Original subtitles

Stap in. Ik ben zo terug.

Prettig verblijf, meneer.

Dag, commissaris. Inspecteur Boutigues. Goede reis gehad?

Prima.

Er staat veel wind. Hier waait de mistral.

We krijgen voor het eerst iemand uit Parijs.

- Was die William Brown zo belangrijk? - Dat denk ik wel.

De minister belt me niet dagelijks met het verzoek: Geen deining.

'Vooral geen deining.' Dat is ons ook te verstaan gegeven.

M'n auto staat daar. We weten weinig over William Brown.

In afwachting van uw bezoek is het onderzoek in de ijskast gezet.

Hij schijnt een verzetsheld te zijn geweest.

Alles wat ik weet, weet ik van de radio.

Misschien dat de minister daarom...

Hebt u het niet warm in dat pak?

Wilt u eerst de vrouwen horen of naar het huis van de vermoorde?

Het huis.

- Waar woonde Brown? - Aan een weg verderop.

- Sigaartje? - Nee, dank.

En, wat denkt u ervan?

Niet gek, hè?

Kom daar 's kijken.

Brown was Australiër. Hij woonde hier 15 jaar, sinds kort voor de oorlog.

- Werkte hij? - Nee, hij had geen inkomen.

Niemand heeft hem zien werken. Maar dat is niet uitzonderlijk hier.

We weten wel dat hij met twee vrouwen samenwoonde.

Men sprak altijd over 'Brown en z'n twee vrouwen'.

Moeder en dochter. Gina, de dochter, was z'n vriendin.

De moeder is er later bij gekomen. Hier is z'n lijk gevonden.

Ze hadden 'm de dag voor hun vlucht begraven.

De slager reed vóór de botsing pal achter ze.

Toen hij wilde helpen, waren ze al weggerend met hun koffers.

Hij achter ze aan om te helpen. Ze zeiden dat ze naar het station moesten.

Toen hij vroeg waarom Brown ze niet wegbracht, verspraken ze zich.

We hebben ze op het station aangehouden.

Ze hadden van alles bij zich: sieraden, waardepapieren, buitenlands geld.

Maar geen kleren.

En hier ontdekten we toen dat omgespitte stukje tuin.

Met Brown erin, gekleed en wel.

- Daarna zeiden de dames iets heel anders. - Wat dan?

Dat Brown een paar dagen eerder was thuisgekomen.

Gina had hem van uit haar kamer zien uitstappen.

Hij waggelde. Ze dacht door de drank.

Maar toen hij viel, is ze snel gaan kijken.

- En toen was hij dood. - Morsdood. Messteek in de rug.

Is zij het? Mooie vrouw.

En zij heeft hier drie dagen met een lijk gezeten?

Nou ja, ze hebben 'm na twee dagen begraven.

Glaasje whisky?

- Zaten er bloedsporen in de auto? - Nee, niks.

- Die hebben ze weggehaald, zeggen ze. - Dat kan.

- En het moordwapen? - Volgens de schouwarts...

...gaat het om een stiletto of een keukenmes.

Maar het is niet gevonden.

- Sigaar? - Nee, zeg.

Is dat Brown?

Denkt u dat hij vijanden heeft overgehouden aan z'n verzetstijd?

Dat weet je maar nooit. Zulke lieden zijn nooit zo spraakzaam.

M'n zwager deed er drie jaar over om Radio Londen te vinden...

...en wil daar nu een lintje voor hebben.

- Nog wat? De dames merken 't toch niet. - We gaan.

Een van de vrouwen heeft het gedaan. Voor het geld.

Misschien wel allebei. Ze zijn medeplichtig.

Ze hebben samen het bloed weggehaald, samen het lijk begraven.

En het wapen hebben ze ergens weggegooid.

Zo zie ik het.

- En wat denkt u ervan? - Niks.

Ik luister, ik kijk.

Luisteren is ook best goed.

- Zou ik de sleutels mogen hebben? - Vanzelfsprekend.

U leidt nu het onderzoek.

Ik heb vlakbij een kamer gereserveerd in een familiepensionnetje.

De baas is een vriend van wijlen m'n vader. Wilt u er eerst even langs?

Graag. De dames hoor ik morgen wel.

Dit is de commissaris uit Parijs. Heeft hij de beste kamer?

Kamer 7.

Wilt u echt de aangehouden vrouwen niet horen?

- Gaat u mee uit eten? - Ik ben moe. Ik ga vroeg slapen.

Ik begrijp het. Met al die zon en de mistral.

En dan dat warme pak.

Tot morgen. Rust goed uit.

- Mag ik de gevangenis van u? - Meteen.

- Met Maigret. Mag ik de directeur? - Die is met vakantie. Ik ben alleen.

- U komt toch uit Parijs? - Ik wil de twee vrouwen horen.

- Kunnen ze over een uur bij de villa zijn? - Moeilijk. M'n chef is er niet.

- De onderzoeksrechter gaat daarover. - Ik weet niet waar die zit.

- Dat snap ik. Maar m'n chef is... - Met vakantie, dat weet ik.

Moet ik met Parijs bellen?

- Komt u binnen. - Commissaris Maigret?

We halen de dames weer op als u klaar bent.

Ik breng ze zelf terug naar de gevangenis. U kunt gaan.

Komt u verder.

Ik hoop dat het eindelijk duidelijk is.

Bent u echt speciaal uit Parijs gekomen?

Gaat u zitten.

- We gaan even kletsen. - Ik hoop dat we kunnen helpen.

Gina, wacht eerst tot meneer je een vraag stelt.

Zo hoort dat toch?

- Over Brown... Was hij goed gezond? - Met alle drank?

Nee, als hij naar mij geluisterd had, had hij geen leverproblemen gehad.

- Dus hij dronk? - Hier thuis niet zo veel.

- Maar zodra hij wegliep... - Liep hij weg?

Wij zeiden: Hij is weer de hort op.

- Had hij daar vaak last van? - ledere maand.

In het begin duurde het een dag of vier, soms langer.

En zoals ie thuiskwam...

Smerig, stinkend naar de drank.

- Maar toch liet u hem weggaan? - Hou een alcoholist maar 's tegen.

- En hij moest het geld halen. - Dat haalde hij maandelijks op.

- Een groot bedrag? - Niet bepaald. 2000 francs.

Tegen de 15de was het bijna op. Maar...

...niemand weet hoeveel hij voordien al verbrast had.

- Waar kwam dat geld vandaan? - Geen idee.

- Bent u nooit meegegaan? - Ik ben hem een keer gevolgd.

Dat was mijn goed recht. Maar niks.

Hij had z'n voorzorgsmaatregelen genomen.

Ik heb een keer een taxi drie dagen om de hoek laten wachten.

Maar hij ontkwam. Ik heb toen alleen ontdekt waar hij z'n auto zette.

In de garage bij de haven. Daar haalde hij 'm een week later weer op.

Maar waar hij intussen zat...

En hij is overleden nadat ie weer de hort op was geweest?

Hij was een week weggeweest.

- Had hij geld bij zich? - Het gebruikelijke bedrag.

U zegt dat u bloedsporen in de auto hebt gezien.

Als ik uw verhaal geloof, was Brown onderweg al neergestoken.

Maar hij ging niet naar een arts of de politie, maar kwam hier sterven.

- Waarom heeft u de politie niet gebeld? - Vanwege z'n vrouw.

Die weigerde te scheiden. Anders was Brown allang met Gina getrouwd.

- Kende u haar? - Nee, ze woont nog in Australië.

Ze heeft haar man onder curatele weten te stellen.

Ze zou hier alles in beslag laten nemen, inclusief onze spulletjes.

Ik zou graag het huis willen zien.

Hij sliep op de divan. Dit was z'n rommelkamer.

Vroeger was dit de eetkamer.

Vreselijk dat u het huis zo moet zien. We zijn overhaast vertrokken.

- En boven? - Moeders slaapkamer en de badkamer.

Wilt u kijken?

Is dit z'n jas?

- At hij drop? - Voor z'n adem. Als hij gedronken had.

- Ik kom nog terug. - Hoeven we niet terug naar de cel?

- Zijn we vrij? - Op voorwaarde dat u hier blijft.

Dat beloof ik u. Wacht even...

Een sigaar voor onderweg, commissaris.

Neem het hele kistje maar. William heeft er niets meer aan.

Die dekselse William.

Met inspecteur Boutigues. Zal ik u komen halen?

- Waarvoor? - Wilt u het lijk niet zien?

Jawel. Maar misschien vanmiddag pas. Dat bespreken we zo wel.

De baas hier had het over een restaurant, Café des Rochers.

Spreken we daar af om twaalf uur?

Afgesproken.

En jawel. Ik wist dat die toestand problemen zou gaan geven.

Zo te zien bent u de commissaris uit Parijs die hier voor Brown is.

Ja, hier zette hij z'n auto neer.

En zo'n acht, tien dagen later haalde hij 'm weer op.

- In wat voor toestand was hij dan? - Wat een vraag.

Stomdronken. Dat was ie trouwens altijd.

- Enig idee waar hij heen ging? - Als z'n auto hier stond?

Geen flauw idee. Hij parkeerde hem een tijdje hier.

Geen olie verversen, nog geen wasbeurt.

Hoe laat haalde hij afgelopen vrijdag z'n auto op?

- Kort na vijven. - Wachtte niemand hem buiten op?

- Was hij niet gewond? - Welnee.

Mafkezen zoals hij, daar struikel je hier over.

Deze munten...

Zeggen die je iets?

Die zijn voor gokautomaten. Met de verkiezingen staan die overal.

Normaal gesproken hadden ze nu weg moeten zijn. Normaal gesproken...

Enig idee waar Brown z'n uitstapjes doorbracht?

Geen flauw benul. Hoe kan ik dat nou weten?

Voor gangsters of pooiers heb ik m'n informanten.

Maar iemand zonder strafblad, nee.

Hij kon in een hotel zitten...

...of bij een vrouw of de cafés afstruinen.

Ik zal op het station 's vragen of hij ooit de trein heeft genomen.

Tot zo, commissaris.

Ober?

- Hebt u William Brown gekend? - De man die vermoord is?

Die kwam hier nooit.

En zeggen deze muntjes u iets?

Eens kijken...

Die zijn voor een gokautomaat van een café in de buurt van de haven.

De Liberia... Nee, die trapten daar niet in.

Bij de Liberty Bar maakt u meer kans.

Waarom komt u niet verder?

Eindelijk. Waar komt u vandaan?

Uit Parijs. Recherche.

Allemachtig. Dan was William inderdaad een belangrijk man.

Gaat u zitten. Mogen we dooreten?

- Wie is dit? - Een Zweed.

Geen idee hoe hij heet. We noemen 'm Yann. Hij is steward op de Ardena...

...een jacht dat hier iedere zomer ligt. Nietwaar, Yann?

Hij zegt ja, maar hij verstaat er geen woord van.

Hij komt hier af en toe gezellig eten. De lamsbout en de wijn zijn van hem.

- En zij? - Sylvie, Williams petekind.

Niet officieel. Ben je eigenlijk wel gedoopt?

Jawel.

William had een zwak voor haar. Ze kon haar ellende bij hem kwijt.

Vraag maar. Sylvie weet overal van. En Yann...

- Heeft u de bar al lang? - Twintig jaar.

Ik was met een Engelsman getrouwd.

Door hem werd het hier een trefpunt voor Engelsen.

Maar toen werd het oorlog en toen stierf m'n man.

- En sindsdien? - Niks. Ik ben hier gebleven.

- Heeft u veel klanten? - Alstublieft niet.

Er komen alleen vrienden. Yann bijvoorbeeld en die arme William.

Ze weten dat ik van gezelschap hou. Sylvie...

Pak 's een glas voor meneer.

Williams dood heeft haar nogal aangegrepen.

- Slaapt ze hier? - Soms.

- Wat doet ze voor de kost? - Wat denkt u?

- Maar het is een beste meid. - Wist William ervan?

- Komt ze hier met haar klanten? - Nooit. Hotelletjes zat.

Nee, dank je. Ik moet ervandoor.

Hoe heet u zelf?

Mado. Lekkere wijn?

- Wat wilt u nu precies weten? - Kende u William al lang?

Heel lang. Hij kwam hier al toen m'n man nog leefde.

Hij had geld, een jacht. Veel vrienden en mooie vrouwen.

In de oorlog was ie weg en een paar jaar terug dook ie weer op.

Hij was veranderd. Geen geld meer, geen jacht. Hij had een sombere dronk.

We hebben gepimpeld, gekletst en hij bleef op de bank slapen.

Hij kon niet meer op z'n benen staan. Daarna kwam hij hier regelmatig eten.

- Bleef hij dan lang? - Een dag of drie, vier in het begin.

Hij bracht altijd eten mee. Soms betaalde hij de gas- en lichtrekening.

En hij schoof Sylvie wel eens iets toe, voor kousen.

- Wist u waar hij woonde? - Nee, ik heb 'm nooit iets gevraagd.

Hij praatte nooit over zichzelf. Sylvie, zet je even koffie?

- En hoe kent u haar? - De eerste keer was William hier ook.

Ze had een stel kerels bij zich. Je zag zo dat ze 'n groentje was.

Die mannen werden zo dronken dat ze uiteindelijk zonder haar vertrokken zijn.

Ze huilde.

Ze was voor het zomerseizoen uit Parijs gekomen. Ze had geen cent.

Ze heeft hier geslapen.

Gaandeweg kwam ze steeds vaker.

- Zoals iedereen die hier een keer komt. - Het is hier de zoete inval.

We leven hier bij de dag.

Hoe laat is William hier weggegaan de vrijdag dat hij vermoord is?

Meteen na het middageten. Om een uur of twee, net als nu.

- Zei hij waar hij heen ging? - Nooit.

Was Sylvie hier?

- Die was net voor hem vertrokken. - Hadden William en Sylvie iets...

Nee.

Dat was niks voor hem. Hij nam maar een enkele keer een vrouw mee.

- Waar was jij naartoe? - Werken, bij de haven.

- Pik je daar... - Onder andere.

Was er verder niemand in het café?

Niemand. Het was heet.

Ik heb een uurtje in een stoel zitten slapen.

- Sprak hij wel eens over z'n verleden? - Nooit. Maar het was een gentleman.

- U zei dat hij somber was. - Niet somberder dan ik.

Maar soms drink je te veel, klets je te veel...

...en wil je ineens een potje huilen.

Kom verder. De commissaris doet onderzoek naar William.

Een vriend, Joseph. Hij is ober in het casino.

- Ik kom een andere keer. - Blijf gerust.

Ik heb een tip voor de tweede race.

- Speelt u in de paardenrennen? - Soms. Ik krijg tips van een klant.

Ik ben weg.

Ik ga me aankleden.

Die lieve jongen verliest vast weer.

- Wat had u ineens? - Niks.

Een ideetje.

Nog wat wijn?

Ik neem aan dat u me niet meer nodig hebt.

Tot vanavond.

Let maar niet op die kleine meid. Ik had het vroeger moeilijker met 'n pooier.

Stukje lamsbout?

U doet me aan William denken. Die zat daar altijd.

Hij legde z'n pijp ook naast z'n bord.

Dezelfde schouders, hetzelfde postuur. Net zo uit de kluiten gewassen als u.

U lijkt op hem.

Ik zat op u te wachten.

De zoon van Brown is er. Hij zit in de wol. Hij was in Amsterdam toen...

- Heeft Brown een zoon? - Meerdere.

De familie Brown fokt schapen en exporteert de wol naar Europa.

Eén zoon gaat over de fokkerijen, eentje regelt het vervoer.

De derde woont in Europa en reist de aanvoerhavens af.

- Die is er nu. - Wat zegt hij?

Dat z'n vader snel begraven moet worden. Hij wil morgen weer door.

Van ons mag Brown morgenochtend vroeg begraven worden.

Maar de onderzoeksrechter wil eerst uw toestemming.

- Wilt u Brown vandaag nog zien? - Ik ken hem inmiddels al heel goed.

- Waar wordt hij begraven? - In het dorp, om acht uur.

- Ik zal de zoon waarschuwen. - Weten de vrouwen ervan?

Nog niet. Misschien heeft de zoon liever...

- Is hij niet in de villa geweest? - Daar wilde hij niet heen.

- In welk hotel zit hij? - Het Provençal.

Wilt u hem spreken?

Tot morgen op de begrafenis?

- Ik kom voor meneer Brown. - Ik informeer of hij bezoek ontvangt.

- Mag ik uw naam? - Commissaris Maigret.

Binnen.

Mag ik even? Gaat u zitten.

Een glas port?

U leidt het onderzoek?

- Het is een belachelijke toestand, niet? - Niet echt belachelijk.

Ik bedoel: vervelend. - Een mes in je rug is nogal vervelend, ja.

Alleen pijp.

U weet dat m'n vaders leefwijze nogal...

- ...aanstootgevend was. - Hij was ook verzetsheld.

Dat kan. Maar ons heeft hij bijna geruïneerd.

- Drinkt u niet? - Nee, dank u.

M'n moeder is diep ongelukkig geweest. Ze heeft keihard gewerkt.

Na alle ellende mag haar naam door deze toestand niet besmeurd worden.

- Snapt u? - Geen deining, bedoelt u?

Toch wil ik u wat vragen. Waar was u afgelopen vrijdag?

- Wat denkt u wel? - Niets.

Ik vraag alleen waar u was.

Ik zat in Marseille voor een woltransport.

- U heeft uw vader toen niet gezien? - Nee.

Een laatste vraag. Wie betaalde uw vader maandgeld? En hoeveel?

Ik.

- Hoeveel? - 5000 francs per maand.

- Zegt u dat tegen de pers? - Hoezo? Zou u dat vervelend vinden?

Ik had wat klaargelegd voor het goede doel.

Mado, met commissaris Maigret.

Ik wilde even zeggen dat de begrafenis morgenochtend om acht uur is.

- In het dorp. - Mag Sylvie erheen?

Natuurlijk, als ze dat wil.

Tot morgen.

Mevrouw Martini, met commissaris Maigret.

Ik ben de halve nacht naar een kist op zoek geweest.

De zoon stond op kwaliteit.

- Wat doen die hier? - Leg ik nog wel uit.

- Zijn we niet te laat? - Is Joseph meegekomen?

Waarom niet?

Excuseer.

Zijn we niet te laat? De taxi kwam maar niet.

- Wie is dat? - Dat weet ik niet.

Ze komen toch niet voor de plechtigheid?

Meneer Brown.

Moge hij die zich in de oorlog een held heeft betoond...

...en die z'n leven wilde geven opdat het land dat hij liefhad...

...de vrijheid hervond...

...moge hij nu rusten in de vrede Gods.

Was dat z'n zoon? Ik neem aan dat hij de villa zal willen zien.

Dat zou kunnen.

Waar komen die vrouwen vandaan?

Hoe komen zulke types hier? Kent u ze?

In dat geval...

Ik kom straks even langs.

Rare begrafenis.

Wie heeft de pastoor gevraagd? Z'n zoon?

Terwijl William al een eeuwigheid niet meer in God geloofde.

De plechtigheid ging razendsnel.

Ik had niet eens behoefte om te huilen.

Arme William. Het leek alsof...

- Wat? - Ik weet 't niet.

Alsof het geen echte begrafenis was. Kom mee.

- Weet je al meer over de Liberty Bar? - Niks bijzonders.

De hele buurt is op Mado gesteld. Het was vroeger een mooie vrouw.

Tegenwoordig trekt ze alleen nog niksnutten aan...

...die zich bij haar gaan bezatten.

- En Sylvie? - Nooit problemen.

Ze laat zich regelmatig medisch onderzoeken.

Haar pooier Joseph houden we in de gaten. Maar tot nu toe niks.

Die Brown. Een rare Australische kangoeroe.

Twee vrouwen hier, twee daar. Hij wel.

Ik neem een glas gentiaan. En u?

- Wat is gentiaan? - Kent u dat niet?

Dat is hét aperitief voor mensen die niet meer mogen drinken.

Heerlijk. Ietsje bitter, maar toch fris.

Nou, twee gentiaan dan maar.

Een rare toestand.

Brown zit een paar dagen in de Liberty Bar.

Hij eet en drinkt met Mado, terwijl Sylvie half naakt in- en uitloopt.

Vrijdag om twee uur vertrekt hij.

Om vijf uur haalt hij z'n auto op. En een kwartier later...

...zakt hij bij z'n villa dood in elkaar...

...met net als anders 2000 francs op zak.

Wie had belang bij z'n dood?

Je zou net als menigeen hier aan een spionagezaak gaan denken.

Ik geloof dat ook niet.

Als zulke lui zich van iemand ontdoen, laten ze het op een ongeluk lijken.

Ze laten iemand met een mes in z'n rug niet naar huis gaan. Dat denk ik.

Lekker.

Waarom is die arme man vermoord?

Hij was een verzetsheld.

Hij had genoeg aan z'n maandgeld en viel niemand lastig.

Waarom mocht hij z'n laatste jaren niet rustig met z'n vrouwtjes slijten?

Ik ben net als u. Ik geloof niets en niemand.

En ik ben blij dat ik het onderzoek niet leid.

Trouwens, ik heb de foto's waar u om vroeg.

- Nee, ik betaal. - Geen sprake van.

Moet u weg? Heeft u een idee?

Ik wil weten wat hij gedaan heeft in de drie uur...

...tussen de Liberty Bar en de garage.

Kent u...

...deze twee mensen?

Kent u deze man?

Weet u het zeker?

En de vrouw?

Ook niet.

- Kent u deze man? - Nooit hier gezien.

En zij?

Sylvie is boven.

Alleen?

Albert?

Is Sylvie er nog? Kamer 7.

Hebben ze iets te drinken besteld? Nee?

Ze zijn zo klaar. Als u wilt wachten...

- U was toch bij het kerkhof? - Ja. Hoezo?

Is uw klant Australiër? Staat u op hem te wachten?

- Waarom? - Politie.

Ja, hij huurt me sinds gisteren per dag.

- En hij is nu binnen? - Ja, met een meisje, denk ik.

Arresteer 'm niet voor ik m'n geld heb.

- Laat me los. - Kleedt je klant zich aan? Kom mee.

Ga zitten.

Is Harry Brown nog boven?

Wat bedoelt u?

Dan wachten we samen op 'm.

Hij heeft kennelijk geen haast.

Ken je hem al lang?

- Moet u luisteren... - Ik luister.

Wacht Joseph ergens op je?

- Joseph? - Ja, Joseph.

Zeg het maar.

Hallo, commissaris.

Kom mee.

Bel het politiebureau. Jij wacht hier.

Met commissaris Maigret. Ik zoek inspecteur Boutigues.

Ga naar het hotel van Harry Brown en dring erop aan dat ie op mij wacht.

- Hou 'm desnoods tegen. - U kunt op me rekenen.

- Jij gaat met mij mee. - Arresteert u mij?

Ga zitten.

- Wat wil je drinken? - Maakt niet uit.

Twee bier, graag.

- Hoeveel is dat? - Twee francs.

Geen geld bij me. Mag ik?

- Wat is dit? - M'n verdiensten van vandaag.

We gaan eens met Mado babbelen.

Lopen.

- Wegwezen. - Kom je morgen weer, Yann?

- Zitten. - Zijn jullie elkaar tegengekomen?

Inderdaad, we liepen elkaar tegen het lijf.

- Dit is minstens 20.000. - Waar komt dat vandaan?

- Vraag haar maar. - Van een klant.

Twintig mille voor een wip? Dat is zelfs te veel voor Harry Brown.

Mensen worden voor minder vermoord.

Blijf zitten.

Voor de dag ermee.

- Ik heb alle tijd. - Ik zeg niks. Helemaal niks.

U blieft?

Een pils.

Er is geen bier.

Geef dan maar port.

Hoeveel is dat?

Twee francs.

En, dat geld?

Kerels... Hij zag haar op de begrafenis en viel op haar.

Hij is rijk.

Ik heb alle tijd.

Verdomme.

Kom verder.

- Ga zitten. - Wat is er?

- Waar kom je vandaan? - Drie keer raden.

Van de prefectuur.

Ik heb m'n identiteitsbewijs laten verlengen.

Ambrosini...

- Heb je Harry Brown ontmoet? - Ik?

Ja. Heb je Brown dinsdag of woensdag gezien, kort voor de moord op z'n vader?

- Wat bedoelt u? - Dat weet je best.

En iedereen weet dat je Sylvie's pooier bent.

Hangt van de definitie af. We hebben wel eens...

Mond dicht. Waar komt dat enorme bedrag vandaan?

Geen idee. Ik neem aan dat Sylvie het verdiend heeft.

Het is een mooie meid.

Ik hou jullie allebei aan.

Zoals u wilt.

Commissaris Maigret. Sluit ze apart op.

Ik kom ze morgen weer horen.

- Hij is boven. - Weet hij ervan?

Hij reageerde niet verbaasd. Ik dacht dat ie zou protesteren...

- Wacht ik hier op u? - Als je wilt.

Geen deining.

Vooral geen deining.

Binnen.

Heeft u even?

Je kunt gaan.

Whisky?

U wilt weten waarom ik dat meisje vanmiddag ontmoet heb, nietwaar?

Heel eenvoudig: om dit van haar te kopen.

Een testament, getekend door m'n vader.

En ten gunste van wie?

Van de vier vrouwen die ik vanochtend gezien heb.

U moet daarom lachen, zie ik.

Dat zou uw vader ook gedaan hebben.

U heeft gelogen. U heeft uw vader kort voor z'n dood wel gezien.

Dat klopt.

M'n moeder en m'n oom hadden hem onder curatele laten stellen.

Maar hij vocht dat aan. Al vijftien jaar...

...kunnen wij daardoor nog steeds geen echt goede zaken doen.

Hoeveel heeft u uw vader geboden om uit beeld te verdwijnen?

- Een miljoen. Maar hij weigerde. - Waarom?

Om ons het leven zuur te maken.

Hij zou ervoor zorgen dat hij ons ook na z'n dood nog kon dwarszitten.

Vandaar dat testament.

Hij kon z'n vrouw en kinderen niet onterven...

...maar over een deel van z'n bezit mocht hij beschikken.

Dus toen bent u dat testament vanmiddag gaan kopen...

...voor 20.000 francs. Kende u de inhoud?

Vanochtend wist ik nog van niks.

Toen ik hier kwam, wachtte een man mij op.

Hij was bij de begrafenis geweest, maar hield zich afzijdig.

Hij liet een kopie van het testament zien. Als ik het origineel wilde...

...moest ik met 20.000 francs naar hotel Beauséjour.

U wilde het testament vernietigen om uw familie vrij spel te geven...

...zodat ze het vruchtgebruik van z'n vermogen zouden krijgen.

- Hoe groot is dat? - Dat weet ik niet precies.

Dat wordt altijd gezegd als het om veel geld gaat.

Meneer Brown, ik moet u vragen om ter beschikking van de politie te blijven.

- Verdenkt u mij? - Waarvan?

Van het inhuren van moordenaars...

...om uw familie waardigheid en welvaart te schenken?

Tot ziens.

Weet u wat de hoteldirecteur net vertelde?

Dat Harry Brown hier ergens een maîtresse heeft.

Een weduwe of gescheiden vrouw van een jaar of 30.

Hij huurt een villa voor haar op Cap Ferrat. Nou, nou...

- Zo vader, zo zoon. Grappig, hè? - Zet een mannetje op hem.

- Verdenkt u hem? - Dat weet ik niet.

U bent de baas.

M'n chef zei nog zo: Doe wat Parijs zegt. Waar gaan we heen?

Naar de villa van Brown. Daarna mag jij naar huis.

Bent u het... Kom binnen.

- Moeder... - Goedenavond, commissaris.

De heer Petitfils, directeur van het grootste villa-verhuurbedrijf.

Sinds ik die twee vrouwtjes op de begraafplaats gezien heb...

...ben ik achterdochtig.

Vandaar dat ik meneer Petitfils om advies heb gevraagd.

Ook hij vindt dat we een inventaris moeten opstellen.

Waarvan?

Van alle voorwerpen en meubels die van mij zijn. En van die van William.

- We zijn al vier uur bezig. - Wilt u iets drinken?

- Ik kwam alleen zeggen... - Wat?

Dat ik morgen de moordenaar hoop in te rekenen.

Zo snel al?

Heeft u de zoon nog gezien? Wat zegt die?

Wat gaat hij doen? Komt hij alle spullen weghalen?

Dat weet ik niet. Ik denk van niet.

Het zou een schande zijn. Die lui zijn steenrijk.

Ik laat u verdergaan.

Dat tafeltje daar en die lamp...

...die had ik in Toulouse al.

- Heb je Mado niet gezien? - Nee.

Bent u de commissaris?

Ik heb een boodschap voor u. Mado is zo terug. Of u op haar wacht.

- Weet je waar ze heen is? - Nee.

Bedankt.

Het politiebureau? Met Maigret.

Hebben m'n twee arrestanten bezoek gehad?

Van een wat ordinaire vrouw in een rode jurk.

- Bij wie is ze geweest? - Bij allebei.

Ze had sigaretten bij zich. We hebben het niet geweigerd.

- Was dat lang geleden? - Ruim twee uur.

Mag ik hotel Provençal van u?

Met commissaris Maigret. Heeft meneer Brown bezoek gehad?

Ja, een kwartier geleden. Van een vrouw in een rode jurk. Ze leek aangeschoten.

Ze is net weg.

Was u daar al?

Kom verder.

Arme Sylvie. Het zijn altijd de verkeerden die hangen. Ik had nog gewaarschuwd.

Gaat u zitten. Ik kleed me even om. Ik ben zo terug.

Bent u daar? Let maar niet op de rommel. Met alle toestanden...

Ik weet niet eens of ik wel gegeten heb.

Het zit me niet lekker dat Sylvie vastzit. Hoe moet dat nu verder?

Sliep William hier?

Ik heb alleen deze kamer en twee beneden.

- Sliep hij op de bank? - Dat hing ervan af.

Soms sliep ik daar.

- En Sylvie? - Bij mij.

M'n voeten zijn weer opgezet.

Gaat u zitten.

Vertel eens, Mado.

Wat zei Sylvie vanmiddag toen ik even achter de bar stond?

Ik heb gevraagd waar die 20.000 francs vandaan kwamen.

Ze zei dat het een zwendeltje van Joseph was.

En vanavond in de cel?

Hetzelfde. Ze vraagt zich af waar Joseph mee bezig is.

Is ze allang met Joseph?

Wat heet? Ze wonen niet samen.

Mannen als Joseph lopen altijd te ritselen.

En uiteindelijk draait de vrouw ervoor op.

Sylvie had moeten luisteren.

Waarvoor heeft Joseph je naar Harry Brown gestuurd?

Om te vragen of hij ze vrij kon krijgen. Want anders...

- Wat? - Geen idee.

Hij peinsde er niet over.

Hij zei dat als ik z'n pad nog eens kruiste, hij me zou laten oppakken.

Heeft u sigaretten?

Ik rook alleen pijp.

Ik heb vast nog wel ergens een pakje liggen.

Gaan ze nog steeds naar de Elzas?

Wie? Waar heb je het over?

Over de vrouwengevangenis in Haguenau.

Daar schijnt het zo streng te zijn dat veel vrouwen zelfmoord plegen.

Geen sigaretten meer. Sylvie heeft ze vast meegenomen.

- Is zij bang voor de gevangenis? - Geen idee. Ik wil nog wat drinken.

Zo meteen, als je me alles verteld hebt.

Ik wist wel dat ik last zou krijgen. Ik heb niets te verbergen.

In tegenstelling tot Joseph en Brown junior.

Hij dreigt maar raak.

Vanavond...

...is me veel duidelijk geworden.

Ik weet waar die 20.000 vandaan komt. Brown heeft ze betaald.

Waarvoor?

Ik ben niet zo dom als ik lijk.

- Toen de zoon hoorde van 't testament... - Wist jij daar ook van?

Natuurlijk. Vorige maand hebben we het er met z'n vieren over gehad.

Met z'n vieren? William en u, en Joseph en Sylvie?

William was jarig. We hadden flink gepimpeld.

Als hij dronken was, vertelde hij altijd over Australië, z'n vrouw, z'n zwager.

Hij zei dat ze na z'n dood op hun neus zouden kijken.

Hij haalde z'n testament tevoorschijn en las een stukje voor.

Niet alles. Niet de namen van de andere twee vrouwen.

Maar hij beloofde dat hij met het testament naar de notaris zou gaan.

Weet je zeker dat het vorige maand was?

Kende Joseph Brown junior toen al?

Misschien wel. Met hem weet je dat maar nooit.

Heeft hij hem getipt?

Dat heb ik niet gezegd.

Maar stel dat Joseph Harry Brown van het testament verteld heeft.

Brown is zakenman, die wist dat z'n vader 'n nieuw testament kon maken.

Behalve als ie dood was.

Dus wie weet...

20.000 vooraf en 20.000 na Williams dood.

Voor zoiets krijg je je geld nooit in één keer.

- Was Sylvie op de hoogte? - Geen idee.

Werd er aangeklopt? Wilt u even gaan kijken?

Wat denk je, Mado?

Wat kan William op de dag van z'n dood tussen twee en vijf uur gedaan hebben?

Sylvie was kort voor hem weggegaan. Misschien hebben ze...

- Wie? - Sylvie en William.

- Waar denkt u aan? - Geen idee.

Misschien hadden ze ergens afgesproken. Sylvie is 'n mooie meid.

Ze lokt William naar een goeie plek, waar Joseph hem vermoordt.

Een paar dagen later geeft Harry Brown Sylvie in een hotel de rest van het geld.

Ja.

Hier is het.

- Heeft ze veel pijn? - Niet na wat ik haar gegeven heb.

- Beseft ze wat er gebeurt? - Zo te zien niet, maar...

Ze was stomdronken. Ik vroeg me af of de pijn haar ontnuchterd had.

Vertel eens, dokter. Hoe is ze er echt aan toe?

Ze maakt het niet lang meer. Haar hart is op.

Bovendien is het vergroot.

En haar bloeddruk is enorm hoog.

- Hoe lang geeft u haar nog? - Vijf à zes maanden.

Op voorwaarde dat ze zich rustig houdt en een streng dieet volgt.

- En uiteraard geen drank. - En anders?

Dan geef ik haar nog geen maand. Hooguit.

- Ik kom morgenochtend terug. - Dank u.

Met commissaris Maigret. Breng arrestante Sylvie naar de Liberty Bar.

Ja, meteen.

Voel je je wat beter?

Blijf bij me. Ik ben bang. Waar is de dokter?

- Ik ga toch niet dood? - Rustig maar.

- Wat is er gebeurd? - Rustig.

U kunt gaan.

Mado, lieve Mado...

Het is haar schuld.

Dat hoertje.

Ik haat haar.

Weet u hoe ze me noemde? Het ouwe mens.

Kalm nou maar, Mado.

Maar als ik het gevang in moet, ga jij ook.

U neemt het voor haar op omdat ze jong is. Heeft ze al naar u gelonkt?

William sliep niet op de bank, hè?

Hij sliep bij mij in bed. William was m'n minnaar.

Hij kwam speciaal voor mij.

Zij sliep op de bank.

Ik hield van William en hij hield van mij.

We waren gelukkig samen.

Ik had niks in de gaten. Liefde maakt blind.

Ze gedroeg zich uitdagend.

Vrijdag na het middageten begon ik het in de gaten te krijgen.

Toen Sylvie wegging, knipoogde ze naar William.

Kort daarna stapte hij ook op.

Terwijl hij anders altijd tot 's avonds bleef.

Ik heb niks gezegd. Ik heb me aangekleed.

Ik wist waar ze op hem wachtte. In hotel Beauséjour.

Ik stond daar op straat, terwijl ik maar één ding wilde:

Op hun deur kloppen en Sylvie smeken om hem los te laten.

Ze kwamen samen naar buiten. William zag er heel anders uit.

Jonger.

Ik wist dat hij terugging naar die andere vrouwen. Ik wist waar die villa lag.

Ik ben naar de Liberty Bar gegaan...

...heb daar een mes gepakt en ben in een taxi gestapt.

Ik heb me halverwege laten afzetten. Even later reed William langs.

Hij stopte.

Ik ben bij hem ingestapt.

Ik heb gestoken...

...en gestoken.

Ik weet niet hoe hij weg heeft kunnen komen.

Ik stond daar alleen midden op de weg.

Ik ga niet naar de gevangenis. Wat jullie ook doen.

Ik weet dat ik de pijp uitga.

Het komt allemaal...

...door die slet van een Sylvie. Ze kan doodvallen.

Het spijt me, Sylvie.

Waarom zei ze dat? Hij zat juist achter mij aan.

Hij zat me al maanden verliefd aan te kijken.

Hoe kon ik weigeren wat ik dagelijks met vreemden doe?

Is ze erg ziek?

- Hoe gaat het? - Ze slaapt.

Blijf bij haar. Zeg straks dat ik weg ben en niet terugkom.

Zeg maar dat ze gedroomd heeft. Het was een nachtmerrie.

Dat snap ik niet.

Ze heeft hoogstens nog een half jaar te leven.

Als ze tenminste niet meer drinkt.

Ik zal voor haar zorgen. Dat beloof ik.

En Joseph?

- Ben je aan hem gehecht? - Ja. Zonder een man red je 't hier niet.

- En William? - Dat is wat anders. Hij was anders.

Zorg ervoor dat niemand ooit nog van de Liberty Bar hoort.

Dat had ik niet achter u gezocht. Mado is het beste mens dat ik ken.

Uw vader is het slachtoffer geworden van roofmoord. Ooit pakken we de dader.

- En het testament? - Dat hou ik.

Ik heb besloten om hen financieel tegemoet te komen.

Twintig mille per persoon.

M'n secretaresse brengt u vandaag de cheques.

U moet snappen dat het me niet om het geld gaat.

Ik wil geen schandaal. Want als die vier vrouwen...

Ik snap het.

Denkt u dat dat bedrag voldoende is?

Zeker wel.

U heeft uw glas niet leeggedronken.

Commissaris...

...ik heb even gedacht dat u een tegenstander was.

Medestander noch tegenstander. Ik moest deze zaak oplossen.

Tot ziens.

- En het testament? - Vergeet dat maar.

Joseph is op uw verzoek vrijgelaten.

Sorry dat ik het vraag, maar...

Wat bedoel je?

Het is voorbij.

William Brown is vermoord door een onbekende die 'm wilde beroven.

- Maar... - Er is geen maar.

Er mocht geen deining van komen. Dat is gebeurd.

- Maar toch... - Voor twijfel is geen plaats.

- Ziet u die jonge vrouw daar? - Waar?

U raadt nooit wie dat is.

De dochter van Morrow.

Morrow, die van de diamanten.

Een van de rijkste mensen ter wereld.

- En? - En? Dat is het.

O...