Original subtitles

[muziek spelen]

[zwaarden botsen]

MAN: Ik haat deze verdomde trainingsgevechten.

REYNOLDS: Je zou ze leuker vinden als je ze beter deed.

2E MAN: Schiet erop!

MAN: Wel, jij arrogante kleine -

ROBERT: Stop! Stop, ik zeg het je. Dat is genoeg. Dit is een gevechtstraining, geen dronken vechtpartij. Vaardigheid, geen domheid.

REYNOLDS: Laten we dan weer gaan.

ROBERT: Nee, dat is genoeg voor vandaag.

Pak nu al die wapens op die je hebt laten vallen.

MAN: Probeer dit vast te houden.

2E MAN: U deed het niet beter.

MAN: Dit is nog niet voorbij.

REYNOLDS: Heel goed.

Wat is er verkeerd?

ROBERT: Ik heb die jongens ingehuurd om met je te sparren, niet om je pijn te doen.

REYNOLDS: Hun vaardigheden zijn uitstekend.

ROBERT: Ja, ze weten wat ze doen met een zwaard. Het is hun karakter dat me zorgen baart.

Ze kwamen met twijfelachtige referenties.

REYNOLDS: Waarom zou je ze dan gebruiken?

ROBERT: Omdat mijn tas bijna leeg is.

REYNOLDS: De noodzaak om de koning te beschermen is nog nooit zo groot geweest. Je zou denken dat hij zijn -

ROBERT: De koningin.

KONINGIN: Meester Robert.

ROBERT: Tot uw dienst, Majesteit.

KONINGIN: En dit moet de jonge kapitein Reynolds zijn.

REYNOLDS: Tot uw dienst, Majesteit.

KONINGIN: Ik kreeg te horen dat u vandaag de Queen's Retreat zou gebruiken.

ROBERT: Majesteit, het terrein is perfect voor hun training.

KONINGIN: De soldaten trainen steeds dichter bij onze woonruimte.

Binnenkort zullen er manoeuvres plaatsvinden in onze slaapkamers.

Gezagvoerder. Kom met me mee wandelen.

Kapitein, zoals u weet, gaat prinses Gwendolyn trouwen met een Sarceense koning Alfred.

Koning Alfred heeft een compagnie soldaten gestuurd om de prinses naar hun bruiloft te begeleiden.

Er is een vraag over de ...

... integriteit van de Sarceense soldaten.

REYNOLDS: Huurlingen, de meeste allemaal. Ik ben bang dat ik niet erg goed opgeleid ben.

KONINGIN: De koning is zich daarvan bewust.

De koning...

heeft een plan goedgekeurd waarbij een van onze zeer bekwame en ervaren officieren

en een paar van zijn, laten we zeggen, vrienden

zou zich voordoen als burgers en zich bij de Sarceense processie voegen.

Nou, ik vind het een prachtig plan. Jij niet?

REYNOLDS: Uwe Hoogheid ...

Ik voel me gevleid en vereerd dat ik dat heb gedaan in aanmerking komen voor een dergelijke meesterschapstaak

maar als ik eerlijk mag zijn?

KONINGIN: Doe dat alsjeblieft.

REYNOLDS: Om iemand van mijn expertise te sturen voor wat niet meer is dan het werk van een chaperonne

terwijl de koning me veel meer nodig heeft gevaarlijke gebieden ...

KONINGIN: Dus je zou liever niet gaan?

REYNOLDS: Maar als de koning het wil -

KONINGIN: De koning zal u niet bevelen te gaan.

Kapitein, de vijanden van de koning groeien, niet alleen in hun aantal, maar ook in hun meedogenloze wreedheid.

De prinses zal kwetsbaar zijn op haar reis. Ze gaat de wildernis in, het wetteloze land in.

Zoals haar moeder ...

Ik wil het beste.

REYNOLDS: Majesteit.

Zoals ik me herinner, bracht meester Robert enige tijd in zijn jeugd door in Sarcenia

en heeft vaak gesproken over terugkeer.

En ik weet dat een paar van mijn vrienden graag meegaan.

[triomfantelijke muziek]

[paarden hinniken]

[zwaarden botsen]

GERALD: De koningin had een goed plan. Het werkte gewoon niet.

Een bende huurlingen viel plotseling aan en onze Sarceense soldaten renden weg met de paarden.

Kapitein Reynolds bleef achter met een dienstmaagd, een ambassadeur,

en een paar uitbetaalde leden van de nog steeds trouwe King's Guard, en een zeer chagrijnige prinses.

PRINSES: Sir Gerald, laat ze stoppen!

GERALD: De prinses zegt stop!

REYNOLDS: Nee, nee, ga door! Waarom ben je gestopt?

PRINSES: We moeten stoppen.

REYNOLDS: Dit is geen plaats om te stoppen, Hoogheid.

Kom op, allemaal. Ga nu aan de slag!

PRINSES: Nee, we blijven hier!

REYNOLDS: Ik zei verhuizen! Dat is een bevel!

PRINSES: En ik beveel ze te blijven waar ze zijn.

Of bent u vergeten, kapitein, dat ik de prinses ben?

REYNOLDS: Ik zal nooit vergeten wie je bent, prinses Gwendolyn. Daarom moet u mij mijn werk laten doen.

PRINSES: Mij ter dood brengen is niet jouw taak.

REYNOLDS: U en uw bruidsschat veilig houden is. Dus alsjeblieft...

PRINSES: Wat hebt u dat goed gedaan, kapitein.

REYNOLDS: Het was het leger van onderbetaalde gepeupel van uw toekomstige echtgenoot

die liep op het moment dat deze bandieten aanvielen.

[bandieten schreeuwen]

[zwaarden botsen]

MAN: Ah!

[ellebogen]

[stoten]

MAN: Ah!

KATIE: Kijk uit!

[bandieten schreeuwen]

BANDIT: Ah!

[geweerschot]

REYNOLDS: Dat was verspilling van poeder en kruit, Hoogheid.

Ik zou hem zelf hebben weggegooid.

PRINSES: Natuurlijk, kapitein, ik deel uw vertrouwen niet.

REYNOLDS: Ik verzeker u, Hoogheid, voordat deze dag voorbij is, zal uw mening veranderen.

PRINSES: Van alle arrogante dingen die ik heb gehoord!

REYNOLDS: ... is, Hoogheid, maar we moeten gewoon gaan.

PRINSES: En hoe zit het met de anderen?

REYNOLDS: Ze komen snel genoeg langs. Kunnen we nu gaan?

Sir Gerald, zullen we?

GERALD: Helaas.

[muziek spelen]

MAN: Het lijkt erop dat de kapitein het hier al heeft meegemaakt.

2e MAN: Ze zullen de tafel laten dekken voordat we er zijn.

ROBERT: Wacht even.

KATIE: Wat is er aan de hand?

ROBERT: Ik word hier te oud voor.

KATIE: Onzin. Wij Browns rennen gewoon niet.

[muziek spelen]

[zweep kraakt]

ROBERT: Weet je zeker dat je dit wilt, jongens?

[zwaarden botsen]

KATIE: Ga door, ga door! Krijgen! Daar ga je!

[kicks]

MAN: Ah!

[ellebogen]

[zwaarden botsen]

[stoten]

[zwaard zwaait]

[mannen grommen]

[zwaarden botsen]

MAN: Ha ha!

[zwaarden botsen]

[zweep kraakt]

[zwaarden botsen]

ROBERT: Ah! Jij plaagt!

[zweep kraakt]

[man gromt]

MAN: Ah!

ROBERT: Katie!

Katie.

KATIE: Gaat het?

ROBERT: Ah, het is maar een schrammetje. En jij?

KATIE: Schoon als de dag dat ik werd geboren.

ROBERT: Aye.

[muziek spelen]

[neuriën]

[kicks]

REYNOLDS: Snel.

DONALD: Wat is er aan de hand?

OTTO: Waar is je hoed?

DONALD: Wat maakt het uit?

OTTO: Jouw hoed!

DONALD: Ik weet het niet. Ik moet het onderweg zijn kwijtgeraakt. Vergeet het maar.

OTTO: De hoed!

DONALD: Wacht! Ik haat die hoed ...

[schreeuwend]

[zwaarden botsen]

[geweerschot]

OTTO: Ta da!

De hoed is het belangrijkste onderdeel van het uniform.

DONALD: Stomme man, we hebben geen uniform! Dit zijn geen uniformen van de King's Guard!

OTTO: Onze missie vereist specifiek dat we de hoed dragen.

DONALD: Ik haat deze hoed!

[schreeuwend]

OTTO: Rennen!

REYNOLDS: Snel. Het is perfect.

PRINSES: Het ziet er nauwelijks perfect uit.

REYNOLDS: Ik sprak militair.

[giechelt]

SERGEANT: Kom op, Adam. Denny heeft een ontbijt voor ons klaarstaan.

ADAM: Ik hoop dat het worst en verse eieren is.

SERGEANT: Natuurlijk. En mooie meiden die liefdesliedjes zingen.

ROXANNE: Oh ... ik kan geen stap meer zetten.

REYNOLDS: Hier, iedereen neemt wat te drinken.

PRINSES: Staat u ons toe hier even te stoppen, kapitein?

REYNOLDS: Ze zullen niet meer rennen.

GERALD: Geweldig nieuws. Absoluut geweldig.

ROXANNE: Dank de heiligen allemaal.

PRINSES: Hoe bedoel je, kapitein, er zal niet meer gerend worden?

REYNOLDS: Hier komen de anderen.

PRINSES: Kapitein, ik heb u naar uw bedoelingen gevraagd.

REYNOLDS: En mijn excuses, Hoogheid. Je haalt ze allemaal vanaf hier. De positie is goed.

PRINSES: Goed waarvoor?

REYNOLDS: Om onszelf te ontdoen van deze lastige bandieten, natuurlijk.

PRINSES: Ik begrijp het niet. Ben je van plan om tegen ze te vechten?

REYNOLDS: Precies, hoogheid. De grond is precies goed.

Tenzij u voorstelt om door te gaan met hardlopen.

Ik ben blij dat u kunt ontbijten, heren.

SERGEANT: Ik zou het niet missen, kapitein.

ADAM: Droom er nooit van, meneer.

SERGEANT: Zeer mooie uitzichten, kapitein.

REYNOLDS: Ze zijn de beste in de buurt.

Kijk welke vestingwerken je kunt bouwen. Kantel de kar om. We kunnen het als schans gebruiken.

SERGEANT: Ja meneer.

REYNOLDS: Help hem een ​​handje, Adam.

ADAM: Ja, meneer. Komt eraan, meneer.

PRINSES: Kapitein, u probeert niet serieus tegen hen te vechten in deze zielige ruïne.

REYNOLDS: Het is precies wat we nodig hebben, mevrouw. Ze moeten over open terrein komen om bij ons te komen.

We hebben goed genoeg foto's en hebben genoeg poeder om ernstige schade aan te richten tegen de tijd dat ze hier aankomen.

PRINSES: En wat als ze wachten tot de avond valt?

REYNOLDS: Ik ben niet van plan ze zoveel tijd te geven.

[geweerschot]

REYNOLDS: Prinses!

Blijf uit de buurt van de ramen. We zullen snel genoeg vuur trekken.

[geweerschoten]

REYNOLDS: Leuk dat je onze uitnodiging accepteert.

ROBERT: Kapitein. Een te mooie plek om niet te accepteren.

ADAM: Ik heb in mijn hele leven nog nooit zoveel geld gezien.

SERGEANT: Te veel, als je het mij vraagt. Het levert alleen maar problemen op.

ADAM: Ik zou het niet erg vinden om dat soort problemen te hebben.

SERGEANT: Begin niet met gekke ideeën in uw hoofd.

ADAM: Ik kan veel dingen zijn, sergeant, meneer. Maar een dief, ik ben het niet en ben het ook nooit geweest.

SERGEANT: Ja, dat is waar. Maar het koningschap achter ons had nooit geloofd dat wij geen dieven waren.

[geweerschot]

REYNOLDS: Net op tijd voor het ontbijt, William?

WILLIAM: Een heer is altijd op tijd, meneer.

Wat een idioot zou de kans missen om te dineren met de mooiste vrouw van het continent.

Uwe Hoogheid.

En de mooie Roxanne.

ROXANNE: U gevogelte, riooldier!

PRINSES: Roxanne!

ROXANNE: Sorry, mevrouw.

[geweerschoten]

WILLIAM: Ik trek mijn verklaring niet in.

DONALD: Oh!

Sorry dat ik zo laat ben, kapitein, maar dit is het de schuld van de idioot.

OTTO: Zijn onprofessioneel gedrag is fout, meneer.

KATIE: Klaar! Ze komen.

REYNOLDS: Naar de ramen!

[mannen juichen]

[geweerschot]

[geweerschot]

[geweerschot]

[geweerschot]

MORTON: Als een slang in zijn hol.

MAN: Moet ik ze de paarden laten neerhalen?

MORTON: Nee. Leid ze naar water en rust. We zullen hier niet lang meer zijn.

[muziek spelen]

TALBERT: Edelachtbare. Waar zijn ze?

MORTON: In die ruïne daar.

TALBERT: En de prinses?

MORTON: Met haar bruidsschat.

TALBERT: Mm. Uitstekend.

Laad ze halverwege op. Overweldig ze met je cijfers.

MORTON: Is dit uw plan?

TALBERT: Edelachtbare, de situatie vereist die tactiek.

MORTON: En hoeveel mannen zal ik verliezen?

TALBERT: Zoveel als nodig.

MORTON: Het zou een nogal hoge prijs kunnen zijn.

TALBERT: De bruidsschat is het meer dan waard.

MORTON: En een mooie prijs is het.

En helemaal van mij.

Alleen omdat je de mooie kleine prinses mocht houden.

Kom op, Talbert. Nu kun je het me vertellen. Bent u van plan haar vast te houden voor het losgeld van de koning?

Prima. Bewaar je kleine geheimen, dat ben ik niet geïnteresseerd in uw motieven. Alleen de bruidsschat.

TALBERT: Luister dan naar mijn advies en beschuldig ze onmiddellijk terwijl u nog de kans heeft.

MORTON: Probeert u te zeggen dat ik geen partij ben voor een handvol King's Guards?

TALBERT: U zult meer zijn dan wie dan ook als u ze nu oplaadt.

MORTON: We zullen dit op mijn manier doen.

En ik zal je laten zien dat een man niet getraind hoeft te worden door de instructeur van een koning om zijn vijand te slim af te zijn.

TALBERT: Edelachtbare.

Ja.

OTTO: Dit is een undercoveroperatie.

DONALD: Zie ik eruit als een Sarceen? Vecht ik als een Sarceen? Vergeet de bloedige hoed!

Hoe vaak moet ik het je vertellen? Het is niet de look waar ik voor ga.

Zijn mijn laarzen niet op maat gemaakt door de beste Florentijnse vakmensen?

OTTO: Het is je gevoel voor stijl dat het probleem is.

DONALD: Ik heb een groot oog voor stijl.

OTTO: Singbe, niemand draagt ​​die laarzen meer.

ADAM: Gaan jullie twee meisjes stoppen met ruzie maken en ons helpen deze kar om te draaien?

DONALD: Woah! Wacht.

Klaar!

WILLIAM: Kijk, kapitein.

Ze geven zich over!

REYNOLDS: Op uw posities!

ROXANNE: Prinses! Nee bedankt. Komen. Je veiligheid.

ROBERT: Ik zie geen veldstukken. We willen graag tellen.

Hoeveel musketten hebben ze? Hoe diep is hun poeder?

REYNOLDS: Misschien geven ze ons daarvoor een kans. Sergeant!

SERGEANT: Meneer?

REYNOLDS: Bereid je voor.

SERGEANT: Ja meneer.

PRINSES: Kapitein.

REYNOLDS: Prinses, alsjeblieft. Blijf achter de schans.

PRINSES: Ik moet het weten. Wat is er aan de hand?

REYNOLDS: Natuurlijk, Hoogheid.

Eerst ga ik een kleine verkenning doen. Het is belangrijk om je tegenstander te kennen voordat je gaat vechten.

PRINSES: Maar kapitein, ze bieden een witte vlag aan.

REYNOLDS: Eigenlijk is het een onderkleding.

PRINSES: Kapitein. Word je slim met mij?

REYNOLDS: Het spijt me, hoogheid, maar het is hetzelfde. Hun witte vlag betekent niets.

PRINSES: Nou, ik zie niet in waarom we onze vrijheid gewoon niet kunnen kopen.

Dit zijn het soort gemotiveerde mensen door hebzucht. Ze willen gewoon geld.

REYNOLDS: Uwe Hoogheid, dit zijn mannen die al hebben een doodvonnis op hun hoofd.

Ze zullen geen enkel pact dat u met hen sluit, nakomen.

Bovendien is het mijn plicht en die van mijn mannen om u en uw bruidsschat veilig aan de Sarceense koning over te dragen.

En dat is wat we gaan doen.

Ik zal niet onderhandelen met moorddadig uitschot.

PRINSES: Maar kapitein, u hebt alleen ...

vier mannen!

REYNOLDS: Ik heb veel meer, Hoogheid. Veel meer.

Ik heb vier mannen ...

van de King's Guard.

Ik heb ook Master Robert, de beste zwaardinstructeur van het land.

Trainer van de King's Guard.

We hebben ook zijn bekwame assistent, Katie McDear ...

dat maakt zes.

ADAM: En ik, meneer! Vergeet mij niet.

REYNOLDS: Ja, en Adam. Hoewel het maar een bediende was, best handig in een gevecht.

U ziet dus, hoogheid, dat hebben we gedaan zeven.

Acht, mezelf tellen.

En als een van uw entourage dat wenst inwerpen...

waarom we een behoorlijk formidabele kracht zouden zijn.

PRINSES: Oh, kapitein ... je bent gek!

REYNOLDS: Misschien wel, maar toch, we moeten jou en je bruidsschat naar je bruiloft brengen.

PRINSES: En als ik u beveel deze mannen te onderhandelen?

REYNOLDS: Ik heb een eed gezworen om de koning te gehoorzamen, en het overtreft alle bevelen van u of iemand anders.

PRINSES: Sir Gerald?

GERALD: Ja, Hoogheid?

PRINSES: Kom alsjeblieft hier.

GERALD: Ja, Hoogheid.

PRINSES: Sir Gerald, vertel kapitein Reynolds alstublieft dat hij mijn bevel moet gehoorzamen.

GERALD: Ja, Hoogheid.

Ah, ik bedoel ... mevrouw, ik ben bang dat hij helemaal binnen zijn rechten valt.

Hij is kapitein in het veld en traint voor dit soort dingen.

Hij heeft veel meer ervaring dan ...

PRINSES: Oh, hou je bek!

Ik zal je laten weten, je wordt hiervoor zwaar gestraft en uit de wacht getrommeld.

REYNOLDS: Dat is uw voorrecht, hoogheid.

Nu, als u mij wilt excuseren, ik heb zaken te regelen. Sergeant!

SERGEANT: Kapitein!

REYNOLDS: Zorg voor een boekhouding, mannen, musketten. Je kent de routine.

SERGEANT: Dat doe ik, kapitein!

PRINSES: Kapitein!

Ik sta erop deel uit te maken van alle onderhandelingen.

Er staat gewoon te veel op het spel voor mijn vader en zijn koninkrijk om in handen te blijven van een ambitieuze,

jonge officier.

REYNOLDS: U kunt niet verder van de waarheid zijn, Hoogheid.

PRINSES: Dat zegt u. Maar ik sta er nog steeds op om deel uit te maken van de onderhandelingen.

REYNOLDS: Ik zei toch dat ik dat was niet gaan onderhandelen.

PRINSES: Uw sergeant zal hen ontmoeten, niet waar?

REYNOLDS: Ik sta niet toe dat u mijn zijde verlaat.

PRINSES: Sir Gerald zal dan als mijn afgezant gaan.

GERALD: Zal ​​ik?

PRINSES: Sir Gerald is een bonafide vertegenwoordiger van het gezin van mijn toekomstige echtgenoot.

REYNOLDS: Doe het op jouw manier, mevrouw.

GERALD: Uwe Hoogheid, alstublieft, ik smeek het u. Ik ben niet gekwalificeerd voor zo'n opdracht.

PRINSES: Nou, natuurlijk ben je dat!

GERALD: Mevrouw, om eerlijk te zijn, ik ben niets meer dan zielige dronken, een hofdoffer.

Dit is niet mijn milleheure.

De enige reden dat ik hier ben, is omdat uw toekomstige echtgenoot, de koning van Sarcenia,

overeengekomen om al mijn schulden af ​​te betalen als ik maakte deze reis.

Niemand anders in mijn familie zou gaan.

PRINSES: Dat is allemaal goed gedaan, Sir Gerald, maar ik moet een vertegenwoordiger hebben voor deze onderhandelingen.

Hoe mager uw inloggegevens ook zijn, u bent mijn enige keuze.

GERALD: Mevrouw, ik-- oh ...

[muziek spelen]

SERGEANT: Een heerlijke dag voor een wandeling, nietwaar, Edelachtbare?

GERALD: Wat?

SERGEANT: Heerlijke dag voor een wandeling.

GERALD: Beseft u niet, blaffende hansworst, dat elk musket dat ze hebben nu op ons gericht is?

SERGEANT: Opwindend, nietwaar meneer?

GERALD: Niet echt.

[muziek spelen]

PRINSES: Kapitein, uw man gedraagt ​​zich als een clown.

REYNOLDS: De sergeant weet precies wat hij doet.

Prinses, alsjeblieft, hou je hoofd naar beneden.

GERALD: Verdomme, man. Wat moet ik doen?

SERGEANT: Doe gewoon pompeus, Edelachtbare. Dat kun je toch doen?

Ik en de vertegenwoordiger van de bewaker presenteren inloggegevens.

Geef hem uw geloofsbrieven, Edelachtbare?

GERALD: Inloggegevens? Uh ...

Uh ... inloggegevens! Ah!

Sir Gerald Patrick Wainsworth,

Hertog van Doreshinaise, eerste regent van het Tweede Huis van Livonia, en graaf van het kasteel van ...

[spuugt]

WITTE VLAG MAN: Zwijg.

En ik zal je vertellen wat er gaat gebeuren.

SERGEANT: Nee, nee, nee. Je doet het helemaal verkeerd.

Heb je nog nooit eerder onderhandeld?

WITTE VLAG MAN: Wat?

SERGEANT: Heb je nog nooit eerder onderhandeld? Een onderhandeling met een witte vlag?

WITTE VLAG MAN: A wat?

SERGEANT: Oh, schiet me maar, de dwaas heeft nog nooit eerder onderhandeld ...

GERALD: Ha!

SERGEANT: Hoe verwachten ze in godsnaam dit te laten werken?

WITTE VLAG MAN: Wel, wat maakt het uit?

SERGEANT: Wat maakt het uit?

Schiet erop, man. Ik heb er drieëntwintig gedaan!

In elk seizoen van God, in alle rampen van de natuur!

Bij Comfred's River, Glendraught en de Battle of Argonne.

WITTE VLAG MAN: Was je in Argonne?

SERGEANT: Pillar's Crossing ook.

WITTE VLAG MAN: Schiet het allemaal op.

SERGEANT: Dus u ziet, er is een procedure voor al deze onzin!

WITTE VLAG MAN: Er is?

GERALD: Kom op, man! Je maakt hier deel uit van de geschiedenis.

Er is een koninklijke prinses en koningen bij betrokken.

Balladeers zullen er liedjes over schrijven ons!

WITTE VLAG MAN: Ze zullen?

SERGEANT: Ja. Dus kijk, je moet de procedure volgen.

WITTE VLAG MAN: Nou, uh ... Wat is de juiste procedure?

SERGEANT: U moet hem eerst zijn voorwaarden vragen.

WITTE VLAG MAN: Oh.

SERGEANT: Vertel hem de voorwaarden.

WITTE VLAG MAN: Ja. Wat zijn uw voorwaarden?

GERALD: Voorwaarden?

SERGEANT: De voorwaarden.

GERALD: Oh, lieverd. Voorwaarden?

Uh ... voorwaarden! Oh, uh ...

[hoest] Termen. Eh ...

Vertegenwoordiger van de koning van Sarcenia, die in al zijn macht ...

en rijkdom en wijsheid ...

U moet uw wapens neerleggen en onmiddellijk het veld verlaten.

Degenen die dit gebod niet gehoorzamen, zullen behoorlijk zwaar worden gestraft.

WITTE VLAG MAN: Is dat het?

GERALD: Oh ... Op dit moment.

WITTE VLAG MAN: En nu vertel ik hem de onze?

SERGEANT: Nee, nee, nee.

Ga nu terug naar uw leider en vertel hem wat de voorwaarden zijn.

En dan kom je terug.

WITTE VLAG MAN: Maar dat is veel heen en weer lopen.

SERGEANT: Vertel me erover. Je hebt je er toch niet voor aangemeld?

WITTE VLAG MAN: Nooit.

SERGEANT: Niemand doet dat ooit.

Maar als je het eenmaal doet, blijven ze je sturen tot ...

Succes!

[muziek spelen]

GERALD: Ben je boos?

SERGEANT: Zwijg. Ik ben aan het tellen.

Zie er gewoon pompeus uit, weet je nog?

GERALD: Hoe bedoel je, tellen?

SERGEANT: Hun mannen tellen, Edelachtbare.

Onthoud nu. Pompeus.

MORTON: Hoe bedoel je, hun termen?

WITTE VLAG MAN: Nou, het is de procedure, Edelachtbare.

[lachend]

[geweerschot]

GERALD: Goede God! Ze hebben hem neergeschoten!

SERGEANT: Ja, edelachtbare. Werkt elke keer als ze een novice sturen.

PRINSES: Wat is er gebeurd?

REYNOLDS: Sergeant heeft een talent voor dit soort dingen.

PRINSES: Maar er is iemand neergeschoten!

REYNOLDS: Een van hen alleen.

Nu hebben ze er eentje minder om ons op te laden, en we zijn nog niet eens begonnen.

PRINSES: Oh ... ik begrijp het.

SERGEANT: Deze bandietenkapitein van hen is een harteloze kerel.

TALBERT: Edelachtbare, ik zou al mijn troepen op hun voormuur willen concentreren.

MORTON: Ik heb je niet om advies gevraagd, Talbert.

TALBERT: Nee, Edelachtbare, dat deed u niet.

MORTON: Goed, want ik heb al besloten welke actie ik moet ondernemen.

Blackwell!

BLACKWELL: Ja, Edelachtbare.

MORTON: U zult een bericht bezorgen.

En doe het goed!

ROBERT: Poorten van de verdoemden ...

REYNOLDS: Wat is het?

ROBERT: De grote kerel, ten oosten van de bomen.

REYNOLDS: Kijk eens wie er bij het feest komt ... Talbert.

ROBERT: Aye.

PRINSES: Augustus Talbert?

Vervloek die man naar de hel.

[muziek spelen]

SERGEANT: Nou, als het de oude Tommy Blackwell niet is.

BLACKWELL: Luitenant Blackwell.

SERGEANT: Ik blijf nog steeds gezelschap houden met het uitschot van de aarde, zie ik.

BLACKWELL: Je hebt maar een uur.

[muziek spelen]

GERALD: Wat nu?

SERGEANT: Terug voor de lunch! Ik geloof dat het schapenvleesstoofpot is, edelachtbare.

GERALD: Hm.

SERGEANT: Ze hebben er minstens veertig, meneer.

Ze zijn inderdaad rebels. Met niet veel discipline.

Hun kapitein is onzorgvuldig en grof. Hun musketten zien er slecht onderhouden uit.

Ze lijken poeder en bal te hebben met wat ze dragen.

Geen voorraadwagens die ik kon zien.

REYNOLDS: Dat is ongeveer wat we er vanaf hier van hebben gemaakt.

GERALD: Ze hebben ons een uur gegeven,

en dan denk ik dat ze van plan zijn ons allemaal te vermoorden.

REYNOLDS: Dan heeft Talbert nog niet de leiding.

SERGEANT: Ah, u heeft hem ook gezien, meneer?

REYNOLDS: Helaas.

PRINSES: Hoe weet u dat hij niet de leiding heeft?

REYNOLDS: Talbert zou ons nooit tijd geven. Hij zou meteen aanvallen.

GERALD: Wie is de duivel Talbert?

WILLIAM: Een verrader, meneer. Meest fout.

[mannen spugen]

REYNOLDS: Augustus Talbert, voormalig commandant van de King's Guard.

Iets heeft hem tegen de koning gekeerd.

Hij heeft de koning verraden. Aan zijn vijanden verried hij de eer van de King's Guard.

Een verrader.

Moordende bandieten. Zijn dit de mannen waarmee je wilde onderhandelen?

PRINSES: Ik had het mis, kapitein. Ik had het vreselijk mis.

REYNOLDS: Ja, Hoogheid.

PRINSES: Nou, verheug je er niet over, kapitein.

REYNOLDS: Nee, hoogheid.

PRINSES: Nu ... Hoe moeten we omgaan met meneer Talbert?

REYNOLDS: Hetzelfde als voorheen.

Ze hebben ons de tijd gegeven om hun aantal te verminderen. Creëer enige verdeeldheid onder hun gelederen.

Ze zullen ons dan verspreiden of ons opladen.

PRINSES: En u bent er zeker van dat u ze zult verslaan?

REYNOLDS: Wij zijn de King's Guard. Wij zijn de besten.

Sergeant.

SERGEANT: Ja meneer?

REYNOLDS: Maak je klaar. Donald, William en ah--

ROBERT: Kapitein. Geef me een minuut om op te warmen.

REYNOLDS: Nu is uw bod zeer genereus, maar ...

ROBERT: John. Je weet dat ik de beste man ben voor de baan.

Je hebt een sergeant nodig om hier te spelen.

REYNOLDS: Ik zal eerst Donald en William sturen. Ze zouden je genoeg tijd moeten geven?

ROBERT: Ja, meneer.

REYNOLDS: Ah, zet Donald rechts, William links. Nu...

SERGEANT: Donald.

REYNOLDS: Als Uwe Hoogheid zich vriendelijk zou kunnen terugtrekken in de schans, zullen we onze aanval beginnen.

PRINSES: Ga je de Tiger Claw-tactiek gebruiken?

REYNOLDS: Kent u de tactiek?

PRINSES: Wees niet zo verrast, kapitein.

Mijn vader sprak er vaak over.

'Het beest roeren', zei hij altijd.

REYNOLDS: Ja, de koning was er voorstander van.

We vegen naar de vrienden van meneer Talbert met drie dodelijke klauwen.

PRINSES: Heel goed, kapitein. U kunt nu doorgaan.

OTTO: Waarom ben je zo koppig?

DONALD: Ik draag de hoed niet.

OTTO: Je onderschat de waarde van deze hoed!

DONALD: Het is waardeloos.

OTTO: Nee, nee, nee. Het is onbetaalbaar!

Het beschermt je tegen de zon. Je kunt er water uit drinken als je dorst hebt.

En het verenkleed zet de dames in brand.

[applaudisserend]

DONALD: Heel indrukwekkend. Maar ik ga bandieten vermoorden, geen jonkvrouwen.

SERGEANT: Zullen jullie twee stoppen met ruzie maken?

DONALD: Kapitein?

REYNOLDS: Ja, Donald?

DONALD: Moet ik mijn hoed dragen?

REYNOLDS: Nee, je hoeft je hoed niet te dragen.

DONALD: Dank u, meneer. Dus daar, ah.

OTTO: We wachten op je.

DONALD: Ik haat die hoed. Ik zou zoveel gelukkiger zijn als het een bepaalde stijl had.

SERGEANT: Klaar?

REYNOLDS: Naar eigen goeddunken.

[muziek spelen]

[geweerschot]

DONALD: Verdomme ...

[geweerschoten]

Jij uitschot! Je hebt mijn shirt vuil!

[geweerschoten]

MAN: Ah!

[geweerschot]

DONALD: Oh hel ..

[geweerschot]

Oh! Ik heb een rubdown nodig ...

[geweerschot]

[geweerschot]

MAN: Kom op, pak hem!

TALBERT: Nee, kom terug! Het is een truc!

[geweerschoten]

MAN: Laten we gaan!

[geweerschoten]

MAN: Ah!

[muziek spelen]

MORTON: Ik wilde iedereen die probeerde weg te rennen voor dat ruïnepot.

Dat was mijn bevel. Waarom werd mijn bevel niet opgevolgd?

TALBERT: Zeker, u kunt zien dat dit een truc is.

MORTON: Welke truc?

Ze proberen meer hulp te krijgen. Het zal niet op tijd aankomen.

TALBERT: Dat is niet wat ze doen.

Ze gebruiken een tactiek die de "Tijgerklauw" wordt genoemd. Ze gebruiken het om uw aantal te verminderen.

MORTON: We hebben het over één man!

TALBERT: Er zullen er nog meer zijn.

Een King's Guardsman met een rapier kan in slechts enkele minuten meer dan een dozijn mannen opnemen.

MORTON: Je bent een dwaas voor deze wachters, Augustus.

Misschien moet je kijken of ze je terugnemen.

[mannen lachen]

TALBERT: Deze mannen die u bespot, hebben er al drie van u afgepakt sinds u hier bent aangekomen.

Ik vertel het u nogmaals, Lord Morton, beschuldig ze nu. Ze zijn een man zwakker. Je hebt al je mannen.

MORTON: Ik word moe van deze indringers, Augustus.

Delacruz. Neem drie mannen en snijd hem af.

En kom niet terug zonder zijn hoofd.

Het is mijn tactiek die zijn aantal zal verminderen.

TALBERT: Zoiets proberen is een ernstige fout maken.

[muziek spelen]

[zwaard zwaait]

[keel schrapen]

WILLIAM: Kom je me geluk wensen?

[slaat]

ROXANNE: Hoe kon je me zoiets aandoen?

Ik ben de hofdame van de prinses. Ik ben geen goedkoop kamermeisje.

WILLIAM: Schaamt me oneindig, Roxanne.

ROXANNE: Een zwerver, niet minder. Heb je haar poëzie gelezen en haar verteld dat ze je ware liefde was?

WILLIAM: Natuurlijk niet.

ROXANNE: Leg het dan uit.

WILLIAM: Nu?

ROXANNE: Misschien komt er nooit een andere tijd.

WILLIAM: Zoals je zei, mevrouw, jij bent de hofdame van de prinses ...

terwijl ik maar een nederige soldaat ben.

Welke hoop kan iemand als ik hebben, dat iemand als jij mij niet snel zal moe worden?

ROXANNE: Ben je moe?

Ik ben dol op je, William.

WILLIAM: En ik jou.

ROXANNE: Ik wilde je dit voor geluk geven, maar dit is alles wat ik heb.

Ik heb het misschien nodig om mijn vrijheid te kopen.

WILLIAM: Heb vertrouwen in mij, mijn liefste.

In mijn leven zal niemand hier vandaag je je vrijheid ontzeggen.

ROXANNE: Neem dit dan.

WILLIAM: Blijf bij je hand.

Ik heb geen materieel voorwerp nodig voor uw geluk.

Alleen al de woorden van je lippen zullen me duizend sieraden tot zegen zijn.

En een kus ...

Betover me.

[muziek spelen]

SERGEANT: William? Het is tijd.

WILLIAM: Mijn bewonderende publiek wacht.

SERGEANT: En ga maar, jongen.

[muziek spelen]

BLACKWELL: Een ander is vertrokken, Edelachtbare.

MORTON: Goed.

Jullie drie, een gouden munt voor iedereen die zijn hoofd terugbrengt.

Zie je, Augustus? Geduld zal grote beloningen opleveren.

TALBERT: Ah. Mm.

[muziek spelen]

SERGEANT: Ze hebben ons te pakken gekregen, meneer.

REYNOLDS: Welnu, het zal gemakkelijker zijn om de derde klauw erin te krijgen.

ROBERT: Ah, kapitein Reynolds. Kunt u me helpen opwarmen, meneer?

REYNOLDS: Edelachtbare.

ROBERT: Mijn uitval is niet al te scherp.

[zwaarden botsen]

ROBERT: Ah!

REYNOLDS: Nee, je gaat niet. Ik stuur Otto.

ROBERT: Nee! Niet doen.

REYNOLDS: Zoals je me hebt geleerd, moeten de beslissingen van een leider op rede zijn gebaseerd. Geen emotie.

ROBERT: De juiste beslissing is om Katie te sturen.

REYNOLDS: Katie McDear?

ROBERT: Ze is snel en wendbaar. En dodelijk.

REYNOLDS: Dat kan ik niet doen.

ROBERT: Ze is mijn dochter.

REYNOLDS: Wat?

ROBERT: Je hebt me gehoord. Katie is mijn dochter, mijn bloed.

Niemand weet het om de eer van haar moeder.

REYNOLDS: Het is geen wonder dat ze een demon is met een rapier.

ROBERT: Ze is een goede leerling geweest.

REYNOLDS: Waarom haar dan sturen?

ROBERT: Omdat Talbert daarbuiten is.

We weten allebei wat er moet gebeuren om deze hachelijke situatie op te lossen.

John, Katie dient je daar het beste.

Ik heb haar getraind. Ik weet wat ze kan doen.

REYNOLDS: Klaar?

SERGEANT: Kapitein, weet u dit zeker?

Ja meneer.

[muziek spelen]

[triomfantelijke muziek]

BLACKWELL: Ze hebben er nog een gestuurd!

MORTON: Wie zal er zo goed zijn om die te bemachtigen?

BLACKWELL: En het is een meisje!

MAN: Laten we gaan, Heer. We zijn het haar verschuldigd.

MORTON: Prima.

TALBERT: Ik heb deze truc gebruikt. Ze sturen drie klauwen ...

[muziek spelen]

ROXANNE: William zal als eerste terug zijn. U zult het zien, mevrouw.

PRINSES: Ja, ik weet zeker dat hij dat zal zijn.

ROXANNE: Alle mannen! En Katie natuurlijk ook.

We komen terug, de bandieten gaan weg ...

en we zullen op weg zijn naar Sarcenia en de meest wonderbaarlijke bruiloft die enig koninkrijk ooit heeft gezien.

PRINSES: Oh, Roxanne, je hebt er alle vertrouwen in.

ROXANNE: Bent u dat niet?

PRINSES: Oh nee, de kapitein doet het heel goed en hij weet wat hij doet.

ROXANNE: De mannen zeggen dat hij de beste is. William is altijd lovend over hem.

En hij is erg knap, niet waar?

PRINSES: Ik heb het niet opgemerkt.

Vind je dat ik mijn haar moet laten doen zoals dat van de hertogin?

ROXANNE: De hertogin moet haar wangen verbergen.

Uwe Hoogheid mag zo'n mooi gezicht nooit verbergen.

[keel schrapen]

PRINSES: Roxanne? Waarom ga je niet uitkijken naar je soldaatvriend, William?

ROXANNE: Dank u, mevrouw.

PRINSES: Sergeant, u mag binnenkomen.

SERGEANT: Dank u, hoogheid.

Dit is het beste wat we kunnen doen, hoogheid.

We proberen altijd licht te reizen.

PRINSES: Oh, deze zullen het goed doen. Bedankt, sergeant.

SERGEANT: Graag gedaan, Hoogheid.

PRINSES: Sergeant?

SERGEANT: Ja, hoogheid?

PRINSES: Vertel me over kapitein Reynolds.

SERGEANT: En hoe zit het, Hoogheid?

PRINSES: Nou, zijn verhaal natuurlijk.

SERGEANT: Ja. Nou, er is een verhaal voor jou.

PRINSES: Ja, ik hou erg van verhalen.

SERGEANT: Ja, hoogheid. Als ik mag?

[muziek spelen]

Om twaalf uur kwam hij naar ons toe als een straatdief met een vuil gezicht. Bijna zijn hele leven een wees.

Een vechter, oké. Nam drie agenten om hem aan de gevangeniswagen vast te maken.

Ikzelf en een paar vrienden kwamen tussenbeide. Betaalde zijn boetes en zette hem eerst in de stallen aan het werk.

Maar hij bleef daar niet te lang.

Had een militaire geest. Een overlevende, een vechter, een winnaar.

Op zijn veertiende wikkelde hij verbanden van mannen die bloed spuwden en laadde musketten in de frontlinies.

En u had hem in Argonne moeten zien, mevrouw.

Slechts een zeventienjarige die een aanval leidt naar de pure hel.

Excuseer mijn taal, Hoogheid.

PRINSES: Nee. Nee, alstublieft, sergeant. Ga verder.

SERGEANT: Er valt niet veel meer te zeggen, Hoogheid ...

anders dan dit:

Er is geen bewaker die hem niet zou volgen.

PRINSES: Een man die zoveel heeft geleefd ...

Hij moet mij als een verwend kind beschouwen.

SERGEANT: Nooit zou kapitein Reynolds zo over u denken, Hoogheid.

PRINSES: Wees daar niet zo zeker van, sergeant.

SERGEANT: Ging de prinses niet naar het appartement van barones Helene in de wijk Mussoline?

afgelopen herfst drie maanden lang elke woensdag?

PRINSES: Ja, dat heb ik gedaan. Hoe wist je dat?

SERGEANT: We waren vlakbij gestationeerd.

En elke woensdag vond de kapitein een excuus om in die sector te patrouilleren.

Een blinde man kon de blik op zijn gezicht zien wanneer hij je in het oog kreeg.

PRINSES: U mag nu vertrekken, sergeant.

SERGEANT: Ja, hoogheid.

[muziek spelen]

WILLIAM: Hallo.

VROUW: Kom niet bij mij in de buurt, jongen.

WILLIAM: Mevrouw, ik ben een heer. Je hebt niets van mij te vrezen.

Maar ik moet je waarschuwen, er zijn veel minder gevaren in deze bossen voor jou en je dolk.

VROUW: Ik waarschuw u, meneer. Kom geen stap dichterbij.

WILLIAM: Ik zal mijn zwaard in de schede steken.

Beter?

VROUW: Ja. Veel beter.

[zwaarden botsen]

[punch]

WILLIAM: Nu, kom op nou, verdomde zwijn.

[zwaarden botsen en hakken]

[zwaarden botsen]

[ellebogen]

[zwaarden botsen]

[ellebogen]

[zwaarden botsen]

[zwaard snijden]

WILLIAM: Makkelijk!

Helaas, lieve meid. Ik heb mijn hart aan een ander beloofd.

Adieu.

ROXANNE Een thee, kapitein.

REYNOLDS: Oh. Dank u.

ROXANNE: Al een teken?

REYNOLDS: Maak je geen zorgen. Ze komen allemaal snel terug.

ROXANNE: Ja, dat weet ik zeker.

REYNOLDS: Hoe lang ben je al bij de prinses?

ROXANNE: Uh, vier jaar, kapitein.

REYNOLDS: Moet het moeilijk zijn om de prinses te dienen?

ROXANNE: Nee. Je moet de prinses niet verkeerd inschatten.

REYNOLDS: Ik oordeel niet over de prinses.

ROXANNE: Natuurlijk, kapitein.

Weet je dat ze onze koning redt met haar huwelijk met de Sarceense koning?

REYNOLDS: De koning zou zijn dochter nooit dwingen tot een huwelijk dat ze niet wilde.

ROXANNE: Je hebt gelijk. Hij wilde niet dat ze trouwde met een man van wie ze niet hield.

Maar ze stond erop.

Weet je nog hoeveel schepen onze koning verloor tijdens de storm van afgelopen winter?

REYNOLDS: Twaalf. En half zoveel vracht.

ROXANNE: Dat is de reden waarom de schatkist van de koning bijna verwoest is.

Het is een wanhopige situatie. Er was geen andere manier.

Het huwelijk van de prinses zal een alliantie vormen die de kroon van haar vader zal redden.

REYNOLDS: Ik wist het niet.

ROXANNE: Kapitein, alsjeblieft. Zeg haar niet dat ik het je heb verteld.

REYNOLDS: Natuurlijk.

[muziek spelen]

[dolk vliegt]

MAN: Ah!

KATIE: Ahhh!

[zwaarden botsen]

[worstelt]

[zwaarden botsen]

[steken]

[stoten]

[steken]

MAN: Ah!

ADAM: Welk licht door ginds raam breekt ...

't is het oosten, en Juliet is de zon.

[giechelt]

ADAM: Sta op, mooie zon, en dood de jaloerse maan!

[intense muziek]

[zwaarden botsen]

MAN: Vooruit, dood hem!

[zwaarden botsen]

ADAM: Het is mijn dame! Het is mijn liefde.

PRINSES: Is hij in orde?

GERALD: Mijn beste kerel, wat is er aan de hand?

OTTO: Ik ben gekwetst door zijn liefdeswoorden.

[lachend]

ADAM: Hij probeert me op het podium te brengen, meneer. Hij doet dit de hele tijd.

PRINSES: Onzin, Adam! Het is geweldig!

ADAM: Dank u, uwe Hoogheid.

PRINSES: Dit is geweldig.

[intense muziek]

[zwaarden botsen]

[zwaaiende zwaarden]

[zwaarden botsen]

[zwaarden botsen]

OTTO: En nu kwam de mooie koningin Hilda tevoorschijn ...

als de dageraad van de donkere wolken.

[hits]

Ah, de baby die daar stond in al haar pracht

en het hart van die dappere krijger steeg in hem op terwijl hij naar haar keek ...

haar haar...

haar gezicht!

Gloed ...

betoverend.

Koningin Hilda kreeg verlof om hem een ​​kus te geven.

... geef hem een ​​kus.

[hijgend en lachend]

[lippen smakken]

En nog nooit van Siegfrieds leven was hem zoiets aangenaams overkomen.

[klappen]

PRINSES: Geweldig!

[intense muziek]

PRINSES: Zijn de klauwen in zicht?

REYNOLDS: Nee, nog niet. De timing is goed.

Prinses, alsjeblieft. Bereid je voor op brand.

Mijne heren! Zullen we ze laten weten dat we het zijn nog steeds hier?

ROBERT: Aye!

SERGEANT: Precies, meneer!

REYNOLDS: Op mijn plaats.

[blazen]

[geweerschot]

[geweerschot]

[geweerschoten]

[zwaarden botsen]

MAN: Ah!

[geweerschoten]

REYNOLDS: Uwe Hoogheid!

PRINSES: O kapitein, u had niet verwacht dat ik alleen maar zou toekijken?

[grinnikt]

REYNOLDS: Nee, ik verwacht niet dat u toekijkt.

[muziek spelen]

[glas verbrijzelt]

TALBERT: Genoeg wachten.

[geweerschot]

SERGEANT: Laad dat opnieuw.

ADAM: Ja, meneer.

SERGEANT: Maak je geen zorgen, lieverd. William is veel erger doorgekomen.

[geweerschoten]

OTTO: Singbe! Je hebt het gehaald! Wat is dit?

Kijk naar hem, wat een puinhoop!

DONALD: Het kon niet worden verholpen.

OTTO: Nee? Nu heb je de hoed echt nodig.

DONALD: Ik haat deze hoed!

OTTO: Ohhhh.

[intense muziek]

[geweerschoten en zwaarden botsen]

WILLIAM: Ha!

Dacht je dat ik niet zou terugkeren?

ROXANNE: 'Het zijn gevaarlijke zaken, William.

WILLIAM: Ja, het is levensgevaarlijk.

ROXANNE: Gevaarlijk?

WILLIAM: Ja, gevaarlijk.

ROXANNE: William ...

WILLIAM: Het was maar een kus, Roxanne.

ROXANNE: Een kus?

WILLIAM: Ja, eigenlijk een kleinigheid. Niets.

[hijgt en slaat]

ROXANNE: Zelfs op het slagveld, William! Mijn God...

WILLIAM: Roxanne, ze bedoelde niets!

PRINSES: Kapitein, ik moet toegeven dat ik erg onder de indruk ben.

Katie ...

Oh, hoe zit het met Katie?

ROBERT: Maakt u zich geen zorgen, hoogheid. Katie is een heel slimme meid.

Het is nu te gevaarlijk. Ze wacht tot de tijd rijp is.

MORTON: Waardeloze, gemene honden!

Is er geen echte man onder u?

TALBERT: Morton.

Ik zei het je. Je bent geen partij voor de King's Guard.

Ze hebben je vernederd. Ze hebben je behandeld als een kind.

En uw mannen hebben ervoor geleden.

[mannen zijn het erover eens]

MORTON: Talbert, jij das als een vrouw.

Een uitgedroogde, oude heks.

Tijd om een ​​einde te maken aan je blathering ... als je durft!

[zwaarden botsen]

ROBERT: Kapitein! Kijk eens.

REYNOLDS: Grappig hoe sommige dingen nooit veranderen.

Het ziet eruit als een binnenlands geschil van onze favoriete soort.

En de jonge Katie heeft zichzelf een heel goed zicht gekregen.

[zwaarden botsen]

[steken]

TALBERT: Luister naar me, mannen. Open je ogen.

Je hebt uitschot gevolgd en zal altijd uitschot zijn totdat je mij volgt.

REYNOLDS: Ha! Prinses?

Onze vriend, Talbert, heeft het overgenomen.

TALBERT: Morton zou u niets hebben gegeven. Ik zal jullie allemaal rijk maken.

[mannen juichen]

Maar onthoud dit: de man die me een keer ongehoorzaam is, zal niet leven om van zijn geluk te genieten.

De man die de prinses kwaad doet, zal wensen dat hij in de hel was.

Bladen naar de lucht!

We rekenen de ruïne aan!

[mannen juichen]

En vijftig goudstukken voor elke man daar om mij te begroeten.

[mannen juichen]

PRINSES: Hier komt Katie!

ROBERT: Slimme meid. Zoals ik je al zei.

Goed gedaan, meid!

PRINSES: Katie! Gaat het wel goed?

KATIE: Met mij gaat het goed, maar ik kan wel wat te drinken gebruiken.

Talbert heeft het overgenomen!

ROBERT: We hebben het gezien.

KATIE: Hij steekt een vreugdevuur aan onder hun broek en probeert ze in brand te steken om ons aan te vallen.

En hij is behoorlijk geobsedeerd door jou, prinses.

PRINSES: Kapitein, er is iets dat u moet weten.

Augustus Talbert heeft mijn vaders toestemming om mijn hand gevraagd.

En in tegenstelling tot wat sommigen denken, heeft mijn vader de beslissing aan mij overgelaten.

Ik heb het verzoek van de commandant afgewezen en hij heeft wraak genomen op mijn vader.

Het was vanwege mij dat hij zich tegen de koning en zijn mannen keerde.

REYNOLDS: Omdat u hem weigerde, heeft hij de koning en de wacht verraden?

PRINSES: Het is waar. Het is niet de bruidsschat die hij wil, ik ben het.

Kapitein, laat me met hem gaan praten.

REYNOLDS: Nooit.

PRINSES: Oh, kapitein ...

Ik ben het leven van deze dappere mannen niet waard.

REYNOLDS: Integendeel, Hoogheid.

Jij en waar je voor staat, zijn tien keer zoveel waard als de meeste oorlogen.

PRINSES: Kapitein ...

REYNOLDS: Uwe Hoogheid.

PRINSES: Kapitein ...

REYNOLDS: Uwe Hoogheid.

Er is hier niemand van ons ...

die hun leven niet wilden opgeven om u te behoeden voor een gemeen mens als Augustus Talbert.

[uitademen]

PRINSES: Kapitein?

Wat is je voornaam?

REYNOLDS: Uh ... John, uwe Hoogheid.

PRINSES: John Reynolds.

REYNOLDS: Mhm.

PRINSES: Het heeft een heel mooi geluid.

Ik geloof dat ik verliefd op je word, kapitein John Reynolds.

[muziek spelen]

SERGEANT: Kapitein?

REYNOLDS: Sergeant?

SERGEANT: Overste Talbert doet zijn eerste zet.

[intense muziek]

PRINSES: Kapitein! Het zal een soort val zijn.

REYNOLDS: Natuurlijk. Overste Talbert zal een paar trucjes voor ons hebben.

Maar we zullen ze afhandelen. Sergeant?

SERGEANT: U weet wat er moet gebeuren.

[intense muziek]

SERGEANT: Luister nu naar mij, kapitein.

GERALD: Pardon, kapitein? Uwe Hoogheid.

Eerlijk gezegd ben ik degene die moet gaan.

SERGEANT: Het is onzin!

GERALD: Nee, dat is het niet. Het is logisch. De sergeant is hier nodig.

SERGEANT: Nee, ik--

REYNOLDS: U weet dat het een val is, Edelachtbare.

GERALD: Ik weet zeker dat het dat is.

Maar zoals ik al zei, iemand moet gaan.

De sergeant is hier nodig.

Welke vaardigheden ik heb, zullen daar veel beter worden gebruikt.

TALBERT: Zelfs als ze er maar één sturen, zal het verlies hen meer pijn doen dan wij.

GERALD: Wat is dit?

SERGEANT: Het is van mijzelf. Vuurt nooit mis.

GERALD: Ik heb heel weinig ervaring met een vuurwapen.

SERGEANT: Haal gewoon de trekker over, Edelachtbare.

GERALD: Doe het op uw manier, sergeant.

REYNOLDS: Dank u, Edelachtbare.

PRINSES: Sir Gerald.

GERALD: Geliefde kus, mevrouw.

PRINSES: Dank u, Sir Gerald.

Ik wil dat je weet dat ik me vereerd voel om jou als mijn escorte naar Sarcenia te hebben.

GERALD: De eer, Hoogheid, is geheel de mijne.

[intense muziek]

[witte vlag bonst]

[kusjes]

SERGEANT: Ze verspreiden zich niet, meneer.

REYNOLDS: Talbert komt precies in het midden en probeert ons te overweldigen met zijn cijfers.

GERALD: Sir Gerald Patrick Wainsworth, hertog van Dorchinaise,

Eerste Regent van het Tweede Huis van Livonia,

en graaf van het kasteel Wainsworth

en afgezant van zijn dreigende Alfred, koning van Sarcenia

en vertegenwoordiger van de King's Guard. Uw dienaar, meneer.

Schiet erop, man! Zeg me niet dat u niet op de hoogte bent van de juiste procedure.

[lachend]

Hoe kunnen ze iemand sturen die de juiste procedure niet kent?

[geweerschot]

Gerald: Ah!

PRINSES: Nee!

[geweerschoten]

REYNOLDS: Adam!

Begeleid de prinses en Roxanne achter de schans!

PRINSES: Nee, John, ik zal je zijde niet verlaten!

REYNOLDS: U dient ons het beste bij de schans. Als iemand onze omtrek breekt, vallen we op u terug.

Je zult in staat zijn om te schieten op iedereen die het binnen de muren haalt.

We zullen deze plek samen verlaten. Je hebt mijn woord.

Ga nu!

[geweerschoten]

TALBERT: Charge!

[mannen schreeuwen]

[geweerschoten]

[mannen schreeuwen]

ROBERT: Geef me er nog een.

OTTO: We moeten deze wapens laten komen. We hebben veel slechteriken om te stoppen.

[geweerschoten]

[mannen schreeuwen]

REYNOLDS: Ik zie Talbert niet! Heeft iemand commandant Talbert gezien?

SERGEANT: Waarschijnlijk achterover hangend, net als het uitschot.

REYNOLDS: Zet je mannen in!

SERGEANT: Ja, meneer!

SERGEANT: We hebben alle musketten nodig!

REYNOLDS: William!

WILLIAM: Meneer!

REYNOLDS: Neem de linkerkant. Ik wil er geen ongenode gasten doorheen!

WILLIAM: Niemand zonder uitnodiging komt langs me heen!

[mannen schreeuwen]

[zwaarden botsen]

TALBERT: Nu, mijn vriend.

GERALD: Oh ...

[hoesten]

[zwaarden botsen]

DONALD: Zie, Otto. Ik hoef me niet als een professional te kleden om je te beschermen!

[zweep kraakt]

MAN: Ah!

[zwaarden botsen]

MAN: Ik heb nog een musket nodig!

[pan bonzen]

[zwaarden botsen]

ROXANNE: Het is oké, prinses.

[intense muziek]

ADAM: Blijf achter, verrader.

ADAM: Ah!

TALBERT: Bloeden, dikke man. Mevrouw.

ROXANNE: Oh!

PRINSES: Ga naar de hel, Augustus Talbert.

[geweer klikt]

TALBERT: Ah!

[zwaarden botsen]

'Het is ons lot, prinses.

Nu...

[zwaarden botsen]

PRINSES: Oh, John! John!

WILLIAM: Oh!

HENCHMAN: Tot ziens.

[geweerschot]

[intense muziek]

[ponsen]

SERGEANT: Talbert heeft de prinses!

[triomfantelijke muziek]

TALBERT: Wat vreemd. Je hebt een beschermer.

REYNOLDS: Ze staat nu onder de bescherming van de King's Guard.

TALBERT: Ah, jonge Reynolds. De staljongen.

PRINSES: Het is kapitein John Reynolds van de Tiger Claw.

TALBERT: Een staljongen? Kapitein van de Tiger Claw? Niet mogelijk.

PRINSES: Het is niet mogelijk dat alleen een staljongen en een handjevol mannen uw plan hebben verpest, Augustus?

TALBERT: Mijn plan is nog lang niet verpest, prinses.

Het is nog maar net begonnen.

[zwaarden botsen]

PRINSES: Oh, John! Doe voorzichtig!

TALBERT: Ik sterf niet gemakkelijk, staljongen.

PRINSES: Augustus!

[steken]

[muziek spelen]

[schreeuwend]

PRINSES: En wat als ik met hem weg zou rennen?

GERALD: En waar zou u heen gaan, Hoogheid?

ROXANNE: Wel, ik ga met u mee waar u ook gaat, mevrouw. Zolang William niet bij ons komt.

PRINSES: Nou, we zouden gaan waar kapitein Reynolds wilde dat we gingen.

GERALD: Excuseer mij, Hoogheid.

Het is mijn overtuiging dat kapitein Reynolds nooit zou instemmen om zijn eed van trouw aan de koning te breken. Jouw vader.

PRINSES: Zelfs voor een kwestie van het hart?

GERALD: Net als de dood, in een kwestie van het hart, weet niemand hoe te reageren tot de tijd daar is.

PRINSES: Oh, ik geloof dat ik weet wat kapitein Reynolds zou doen.

GERALD: Dat kan zo zijn, Hoogheid.

Maar als je echt van hem houdt en bedenk dan eerst wat voor leven je kapitein zal hebben

als u ervoor kiest uw verloving met de Sarceense koning te breken?

PRINSES: Oh ja ... Het zou verschrikkelijk zijn. Oh, gewoon verschrikkelijk voor hem!

Tenminste voor nu.

Maar we zijn erg jong en er zal veel veranderen.

REYNOLDS: Uwe Hoogheid, we moeten onderweg zijn. De zon gaat binnenkort onder.

PRINSES: Natuurlijk, kapitein.

SERGEANT: Op Sarcenia!

PRINSES: Ik weet zeker dat dit niet ons laatste avontuur zal zijn.

GERALD: Zes maanden na zijn huwelijk met Gwendolyn,

De Sarceense koning werd geveld bij een bizar jachtongeval.

Prinses Gwendolyn vroeg haar vader om de diensten van kapitein Reynolds om haar te troosten en te beschermen.

Ze hebben nu vier kinderen.

WILLIAM: Wees nu niet brutaal, liefje. Het was maar een kus.

ROXANNE: Gewoon een kus!

WILLIAM: Ja!

GERALD: Lady Roxanne besloot William nog een laatste kans te geven ...

die hij prompt verraadde.

Drie kansen en drie verraad later trouwden ze eindelijk, en William dwaalde nooit meer af.

Zij, aan de andere kant ...

SERGEANT: Hoe is het rosbief in Sarcenia?

GERALD: Oh, prachtig! Absoluut heerlijk, vooral bij gestoofde aardappel.

SERGEANT: En een beetje grog, meneer?

GERALD: Natuurlijk!

GERALD: De sergeant en Lord Gerald

werd het machtigste onderhandelingsteam dat Europa ooit had gezien.

Na hun pensionering openden ze een restaurant dat de lekkerste Yorkshire pudding aan deze kant van Sarcenia verkocht.

ADAM: En taart, meneer! Vergeet taart niet!

GERALD: Natuurlijk niet! We moeten taart hebben. Apple, denk ik.

ROBERT: Ja, ik ben trots op je, Katie. Je hebt het beter gedaan dan elke man die ik ooit heb getraind.

GERALD: Meester Robert opende een prestigieuze schermschool in Schotland om Highlanders op te leiden.

Tot zijn vreugde en wanhoop werd Katie het eerste vrouwelijke lid van de King's Guard.

Ze sprak zich met grote eer vrij

ook al was de kleedkamer van de Gardesoldaten niet helemaal uitgerust voor haar komst.

KATIE: Dank je, papa.

DONALD: Geruïneerd ... De hele outfit is geruïneerd.

OTTO: Was in de eerste plaats niet echt een outfit. Het heeft geen stijl.

Deze keer zal ik er een voor je uitkiezen. Ik heb stijl.

GERALD: En tot slot bleven Otto en Donald vechten ...

over kleding, accessoires, meubels en alle zaken van stijl.

Ze waren het nooit ergens over eens

maar slaagden erin een kleine fourniturenzaak te openen waar ze de stropdas uitvonden.

Dus als je er ooit een vasthoudt ... geef ze de schuld.

DONALD: Ben je in je hoofd gestoken? Ik heb dode Pruisen gezien met meer stijl dan jij!

[muziek spelen]

TALBERT: Laad ze halverwege op. Overweldig ze met je--

nummers.

Ah!

[piep]

Laad ze meteen op. Overweldigen--

[piep] mij.

God [piep] het.

Daar gaan we...

Cha-- laad ze halverwege op ... Wat is mijn lijn?

[piep]

Hier kom ik, lieve prinses.

Als ik mijn dialoog eerder kon voeren, zouden we vrij thuis zijn.

Maar ik [piep] het op.

MAN: Knippen, knippen.

[piep]

[worstelt]

[piep]

KONINGIN: Help! Wat zeg ik?

REYNOLDS: ... de prinses ...

KONINGIN: Nee, daarna. "Zeg dat je het doet..."

REYNOLDS: Nee ...

KONINGIN: Stop! Kan iemand mij horen?

[piep]

TALBERT: Ga terug! Kom terug! Zie je niet dat het een truc is?

Geef me dat nog eens. Ik voelde me zo hysterisch.

[piep]

MORTON: Ze proberen meer hulp te krijgen. Hij zal niet op tijd rijden.

TALBERT: Het is geen vergissing. Het is een truc! Ik [piep] dat omhoog.

[mannen lachen]

MORTON: U zei fout, ik zei fout. Ik dacht dat het goed ging.

[piep]

KONINGIN: ... en sluit je aan bij de Siciliaanse - Sarceense! [piep]

[piep]

[piep]

TALBERT: Deze mannen die u bespot hebben er al drie van u afgepakt sinds u aankwam - bababababa.

Geef me die keu nog een keer.

Dat is niet wat ze doen. Ze ... Kunnen we weer gaan?

Een King's Guardsman met een rapier kan meer dan een dozijn mannen uitschakelen ...

Ik ga dat nog een keer zeggen. Geef me die keu, wil je?

Er zullen anderen zijn. Een King's Guardsman met een rapier kon binnen enkele minuten meer dan een dozijn mannen meenemen.

Dat werd ook verward. Laten we opnieuw gaan.

Er zullen anderen zijn. Een King's Guardsman met een rapier--

Een King's Guardsman ... nog een keer.

Een King's Guardsman met een rapier kan ...

God [piep] het. Laten we de camera knippen.

[piep]

[piep]

REYNOLDS: Zet de mannen in. Ah ... het is te laat! [piep] het!

[iedereen lacht]

[piep]

[slijpen van zwaarden]

TALBERT: Ik voel me hier erg dom. Laat me het nog een keer nemen.

MAN: Dat is een betere.

[piep]

[glas verbrijzelt]

[grinnikt]

TALBERT: Ik ben vergeten wat ik aan het doen ben. Het is zo jammer dat ik een zandloper heb verknoeid.

[piep]

En je mannen hebben ervoor geleden ... dat doe ik weer. Daar gaan we.

MAN: Houd de camera aan het rollen.

[piep]

Ze hebben je vernederd. Ze hebben je als een vrouw behandeld.

En uw mannen hebben ervoor geleden ...

Ha ... Zoals een vrouw? Als een kind! Wacht even. Nog een keer.

[piep]

OTTO: Nou, dit is de reden waarom je ... Ik ga nu weg omdat ik niet wil ...

[lachend]

[piep]

Wat een puinhoop!

DONALD: Het kon niet worden verholpen.

OTTO: Ik [piep] weer op. Het spijt me zeer--

[piep]

MAN: Scene.

[piep]

[lachend]

TALBERT: Ik zal het nog een keer doen.

[piep]

Of ik snij dat mooie gezicht van jou, zelfs als het de laatste is ...

Als ik kon praten, zou ik rijk zijn.

[piep]

Mijn plan is nog lang niet verpest, prinses. Ah [piep]!

[piep]

MAN: ... terugduwen in het lichte frame voor de dialoog.

TALBERT: Ik weet niet wat u zegt, maar ik zal het proberen.

MAN: Oké.

TALBERT: Klaar, en ...

MAN: Actie!

[piep]

[muziek spelen]

Reparatie en synchronisatie door Easy Subtitles Synchronizer 1.0.0.0