Original subtitles

Ο ΧΙΤΩΝ

Ρώμη... Κυρίαρχος της οικουμένης...

...στο 18ο έτος μοναρχίας του αυτοκράτορος Τιβερίου.

Οι λεγεώνες μας φρουρούν τα σύνορα του πολιτισμένου κόσμου...

...από τις ομιχλώδεις ακτές των βορείων Θαλασσών...

...ως τους αρχαίους ποταμούς της Βαβυλώνας...

Οι ισχυρότερες πολεμικές μηχανές στην ιστορία.

Όλοι οι λαοί στέλνουν φόρο υποτέλειας: Χρυσό, μετάξι, ελεφαντόδοντο, λιβάνι...

Και τους πιο περήφανους γιους τους για σκλάβους μας.

Φτάσαμε να 'χουμε περισσότερους σκλάβους από Ρωμαίους πολίτες.

Μερικοί ισχυρίζονται ότι δεν είμαστε παρά άρπαγες...

...ότι οι ίδιοι, δεν δημιουργούμε τίποτα.

Όμως έχουμε δημιουργήσει θεούς, έκτακτους θεούς και θεές...

...που κάνουν έρωτα...

...και πόλεμο.

Θεές κυνηγούς...

...και θεούς μέθυσους.

Μα η εξουσία δεν βρίσκεται στα μαρμάρινα χέρια τους, αλλά στα δικά μας από σάρκα.

Εμείς, οι πατρίκιοι της Ρώμης, είμαστε ελεύθεροι να ζούμε μόνο για διασκέδαση.

Τι παραπάνω μπορεί να μας προσφέρει κάποιος θεός;

Σήμερα εμπορευόμαστε ανθρώπινες ψυχές.

Το σκλαβοπάζαρο είναι γεμάτο επειδή ο διάδοχος του αυτοκράτορα, ο Καλιγούλας...

...έρχεται ν' αγοράσει μονομάχους.

Προφανώς δεν θα χαρεί να με δει.

Κοιτάξτε εδώ, κοιτάξτε! Μια αοιδός και χορεύτρια!

Καλή σύντροφος για μια ευγενή κυρία, ή κύριο.

Σταματήστε, κύριε. Ένα ανεκτίμητο στολίδι για το σπίτι σας.

Κοιτάξτε! Μια αοιδός και χορεύτρια!

Καλή σύντροφος για μια ευγενή κυρία, ή κύριο.

Ένας θεραπευτής απ' την Αίγυπτο. Κάντε του ερωτήσεις.

Σταματήστε και κοιτάξτε! Ένα κόσμημα απ' την Ανατολή.

Έχετε ακουστά την ομορφιά των Καυκασίων. Κοιτάξτε.

Σταματήστε και κοιτάξτε!

Αγοράστε νέους κι εκπαιδεύστε τους.

Τα παιδιά μεγαλώνουν. Αυτοί οι Γότθοι γίνονται δυνατοί.

Αγοράστε νέους κι εκπαιδεύστε τους οι ίδιοι.

Πολύ γέρος; Μα, του 'μειναν ακόμα δέκα-δεκαπέντε χρόνια.

Δεν κοστίζει όσο ένα βόδι, και τρώει λιγότερο.

Ένα ζεύγος που συγκινεί κάθε αγοραστή. Μια μητέρα και το παιδί της απ' τη Συρία.

Αγοράστε τους μαζί! Αγοράστε τους χωριστά! Χαμογέλα! Άντε, λοιπόν!

Χιλίαρχε, ήρθατε. Εδώ τις έχω, περιμένετε.

Κορίτσια... Κορίτσια!

Κοιτάξτε. Δυο δίδυμα ρουμπίνια. Είναι τέλειες.

Η μία είναι έμπειρη κομμώτρια. Κοιτάξτε τα χέρια της.

- Πολύ όμορφα, ε, Λίβια; - Άφησέ με.

- Συγγνώμη για χθες βράδυ... - Ό,τι κι αν πεις θα 'ναι ψέμα.

Το 'σκασε σκλάβος! Το 'σκασε ένας σκλάβος!

Σας ευχαριστώ, χιλίαρχε. Σας ευχαριστώ!

Ώστε τώρα στη Ρώμη ένας χιλίαρχος κάνει την άθλια δουλειά ενός δουλεμπόρου.

Ανόητε, σκλάβε! Μιλάς στον γιο του συγκλητικού Γάλλιου.

- Πέσε στα... - Τι τρέχει; Πήγε να το σκάσει ξανά;

Για να δω... "Ευγενής, μορφωμένος, κατάλληλος για οικονόμος".

Πούλησέ τον για τα λιοντάρια, σαν μονομάχο. Ξέχνα την τιμή του.

Μα, σήμερα αγοράζει μονομάχους ο Καλιγούλας.

- Και λοιπόν; - Θα τον πάρει τζάμπα.

- Αξίζει τουλάχιστον χίλια χρυσά. - Αξίζει το βάρος του σε κρέας σκύλου.

- Σε παρακαλώ. - Ως μονομάχο. Μ' άκουσες!

Κτήνος! Ζώο!

Άκουσες τι είπε; Για τα λιοντάρια.

- Συγγνώμη. Τι έλεγες; - Δεν έχω τίποτε άλλο να πω.

Μετά τα χθεσινά, δεν θ' ακούσεις άλλη λέξη από μένα.

Και μπροστά στους φίλους μου.

Είχες πιεί σαν γουρούνι, μα αυτό δεν είναι δικαιολογία.

Συνειδητοποιείς ότι μ' έκανες το περίγελο της Ρώμης, Μάρκελλε;

Μάρκελλε Γάλλιε!

Μη νομίζεις πως θα σιωπήσω.

- Δεν έχω την πρόθεση. - Ναι.

Χαίρομαι που σε βλέπω, Μάρκελλε.

Κι εγώ που σε βλέπω... ξανά.

Τότε με θυμάσαι.

Ναι, φυσικά. Να σκεφτώ, είσαι η...

Και η υπόσχεσή σου; Την ξέχασες κι αυτή;

Ποια υπόσχεση;

Να με παντρευτείς.

Ήμουν μεθυσμένος;

Αυτό δεν είναι πολύ κολακευτικό, Μάρκελλε.

Αν μου θυμίσεις το πότε είπα κάτι τέτοιο...

Το θυμάμαι ξεκάθαρα. Είχα κόψει το δάχτυλό μου, κι έκλαιγα.

Κι εσύ πήρες ένα μαχαίρι κι έκοψες το δικό σου για να μου δείξεις ότι δεν πονάει.

Μετά με φίλησες και σταμάτησα να κλαίω...

...και υποσχέθηκες να με παντρευτείς όταν μεγαλώσουμε.

Νταϊάνα.

- Που πήγαν οι φακίδες σου; - Τις έχασα.

- Λάτρευα την κάθε μια τους. - Τότε λυπάμαι που τις έχασα.

Άσε με να σε καμαρώσω.

Δώδεκα χρόνια...

Οι θεοί θ' αγαπούν πολύ το Κάπρι για να σε κάνουν ν' ανθίσεις έτσι.

- Τι κάνεις εδώ στη Ρώμη; - Μ' έστειλε ο Τιβέριος να την επισκεφθώ.

Μετά τον θάνατο του πατέρα, είμαι προστατευόμενή του.

- Αυτή είναι η εξέδρα του Καλιγούλα. - Η αυτοκράτειρα θέλει να παντρευτούμε.

Με τον Καλιγούλα; Αδύνατον!

Κάποτε θα γίνει αυτοκράτορας και... Έχει καμιά σημασία για σένα;

Περισσότερο κι απ' τη ζωή μου. Άλλωστε σου το υποσχέθηκα.

Και δεν θα μάθεις ποτέ πόσο σοβαρά πήρα την υπόσχεσή σου.

Σκοπεύεις να με κάνεις να την κρατήσω;

Ίσως.

Όμως άκουσα πως έκανες πολλές υποσχέσεις από τότε.

Όμως μόνο έναν όρκο στη Νταϊάνα.

Έρχεται, Μάρκελλε. Καλύτερα να φύγεις.

Υπήρξα ανταγωνιστής με τον Καλλιγούλα και δεν έχασα ποτέ.

- Τουλάχιστον είσαι ειλικρινής. - Συγγνώμη. Δεν το εννοούσα έτσι.

Τότε όλες οι ιστορίες που άκουσα για σένα είναι αληθινές.

- Κάθε άντρας κάνει εχθρούς. - Όλοι οι δικοί σου είναι μάλλον γυναίκες.

Ναι.

Να ξεκινήσει η αγοραπωλησία.

Γιατί βρίσκεται ο Γάλλιος στην εξέδρα μου; Ζητά κάποια χάρη;

Εγώ τον προσκάλεσα, Μεγαλειότατε. Είμαστε παιδικοί φίλοι.

Αγοράζεις, ή βρίσκεσαι εδώ για διασκέδαση;

Ήρθα για ν' αγοράσω. Ένα ζεύγος διδύμων.

- Αρσενικό ή θηλυκό; - Θηλυκό.

- Άρχισε μ' αυτές. - Μάλιστα, Μεγαλειότατε.

Όχι. Κάθισε, εδώ μαζί μου.

Καλοσύνη σας, Μεγαλειότατε.

Η ικανοποίηση του πιστού μας χιλίαρχου είναι σημαντική.

Έχεις εξαίρετο γούστο. Οι δίδυμες πρέπει να 'ναι γοητευτικές.

Εδώ έχουμε δυο δίδυμες απ' τη Μακεδονία...

...άψογα εκπαιδευμένες, κατάλληλες για σύντροφοι ή υπηρέτριες.

Μια τέτοια ευκαιρία είναι σπάνια σε ρωμαϊκή δημοπρασία.

Δεν πρόκειται να πωληθούν χωριστά. Τι προσφέρετε;

Πεντακόσια χρυσά.

Χίλια!

Χίλια διακόσια!

Χίλια τριακόσια!

- Μην τις χάσεις, Γάλλιε. - Χίλια πεντακόσια!

Χίλια εξακόσια!

- Μάρκελλε, είσαι φίλος μου ή όχι; - Αυτή τη στιγμή όχι!

- Δυο χιλιάδες! - Η προσφορά είναι δυο χιλιάδες χρυσά!

Δυόμιση χιλιάδες!

- Θ' "ανέβεις" κι άλλο; - Όχι.

Πουλήθηκαν για δυόμιση χιλιάδες.

Λυπάμαι, Γάλλιε, μα αποφάσισα να τις δώσω στη Νταϊάνα.

- Μα, Μεγαλειότατε... - Δεν θα μου τ' αρνηθείς...

Όχι, Μεγαλειότατε.

Και τώρα, ένας Έλληνας μονομάχος!

Εγγυώμαι προσωπικά τη δύναμη και το μαχητικό του πνεύμα.

- Αγόρασέ τον. - Πενήντα χρυσά νομίσματα.

- Πενήντα. - Κρέας σκύλου!

Δεν υπάρχουν άλλες προσφορές. Πούλησέ τον.

Εκατό.

- "Χτυπάς" εμένα; - Τον χιλίαρχο Κουίντους.

- Πρόσεχε, χιλίαρχε. - Ο Έλληνας έχει πολλά προσόντα.

- Αξίζει καλύτερη τιμή. - Διακόσια χρυσά!

- Τριακόσια! - Θέλεις να μου τον κάνεις δώρο;

Όχι, Μεγαλειότατε. Τον θέλω. Και θα "χτυπήσω" τον Κουίντους.

- Πεντακόσια! - Εφτακόσια!

- Οκτακόσια! - Εννιακόσια!

Χίλια!

Τρεις χιλιάδες!

Η προσφορά είναι τρεις χιλιάδες χρυσά νομίσματα.

Λίγο υψηλή, αλλά περίμενα να ξοδέψω περισσότερα για τις δίδυμες.

Με πρόσβαλες, χιλίαρχε.

Νομίζω πως είναι ώρα να σταματήσεις να με προκαλείς.

Απόσπασμα! Μαρς!

Πωλήθηκε στον χιλίαρχο Γάλλιο.

Έξοχη αγορά, κύριε, αν και ίσως χρειαστεί να τον δέρνετε.

- Βγάλ' του τις αλυσίδες. - Κύριε;

- Βγάλ' του τις αλυσίδες. - Μα είναι επικίνδυνος.

- Βγάλ' του τις αλυσίδες! - Μάλιστα, κύριε.

Πώς λέγεσαι;

Δημήτριος, απ' την Κόρινθο.

Φεύγοντας ρώτησε να σου πουν, που είναι ο ναός του Διός.

Στο τέλος του δρόμου θα βρεις το σπίτι του πατέρα μου, του συγκλητικού Γάλλιου.

Αυτό με την πορφυρή πόρτα. Παρουσιάσου στον οικονόμο.

Μερικές φορές εγώ λείπω με τον πατέρα του.

Και τότε, ο σκλάβος ανάβει τους λύχνους.

Το να 'σαι σκλάβος σ' αυτό το σπίτι, είναι τιμή.

Το να 'σαι σκλάβος οπουδήποτε, είναι σα να 'σαι σκυλί.

Η πόρτα! Άνοιξε! Και μην ξεχάσεις να υποκλιθείς.

Η πόρτα! Τρέχα, ανόητε!

- Καλησπέρα, Μάρσιπε. - Καλησπέρα σας, κύριε.

Εσύ.

Όχι οικιακά καθήκοντα. Θα 'ναι προσωπικός βοηθός μου.

Μπορούσες να το σκάσεις. Γιατί δεν το 'κανες;

Σας οφείλω κάτι. Και πάντα πληρώνω τις οφειλές μου.

Αυτό δεν είναι σκεπτικό σκλάβου, μα Ρωμαίου.

Έλληνα, κύριε.

Ναι, ξέρω.

Στο απόγειο της Ελλάδας, εμείς οι Ρωμαίοι, δεν ήμασταν παρά βάρβαροι.

Ζήτα από τον Μάρσιπο να σου δείξει που 'ναι τα ρούχα μου.

Θ' αλλάξω πριν το δείπνο.

Καλησπέρα, μητέρα. Καλησπέρα, Λουκία.

Λυπάμαι. Έδωσαν υψηλότερη τιμή για τις δίδυμες.

- Το ξέρουμε, Μάρκελλε. - Ήταν εδώ η Νταϊάνα.

Η Νταϊάνα; Έπρεπε να την κρατήσετε ώσπου να επιστρέψω.

- Μας είπε ότι μάλωσες με τον Καλιγούλα... - Μην ανησυχείτε γι' αυτό.

- Ο Καλιγούλας είναι πολύ θυμωμένος. - Τον παίρνει πολύ στα σοβαρά.

Οφείλει να το κάνει. Πρόκειται να τον παντρευτεί.

- Σας το είπε η ίδια; - Μητέρα, νομίζω πως είν' ερωτευμένος μαζί της.

Κάποιος ποιητής είπε:

"Ο έρωτας είναι σαν το κρασί. Λίγο, κάνει καλό, ένα μπουκάλι φέρνει πονοκέφαλο".

Εσύ δεν θα το γευτείς καν. Σε βρίσκει πολύ παράξενο.

- Αλήθεια; - Νομίζει ότι ήθελες τις δίδυμες.

- Λουκία! - Αυτό ακριβώς είπε, μητέρα.

Μάρκελλε...

Προσπαθείς σκόπιμα να μου σκάψεις τον λάκκο...

...ή είσαι πολύ ανόητος ώστε να καταλάβεις τι έκανες;

Εννοείς αυτή τη "διαφορά" μας με τον Καλιγούλα σήμερα;

Ηγούμαι των Συγκλητικών που του αντιτάσσονται κι εσύ τον γελοιοποιείς...

...και τώρα τον εξευτελίζεις και δημοσίως.

Αγωνίζομαι για τη δημοκρατία ενάντια στην τυραννία.

- Το ξέρω. - Δεν ξέρεις τίποτα.

Τίποτα πέρα από ζάρια και γυναίκες.

Και, με τη σημερινή σου αγένεια προς τον Καλιγούλα...

...με κατέστρεψες, έκανες τον αγώνα μου να μοιάζει με προσωπική έριδα.

- Ναι; - Ο χιλίαρχος Κουίντους στην είσοδο.

- Για μένα; - Για τον γιο σας.

- Δεν είμαι εδώ. - Μάλιστα, κύριε.

Με την άδειά σας. Δώστε αυτό στον χιλίαρχο Γάλλιο.

Λοιπόν, δεν θα το διαβάσεις;

Μετά το δείπνο.

Καλή σου όρεξη.

Κυρίες μου. Συγκλητικέ Γάλλιε.

- Ο Κουίντους είναι πολύ σημαντικό πρόσωπο. - Ήταν ήδη εχθρός μου.

- Να μάθουμε κι εμείς; - Είναι απ' τον Καλιγούλα.

"Η ανδρεία ενός χιλίαρχου δεν πρέπει να χαραμίζεται σε λουτρά και συμπόσια".

"Διατάσσεσαι να υπηρετήσεις στην Ιερουσαλήμ".

Στην Ιερουσαλήμ;

"Αναχωρείς απόψε με τη γαλέρα για Παλαιστίνη".

Αυτό είναι όλο. Χωρίς καν τους χαιρετισμούς του.

Κορνηλία, ετοίμασε τα πράγματά του.

Βοήθησε τη μητέρα σου, Λουκία.

Πού βρίσκεται η Ιερουσαλήμ;

Στην Παλαιστίνη.

Η μεγαλύτερη πληγή της αυτοκρατορίας.

Ένας πεισματάρης, ταραξίας λαός, ανέκαθεν στα πρόθυρα της εξέγερσης.

Εκεί βρίσκονται τ' απόβλητα του στρατού μας, αξιωματικοί και λεγεωνάριοι.

Οι αρρώστιες τούς αποδεκατίζουν σαν τις μύγες.

Μερικοί δολοφονήθηκαν, από τους "πιστούς" τους άντρες.

Άλλοι έβγαλαν απ' τον κόπο τους φονιάδες τους.

Ο Καλιγούλας ελπίζει ότι σου 'δωσε τη θανατική σου καταδίκη.

- "Εμείς, οι μελλοθάνατοι;" - Μάρκελλε...

Μάρκελλε... Είσαι ο μοναχογιός μου.

Γνωρίζεις καλά τι φιλοδοξίες έτρεφα για σένα.

Ξέρω πόσο σ' απογοήτευσα.

Προσπάθησε να το υπομείνεις, Μάρκελλε.

Γίνε σκληρός.

Να προσέχεις το χέρι αυτού που προχωρά πίσω σου.

Πάντα να πίνεις μόνος και να κοιμάσαι με το σπαθί στο πλάι.

Μην κάνεις τίποτε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Να μη βασίζεσαι σε κανέναν.

Και πάνω απ' όλα, να 'σαι Ρωμαίος!

Και άντρας με τιμή.

Ίσως είναι διασκεδαστικό να 'σαι άντρας με τιμή.

- Έτοιμος, κύριε; - Ναι, είναι η τελευταία αποσκευή.

Έτοιμοι προς απόπλου.

Λύστε τα παλαμάρια.

Προσεκτικά μ' αυτό, είναι το κρασί.

Μάλιστα, κύριε.

Δεν είναι ανάγκη να 'σαι τόσο τυπικός, Δημήτριε.

Και οι δυο μας θα χρειαστούμε φίλους εκεί που πηγαίνουμε.

Οι φίλοι δεν αγοράζονται, κύριε, ούτε ακόμη και με τρεις χιλιάδες χρυσά.

- Θέλετε τίποτε άλλο, κύριε; - Όχι.

Η δέσποινα Νταϊάνα επιθυμεί να σας μιλήσει, κύριε, πριν φύγετε.

Δεν θέλουμε να χάσουμε την άμπωτη, κύριε.

Νταϊάνα.

Ήρθα να σου πω ότι επιστρέφω στο Κάπρι...

...για να ζητήσω απ' τον Τιβέριο να μεσολαβήσει για σένα.

Γιατί;

Νομίζω ότι ο Καλιγούλας σου φέρθηκε άδικα.

Γιατί, Νταϊάνα;

- Έφταιξα κι εγώ για ό,τι συνέβη. - Τον πραγματικό λόγο.

Επειδή σε ξαναβρήκα, και δεν θέλω να σε χάσω.

Ίσως σου 'ναι απίστευτο ότι ένα εντεκάχρονο κορίτσι μπορεί να ερωτευτεί...

...και να παραμείνει ερωτευμένο τόσα χρόνια.

Χιλίαρχε.

Μην κλαις, αγάπη μου.

Η Λουκία νόμισε ότι ήμουν ερωτευμένος.

Γέλασα μαζί της, μα οι γυναίκες είναι σοφές σ' αυτά τα θέματα.

Χιλίαρχε, θα χάσουμε την άμπωτη.

Κάνε τον Τιβέριο να υποσχεθεί ότι δεν θα σε δώσει στον Καλιγούλα...

...μέχρι να επιστρέψω.

Αποπλέουμε.

- Βίρα τις άγκυρες. - Τα παλαμάρια μαζεύτηκαν.

Τραβήξτε κουπί.

Η Ιερουσαλήμ δεν είναι θέρετρο στην καλύτερη περίπτωση.

Αυτή είναι η χειρότερη γιορτή τους, η γιορτή που ονομάζουν Πάσχα.

Και το Πάσχα, σύμφωνα με τους προφήτες τους, θ' αφιχθεί ο Μεσσίας.

- Ο Μεσσίας; Τι είναι αυτό; - Βασιλιάς. Σωτήρας. Λυτρωτής.

Ο γιος του θεού τους και μεγάλος ταραχοποιός.

- Έρχεται εδώ; - Δεν το ξέρει κανείς.

Δεν ξέρουμε αν καν υπάρχει.

Είναι, αλλά δεν είναι. Δεν ήρθε ακόμα, αλλά έρχεται.

Κάθε χρόνο το ίδιο.

Θα το εξακριβώσεις και 'σύ, χιλίαρχε, αν ζήσεις αρκετά.

Σ' ευχαριστώ για την καλή σου ευχή, εκατόνταρχε.

Ο Μεσσίας!

Να 'τος.

Τι τους αναστάτωσε; Ίσως έρχεται τελικά, αυτός ο Μεσσίας.

Πάντως κάτι συμβαίνει, αυτό είναι σίγουρο.

Κοίταξε! Εκεί! Κρατούν φοινικόκλαδα.

Αυτός πάνω στο άσπρο γαϊδουράκι. Τον βλέπεις;

Φλάβιε, παραμέρισε αυτό το "κοπάδι" για να περάσουμε.

Δημήτριε, έλα. Ο αφέντης σου θα σε μαστιγώσει.

- Τον είδες; - Ποιον;

- Τον άντρα που πέρασε καβάλα. - Ήμουν εκεί πέρα.

Σταμάτησε και με κοίταξε. Με κοίταξε κατάματα.

- Τι ήθελε; - Δεν ξέρω.

Νόμισα πως θα μου μιλούσε, μα δεν το 'κανε.

Μόνο τα μάτια του μίλησαν.

Έλα τώρα, Δημήτριε.

Νομίζω ότι θέλει να τον ακολουθήσω.

- Ποιος είναι; Κάποιος στρατηγός; - Όχι.

- Βασιλιάς; - Όχι, δεν είναι βασιλιάς.

Είναι...

Δεν ξέρω.

Για τον χιλίαρχο. Είναι πολύ σημαντικό.

Συγγνώμη. Να περάσω, παρακαλώ.

Ορίστε, χιλίαρχε! Όπως σας υποσχέθηκα.

Το καλύτερο Συριακό κρασί εκλεκτής εσοδείας.

Και τώρα, το θεματάκι της πληρωμής μου.

Μου χρωστάτε ένα, δύο, τρία, τέσσερα ασκιά κρασί.

Τέσσερα ασκιά για τέσσερις μέρες, θυμάστε;

Ποιος είσαι;

Ποιος είμαι;

Ο χιλίαρχος έχει καλό χιούμορ. Με ρωτά ποιος είμαι.

- Τον έχετε ξαναδεί αυτόν; - Όχι, ποτέ!

Κύριοι, σας παρακαλώ. Είμαι ο Κάλεμπ, ο κρασέμπορας!

Είμαι τίμιος άνθρωπος. Κάναμε μια συμφωνία με τον χιλίαρχο.

Ένα ασκί κρασί καθημερινά. Δεν θυμάστε;

Σας παρακαλώ, τα λεφτά μου. Είμαι φτωχός άνθρωπος.

Δεν είσαι φτωχός. Έχεις τα πλούτη του Μίδα.

Και δεν είσαι τίμιος. Είσαι ένας κλέφτης!

- Τότε με αναγνωρίσατε. - Όσο για το κρασέμπορας...

Αυτό το ξύδι που πουλάς δεν το πίνει ούτε γάιδαρος.

Σας ευχαριστώ.

Ω, κακό που έπαθα. Χιλίαρχε, τι κάνατε;

Διασκεδάζεις, χιλίαρχε;

Ο στρατηγός που κατέκτησε αυτόν τον τόπο, θέλει πνίξιμο.

Δημήτριε, βάλε μας λίγο απ' αυτό το δηλητήριο.

Η κατάρα της αυτοκρατορίας!

Σκέψου όμως πως εμείς κάνουμε δυνατή την καλοπέραση των ευγενών στη Ρώμη.

Αυτό σκέφτομαι.

Ο Πιλάτος διέταξε να συλλάβουν εκείνον τον φανατικό.

Τον θυμάσαι; Τη μέρα που έφτασες...

Α, ναι... Τον Μεσσία. Τι έκανε;

Κηρύττει στους ναούς, και προκαλεί αναταραχές.

- Γιατί δεν τον συλλαμβάνεις; - Είναι δύσκολο.

Ο Πιλάτος θέλει να γίνει διακριτικά. Έχει τον μισό λαό με το μέρος του.

Πρέπει να μάθουμε πού κρύβεται τα βράδια. Σαν να γυρεύεις ψύλλους στ' άχυρα.

Ξύδι, όπως και το υπόλοιπο. Ελπίζω να πνιγείς.

Δεν με νοιάζει πώς θα το χειριστείς, εκατόνταρχε.

Απλώς κάνε το καθήκον σου.

Υπάρχει ένας αλάθητος τρόπος. Αλλά θα σου κοστίσει.

Δημήτριε, πόσα έμειναν στο πουγκί;

- Οκτώ χρυσά και μερικά αργύρια, κύριε. - Θα πρέπει ν' αρκούν.

Δώσ' του το πουγκί.

Δώσ' του το πουγκί. Τι σου συμβαίνει;

Θα δώσω αναφορά αργότερα.

Βάλε μου λίγο κρασί.

Δημήτριε;

Δημήτριε!

Φίλε μου... Μπορείς να με βοηθήσεις;

Ψάχνω για τον ξυλουργό απ' τη Γαλιλαία, τον επονομαζόμενο Ιησού.

- Τι τον θέλεις; - Να τον ειδοποιήσω. Είμαι κι εγώ δούλος.

Δεν είσαι καν έξυπνος, Ρωμαίε κατάσκοπε.

Περιμένετε.

Εσείς! Σταματήστε!

- Ψάχνω για αυτόν που ονομάζεται Ιησούς. - Ποιον;

- Αυτόν που αποκαλούν "Μεσσία". - Δεν τον έχω ακουστά.

Μπορείς να με βοηθήσεις; Ψάχνω έναν άντρα.

- Έναν άντρα; Πώς λέγεται; - Ιησούς. Πρέπει να τον προειδοποιήσω.

Άργησες. Βρίσκεται ενώπιον του Πιλάτου.

- Τον βρήκαν; - Προδόθηκε...

...από κάποιον που αγαπούσε κι εμπιστευόταν.

Από έναν μαθητή του, που καθόταν στ' αριστερά του.

Γιατί;

Επειδή οι άνθρωποι είναι αδύναμοι.

Επειδή είναι καταραμένοι με ζήλια και δειλία.

Επειδή ονειρεύονται την αλήθεια, μα δε μπορούν να ζήσουν μ' αυτή.

Αμφιβάλλουν, οι ανόητοι!

Γιατί προδίδουν τον εαυτό τους αμφιβάλλοντας;

Μίλησε στους άλλους. Βρες τους και πες τους να μην αμφιβάλλουν.

Ακόμα και τώρα, να μην αμφιβάλλουν.

Πες τους να κρατήσουν την πίστη τους.

Πρέπει να κρατήσουν την πίστη τους.

Περίμενε. Να μιλήσω σε ποιους;

- Ποιος είσαι; - Ονομάζομαι Ιούδας.

Χιλίαρχε, ξύπνα.

Άντε. Πρέπει να σε σύρω απ' το κρεβάτι;

Καλεί το καθήκον, αν σημαίνει τίποτε για σένα.

- Τι τρέχει; - Σε θέλει ο κυβερνήτης.

- Τέτοια ώρα; - Έλα. Δεν του αρέσει να περιμένει.

Κύριε, χρειάζομαι τη βοήθειά σας.

Πού είναι το κράνος μου;

- Σας έχω μιλήσει για τον Ιησού. - Ναι, αυτόν τον φανατικό.

- Τον συνέλαβαν, κύριε. - Και τι θέλεις να κάνω εγώ γι' αυτό;

Μεσολαβήστε γι' αυτόν. Κάντε τους να δουν ότι είναι αθώος.

Όταν έρθει η ώρα για τη δίκη, θα το εξετάσω.

Τι ισχυρίζονται ότι έκανε;

Τον δίκασαν ήδη. Τον καταδίκασε ο ίδιος ο Πιλάτος.

- Ο Πιλάτος; - Πηγαίνετε εκεί τώρα.

Αν λερώσει τα χέρια του με το αίμα του, θα 'ναι δολοφόνος.

Αρκετά. Είναι ο κυβερνήτης, ο Ρωμαίος κυβερνήτης.

Αφού αυτός αποφάσισε, για μένα το θέμα λήγει εδώ.

- Το ίδιο και για σένα. - Έτοιμος;

Ναι.

Για το καλό σου, ξέχασε ότι τον έχεις δει ποτέ.

- Δεν μ' αρέσει να περιμένω, χιλίαρχε. - Συγγνώμη. Ήρθα το γρηγορότερο δυνατόν.

Έχω έκτακτες διαταγές για σένα.

Πρέπει να παρουσιαστείς στον Αυτοκράτορα στο Κάπρι.

Θα 'χεις πολύ ισχυρούς φίλους στα ανάκτορα.

- Μάλλον, κύριε. - Η γαλέρα φεύγει στο τέλος της εβδομάδας.

Θέλω να αναλάβεις κάτι πριν αναχωρήσεις. Ρουτίνα.

Μάλιστα, κύριε.

Μια εκτέλεση. Σήμερα.

- Τρεις κακοποιοί. - Μάλιστα, κύριε.

Μεταξύ τους είναι και ένας φανατικός. Έχει πολλούς οπαδούς...

...που ίσως δημιουργήσουν φασαρίες, αν επιχειρήσουν να παρέμβουν.

- Πάρε μαζί αρκετούς άντρες. - Καταλαβαίνω.

Είχα μια απαίσια νύχτα. Φατρίες, απόλυτες διαφωνίες.

Ακόμα κι η σύζυγός μου είχε άποψη.

- Καλή τύχη. Λυπάμαι που θα σε χάσω. - Σας ευχαριστώ, κύριε.

- Φέρε νερό να πλύνω τα χέρια μου. - Μα μόλις τα πλύνατε, άρχοντά μου.

Αλήθεια;

Πράγματι.

Λίγο κρασί πριν φύγετε, κύριοι;

- Όχι. - Καλύτερα να πιείς.

- Είναι η πρώτη σου σταύρωση, σωστά; - Ναι, σωστά.

Δεν έχεις μπήξει ποτέ καρφιά στη σάρκα κάποιου;

Χαίρε, Βασιλέα μας! Βασιλέα μας!

Παραμερίστε.

- Νύχτωσε; - Όχι.

Είναι μεσημέρι.

Αυτή η μέρα δεν είναι σαν τις άλλες.

Δεκαεφτά.

Σειρά σου, Παύλο.

Τέσσερα.

Είσαι τυχερός σήμερα, χιλίαρχε. Εγώ είμαι ταπί.

- Είμαι πάντα τυχερός. - Εσύ! Φέρε μου αυτόν τον χιτώνα.

- Έχω μια πρόταση για σένα. - Τι;

Θα δεις.

- Τι πρόταση είν' αυτή; - Τον νου σου, χιλίαρχε. Μισεί να χάνει.

- Θα ποντάρεις το κράνος σου, Παύλο; - Αυτός θα πόνταρε και την ανάσα του.

Σειρά σου να ρίξεις, Παύλο.

Εμπρός, ποντάρετε. Θα χάσετε. Θέλω λίγο κρασί ακόμα.

- Άντε, γρήγορα. - Τι τρέχει μ' αυτόν τον σκλάβο;

- Πού τον βρήκες, χιλίαρχε; - Ξαναρίξε τα ζάρια, Παύλο.

Είναι δικός μου!

Χειροποίητος, πρώτης ποιότητας... Ήταν ενός ξυλουργού απ' την Γαλιλαία.

Πόσα ποντάρεις γι' αυτόν;

Ρίξε τα ζάρια, Παύλο.

- Έντεκα. - Χιλίαρχε;

Δεκαεφτά.

Πάλι τύχη βουνό.

Το πρώτο τρόπαιο μάχης του Γάλλιου...

...για την νίκη του επί του Βασιλέως των Ιουδαίων.

Κάναμε το καθήκον μας. Ας μην το γελοιοποιούμε.

Εσύ μπορείς να το λες. Σε λίγο θα φιλάς το χέρι του Τιβέριου στο Κάπρι.

Εγώ όμως θα παραμείνω σ' αυτόν τον υπόνομο.

- Στη θέση σου. - Αφήστε με.

- Αυτή η καταιγίδα είναι επίκριση. - Δεισιδαίμονα, ηλίθιε.

- Λένε ότι είναι ο Γιος του Θεού. - Ίσως είναι. Δεν ξέρω.

Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι.

Σκέπασε με μ' αυτό το υφαντό.

Δεν άκουσες; Σκέπασε με μ' αυτό το υφαντό.

Πάρ' το από πάνω μου!

Πάρ' το από πάνω μου!

Πάρ' το από πάνω μου!

Τον σταύρωσες.

Εσύ, ο αφέντης μου.

Όμως μ' ελευθέρωσες.

Δεν θα σε υπηρετήσω ποτέ ξανά, ρωμαϊκό γουρούνι.

Αυτοαποκαλείστε, "Κυρίαρχοι του κόσμου"!

Κλέφτες! Δολοφόνοι!

Κτήνη της ζούγκλας!

Ανάθεμά σας.

Ανάθεμα στην αυτοκρατορία σας.

Ξανάρχισε, κύριε.

Όχι.

Όχι. Όχι.

Σταματήστε το! Σταματήστε το!

Σταματήστε. Γιατί δεν το σταματάτε;

- Τι να σταματήσουμε, κύριε; - Ήσουν εκεί έξω;

Πού εκεί έξω, κύριε;

Συγγνώμη.

Ένας εφιάλτης.

Ήταν ένας εφιάλτης.

- Να τον αλυσοδέσουμε. - Μα είναι Ρωμαίος αξιωματικός.

Αδιαφορώ! Είναι επικίνδυνος.

Αν με ρωτήσει άλλη μια φορά αν ήμουν εκεί έξω, μ' αυτό τον τόνο...

Δεν κοιμήθηκα από τότε που αφήσαμε την Ιόππη.

Κυρά μου.

Κυρά μου, έφτασε.

Τι έχεις, Μάρκελλε; Είσαι άρρωστος.

- Άφησέ με να σε βοηθήσω. - Κανείς δεν μπορεί να με βοηθήσει.

Αρκεί που 'μαι μαζί σου ξανά.

Ας καθίσουμε εδώ.

Δεν μπορεί να 'χεις τόσο τρομερό πρόβλημα που να φοβάμαι να το μοιραστώ.

Από τότε που 'φυγα, βρίσκεσαι στην καρδιά μου.

Η φωνή σου στ' αυτιά μου, η μορφή σου στα μάτια μου.

Ξυπνούσα και κοιμόμουν με τη σκέψη σου.

Κι ακόμα περισσότερο, απ' όταν συνέβη.

Όταν συνέβη, τι;

Κάθε βράδυ εμφανιζόταν ένα αστέρι, λαμπερό και σταθερό στο στερέωμα...

...σαν να 'χε σταλεί για πλοηγός μας.

Στο παραλήρημά μου...

...νόμιζα πως το 'στειλες εσύ, ως οιωνό.

Έγινε ο μόνος σύνδεσμός μου...

...με τη λογική.

Με τη λογική; Τι εννοείς;

Τι σε βασανίζει; Πες μου.

- Μάρκελλε; - Μην έρχεσαι κοντά μου.

Μη με πλησιάζεις.

Όχι, Μάρκελλε! Μη!

Αγάπη μου, φτωχή μου αγάπη.

Πες μου.

Σύντομα θα μάθεις την αλήθεια.

Είμαι άρρωστος, όπως θα 'χεις καταλάβει.

Όμως στο μυαλό.

Η αλήθεια είναι...

...είμαι τρελός.

Δέσποινά μου;

- Ορίστε; - Μήνυμα από τον Αυτοκράτορα.

Θα δει τον χιλίαρχο Γάλλιο αμέσως.

- Όχι τώρα, όχι πριν ξεκουραστείς. - Δεν ωφελεί. Το ξέρει ήδη.

Ο καπετάνιος έσπευσε να του δώσει αναφορά μόλις αγκυροβολήσαμε.

Θα 'ρθω μαζί σου.

Δεν μπορώ να σου το ζητήσω.

Όμως θέλω να ξέρεις...

...ότι είσαι ελεύθερη από την υπόσχεσή σου.

Μεγαλειότατε, ο Γάλλιος βρίσκεται εδώ, όπως διατάξατε.

Όμως είναι άρρωστος απ' το ταξίδι.

Παρακαλώ, αναβάλλετε την ακρόαση μέχρι να ξεκουραστεί.

- Ζήτησε αναβολή; - Όχι, αλλά ζητώ εγώ. Σας ικετεύω.

Η αναβολή θα 'ταν εντελώς άσκοπη. Θα τον δεχτώ τώρα.

Φέρτε τον μέσα.

Η γλυκιά Νταϊάνα θα παντρευτεί έναν ηλίθιο.

Όμως της πέφτει λίγος ο Καλιγούλας, σωστά;

Μετά από σαράντα χρόνια με την Ιουλία...

...ο επικείμενος θάνατός μου, με φοβίζει ελάχιστα.

Ο θάνατος σας;

Μα σύμφωνα με την εξέτασή μου, θα ζήσετε τουλάχιστον άλλα είκοσι χρόνια.

- Ο θεραπευτής μου είναι πολύ πιστός. - Όχι είκοσι, Μεγαλειότατε. Τριάντα.

Το διάβασα μόλις χθες, στα εντόσθια μιας κουκουβάγιας.

Κι ο μάντης μου είναι ακόμα πιο πιστός.

"Στα εντόσθια μιας κουκουβάγιας".

Όχι, μείνετε. Ίσως χρειαστούμε επιστήμονες.

"Στα εντόσθια μιας κουκουβάγιας".

- Καλώς όρισες. - Σας ευχαριστώ, Μεγαλειότατε.

Σας φέρνω επίσημη αναφορά από τον Πόντιο Πιλάτο.

Με την άδειά σας, μου ζήτησε να την παραδώσω μόνο σ' εσάς.

Τότε θα περιέχει άσχημα νέα.

- Κάθισε, χιλίαρχε. - Σας ευχαριστώ, Μεγαλειότατε.

Ποια είναι η εντύπωσή σου για τον Πιλάτο;

- Δεν είμαι σε θέση να... - Εγώ σε ρωτώ.

Τον θεωρείς ικανό;

Μάλιστα. Θεωρείται καλός αρμοστής.

- Αυστηρός, ως Ρωμαίος κυβερνήτης; - Είμαι σίγουρος, Μεγαλειότατε.

Δίκαιος;

- Δεν μπορώ να πω. - Γιατί όχι;

Σίγουρα μπορείς να μου δώσεις μια απάντηση.

Πες μου, τι συνέβη εκεί;

- Τι συνέβη; - Ήσουν εκεί;

Μάρκελλε!

Σας είπα, είναι άρρωστος. Αφήστε να τον...

Άφησέ τον ήσυχο. Κάνε πίσω.

Χιλίαρχε Γάλλιε, είσαι Ρωμαίος αξιωματικός.

Σε διατάζω να εξουσιάσεις τον εαυτό σου.

Μάλιστα, Μεγαλειότατε.

Η αναφορά του Πιλάτου, και η κατάστασή σου...

...υποδεικνύουν κάτι το σοβαρό.

- Τώρα μίλησε. - Σε παρακαλώ, θέλει να σε βοηθήσει.

Δεν είμαι εχθρός σου, νεαρέ.

Πολέμησα στην Ιβηρία με τον παππού σου. Ο πατέρας σου ήταν σαν γιος μου.

Και τώρα πες μου. Τα πάντα.

Είναι ακόμα μέσα ο χιλίαρχος Γάλλιος;

Μιλάει εδώ και δυο ώρες, δέσποινά μου.

- Και λοιπόν; - Βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση.

Ο Υιός του Θεού;

Ποιανού θεού;

Δεν ξέρω, Μεγαλειότατε.

Δεν ξέρω.

Κι έχασες τον νου σου όταν σε κοίταξε;

Όχι αμέσως. Αργότερα, όταν φόρεσα τον χιτώνα.

Θαύματα, μαθητές, σκλάβοι που δραπετεύουν...

...λεγεωνάριοι που γίνονται αδέλφια με τους ντόπιους...

Λοιπόν, προς το παρόν, τίποτε απ' αυτά δεν μας αφορά.

Πρέπει να σε κάνουμε καλά. Τι λέτε εσείς οι μορφωμένοι;

Δύσκολη περίπτωση. Με τη φροντίδα μου...

- Δεν θ' αναρρώσει ποτέ. - Ποιος σου 'δωσε άδεια να μιλήσεις;

Το κλειδί για τα λογικά του, δεν βρίσκεται στα φάρμακα.

- Πού βρίσκεται τότε; - Στον χιτώνα που τον μάγεψε.

- Συνέχισε. - Ξεκάθαρα, ο χιτώνας ήταν καταραμένος.

Η μόνη του ελπίδα είναι να τον βρει και να τον καταστρέψει.

Ενδιαφέρουσα ιδέα.

Πρέπει να 'χει δίκιο, Μεγαλειότατε. Αυτός ο χιτώνας ήταν μαγεμένος.

- Αφήστε με να τον βρω, να τον καταστρέψω. - Αν το κάνεις, θα θεραπευτείς.

Ένας χαμένος χιτώνας στα χέρια ενός δραπέτη σκλάβου;

- Τι πιθανότητες έχεις; - Δεν μπορεί να 'φυγε.

Θα 'ναι ακόμα εκεί, κάπου στην Παλαιστίνη, με τους άλλους οπαδούς του σταυρωμένου.

Είχε μαθητές, πιστούς. Το αναφέρει το μήνυμα του Πιλάτου.

Ποιος ξέρει τι δυνάμεις άφησε στους μαθητές του;

Μαγικές συνταγές, φίλτρα...

- Να προσέχεις. - Είναι νεκρός, Ντοντίνιους.

Το Κακό είναι αθάνατο. Ζει στον αέρα, στον χιτώνα, παντού.

Χιλίαρχε Γάλλιε, σου αναθέτω μια αυτοκρατορική αποστολή.

Για σένα, βρες αυτόν τον χιτώνα και κατάστρεψέ τον.

Για τη Ρώμη, ανακάλυψε τους οπαδούς του νεκρού μάγου.

Θέλω ονόματα.

Τα ονόματα όλων των μαθητών, κάθε υποστηρικτή αυτής της προδοσίας.

Ονόματα, χιλίαρχε. Όλα.

Δεν με νοιάζει το κόστος ή πόσο καιρό θα χρειαστεί.

Θα δίνεις αναφορά απευθείας σ' εμένα.

Καταλαβαίνω, Μεγαλειότατε.

- Είμαι ευγνώμων. - Θα θέσω μια γαλέρα στη διάθεσή σου.

Αναχωρείς αμέσως, με την πρώτη άμπωτη.

Τελειώσαμε.

Ευχαριστώ, Μεγαλειότατε.

Περίμενε.

Για χάρη σου, μεσολάβησα όταν η γυναίκα μου ήθελε να σε δώσει στον Καλιγούλα.

Για χάρη σου, έφερα πίσω τον χιλίαρχο σου απ' την Παλαιστίνη.

Για χάρη σου, τώρα σε αποδεσμεύω απ' αυτόν.

Μα, Μεγαλειότατε, δεν επιθυμώ να ελευθερωθώ.

Τρελάθηκες κι εσύ;

Τότε είχε τα πάντα.

Θα μπορούσε να 'χε κι εμένα.

Τον ήθελα, μα δεν ήμουν σίγουρη ότι τον αγαπούσα.

Τώρα είμαι σίγουρη.

Νομίζω είναι καθήκον μου να σου απαγορέψω να τον ξαναδείς.

Παιδούλα, ήσουν σοφή.

Τώρα, σαν γυναίκα, σκέφτεσαι ανόητα.

Δεν μπορώ παρά να 'μαι γυναίκα, όμως προσπαθώ να σκέφτομαι όπως μου μάθατε.

Υπήρξατε στρατιώτης.

Ως νικητής, περιμένατε να σας ζητωκραυγάσουν.

Μα ως ηττημένος, και τι δε θα δίνατε...

...για να δείτε τα λάβαρα υψωμένα προς τιμήν σας...

...ν' ακούσετε τ' όνομά σας στα χείλη των αντρών;

Συμπαθώ τον Καλιγούλα όσο κι εσύ...

...όμως τι σύζυγος θα 'σουν για έναν αυτοκράτορα!

Πολύ καλά, αγαπητή μου. Ο χιλίαρχος θα 'χει άλλη μια ευκαιρία.

Σας ευχαριστώ, Μεγαλειότατε.

Όταν έρθει...

...θα ξεκινήσει έτσι ακριβώς.

Κάποιος άσημος μάρτυρας σε κάποια ξεχασμένη επαρχία.

Μετά η τρέλα, θα μολύνει τις λεγεώνες...

...θα σαπίσει την αυτοκρατορία...

...και θα σημάνει το τέλος της Ρώμης.

Όμως, αν ο χιλίαρχος λύσει τα μάγια...

Ποια μάγια, ανόητε;

Είναι πιο επικίνδυνο απ' ό,τι μάγια μπορεί να σκεφτεί το προληπτικό μυαλό σου.

Είναι η επιθυμία του ατόμου να 'ναι ελεύθερο.

Η μεγαλύτερη απ' όλες τις τρέλες.

Κι έστειλα τον πιο αποτελεσματικό θεραπευτή που μπορούσα να βρω.

Έστειλα έναν τρελό.

Χιλίαρχε!

Χιλίαρχε!

- Σε προειδοποίησα να μη με λες έτσι. - Άξιε έμπορα, τότε. Έχω μεγάλα νέα.

Όταν ο Άμπιντορ λέει ότι θα βρει κάποιον, τον βρίσκει.

Βρήκες τον Έλληνα σκλάβο; Πού είναι;

Δεν τον είδα, όχι ο ίδιος. Όμως τον ξέρουν, σ' αυτό το χωριό.

- Λέγεται Κανά. Θα τον βρεις σύντομα. - "Σύντομα". Για σένα όλα είναι "σύντομα".

Ταξιδέψαμε σε τρεις επαρχίες και εκατό χωριά. Δεν τον είδε κανείς;

Οι χωρικοί είναι καχύποπτοι.

Εδώ στη Γαλιλαία, ο σταυρωμένος έχει πολλούς φίλους, πάρα πολλούς.

Ονόματα για τη λίστα σου, χιλίαρχε... ...έμπορα, εννοώ.

Και νομίσματα για μένα, όχι; Ένα για κάθε όνομα.

- Ο Έλληνας! Τι έγινε με τον Έλληνα; - Πέρασε από 'δώ. Ίσως ξανάρθει.

Είναι κάπου στη Γαλιλαία τώρα, μ' αυτόν που αποκαλούν "Μεγάλο Ψαρά".

- Μεγάλο Ψαρά; - Αυτά μόνο ξέρω. Τ' άλλα θα τα μάθεις εσύ.

Ένας Ρωμαίος κατάσκοπος είν' εξυπνότερος από έναν φτωχό Σύριο οδηγό.

Έχω προετοιμάσει το έδαφος.

Ο γενναιόδωρος Ρωμαίος έμπορος που έρχεται ν' αγοράσει τα υφαντά τους.

Ο χρυσός σου θ' αγοράσει τις απαντήσεις τους...

...και τις ζωές τους.

Έχετε μάλλινα; Θα τ' αγοράσει.

Θέλει όλα τα υφαντά της Γαλιλαίας.

- Ποιος είναι; - Ένας Ρωμαίος έμπορος.

Και πληρώνει πολύ πάνω απ' τις κανονικές τιμές.

Τα υφαντά είναι της μόδας στη Ρώμη. Στις πατρικίες αρέσουν τα ζωηρά χρώματα.

Ίσως αγοράσει αυτό.

Κοίτα πόσα μου 'δωσε κι ήταν και σκωροφαγωμένο.

Το κουρέλι που του πούλησα, δεν έκανε ούτε για κάλυμμα γαϊδάρου.

Κοίταξε.

Περίμενε.

Πλήρωσες πολύ περισσότερο απ' ό,τι πρέπει.

Έτσι έχουμε διδαχτεί;

Προσευχόμαστε να λυτρωθούμε απ' την πλεονεξία...

...μόνο για να κλείσουμε το προσευχητάριο, και μετά να εξαπατήσουμε έναν ξένο;

Εγώ δεν νιώθω καμιά ντροπή!

Αυτά τα λεφτά προέρχονται απ' τους φόρους που μας ματώνουν.

Μπορεί ένα λάθος να απαλείψει ένα άλλο;

Φίλοι μου, θα καταντήσουμε άτιμοι, επειδή η ζωή είναι σκληρή;

Νομίζω ότι μου 'δωσες παραπάνω.

Σ' ευχαριστώ, φίλε.

Ελπίζω να συγχωρέσεις τους συγχωριανούς μου.

Δεν θύμωσα.

Δεν θεωρείται απάτη όταν είσαι ικανοποιημένος με την τιμή.

Μα δεν ήσουν εσύ ο πραγματικός χαμένος. Εξαπατούσαν τους εαυτούς τους.

Καλή σου μέρα.

Περίμενε.

Θέλω να διανυκτερεύσω εδώ. Μπορείς να μου προτείνεις κάποιο μέρος;

Μετά χαράς.

Φαίνεται πως έχεις μεγάλη επιρροή εδώ.

Όταν τα χρόνια μιλούν, η νιότη ακούει... μερικές φορές.

Δεν εννοούσα αυτό.

- Εσύ είσαι ο αρχηγός τους; - Δεν είμαι παρά ένας υφαντής.

Λίγοι ταξιδιώτες έρχονται στην Κανά. Ποια είναι τα νέα απ' τον μεγάλο κόσμο;

Παραμένει ο ίδιος. Όμως άκουσα πως εμφανίστηκαν μερικές νέες ιδέες.

Οι ιδέες είναι...

Οι ιδέες είναι πολύ σημαντικές. Μεγαλώνουν σαν τα παιδιά.

- Έχεις παιδιά; - Αρκετά. Κι έναν εγγονό.

Τον λέμε Ιωνάθαν, επειδή γεννήθηκε με στραβό πόδι, όπως ο Ιωνάθαν ο Παλαιός.

Ο Ιωνάθαν ο Παλαιός;

Δεν νομίζω να διδάσκουν την ιστορία μας στα σχολεία σας.

- Ιωνάθαν. - Ναι;

Περίμενέ με.

- Δεν είπες ότι είναι ανάπηρος; - Έγινε καλά τώρα.

Ιωνάθαν, από 'δώ ο...

Γάιος Μάρκελλος. Πώς είσαι, Ιωνάθαν;

Μια χαρά, σας ευχαριστώ. Δικά σας είναι τα γαϊδουράκια;

Πίσω απ' το σπίτι υπάρχει ένα καλό μέρος κι ένα πηγάδι.

Ιωνάθαν, έλα τώρα. Ώρα για φαγητό.

- Από τώρα; Είναι νωρίς. - Ίσως θα 'θελες μια βόλτα με το γαϊδουράκι.

- Μπορώ; - Φυσικά.

Και, μπορείς να το κρατήσεις. Τώρα είναι το γαϊδουράκι του Ιωνάθαν.

- Δικό μου; - Είσαι πολύ γενναιόδωρος, κύριε.

Όχι, απλά σου είμαι ακόμα υποχρεωμένος.

Είναι ένας από μας, παππού;

Είστε, αλλιώς δεν θα δίνατε πράγματα. Σας είπε να το κάνετε ο Ιησούς;

Πρέπει να τον γνωρίζετε. Ίσιωσε το πόδι μου.

- Ορίστε. - Πάμε!

Γρήγορα, πάμε. Παππού, κοίτα, ιππεύω.

Ιππεύω το γαϊδουράκι μου. Κοιτάξτε! Είναι δικό μου!

Δαβίδ, κοίτα! Είναι δικό μου!

Κοιτάξτε! Μου το χάρισε αυτός ο κύριος εκεί.

Ο Ιησούς έμενε εδώ κοντά, ξέρεις. Στη Ναζαρέτ.

Τον γνωρίζαμε σχεδόν όλοι στην Κανά.

Την πρώτη ημέρα της εβδομάδας...

...πριν ακόμα χαράξει...

...ήρθαμε στο μνήμα...

...και είδαμε ότι ο λίθος είχε κυλιστεί, είχε κυλιστεί.

Ο μέγας λίθος...

...είχε κυλιστεί.

Και εισήλθαμε στο μνήμα...

...αλλά δεν βρήκαμε το σώμα του Ιησού.

Και, Κύριε, μια φωνή ακούστηκε...

...λέγοντας μας:

"Τι ζητείτε τον ζώντα μετά των νεκρών, μετά των νεκρών;"

"Μη ζητείτε τον ζώντα..."

"...μετά των νεκρών".

Θυμηθείτε τι σας είπε στη Γαλιλαία:

"Ο Υιός του Ανθρώπου πρέπει να παραδοθεί..."

"...σε χέρια αμαρτωλών ανθρώπων..."

"...και να σταυρωθεί και την τρίτη ημέρα ν' αναστηθεί".

"Ο Υιός του Ανθρώπου πρέπει ν' αναστηθεί".

Και, Κύριε, ο Ιησούς εμφανίστηκε ενώπιον μας...

...και μας έδειξε τις πληγές του.

Και τότε είπε σ' εμάς:

"Πορευθέντες..."

"...μαθητεύσατε πάντα τα έθνη".

"Και ιδού εγώ μεθ' υμών ειμί..."

"...μεθ' υμών ειμί...."

"...μεθ' υμών ειμί..."

"...πάσας τας ημέρας..."

"...έως της συντέλειας του αιώνος".

- Ποια είν' αυτή; - Ονομάζεται Μύριαμ.

Είδες τον εγγονό μου. Την κοίταξε κι αυτήν ο Ιησούς.

Άλλο ένα θαύμα;

Αν μπορείς να το πεις έτσι. Όταν ήταν δεκαπέντε χρονών, έμεινε παράλυτη.

Έμεινε εντελώς ανάπηρη, και πικρά απεγνωσμένη έναντι στη ζωή.

Ενώ την έτρωγε το μίσος της και...

...καταβρόχθιζε τους πάντες με τη ζήλια και την κακία της.

- Μα είναι ακόμα ανάπηρη. Δεν βαδίζει. - Όχι, δεν μπορεί.

Αν ήταν τόσο ισχυρός μάγος, γιατί δεν την θεράπευσε;

Τη θεράπευσε.

Δεν καταλαβαίνω.

- Έχεις δειπνήσει; - Όχι.

Θα 'ναι τιμή για το φτωχικό μου.

Μια μέρα, γινόταν ένας γάμος εδώ στην Κανά.

Συμμετείχε όλο το χωριό, εκτός απ' τη Μύριαμ.

Καθόταν σπίτι κι έκλαιγε.

Βλέπεις, κανένας άντρας δεν θα γύριζε να κοιτάξει το παραμορφωμένο σώμα της.

Μα όταν επέστρεψαν οι γονείς της, την βρήκαν, όπως είναι τώρα...

...όπως την είδες, να χαμογελάει και να τραγουδά.

Ήταν κι ο Ιησούς σ' αυτόν τον γάμο;

Ναι. Αλλά ήρθε αργά.

Έτσι τώρα περνάει την ώρα της τραγουδώντας μύθους γι' αυτόν.

Μα δεν είναι μύθοι.

Σίγουρα δεν πιστεύεις ότι "ανέστη εκ νεκρών";

Είναι σίγουρα, πιο ζωντανός από μας.

Είναι νεκρός!

Και κανένα ερωτευμένο κορίτσι δεν θα τον φέρει πίσω με τραγούδια.

Πώς ξέρεις ότι είναι νεκρός;

Μου το 'πε ένας στρατιώτης.

Ένας στρατιώτης που...

...είδε τη λόγχη να τρυπά την πλευρά του.

Ένας στρατιώτης που...

...που ήταν εκεί!

Τι έπαθες;

Ήσουν εκεί;

Είσαι άρρωστος. Άσε με να σε βοηθήσω.

Όχι, άφησέ με!

Από 'κείνο το ταξίδι, δεν νιώθω καλά.

Συμπάθα με.

Ο αφέντης μου.

Αυτοί οι Ρωμαίοι πίνουν σαν γουρούνια, μα πληρώνουν καλά.

- Τι θέλεις; - Έχω νέα.

Αυτός ο γυρολόγος έξω, μόλις ήρθε απ' την Ιερουσαλήμ.

Ο κυβερνήτης, λέει, διέταξε τη σύλληψη αυτών των φανατικών, των Χριστιανών.

Και για τους αρχηγούς τους, πληρώνουν πολύ χρυσό.

Ο Ιούστος είναι ο αρχηγός τους, έτσι δεν είναι;

Ενεργώ εκ μέρους, και δίνω αναφορά στον Τιβέριο, όχι στον Πιλάτο.

Ωραία. Είσαι ένας πλούσιος χιλίαρχος.

Όμως τι πειράζει να βγάλω κι εγώ κάτι παραπάνω απ' αυτό;

Ο Ιούστος στο σταυρό σημαίνει, έναν χρόνο φίνο κρασί για μένα.

- Επέστρεψε στη Δαμασκό, Άμπιντορ. - Μα...

Φύγε αμέσως! Απόψε!

Δεν θα με ξεφορτωθείς τόσο εύκολα, άξιε έμπορα.

Οι Γαλιλαίοι είναι φτωχοί, μα θα πληρώσουν να μάθουν ποιος είσαι.

Κι είσαι αυτός που τον σταύρωσε. Είσαι ο δολοφόνος του, λένε.

Σταμάτα! Με πονάς!

Κλώτσα τον! Κλώτσα τον!

- Κι άλλο! Άντε! - Κλωτσάω.

Έλα, κλώτσα τον! Θα τρέξει.

Έτσι, κλώτσα τον! Θα τρέξει.

- Καλημέρα σας, κύριε. - Καλημέρα.

- Κλώτσα τον! - Ιωνάθαν, σωστά;

- Ναι. - Τον έδωσες στον φίλο σου για βόλτα;

- Όχι, του τον χάρισα. - Του τον χάρισες;

- Σου 'πε να το κάνεις ο παππούς σου; - Όχι, κύριε. Από μόνος μου.

Γιατί είσαι τόσο θυμωμένος;

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

Δεν ήθελα να κρυφακούσω.

Κάθομαι εδώ για να βλέπω τους περαστικούς.

Εσύ δεν θα θύμωνες; Του τον έδωσα γι' αυτόν.

Τότε μπορεί να τον κάνει ό,τι θέλει.

Υποθέτω.

Αγανακτείς με τις διδαχές του Κυρίου μας;

Γιατί ν' αγανακτώ; Δεν σημαίνει τίποτα για μένα.

Τότε γιατί τον θεωρείς εχθρό σου;

Βλέπεις, ξέρουμε γιατί είσαι εδώ, Μάρκελλε.

Είναι πολύ απλό.

Κανένας έμπορος, ακόμα κι ένας ηλίθιος, δεν θα πλήρωνε τόσα.

Και το ύφος σου... Αυτοί οι ώμοι.

Μαντέψαμε αμέσως τι είσαι.

Κάθισε, παρακαλώ, εδώ στη σκιά. Ο ήλιος είναι δυνατός.

Γιατί πρέπει να το κάνεις αυτό; Για τη Ρώμη;

Και για μένα, για να σώσω τα λογικά μου.

Ο Ιούστος είπε ότι είσαι άρρωστος.

- Υπάρχει βοήθεια. - Όχι.

- Σταυρώθηκε. Αυτό ήταν το τέλος Του. - Αυτό ήταν η αρχή Του.

Βρίσκεται με τον Πατέρα Του, αλλά μας άφησε τον Λόγο Του, τις διδαχές Του.

Μην υποστηρίζεις τη μαγεία. Χειροτερεύεις τη θέση σου.

Δεν ήταν μάγος, Μάρκελλε. Δεν έλεγε ξόρκια.

Μας ζήτησε μόνο δυο πράγματα: "Αγαπάτε τον Θεό" και "Αγαπάτε αλλήλους".

Και δεν εννοούσε μόνο τους Εβραίους, αλλά...

...τους Ρωμαίους, τους Έλληνες, τους δούλους και τους στρατιώτες...

...τους δυνατούς και τους αδύνατους, τους πάντες.

Μας ζήτησε να χτίσουμε τις ζωές μας πάνω σ' αυτή την αγάπη.

- Να χτίσουμε έναν νέο κόσμο. - Οι κόσμοι χτίζονται με ισχύ, όχι με αγάπη.

Η ισχύς είναι αυτό που μετράει.

Ίσως έχουμε κάτι καλύτερο. Έχουμε ελπίδα.

Πώς μπορείς και λες εσύ κάτι τέτοιο;

Τι εννοείς, Μάρκελλε;

Λες ότι έκανε θαύματα, κι όμως σ' άφησε όπως σε βρήκε.

Αναρωτιόμουν κι η ίδια γι' αυτό...

...ώσπου η πίστη μου 'δωσε την απάντηση.

Μπορούσε να θεραπεύσει το σώμα μου και θα 'ταν φυσικό να γελώ και να τραγουδώ.

Και τότε συνειδητοποίησα ότι έκανε κάτι καλύτερο για μένα.

Με διάλεξε για το έργο Του.

Μ' άφησε έτσι ώστε οι άλλοι σαν κι εμένα...

...να μάθουν ότι η ατυχία τους δεν θα τους στερήσει την ευτυχία στο βασίλειό Του.

Ο τρόπος που σκέφτεσαι είναι πέραν κάθε λογικής.

Αν Τον γνώριζες, αν Τον κοιτούσες κατάματα, αν Τον άκουγες να μιλά...

- Το έκανα. - Δεν καταλαβαίνω.

Σε παρακαλώ, αρκετά.

Δεν κινδυνεύετε από μένα.

Φεύγω. Αμέσως.

- Ελπίζαμε ότι θα μείνεις. - Θες να πεθάνεις;

- Όχι φυσικά. - Τότε άφησέ με να φύγω.

Δεν σε κρατά κανείς, Μάρκελλε.

Όμως ήρθε εδώ κάποιος το πρωί που θέλω να γνωρίσεις...

Ο Μεγάλος Ψαράς.

- Ο Μεγάλος Ψαράς; - Ο Σίμων ο Γαλιλαίος.

Αυτόν που ο Ιησούς αποκαλούσε "Πέτρο".

Μόνος του ήρθε;

Έχει μαζί του έναν Έλληνα.

Και πού βρίσκονται;

Στο πανδοχείο του Σαλούμ. Δεν είναι μακριά από 'δώ.

Μάρκελλε;

Δεν ξέρω τι έχεις στην καρδιά σου. Θέλησα να σου πω τι έχω στη δική μου.

Μα ξεκάθαρα, κάτι σε βασανίζει, μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω.

Ο καθένας πρέπει να βρει τον δρόμο του...

...όμως ανακουφίζει να ξέρεις ότι κι άλλοι, έχουν νιώσει σύγχυση κι αποξένωση.

Μην αποθαρρύνεσαι, Μάρκελλε.

Ο δρόμος δεν είναι ποτέ εύκολος, μα πρέπει να πορευτεί.

Ελπίζω να βρεις τον δικό σου.

Ο Έλληνας, ο Δημήτριος. Πού είναι;

Επάνω. Η πρώτη πόρτα που θα δεις.

Να σηκώνεσαι μπροστά στον αφέντη σου.

Ο χιτώνας. Πού είναι;

Ο χιτώνας;

- Ορίστε. - Μη με πλησιάζεις.

Κύριε, φαίνεσαι άρρωστος.

Εκεί... Κάψ' τον!

- Γιατί; - Έριξε κατάρα επάνω μου.

- Αδύνατον. - Σε διατάζω να τον κάψεις. Αμέσως!

Γιατί τον φοβάσαι;

Εμένα, με φέρνει πιο κοντά σ' Αυτόν που τον φορούσε.

Σε διέταξα να τον κάψεις!

Θα πρέπει να το κάνεις ο ίδιος.

Θα σε μαστιγώσω δημοσίως και θα σε πουλήσω για τα κάτεργα.

Θα σου δείξω ποιος είναι ο κύριος εδώ!

Ξέρω ποιος είναι ο Κύριος μου.

Φοβάσαι, μα δεν ξέρεις τον πραγματικό λόγο.

Νομίζεις ότι σ' αρρώστησε ο χιτώνας.

Όμως το 'κανε η συνείδησή σου, η ντροπή σου.

Το 'νιωσες καλά και τότε που τον σταύρωσες.

Η κατάρα δεν είν' εδώ, μα στην καρδιά και το μυαλό σου.

Παραδέξου το, Μάρκελλε. Μην τον φοβάσαι.

Θα δείξει κατανόηση.

Έχει συμπόνια για τους πάντες.

Μάρκελλε!

Πέθανε για χάρη σου.

Για χάρη όλων μας.

Όχι, όχι! Όχι!

Δεν φοβάμαι.

Δεν φοβάμαι.

Μέχρι τώρα, θυμόσουν μόνο τι έκανες σε κάποιον.

Το άδικο και την ντροπή σου.

Μα τώρα θυμάσαι τον Άνθρωπο.

Έλα να σε συστήσω.

Μάρκελλος Γάλλιος, χιλίαρχος της Ρώμης.

Πέτρος, ψαράς απ' τη Γαλιλαία.

Είναι τιμή για έναν ταπεινό υποτελή της Ρώμης.

Νομίζω ότι η τιμή είναι δική μου, κύριε.

Όλοι, ελάτε πιο κοντά.

Καθίστε, παιδιά. Πιο κοντά, όλοι σας.

Καθίστε. Θέλω να σας μιλήσω.

Γείτονες και φίλοι, πολλοί από μας είχαν την τύχη να γνωρίζουν τον Κύριό μας.

Όμως κανείς δεν ήταν τόσο κοντά Του όσο ο Σίμων απ' τη Γαλιλαία...

...που τον αγαπούσε σαν αδελφό του, και τον αποκαλούσε "Πέτρο".

Εκείνη την τρομερή νύχτα της προδοσίας του...

...όταν μερικοί αμφέβαλλαν κι όλοι τον εγκατέλειψαν...

...μόνο ο Πέτρος έμεινε ακλόνητος, πιστός μέχρι το τέλος.

Θα μιλήσεις σε λίγο, Πέτρο. Τώρα είναι η σειρά μου.

Κι έτσι, συγχωριανοί μου, αυτή την ευτυχισμένη μέρα...

...σας καλωσορίζω εδώ να τιμήσουμε...

Σταματήστε! Σταματήστε!

Σταματήστε! Μείνετε εκεί που βρίσκεστε!

Προχωρήστε! Προχωρήστε!

Σταθείτε.

Λοιπόν, χιλίαρχε. Οι νέες σου δυνάμεις;

Εκατόνταρχε, με τι δικαιοδοσία επιτίθεσαι σ' αυτά τα άτομα;

Δεν χρειάζεται "δικαιοδοσία" για να καθαρίσω μια φωλιά προδοτών.

- Απόσυρε τους άντρες σου! - Και η δική σου δικαιοδοσία;

- Αυτοκρατορική αποστολή. - Μην ανησυχείς. Το γνωρίζω.

Όμως δεν ισχύει πια. Ο Τιβέριος είναι νεκρός.

Τον διαδέχτηκε ο Καλιγούλας. Μεγάλο πλήγμα για σένα, ε;

- Άντρες! - Περιμένετε!

Μια αυτοκρατορική αποστολή ισχύει μέχρι ν' ανακληθεί απ' τον όποιο αυτοκράτορα.

- Έχεις νέες διαταγές; - Όχι, αλλά...

Τότε υπάκουσε στις δικές μου!

Κάνε με να υπακούσω, χιλίαρχε.

Δεν θα το επιχειρήσεις, έτσι δεν είναι;

Είσαι γενναίος με τα ζάρια ή με το κρασί.

Χιλίαρχος λόγω του ονόματός σου, λόγω των φίλων σου στα ανάκτορα.

Έχεις μεγαλύτερο βαθμό, μα εγώ τον απόκτησα, κάθε βαθμίδα του...

...στη Γαλατία, στην Ιβηρία και στην Αφρική, πολεμώντας τους εχθρούς της Ρώμης.

Μ' αυτό!

Κάνε με να σε υπακούσω, χιλίαρχε...

...αν είσαι αρκετά ανόητος να προσπαθήσεις.

Είσαι ανόητος.

Έχω κόψει στα δυο, περισσότερους απ' όσους βλέπεις στην πλατεία.

Αν νικήσω, θα κρατήσεις τον λόγο σου; Θ' αποσύρεις τους άντρες σου;

Αν νικήσεις, θα 'σαι εσύ ο διοικητής τους.

Εγώ θα 'μαι νεκρός.

Λοιπόν; Τι περιμένεις;

Αποτελείωσέ το.

Μπορείς να δώσεις τη διαταγή σου τώρα, εκατόνταρχε.

Φάλαγγα! Σχηματίστε τετράγωνο!

Έτοιμοι για βάδην.

Σχηματισμός! Στροφή!

Φάλαγγα, εμπρός, μαρς!

Μάρκελλε;

Φεύγω με το Δημήτριο το πρωί.

Θα πάμε στη Συρία, στον Λίβανο, στην Ελλάδα, στη Σικελία, και τελικά στη Ρώμη.

Θα βρούμε φίλους παντού.

Παντού το κίνημά μας μεγαλώνει.

Κι εσύ, Μάρκελλε;

Μάλλον θα επιστρέψω στη Ρώμη.

Αναρωτιόμασταν αν θα 'θελες να 'ρθεις μαζί μας.

- Τι με θέλετε εμένα; - Χρειαζόμαστε κουράγιο κι αφοσίωση.

- Αδύνατον να γίνω ποτέ σαν κι εσάς. - Γιατί όχι;

Υπάρχει κάτι που θα 'θελες να μου πεις;

Θα προσπαθήσω.

Για να σε διευκολύνω, άφησε να σου μιλήσω για το βάρος που κουβαλώ.

Άκουσες τον Ιούστο να λέει ότι ήμουν ακλόνητος και πιστός.

Δεν ήξερε την αλήθεια.

Τη νύχτα που ο Ιησούς με χρειαζόταν περισσότερο, τον αρνήθηκα.

Όχι μια, αλλά τρεις φορές. Ορκίστηκα ότι δεν τον γνώριζα.

Τώρα...

Εγώ...

...τον σταύρωσα.

Το ξέρω. Μου το 'πε ο Δημήτριος.

Και μπορείς να με συγχωρέσεις;

Σε συγχώρησε Εκείνος απ' τον σταυρό.

Μπορώ να κάνω εγώ, τίποτε λιγότερο;

Τώρα, εμποδίζει τίποτε τον δρόμο σου;

Μπορείς να 'σαι ένας από μας;

Απ' αυτή τη μέρα...

...θα 'μαι στρατιώτης Του.

Του προσφέρω το σπαθί, την περιουσία και τη ζωή μου.

Κι αυτό τ' ορκίζομαι στην τιμή μου ως Ρωμαίος.

- Περιμένεις για μένα εδώ; - Ναι, δέσποινά μου.

Ο Αυτοκράτορας θα σας δεχτεί τώρα.

Η δέσποινα Νταϊάνα... πανέμορφη όπως πάντα...

...κι εξίσου ψυχρή.

Διατάξατε να παρουσιαστώ, Μεγαλειότατε.

- Εφόσον αγνοήθηκαν οι προσκλήσεις μου. - Ειδοποίησα ότι ήμουν άρρωστη.

Και διάλεξες να 'σαι φιλοξενούμενη του συγκλητικού Γάλλιου...

...που δεν με συμπαθεί.

Δεν θα 'πρεπε να θεωρήσω την συμπεριφορά σου προσβλητική;

Είστε ο Αυτοκράτορας, Μεγαλειότατε.

Δεν μου 'ναι δυνατόν να σας προσβάλλω.

Ωραία... Ωραία.

Πες μου, τι νέα είχαν οι Γάλλιοι για τον πολύτιμο γιο τους;

- Κανένα, Μεγαλειότατε. - Κι εσύ;

Σίγουρα θα σου 'χει γράψει.

Όχι, σχεδόν έναν χρόνο τώρα.

Η τελευταία του επιστολή ήταν απ' την Κανά της Παλαιστίνης.

Κι από τότε τίποτε;

Τίποτε από την Αντιόχεια, την Έφεσσο ή την Κόρινθο;

Λες αλήθεια, έτσι δεν είναι;

Φτωχή Νταϊάνα. Σε κορόιδεψε, όπως κι όλους μας.

- Τι εννοείτε; - Εννοώ ότι βρίσκεται από καιρό στη Ρώμη.

- Αδύνατον. - Ξεγέλασε κι εμένα τον ίδιο.

Νόμιζα ότι ήταν μόνο, ένας ανεπρόκοπος και γελοίος.

Όμως κατάντησε ένας απ' τους πιο επικίνδυνους...

...προδότης και συνωμότης εναντίον του κράτους!

Όχι! Όχι ο Μάρκελλος!

Γι' αυτό δεν ήρθε σ' εσένα ή στην οικογένειά του ή στους φίλους του.

Άκουσες γι' αυτή τη νέα φατρία...

...αυτούς τους φανατικούς που αυτοαποκαλούνται "Χριστιανοί";

- Είναι ένας απ' τους αρχηγούς τους. - Δεν είναι αλήθεια.

Δεν είναι; Έλα μαζί μου. Θα σου δείξω!

Θα καταλάβεις τι είδους άντρα προτίμησες απ' τον Αυτοκράτορά σου.

Πού βρίσκεται;

Ο προσωπικός σκλάβος του, τον θυμάσαι;

Όταν τόλμησε να πλειοδοτήσει εναντίον μου.

Όμως δεν είναι πλέον, σκλάβος του.

Είναι συνεργός στην προδοσία του.

- Μίλησε; - Όχι, Μεγαλειότατε.

- Ρώτησέ τον ξανά! - Πού είναι ο χιλίαρχος Γάλλιος;

Πού κρύβεται;

Γύρισε τον τροχό.

Τρεις απ' αυτούς ήρθαν εδώ απ' την Κόρινθο.

Ο Έλληνας σκλάβος, ένας Εβραίος ψαράς, κι ο πιστός μας χιλίαρχος.

Πιάσαμε τον ένα. Σύντομα θα 'χουμε και τους άλλους.

Πού βρίσκεται;

Αρκετά προς το παρόν. Μας είναι άχρηστος νεκρός.

Άσ' τον να σκεφτεί λιγάκι.

Δέσποινά μου... Τι έπαθες;

Ο Μάρκελλος.

Λένε ότι είναι ζωντανός.

Βρίσκεται εδώ στη Ρώμη.

- Ποιος σου το 'πε αυτό; - Ο Αυτοκράτορας.

Έχουν το σκλάβο του μέσα. Τον βασανίζουν.

- Ο Δημήτριος είν' εδώ στο παλάτι; - Τον είδα.

Είσαι σίγουρη;

Τι συμβαίνει, Μάρσιπε;

Τι γνωρίζεις γι' αυτό;

Έχεις δει τον Μάρκελλο.

Είσαι ένας απ' αυτούς. Χριστιανός.

Μάλιστα, δέσποινά μου.

Πήγαινέ με σ' αυτόν.

- Δεν μπορώ. - Νομίζεις ότι θα τον προδώσω;

Πήγαινέ με σ' αυτόν.

Περίμενε εδώ.

- Πού έχουν το Δημήτριο; - Στ' οπλοστάσιο, κάτω απ' το φυλάκιο.

Το ξέρω το μέρος.

- Πού είναι ο Πέτρος; - Στη συνάντηση στη Μπόβιλα.

- Δεν θα επιστέψει πριν τα μεσάνυχτα. - Δεν μπορούμε να τον περιμένουμε.

Βρες δέκα εθελοντές να 'ρθουν μαζί μου μόλις σκοτεινιάσει.

Θα πάω εγώ, Μάρσιπε.

Γιατί δεν ήρθες; Γιατί έμεινες μακριά μου;

Θα 'ρχόμουν, σύντομα.

Όμως ο Καλιγούλας διέταξε τον διωγμό μας.

- Είπε... - Φαντάζομαι τι είπε.

Ό,τι κι αν είσαι, δεν είσαι προδότης.

- Αν είσαι ακόμα άρρωστος... - Όχι.

Είμαι καλά. Πολύ καλά, για πρώτη φορά στη ζωή μου.

- Βρήκες τον χιτώνα; - Ναι.

Να 'τος.

Ορίστε.

Μα, είναι ένα απλό υφαντό.

- Ήταν πράγματι μαγικός; - Από μια μεριά.

Άλλαξε τη ζωή μου. Με τον καιρό, θ' αλλάξει τον κόσμο.

Δεν καταλαβαίνω.

Είναι μεγάλη ιστορία. Και περίεργη.

- Για τον χιτώνα; - Ναι.

Για τον χιτώνα, και γι' Αυτόν που τον φορούσε.

- Νύχτωσε σχεδόν. - Ωραία.

Στείλτε μέσα τον Μάρσιπο όταν επιστρέψει.

Γιατί ντύθηκες έτσι;

Όχι, Μάρκελλε. Θα σε σκοτώσουν.

- Πρέπει να 'χεις πίστη. - Πίστη σε τι; Στον νέο θεό σας;

Δεν μπόρεσε να σώσει τον ίδιο Του το γιο. Και τώρα θα σκοτώσουν κι εσένα.

- Δεν θ' αφήσω αβοήθητο το Δημήτριο. - Μα αφήνεις εμένα.

Σ' αγαπώ.

Τ' όνειρό σου έχει μεγαλύτερη σημασία απ' την αγάπη μας;

Η ιστορία που μου 'πες είναι όμορφη, μα δεν είναι αληθινή.

Δικαιοσύνη κι αγάπη.

Μια τέτοια φιλοσοφία δεν θα γίνει ποτέ αποδεκτή.

Ο κόσμος δεν είναι έτσι. Δεν ήταν και δεν θα 'ναι ποτέ.

Γιατί πρέπει να χαραμίσεις τη ζωή σου για έναν σκλάβο;

Του οφείλω πολύ περισσότερα απ' τη ζωή μου.

Αν ο θεός σου έχει τόση σημασία για σένα, δεν θα σταθώ εμπόδιο.

Θέλω να 'μαι γυναίκα σου ό,τι κι αν πιστεύεις.

Θα σε παντρευόμουν κι ας έπρεπε να σε μοιραστώ με χίλιους θεούς.

Έτοιμοι.

Αγάπη μου.

Πήγαινέ την σπίτι.

Θα 'ρθω να σε βρω μόλις μπορέσω.

Φύλαξε τον χιτώνα για μένα.

- Φρουρέ, έλα μαζί μου. - Ποιο είναι το συνθηματικό;

Γρήγορα, ηλίθιε!

Ποιος είναι εκεί;

Σταμάτα. Σταμάτα!

Ανεβάστε το παιδί.

Υπόθεση του Αυτοκράτορα. Ανοίξτε.

Τι υπόθεση, χιλίαρχε;

Αν είσαι ο επικεφαλής, το μήνυμα είναι για σένα.

Εσύ δεν είσαι Πραιτωριανός. Τους ξέρω όλους.

Τώρα!

Τα κλειδιά! Τα κλειδιά, γρήγορα!

Γρήγορα τώρα.

Δεν πιστεύω στ' αυτιά μου!

Αφήσατε να πάρουν έναν κρατούμενο του αυτοκράτορα απ' το παλάτι.

Εσύ, χιλίαρχε Κουίντους, πού ήσουν όταν συνέβησαν αυτά;

- Θα σε στείλω στα κάτεργα. - Ο Έλληνας ήταν σχεδόν νεκρός.

- Ως τώρα θα είναι πτώμα. - Ο Έλληνας; Σκασίλα μου για τον Έλληνα!

Ή για τον Εβραίο ψαρά, ή για όλους τους υπόλοιπους!

Θέλω τον Ρωμαίο προδότη, αυτόν που γελοιοποίησε την Πραιτωριανή Φρουρά!

Θέλω τον χιλίαρχο Γάλλιο! Τον θέλω στα χέρια μου πριν ξημερώσει!

Και τον θέλω ζωντανό! Να στέκεται μπροστά μου ζωντανός!

Μ' ακούτε; Αν δεν τον βρείτε, θα σας στείλω όλους στα κάτεργα!

Κατεδαφίστε την πόλη αν χρειαστεί! Αλλά βρείτε τον!

Και τώρα, έξω, όλοι σας!

Πηγαίνετε!

- Τίποτα; - Όχι, χιλίαρχε.

- Κι εσύ; - Όχι, χιλίαρχε.

- Επάνω; - Όχι, χιλίαρχε.

Απόσπασμα, σχηματιστείτε.

Συγκλητικέ.

Απόσπασμα, βάδην.

- Ο παλμός είναι πολύ ασθενής. - Δεν μπορεί να πεθάνει.

- Είναι τόσο πολύτιμος σκλάβος; - Ένας απ' τους πιο πολύτιμους άντρες στη ζωή.

- Δεν θα 'ναι ζωντανός για πολύ ακόμα. - Είσαι θεραπευτής.

Οι δυνατότητες της επιστήμης έχουν όρια.

Αδύνατον ν' ανασυνθέσω τη σάρκα του, ή ν' αναπληρώσω το αίμα που έχασε.

Ουράνιε Πατέρα, ήταν ο γενναιότερος και καλύτερος υπηρέτης Σου.

Γιατί τον εγκατέλειψες;

Αφήστε με μόνο μαζί του.

Μείνε, Μάρκελλε. Κι εσύ, Νταϊάνα.

Ποιος είναι αυτός; Είναι θεραπευτής;

Όχι. Σε παρακαλώ, πήγαινε.

Για χάρη μου, πατέρα. Σε παρακαλώ.

Δημήτριε.

Δημήτριε.

- Τι κάνει εκεί μέσα; Ποιος είναι; - Δεν τον έχω ξαναδεί.

Ο συγκλητικός Γάλλιος οφείλει να εξακριβώσει τι συμβαίνει στο σπίτι του...

...με τον ίδιο του τον γιο.

Βρίσκεστε στο σπίτι μου, κύριε!

Σας καλέσαμε εδώ ως θεραπευτή, και όχι ως κριτή της συμπεριφοράς μας.

Είμαι θεραπευτής, συγκλητικέ, μα πρωτίστως Ρωμαίος.

Και σας λέω ειλικρινά ότι...

- Έφυγε; - Δεν προλάβαμε να τον ευχαριστήσουμε.

Τι έκανε;

Ήσασταν εδώ. Το είδατε.

- Ναι, αυτός... - Δεν μπορείτε να μιλήσετε;

Σας έκανε μάγια;

Ώστε αυτό είναι. Μαγγανεία.

Δεν γνωρίζει την ποινή για την χρήση τέτοιων μεθόδων;

Για την χρήση τέτοιων μεθόδων;

Μάριε, έκανες ό,τι μπορούσες, και σου 'μαστε ευγνώμονες.

- Έλα, μείνε να φάμε μαζί. - Όχι, ευχαριστώ.

Υπάρχουν μυστήρια στη ζωή και στον θάνατο, πράγματι!

Είχα ασθενείς που αναρρώσαν εντυπωσιακά.

Όμως δεν το αποδίδω στις δυνάμεις ενός μάγου. Καληνύχτα σας, συγκλητικέ.

Χιλίαρχε.

Νομίζεις ότι θα πάει στον Καλιγούλα;

Νομίζω πως είναι υπερήφανος κι ότι του θίχτηκε η περηφάνια.

Αν ο σκλάβος σου μπορεί να μετακινηθεί, καλύτερα να γυρίσετε στις κατακόμβες.

Μάρσιπε;

Κάλεσε μια άμαξα και δυο άντρες να με βοηθήσουν με τον Δημήτριο.

Πατέρα.

Θα 'θελα να σε ξαναδώ, να σου εξηγήσω για την...

Βλέπουμε ο ένας τον άλλο για τελευταία φορά.

Διάλεξες να γίνεις εχθρός της Ρώμης.

Από σήμερα το βράδυ, δεν έχω γιο.

Σου 'φερα κάτι.

Αύριο, θα στείλω για σένα.

- Έτοιμοι, κύριε. - Καλά.

Αύριο.

Μας ακολουθούν.

Πιο γρήγορα. Πιο γρήγορα!

- Σταμάτα στη γέφυρα. - Μάλιστα, κύριε.

- Όχι, μην το κάνεις. - Για ό,τι υπήρξες για μένα, σ' ευχαριστώ.

Μπες στην άμαξα.

Πήγαινέ τον στον Πέτρο.

Αντίο, φίλε μου.

Αντίο, φίλε μου.

Μπορώ να σας αφήσω μόνο για λίγα λεπτά.

Νταϊάνα.

Προσευχόμουν να σε δω ξανά.

Δεν έχουμε πολύ χρόνο, άκουσέ με.

Αύριο θα δικαστείς μπροστά σ' όλο το παλάτι.

- Δεν περίμενα να δικαστώ. - Ο πατέρας σου είν' ισχυρός.

Ο Καλιγούλας δεν μπορεί να σε εκτελέσει. Πρέπει ν' αποδείξει την ενοχή σου.

Δεν θα του 'ναι δύσκολο.

Είναι στο χέρι σου, Μάρκελλε.

Τι θέλεις να κάνω;

Μην προκαλέσεις τον Καλιγούλα.

Ο θεός σου δεν θέλει να πεθάνεις.

Διαφορετικά δεν θα 'στελνε τον Πέτρο να σώσει το Δημήτριο.

Φοβάμαι, Νταϊάνα.

Στην Κανά έζησα μ' ανθρώπους που δεν φοβόντουσαν.

Που συνάντησαν τον Ιησού πρόσωπο με πρόσωπο, που μίλησαν μαζί Του...

...έφαγαν και γέλασαν μαζί Του.

Μια ανάπηρη που θεωρούσε τον εαυτό της τυχερό για την αναπηρία της.

Έναν υφαντή με λόγια σαν τα έργα του: Απλά, ανθεκτικά, και σθεναρά.

Ένα αγοράκι που χάρισε το γαϊδουράκι του σ' έναν φίλο.

Ποτέ στη ζωή του δε θ' αποκτήσει ξανά κάτι πολυτιμότερο όσο αυτό.

Ωστόσο το χάρισε ευχαρίστως, δίχως δεύτερη σκέψη.

Αν όλοι αυτοί τον απαρνούνταν ο ένας μετά τον άλλο, για να σωθούν...

...θα του 'χε απομείνει κανένας πιστός;

Θέλω να σκέφτομαι όπως εσύ.

Θέλω να 'μαι σαν αυτούς, όμως δεν μπορώ να το κάνω μόνη.

Δεν μπορώ να το κάνω χωρίς εσένα.

Η πίστη μου σ' όσα μου είπες δεν είναι αρκετά δυνατή.

Αν πεθάνεις, θα πιστεύω πως πέθανες μάταια.

Δέσποινά μου, πρέπει να φύγετε.

Σε παρακαλώ, Μάρκελλε.

Σε χρειάζομαι.

Συγκλητικέ, ο Αυτοκράτορας επιθυμεί να μιλήσει σ' εσάς και στην Νταϊάνα.

Χαιρετώ τον πιστό μας συγκλητικό.

Οι σημερινές διενέργειες θα σ' ενδιαφέρουν.

- Μεγαλειότατε, δεν έχω διάθεση... - Υπομονή.

- Αν ο γιος μου θα δικαστεί... - Υπομονή!

Εσύ, θα καθίσεις δίπλα μου.

Σας ευχαριστώ, αλλά η θέση μου είναι με τον συγκλητικό.

Τη θέση σου την αποφασίζει ο Αυτοκράτοράς σου.

Έτσι δεν είναι, συγκλητικέ;

- Δεν δείχνεις πολύ χαρούμενη. - Υπάρχει λόγος να 'μαι;

Δεν υπάρχει Ρωμαία που να μην προσεύχεται γι' αυτή την τιμή.

Μόνο για έναν άντρα θα προσευχόμουν να καθίσω δίπλα του.

Πριν τη δύση της μέρας, θα προσεύχεσαι γονατιστή σ' εμένα...

...για τη ζωή του.

Συγκλητικοί! Ρωμαίοι!

Όπως ξέρετε, στις επαρχίες μας, ακόμα και στην ίδια τη Ρώμη...

...υπάρχει μια μυστική οργάνωση στασιαστών που αυτοαποκαλούνται "Χριστιανοί".

Έχουν στρατολογήσει τα κατακάθια των πληβείων και σκλάβους.

Αντιμετωπίσαμε εξεγέρσεις σκλάβων στο παρελθόν.

Θυμόμαστε τον Σπάρτακο.

Όμως τώρα σας πληροφορούμε με θλίψη...

...ότι ένας από τους χιλιάρχους μας πρόδωσε την εμπιστοσύνη μας...

...κι έγινε ένα με τους συνωμότες.

Εσείς, κι όχι εμείς, θα 'στε οι κριτές της προδοσίας του.

Φέρτε τον χιλίαρχο Μάρκελλο Γάλλιο.

Χιλίαρχε Γάλλιε, γνωρίζεις τις κατηγορίες εναντίον σου;

Μάλιστα, Μεγαλειότατε.

Στάσου μπροστά στους συγκλητικούς και στους πατρικίους της Ρώμης.

Περιμένουν ν' ακούσουν την υπεράσπισή σου.

Είναι αλήθεια ότι είμαι Χριστιανός.

Δεν είναι αλήθεια ότι εμείς που ακολουθούμε τις διδαχές του Ιησού...

...συνωμοτούμε ενάντια στο κράτος.

Μα δεν αληθεύει ότι αποκαλείτε αυτόν τον Ιησού "βασιλιά";

Μάλιστα, Μεγαλειότατε.

Όμως το βασίλειό Του δεν είναι σ' αυτό τον κόσμο.

Δεν επιζητεί επίγειο θρόνο.

Βασιλεύει στις καρδιές και στον νου στ' όνομα της δικαιοσύνης και της αγάπης.

Κι οι αρετές αυτές είναι ανύπαρκτες στην αυτοκρατορία μας;

Ήταν η δικαιοσύνη ή η αγάπη μας, που με διέταξε να τον θανατώσω στον σταυρό;

Εσύ τον θανάτωσες;

Τότε γιατί διακινδυνεύεις τη ζωή σου γι' αυτόν;

Του οφείλω πολύ περισσότερα.

- Συγχώρεσε το έγκλημά μου εναντίον του. - Το έγκλημα σου;

Ισχυρίζεσαι ότι είναι έγκλημα για έναν Ρωμαίο στρατιώτη να υπακούει διαταγές;

Η αυτοκρατορία κυβερνάται από ανθρώπους.

Οι άνθρωποι κάνουν σφάλματα. Κι αυτό ήταν το μεγαλύτερο σφάλμα της Ρώμης.

Ώστε, η αυτοκρατορία κάνει σφάλματα.

Κι ίσως ο ίδιος ο Αυτοκράτορας κάνει σφάλματα;

Μεγαλειότατε...

Εγώ είμαι αυτός που δικάζεται εδώ, όχι εσείς.

Τι είναι αυτό που κρατάς;

Ο χιτώνας Του. Τον φορούσε στον σταυρό.

Δώσ' μου να τον δω.

Όχι. Θυμήθηκα. Είναι μαγικός.

- Μεγαλειότατε... - Εσύ! Πάρ' τον!

- Κατάστρεψέ τον. - Μπορώ να τον κρατήσω εγώ;

Μαγεύτηκες κι εσύ!

Νόμισες ότι θα σε προστάτευε εδώ;

- Όχι, Μεγαλειότατε. - Πες μου, χιλίαρχε.

Περιμένεις να πιστέψουμε τις ιστορίες ότι ο Ιησούς θεράπευε με τ' άγγιγμά Του...

...έκανε ανάπηρους να περπατούν και τυφλούς να βλέπουν;

Δεν έχει σημασία αν τις πιστεύετε ή όχι.

Σημασία έχει ότι δεν υπάρχει ιστορία που να τύφλωσε κάποιον...

...που να 'κανε κάποιον ανάπηρο...

...κι ότι δεν σήκωσε χέρι Του παρά μόνο για να θεραπεύσει.

Αν είχατε την ευκαιρία που 'χα εγώ...

...να μιλήσετε μ' όσους τον ήξεραν, να μάθετε τι είχε στην καρδιά Του...

Σταμάτα!

Προσπαθείς να με προσηλυτίσεις στην προδοσία σου;

Θέλω μόνο να σας δείξω την ευκαιρία σας.

Αν η αυτοκρατορία επιθυμεί ειρήνη κι αδελφοσύνη μεταξύ όλων...

...τότε ο Βασιλιάς μου θα 'ναι με το μέρος της.

Μα αν επιθυμεί την πεπατημένη οδό της σκλαβιάς και της επίθεσης...

...που 'χει φέρει αγωνία και τρόμο και απόγνωση στον κόσμο...

...αν δεν έμεινε τίποτε άλλο παρά αλυσίδες και πείνα...

...τότε ο Κύριός μου θα παρελάσει για να διορθώσει τα λάθη.

Όχι αύριο, Μεγαλειότατε!

Η Μεγαλειότητά σας ίσως δεν ζήσει την έλευση της βασιλείας του!

Όμως θα 'ρθει!

Τον ακούσατε. Καταδικάστηκε απ' το ίδιο του το στόμα.

Τι επιθυμείτε;

Θάνατος!

Θάνατος!

Θάνατος!

Θάνατος!

Θάνατος!

Βλέπετε; Είναι το θέλημα του λαού.

Των σκλάβων και των παρασίτων σου. Πώς τολμάς να μιλάς για δικαιοσύνη;

Δεν είναι προδότης. Δεν τ' απόδειξες κι ούτε πρόκειται.

Τότε άκου. Θα δεις ότι είμαι δίκαιος.

Ακούστε. Χιλίαρχε Γάλλιε, καταδικάστηκες σε θάνατο.

Όμως θέλουμε να 'μαστε φιλεύσπλαχνοι.

Σου δίνουμε την ευκαιρία ν' ανακαλέσεις και να φύγεις ελεύθερος.

Γονάτισε κι ανανέωσε τον όρκο της πίστης σου στον Αυτοκράτορα!

Αποκήρυξε αυτόν τον νεκρό Εβραίο που τόλμησε να αποκαλεί τον εαυτό του βασιλιά!

Μεγαλειότατε...

Εγκάρδια ανανεώνω τον όρκο πίστης μου στον Αυτοκράτορα και στη Ρώμη.

Έναν όρκο που δεν καταπάτησα ποτέ.

Και ο άλλος; Ο Ιησούς;

Αποκήρυξέ τον, να τ' ακούσουμε όλοι.

Δεν μπορώ να τον αποκηρύξω. Ούτε κι εσείς.

Δεν είναι μόνο Βασιλιάς μου, μα και δικός σας.

Είναι ο Υιός του Θεού.

- Κι αυτή είναι η απάντησή σου; - Μάλιστα.

Χιλίαρχε Γάλλιε, αποφασίζουμε να μεταφερθείς αμέσως στο πεδίο τοξοβολίας...

...και να θανατωθείς για έσχατη προδοσία!

Όχι, Νταϊάνα. Δεν υπάρχει λόγος.

Ο Μάρκελλος είναι ο σύζυγος που επέλεξα.

- Ζητώ να πάω μαζί του. - Στη θέση σου!

Δεν δικάζεσαι εσύ. Δεν έχουμε στοιχεία εναντίον σου.

Τότε αν θέλετε, θα σας δώσω τα απαραίτητα στοιχεία.

Δεν επιθυμώ να ζήσω ούτε άλλη μια ώρα μ' εσένα Αυτοκράτορα.

Πώς τολμάς ν' αποκαλείσαι "Καίσαρας";

Οι Καίσαρες ήταν ευγενείς, μα σ' εσένα το γαλάζιο αίμα μετατράπηκε σε δηλητήριο.

Διαφθείρεις τη Ρώμη με κακία και δολιότητα.

- Σταμάτα! - Εσύ να 'σαι Καίσαρας!

Λυσσασμένε βάρβαρε, ύπουλε, εξουσιομανή!

Ένα δόλιο, ψυχοπαθές τέρας που παριστάνει τον Αυτοκράτορα!

Σταμάτα!

Όσο για μένα, βρήκα άλλον Βασιλιά.

Επιθυμώ να πάω με τον σύζυγό μου στο βασίλειό Του.

Τότε, στ' όνομα των θεών, θα πας!

Πηγαίνετε! Και οι δυο σας! Στο βασίλειό σας!

Πηγαίνουν σ' ένα καλύτερο βασίλειο.

Πηγαίνουν σ' ένα καλύτερο βασίλειο!

Πηγαίνουν να συναντήσουν τον Βασιλιά τους!

Πηγαίνουν να συναντήσουν τον Βασιλιά τους!

Για τον "Μεγάλο Ψαρά".

Αρχική μετάφραση/απόδοση: Dimitris Voliotis