Original subtitles

Toen Frank Capra's LOST HORIZON in maart 1937 uitkwam

duurde de film 132 minuten. In de loop der jaren zijn bijna 25 minuten

ervan verwijderd en zijn verschillende kortere versies uitgebracht.

In 1967 was het oorspronkelijke nitraatcamera-negatief aangetast

en men weet dat er geen kopie�n van de hele film zijn.

De restauratie van LOST HORIZON begon in 1973 toen 't Amerikaanse Filminstituut

een uitputtend onderzoek in archieven in de hele wereld uitvoerde om

alle filmversies ervan te vinden. De inspanning van 't AF leidde

tot de vondst van 132 minuten geluidsspoor en de hele film, op zeven minuten na.

De technische kwaliteit van het gevonden materiaal ging van uitstekend tot slecht.

Voor deze restauratie hebben Sony Pictures Entertainment

en 't UCLA Film- en Televisiearchief zowel het laboratorium gebruikt

als digitale technologie�n om de beste kwaliteit te krijgen.

Omdat de film toch zeven minuten korter is dan het geluidsspoor

zijn de ontbrekende sc�nes opgevuld met foto's van sc�nes uit de film

en een selectie van gevonden productiefoto's.

In deze tijd van oorlogen en geruchten over oorlogen...

droomde u nooit van een plaats waar vrede en veiligheid heerst,

waar 't leven geen strijd is, maar een permanent genot ?

Natuurlijk wel. leder mens sinds het begin der tijden.

Altijd dezelfde droom. Soms noemen we 'm Utopia...

Soms de Fontein van de Jeugd...

Soms gewoon "die kleine kippenboerderij".

Een man had ooit zo'n droom en zag die uitkomen.

Dat was Robert Conway, Engelands "Man uit het Oosten",

soldaat, diplomaat, publieke held...

Ons verhaal begint in de door oorlog verwoeste Chinese stad Baskul,

waar Robert Conway heen is gestuurd om negentig blanken te evacueren

voordat ze opgeofferd worden in een lokale revolutie.

Baskul, de nacht van 10 maart 1935.

VLIEGVELD BASKUL

We kunnen er niet meer dan zeven hebben.

Een ander vliegtuig over een minuut.

Iedereen wachten.

Er komen stapels vliegtuigen. Heb geduld, het komt goed.

- Het duurt niet lang ! - Geen zorgen.

Laat alles aan m'n broer over.

- Ja, meneer, 10 passagiers aan boord. - 10 passagiers. Goed.

H�, geef me Sjanghai.

- Is kolonel Marsh er ? - Hier, Conway. Zeg 't maar.

Ik heb meer vervoer nodig. Ik moet nog 30 mensen evacueren.

- Waar zijn de beloofde machines ? - We stuurden alles wat er was.

Laat ze komen, of ik ben niet verantwoordelijk...

- Ik denk dat ik motoren hoor. - Wacht even, dat kunnen ze zijn.

George, ga naar de baan en laat die vliegtuigen landen.

Pas op dat geen inheemsen instappen.

- Hallo, kolonel ? - Hallo, Conway.

- Bedankt en denk aan uw lever. - Nou en of !

Iedereen klaar. De vliegtuigen zijn er. Een voor een. Kinderen eerst.

Waar zijn ze ? Kom hier staan. Waar is de moeder ?

- Het zijn wezen. - Ik snap het. Komt u hier en u ook...

- En wij, meneer Conway ? - Wacht op uw buurt. Komt u maar.

Neem eerst wat van die krijsende mannen mee.

Ze zouden kunnen flauwvallen. Ik wacht.

Wat u zegt. U, mevrouw. Komt u maar. Wacht aan deze kant.

- Blijf bij uw positieven ! - Wat was die explosie ?

De elektriciteitscentrale ontplofte ! Je kunt niet landen zonder licht.

We steken de hangar in brand. Dat zorgt voor licht.

Er zal een groot vuur zijn.

Ok�. Toe maar !

Wij nemen het volgende vliegtuig. Neem alle overige mensen mee.

- Hallo, Fenner. - Hallo, Conway. Problemen ?

Laat maar. Haal die kist van de grond.

- Bob, alleen deze zijn nog over. - Snel.

Je kunt me niet hier laten, schoft ! Ik ben een Brits burger.

Pas op, Bob !

Ok�, Fenner. Ga maar !

Op de grond !

Ga maar, Fenner !

Laten we gaan !

Ik geloof dat we buiten bereik zijn.

- Iedereen ok� ? - Dat was op 't nippertje.

Zo'n situatie heb ik nog nooit meegemaakt.

- Waar komt u vandaan ? - Ik ben Alexander P. Lovett.

- Waarom bent u niet genoteerd ? - U verdient achtergelaten te worden.

Hoe kon ik weten dat er oorlog boven m'n hoofd zou uitbreken ?

Precies boven m'n hoofd. Echt ! Die Chinezen vielen me aan.

Ik moest deze belachelijke kleren aan om te ontsnappen.

- Waar verborg u zich ? - Verbergen ? Nee.

Jagen. Ik joeg in het binnenland op fossielen.

- Vanmorgen keek ik plotseling op... - En boven uw hoofd brak oorlog uit !

Als u weer in zo'n wild land bent, moet u in contact blijven met de Britse consul.

Leuk, Freshie.

Zet zijn naam op de lijst en maak later een rapport.

Pardon, kameraad.

- Op wat zei u dat u joeg ? - Fossielen.

- Fossielen ? - Ik ben paleontoloog.

- Een wat ? - Een paleontoloog.

Ik snap het.

Ik heb een ontdekking die de wereld versteld zal doen staan.

Dit is de lendenwervel van een Megatherium, gevonden in Azi�.

- Wat weet u daarvan ? - Gevonden in Azi�.

Thuis word ik er mogelijk voor geridderd.

U meent het !

- Vindt u het erg als ik even kijk ? - Helemaal niet.

Dit is het enige wat ik kon redden toen die heidenen me omsingelden.

Dankzij deze wervel kan ik...

het hele skelet reconstrueren.

Denkt u geridderd te worden voor 't vinden van dat soepbot ?

Dit is de wervel van een Megatherium die in Azi� is gevonden.

Dat weet ik. Dat zei u al.

Sir Henry Derwent is geridderd. Hij ging nooit verder dan 't Mesozo�cum.

- Arme kerel ! - Ja, het toont...

Ik weet niet waarom ik met u praat. Wie bent u ?

- Ok�, kameraad. - Noem me niet "kameraad".

Ok�, vriendin.

Niet beledigend bedoeld.

'n Sigaret ?

- Wilt u 'n sigaret, vraag ik ? - Nee.

U bent Amerikaan, nietwaar ?

Ga de rest van je vrienden maar vervelen. Laat me alleen.

Kijk wat ik vond. Net wat ik nodig had.

Jij.

Voor deze keer, Bob. Ik moet 't vieren.

Denk je 's in. 'n Kruiser komt naar Sjanghai om je naar Engeland te brengen.

Weet je wat dat betekent ? Alsjeblieft.

Maak je geen zorgen over die berichten. Neem er eentje met me.

Heren, Robert Conway. Engelands nieuwe minister van buitenlandse zaken.

Hoera !

Wat zal ik me in de eer koesteren. Mensen zullen naar me wijzen en zeggen:

"George Conway, broer van de minister."

- Hou op met die nonsens. Geef me de fles. - Daarom vragen ze je terug te komen.

Met al deze buitenlandse obstakels moest het gebeuren.

Lach maar als je wilt. Wie anders kunnen ze krijgen ?

Wie anders in Engeland is half vechtjas, half diplomaat...

die de helft van jouw kennis van 't buitenland heeft ?

Ze kunnen je nu niet tegenhouden.

Hallo, Freshie.

- Heb je dat rapport al gemaakt ? - Ja, Bob.

- Heb je gezegd dat we 90 blanken redden ? - Ja.

'n Hoera voor ons.

Heb je gezegd dat we 10000 inheemsen ter vernietiging achterlieten ?

Nee, dat zou je niet doen. Die tellen niet.

Probeer liever wat te slapen.

Wacht maar tot ik minister ben.

kan je me niet indenken met al die andere ministertjes van buitenlandse zaken ?

De truc is wie de ander met praten kan overtreffen.

Iedereen wil iets gratis.

Als je het niet met mooie praatjes krijgt, stuur je je leger.

Ik ga ze foppen. Ik zal geen leger hebben.

Ik ga het mijne ontbinden. Ik ga m'n slagschepen laten zinken.

Ik ga elk stuk oorlogstuig vernietigen.

Als de vijand nadert, zullen we zeggen:

"Komt u verder, heren. Wat kunnen we voor u doen ?"

Dan zullen die arme vijandige soldaten stoppen en denken.

Wat zullen ze denken ?

Ze zullen zeggen: "Er is iets fout hier, we zijn bedrogen !

"Dit is niet zoals het hoort.

"Deze mensen lijken best aardig. Waarom zouden we op ze schieten ?"

Dan zullen ze hun wapens neerleggen.

Zie je hoe simpel het hele geval is ?

Eeuwen traditie zonder pardon overboord gezet.

Ik word direct in het dichtstbijzijnde gekkenhuis gestopt.

Je kunt beter stoppen met drinken. Je slaat wartaal uit.

Geen zorgen, George, er gebeurt niets.

Ik zal me conformeren.

Ik zal 't goede jongetje zijn dat iedereen wil dat ik ben.

Ik zal 't beste ministertje zijn dat we ooit hadden.

Alleen omdat ik het lef niet heb om iets anders te zijn.

- Probeer te slapen, Bob. - Ja. Goed idee, slapen.

Heb je ooit de zonsopgang in China gezien ?

Bekijk die eens. Prachtig.

Goedemorgen, Lovey.

- Ik zei: "Goedemorgen, Lovey."

Goedemorgen. Luister, jongeman.

"Vriendin" gisteravond was niet passend, "Lovey" vanmorgen is niet leuk.

- Ik heet Lovett, Alexander P. - Ik snap het.

- Toch goedemorgen. - Ik converseer nooit voor de koffie.

Wacht even.

Is het een goede morgen ?

We moeten toch naar het oosten reizen, nietwaar ?

- Natuurlijk. - Mij lijkt 't alsof we naar het westen gaan.

- Da's belachelijk. - Echt ?

Zeker.

Een kind kan de richting aangeven.

Of het nu in de lucht, op aarde of op zee is.

Als je naar de opgaande zon kijkt, is rechts het noorden en links het zuiden.

Ik doe 't andersom omdat ik links ben.

- Echt ? - Ja ?

Draai 't maar om. Uw linkerhand is...

Wat maakt het uit ? Het noorden is het noorden.

Ik weet alleen dat de zon in het oosten opkomt en wij ons daarvan verwijderen.

Nu bent u irritant en absurd.

Natuurlijk. Jongen ! We reizen in de verkeerde richting.

- We gaan de verkeerde kant op. - Kunt u wat minder lawaai maken ?

We gaan westwaarts, Sjanghai is 'n stuk naar 't oosten.

Stilte ! Fenner is de beste piloot in China.

- 't Is Fenner. - Misschien is ie verdwaald.

Dat zei ik 'm. Je kan niet verwachten dat ie in 't donker vliegt.

Rustig maar. Ik ga met Fenner praten.

Fenner ! Ik zeg...

- Bob, dat is Fenner niet in de cockpit ! - Hou op.

Die vent daar ziet er Chinees of Mongools uit.

We zijn helemaal niet bij Sjanghai. We gaan de andere kant op.

We vliegen boven de woestijn. Da's raar.

Leuke vent.

Leuke gozer om in 't donker tegen te komen.

- Zo is het. - Wat zou Fenner overkomen zijn ?

Wie is hij ? Hoe kwam hij hier ?

Zijn we vannacht gestopt en van piloot veranderd ?

Onmogelijk. Als we geland waren, waren we wakker geworden.

We zijn doorgevlogen. Ik heb de hele nacht geen oog dichtgedaan.

- Die vent is in Baskul ingestapt. - Waar brengt ie ons ?

Hij zou 'n maniak kunnen zijn.

Wat ga je doen ?

- Ik laat 'm praten. - En als hij weigert ?

- Dan slaan we erop. - Briljant !

Kan iemand vliegen ? Geen goed idee.

- Volgens mij gaat dit verkeerd. - Waarom ?

Geen idee. Hij moet 'n doel gehad hebben toen hij 't vliegtuig overnam.

- Wanneer hij landt, ontdekken we 't. - Doet u niets tot we landen ?

- Wat stelt u voor ? - Waarom ? U...

- Hij zou kunnen crashen. - Dat zou 'n opluchting voor u zijn.

Ik ga weer slapen. Ik had zo'n vredige droom.

Laat 't me weten zodra hij landt.

We dalen ! We gaan landen.

We naderen een dorp.

- Wat zijn dit voor mensen ? - Geen idee. Ik snap hun dialect niet.

Ze tanken bij.

Stel je voor, al die brandstof die op ons wacht !

Iets zegt me dat onze reis nog maar net is begonnen.

Waar gaan we heen ?

Als je 't mij vraagt, gaan we recht op die bergen af.

GEMEENTELIJK VLIEGVELD SJANGHAI

De Douglas van Baskul met Conway en vier anderen aan boord is er nog niet.

Geen bericht tussen hier en Baskul.

Maak goed duidelijk dat Zijne Majesteit's regering...

de Chinese regering en alle bestuurders van de Chinese provincies...

verantwoordelijk houdt voor Robert Conways veiligheid.

Goedemorgen, heren.

- Nog geen nieuws ? - Bizar.

'n Vliegtuig kan niet in 't niets oplossen. Telegrafeer Lord Gainsford in Sjanghai.

Draai iedere steen om om Conway te vinden.

- Robertson ? - Ja ?

Stel de Verre Oosten-conferentie uit. Die naties ontmoeten...

zonder Conway kan niet.

Het kan geen ontvoering zijn.

Ze zouden ons niet zo ver op zo'n gevaarlijke reis meenemen. Zinloos.

Wat denk jij ervan, Bob ? Je moet een idee hebben.

Ik geef het op.

Niet weten waar je heengaat, is in ieder geval spannend.

Meneer Conway, voor 'n man die een leider moet zijn...

is uw luie houding erg teleurstellend.

- Wat wilt u dat hij doet ? - Ik weet 't niet.

Ik ben paleontoloog, geen minister van buitenlandse zaken.

- George, kom op. - De onzekerheid is zo vreselijk.

Niet weten waar je heen gaat, waarom en wat je daar te wachten staat.

We zijn die storm te boven.

Ik hou het niet langer uit ! Laat ons landen !

Ik hou die pijn niet langer vol.

Laat me eruit !

Het is zuurstof.

- Bijt hierop. - Laat me met rust.

Kom. Da's goed. Bijt erop.

Wat is dat ?

- Wat gebeurt er ? - Er is vast geen brandstof meer.

Kijk daar beneden eens !

George ! Allemaal ! Laten we naar de staart gaan.

Hij zou 'n duikvlucht kunnen maken. In de hoek !

Snel, George ! Kussens ! Dekens ! Leg dat achter je.

- Iedereen ok� ? - Ja.

- Is hij flauwgevallen ? - 't Lijkt van wel. Ruik je die dampen ?

Hier, George, pak het pistool.

Hou de lamp vast. Ik onderzoek 'm voor ie bijkomt.

Misschien vinden we iets interessants.

Er is een kaart.

Hij is dood.

't Moet gebeurd zijn toen hij de grond raakte.

Laten we de kaart bekijken.

Wat is het ?

- Zie je die plaats ? - Ja.

Daar waren we vanmorgen. Hij had 'm aangegeven.

Precies op de grens met Tibet.

Hier houdt de beschaving op. We zitten er zo'n 1500 km achter.

Wat witte ruimte op de kaart.

- Wat betekent het ? - Dat we in 'n nog niet ontdekt land zijn.

'n Gebied dat nog niemand betrad.

Conway ! Wat gebeurt er ?

Onze kansen om hier uit te komen zijn minimaal, maar het hangt van ons af.

We kunnen niets doen met drie hysterische mensen.

- Wat zegt u ? - Alles is in orde.

De piloot bezorgt ons geen last meer. Hij is dood.

- Dood ? - Waarschijnlijk 'n hartaanval.

Wat doen we ?

Niets tot morgen. Dan is de storm waarschijnlijk geluwd.

Mijn suggestie is dat we beter allemaal kunnen proberen goed uit te rusten.

Waarom zeggen we de waarheid niet ? We zitten mijlenver van de beschaving...

zonder kans om hier levend uit te komen.

Langzaam verhongeren. Een langzame, vreselijke dood.

Perfect. Gewoon perfect.

Wat een kick zal ik hiervan krijgen.

Een jaar geleden gaf de dokter me nog zes maanden. Een jaar geleden.

Ik leef al zes maanden te veel. Ik zit gebakken. Ik heb niets te verliezen.

Maar jullie, nobele dieren van het menselijke ras...

wat een kick om jullie te zien kruipen voor de verandering.

Wat een kick !

Ze zijn al uren weg.

Ze laten ons hier wegrotten. Dat doen ze.

- Krantenhelden. - Ok�. Rustig.

Daar komen ze.

Hallo, allemaal. We hebben voedsel gevonden. We zullen niet verhongeren.

- Wat is dat ? - Berggras. Het is lekker. Neem er wat van.

Ik heb gelezen dat mensen hier 30 dagen op teerden.

M'n broer en ik hebben een plan bedacht.

Als we ons verstand gebruiken, overleven we weken, tot ie terug is.

- Terug is ? - Waar is hij heen ?

Hij is op pad gegaan in de richting van India.

Vroeg of laat komt hij vast een stam of zo tegen.

Dit is 't plan. We vonden een grot achter dat heuveltje.

Als de piloot begraven is, gaan we erheen. We kunnen vuur maken.

Het zou me niet verbazen als Bob over 'n week terug is.

Er is geen schijn van kans dat we 't overleven. Dat weet je.

- Grot ? Waar ? - Achter die heuvel.

H�, kijk ! Kijk, Bob !

- Waar zijn ze ? Ziet u ze ? - Ja.

Denkt u dat het kannibalen zijn ?

Ik kom uit het nabije lamaklooster. Ik heet Chang.

Hij praat Engels.

- Ik heet Conway. - Hoe maakt u het ?

U kunt niet weten hoe onverwacht en welkom u bent.

Mijn vrienden en ik en de dame in het vliegtuig...

verlieten eergisteren Baskul, op weg naar Sjanghai.

Maar we reisden in tegenovergestelde richting.

Overgeleverd aan een gekke piloot.

- We zouden u eeuwig dankbaar zijn als u... - Waar is uw "gekke" piloot ?

Hij kreeg vast 'n hartaanval of 't waren de dampen.

Bij de landing was hij dood.

We wilden hem net begraven toen u er aan kwam.

Pardon.

Als u ons direct naar uw lamaklooster wilt brengen...

Het is een eer u en uw vrienden te begeleiden.

U zult makkelijke kleding nodig hebben voor de reis.

- Het is niet zo ver, maar nogal lastig. - Dank u.

Welkom in Shangri-La.

U ziet dat we aan alle kanten door bergen beschermd worden.

Een raar verschijnsel waar we erg dankbaar voor zijn.

Het is magisch.

- Ik vind het hier bijzonder onaangenaam. - Houdt u op met klagen ?

- Kijk wat ze me gaven om aan te trekken. - U ziet er geweldig uit.

Zodra onze kleren schoon zijn, krijgen we ze terug, Lovey.

Iets zegt me dat dit eten betekent. Kom op.

Het voelt net alsof ik word volgestopt voor de beul.

Als dit een executie is, neem me dan mee.

Dat doen ze met vee, vlak voor de slacht. Het volstoppen.

- U bent belachelijk, Lovey. - Noem me alstublieft niet "Lovey".

Dat was verfrissend.

Het eten ziet er goed uit. Wat een interessante opstelling.

Zag u de kamers ? In het Ritz kan het niet beter.

Alle gemakken voor de veroordeelden.

- Let maar niet op Lovey. Hij is depressief. - Ik vind 't hier niet fijn. Te mysterieus.

Beter dan beneden doodvriezen, nietwaar ?

Kan ik iets voor u doen ?

- Wat wilt u ? - Ik heb warme bouillon voor u besteld.

- Ik dacht misschien... - Ga daar weg !

Als jullie soms denken dat je hier kunt binnenvallen...

Alstublieft.

Kalmeert u, alstublieft. U zult er beslist van opknappen.

Ik heb uw advies niet nodig. Haal een dokter.

- 't Spijt me, hier zijn geen dokters. - Geen dokters.

Geweldig.

- Laat me u helpen. - U kunt me bij zelfmoord assisteren.

Ik heb over die berg heen gekeken...

maar ik heb 't lef niet om te springen.

U moet niet over de berg heen kijken.

Waarom probeert u niet eens omhoog te kijken ?

Hou die goedkope tweedehands-praatjes maar voor u.

Vooruit, wegwezen !

Wegwezen !

Vrede zij met u, m'n kind.

Goedenavond, vrienden.

Gaat u zitten.

- Ik hoop dat alles naar uw zin was. - Geweldig.

Uitstekend.

- U had niet op me moeten wachten. - Waar is 't meisje ? Juffrouw Stone.

Ze blijft in haar kamer. Ze voelt zich niet goed.

Gaat u alstublieft verder. Ik eet erg weinig.

Er is echt niets mis met dat maal.

Dank u.

- De wijn is uitstekend. - Ik ben blij dat u 'm lekker vindt.

Hij wordt in deze vallei gemaakt.

Nu 't diner achter de rug is, willen we graag...

praten over hoe we naar huis kunnen.

Eerst willen we het ministerie telegraferen. Engeland wacht op nieuws van m'n broer.

Er is een kruiser in Sjanghai om hem thuis te brengen.

Werkelijk ?

Wat telegraferen betreft, ik ben bang dat ik niet kan helpen.

Helaas hebben we hier geen zendapparatuur.

We hebben eigenlijk geen communicatie- mogelijkheden met de buitenwereld.

- Zelfs geen radio ? - We betreuren het ten zeerste...

maar de omringende bergen maken ontvangst zo goed als onmogelijk.

We kunnen beter bodes klaarmaken.

Iets om ons naar de beschaving te brengen.

- Weet u zeker dat u er niet bent ? - Zo ver als het maar zijn kan.

De bodes zullen goed betaald worden. Binnen redelijke grenzen.

Ik ben bang dat dat niet uitmaakt. Hier zijn geen bodes.

Geen bodes ?

En die mannen die we vanochtend ontmoetten ?

Dat zijn onze mensen.

Ze gaan nooit verder dan waar ze u vanochtend tegenkwamen.

Het is te gevaarlijk.

Hoe komt u hier dan aan ? Wie bracht het ?

Er is een stam bodes zo'n 800 km hier vandaan.

Zij zijn ons enige contact met de buitenwereld.

Zo nu en dan, afhankelijk van het weer, maken ze de reis.

- Hoe kunnen we contact met hen leggen ? - Wat dat betreft, heeft u veel geluk.

We verwachten elk moment een lading van hen.

Wat bedoelt u met "elk moment" ?

Deze specifieke lading verwachten we al twee jaar.

- Twee jaar ? - Ja.

Maar ik verzeker u, heren, mocht uw verblijf langer duren...

dan zal Shangri-La alles doen om dat zo aangenaam mogelijk te maken.

Nu, als u me excuseert, het wordt laat.

Ik hoop dat u allen lekker slaapt.

Welterusten.

Welterusten, meneer Conway.

Welterusten, meneer.

Dat bedoel ik nu, mysterieus. Ik hou niet van die man. Te vaag.

We kregen niet veel informatie van hem, h� ?

We zouden dankbaar moeten zijn. Vanmorgen zaten we flink in de problemen.

Uiteindelijk is 't hier best aangenaam.

Waarom nemen we het er niet van tot de bodes arriveren ?

Ik ben 't ermee eens.

Wat denk je van 'n partij bridge ?

- Ik zag kaarten in de andere kamer. - Nee, dank je. Ik ben te moe.

U, Lovey ? Vooruit.

Een partij bridge tussen u en mij alleen.

Ik denk.

- Een dubbele patience dan ? - Daar ben ik erg goed in.

- Meent u het ? - Ja.

Ik ben uw man. Toe, m'n beste.

- Hallo, George. 'n Sigaret ? - Bedankt.

Ik veronderstel dat dit alles onder avontuur valt.

De afgelopen twee dagen zaten vol avontuur.

Veel meer dan ik me kon voorstellen.

Ik krijg het benauwd van deze plek.

Zo weggestopt en geen contact met de beschaving.

Jij lijkt helemaal niet bezorgd.

Ik voel me te vredig om ergens bezorgd over te zijn.

Ik denk dat ik 't hier leuk ga vinden.

Je praat alsof je wilt blijven.

Er is iets met me gebeurd toen we arriveerden dat...

Ben je ooit in een onbekende plaats geweest en je wist zeker dat je die kende ?

- Waar heb je het over ? - Ik weet 't niet.

Je bent een vreemde vogel.

Geen wonder dat Gainsford je:

"De man die altijd achter de heuvel wilde kijken" noemde.

Wil jij ooit zien wat erachter ligt ?

Wat zou er behalve nog 'n heuvel kunnen zijn ?

Hoe dan ook, ik ben niet nieuwsgierig.

Volgens mij moeten we ons zorgen maken over hoe we thuis komen.

- Ik geef er alles voor nu in Londen te zijn. - Natuurlijk.

Als we hier ooit wegkomen, zou je die baan bij Helens vader moeten nemen.

Wat bedoel je met "als" ?

- Zei ik "als" ? - Ja.

Ik bedoel...

Je praat alsof het moeilijk zal worden hier weg te komen.

Ik heb wat gepuzzeld.

Zie je de overeenkomst tussen deze inheemsen en de piloot ?

Waarom kwam die kleding tevoorschijn toen ze ons zagen ?

Chang zei zelf dat ze nooit voorbij dat punt gaan.

Waarom waren ze daar, tenzij het voor ons was ?

Changs eerste vraag betrof de piloot.

Er moet een verband zijn tussen het vliegtuig en deze plek.

Ze moeten ons bewust hier gebracht hebben.

Waarom zouden ze dat gedaan hebben ?

Dat ligt aan de overkant van de heuvel.

Het is zo'n 900 meter recht naar beneden naar de onderliggende vallei.

De Blauwe Maanvallei, zoals wij 'm noemen.

Er zijn 2000 mensen in de vallei, behalve de mensen hier in Shangri-La.

Wie en wat is Shangri-La ? U ?

Hemel, nee.

- Er zijn dus anderen ? - Ja.

- Wie, bijvoorbeeld ? - U zult ze ooit allemaal ontmoeten.

Voor een man die zoveel praat, is het verbazingwekkend hoe weinig u zegt.

Er zijn 'n aantal dingen, beste Conway, waarover ik helaas niet mag praten.

Dat zegt u voor de vierde keer. Neem het op.

We gaan naar binnen. Ik wil u onze zeldzame schatten tonen.

- Goedemiddag. - Pardon, ik...

Ga alstublieft niet.

De thee wordt zo geserveerd.

Komt u niet binnen ?

Ik heet Maria.

Wilt u niet gaan zitten ?

Welke religie heeft u hier trouwens ?

Simpel gezegd geloven we in het algemeen in mate.

We preken de deugd van het vermijden van elk exces.

Zelfs het exces van de deugd zelf.

Dat is intelligent.

In de vallei zorgt het voor meer geluk onder de inheemsen.

We regeren met gematigde striktheid...

en daardoor zijn we tevreden met gematigde gehoorzaamheid.

Het gevolg is dat onze mensen gematigd eerlijk, gematigd puur...

en meer dan gematigd gelukkig zijn.

En de wet en orde ? Zijn er geen soldaten of agenten ?

Lieve hemel, nee !

Wat doet u dan met onverbeterlijken, criminelen ?

Hier is geen misdaad.

Hoe word je crimineel ?

Gewoonlijk door gebrek. Hebzucht, afgunst.

De wens iets te hebben wat van een ander is.

Er kan geen misdaad zijn als er genoeg is van alles.

Zijn er geen twisten over vrouwen ?

Heel zelden.

Het zou onbeleefd zijn een vrouw te nemen die een ander wil.

En als hij haar zo graag wilde, dat 't hem niet scheelde...

of het beleefd was of niet ?

In dat geval zou het beleefd zijn van de andere man...

als hij haar aan hem gaf.

Da's handig. Ik denk dat ik dat fijn zou vinden.

U zou versteld staan van hoe wat beleefdheid...

helpt om de moeilijkste problemen op te lossen.

Ooit in de toekomst zult u het genoegen smaken haar te ontmoeten.

Sommige mannen kunnen maar beter erg beleefd tegen me zijn.

Meneer Chang, al deze dingen, boeken, instrumenten, beeldhouwwerk...

zijn die allemaal door die bodes over de bergen heen gebracht ?

Dat klopt.

- Dat moet... - Eeuwen geduurd hebben.

Eeuwen.

Waar haalde u het geld vandaan om al deze schatten te betalen ?

We hebben geen geld zoals u dat kent.

We kopen of verkopen niet en sparen geen persoonlijke fortuinen...

want er is geen onzekere toekomst hier waarvoor men moet verzamelen.

Dat lijkt me perfect. Ik ben altijd blut.

Hoe heeft u ervoor betaald ?

Onze vallei is erg rijk aan een metaal dat goud heet...

wat, gelukkig voor ons, erg hoog aangeslagen wordt in de buitenwereld.

- Zodoende doen we slechts aan... - Kopen en verkopen.

Kopen en verkopen...

Pardon. Uitwisselen.

Ik snap het. Goud voor idee�n.

Er is iets zo simpel en na�ef aan dit alles...

dat ik denk dat er ergens een heel schrandere intelligentie achter zit.

Wiens idee was het ? Hoe is het allemaal begonnen ?

Dat, beste Conway, is het verhaal van een opmerkelijke man.

Wie ?

Een Belgische priester genaamd Vader Perrault.

De eerste Europeaan die deze plek vond en werkelijk een groot man.

Hij is verantwoordelijk voor alles wat u ziet.

Hij bouwde Shangri-La, onderwees de inheemsen...

en startte de kunstcollectie.

Eigenlijk is Shangri-La Vader Perrault.

Wanneer was dit allemaal ?

In 1713, geloof ik...

strompelde Vader Perrault de vallei in, half doodgevroren.

Het typeert de man dat, omdat een been bevroren was...

en er geen doktoren waren, hij het been zelf amputeerde.

Hij amputeerde z'n eigen been ?

Raar genoeg, toen hij hun taal had geleerd...

zeiden de inheemsen 'm dat ie z'n been had kunnen redden.

Het zou zonder amputatie geheeld zijn.

- Dat meenden ze toch niet ? - Jawel. Ze waren er ook erg eerlijk over.

'n Perfect lichaam in perfecte gezondheid was hier de regel.

Ze wisten niet anders.

Wat waar voor hen was, moest ook waar zijn voor anderen die hier woonden.

Klopt dat ?

Verbazingwekkend, maar 't klopt.

Vooral in het geval van Vader Perrault zelf.

Toen hij en de inheemsen klaar waren met Shangri-La...

was hij 108 jaar en nog steeds erg actief...

ondanks z'n ene been.

108 en nog actief ?

U bent geschokt.

Nee, wat verbaasd, da's alles.

Vergeeft u me.

Ik had u moeten zeggen dat het heel gewoon is om hier erg oud te worden.

't Klimaat, dieet, bergwater, kan je zeggen.

Maar wij geloven graag dat 't het gebrek aan strijd is in de manier waarop we leven.

In uw landen hoor je echter vaak de uitdrukking:

"Hij heeft zich dood getobd", of "Doodde dit of dat hem" ?

- Heel vaak. - Erg juist.

Uw leven is daardoor meestal korter.

Niet zozeer door 'n natuurlijke dood, maar een indirecte zelfmoord.

Allemaal mooi als het gebeurt.

Wel wat verbazingwekkend.

U verbaast me.

Ik verbaas u ! Nou, dat is nieuw.

Ik bedoel uw verbazing.

Van uw kameraden kon ik het me voorstellen, maar van u...

die zoveel gedroomd en geschreven heeft over betere werelden.

Of herkent u uw eigen dromen niet als u ze ziet ?

Als u het niet erg vindt, ga ik door met verbaasd te zijn...

- met mate, natuurlijk. - Is alles dan in orde ?

Het is geweldig !

Ik zag net iets dat je haren te berge laat rijzen.

Zie je die heuvels daar ? Goud. Het steekt er zomaar uit. Tonnen.

Hou dit geheim.

Als de anderen ervan horen, willen ze meedoen.

Als ik dat spul eruit krijg, gooi ik een granaat op de beurs.

Luister, ik heb een plan en als ik...

Schat...

je voelt je niet zo lekker, h� ?

Let niet op wat die doktoren je zeggen.

Ik zag ze hordes mensen misleiden.

Ik heb zo'n voorgevoel dat deze plek goed voor je is. Echt waar.

Kom op, wees een fijne meid en hou ermee op.

Ik laat je meedelen in de gouddeal.

Ik ga een deal maken met Chang.

13 maart - tweede dag in Shangri-La.

Deze plek is te mysterieus !

Lieve hemel !

- Goedemorgen. - Goedemorgen, meneer Conway.

- Spreekt u Engels ? - Ja, meneer.

- Wilt u een tochtje maken ? - Nee, dank u. Nu niet.

Nou, ik denk dat ik 'n tochtje ga maken.

Fossielen ! Waarom ?

Rondrennen en stapels oude botten opgraven.

U heeft toch niet per ongeluk uzelf uit zo'n gat opgegraven ?

Je bent vrolijk. Heb je iets gevonden ?

Ik hoorde dat als je 'n vrouw wilt, ze van jou is als hij manieren heeft.

- Geen nieuws over de bodes ? - Bodes ?

We zijn hier al twee weken en we hebben nog niets ontdekt.

Nou, we zijn nog niet in bed vermoord, h� ?

Ik vrees dat de bodes een verzinsel zijn.

We zullen nooit weten waarom we hier zijn en hoe lang we gevangen blijven.

Schiet op, slomerds. Ik verga van de honger.

"Wacht alstublieft niet op me.

"Ik eet erg weinig."

Goedenavond.

Ik ben blij dat we uiteindelijk verenigd zijn.

Ok�, knapperd. Kom maar op met dat eten.

- Wat is er met je gebeurd ? - Niets. Waarom ?

Je ziet er prachtig uit.

Da's onaardig. Ze ziet er altijd schitterend uit.

Ik weet 't. Het is je make-up. Je hebt niets op.

Schat, je ziet er stukken beter uit.

Gezonder en schoon.

Neem m'n raad aan, doe die rommel nooit meer op je gezicht.

Alsof je achter een masker schuilt.

Waarom praat u over 'n masker ? Wat bedoelt u ?

U draagt al 'n masker sinds onze ontmoeting.

Werkelijk ?

Raar, u heeft ons nooit iets over uzelf verteld.

Wie bent u ? Waarom doet u uw masker niet een keer af ?

Stort uw hart uit, meneer Hyde.

Ok�, ik zal 't doen.

Ik zal alles vertellen.

Waarom niet ?

Nu maakt het toch niet meer uit.

Lovey...

- zat de politie ooit achter u aan ? - Zeker niet !

Geloof me, 't is niet leuk.

Toen jullie me in Baskul oppikten, zochten ze me al 'n jaar.

De politie ?

Ooit gehoord van Chalmers Bryant ?

Bryant nutsbedrijf. Dat ben ik.

Ik wist het.

Ik wist dat ik u met reden haatte. Meneer, u bent 'n dief !

Hij stal toch nooit van u ?

Ik kocht 500 aandelen van Bryant nutsbedrijf met geld...

dat ik in 20 jaar lesgeven spaarde. Ik kon ze nog niet voor een postzegel verkopen.

Wat 'n pech. Ik heb een half miljoen aandelen.

Mijn hele stichting. Kijk naar me.

Het lef dat u heeft, u zit daar en praat er zo rustig over.

De zwendelaar van duizenden mensen.

Dat maakt het hele geval zo grappig.

Een vent als ik begint het leven als loodgieter.

'n Doodgewone, dagelijkse, onhandige loodgieter.

Door wat hersens te gebruiken bouwt hij een gigantisch bedrijf op.

Geeft werk aan duizenden mensen. Wordt een groot burgerleider.

Dan komt de beurscrash.

Opeens is hij de grootste oplichter die het land ooit kende.

U bent een dief, zwendelaar...

en ik geef u graag bij de politie aan als we terugkomen.

"Als we terugkomen" !

Waarom denkt u dat we ooit terugkomen ?

U bent gevangenen hier.

We zijn ontvoerd, hierheen gebracht en niemand weet waarom.

Ik wil geen gevangene zijn. Ik ga uitzoeken wanneer we vertrekken.

Ik laat die Chinees praten, al zou 't m'n dood worden.

Waar is Chang ?

Waar is Chang ? Ik schiet je door je kop.

- Waar ben je mee bezig ? - Laat me los.

Kom hier !

Kom hier jij !

idioot !

U moest 'm slaan, h� ?

- Laat me overeind. - Alles goed ?

Is het waar dat we ontvoerd zijn ?

Is het waar dat we ontvoerd zijn, zei ik ?

Meneer Chang !

Zou u even hier willen komen ?

Wilt u niet gaan zitten ?

U bent erg aardig voor ons en dat waarderen we.

Maar we worden hier gevangen gehouden...

en we willen weten waarom.

Persoonlijk vind ik het helemaal niet erg. Ik geniet elke minuut.

M'n broer denkt er anders over, net als de anderen.

Het is tijd dat u ons de reden uiteenzet.

We willen weten waarom we ontvoerd zijn, hier gehouden worden...

en, het belangrijkste, komen de bodes en zo ja, wanneer ?

Krijgen we deze informatie niet...

dan kunnen we helaas niet toestaan dat u deze kamer verlaat.

Weet u, het is erg raar...

maar toen u mij in de gang zag, was ik net naar u op weg.

Ik heb zeer verbazingwekkend nieuws.

De hoofdlama wenst u te zien.

- De hoofdlama ? Wie is dat in vredesnaam ? - Ik dacht dat u deze plek leidde.

Hoofd- of onderlama's, wanneer krijgen we de bodes ?

De hoofdlama is de enige die u informatie kan verstrekken.

- Geloof hem niet. - Dit lijkt me een list.

- Laat 'm toch praten... - Een moment.

U zegt dat alleen de hoofdlama ons informatie kan verstrekken ?

De enige.

Hij kan regelen dat de bodes ons terugbrengen ?

De hoofdlama regelt alles.

Dan wil ik hem zien. Gaat u met me mee ?

Wacht maar tot ik terugben. Spoedig weten we hoe de zaken ervoor staan.

Goedenavond.

Komt u alstublieft binnen.

Komt u bij me zitten.

Ik ben een oude man en kan niemand kwaad doen.

Bent u de hoofdlama ?

Ja.

Ik hoop dat u 't naar uw zin heeft sinds uw aankomst in Shangri-La.

Persoonlijk geniet ik zeer van uw gemeenschap.

Maar mijn vrienden geven niet om dit mysterie.

Ze zijn vastbesloten te vertrekken zodra...

Het is verbazingwekkend en ongelooflijk, maar...

Wat, mijn zoon ?

U bent 't.

Chang zei 't me. U bent de eerste die...

Tweehonderd jaar geleden.

U leeft nog, Vader Perrault.

Ga zitten, mijn zoon.

U weet het misschien niet, maar ik ben uw bewonderaar...

sinds vele jaren.

Niet van Conway de imperiumbouwer en publieke held.

Ik wilde de Conway ontmoeten die in een van zijn boeken zegt:

"Er zijn momenten in 't leven van 'n mens waarop hij het eeuwige vluchtig ziet."

Die Conway leek hier te horen.

Men suggereerde dan ook dat iemand hem hierheen moest brengen.

Dat ik hierheen gebracht werd ? Wie had dat briljante idee ?

Sondra Bizet.

Het meisje aan de piano ?

Ja. Ze heeft uw boeken gelezen en bewondert u ten zeerste.

Zoals wij allemaal.

Natuurlijk vermoedde ik dat ons geen ongeluk was overkomen.

Ook denk ik dat verwacht wordt dat we nooit vertrekken.

Maar dat interesseert me nu niet zo.

Dat zie ik dan wel.

Wat me nu vooral interesseert, is waarom ik hier gebracht ben.

Wat zou ik voor nut hebben voor een al bloeiende gemeenschap ?

We hebben mannen als u nodig...

om te verzekeren dat onze gemeenschap blijft bloeien.

Als tegenprestatie kan Shangri-La u veel bieden.

Voor 'n wereldse standaard bent u nog een jeugdige man.

In normale gevallen...

kunt u nog 20 of 30 jaar verwachten...

van een steeds verminderende activiteit.

Hier echter, in Shangri-La...

is uw leven volgens onze normen net begonnen.

Dat kan door- en doorgaan.

Eerlijk gezegd, Vader, trekt een verlengde toekomst me niet zo.

Er zou 'n reden moeten zijn.

Soms betwijfelde ik of het leven zelf een reden had.

Als dat zo is, moet een lang leven nog zinlozer zijn.

Ik zou een veel duidelijker reden moeten hebben om door te leven.

We hebben redenen.

De volledige betekenis en het doel van Shangri-La.

Ik had een visioen...

lang geleden.

Ik zag alle naties groeien...

niet in wijsheid, maar in vulgaire passies en de wil om te vernietigen.

Ik zag hun machinekracht zich vermenigvuldigen...

tot een man met een wapen een heel leger aankon.

Ik voorzag een tijd waarin de mens triomferend in zijn moordtechniek...

zo woest over de wereld zou razen...

dat elk boek en elke schat gedoemd was verloren te gaan.

Dat visioen was zo levendig en ontroerend...

dat ik besloot 'n verzameling aan te leggen van alle mooie dingen...

en van cultuur die ik hier kon bewaren...

tegen de ondergang waarnaar de wereld op weg is.

Kijk naar de wereld van vandaag.

Is er iets triester ?

Wat een waanzin, wat een blindheid, wat 'n onintelligent leiderschap.

Een jachtige massa verwarde mensheid die met de hoofden tegen elkaar botst...

en voortgedreven wordt door een orgie van hebzucht en wreedheid.

De tijd komt, mijn vriend...

dat deze orgie zichzelf verteert.

Wanneer wreedheid en de lust naar macht...

door zijn eigen zwaard zal vergaan.

Die tijd deed me de dood vermijden en liet me hier zijn...

en daarom bent u hier gebracht.

Wanneer die dag aanbreekt, moet de wereld naar 'n nieuw leven omzien.

Het is onze hoop dat men dat hier vindt.

Want hier zullen we met hun boeken zijn...

hun muziek en 'n manier van leven...

die op een simpele regel gebaseerd is:

Wees aardig.

Wanneer die dag aanbreekt...

hopen we dat de broederlijke liefde van Shangri-La...

over de hele wereld verbreid is.

Ja, mijn zoon, wanneer de sterken elkaar verslonden hebben...

kan de christelijke ethiek eindelijk vervuld worden...

en zullen de zachtmoedige het aardrijk be�rven.

Ik begrijp u, Vader.

Kom nog eens, zoon.

Welterusten.

En ?

- Wat heb je ontdekt ? - We dachten dat u nooit meer terugkwam.

- Wanneer gaan we ? - Hoe is 't met de bodes ?

Bodes ?

- Weet u niets van de bodes ? - 't Spijt me, maar ik...

Waar heeft u al die tijd gezeten ?

Wat is er met je ? Je ging erheen...

Sorry. 't Spijt me, maar ik kan er vanavond niet over praten.

Goedemorgen.

"Ga nu liggen en rust fijn

"Moge je sluimering gezegend zijn

"n Slaapliedje en goedenacht

"Je bent moeders kracht

"Vrolijke engelen rondom zullen

"Mijn schat met zorg omhullen

"Ze beschermen je tegen kwaad"

Stoor ik ?

"Ze beschermen je tegen kwaad

"Ik wil dat je in mijn armen ontwaakt"

Dit is meneer Conway, kinderen.

Goedemorgen, meneer Conway.

- Hoe gaat het ? - Heel goed, dank u.

Kinderen, de meester zal deze middag erg druk zijn.

De school is dus afgelopen.

Alstublieft.

Ik hoop dat u deze keer niet wegloopt.

Mijn naam is Sondra.

Ik hoop dat u me vergeeft...

Weet u, elke keer dat ik u zie, hoor ik die muziek.

Welke ?

U bedoelt mijn duiven.

Die kleine fluitjes die ik aan hun staart bond. Ziet u ?

Ga met me mee en ik laat u zien hoe ik ze bevestig.

Zo maken we ze vast.

Door de fluitmaat te vari�ren kan ik de noten krijgen die ik wil.

De wind doet de rest.

Hier is er een die de zijne is verloren.

- Was dit uw idee ? - Ja.

Hou de duif vast.

U suggereerde me hier te brengen, h� ?

Waarom dacht u dat ik hier zou passen ?

- Simpel. Ik heb uw boeken gelezen. - Heeft u mijn boeken gelezen ?

U doet meer dingen.

Wat hebben mijn boeken ermee te maken ?

Ik zag een man wiens leven leeg was.

"Een man wiens leven leeg was."

Ik weet 't, het was vol dit en dat. Maar u bereikte niets.

U ging nergens heen en u wist het.

Eigenlijk zag ik alleen een jongetje dat in het donker floot.

"Een jongetje dat floot..."

Weet u dat een Britse kruiser in Sjanghai wachtte...

die rook uit haar pijpen blies, aan haar kabels trok...

wachtend om meneer Conway naar Londen te brengen ?

Weet u dat er nu krantenkoppen zijn die verkondigen...

dat Conway verdwenen is ? Lijkt dat het lege leven van een man ?

Ja.

U heeft helemaal gelijk.

Ik moest naar 'n duiventil in Shangri-La komen om de enige persoon te vinden...

die dat wist. Mag ik u feliciteren ?

Ik nam u alleen mee om mijn duiven te tonen.

Wees niet bezorgd om hen.

U kunt fluiten aan mijn staart, bellen aan mijn voeten hangen.

Ik wil u zoveel vragen dat ik niet weet waar ik moet beginnen.

Ik help u. Om te beginnen wilt u weten wat ik hier doe.

- Dat ik hier geboren ben. - Dank u.

Nou, ik ben bijna hier geboren.

Dat gebeurde op dat woeste terrein achter de pas.

Mijn ouders behoorden tot een groep ontdekkingsreizigers die 'n jaar dwaalde.

Toen Chang ons vond, leefden alleen m'n vader en ik nog.

Hij was te zwak om de pas te halen. Hij stierf onderweg.

Vader Perrault bracht me groot.

Ik benijd u.

- Ik heb 'm gisteravond gesproken. - Ik weet 't.

Ik kan niet aan dat leeftijdgedoe wennen.

Ik ben 30.

U maakt het leven erg simpel.

Het is onbegrijpelijk.

- Wat ? - Alles.

Vader Perrault en zijn magnifieke geschiedenis.

Deze plek, verborgen van de rest van de wereld...

met zijn glorieuze opvattingen.

Nu komt u langs en verwart me volledig.

Sorry. Ik dacht de dingen op te helderen.

Waarom verwar ik u ? Ben ik zo raar ?

Integendeel, u bent niet raar. Dat op zich is al verwarrend.

Ik dacht ook zo over Shangri-La.

't Idee dat ik er al geweest was, dat ik hier hoorde.

Ik ben zo blij.

Ik kan het niet helemaal uitleggen, maar alles is...

vertrouwd.

Zelfs de lucht die ik inadem. Het lamaklooster...

met z'n fundamenten in de goede aarde van deze vruchtbare vallei...

en z'n top die het eeuwige onderzoekt.

Alle mooie dingen die ik zie, deze kersenbloemen, u...

zijn me hoe dan ook vertrouwd.

Ik ben ontvoerd en hier tegen m'n zin gebracht.

Een misdaad, een grote misdaad en toch accepteer ik die graag.

Zoals je dingen tolereert van een lieve vriend die je na staat.

Waarom ? Kunt u 't me zeggen ?

Misschien behoorde u, zonder 't te weten, altijd al tot Shangri-La.

- Ik vraag 't me af. - Ik weet 't zeker.

Zo zeker als dat ik weet dat ieder in z'n hart een Shangri-La wenst.

Ik ken de buitenwereld niet, maar ik begrijp dat er veel mensen zijn...

die gemeen en hebzuchtig zijn.

Ik weet gewoon dat ze stiekem een lustoord hopen te vinden...

waar vrede en veiligheid heerst.

Waar pracht en comfort is.

Waar ze niet gemeen en hebzuchtig hoeven te zijn.

Ik wens dat de hele wereld naar deze vallei komt.

Dan zou het niet lang een lustoord zijn.

Ik weet niet waarom ik met u, meneer Barnard of Chalmers Bryant omga...

of met meneer de Fraudeur, of hoe u ook heet.

- Noem me maar Barney. - Barney ? Waarom ?

Nooit, we hebben niets gemeen.

Wat een onbeschaamdheid !

Ok�, Lovey.

Deze tocht naar de vallei. Waarom liet ik u me hierheen slepen ?

U weet niets van deze mensen.

We zijn niet eens bewapend.

Het zijn aardige mensen, behalve dat ze hoorns hebben.

- Hoorns ? - U weet wel.

Hoorns.

Wat voor hoorns ?

Toe zeg. Ze doen u niets.

Ik wil alleen een glas wijn.

- Bedankt. - Ga zitten.

Dit is fijn. Dit is geweldig.

Nee, bedankt, alleen wat drinken. Ik heb gewandeld en ben wat dorstig.

Da's goed. Ik heb gewoon niet zo'n honger.

Ik vroeg alleen een glas wijn.

Kijk nou, ik heb hier wat hulp bij nodig.

Waar is Lovey ?

Kijk !

Meneer Barnard !

Kom hier !

Ik vroeg een glas wijn, kijk wat ik kreeg.

Kom, ga zitten.

Daar zat u. Ik moest 't weten.

- Geen wonder dat u me niet hoorde. - Ontspan u en drink wat wijn.

- Ga zitten ! - Hier in de open lucht vergiftigd worden ?

- Wilt u geen glas wijn ? - Ik drink overdag geen wijn.

- Alstublieft. - Dit verplicht me tot niets.

Nee.

De beren kwamen naar de slaapkamer en de babybeer zei:

"Iemand heeft in mijn bed geslapen."

Toen zei mamabeer: "Iemand heeft in mijn bed geslapen."

Toen bulderde de grote papabeer:

"Iemand heeft in mijn bed geslapen."

U moet toegeven dat de arme kleine beren in 'n lastig parket zaten.

Nou, ik ga in mijn bed slapen. Toe, Lovey.

- Ze zaten in 'n lastig parket. - Toe, Lovey.

Waarom elke keer "Toe" ?

Wat is er, blijft u uw leven lang een pietlut ?

Drink er doorheen. Heeft u geen lol ?

- Waar was ik ? - In 'n lastig parket.

Ik vertel dit verhaal.

De arme kleine beren...

wisten niet wat te doen. Iemand had in hun bed geslapen.

Wie sliep in hun bed ? Wie was het, Lovey ?

Noemde je me "Lovey" ?

Kijk die ogen. De duivel zit in die ogen.

"Daar gaan we, noten zoeken in mei

"Daar gaan we, noten zoeken in mei Vroeg op dinsdagmorgen

"Daar gaan we, Shangri-La, Shangri-La

"Nou zit je in Shangri-La"

4 april - 24e dag in Shangri-La.

Ik voel me zo lekker dat ik 'n partijtje...

zou kunnen vrijen.

Hallo, Maria.

U beloofde gisteren op de thee te komen.

Ik heb zo lang gewacht.

- Ik heb geen sigaretten meer. - Ik maak er wel wat voor u.

Komt u vandaag ?

Misschien.

Zeg alstublieft ja.

De dagen zijn erg lang en eenzaam zonder u.

Alstublieft.

Ok�, ik kom.

Bedankt.

Je vertelt me dingen die ik wil weten, ok� ?

Wie is de leider ? Waarom werden we ontvoerd en wat gebeurt er met ons ?

Chang heeft gelogen over die bodes, h� ?

Prachtig.

- Ik wacht op de klap. - Klap ?

Wanneer het vliegtuig in Sjanghai landt en ons doet ontwaken.

Zie je. Het is geen droom.

Soms denk ik dat dat andere een droom is.

De buitenwereld.

- Heb je er nooit heen willen gaan ? - Hemel, nee !

Van wat jij me vertelt, is het er niet erg leuk.

Zo erg is het echt niet.

Sommige fasen zijn natuurlijk smerig. Je kunt niet anders verwachten.

Waarom ?

De gewone redenen.

- Mensen die voor hun bestaan vechten. - Vechten ? Waarom ?

Iedereen wil nu eenmaal 'n plekje voor zich hebben.

- Een nestei en zo vergaren. - Waarom ?

Als je dat telkens vraagt, komen we niet veel verder.

- Vraag me niet waarom ? - Dat wilde ik net doen.

Het is het vervelendste woord dat er is.

Heb je ooit 'n kind z'n moeder ermee horen kwellen ?

"Moeders liefje moet haar vinger niet in de slakom steken.

"Waarom ?

"Omdat het ongemanierd is.

"Waarom ?

"Daar zijn vorken voor gemaakt, schat.

- "Waarom, moeder ? - "Moeder las het ergens in een boek.

"Als moeders liefje haar vingers niet...

"onmiddellijk uit de schaalkom haalt, zal moeder haar nekje omdraaien."

- Wil je m'n nekje omdraaien ? - Heerlijk zou dat zijn.

Waarom ?

Ik heb er jaren aan gedacht.

Ik wist dat je zou komen.

En dat als je kwam, je voor altijd bleef.

Ben ik vergeven dat ik je liet komen ?

Vergeven.

Toen we in dat vliegtuig zaten...

was ik gefascineerd door de schaduw die volgde.

Die stomme schaduw...

die over bergen en dalen racete...

en tien keer de afstand van 't vliegtuig aflegde.

Toch was ie er altijd om ons met open armen te ontvangen bij de landing.

Ik heb bedacht dat jij dat vliegtuig bent...

en ik die stomme schaduw.

Dat ik m'n leven lang heuvels op en af ben gegaan...

over rivieren gesprongen, obstakels heb genomen...

nooit gedroomd dat op een dag, dat prachtige vliegende ding...

op aarde zou landen in mijn armen.

Deze plek is verbijsteringwekkend.

De marmergroeve in de vallei is gewoonweg magnifiek.

Ik heb rondgekeken. Ik heb alles gezien.

Uw houthakkers en wevers zijn allemaal zo gelukkig.

Misschien weet u het niet, maar dit is Utopia.

- U bent erg aardig. - Zo bedoel ik het niet.

Ik prijs alleen als prijs terecht is.

Ik wil heel graag dat u zich realiseert dat ik geen moment geloofd heb...

in dat idiote ontvoeringsverhaal.

- Ik ben zo blij. - Gewoonweg dwaas.

Weet u wat ik gisteravond deed ? Ik maakte een soort zelfinventaris.

Ik zei gisteravond tegen mezelf: "Lovey, meneer Lovett..."

- Ik zei: "Je bent een ondankbare dwaas." - Nee.

Dat zei ik gisteravond tegen mezelf.

"De mensen hier doen alles opdat je een aangenaam verblijf hebt...

"en ik heb niets gedaan om mijn waardering te laten blijken."

Wat zou u willen doen ?

Ik dacht met uw permissie en terwijl ik op die bodes wacht...

wat lessen te organiseren voor de kinderen in de vallei...

en ze iets praktisch en nuttigs te leren. Geologie.

- Geweldig. - Nietwaar ?

Ik was 20 jaar leraar.

- En nog een goede ook. - Dat weet ik zeker.

- Wanneer wilt u beginnen ? - Direct.

Aangenomen.

Bedankt.

Snapt u het ?

Vanuit dit reservoir kan ik overal sanitair aanleggen.

Ik krijg hier een kick van.

Gewoon om in vorm te blijven. Met de uitrusting die hier is...

kan ik in het hele dorp sanitair aanleggen. 't In 'n mum maken.

Realiseert u zich dat deze mensen nog naar de bron gaan voor water ?

- Ongelooflijk. - Denk er aan ! In tijden als deze !

En die gouddeal ?

- Goud, weet u... - O, dat.

Die kan wachten. Niemand ontsnapt met de buit.

Ik moet aan de slag. Ik wil dit plan aan Chang laten zien.

- Laat u er niet tussen nemen.

Je gedraagt je als een kind. Je praat al twee weken niet.

Er valt niets te zeggen.

- Ik ben bang dat het dat was. - Dat denk ik ook.

Nog een spelletje ?

Vanavond niet, als u 't niet erg vindt.

Kom binnen, liefje.

Sorry, ik wilde niet storen.

Ik dacht dat meneer Conways broer er was.

Pardon.

Charmant, h� ?

Ja. Charmant.

Uw broer lijkt nogal door haar gefascineerd.

Waarom niet ? Ze is een knappe jonge vrouw.

Jong ? Ze arriveerde hier in 1888.

Toen was ze 20. Ze stond op het punt zich bij haar aanstaande te voegen...

toen haar dragers in de bergen verdwaalden.

Ze zouden gestorven zijn als onze mensen ze niet ontdekt hadden.

Verbazingwekkend. Ze lijkt nog 20.

Wanneer zal ze uiterlijk ouder lijken ?

Voorlopig niet. Shangri-La houdt haar jeugd vast.

En als ze weg zou gaan ?

Shangri-La verlaten ?

Onwaarschijnlijk. Je kunt 'r niet wegsturen.

Ik bedoel haar uiterlijk.

Als ze de vallei zou verlaten, wat zou er dan gebeuren ?

Ze zou snel terugkeren naar haar echte leeftijd.

Het is raar.

Hou oud bent u ?

Leeftijd is een grens die we onszelf opleggen.

Iedere keer dat jullie westerlingen...

je verjaardag vieren, bouwen jullie nog een hek om je gedachten.

Daar bent u ! U bent degene die ik zoek. Wat een mooie truc.

Slim, h� ? Wat een leugens over die bodes !

Zodra ze komen, kunnen wij gaan, als ze ons meenemen.

- Maar u weet dat u 't zou verbieden. - Beste jongen...

U liegt al sinds we hier zijn. Bij sommigen werkt 't.

Want ze missen 't lef om iets te doen. Ik niet.

U vecht tegen de verkeerde.

Ik vertrek, al zou ik deze plek op moeten blazen.

Ik ga, bodes of geen bodes !

U moet hem ontmoedigen de reis te ondernemen.

Hij zou nooit levend over dat terrein komen.

Ik kan hem niet alleen laten gaan. Da's zelfmoord.

Ja, natuurlijk is je broer een probleem. Dat viel te verwachten.

Ik wist dat u 't zou snappen. Daarom kwam ik hier om hulp.

Je moet niet bij mij komen om hulp. Je broer is mijn probleem niet meer.

Hij is nu jouw probleem.

Het mijne ?

Mijn zoon, ik geef jou...

de toekomst en het lot van Shangri-La in handen...

want ik ga sterven.

Ik wist dat mijn taak volbracht was toen ik je voor het eerst zag.

Ik heb, mijn zoon, lang op je gewacht.

Ik heb in deze kamer gezeten en de gezichten van nieuwkomers gezien.

Ik heb in hun ogen gekeken en hun stemmen gehoord...

altijd in de hoop dat ik jou zou vinden.

Mijn vriend, het is geen moeilijke taak die ik achterlaat...

want onze orde kent alleen zijden banden.

Aardig en geduldig zijn.

Voor de rijkdom van de geest zorgen.

In wijsheid leiding hebben...

terwijl buiten de storm woedt.

Denkt u dat dat in mijn tijd zal gebeuren ?

Jij, mijn zoon, zult de storm overleven.

Jij zult de geest van onze geschiedenis bewaren...

en daar een beetje van je eigen geest aan toevoegen.

Daarna wordt mijn visioen zwakker.

Maar ik zie op een grote afstand...

een nieuwe wereld bewegen in de ru�nes...

onhandig bewegen...

maar vol hoop...

en op zoek naar zijn verloren en legendarische schatten...

en die zullen er allemaal zijn, mijn zoon.

Verborgen achter de bergen...

in de Blauwe Maanvallei...

als 'n wonder bewaard gebleven.

We leggen de buizen hier en sluiten ze op de hoofdwaterleiding aan.

Waar haal je buizen vandaan ?

Da's simpel. Ik leer ze buizen te maken van klei.

Daar zit u. U kunt beter uw spullen pakken. We vertrekken.

- Vertrekken ? - De bodes nemen ons mee terug.

We hebben kleding, voedsel, alles.

Wanneer is het vertrek ?

Nu. Ze wachten op ons op het plateau.

Die Chinees dacht me tegen te kunnen houden. Kom mee.

Ik denk dat ik blijf. Ik ga de volgende keer met de bodes mee.

Bedoelt u dat u niet weg wilt ?

Nou, ik ben...

U bent bang voor de gevangenis.

U ziet dat ik deze loodgieterklus heb.

Als u pers� een idioot wilt zijn, zal ik u niet ompraten. En u ?

Je wilt nog niet weg, schat. Zij blijft ook. Ok� ?

Als je wilt.

Zeker. Maak je geen zorgen. Ik zal voor je zorgen.

Ok�, ga uw gang, maar denk er aan dat u 'n kans hebt gehad.

- En u ? Wilt u gaan ? - Waarheen ?

Naar huis. Ik heb bodes die ons terugbrengen.

't Spijt me. Da's onmogelijk. Ik geef les.

Dat interesseert me niet. Wilt u gaan ?

Nee, ik denk dat ik nog wacht.

- Ja, ik wacht. - U wacht tot u wegrot !

Hallo, Gloria.

Ik heb net een interessante oude plaat vertaald.

De oorsprong van de Masonische tekens staat erop.

- Da's geweldig. - Wat ?

Ik wil je iets laten zien.

Is dat niet mooi ? Wat is het ?

Sanitair. Helemaal modern.

Ik ga door het hele dorp buizen leggen.

Hallo, George.

Hou op je zorgen te maken. Ik heb geregeld dat we kunnen vertrekken.

Als je me dat raam laat sluiten kan ik met je praten.

Ik word gek van dat lawaai.

Ik zei dat we hier weggaan. Terug naar de beschaving.

Ik heb een akkoord met de bodes. Ze vertrekken morgen bij zonsopgang.

Ze wachten ons buiten de vallei op. Pak je spullen.

- Waar is je jas ? - Je kunt niet gaan.

Wat zal me tegenhouden ?

- Je moet nu hier blijven. - Hier blijven ?

Wat is er met je ?

Je gedraagt je raar sinds we hier kwamen. Ik heb je zo nooit gezien.

Wat houdt ons tegen te vertrekken ?

Iets groots en prachtigs.

Iets waar ik m'n leven lang naar op zoek was.

Het antwoord op de verwarring en verbijstering van het leven.

Ik vond 't en kan 't niet achterlaten. Jij ook niet.

Ik weet niet waar je 't over hebt.

Je draagt een geheim met je mee dat je verteert.

- Vertel 't me. - Ik wil 't je vertellen.

Ik ontplof als ik 't niet doe. Het is raar, bizar en ongelooflijk...

maar zo mooi. Zoals je weet, werden we ontvoerd en hier gebracht...

Dat is het hele verhaal.

Hij stierf vredig als de schaduw van 'n overkomende wolk. Z'n laatste woorden:

"Mijn zoon, ik leg...

"de toekomst en 't lot van Shangri-La in jouw handen."

Nu weet je waarom ik niet kan gaan.

Ik weet echt niet wat ik moet zeggen.

- Behalve dat je volledig gek bent. - Denk je dat ik gek ben ?

Wat moet ik anders denken na dit verhaal ?

Dat soort dingen gebeuren tegenwoordig niet.

- We leven in de 20e eeuw. - Denk je dat het nonsens is ?

Je bent door fanaten gehypnotiseerd. In Engeland zou ik het niet geloven.

Waarom moet ik het hier in Tibet slikken ? Hoe weet je dat dit waar is ?

- Leverden ze 'n bewijs ? - Ik hoef geen bewijs.

Er moest 'n reden zijn waarom ik deze plek haatte.

Ik zou 'm graag bombarderen om wat hij jou heeft aangedaan.

Al dat geklets over lama's die honderden jaren oud zijn.

Hoe wist je dat ? Zag je hun geboorteaktes ?

Ik kan het niet geloven.

'n Stel oude mannen zit bij elkaar over de wereldhervorming te dromen...

en jij, de nuchtere Conway, wil erbij gaan zitten.

Het is vreselijk.

Betekent m'n verhaal dat voor je ?

Wat zou 't verder kunnen betekenen ? 't Is duidelijk 'n hoop nonsens.

Dan moet je maar gaan. Dit is geen plek voor jou.

Het is geen plek voor jou. Denk aan wat je te wachten staat.

Wil je hier blijven tot je half dood bent ?

Tot je geest gaat dwalen, net als bij de anderen ?

- Ik wil er niet meer over praten. - Je moet erover praten.

En ik ? Ze stalen 't vliegtuig en brachten je hier.

Ik wilde niet komen. Je bent me iets schuldig.

Ik wil je niets meer schuldig zijn.

Je bent vrij om te gaan. Toe maar.

't Is dat meisje.

- Dat meisje heeft gekronkeld en gedraaid... - Zo is 't genoeg. Laat 't meisje erbuiten.

Waarom ga je niet ?

Luister eens.

Jij hebt altijd voor mij gezorgd.

Nu ben jij degene voor wie gezorgd moet worden.

Ik ben je broer. Als er iets mis met je is...

laat me je dan helpen.

Ik voel er niets voor die reis alleen te maken.

Je zou hier niet kunnen blijven, h� ?

Ik zou gek worden.

't Kan verkeerd zijn. Ik kan 'n maniak zijn...

maar ik geloof hierin en ik wil dit niet verliezen.

Je weet hoe graag ik je wil helpen...

maar dit is groter, sterker als je wilt, dan broederliefde.

't Spijt me. Ik blijf.

Ik weet niets anders te zeggen.

Tot ziens.

Weet je zeker dat de bodes voor je zullen zorgen ?

't Is allemaal geregeld.

Maria regelde het.

- Het Russische meisje. - Ze is erbij betrokken ?

- Ze gaat met me mee. - Je bent gek.

- Je kunt haar niet meenemen. - Waarom niet ?

Dat kan niet. Weet je wat er gebeurt als ze Shangri-La verlaat ?

Ze is broos en kan alleen leven waar men van broosheid houdt.

Neem haar uit deze vallei weg en ze zal als een echo wegkwijnen.

Wat bedoel je, "Als een echo wegkwijnen" ?

Ze kwam hier in 1888.

Dit zou grappig zijn, als het niet zo zielig was. Ze is net 20.

- Je hebt 't mis. - Nietwaar. Ze zei 't me.

Ze hoefde 't niet te zeggen. Ik zou 't toch weten.

Gisteravond heb ik veel dingen ontdekt.

Ik schaam me niet. 't Is een van de weinig nette dingen...

die in deze helleplaats ooit gebeurden. Iedereen is gelukkig in Shangri-La.

Niemand zou ooit aan vertrekken denken. Alles is rot !

Sinds ik hier kwam, smeekt ze me haar hier vandaan te halen.

Ze huilde in m'n armen uit angst dat ik 'r hier zou laten.

Ze ging twee keer naar 't plateau om de bodes om te kopen. Voor mij !

Ik geloof er niets van.

Ok�, ik zal 't je bewijzen.

Je hebt alles geloofd wat ze je zeiden zonder bewijs. Ik zal je 'n bewijs geven.

Kom even binnen.

Ik heb slecht nieuws voor je.

M'n broer en ik hebben besloten dat je niet mee kan.

Waarom niet ? Je beloofde me mee te nemen !

Uw schuld. 't Was allemaal geregeld tot hij met u sprak.

Waarom laat u ons niet met rust ?

- Wil je Shangri-La verlaten ? - Ik sterf als ik nog 'n minuut langer blijf.

Ik heb lang op deze kans gewacht en laat me niet door u tegenhouden.

Als 't moet, ga ik alleen.

Ik regelde de bodes. Zonder mij zou u nooit weg kunnen.

De hoofdlama zei hun niemand mee te nemen.

De hoofdlama ! Wie let er nou op hem ?

De bodes lachen om de hoofdlama.

Ze willen alleen weten hoeveel goud hij geeft.

Ik gaf hun meer goud. Ik steel het al een jaar.

Ik doe alles om deze plek te verlaten.

Om de hoofdlama te verlaten die zich Vader Perrault noemt.

Hij is jaren gek geweest.

- Vader Perrault is dood. - Hij is dood ! Fijn.

Ik zal er geen traan om laten.

Je moet me meenemen.

Ben je niet bang weg te gaan ?

Je wilt er toch niet als een oude vrouw uitzien, of wel ?

Oude vrouw ?

- Dat heeft Chang u verteld, h� ? - Ja.

Dat dacht ik al.

Dat vertelt hij iedereen.

Hij wil dat ze uit m'n buurt blijven. Woest wordt ie als iemand bij me komt.

Hij strafte me voor iedere minuut die ik bij George was.

Zonder hem was ik jaren geleden weggegaan. Maar hij houdt me altijd tegen.

Maanden geleden wilde ik ontsnappen. Hij sloot me in 't donker op.

Ik werd bijna gek.

Kijk naar me ! Zie ik er als 'n oude vrouw uit ?

Is dit de huid van 'n oude vrouw ?

Kijk in m'n ogen. Zijn dit de ogen van 'n oude vrouw ?

Ze werd ontvoerd en hier twee jaar geleden gebracht, net als wij.

Ik geloof het niet. Ik kan 't niet geloven. Ze liegt.

Je liegt. Elk woord dat je sprak is gelogen.

Zeg op ! Je liegt, nietwaar ?

Nee, ik lieg niet. Waarom zou ik liegen ?

De kans bestaat dat we die akelige reis nooit zullen overleven.

Maar liever sterf ik in 'n sneeuwstorm, word ik levend begraven...

dan hier nog een minuut te blijven.

- Zei je dat de bodes op ons wachten ? - Ja.

- Kleding ? - Ja, alles.

De anderen ?

Ik heb 't hun gevraagd. De reis beangstigt hun.

We moeten later een expeditie sturen.

Kom, we verdoen onze tijd.

- Neemt u me mee ? - Zeker. Kom op.

Binnenkort zijn we in Londen.

Stel je de mensen voor als we uit 't niets opduiken.

Ademloos zullen ze toehoren als we ons verhaal vertellen.

Je hebt me 'n poos zorgen gebaard. Ik dacht dat je gek geworden was.

Gelukkig heb je je vermand. Je hebt m'n leven gered.

- Alleen had ik 't nooit gered. - Wat zei je ?

- Ik zei... - Mond dicht ! Moet je blijven kletsen ?

- Wat is er gebeurd ? Waar is Bob ? - Hij gaat, m'n kind.

- Gaat ? - Maar hij komt terug.

Nee !

Ik kan 't niet verdragen. Ik kan er niet meer tegen. Ik moet rusten.

Hoe lang gaat dit duren ? Ik kan het niet verdragen.

kan je ze niet op ons laten wachten ?

Elke dag laten ze ons verder achter.

Niets komt ze beter uit dan ons kwijtraken, maar we moeten verder.

- Kom op, schat. - Ik kan niet. Je moet me laten rusten.

Weer schietoefeningen. Op een dag raken ze ons.

Zo lang ze op ons mikken, zijn we veilig. Kom op nu.

Kijk naar haar gezicht !

CONWAY LEVEND IN CHINESE MISSIE GEVONDEN.

ROBERT CONWAY, gevierd soldaat en diplomaat

LEVEND IN CHINESE MISSIE GEVONDEN

"Uit 't niets opgedoken na een jaar !"

- Telegram van Gainsford. - Lees voor !

"Vertrek vandaag naar Londen met Conway aan boord SS Manchuria.

"Conway kan niets over z'n belevenissen zeggen.

"Leidt aan volledig geheugenverlies." Getekend, Gainsford.

- "Geheugenverlies" ? - Ok�, geef maar aan de pers.

- Alles ? - Ja. Geef alles maar.

Ik zal een konvooi voor 'm sturen.

CONWAY LEIDT AAN GEHEUGENVERLIES.

WEET NIETS VAN BELEVENISSEN VAN EEN HEEL JAAR.

MET GAINSFORD OP WEG NAAR HUIS AAN BOORD SS MACHURIA

Conway is weer weg. Luister hiernaar, van Gainsford.

Geef mij maar.

"Aan boord van SS Manchuria.

"Gisteravond keerde Conways geheugen terug. Sprak over Shangri-La.

"Vertelde 'n bizar verhaal over 'n plek in Tibet.

"Stond erop direct terug te gaan.

"Opgesloten, maar ontsnapt, verliet 't schip in Singapore.

"Verlaat 't schip om 'm terug te halen, bang voor z'n toestand.

"Maakte aantekening van Conways verhaal over Shangri-La, die ik insluit.

"Lord Gainsford."

LORD GAINSFORD GEEFT ACHTERVOLGING CONWAY OP.

LORD GAINSFORD ARRIVEERT IN LONDEN.

Ambassadeclub

Hier is Gainsford.

- Fijn je terug te zien. - Blij om jou te zien.

- Fijn je weer te zien. - Ik dacht dat je nooit meer kwam.

- Ga zitten. Drink wat. - Scotch en soda. Ik sta droog.

Alsjeblieft. 't Staat voor je klaar.

- Nieuws van Conway ? - We zijn benieuwd wat je ontdekte.

Waar is hij ?

Heren, voor u ziet u een zeer vermoeide, oude man...

die zojuist een jacht van bijna tien maanden afsloot.

Heb je hem nooit gezien ?

Sinds hij van boord sprong, tot twee weken geleden...

- had ik hem bijna te pakken. - Je meent het.

- Was hij vastbesloten terug te komen ? - Vastbesloten ?

Heren, in de loop van m'n leven heb ik nooit zoiets onwrikbaars gezien.

In de afgelopen tien maanden heeft de man de verbazingwekkendste dingen gedaan.

Hij leerde vliegen, stal een vliegtuig, werd gepakt, gevangen gezet, ontsnapte...

en dat alles in enorm weinig tijd.

Dit is pas 't begin van zijn avontuur.

Hij bedelde, vocht en zette koers naar de Tibetaanse grens.

Overal hoorde ik verbazingwekkende verhalen over zijn avonturen.

Werkelijk verbazingwekkend. Tot ik...

'm eindelijk volgde naar de verste buitenpost in Tibet.

Natuurlijk was hij al verdwenen.

Maar zijn nagedachtenis...

Zijn nagedachtenis blijft voor altijd leven onder die inheemsen.

"De man die niet menselijk was" noemden ze 'm.

Ze zullen de vreemdeling niet vergeten die zes keer...

probeerde een bergpas over te komen waar geen mens over durfde.

Zes keer werd hij teruggedrongen door de zwaarste stormen.

De gek die hun voedsel en kleding stal zullen ze niet vergeten.

Ze sloten hem op en hij vocht tegen zes wachten om te ontsnappen.

Hun soldaten praten nog steeds over hun jacht om 'm terug te halen...

en beven bij de herinnering.

Hij leidde ze op de wildste jacht door hun eigen land.

Uiteindelijk verdween hij over die bergpas...

waar ze zelf niet over durfden.

Dat, heren...

is het laatste wat een mens van Robert Conway zag.

Dat noem ik vastberadenheid.

- Denk er aan. - Zeg eens, Gainsford.

Wat denk je over zijn verhaal over Shangri-La ? Geloof je het ?

Ja. Ik geloof het.

Ik geloof het, want ik wil het geloven.

Ik toost met jullie.

Ik hoop...

dat Robert Conway zijn Shangri-La zal vinden.

Ik hoop...

dat we allemaal ons Shangri-La zullen vinden.