Original subtitles

CURTAIN CALL

Kumusta ang biyahe?

IKAAPAT NA BAHAGI

Mabuti naman.

Teka, Se-yeon.

Ang kotseng ipinadala mo para sunduin ako… Ano iyon?

'Yung malaki at itim na kotse?

Sa kotse kasing iyon

kapag inihiga ko nang kaunti ang upuan, maaari ko nang iunat ang mga binti ko.

Napakakomportableng biyahe.

-Ikaw na talaga. Salamat. -Mabuti naman.

Binibining Park Se-yeon.

Sir. Ano'ng maitutulong ko?

Mukhang malapit ka sa isang taong hindi ko pa nakikilala.

Ganoon pala. Tatawag ako ng manager para sa iyo.

Hindi ako nagtatrabaho ngayon, at may personal akong kailangang gawin.

Eksakto.

Tinawag kita dahil mukhang pribado iyon.

Ah…

-Ano'ng nangyayari? -Ako ang lalaking ikakasal kay Bb. Park.

Ano?

Mukhang malapit ka sa babaeng papakasalan ko. Sino ka?

Se-yeon.

Totoo ba lahat ang sinasabi niya?

-Hindi, Moon-seong. Huwag kang mag-alala. -Narinig mo ba iyon?

Nabalitaan ko nga ang tungkol sa pinsan mo na galing sa North Korea.

Nahirapan ka sigurong tumawid sa hangganan.

Aalagaan kita na parang sarili kong kapatid.

Magkwentuhan tayo habang umiinom ng tsaa?

-Bae Dong-jae. -Ano?

Ah,

ngayon lang tayo nagkita, 'di ba?

-Oo naman. -Pero hindi ka pormal makipag-usap.

Hindi ba't parang mas malapit tayo kapag ganito?

Sa pinanggalingan ko, hindi kami sumasagot sa walang-galang.

Se-yeon.

Tara na.

Pasensya na sa hindi ko pakikipag-usap nang pormal.

Naisip ko na mas maganda kung magiging mas malapit tayo.

Hindi ko pa siya nakikitang ganoon.

Ano sa tingin mo?

Ang masasabi ko lang

na kamangha-mangha kayo ni Lola.

-Moon-seong. -Bakit?

Pasensya na.

Teka. Ano'ng ginagawa mo?

Kailangan kong maglinis.

Hindi pwede!

Ako ang nakabasag sa tasa, at mas bata ako sa iyo.

Bakit kailangan mong makialam sa kalat ko?

Pasensya na.

Ayos ka lang? Nasaktan ka ba?

Ayos lang ako.

Nakakagulat iyon.

Lakad ka nang lakad, inaasikaso ang lahat,

pero parang hindi mo alam kung paano alagaan ang sarili mo.

Baka dahil sa ugali ko bilang hotelier.

Pero hindi ko naisip iyon sa ganoong paraan,

ni walang nagsabi sa akin niyon.

Sana gano'n nga lang.

Ano?

Hindi, wala lang.

Sabihin mo lang sa akin kung ano ang gagawin mula ngayon.

Talaga?

Hindi ba't ganoon ang ginagawa ng nakababatang kapatid?

Kahanga-hanga.

Naiinggit ako dati sa mga kaibigan ko na may mga nakababatang kapatid.

Naiisip ko rin dati kung gaano kasaya

kung may kapatid ako, matanda man o mas bata.

Ibig kong sabihin, noong bata pa ako. Pero ngayon…

Sige lang at uminom ka.

Jun, napakaganda ng hotel ninyo. Mukhang okupado lahat.

Sigurado iyan.

Pero hindi ko maintindihan,

kung bakit mo sinusubukang ibenta pagkatapos ng engrandeng pagbubukas ninyo.

Oo.

Tama na 'yan. Tigilan n'yo na. Sa susunod ulit.

Heto na ang juice mo.

Sinusubukan mo ba talagang ibenta ang hotel para sa pera?

Hindi pa ba sapat ang pera mo?

Ano bang gusto mong malaman?

Ibig kong sabihin, ang Nakwon ay simbolo ng pamilya natin.

Isa pa, alam ng Bilton kung gaano kaganda ang hotel na ito.

Kaya nga ibinebenta ko.

Ano'ng ibig mong sabihin? Pero bakit?

Bakit ganoon?

Lagi mo na lang akong tinatalikuran habang nagsasalita ako.

Dito ka lang

Sa daan

Na dapat tahakin ng isang asawa

Kakaiba talaga na kahit doon ay kinakanta iyan ng mga tao.

Hindi po ba, ma'am?

Isang awit ito bago ang paglaya.

"The Enlightenment Song" ang tawag dito. Madalas nila itong pinapatugtog noon.

Ganoon pala.

-May iba pa ba? -Oo, may isa pa ba?

Hindi ako sigurado kung alam ninyo ang kantang ito.

Ang mga maliliit na brier

Ay namumulaklak

Ang lupain ng Timog ay ang bayan ko

Isang maliit na kubo

Sa burol

Na-mimiss ko ang lahat

Kagat ang lilang laso

Sa pagitan ng mga ngipin ko

Basang-basa sa luha

Ang galing niya kumanta.

Umaawit ka dati

Mga kanta ng paalam sa akin

Hindi kita makakalimutan

Ang galing mong kumanta.

-Pwede kang maging mang-aawit. -Wow, talaga.

Hindi ko pa siya nakikitang ngumiti nang ganyan.

Sapat na sa akin iyon.

Se-yeon, paanong naging napakalaki ng isang hotel?

-Se-yeon. -Ano?

May cellphone ako.

-Saan mo nakuha iyan? -Ibinigay ito ni Kaibigang Sang-cheol.

Mabuti iyon.

Hindi ba ito ang sagisag ng kapitalismo?

Pwede ko bang makuha ang numero mo?

Gusto mong makuha ang digits ko, ha?

Digits? Ano iyon?

Digits. Parang mga numero.

Tama. Digits, parang mga numero.

"Gusto mong makuha ang digits ko, ang numero ko."

Kung ganoon, gusto kong makuha ang digits mo.

Sige.

Ito ang numero mo?

-Hi, Moon-seong. -Se-yeon, naririnig kita.

-Naririnig mo ba ako? -Oo, naririnig kita.

Teka. May sasabihin ako sa iyo.

-Uy. -Ano?

May problema tayo.

-Ano? -Kailangan nating maglaro ng golf bukas.

Ano bang sinasabi mo?

Bwisit. Ganito kasi.

Golf?

Oo.

Ibig mong sabihin, humahampas ng bola habang naglalakad at nasusunog ang mukha

sa ilalim ng nakakapasong araw?

Sikat na sikat ang golf ngayon.

Ano ang kinalaman niyon sa akin?

Walang tatalo sa golf pagdating sa pakikipagkilala.

Hindi pwede. Ayoko.

Paano ako makakapaglaro kung hindi ko pa iyon nagagawa noon?

Kaya nga tuturuan kita.

Kapag may sapat na kaalaman ka na, mas mabilis kang gagaling sa paglalaro.

-Hindi ako interesado. -Isama mo rin ang asawa mo.

Maraming mag-asawa ang naglalaro nang magkasama.

Ah,

kailangan naming pag-usapan iyon ng asawa ko.

Tara na.

Kaya hindi ako agad nakatanggi sa kaniya.

'Wag mo akong tingnan nang ganyan.

Napagpasyahan na ito. Kailangan nating maglaro ng golf bukas.

Hindi ang paglalaro ng golf ang problema.

Ang totoong problema ay…

-Nakakapuntos ako ng 80. -Ano?

Magaling talaga ako.

Alam mo bang mahirap magkunwaring hindi mahusay na maglaro?

Syempre, alam ko.

Iyon ang problema.

Ikaw?

Ano?

Hindi ka marunong mag golf, ano?

Marunong ako.

Ano?

Bakit ka maglalaro?

Bata pa lang ako, ang mga magulang ko…

Hindi na mahalaga iyon.

Hindi tayo pwedeng pumunta.

Hindi natin pwedeng ipagsapalaran iyon.

-Sabihin natin na may sakit ka. -Bigla?

Sabihin mo, masakit ang tiyan mo at hindi ka makakasama.

Okay, sabihin natin iyon.

Moon-seong.

Se-yeon.

Heto.

Para sa inyo ito.

-Ano ang mga ito? -Kailangan ninyo ng damit na pang-golf.

Makakatulong sa inyo ang mga damit na ito.

Talaga?

Siguraduhin ninyong isusuot n'yo yan bukas. Ikaw din, Jin-suk.

-Salamat, Se-yeon. -Walang anuman.

Nakikita mo ba ito?

Kailangan nating pumunta bukas.

Mukhang ganoon na nga.

Ang sakit ng ulo ko. Ano'ng gagawin natin?

Jae-heon.

'Yung isang kamay ang gamitin mo.

-Ano? -Gamitin mo 'yung mahinang kamay mo.

Sa ganoon, hindi ka makakapaglaro nang maayos kahit na subukan mo.

Subukan mo.

Ganito dapat ang hawak,

pero ang kabaligtaran…

Hindi na ako makakapaglaro!

-Tama? -Ito ang gagawin ko.

Sabi mo abala ka. Halatang nagsanay ka.

Hindi ako nagsanay.

Bagay sa inyo.

Sabi nila makikita sa pananamit kung ano ka. Hindi kayo nagkakamali.

Gusto mo bang subukan ito?

Hindi ko ito natutunan nang maayos.

Magsaya ka lang muna. Mas lalakas ang loob mo mamaya.

Tama ka. Ikaw muna.

Dahan-dahan mong hawakan gamit ang kanang kamay mo.

Iunat mo muna.

Tama iyan.

At pagkatapos ay dalhin mo rito.

Ayos! Birdie!

BIRDIE

Parang hindi mo unang beses naglaro.

Ang "Soksalssusigae" ay pagkasanay na gawin ito.

"Soksalssusigae?"

Soksalssusigae ang tawag mo sa putter?

"Birdie" lang ba ang tawag sa birdie?

Oo. Narinig ko rin. Sabi mo "birdie".

Ppar ang tawag dito sa North Korea.

Ginagamit namin ang Kanluraning termino para sa "birdie".

Teka. Sandali lang.

Tama. Bakit hindi mo siya tulungan?

Mali ang hawak mo.

-Tingnan mo. -Ganoon pala.

Ilagay mo muna rito ang kanang kamay mo,

pagkatapos ay ibalot mo rito ang hinlalaki mo.

At pagkatapos…

Paano si Se-yeon?

Gusto niya siyang alagaan dahil kapamilya siya.

Isang pinsan na hindi niya pa nakikilala mula sa North Korea.

Sabi niya, "Gusto kong tumira ka rito kasama namin habang buhay."

Magsalita ka naman, pakiusap.

Pamilya man siya o hindi, hindi pa tayo nakakasiguro.

Ano'ng sinasabi mo?

Paano natin malalaman na siya talaga si Ri Moon-seong?

Ano?

Biglang lumitaw nang eksaktong eksakto ang apong hinahanap niya?

Hindi basta-bastang nangyayari ang ganito nang nagkataon lang o himala.

Sinasabi mo bang

maaaring ang pinsan nating si Ri Moon-seong

ay isang con artist?

Masyado kang nanonood ng TV.

Hindi ganoon iyon.

Park Se-gyu.

Noong nagpasya kang hindi makisali

sa hotel o sa pamilya, iginalang ko ang desisyon mo.

Oo, alam ko.

Gayunpaman, kung tatanggi kang pumanig kanino man o protektahan ang kahit ano,

kapag nawala sa iyo ang mga bagay na isinawalang-bahala mo, wala kang masasabi.

Ano'ng ibig mong sabihin? Mawawalan ng ano?

Totoo man siya o peke,

isipin mo na lang kung ano ang mangyayari kapag nanatili siya.

Pinuntahan mo ako dahil nababalisa ka.

Hindi ikaw ang unang tumatawag sa akin.

Pinsan, ano ito?

Pasensya na.

Sana hindi ko nagising ang asawa mo.

Hindi ko alam kung nagising ba siya o hindi.

Masyado pang maaga.

Hindi tama na matulog sa ganitong oras sa demokrasyang ito… iyon, sa South Korea.

Dadalhin kita sa ilang magagandang lugar. Tara.

Gusto kong maayos na ipakita sa iyo ang Seoul.

Ngayon, sa kalagitnaan ng gabi?

Hindi mo alam kung gaano ka katagal dito,

kaya tamasahin mo ang buhay dito bago kayo bumalik.

Siguradong hindi ka pa nakakakita ng ganitong lugar. Kahanga-hanga, 'di ba?

-Oo. -Nahihiya ka ba?

Magsaya tayo!

G. Ri. Moon-seong Ri…

ano'ng gusto mong gawin?

Ano'ng ibig mong sabihin?

Nakasama mo na muli si Lola at may pamilya ka rito ngayon.

Gayunpaman, ang bagong pamilya mo ay hindi katulad ng ibang pamilya.

Kaya hindi ba't magandang pagkakataon ito para gawin ang hindi mo pa nagagawa

pero gusto mong gawin?

Gusto ko lang mamuhay ng disente at tahimik kasama ang asawa ko.

Sino'ng gustong mamuhay nang maingay at nakakabaliw?

Disente ka.

Ano'ng gusto mo?

Ako? Wala akong gusto na kahit ano.

Nasa akin na ang lahat.

-Dahan-dahan lang. -Dahan-dahan lang.

Alam mo ba?

Gusto namin ni Se-yeon na narito ka. Ang kapatid ko lang ay parang…

Ibig kong sabihin, panganay kasi siya.

Naghihinala siya sa iyo.

-Ganoon ba? -Kaya may ideya ako.

Patunayan natin iyon.

Siguradong maaayos agad ito ng DNA test.

-DNA test? -Ah, wala kayong ganoon?

Ah, isang paternity test.

Marami kaming paternity test dito.

Maglalagay kami ng ilang hibla ng buhok sa isang makinarya

at malalaman kaagad kung kapamilya ka o hindi.

Ano? Tara.

Ay, naku!

Pinsan!

Nakakadismaya naman.

Pumunta ako rito para makita ang lola ko,

at iyan ang sasabihin mo sa akin?

Kumalma ka lang. Maupo ka.

Maupo ka.

Alam ko ang pinagdaanan mo. Syempre alam ko.

Kaya nga dapat alisin mo ang kahit na ano mang pagdududa.

Pagkatapos ay tamasahin ang buhay mo nang kumportable rito sa Timog.

Alam ba ito ni Lola?

Alam ba niya na pinaghihinalaan n'yo ako at nagsasabwatan laban sa akin?

Bakit ang seryoso mo bigla?

Ginagawa ko ito para sa iyo.

-Kaya 'di madaling maging isang bansa uli. -Hindi ako interesado!

Ni hindi mo alam kung saan ka pupunta.

-Bitiwan mo ako. -Huy, babe.

Se-gyu.

Ang tagal na no'ng huli tayong nagkita. Hindi na kita nakikita palagi.

Tama. Wala akong ideya kung bakit.

Pasensya na. Mas gumanda ka simula no'ng huli kitang nakita.

Nabalik ba niyon ang memorya mo?

Baka naaalala kita, baka hindi. Bakit kailangan mong manakit?

Ano'ng sinabi mo?

-Hindi! -Halika rito!

-Sandali lang! -Peste ka!

Teka. Kumalma ka! Kaibigan!

Sino ka?

Pinsan ako ng lalaking ito!

Se-gyu, ayos ka lang?

Nagpapatawa ka.

Teka.

Ano ba?

Hindi ako! Wala akong pake sa'yo!

Halika rito.

-Teka. -Bitiwan mo ako!

Bitiwan mo ako! Mag-usap tayo!

Pinapasakit mo ang ulo ko!

Kasing lakas ng toro ang babaeng iyon. Sino ba iyon?

-Hindi ko alam. -Ano?

Sinubukan kong alalahanin, pero wala talaga akong ideya.

Paano ka nakakatawa kung nasabunutan na nga tayo?

Isa ito sa mga paborito kong lugar. Masyado na akong mahihiya na bumalik.

Se-gyu,

hindi ka ba talaga interesado sa negosyo ng hotel?

Oo. Masarap ang buhay kung wala iyon.

Sa mga teknikal na termino, tinatawag namin 'yung "hayahay".

Lahat sila ay gustong makamit ang kanilang layunin at sinusubukang may magawa.

Kailangan ba talaga iyon?

Walang nakakaalam kung ano ang mangyayari.

Papagurin mo ang sarili mo sa trabaho, at bigla ka na lang mamamatay.

Gaano kawalang kabuluhan at kahiya-hiya iyon?

Hindi ba magiging mas walang kabuluhan kung hindi mo susubukan

dahil sa tingin mo ay walang kabuluhan?

Nakarating ako rito

para lang makita si Lola nang hindi ko alam kung ano'ng aasahan ko.

Hindi ba't mas nakakatakot

na magsisi na wala kang ginawa kaysa maramdamang walang kabuluhan lahat?

Kaya

lumabas ka kasama si Se-gyu sa kalagitnaan ng gabi?

Oo. Siya iyon, si Se-gyu. Ang pinaka kakaiba sa kanila.

Dinukot ako at tinanong, at sobra akong nabalisa.

G. Jeong, kailangan mong magbayad ng doble para sa panganib.

-Dinukot ka at tinanong? -Oo.

Dinala ko siya sa isang club kagabi.

Sinabihan ko ang pinsan natin na magpa-DNA test

para maalis natin ang hinala at mapanatiling simple ang lahat.

Magandang ideya iyon.

-Kaya? -Ano'ng ibig mong sabihin, "kaya"?

Sinabihan ko siyang bigyan ako ng buhok.

Ano?

Nagulat siya no'ng una.

Hindi pa kita ganoon katagal na kilala

pero sa tingin ko…

masaya kang kasama.

Ang sinubukan kong gawin ngayong gabi ay hindi…

Para hindi magkahiyaan sa hinaharap,

ang paternity test na iyon…

Nababaliw ka na ba, tanga?

Mas naghihinala sila, mas kailangan mong sumulong.

Huli na nang may pumasok sa isipan ko.

Wala naman talaga siyang ginawa,

pero kakatuwa kung magiging maingat, mapanghusga at magdududa ako.

Kaya mo siya pinagkakatiwalaan dahil nagkasama kayo ng isang beses?

Hindi naman sa nagtitiwala ako sa kanya. Pero hindi na ako nagdududa sa kanya.

Tingnan mo.

Bakit mo ibinigay sa kanya?

G. Jeong, sa tingin mo ba binigay ko sa kanya ang buhok ko?

Ano?

Kinuha mo ang buhok ni Se-gyu?

Kaya kung suriin man nila o hindi, hindi mo kailangang mag-alala.

Ibig mong sabihin

mas mabuting magpasuri kaysa pagdudahan ng pamilya.

Eksakto.

Wow. Matalino ka.

Mabuti iyon.

TUMUTUGMA ANG 16 SA 16 NA MGA ITEM: PROBABILIDAD NG PAGKAKATUGMA: 99.999%

Apo nga talaga siya ni lola.

Lola, nagustuhan n'yo ba rito? Ang ganda, 'di ba?

Oo, maganda nga.

Gumiginhawa ang pakiramdam ko rito.

Napakatahimik at payapa ng dagat.

Ito ang parehong dagat,

pero ang mga alon…

ay napakalupit at hindi naging mabait sa akin.

Mapapahalagahan ko na rin sa wakas

ang ganda ng dagat.

Ma'am, hindi ko alam na narito kayo.

Nariyan ka pala, G. Jeong. Bakit hindi ka maupo?

Sige po.

Mukhang masaya po kayo ngayon, ma'am.

Talaga ba?

G. Jeong.

Mukhang maganda ang mood ninyo ngayon.

Ako?

Hindi ko pa kayo nakikitang ganyan noon.

Lola.

Alam mo ba kung gaano katigas si G. Jeong sa amin?

Nadadaig niya ang sinuman sa pagiging taimtim.

-Talaga ba? -Opo.

Hindi ka dapat matakot sa kanya.

Palagi siyang nasasangkot sa gulo noong kasing edad mo siya.

Wala ka pang nakikitang ganoon kayabang.

Totoo po? Talaga ba?

Umiyak siya at kumapit sa akin.

Humingi siya ng pagkakataon at sinabing hindi niya sasayangin ang buhay niya.

Nangako siya na babaguhin niya ang kanyang buhay.

Lola, si Se-yeon.

Se-yeon.

Kasama ko sina Lola at G. Jeong.

Ayos naman ang lahat dito.

Ano?

Ibig mong sabihin, ngayon na?

Medyo malapit ako sa hotel. Pupunta na ako.

Sige.

Gusto po ni Se-yeon na puntahan ko siya sa hotel.

Sige. Puntahan mo na siya.

G. Jeong, iiwan ko na siya sa iyo.

Oo naman.

Dati ka pa lang…

Hayan na.

ANG PROYEKYONG ISKURSIYON NG WALONG PROBINSIYA PARA KAY RI MOON-SEONG

Ginawa ko ito para sa'yo.

Ah, ano ito?

Dahil unang beses ninyong mag-asawa sa South Korea,

gumawa ako ng itinerary para mabisita mo ang pinakasikat na lugar

sa loob ng pitong gabi at walong araw.

Ito ay ang Proyektong Iskursiyon ng Walong Probinsiya.

Ano sa tingin mo? Tingnan mo ito.

Se-yeon.

Hindi pa kami nagtatagal dito.

-Kaya wala kaming alam sa heograpiya rito. -Huwag kang mag-alala.

Ako ang magiging gabay ninyo.

-Tignan mo ito. -Ano?

Sa unang araw, nasa Seoul tayo at pupunta sa isang museo.

Gangwon-do, pagkatapos ay Gyeongsang-do.

Ah, pupunta tayo sa Busan.

Pagkatapos ay sa Chungcheong-do. Iyon na iyon.

Ano sa tingin mo?

Inihanda mo ang lahat ng ito?

Se-yeon.

Alam mo kasi,

may isang bagay

na lagi kong sinasabi kay Jin-suk.

Kung pupunta kami sa South Korea,

gusto naming maglakbay

kung saan kami dadalhin ng mga paa namin nang walang plano.

Dapat makapaglakbay kami

nang hindi hinahabol ang oras.

Ganoon pala.

Gusto kong pumunta…

sa isang paglalakbay…

na kami lang ni Jin-suk.

Ayos lang ba kung gagawin namin iyon?

Oo. Sige lang.

Na-appreciate ko ang ginawa mo.

Sayang naman.

Mamamasyal kayo?

Opo.

Wala pa po kaming napupuntahan simula no'ng dumating kami sa South Korea.

Balita ko po, maraming lugar na mapupuntahan ng mga turista.

-Sunny… -Sunnyland.

Sunnyland. Tama. Balita ko po sikat ang Sunnyland dito.

Kung paanong sikat ang Mt. Kumgang sa North Korea,

Sikat naman dito ang Mt. Seoraksan.

Gusto ko pong pumunta roon.

May isa pong sikat na kasabihan: "Ang Silangang Dagat at Mt. Paektu."

Gusto ko pong makita kung ano ang Silangang Dagat.

-Tama po iyon. -Sige.

Hindi kayo nakakaalis

dahil sinasamahan ninyo ako.

Sige lang at magsaya kayo.

Ilang araw ba kayo mawawala?

-Mga pitong araw po siguro. -Pitong araw.

Teka lang.

Para sa inyo ito.

Ano po ito, Lola?

Ay, naku.

Hindi na po, salamat, Lola.

-Kunin mo na. -Hindi ko po matatanggap.

-Para sa inyo iyan. -Huwag na po.

Kumain kayo ng masasarap na pagkain at bilihin ang kahit anong gusto ninyo.

Magsaya kayo roon

at bumalik kayo ng ligtas, okay?

Opo.

Malaya na tayo.

Iba na ang hangin. Nakakahinga na ako.

Sige.

Pumasok na kayo sa kotse.

Ipaalam n'yo kung may mangyayari. Huwag mo kaming sorpresahin.

-Oo, G. Jeong. Isipin mo ang edad mo. -Pasok na.

Opo, sir.

Tatlumpung taon na ang nakalilipas.

Ang bilis talaga ng panahon, ano?

Tinatanong pa rin ako ng mga batang umalis dito

kung sino si Daddy Long Legs.

Noong bata pa ako rito,

may isa pang Daddy Long Legs.

Natutuwa lang akong makita ang mga bata rito,

lumalaking mabuti, may pag-asa at pangarap.

Sapat na sa akin iyon.

Tama. Naaalala mo ba si Jae-heon?

Oo. Ibig mong sabihin ang batang iyon na ang pangarap ay maging artista?

Pinadalhan niya ako ng donasyon dahil nakakuha siya ng malaking trabaho.

Ang laking halaga niyon.

Ganoon ba?

Mahuhulaan mo ba kung magkano ang ibinigay niya?

Alam kong magugulat ka.

-Nag-iipon siya para sa sarili niya, ha? -Ano?

Ah, wala lang, Sister.

Peste.

ACCOUNT HISTORY NATITIRANG LAMAN: 126,852,984 WON

Libo, sampung libo, isang milyon, sampung milyon, bilyon!

Kukunin na po ba lahat ito?

Opo.

Ilalabas ko lahat, pakiusap

Ngayon na.

PARANGAL - SEO YOON-HEE

UNIBERSIDAD NG HAVAD YOON HEE SEO

Nanay.

Tinakot mo ako!

Sabi mo sa akin, hindi ka uuwi ng tatlong buwan.

-Dumaan lang ako. -'Di ka sumagot sa tawag. Saan ka galing?

Sinabi ko sa inyo na mayroon kaming dula.

Sana man lang tinawagan mo ako.

Hindi ko lang magawa.

May mga bagong kaso ka bang hawak?

Isang kaso ng M&A ng hotel kamakailan ang tinatrabaho ko.

Ang Nakwon Group iyon. Alam mo naman, 'di ba?

Narinig ko na.

Medyo kritikal ang kondisyon ng chairwoman.

Kapag nawala na ang chairwoman, ibebenta na iyon ng panganay na apo,

pero ang bunso sa pamilya nila ay tutol sa pagbebenta.

Talaga?

Ganoon pala.

Hindi ko maibenta ang 230 milyong won na kotse dahil sa bakat ng mga daliri mo.

Na-balis mo na.

Ewan ko sa'yo!

Kailangan ko nang umalis!

Pasensya na po. Magkano ang kotse na ito?

Maligayang pagdating.

Marami kang alam tungkol sa mga kotse, ha?

-Maganda ang rekord ng kotseng ito. -Hoy, G. Park.

Uy, Superstar G. Yoo.

Ang tagal na no'ng huli mong bisita.

Natutuwa akong makita ka.

Kape para sa iyo, Superstar G. Yoo.

Salamat.

Nagtatanghal ba kayo? Kumusta na?

Hindi ako sigurado kung maayos lang

o hindi maayos ang lahat.

Nakakaduda ba?

Oo, nakakaduda.

Wala ring kasiguraduhan ang buhay natin.

Malaki ang kinita ko ngayon.

Magkano naman?

Ikaw talaga.

Libre ko na. Mag kape ka na lang at umalis na.

Uy.

Magkano iyon?

Bakit ka nagtatanong? Hindi mo kayang bayaran iyon.

Kaya ko. Bibilihin ko iyon.

-Hindi mo kaya. -Bibilihin ko iyon.

Kung anu-ano pa rin ang sinasabi mo

-Bibilihin ko na ngayon. -Tumigil ka na nga.

Sawa na ako sa mga lalaking katulad mo.

Sinabi mong bibili ka, pero pangit naman ang kredito mo… Ano ito?

Hoy.

Hindi pa ba ito sapat?

Nagbebenta ka ba ng droga?

Baliw ka ba?

Hindi, binayaran ako nang maaga. Pera ko ang kinuha ko, ang pera ko.

Seryoso?

Ibebenta mo ba sa akin ang kotse o ano?

Aasikasuhin kita ng mabuti bilang VIP customer namin.

Ano'ng oras ang tapos mo?

Kakatapos ko lang ngayon.

Tara na.

Tara na!

Magmaneho na tayo!

Tara na!

Sagot ko ang lahat ngayon!

Gawin mo ang lahat ng gusto mo, No-kwang.

Tara na.

-Wala nang bukas! -Walang bukas!

Narito ka pala.

Ikaw ba ang nangungunang customer sa club na ito?

Bakit mo naman itatanong iyan? Pinatay mo lang ang kasiyahan.

Para sa akin ba ang tanong na iyan?

-Hoy, Wook. Halika rito. -Opo, sir.

Tinatanong niya kung sino ang nangungunang customer. Paki sagot nga siya.

Ano po kasi…

Ano?

May mga baguhan ngayong gabi.

Ang mga lalaki sa VIP room na iyon ang nangunguna ngayong araw.

Ano?

Sino ang… Tara.

Makinig kayong lahat! Maaaring hindi ako ganoong kagaling,

pero hindi ko hahayaan na manliit ako.

-Waiter. -Po, sir.

Ikuha mo ako ng tigre moth combo! Dalawang combo nga!

Dalawang combo!

Salamat sa kaibigan ko, nasa alapaap ako.

No-kwang.

Tumahimik nga kayo!

No-kwang.

'Wag kang tumayo lang diyan. Halika rito.

Uy, Superstar G. Yoo.

Ano'ng nangyayari? Bakit ka mag-isa rito?

Hoy, No-kwang.

Pasensya na.

-Umalis muna kayo. -Ano?

-Tama. Pinapaalis ko kayo. -Uy, ang numero uno.

Nangako ka sa akin na lalabas tayo.

Ayusin mo nga ang sarili mo.

G. Park!

Paki-void na lahat. Ngayon lang.

Pagbigyan mo na ako. Nakikiusap ako sa iyo.

Hoy!

Bilyaran ba ito?

Isang laro ng Go?

Pwede mong galawin ang isang bola ng bilyar.

Pwede mong galawin ang isang piraso sa Go.

Pero kotse ito. Binili mo ito. Hindi mo na ito maibabalik.

Kasi sabi mo, hindi ko kayang bilhin.

Ngayon lang. Isang beses lang. Kunin mo na, pakiusap.

-Nakikiusap ako sa iyo, G. Park. -Peste.

Kunin mo na ang kotse. Pakiusap.

Hoy.

Tingnan mo. Walang nakakaalam na nasa kotse tayo.

Maganda at malinis pa ito.

Malinis ang mga gulong.

May nakikita ka bang mga gasgas? Wala naman. Kunin mo na ulit.

Nakikiusap ako sa'yo. Kunin mo na.

Pinunit ko na ang kontrata.

-Ano? -Kung hindi mo ako narinig…

Hoy, ikaw.

Huwag kang lumapit sa akin. Lumayo ka.

Ang galing mo, G. Park!

Ikaw na talaga!

Salamat talaga!

Idedeposito ko na lahat ng ito.

Idedeposito mo lahat ng ito?

Oo.

Hi, Yoon-hee. Ano'ng balita?

Wow. Gusto ko ito.

Handa ka na ba?

Oo.

Pero para saan?

Ano'ng problema mo?

Paano ko malalaman kung hindi mo ipapaliwanag?

Ano'ng sinabi natin kay Lola?

Sinabi natin na maglalakbay tayo sa buong South Korea.

-Oo. -Ibig sabihin kailangan natin ng patunay.

Kailangan nating bumili ng mga souvenir at kumuha ng litrato.

Wala tayong sapat na ebidensya. Hindi mo naisip iyon.

Ano ba ang sinabi nating pupuntahan natin?

Sunnyland, Mt. Seoraksan…

Mt. Seoraksan. Ano pa?

Parang may sinabi ako tungkol sa Silangang Dagat.

Peste.

Wala na tayong oras para pumunta sa mga nabanggit natin.

Ako na ang bahala. Gawin na natin ito.

Dito ko ba ilalagay?

Ibaba mo ng konti.

-Dito? -Oo, diyan.

-Dito, okay? -Oo.

Ayos na.

Nakikita mo ba ang ginagawa ko?

Kuha ko.

Hindi ba mukhang dagat sa Yangyang?

Ngiti.

-Bumaba ka pa. -Ganito?

Baba pa.

Okay, ngayon.

Maganda ito.

Okay. Ganito ang itsura ng larawan.

Hindi pa tayo tapos. Teka lang.

-Ano pa? -Simula pa lang ito.

Ano 'yan?

Wow.

Ang dami mong talento.

Kaligrapya lamang ito.

Kaligrapiya lang.

Ano pa ang dapat kong iguhit?

-Gumuhit ka ng puso rito. -Ano?

Unang paglalakbay natin. Gumuhit ka ng puso.

Ano ba naman 'yan. Puso? Kailangan ba?

Iguhit mo na lang. Gano'n ba kahirap iyon?

Sandali lang.

ASUL NA DAGAT SA YANGYANG

Masaya ka na ba ngayon?

Kyut iyan.

Maganda, 'di ba?

Oo.

Sandali lang.

Isuot mo. Ang kyut nito.

SUNNYLAND - PUNO NG PAGMAMAHAL

MAS MAHIRAP UMAKYAT KAYSA SA MT. PAEKTU

Bigyan mo ako ng mukhang pagod. Isa, dalawa, tatlo.

Uy. Ay, naku.

Sino'ng tumatawag?

-Ano'ng gagawin natin? -Hindi ko alam. Gumawa ka ng paraan.

Kumusta, Se-yeon.

Uy, Moon-seong.

Kumusta ang paglalakbay ninyo? Nag-e-enjoy ba kayo?

Oo.

Napakarami pa lang magagandang lugar sa South Korea.

'Di ba? Nasaan kayo ngayon?

Sa Jeju Island.

Ah…

Ako ay…

nasa Jeju Island.

Mayroon bang napakagandang isla sa katimugan ng Korea?

Napakaganda ng tanawin.

Uy, Moon-seong.

Tingnan mo itong mataas na puno!

Puno ng niyog ba ang tawag dito?

Kamangha-mangha.

Sa tingin ko nalulungkot si Lola na wala ka.

Pabalik na kayo ngayon, 'di ba?

Oo, Se-yeon. Pauwi na kami.

Magkita na lang tayo pagbalik ko.

Salamat.

Mukhang ang saya-saya nila.

Mas magiging masaya sila kaysa manatili sa bahay kasama ang isang matandang babae.

Siguradong tuwang-tuwa sila ngayon.

Lola, nagpadala sila ng larawan mula sa Jeju.

Ganito ba ang naging paglalakbay nila?

Tingnan mo sila.

Naku, "Parang sanggol si lola, natututo pa lang maglakad."

Nagsisimula ka pa lang daw maglakad.

Ang kyut nila, 'di ba?

Sobrang kyut.

Tingnan mo sila.

PAGSUSURI SA KINAROROONAN NI RI MOON-SEONG

Sang-cheol, sa wakas nahanap ko na siya.

Tingnan mo ito.

Mahuhulaan mo ba kung saan ako nagsimula?

Kailangan kong kumuha ng impormasyon mula sa isang lokal sa Yanbian

sa pamamagitan ng komunidad ng Korean-Chinese rito.

Sang-cheol, mukhang hindi ka masyadong nasasabik.

Napakahirap niyang hanapin.

Okay. Magaling ang ginawa mo.

Ano ba, Sang-cheol.

Magaling. Pwede ka nang tumigil.

-Ano? -Hindi mo na siya kailangang dalhin dito.

Ano? Paano naman ako?

-Babayaran kita ng natitirang balanse. -Ano na ngayon?

Dadagdagan mo ba ang bayad sa akin kung nadala ko siya rito?

Oo, ibibigay ko sa'yo lahat iyon. Ayos na, tama?

Ikaw ang bahala.

Pero bakit tinatapos mo na ang trabahong ito?

Nakakahinayang na huminto pagkatapos ko siyang mahanap.

Sabi mo basura siya.

Oo, sigurado.

Kung gayon, ano ang silbi ng basura?

Tama naman.

Sabihin nalang natin…

na hindi ito nangyari.

-Sige, Sang-cheol. -Magkita na lang tayo.

RI MOON-SEONG

BAHAY-TULUYAN NG NAKWON

Jong-mun.

Jong-mun.

Geum-sun.

Ayos na ang lahat ngayon.

Ang dami mo nang pinagdaanan.

Ano iyon?

Lola.

Lola.

Lola.

GAMOT

Lola?

Nasaan ka, Lola?

Lola?

ASUL NA DAGAT SA YANGYANG

CURTAIN CALL

Bigyan mo ako ng oras para maayos ang mga kailangan kong gawin.

Tinutulungan kitang ipagdiwang ang unang araw mo.

Magtiwala ka sa akin. Aalagaan ko siya nang mabuti.

Ang mga lumaki nang sagana ay makasarili.

Napakayabang mo!

Hindi niya ba ako magugustuhan?

Naaasar na ako sa kanya.

Gagawa ako ng paraan para hindi siya mawala.

Umiwas ka!

Se-yeon.

Hindi ko ba siya dapat dinala sa hotel?