Original subtitles

Превод: stek-kravari

Здраво. Опа!

Добро утро, Итан. - Добро утро.

Како си? - Вкупно седум и 43.

Седум долари и четириесет и три центи. Прекрасен ден, нели?

дали би сте побрзале, г-ѓо Бенет? зад вас има луѓе.

Здраво, Џанет. - Честит роденден, мамо.

Благодарам, мила.

Летот на Дејвид и Емили доцни,

а јас сеуште чистам. А после ќе одам да ги земам.

Но ти испративме нешто!

Ќе го добиеш денес. - Разбирам.

Ќе ни дојдеш на гости, нели?

Тоа за мене ли е?

Благодарам, ангелче.

Забавна ли си?

Дали сум забавна? Можам да бидам, кога сум среќна.

Среќна ли си? - Сега сум.

Знаеш ли зошто? Ти ми даде нешто специјално.

Прекрасно е да ги правиш луѓето среќни,

тов секогаш ти се враќа.

Грејс! Ајде, тргаме. - Треба да одам.

Тоа е за него.

Добро.

Принцезо...

СЕ ПРОДАВА

Претпочитам пари. - Подарок е од едно ангелче.

Вие сериозно ли?

И порано сте свириле тука, нели?

Да. - И јас така мислев.

Но сега свиревте нова мелодија.

Вие ли ја компониравте?

Да.

Навистина е убава. МИ се допаѓа.

Благодарам. - Зошто запревте?

Не е довршена.

Тогаш зошто си го продавате клавирот?

Ќе купам подобар.

Извинете.

Госпоѓо! Дали би сте отишле да пишувате другде?

Ќе ви го купам клавирот.

Сакате да го купите ли? - Се продава, нели?

Да. Ќе го купам.

Сега ли?

Да. Колку барате?

Осумдесет. Сто. Сто.

Знаете ли?

Ќе ви дадам двадесет плус,

ако го однесете дома и го монтирате.

Не е далеку.

Да, можам да го направам тоа.

Пријатно ми е. Јас сум Есен. - Есен?

Татко ми беше поет.

Адам. Драго ми е да се запознаеме.

И задржете си го каменот.

Колку уште? - Најверојатно дваесет, триесет минути.

Каде ме водите? - Во подземје!

Живеам тука. - Тука!

Што? Премногу сум зела дала, за да живеам на јахта ли?

Не знаев дека некој воопшто живее. - Луѓето како мене не се многу.

Чудно е.

Ти си чуден.

Како ме нарековте, по ѓаволите? - Не употребувај таков говор!

Адам, ти платив да го донесеш клавирот...

Не сте ми платиле и ѓавол... не да ми одговараш.

Ако си ги сакаш парите, внимавај како говориш.

Еве ја. "Користење".

Таа е кеч. Означува, дека е со два јарбола.

Оваа убавица е создадена, за да го обиколи светот.

Ќе го оправиме ли клавирот?

Се разбира. - Благодарам.

Иисусе...

Може ли да ми помогнете? - Излегувам за минута.

Што сакаше да направам? - Се справив.

Добро.

Каде го сакате?

На масата би било чудесно.

Не мислам дека јахтата е предвидена за клавир.

И јас така си помислив, кога се обидоа да го изнесат

телото на мојот сопруг оттука. Сакаш ли чај?

Маж ви тука ли умрел?

Да можеше да си го видиш изразот!

Хари почина во нашиот дом. - Треба да одам.

Ќе одам за твоите пари... - Добро.

Кое ти е презимето? - Зошто?

Тревино. -Тревино...

Може ли вака?

Или претпочиташ во кеш? - Во кеш.

Е, во моментот немам толку,

но банката ми е сосема блиску. Ќе отидеме и ти...

Може и со чек.

Ќе го уновчат во вашата банка, нели? - Нормално, дека ќе го уновчат.

ЧЕСТИТ РОДЕНДЕН

Роденден ли имате?

"Розова градина" Дом за возрасни луѓе

Да.

Честит роденден. - Благодарам, Адам.

Колку години имате?

Никој ли не те учел, дека е грубо да прашуваш жена за возраст?

Сигурно не.

Штом толку сакаш да знаеш, денес полнам 80 години.

Не изгледате ни ден повеќе од 79.

Лошо момче!

Готово. Веќе е ваш.

Сакате ли да отсвирите нешто? - Не знам како.

Не ве разбрав.

Сакам да научам.

Не сметате ли, дека е касничко?

Не. Не мислам, дека е касно.

Ќе ме научиш ли?

Гледајте клипови онлајн. - Ќе платам.

Колку? Дваесет долари од час.

И домашно приготвено јадење.

Ќе размислам.

ПОвели!

Не си спиел многу синоќа, а? - Добро сум.

Покажи ми.

До мажорен акорд. - Добро.

Оттука започнува секој. - Добро.

Тоа е до... - Тоа ли е до?

Ре, ми, фа, сол. Тоа е музичката азбука.

Азбука! - Точно така.

Наваму ли?

Како е? - Продолжете.

Така се сите бели клавиши. Насекаде е до мажор...

Знам. Звучи супер. Ми се допаѓа.

Ако не го сфатите сериозно, нема да ве учам.

Сериозна сум, но е досадно да правиш само...

Се нарекува "техника", така се учи човек.

Адам!

Тоа е од песната, која ја свиреше во паркот.

Неколку ноти од неа.

Завршивме ли?

Можеш ли да ме научиш на таа песна? - Зошто?

Адам, многу ми се допаѓа мелодијата.

Не е песна, туку нешто, со кое си го пополнував времето.

Добро.

Убаво е, Адам. Можеме ли да го направиме во песна?

Не.

Како така "не"? - Мелодијата е премногу едноставна.

Необична е. Нема да успее.

Како така нема?

Се успева ако вложиш срце.

Веќе не сум композитор, разберете.

Неопходно е да се разгрне.

Ќе го измислиме. Заедно.

Што си запишувате постојано?

Тоа е мојот дневник.

И што пишувате во него?

Само нешта. Лично е.

Зошто не ми кажеш нешто за себе?

Например? - Од каде си?

Од Рокфорд, Илиноис. - Сум го слушнала!

Како се зафати со музика?

Долга историја.

Чудно! Ги претпочитам пред кусите.

Давај!

Ќе си запишувате ли? Зависи колку е интересна.

Имав еден пријател Феликс.

Свиревме заедно како деца.

Тој на гитара, јас на клавир. Ни одеше.

Еден лејбл се заинтересира од нас и се преместивме тука.

Како се викаше групата?

"Безпризорни мачки". - Ми се допаѓа.

Разбирате ли зошто не успеа? - Тоа беше добро.

Можете да кренете.

Ќе и се јавам после. Те слушам.

Нема друго. Посвиревме. Се распаднавме. Крај на приказната.

И оттогаш си сам?

Да.

Адам...

Не можеш ли да се прибереш кај своите родители?

Одам до тоалетот.

Има ли перална и сушилна, кои би ги искористил?

Да, до бутката на докот се.

Каде што живееш, няма ли? Има.

Но се оштетени.

Немаш живеалиште, нели?

Сакаш ли да останеш тука?

Всушност сум доста осамена.

А и можеш да ми помагаш за јахтата.

Не е потребно да го правите. Адам...

Изглегаш така, како да имаш потреба од промена.

Што ќе кажеш?

Благодарам.

Да се оправиме со прањето тогаш! Што ќе кажеш и за туш?

Би било убаво. Така е.

Ти се допаѓа, нели? Брза ли е?

Не знам. Не сум ја вадела надвор.

Зошто не?

Многу е тешко да извадиш јахта на отворено море.

За сам човек е... Исклучително тешко.

Со Хари секогаш сме сакале да го направиме.

Видовте ли едно кесиче со мои работи внатре?

Него ли? Го исфрлив. - Го исфрливте ли?

Каде? Некаде.

Не може ете така да ми ги фрлате работите!

Што сте направиле?

Зошто сме на отворено море?

Ми се присака да ја изведам. - Рековте, дека никогаш не сте.

Мислев во отворено море. Секој може да управува јахта.

Вратете ме! Не.

Госпоѓо! Видете...

Немате претстава што правите. Вратете ме, ќе стане лошо.

Реков "не". Врати ме, луда кучко!

Ја. Си. Затвори си ја устата. Не се осмелувај да ми говориш така!

Тоа е мојот дом. Ќе ме почитуваш.

Колку до тоа имам ли претстава

бев сестра скоро 20 години, пред да ја родам Џанет.

Прекрасно знам што правам.

Подобро влези внатре и јади нешто, додека уште можеш.

Работите ќе се влошат, пред да се оправат.

Овие ли ги бараше?

Добро. Така. Госпоѓо...

Есен! Есен...

Дај ми ги.

Само не прави нешто глупаво.

Дај ми ги клучевите! Дај ми ги, Есен.

Господи!

Добро ли си?

Ало? Хана! Адам е.

Адам! Каде се изгуби?!

Долга историја. - Саид е ужасно збеснат. Те бараат.

Се јавувам само да знаеш, дека сум добро.

Што се случува? - Ќе се обидам да ти се јавам брзо.

Каде си? - Хана...

Молам, не кажувај на Саид, дека се јавив. - Добро.

Пополека, се ќе биде во ред.

Кога ми го продаде клавирот,

што мислеше дека правиш?

Музиката била твојота мечта, твојата иднина.

Што ќе правеше без неа?

Каква е твојота мечта? - Мојата мечта ли?

Да ги опнам платната, и... Да одлетам далеку.

Се прибираме.

Ти ги исфрли клучевите, паметиш ли?

За луда ли ме сметаш?

Кога ќе стигнеме таму, се ќе зависи од тебе.

Тоа е твоето патување, изборот е твој.

Адам!

Адам!

Не сум имал група.

Го напуштив својот дом на 16 г.

Мајка ми пиеше многу.

Доста време живеев на улицата.

Продавав наркотици.

Крадев.

Кога ти го продадов клавирот, со парите си купив крек.

Се вратив само за да видам што можам да украдам од тебе.

Не ме бива за ништо.

Никогаш не заборавај, дека си прекрасно,

прекрасно човечко суштество со голема, длабока душа.

И дека јас верувам во тебе.

Добро утро. - Добро утро!

Како ти се допаѓаат јајцата? - Претпочитам овесна каша.

Секое утро јадеш каша.

Ајде, половина час ја бркав кокошката, додека ги земам јајцата.

Всушност не е така. Отидов до продавница во 6 ч.

Во 5,30 ч.

Матени? - Не знам.

Како и да ги направиш, Сеуште се убави.

Од каде ќе започнеме? - Со кое?

Со јахтата. - О, да...

Прво ќе собереме соббирачите на влага

и ќе ги заменим. Еве, земи. Задржи!

Си ја запомнила.

Се разбира, дека ја паметам. Ми се допаѓа.

Што следува? Гамите.

До мажор. Давај!

Ги мразам гамите!

Сакам само да ја научам песната.

Тоа е твојот урок по пиано, не мојот. Така е.

И знам што сакам од својот урок. Што следува?

Лукав начин да се измкнеш од урокот по пиано.

Може така...

Не, не! Не ми се допаѓа. Звучи премногу среќно.

Премногу среќно ли? Да, некако не пасува.

Добро...

А што ќе кажеш за тоа?

Тоа е точната спротивност. Многу е тажно.

А што сакаш? Што ќе кажеш за...

Адам... Зошто престана? - Затоа веќе не пишувам музика.

Што говориш? Си напишал убава мелодија.

Држи се за неа. Никој не рекол, дека ќе биде лесно.

Ако беше, сите ќе го правеа тоа.

Адам, нужно е да се опуштиш. Опушти се!

Диши. Земи длабоко здив. Со мене. Длабоко.

Опушти се. Испушти го воздухот. Добро.

А сега семпл.

Сосем семпл. Да.

Сакаш семпл ли? Да.

Добро. Етоети сосем семпл!

Не, ми се допаѓа. Звучеше убаво. Отсвири го пак.

Ми се допаѓа. Покажи ми!

Палецот на до.

До. До.

Тоа ти се новите гами. - Многу позабавно е.

Здраво. - Здраво и на тебе.

Како беше на водениот аеробик? - Прекрасно!

Некој пат треба да дојдеш со мене. - Нема да се случи.

Сите ќе ми завидат.

Да, бе!

Андрју! Слези за малку. Имам нешто за тебе.

Ти Андрју ли ме нарече? - Што?

Токушто ме нарече Андрју.

Не сум. - Напротив.

Се ли е во ред? - Да.

Што е тоа? - Витамини и такви нешта.

Има ли нешто, за кое треба да знам?

Тука сум, за да помагам. - Добро сум си.

Есен...

Погледни ме! - Од возраста е.

Ништо не е, може да се случи секому.

И да знаеш, дека овие апчиња нема да те направат весела.

Жалам.

Плови, глупчо, плови

Глупчо, а?

Јас така се научив.

Ти си ми помошник капетан.

"Лизгање" нема да заплови без тебе.

Има цел список со нешта за правење.

Веќе се погрижив за дел од јажињата.

Главното платно е скинато, треба да се замени,

но најдов користено по супер цена.

Само што ќе поминат неколку седмици, додека пристигне.

Еве го твојот список.

Изгледа, ќе си имам занимација. - И уште нешто.

Знам, дека уште не си потполно оздравен, но...

Веќе си дел од екипажот.

Ја стекна мојата доверба...

Го спечали и овие.

Благодарам.

Добро. Фаќај се за работа! Ај, ај, капетане.

Многу умни животни се. Живеат воа семејни групи.

Комуницираат помеѓу себе. А во некои култури

се смета дека ја олицетворуваат силата

на внатрешниот глас. Почитувај ја дивата природа.

Дали тој е алфа мажјакот? Несомнено.

А оние му се сопруги? - Ситните ли?

Вторник, Среда и Четврток!

Така ми звучат.

Да.

За тоа место ти говорев.

Со Хари редовно доаѓавме тука, за да ги гледаме ѕвездите.

Чекај малку... - Што?

Тука има таван. - Да.

Не може да ги гледаш ѕвездите... - Не му мисли многу, туку слушај ме.

Ги нарековме дванаесете колони на зодијакот.

Имаше Риби, Бик, Дева и Скорпион...

И... Ги гледаш ли тие две греди?

Да. - Натаму денес погледнав.

Право кон соѕвездието Рак. Твоето. Токму него ќе го видиме сега.

Право кон Рак. - Да.

Ќе ти ја откријам тајната на местото. Само почекај!

Повеќето луѓе доаѓаат, седат, и го гледаат цвеќето.

Не. Ние ќе ги погледнеме ѕвездите.

Ела и подеси го телескопот точно тука.

Волшебно е.

Фокусираме...

Еве го. Адам, погледни го само!

Еве го твоето соѕвездие. Не го преместувај!

Не е ли фантастично? - Да.

Величествено е. - Доста е кул.

Некогаш те слушнала ли да свириш?

Која? - Хана.

Си се допаѓате, нели?

Да. - Тогаш зошто не си со неа?

Сложено е. - Сложно било...

Не е потребно да биде, верувај ми.

Секогаш вреди да се обидеш.

Адам...

По цел ден висиш на јахтатачамецот, ако не те измкнам, никаде не одиш.

Како да немаш пријатели.

Никој ли не ти недостасува?

Ти исто изгледа немаш пријатели. - Сите мои пријатели умреа.

Тоа е депресивно. - Тоа е минусот на стареењето.

Адам! - Здраво.

Што се случува? Ти ѕвонев, телефонот ти беше исклучен.

Извесно време не беше кај мене. - Нели не си го напуштил градот?

Не сум.

Кажи ми каде си!

Нели го знаеш пристаништето за јахти? На крај на градот?

Скалите се стрмни.

Ела!

Добро ли ти е главата? Да.

Таваните се ниски.

Навистина ли работиш тука?

Да.

Тука и живеам.

Навистина ли? - Да.

Сам ли? - Не.

Со Есен, мојата шефка. Јахтата е нејзина.

Собатана Есен е ене таму.

После бањата.

Уште ли свириш?

Да. Во последно време пишувам малку повеќе.

Навистина ли? - Да.

Можеби, кога ќе напреднам уште, ќе дојдеш и ќе ти го покажам.

Да, сигурно.

Како поминува времето...

Да.

А таа така и не стопли, сакавме да и ја дигнеме јакната.

Смешно е.

Да, и скоро успеавме. - Скоро.

Не сакам.

Сериозно ли? - Да.

Ме чека уште работа.

Не е истото.

Без тебе таму не е истото.

Зарем кажуваш, дека ти недостасувам? - Не сум го рекла тоа.

Така де.

Зошто не се вратиш?

Не можам.

Знам, дека му должиш пари, но зошто не разговарате

и не измислите нешто?

Не е тоа. - А што?

Не земам.

Престана ли? - Да.

Сосем ли? - Да.

Зошто?

Се шувствувам подобро.

Ај доста! - Сериозен сум.

Немаше да си во оваа состојба, ако не беше Саид.

Не си прав. - Напротив.

Тоа е мојот живот. Можам да правам што си сакам.

Можеш ли?

Хана...

зарем ќе си тргнеш туку така? - Ти го направи.

Но него не му е гајле за тебе!

Барем не ме напуштил. - Немав избор, Хана.

Му должам 2000 долари. Ќе ме убиеше, ако не бев дувнал.

Што сакаш? - Да останеш тука.

Денес се видов со Хана.

Со кого?

Хана.

Девојчето, за кое ти говорев синоќа.

Како помина? - Не добро.

Жалам, Адам.

Но сум задоволна, дека си ја побарал.

Без ризик нема печалба, нели?

Добро.

Каде ми е чантата? Ја ставив ете тука.

Каде е? Каде ми е... Есен... Есен!

Еве ја.

Ми ја даде да го симнам долу.

Прекрасно е. - Но натаму?

Како да треба да се извиси.

Тоест? - Да, повисоко.

Нешто... - Добро.

Да.

Ми се допаѓа. - И мене.

Звучи чудесно. - Ти го измисли.

Од јаболките треба да е. - Не е од тях.

Си била и танчерка, а? - Нормално, мсје!

Зарем не знаевте, дека бев прочуена балерина,

кога бев дете?

Есен!

Јас сум. Се е во ред...

Белешки... Си ги барам белешките. - Твојот дневник ли?

Белешки. - Да, да.

Еве го.

Го остави надвор синоќа, го ставив на полицата.

Ќе влезам кај тебе.

Се е во ред.

Во ред е.

Ете така.

Дозволи да го земам.

Сонцето веќе изгреа, гледаш ли?

Не ти треба.

Ете, земи си го апчето.

Ти Адам ли си? - Да. Да, тука сум.

Што се случи? - Не се вознемирувај.

Јас ќе средам се, ти земи си го апчето.

Добро.

Треба да отидеш на лекар. - О, не. Не. Добро сум.

Само си го заборавив апчето, тоа е.

Понекогаш заборавам.

Затоа водам дневник, да си потсетам.

Ќе се оправиш ли? - Добро сум!

Не се пгрижи за мене.

Еј! Можам ли да ви помогнам? - Извинете, кој сте вие?

А вие која сте? - Ќерката на г-ѓа Бенет.

Внатре ли е? - Да, внатре е. Се одмара.

Мамо...

Мамо! - Џанет, ме исплаши.

Кога си ја продала куќата?

Пред околу четири и пол месеци.

Зошто? - Не можев да ја задржам

и истовремено да го средам чамецот.

Што е тоа?

Клавир. Сигурна сум, дека си чула за нив.

Од кога свириш на клавир? - Неколку седмици, Адам ме учи.

Живее тука.

Ти сосема ли си изветреала?

Личи на престапник, на наркоман.

Беше таков, но веќе е чист.

Адам кој? - Што правиш?

Ќе го проверам.

Тој смука пари од тебе. - Нема да ти кажам.

Добро.

Каде одиш? - Штм не ми кажуваш, ќе го прашам него.

Нема да правиш ништо такво!

Џанет! Врати се. Врати се тука!

Еј, Адам! Кае тие презимето?

Не и кажувај. Остави го на мира! - Погледни ме! Презимето!

Џанет Морин Бенет, замолчи! Молам.

Да се смириме и да одиме да каснеме.

Убаво. Земи си ги нештата.

Тоа е многу љубезно...

Не е лошо.

Есен...

Не сакам да ти создавам семејни проблеми.

Ај смири се! Што се однесува до мене, ти си од семејството.

Скоро заборавив, има убави новости.

Платното пристига утре.

Тоа е супер.

Мислев дека повеќе ќе се изарадуваш.

Есен...

Ако има проблем, ќе си заминам. Држам да го знаеш.

Веќе направи толку многу. - Не дрдори глупости!

Мислев по прашањето и сфатив,

дека всушност не знам многу за тебе.

Ништо не си споделила со мене.

Дури не знам зошто живееш тука.

Со радост ќе ти кажам, но не сега. Уморна сум.

Разбирам, но сакам да говориме.

Ами нема. Не сега.

Ако сакаш да останам, треба да знам некои нешта.

Добро. Што те интересира?

Зошто си ја продала куќата?

После смртта на Хари не можев да ја оддржувам и неа и чамецот.

Но зошто куќата?

Разбирам.

Се е поврзано со Хари.

Детството му било тешко, како твоето,

и тој отишол во флотата.

Пловел по светот,

запирал по пристаништата и кога се запознавме,

сподели со мене колку сака да го прави тоа.

Мечтаеше да плови околу светот со мене.

Претпоставувам, дека кога го слушав години по ред, неговите мечти...

Станаа мои мечти.

Знаеш ли што им е особеното?

Таквии мечти се заразни.

Но...

Што има?

Три дена после...

првата рата за јахтата, Хари доби масивен удар.

Адам, би ли...

Би ли ми дал чаша чај?

Искористи ја камилицата од сабајле

и само долеј вода.

Имав нужда од тоа.

Преживеа но не можеше да оди и да говори.

Се грижев за него деноноќно.

Животот ни се промени за миг.

Нашите пријателит започнаа да си заминуваат.

Дури Џанет скоро да не доаѓаше. Е, беше многу млада.

Но таа така и не сфати колку е важна јахтата за мене.

За разлика од тебе.

Таа значеше се за мене. Ме крепеше да продолжам.

Јас... Јас го буткав Хари во инвалидската количка по докот

и двајцата стоевме, со вперен поглед во "Лизгањето".

Мечтаевме.

Него не успеав да го спасам, но неа...

Додека гледав како маж ми чезне на тој начин,

мислев, дека со мене нема да биде така.

Дека ќе си го живеам животот, ќе ги следам мечтите,

а кога ќе дојде моментот, ќе тргнам на пат.

Сакам да ме разбереш.

Разбирам.

Добро, јажето за кревање едра е готов. Долниот мрднат агол на платното?

Се е готово. Есен, платната осигурани ли се?

Осигурани, ај, ај! - Ај!

Добро, да го кренеме главното платно! - Да, да го направиме.

Боженце.. Само... О, видете!

Готова е.

Адам, не можам да поверувам...

Знам. - Погледни...

Го направивме. - Го направивме.

Величествено е, нели? - Да.

Би ми ја донел ли чековната книшка?

Се разбира. - Ти благоадарам.

Честито, Есен. - Многу благодарам. Роб!

Ти благодарам за целата помош.

Си свршила супер работа со неа. - Немаше да го направам без него.

Не само. Нема ништо заденичко со нејзиниот изглед, кога ја зеде. Изгледа фантастично.

Повели.

Благодарам. - Јас ти благодаря.

Капетан Есен. - Да!

Платната се готови.

Изгледа како нова јахта.

Есен!

Еј!

Да не сум заспала? - Да.

Готова ли си за урокот по пиано?

Ти започни, јас ќе оставам очите да ми се одморат.

Ајде, свири со мене!

Не сега. Сакам да те слушам.

Си го направил. Си ја завршил.

Да. - Кога го направи?

Оној ден, додека беше со Џанет.

Убава е. Знаев. Ти реков дека си композитор.

Песната е и твоја.

Јас само стоев во близина и слушав.

Уште не е довршена. Нема текст.

Е, ти...

тоа нема да биде тешко.

За што мислиш, дека е песната?

Мислев...

дека е за пловење.

Звучи добро.

Може да е за следењето на мечтите.

Малку банално е, не мислиш ли? - Банално!

Тогаш претпоставувам, дека целиот мој живот бил...

банален. - Можам да поверувам.

Адам, треба да ја снимиш песната.

Да ја споделиш со други луѓе.

Аудио студијата се скапи. Колку?

Ако го правам како што треба да ангажирам музичари, звукоинженер,

може да излезе на илјади.

Е, јахтата е сосема готова. За се е платено.

Мислам дека ми останало точно колку да станам музичка мецена.

Есен. - Адам.

Знам што значи да си ги оствариш мечтите.

Хана!

Те чекам во пералната просторија. Сега.

Саид, не ја мешај Хана. - Ми кажа разни интересни нешта.

Јас штедам... - Прекрасно.

Ќе ти се одддолжам. Наскоро.

Еден од моите најдобри клиенти натрупа сериозен долг

и исчезва.

Не е добро за бизнисот.

Но кога меоето девојнце...

тајно оди на романтичната јахта на твојата бабичка со тебе...

Што сакаш?

Седум бона ќе ги средат работите.

Не можам да најдам толку пари.

Можеби треба да говорам со баба ти?

Адам! Адам, добро ли си?

Роб сврати утриава.

Роб ли? - По конопците.

О, да. - Есен, не си му платила.

Не сме ли? Боженце... Бев така сигурна, дека го направивме.

Му реков дека ќе му однесам чек денес покасно.

Задолжително! Одам по книшката. Боженце...

Се чувствувам ужасно.

Адам, така ми е жал.

Каква беше сумата? - Седум илјади.

Седум илјади, да. За платна.

Како се викаше фирмата?

Не паметам. - Јас исто.

Просто... Дај ми го чекот, ќе го пополнам кај него.

Така жалам.

Нема за што.

Есен Бенет. Да се исплатат 7000 долари на Адам Тревино

Здраво, г-ѓо Бенет. Се јавува Тина од банката.

Г-н Тревино е тука...

Дали би сте потврдиле чек на 7000 долари за платна?

Г-ѓо Бенет? Ало!

Г-ѓо Бенет! - Ало! Ало, таму ли сте?

Тука сум. Дали би сте потврдиле чек за платна...

Да, да. За платна ли? Да, да. Еве сега... готово.

Да. Платна, добро. Добро.

Ги носам.

Каде е Хана? Зафатена е.

Затвори ја вратата.

Дејвид, би ли се качил горе, молам?

Тоа е тој. - запри!

Адам Тревино. Ситни кражби, скитничарење.

Есен, веќе не го правам. - Пијанство...

Зошто тогаш си украл 7000 долари од мајка ми

после се, кое го направила за тебе?

Каде се парите?

Сигурно веќе ги дал за наркотици, погледни го.

Есен, може ли да говориме? Говориш со мене.

Јас му ги дадов!

Што? Зошто би го направила? - За да ја сними својата песна.

Напиша песна, сакав да ја сними.

Го заштитуваш ли? На чекот пишуваше "за платна".

Два пати си платила за платна. Вториот беше на негово име.

Може да сум заборавила, нели? Понекогаш си го заборавам лекот.

Лекот ли? За што?

Есен...

Не, не. Еј! Види, човече...

Дури не го помислувај. Дејвид, остави го!

Повлечи се! Си ја бараш бељата.

Не ме пипај! - Тогаш повлечи се!

За што е? За што е тоа, мамо?

Имам ран алцхајмер.

Но не се грижи, Адам многу ми помага.

Мамо... - Боже!

Не ме интересира дали ти ги дала парите.

Ти си вистински измет, штом така ја искористуваш.

Ако се приближиш на милја до неа или до оваа јахта,

ќе се јавам во полицијата. И ќе се потрудам,

лично јас, да изгниеш во затвор.

Ме чу ли? Тргнувај! Есен, жалам...

Врати се во наметката, од која си исползил!

Жалам! Може ли да говориме?

Жалам. - Само тргни. Оди!

Жалам. Жалам...

СЕ БАРА ПЕРСОНАЛ

Се поврзавте со број, кој бил исклучен.

Здраво. - Здраво.

Се обидов да ти се јавам.

Саид ми го зеде телефонот, а после дојде полицијата и...

Видов.

Каде одиш?

Дома. Кај родителите.

СЕ ПРОДАВА "ЛИЗГАЊЕ"

ЈАВЕТЕ СЕ НА ТЕЛЕФОН 8889738573

Есен!

Есен!

Џанет ја испразни јахтата. Денот, од кој се плашев, дојде.

Тргнувам во својот нов дом. "Розова градина", дом за ворасни.

Чекајте, чекајте... Извинете! Извинете. Молам.

Одете до...

Сте зеле незаконски. - Напред е заклучено.

Кој сте вие? - Есен Бенет?

Есен Бенет. Таа тука ли е?

Ако сте роднина, одете напред и покажете личен документ.

Не. Треба да ја видам веднаш, молам. Ронда, молам. Ве молам!

Делото заврши. И решението е...

Го добивам ли?

Не, ќе треба да ја платиш половината од својот имот.

Но можеш да платиш на... рати.

Да, така што... - Добро.

Половината од тоа. - Плаќам. Ти давам 1000.

По сметка. - Добро.

И преброј ги, циција такава!

Да, добро... Нали ја следиш играта?

Гледајте, ќе фрлам дванаесет.

Е, близу е. - Близу.

Половината... седум. - Добро.

Следам. - Добро.

Можете да ми верувате. - Твој ред е.

Знам каде живееш. - Навистина ли?

Десет!

Есен...

Тоа е за тебе.

Не е се, но...

Не знам за што говорите. Кој сте вие?

Адам.

Кој е Адам?

Твојот... Твојот пријател, Есен.

Го паметиш ли тоа?

Тоа е твојот дневник. Пишувае во него секој ден.

Паметиш ли?

Ти дали...

Дали паметиш...

Го паметиш ли "ЛИЗГАЊЕ"?

"ЛИЗГАЊЕ"... Да.

Верна стара јахта. Да, беше твоја.

Твојата јахта. Паметиш ли?

Ти момогнав да ја стегнеш.

Есен...

Ја паметиш ли својата мечта?

Да.

Ја приготвив.

Ја наполнив со се што треба.

Готова е да отплови.

Имаше едно момче.

Ми беше помошник капетан.

Мислам дека се викаше... Андју.

Да. Да, Андрју.

Адам, каде беше?

Зошто се забави толку?

Поминав овде ужасно многу време. - Знам.

Жалам, што не успеав да ти го спасам клавирот.

Нема ништо. Ќе си купам подобар.

Сигурна ли си, дека го сакаш тоа?

Точно тоа го сакам.

Ти благодарам, Адам.

Ела тука!

Времето всушност е мечта.

Животот поминува, љубовта останува, таа ветровите над нас ги населува.

Има песни, кои секој треба да ги испее,

додека со брзина ги преминуваме годините,

закрилени, под крилото на љубовта.

Времето всушност е мечта.

Животот минува, љубовта останува,

таа ветровите над нас ги населува.

Има песни, кои секој треба да ги испее,

додека со брзање ги преминуваме годините,

закрилени, под крилото на љубовта...

ЧАМЕЦ ЗА ДВАЈЦА

Превод: stek-kravari