal herboren worden in hem, hij zal zijn bronzen tijdperk in goud veranderen."

Het betekent dat de koning zal regeren met geduld en vriendelijkheid.

Hij zal zijn ras nieuwe roem geven.

Dankzij zijn kennis, de bronzen eeuw...

wat betekent dat de tijden van geweld en oorlogen...

zullen veranderen in tijden van voorspoed: De gouden eeuw.

"De deuren van brons zullen gedwongen worden te openen...

de koning zal de tempel van de oorlog verscheuren...

hij zal geen forten meer gebruiken...

de wereld zal vrede vinden onder zijn leiding."

Dit is duidelijk.

"De grote stad zal zijn als een woestijn...

al haar inwoners zullen dood zijn.

De straten zullen worden vernietigd als gevolg van vandalisme...

en zijn tempels vanwege ontheiliging."

Nostradamus zag dit allemaal heel duidelijk.

Je kan naar bed gaan. Wij werken nog even door.

Welterusten, pap.

- Welterusten, mam. - Welterusten.

Slaap lekker.

Beste Minister...

Ik heb een maand tevergeefs op uw antwoord gewacht...

Ik neem aan dat u niet geantwoord hebt...

omdat mijn vijanden...

u hebben verteld dat er een ernstige tegenstrijdigheid...

is tussen mijn ideeën en mijn persoonlijke leven.

Waarom als ik het bestaan verdedig op alle manieren...

verdien ik de kost met het produceren van rattengif?

- Ik verdien de kost... - Met het produceren van rattengif.

Nou, dit is mijn antwoord: Er is geen tegenstrijdigheid.

Ratten zijn vijanden van de mensen.

Ze vernietigen hun plantages...

vallen hun pakhuizen aan...

verspreiden ziektes...

ze aten zelfs kleine baby's.

Daarom moeten ze volledig uitgeroeid worden door de sterkste.

Hun enige echte kracht, zoals die van alle zwakken...

is hun enorme capaciteit van voortplanting.

We mogen geen genade hebben.

Het is een kwestie van leven of dood.

Je zal vallen!

"En alleen met deze onverbiddelijke energie kunnen we de uiteindelijke catastrofe vermijden.

Hoogachtend: Gabriel Lima J."

Correct.

Ik ben erg moe.

De brief die je dicteerde is mooi.

Ik denk dat hij me nu wel zal antwoorden.

Je gedachten zijn prachtig.

Wat je zegt is waar.

Ik wens dat alles uitkomt zodat mensen beseffen wie je bent.

Breng me naar bed.

- Gabriel, wat ben je aan het doen? - Niets.

- Een experiment. - Iemand klopt aan.

Ik kom eraan.

Meneer Gabriel, ik dacht dat u niet thuis was.

Het spijt me, meneer de inspecteur, ik hoorde het niet.

Kom binnen.

Dit huis heeft wat organisatie nodig.

- Waarom huur je niet iemand in? - Nee, ik doe het zelf wel.

Wees voorzichtig, het is gevaarlijk.

Met deze regenachtige dagen, kunnen deze oude huizen afbrokkelen en instorten.

Een man.

- Hallo, hoe gaat het met je? - Goedemorgen.

Hier heb je de papieren.

Laten we eens kijken.

Het wordt moeilijk, ik weet niet of ik...

uw product zou kunnen goedkeuren.

Wat bedoelt u? Ik heb nooit problemen gehad.

Mijn papieren zijn in orde.

- Ja, maar, je weet hoe het gaat. - Hoe?

- Is het niet gevaarlijk om ratten te hebben? - Ze zijn ingeënt.

Oh, wel.

Ben je niet bang voor ze?

Ik ben ze gewend.

Wat zeg je? Moet ik het toestaan of niet?

Wel...

ja, autoriseer het.

Ok, alleen omdat jij het zegt.

Het is $47.50 voor de rechten.

Laat me je verkooplicentie zien.

- Je wacht er op, toch? - Ja.

Bedankt, meneer. Kan ik wat monsters voor het lab nemen?

Natuurlijk, ga je gang.

Bedankt. Tot ziens, juffrouw, leuk je gezien te hebben.

Flirtende hoer!

Nee, vader, nee!

Nee!

Nee!

Gabriel! Laat haar met rust!

Ben je gek?

Zie je niet wat je doet?

Bemoei je er niet mee. Het is voor haar eigen bestwil.

Je meent het, kijk wat je met je kinderen doet.

Ze zijn zo niet van mij! Je bent tegen mij, ik heb je alles gegeven!

Kijk wat je net hebt gedaan.

Ik zal je vermoorden!

Arm meisje, mijn liefste.

Vertel me wat er gebeurd is.

Ik weet het niet, mam. Ik weet het niet.

Niet huilen, schat.

Kalmeer.

Ik wil niet dat hij me slaat.

Niet huilen, dan zie je er mooier uit.

Kijk naar de spiegel.

Zie je?

Ik kamde mijn haar zo toen ik je vader ontmoette.

Wie had zich dit allemaal kunnen voorstellen toen?

Hij bezocht me bij me thuis...

en we hebben uren gepraat.

Hij vertelde me altijd:

"Als we trouwen, zullen we veel kinderen en een unieke familie hebben."

Eigenlijk is hij erg teder met mij.

Ik doe wat hij zegt omdat ik weet dat het voor ons eigen bestwil is.

Maar hij had je niet moeten aanraken.

Je bent nog zo jong.

Gabriel is veel veranderd. Hij is erg vreemd.

Soms ben ik bang voor hem.

- Twee vlees taco's. - Met chili?

Met chili.

Bedankt.

Ze klopten voor een lange tijd.

- Heb je niet gezien wie het was? - Nee.

Oh! Het moet de man zijn die het water register controleert.

Ik heb hem gezegd niet te komen na negen, omdat er dan niemand thuis is.

Roep de kinderen, ik heb een verrassing meegebracht.

Ik heb speelgoed voor jullie meegebracht, kijk.

Ik zal ze jullie later geven zodat jullie er nog meer van genieten.

- Ze zijn mooi, bedankt. - Heb je geen schep voor me meegenomen?

Nee, maar ik heb je een nieuw dieren stickerboek gekocht.

Dank je, pap.

Ik moet je iets vertellen.

Vanaf morgen, zal er geen berisping meer zijn.

Ik wil dat we allemaal met elkaar kunnen opschieten.

Gabriel. - Ja?

De vuilniswagen komt eraan.

Ik ga met je mee!

Uit de weg, meisje.

Ga naar binnen!

Bedankt.

Wacht op me in de woonkamer!

Waarom heb je ze naar buiten laten gaan? Verdomme!

Alsjeblieft, Gabriel.

- Je bent net als je moeder. - Waarom? Waarom?

Op het moment dat ik me omdraai gaat ze naar de straat!

We kunnen niet in dit huis leven!

Het is allemaal jouw schuld!

Ik wilde ze redden, maar ik kon het niet. Het is jouw schuld!

Maar Gabriel, er gebeurde niets.

Ga daar zitten.

Ik ben met je getrouwd uit medelijden.

Ik heb altijd medelijden met je gehad!

Ik heb nooit iets anders voor je gevoeld.

Het is allemaal jouw schuld.

Je komt er nooit mee weg!

Neem een bad.

Voluntad! Voluntad!

Ze is er niet, wat wil je?

Zeg haar dat ze me de handdoek brengt. - Ik zal je de mijne geven.

Wacht!

Ok, gooi het.

Klootzakken! Trutten!

- Dit is smerig! - Nee, pap.

Varkens!

Trut!

- Nee, pa! - Vuile klootzak!

Nee!

Varkens!

- Dit is smerig! Klootzak! - Pa!

Vuile klootzakken!

Verdomde klootzakken!

Nee!

Varken!

Varken!

Klootzak! Hier kan ik niet tegen!

Je zal boeten! Dit is smerig!

Varken! Je zal boeten!

- Raak hem niet aan! - Ga weg!

- Je hebt het recht niet! - Tuurlijk heb ik dat wel!

Rustig aan, ik weet zeker dat ze niets verkeerd hebben gedaan.

- Nee? Ze zijn erger dan ratten. - Gabriel!

- Wegwezen. - Je hebt het recht niet!

Ja, dat heb ik wel!

Ze zullen het inzien! Je zult het inzien!

Kijk wat je gedaan hebt. Kijk!

Rustig aan, alsjeblieft, Gabriel!

Het is jouw schuld, het is jouw schuld!

Kijk wat je gedaan hebt!

Je hebt alles verpest.

Het is jouw schuld.

Het is voorbij.

Ik heb gefaald.

Niemand heeft me ooit begrepen...

zelfs jij niet.

Nee, Gabriel, alles zal hetzelfde blijven.

Het moest gebeuren.

Je hebt nooit over die dingen willen praten.

Het zijn geen kinderen meer.

Ze houden net zoveel van je als ik.

Ik heb altijd van je gehouden, Gabriel.

Weet je nog toen we jong waren en we naar het platteland gingen?

Het was zo mooi.

Je was altijd gelukkig.

Nee.

Dat waren de goede tijden.

Je keek me aan en vertelde me:

"We moeten ons leven leiden zonder iemand anders tussen te laten komen."

En alles was goed.

Maar ik wist dat er iets zou gebeuren.

Je had nooit kunnen bedenken hoe dit alles zou uitdraaien.

Alles is veranderd.

Ik heb gedaan wat je wilde voor mijn kinderen...

en voor de vrede die we hadden in dit huis...

Degene die je niet meer voelt of niet meer waardeert.

Maar weet je...

Ik hou zoveel van je...

dat je er misbruik van maakt.

Geef het van deze, het is nieuw.

Met beide handen.

- Het is klaar. - Ok, laat het daar.

Eten ratten vlees?

Ja, alleen dieren zoals zij eten vlees.

Hoe smaakt het?

Het smaakt naar bloed, verschrikkelijk.

Tijd.

Het is dood, pap.

Kijk, Voluntad, op een dag zullen we deze vallen maken.

Het heet "Het Kasteel."

Ik zag het in een Duits tijdschrift en ik verbeterde het.

Het is als een spiraal.

Ratten komen binnen door deze deur en ze kunnen er niet meer uit...

Ze komen in het centrum waar kaas is...

Als ze op het punt staan het op te eten zakt de vloer weg...

en de rat valt in een pot met water en sterft.

Je kan elke nacht 10 ratten doden.

Het is erg goed.

Hier, laat ze eruit.

Hang dit op.

Ik vind het niet lekker, er zit te veel knoflook in.

Van nu af aan, zal Utopia altijd gescheiden zijn van haar broer!

Ze zal slapen met het licht aan!

En als ik wegga zit ze opgesloten in haar kamer!

Vrouwen zijn schuldig aan alles.

Het is jouw schuld! Ik was zwak door jou!

Jij hebt ervoor gezorgd dat ze me niet gehoorzaamden! Het was jouw idee!

Het is jouw schuld!

Ik vermoord jullie allemaal!

Hier, breng het naar mijn kamer.

Wat zei hij?

Niets.

Hij praatte niet met me.

Ik ben bang, ik heb hem nog nooit zo gezien.

Wat je deed was niet goed. Je moet proberen het te begrijpen.

Wees niet bang, ik ben bij je.

Je weet dat jij degene bent waar ik het meest van hou.

Dat is niet waar. Je houdt meer van mijn vader.

Je doet me denken aan hoe hij was. Maar jij bent anders.

Ik hield veel van buiten.

Buiten?

Ja.

- Is dit suiker? - Ja.

Neem wat.

Ok.

- Ik hou heel veel van je, Porvenir. - Ik ook, mam.

"Help ons." Nee, in plaats daarvan...

"Alsjeblieft, help ons."

Ja, dat is ok.

Mijn vader...

houdt ons...

opgesloten...

sinds...

we...

geboren...

zijn.

Nu wil hij ons vermoorden.

We leven...

in de Donceles straat 99...

Kom vlug.

Utopia Lima.

Gabriel?

Ik was met een meisje, een heel jong meisje.

Ze was een maagd, niet zoals jij.

Dat is waarom we geen zuiverheid hebben hier.

Je liegt, waarom vertel je me dat?

Je hebt het recht niet.

Ik ben altijd loyaal en verdraagzaam met je geweest.

Ik deed wat je wilde en ik gehoorzaamde je.

Ik moest zelfs de dingen verdragen die je over mij verzint.

Ik kan er niet meer tegen. Ik kan er niet meer tegen!

- Wat is er mis met jou? - Wat? Hoe durf je?

Laat me met rust, laat me!

Ga uit mijn kamer, nu!

Mijn liefste.

Doe niet zo, lieverd.

Gedraag je niet zo.

Beatriz, lieverd, wat is er?

Wat is er mis met jou?

Beatriz, ik hou heel veel van je.

Ik hou heel veel van je, Beatriz.

Lieverd, wees niet boos. Wat wil je om gelukkig te zijn?

- Nee, pap, ik ben niet boos. - Ja, dat ben je wel, ik weet het.

Maar je bent te goed en je zult snel blij zijn.

Utopia, kun je me de kom aangeven?

Ik heb je gezegd dat ik niet wil dat je haar aanraakt!

Papa!

- Nee, pap! - Gabriel!

Doe niet zo onbeleefd! Gabriel, nee!

Ik sluit je op, en je zal geen water hebben!

Je zag hem, hij sloeg me! Realiseer jij je dat? Hij sloeg me!

Het is ook jouw schuld.

Je komt hier niet mee weg, je zal sterven!

Utopia!

Laat hem eruit.

- Gooi er een rat in om hem te zien verdrinken. - Nee.

- Ze weten hoe ze moeten zwemmen. - Echt?

Tuurlijk, alle dieren kunnen zwemmen.

Kom.

Utopia.

- Utopia. - Ja, ik kom eraan.

Ik ben net zo bang als jij.

Ik begrijp het niet, ik weet niet wat ik moet doen.

We moeten geduldig zijn. Hij zal het vergeten.

We zijn altijd erg gelukkig geweest.

Ik begrijp het niet, hij heeft zich nog nooit zo gedragen.

Hij werd gek.

Hij werd gek, hij is gemeen.

Nee, hij is niet gemeen.

Hij is heel goed. Hij houdt heel veel van je.

Ik hou niet meer van hem.

Je moet de mensen kennen, luister hiernaar.

"De dierentuin van Detroit, Michigan...

moest 4 extra bewakers aannemen...

om de dieren te beschermen tegen de aanvallen van de bezoekers.

De grote wreedheid van de dierentuin bezoekers...

zorgt er heel vaak voor dat deze dieren sterven.

Een baby kangaroe werd gestenigd tot de dood...

Een eend werd gedood met een pijl...

Het nijlpaard dat een snoepje verwachtte...

kreeg een rubberen bal die hem verstikte.

Vlees met vergif werd in de kooi van de arenden gelegd.

- De bewakers van de dierentuin..." - Papa.

Niet onderbreken.

- Pap, mag ik naar het toilet? - Je hebt je tijd.

Het is een ander ding.

Ga.

"De bewakers van de dierentuin...

weten niet hoe ze deze situatie moeten oplossen...

er wordt verwacht dat de autoriteiten...

Wees voorzichtig, vermoord ze niet.

Ze gaan niet dood, ze kunnen zwemmen.

- Laat mij het doen. - Nee, ik doe het wel.

Laat mij het doen. - Nee, Voluntad.

Met je haar zo zie je eruit als een dame.

- Je bent erg mooi. - Mijn ogen doen pijn.

Het moet het stof van het tapijt zijn.

- Ik heb niet goed geslapen. - Wat is er?

- Ik ben erg bang. - Waarom? Wat is er, schat?

Ik kan het je niet vertellen.

Je hebt me altijd alles verteld.

Ik heb mijn vader beschuldigd.

- Wat? - Ik heb het de politie verteld.

Wat zeg je nu?

Ik stuurde een papier naar de politie om hem te beschuldigen.

- Naar de politie? - Ik heb ze verteld dat hij ons ging vermoorden.

Lieverd, waarom heb je dat gedaan?

Ik ben erg bang, mam.

Wees maar niet bang, er zal niets gebeuren.

We zijn erg gelukkig, trouwens, je hebt mij, ik zal je beschermen.

Je moet niet bang zijn.

De politie.

Mijn God, wat heb je gedaan?

Utopia? Wat is er aan de hand, mijn liefste?

- Mijn liefste. - Ze voelt zich niet goed.

Jij ook ?

Wat is er, Beatriz?

Vertel me, alsjeblieft, wat is er mis?

Ik weet het niet.

Hoe gaat het, juffrouw? Leuk je te zien.

Mijn moeder is er niet.

Het maakt niet uit, ik laat de tassen achter en ze betaalt me later.

Bent u meneer Gabriel Lima?

Ja, meneer.

Kunt u mij uw vergunning laten zien om dit te verkopen?

Ik heb het niet bij me, ze vragen er nooit naar.

- Maar heb je het wel? - Natuurlijk, maar ik laat het thuis.

Als je met me mee wilt komen kan ik het je laten zien.

Ok.

Er werd ook gemeld dat butaan 214 strychnine bevat en dat het verboden is.

Ik heb een speciale vergunning, de directeur is een goede vriend van mij.

Hey, en de tassen?

Ik kom later wel terug.

- Wacht even, alsjeblieft. - We moeten met u meegaan.

- Ik zei dat je hier moest wachten! - Niet schreeuwen, meneer.

Je gaat me niet vertellen wat ik in mijn huis moet doen.

Je kunt maar beter doen wat ik zeg.

Idioten, jullie weten niet wat jullie aan het doen zijn!

Wacht hier, ik ga wel.

De politie!

Het briefje is een leugen, ga alsjeblieft weg!

Hij wilde ons niet opsluiten.

Alles wat ik deed was om mijn kinderen te beschermen.

Ga weg! - Wat zeg je nu?

- Hij heeft ons opgesloten, hij heeft de sleutel. - Ik heb niets gedaan.

Ga mijn huis uit!

- Als je me aanraakt, vermoord ik hem. - Laat hem gaan.

Kom hier!

Ik ben boven! Doe open!

Alsjeblieft!

Stap in!

Ga weg of ik vermoord mijn hele familie! Ga!

- Vraag om versterking.- Ga weg! Dit is mijn huis!

Laat me hier uit!

Ga weg! - Politie! Ik ben boven!

Ik ben hier boven! - Ga mijn huis uit!

Doe open! - Snel, snel.

Jij, de stoel, hierheen.

Jij, Voluntad, snel!

Jij, de lamp, snel.

Snel.

Zet het daar neer. Op de grond.

Op de grond. Hou je mond.

Wacht, niets doen.

Hij is gek.

Als je dit huis niet verlaat vermoord ik mijn hele familie!

Je bent gek, wees niet zo'n idioot.

Laat ze gaan!

Niemand zal bewegen, vooruit!

Dit is mijn huis!

Ik ben hier boven!

Open!

Alsjeblieft!

Ga niet bij me weg, alsjeblieft, doe open!

Blijf staan. Blijf staan!

Ga de brandblusser halen.

Laat me eruit, alsjeblieft!

Ik ben hier, ik ben hier!

Laat me hier uit!

Niet bewegen of ze zullen sterven!

Ik ben boven, alsjeblieft!

Ga weg, alsjeblieft, ga.

Ga weg, ga weg!

Nee!

Snap je het niet?

Geef het aan mij!

Ga mijn huis uit!

Eruit! Ga weg! Eruit!

- Heb je mijn briefje gelezen? - Briefje?

Ga mijn huis uit! Ga weg, klootzak!

Eruit.

Ga weg!

Eruit!

Pa! Nee!

Nee, pap! Raak hem niet aan!

- Gabriel! - Papa!

Gabriel! Gabriel! Gabriel! - Laat mijn vader met rust!

Raak hem niet aan!

- Mam, wat is er aan de hand? - Ik hou van je, Gabriel.

EINDE

DEZE FILM IS OPGEDRAGEN AAN RAFAEL CASTAÑEDO