Original subtitles

Hoe laat stond ze vanmorgen op? -Ik was er niet.

Onze meiden zijn echte ochtendmensen, hè? -Bezeten.

Bedoel je dat ze een geweten heeft?

Misschien.

Dan hou je nog steeds van haar.

Ben je klaar? Negeer de microfoon gewoon.

Doe gewoon alsof ie er niet is. Zing alsof hij er niet is.

Ben je er klaar voor? Kom, we gaan.

Als u hier bent, weet u al wie ze is:

één van de belangrijkste muzikale grootheden van onze tijd.

Lydia Tár is veel dingen:

afgestudeerd in piano aan het Curtis Instituut,

Phi Beta Kappa van Harvard.

Ze is gepromoveerd aan de Universiteit van Wenen in Musicologie,

gespecialiseerd in inheemse muziek...

van de Ucayali-vallei in Oost-Peru,

waar ze vijf jaar leefde bij het Shipibo-Konibo-volk.

Als dirigent begon Tár haar carrière...

het Cleveland Orkest, één van de 'Big Five'.

Vele belangrijke posities volgden: Philadelphia Orchestra,

Chicago Symfonie Orkest, Boston Symfonie Orkest,

tot ze bij ons eigen New York Philharmonic kwam.

Daarmee organiseerde ze de Highway 10 vluchtelingenconcerten,

die door meer dan 75.000 mensen werden bijgewoond.

Ze is erg bekend geworden door eigentijds werk...

van Jennifer Higdon, Caroline Shaw, Julia Wolfe en Hildur Gudnadóttir.

En ze wilde per se hun werken naast componisten van de canon uitvoeren.

Ze zou gezegd hebben: deze componisten hebben een gesprek...

en het is misschien niet altijd erg beleefd.

Lydia Tár heeft ook toneel- en filmmuziek geschreven.

Ze is één van slechts 15 EGOT's, dat wil zeggen diegene die...

alle vier de grote prijzen gewonnen hebben:

een Emmy, een Grammy, een Oscar en een Tony.

Zoals u begrijpt, is dat een hele korte, oogstrelende lijst,

met Richard Rodgers, Audrey Hepburn, Andrew Lloyd Webber en natuurlijk...

Mel Brooks.

In 2010 richtte ze met steun van Eliot Kaplan...

het Accordion Conducting Fellowship op,

dat ondernemerschap en mogelijkheden voor vrouwelijke dirigenten...

om bij grote orkesten te kunnen spelen, bevordert.

In 2013 verkoos Berlin Tár als chef-dirigent...

als opvolger van Andris Davis, waarbij ze sindsdien gebleven is.

Net als haar mentor Leonard Bernstein heeft Tár grote affiniteit met Mahler,

wiens negen symfonieën ze met de Big Five opnam.

Ze heeft dat echter nog niet met één enkel orkest gedaan, tot nu dan.

Onder haar leiding heeft Berlin acht Mahler-symfonieën opgenomen...

en de grote, Nr. 5, voor het laatst bewaard.

Vanwege de pandemie moest dat optreden worden afgelast.

Maar volgende maand zou ze Mahler's Nr. 5 live opnemen,

en de cyclus voltooien die in een boxset door Deutsche Grammophon...

net voor zijn geboortedag, zal worden uitgegeven.

En dan komt ook nog haar nieuwe boek uit, Tár on Tár,

op Doubleday, uitgegeven door Nan Talese's imprint.

Net voor Kerst, een perfecte kousenvuller, als je een hele grote kous hebt.

Van harte welkom, bedankt voor je komst, Maestro.

Dank je, Adam.

Lydia, ik dacht je een beetje ineen kromp bij...

het oplezen van je biografie. Ben ik iets belangrijks vergeten?

Of ben je je wel bewust van de enorme breedte van je activiteiten?

Tegenwoordig is breedte een vies woord.

In ons tijdperk moet je je specialiseren en proberen meer dan één ding te doen...

doet wenkbrauwen fronsen. -Is dat typecasten?

O ja, heel nadrukkelijk.

Komt er een moment dat sekseverschillen...

in de klassieke muziek niet meer worden gebruikt om artiesten te onderscheiden?

Dat moet je niet aan mij vragen, want ik lees geen recensies.

Nooit? -Nee.

Maar het is vreemd dat iemand zich ooit gedwongen voelde...

om "maestro" door "maestra" te vervangen.

Vrouwelijke astronauten noemen we...

geen "astronettes".

Maar wat betreft gendervooroordelen heb ik echt niets te klagen.

Marin Alsop, JoAnn Falletta, Laurence Equilbey en Nathalie Stutzmann evenmin.

Heel veel ongelooflijke vrouwen zijn ons voorgegaan.

Vrouwen die de weg geplaveid hebben.

Dat is fascinerend. Wie bijvoorbeeld?

Oké, goed. In de eerste plaats Nadia Boulanger.

Zij is het goede voorbeeld. Het trieste voorbeeld is Antonia Brico...

die in alle opzichten een geweldige dirigent was,

maar altijd werd weggezet als gastdirigent,

alsof ze een kunstje deed.

Heeft ze nooit een ​​groot orkest geleid?

Jawel, ze heeft Berliner Philharmoniker en de Met gedirigeerd,

maar nogmaals, slechts als gastdirigent.

In die tijd draaide het om gender.

Maar tijden veranderen gelukkig...

en de Paulinische bekering, hoewel nog niet klaar, evolueert.

Van zijn paard gevallen, kan je wel zeggen.

Kunnen we het even hebben over vertaling?

Volgens mij zien mensen de dirigent nog steeds als een menselijke metronoom.

Dat is gedeeltelijk waar.

Maar de maat aangeven is geen kleinigheid.

Er zit vast veel meer achter. -Dat mag ik hopen.

Maar het gaat om de timing.

Timing is het cruciale deel van de interpretatie.

Zonder mij kan je niet beginnen. Ik start de klok.

Mijn linkerhand bepaalt,

maar mijn rechterhand, de tweede hand, markeert de tijd en brengt het vooruit.

Maar anders dan een klok stopt mijn tweede hand soms,

wat betekent dat de tijd stopt.

Het lijkt net of ik, net als jullie, echt reageer op het orkest...

alsof ik het moment bepaal om weer te beginnen...

of de tijd helemaal te vergeten.

Ik weet echter vanaf het allereerste begin precies de tijd...

en het moment dat jij en ik samen op onze bestemming aankomen.

Dat vind ik tijdens de repetities uit.

Nooit tijdens de uitvoering.

Moeilijke vraag, maar als je één ding moet noemen...

dat je van Bernstein geleerd hebt, wat is dat dan?

Kavvana.

Het Hebreeuwse woord voor aandacht voor zingeving of doel.

Wat wil de componist en wat wil jij en hoe vullen die elkaar aan?

Juist, kavvana. Dat heeft voor ons publiek een andere betekenis.

Ik vermoed van wel.

Klopt het dat een dirigent niet altijd op het podium stond bij klassieke muziek?

Ik meen gelezen te hebben dat lange tijd de eerste viool...

Of de eerste viool het nou leuk vond of kon of niet.

Wanneer en door wie veranderde dat?

De Franse componist Jean-Baptiste Lully,

die naar verluidt een nogal grote, puntige stok gebruikte...

om de tempi erin te rammen.

Volgens mij stelden de spelers dat niet op prijs.

Enfin, die techniek stopte toen tijdens een optreden...

Lully zichzelf per ongeluk in zijn de voet stak en stierf.

Ja, aan gangreen.

Maar goed...

de dirigent werd pas echt belangrijk toen de ensembles groeiden.

En weer terug naar Beethoven.

Dat begint niet met de achtste noot. De downbeat...

is stil, nietwaar? Dus iemand moest die klok starten.

Iemand moest zijn piketpaaltjes slaan en zeggen: volg mij.

En toen die iemand Lenny was,

werd het orkest geleid naar grote hoogtes van genot.

Want hij kende de muziek, met name Mahler, even goed of beter dan wie ook.

Hij speelde vaak met de vorm.

Want hij wilde een orkest laten voelen dat ze die muziek...

nog nooit hadden gezien, ​​gehoord of uitgevoerd.

Hij greep drastisch in,

zoals geen rekening houden met het tempo primo...

of molto ritardando eindigen, al stond dat niet zo op papier.

Overdreef hij het? -O nee, helemaal niet.

Hij prees de vreugde van zijn vondsten.

Je zei net dat jouw vondsten tijdens de repetities plaatsvinden.

Wanneer begint dat proces voor jou weer?

We beginnen maandag. -Dan al?

Bij deze moet je echt proberen om...

de theeblaadjes van Mahler's bedoeling te lezen.

We weten veel van zijn andere symfonieën.

Door de poëzie van Rückert zette hij jarenlang geen andere auteur op muziek.

Maar dit verandert allemaal met de Nr. 5. De Nr. 5 is een mysterie.

De enige aanwijzing staat op de omslag van het manuscript zelf.

Ja, de toewijding aan zijn nieuwe vrouw, Alma.

Dus als je gaat werken aan de Nr. 5 symfonie van Mahler...

moet je eerst proberen dat zeer complexe huwelijk te begrijpen.

Heb jij een andere interpretatie van dat huwelijk dan Bernstein?

U noemde mijn etnografische veldwerk in de Amazone.

Nou, Adam, de Shipibo-Konibo horen een icaro...

of liedje alleen als de zanger erbij is.

Aan dezelfde kant van de geest die het gemaakt heeft.

Zo komen verleden en heden samen.

Het is de keerzijde van dezelfde kosmische medaille.

Die definitie van weergave kan ik begrijpen.

Maar Lenny geloofde in teshuvah.

De Talmoedische kracht om terug te gaan in de tijd...

en iemands daden uit het verleden te veranderen.

Dus zijn Adagietto op Barbara Kennedy's begrafenis duurde 12 minuten.

Hij beschouwde het als een mis.

Als je naar de opname luistert, voel je ongetwijfeld de tragedie en de emotie.

Die interpretatie van Mahler is juist, later in zijn leven,

toen hij door de professionele bodem zakte en Alma hem voor Gropius verliet.

Maar, zoals ik al eerder zei, we hebben te maken met tijd.

Dit stuk is niet geboren uit een pijnlijke tragedie.

Het werd geboren uit jonge liefde.

En dus koos je voor... -...liefde.

Oké, maar hoelang precies?

Zeven minuten.

Ik was erg onder de indruk van wat je tegen Adam zei over...

interpretatie en met name over gevoelens...

en dat je voor liefde gekozen hebt.

En ja, je moet de tranen aan het publiek overlaten, maar...

word je wel eens zelf overweldigd door emotie als je op het podium staat?

Dat gebeurt wel eens.

Er is een cyclus van verwachtingen en beloningen bij sommige werken...

met delen die ik zo geweldig vind,

dat wanneer ik dirigeer, het is niet dat ik me haast, maar...

ik kan niet wachten op die momenten. En het gebeurt elke keer weer.

Dus zowel fysiek als emotioneel.

Het moet uren duren om weer terug op aarde te komen.

Je zegt dingen voor anderen, maar toch niet.

Slapen is onmogelijk.

Net als mijn eerste jaar bij Smith.

Welk stuk doet dat met jou?

Ik heb je vorig jaar The Rite of Spring met de Met zien dirigeren.

Het was zo krachtig.

Dank je. Het zijn de elf pistoolschoten...

Een priemgetal dat je als slachtoffer en dader raakt.

Toen ik dat dirigeerde, wist ik zeker dat iedereen tot moord in staat zijn.

Dat is trouwens een prachtige handtas.

Dank je. Wat leuk dat je hem mooi vindt.

Ja, echt.

Sorry, je lunch met Mr Kaplan. Zijn chauffeur wacht.

Sorry, ik ben je naam vergeten. -Whitney Reese.

Whitney natuurlijk. Sorry, maar ik ben te laat en hier kan ik niet onderuit.

Geen probleem. Mag ik je appen?

Dit zie ik nu.

De kamer van Placido Domingo.

Ze denkt dat ze ironisch is.

Prima, Aldo.

Ik hoopte dat we het konden vieren. -Nee. Ik ook.

Ik moet lesgeven bij Juilliard. -Goed.

Ik heb het Ben beloofd.

Je gaat vast je best doen voor een plekje voor Accordion.

We moeten het genootschap openbreken.

Het aantal uitbreiden? -Nee, qua gender.

Het voelt vreemd met maar één gender. Het punt is duidelijk.

We hebben geen echte problemen om ze te plaatsen.

Behalve één.

Zij had problemen. -Dat heb ik gehoord.

In elke Citibank-bijeenkomst met haar vader.

Sorry daarvoor. -Geeft niet.

Dat kan ik wel aan.

Dus je wilt het grondbeginsel van Accordion torpederen?

We gaan donateurs verliezen. -Ja, dat is waar.

Dat moeten we misschien nog even bekijken. -Goed.

Bryant Park staat nu op de 25e.

Nan vroeg hulp om het vol te krijgen. Het Kaplan Fonds gaat reclame kopen.

En toejuichers.

Het is te groot. Ze had de Strand moeten boeken.

Geen zorgen. Het wordt fantastisch.

Het valt bijna samen met je verjaardag.

Wat jammer dat je niet bij mijn Derde Mahler in Londen kon zijn.

Dat vond ik ook jammer.

Petra had iets op school en ik had Sharon beloofd om er te zijn.

Dat begrijp ik.

Ik wilde jouw oordeel graag.

Mijn spelersbeoordeling was torenhoog.

Die zijn vertrouwelijk.

De eerste hoboïst is een grote fan.

Op de terugweg heb ik naar jou met het Israël Phil geluisterd...

en was geraakt door wat je op het laatst met de strijkers deed.

Hoe heb je ze zover gekregen?

Kwam het door de concertzaal? De spelers?

De spelers waren niet erg bereidwillig.

Bij de repetitie kwam de eerste violist naar me toe en vroeg of ik een Jood was.

Hij vond het apart, zo niet verdacht,

dat een niet-Jood joodse muziek wilde dirigeren.

Ik voelde me Max Bruch.

Als echte Jood: het Kaplan Fonds heeft...

een aanzienlijk bedrag aan hen toegezegd voor een klezmer-uitvoering.

Misschien vragen ze mij als gastdirigent. -Dan mogen ze blij zijn.

Ja, ja... Ik ken mijn plaats.

Met geld kan je niet alles kopen.

Dat meen je niet.

Ik wilde Francesca omkopen om je notatie te mogen zien.

Ze wees me de deur. -Brave meid.

Die man met die kabouter kijkt de hele tijd naar onze tafel.

Eerst dacht ik dat hij naar mij keek, maar volgens mij kijkt hij naar jou.

Negeer hem alsjeblieft.

Ik kan naar het toilet gaan als je alleen wilt zijn.

Dat zou ik je nooit vergeven.

Het laatste waar ik behoefte aan heb, is opgevrijd worden door iemand net als ik.

Hoe laat vertrek je morgen?

Francesca zoekt dat uit.

Nou, bel haar. Ga wanneer je wilt.

Dat moet je niet zeggen. -Mijn motief is niet geheel altruïstisch.

Slechts één blik. Eén blik op je uitvoeringscijfers.

Oké dan.

Schikt 17.15 uur? -Prima.

Ik moet snel terug. We vullen een vrijgevallen plek in.

Zeg dat het Sebastian is. -Eerlijk gezegd...

Sebastian heeft een degelijke techniek. Hij leidt.

Verleden maand heb ik in Bunkamura de try-out van Chopin Nr. 1 gezien.

Die goeie Sebastian is echt Mr Tempo Rubato.

Robot-o lijkt daar meer op. -Waarom hou je hem aan?

Hij is de favoriet van Andris. -Dat heb je meegekregen.

Je doet al lang alsof je hem respecteert.

De arbeidsovereenkomsten zijn daar anders.

Hij is een vreemde kerel.

Wie? Andris? -Nee, Sebastian.

Hij heeft fetisjen.

Fetisjen? Zoals?

Hang naar vooroorlogse Kalmus partituren, oude stokken.

Hij is gezien met foto's van Karajan, dat soort dingen.

Dat is gewoon triest.

Ja, maar je hebt geen ongelijk.

Ik moet hem een keer overplaatsen.

Voor wie?

Wat liefde mij leert.

Die snaarnotatie.

Mahler geeft het je zelf.

Geleidelijk, rustig, doorvoeld.

Geloof me. Je wilt niet met iemand anders rode en blauwe potlood naar school.

Zeker mijne niet. -Ik wel.

Hou je dan op met zeuren?

Gratis buigen.

Het is niet fijn voor het publiek,

maar als je daardoor je spelers uit de wind houdt...

Klank is meedogenloos.

Voor een robot is er geen eer te behalen.

Doe wat je zelf goed kan.

Goed...

Laten we hier stoppen.

Dank je, Max. Heel goed. -Bedankt.

Alleen uit persoonlijke interesse...

Waarom wilde je naar Juilliard?

Het is het beste conservatorium.

Curtis, Eastman en anderen denken daar anders over.

Juilliard is een merk, toch? Wilde je bij een merk studeren?

Je had dus een leraar of een afgestudeerde in gedachte.

Iemand die je graag zelf wilde zijn.

Dus, wie was dat? -Sara Chang.

Dus je bent een violist?

Nou begrijp ik waarom je dit stuk gekozen hebt.

Het voelt vast vertrouwd om te heersen over...

een bos snaren die zich gedragen alsof ze aan het stemmen zijn.

Dit stuk is erg "au courant".

Hier zegt de componist dat we moeten beginnen met...

"heen en weer tremolo slagen met een brush en langzaam glijdende crotales".

Klinkt als het rendierrecept van René Redzepi.

Opwindend om nieuwe muziek te spelen, nietwaar?

Oké, ga bij de anderen zitten.

Ik weet dat jullie allemaal dirigent studeren bij Mr Wolfe,

maar wie van jullie studeert er ook compositie?

Hoe heet jij? -Olive Kerr.

Goed, Olive...

Wat vind jij van wat we net gehoord hebben?

Behoorlijk goed. Er is een ongelooflijke atonale spanning.

Met het spanningsdeel ben ik het eens.

Je kan over over de gelukzaligheid van het zogenaamde "atonale"...

intellectueel filosoferen of bij masturberen,

maar het gaat om de vraag: wat dirigeer je?

Wat is het effect? Wat doet het met me?

Goede muziek kan sierlijk zijn als een kathedraal of kaal als een schuur,

zolang die beide vragen niet zijn beantwoord.

Kom op, wat denken jullie?

Toen Anna Thorvaldsdóttir haar masterclass gaf,

zei ze vaak beïnvloed te worden door de vorm...

en de structuur van landschappen en de natuur waarin ze opgroeide.

Ik weet niet zeker of ze echt geïnteresseerd was...

in het beschrijven van die geluiden. -Heel erg Punkt Kontrapunkt.

De bedoeling van haar compositie is op zijn zachtst gezegd vaag.

Als haar bedoeling vaag is,

hoe kan je er dan als dirigent iets van vinden?

Eerlijk gezegd heb je soms geen keus...

en moet je voor een orkest staan ​​en doen alsof er onzichtbare structuren zijn.

Ik hoop dat jullie worden behoed om op het podium tijdens een 4'33"...

een auto zonder motor te moeten verkopen.

Want dit is de tijd, vrienden...

om muziek te dirigeren die echt iets van je vraagt.

Muziek die iedereen kent,

maar anders hoort als jij het voor hen vertolkt.

Bijvoorbeeld, Max, waarom geen Kyrie?

Zoiets als Bachs mis in B mineur.

Ik vind Bach niet zo leuk.

Hou je niet van Bach?

Heb je het boek van Schweitzer gelezen?

Dat moet je doen. Dat is belangrijk.

Antonia Brico vond van wel.

Zo erg zelfs dat ze naar Equatoriaal Afrika ging en de Congo opvoer...

om Schweitzer op te sporen om hem te vragen wat hij over Bach wist.

Ergens heb ik een foto van haar met een tropenhelm.

Heb je Bach ooit gespeeld of gedirigeerd?

Eerlijk gezegd, als een BIPOC, pangender persoon,

maakt het vrouwonvriendelijke leven van Bach het voor mij onmogelijk...

om zijn muziek serieus te nemen.

Kom op nou, wat bedoel je daarmee?

Heeft hij niet zo'n 20 kinderen verwekt? -Ja, dat is beschreven.

Evenals een behoorlijke hoeveelheid muziek.

Maar het spijt me,

Ik snap niet wat zijn opzienbarende kunde in bed te maken heeft met B mineur.

Natuurlijk. Oké, prima. Dat is jouw keuze.

Tenslotte kiest "een ziel kiest haar eigen samenleving."

Maar de keerzijde van die keuze is dat je je blik beperkt.

Natuurlijk inperken van wat acceptabel is...

of niet, doen vele, zo niet de meeste...

hedendaagse symfonieorkesten die het als hun plicht zien om de idioten te genezen.

Hoewel het glad ijs is, heeft het zin om Max' allergie te onderzoeken.

Kan klassieke muziek, geschreven door Oostenrijks-Duitse,

kerkelijke, blanke hetero's ons verheffen,

zowel individueel als collectief. En wie, als ik vragen mag, beslist dat?

En Beethoven dan? Vind je hem leuk?

Omdat voor mij, als U-Haul lesbienne, weet ik het niet van onze Ludwig.

Maar dan ga ik de confrontatie aan...

en sta oog in oog met zijn kracht en onontkoombaarheid.

Kom, Max. Doe me een plezier.

Laten we Bach op soortgelijke wijze onder ogen komen.

Ga zitten.

Dit is allemaal verfijnd, toch?

Het zou een eerstejaars pianostudent kunnen zijn.

Of Schroeder die voor Lucy speelt.

Of Glenn Gould.

Pas als het verandert,

als je erin opgaat, hoor je wat het werkelijk is: een vraag.

En een antwoord...

dat een andere vraag oproept.

Er zit nederigheid in Bach.

Hij pretendeert niet dat hij ergens van overtuigd is.

Omdat hij weet dat het de vraag is die de luisteraar beroert.

Nooit het antwoord, toch?

De grote vraag voor jou is: wat vind jij, Max?

U speelt heel goed.

Maar momenteel zijn blanke, mannelijke, cis-componisten...

gewoon niet mijn ding. -Voel je niet zo graag beledigd.

Narcisme van kleine verschillen leidt tot erg saaie gelijkvormigheid.

Edgard Varèse is wel oké. Ik hou van "Arcana".

Dan moet je wel weten dat Varèse ooit triomfantelijk zei...

dat jazz een negerproduct is, uitgebuit door de joden".

Jerry Goldsmith heeft zijn Planet of the Apes soundtrack gestolen.

Een perfecte belediging, vind je niet?

Het probleem met jezelf profileren als ultrasone, epistemische dissident...

is dat als Bachs talent kan worden teruggebracht tot...

zijn gender, land, religie, seksualiteit, dan dat van jou ook.

Op een dag, Max, als je gastdirigent bent voor een groot of klein orkest,

merk je vast dat de spelers...

meer dan een lampje en muziek op hun standaards hebben staan.

Ze hebben ook beoordelingsformulieren gekregen om jou te beoordelen.

Op grond waarvan hoop je dat ze je zullen beoordelen?

Partituur lezen en stoktechniek, of iets anders?

Oké, laten we eens op basis van Max' criteria zijn "ding" eens onderzoeken.

In dit geval Anna Thorvaldsdóttir.

Kunnen we het eens zijn over twee observaties?

Ten eerste: Anna is in IJsland geboren.

En twee: ze is vanuit een Waldorf leraar gezien, een knappe, jonge vrouw.

Steek je hand op.

We richten onze blik nu weer op de pianobank daarboven...

om te zien of iets daarvan terug te vinden is in de persoon die daar zit.

Waar ga je heen?

Je bent een kutwijf.

En jij bent een robot.

Helaas blijkt de architect van je ziel de sociale media te zijn.

Als je wilt dansen, moet je de maat houden.

Je moet jezelf, je ego en, ja, je identiteit wegcijferen.

Je moet voor het publiek en God ​​jezelf wegvagen.

Goed.

Tijdens de lockdown heb je iets bijzonders gedaan: gratis muziek gemaakt.

Iedereen kon optredens van het Berliner streamen zonder te betalen.

Dat was een democratische beslissing van de spelers.

Hoewel ik zou willen dat het mijn idee was,

kwam het van Sharon Goodnow.

Sharon is je partner.

Jullie hebben samen een kind. Ze is ook concertmeester van Berlin.

Maakt dat dingen ingewikkeld?

Neem je je werk mee naar huis of andersom...

Jake wist zeker dat je blij zou zijn met de pasvorm.

Als ik het vet tot volgende maand weg kan houden.

Jij komt nooit aan.

Je moeder sms'te me.

Ze weet dat je het druk hebt, maar hoopt dat je langs komt.

Volgende keer.

Waar wil je vanavond eten?

Ik blijf hier en ga deze piano stemmen.

Ik vertrouw de natuurlijke E in de cellolijn niet.

Klinkt dat niet als een belabberde Charles Ives?

Helemaal niet.

Maak je geen zorgen, ik bel Houston. Ze zijn flexibel.

Je wilt vast vrienden uit New Haven vanavond zien?

Nee, niet echt.

Zal ik later terugkomen om notities te maken?

Nee, dat is niet nodig.

Oh, ik was het bijna vergeten, maar...

dit lag bij de receptie voor jou.

Door wie? -Dat wisten ze niet.

Wat, geen kaartje?

Leg het daar maar neer. Bedankt.

Welterusten. -Trusten.

U luistert naar All Things Considered van NPR News.

All Things Considered wordt u aangeboden door de Publieke omroep en...

I Eat Ears, eten voor de veeleisende luisteraar sinds 2008.

I Eat Ears, dat zou u ook moeten doen.

En nu meer van NPR.

De komende weken horen we gedichten van vier finalisten...

van de Nationale Jeugddichtersprijs.

Wanneer wist je dit?

Vanmorgen pas.

Meneer Kaplan was erg schuldbewust.

We vliegen om 7.00 uur via München, zoals je wilde.

Weinig overstaptijd, maar we worden opgehaald.

Hoe staat het met de DG?

Hopelijk zien ze in hoe belangrijk het is dat deze release op LP uitkomt.

Er zit geen beweging in.

En mijn e-mail? -Gisteravond verzonden.

Stuur me hun antwoord door.

Wat vond je van het gesprek met The New Yorker?

Wel goed, dacht ik. -Je dekt je in.

Ik was loslippig.

Helemaal niet. Je was fantastisch.

Als je echt wil dirigeren, moet je je mening kunnen uiten.

Misschien had je minder moeten zeggen over de relatie met...

Lenny? -Nee. Ik bedoel die van Mahler en Alma.

Je suggereerde dat ze hem verraden had. Daar ben ik het niet mee eens.

Echt niet?

Alma was ook componist, maar ze moest van hem stoppen.

Hij zei dat er maar plek was... -voor één klootzak in huis.

Ze stemde daarmee in. Het was haar eigen beslissing.

#Regels van het spel.

Als een vrouw een steiger mag beklimmen, moet ze ook het podium kunnen beklimmen.

Hoe was je avond? -Rustig.

Zijn er nog pillen van Sharon over? -Dr. Korovin heeft deze gegeven.

Ah, bedankt.

Ik kreeg weer een rare e-mail van Krista.

Hoe moet ik daarop reageren? -Niet.

Deze leek erg wanhopig.

Hoop sterft als laatste.

In gevaar.

Heb je een aandeel in het energiebedrijf waarvan ik niet op de hoogte ben?

Ik heb weer hartritmestoornissen.

Het gaat tekeer.

Ik kan mijn Metoprolol nergens vinden.

Ik vond dit los in de la.

Is dit de goede?

Dank je.

Is dat een nieuwe tas?

Gewoon een cadeautje van Eliot. Wil jij hem hebben?

Hij past bij jou.

We gaan dit terugbrengen tot 60 slagen per minuut.

Het zijn eigenlijk 64 slagen.

Ik probeerde je gisteravond op je mobiel te bellen.

En nog een keer in het hotel.

Ik lag vast te slapen.

Zo diep slaap je nooit. -Zeur niet zo.

Ik maak me zorgen om Petra.

Ze trekt zich terug in zichzelf.

Wees eens duidelijk.

Ze komt thuis met blauwe plekken op haar benen.

Als ik ernaar vraag, zegt ze niets.

Ik hoop dat het van het voetballen is en niet iets "biodeutsch".

We hebben het hierover gehad.

Misschien moeten we meer moeite doen om vrienden voor haar te vinden.

Het was niet makkelijk om het hele jaar met twee oude dames in lockdown te zitten.

Ze is oud genoeg om piano te leren.

Ik zal het haar leren.

Dat lijkt me een goed idee.

Hoe gaat het met je hart?

Beter.

Klop, klop. Wie is daar?

Ben jij het, MTT.

Waarom wil je per se de boel ophouden?

Jij moet jubelen, niet schreeuwen als een pornoster.

Hallo, Petra.

Waarom loop je te gluren?

Vertel het me en ik help je.

Ik breng Petra naar school.

Kom op. -Tschüss.

Wie zal het lijkkleed dragen?

"Wij," zei het winterkoninkje, "zowel de haan als de kip".

"Ik..." -"Wij zullen het lijkkleed dragen."

Wie zingt er een psalm?

"Ik", zei de lijster terwijl ze op een struik zat.

"Ik zal een psalm zingen."

"Wie luidt de bel?"

"Ik", zei de stier, want ik kan trekken. Ik luid de bel."

Alle vogels in de lucht...

vielen zuchtend en snikkend neer,

toen ze de bel hoorden luiden voor...

de arme haan Robin.

Het komt goed.

Oké, wie is het? -De rode.

Doei. -Kom op.

Hallo, Johanna.

Ik ben de vader van Petra.

Ze heeft veel over jou verteld.

Ik weet wat je doet.

Als je dat nog een keer doet, weet je wat ik dan zal doen?

Dan zal ik je pakken.

En als je tegen een volwassene vertelt wat ik net gezegd heb,

zullen ze je niet geloven. Omdat ik namelijk volwassen ben.

Maar geloof me, ik krijg je wel.

Bedenk, Johanna,

God ziet alles.

Zijn ze allemaal in de grote zaal?

Goedemorgen.

Het spijt me, maestro.

We wisten niet zeker of u zou komen. Een planningsconflict, wellicht.

Zal ik aantekeningen maken? -Nee, dank je. Dat is niet nodig.

Heeft iedereen zijn beoordelingsformulier? -Er zijn er nog drie over.

Tenzij iemand iets anders heeft, haal nummer één maar.

Goossens staat op, laat zijn A klinken.

Léon was natuurlijk nogal befaamd om...

zijn nogal brede vibrato.

Beecham kijkt op en zegt: heren, kies maar.

Hoe gaat het met schrijven?

Ik weet nooit hoe ik die vraag moet beantwoorden.

Het klinkt als een fysieke handeling. Zoals, hoe gaat het met poepen?

Hoe gaat het met het denken? -Niet zo goed.

Ik hoor steeds iets en word enthousiast, om mezelf op imitatie te betrappen.

Het is allemaal imitatie.

We hebben allemaal dezelfde muzikale grammatica.

Kijk maar naar de Nr. 5 van Beethoven.

De derde akte heeft dezelfde reeks intervallen...

als de laatste akte van Mozarts 40e.

Dat kan toeval zijn. -In dit geval niet.

Als je zijn schetsboeken bekijkt...

zie je 29 maten van Mozarts finale.

Gekopieerd door Beethoven.

Dat is buitengewoon deprimerend.

Ik heb je manuscript gelezen. Het is heel goed.

Eén voor de eeuwigheid.

En nog verkrijgbaar als mijn boek al vergeten is.

Ja, precies.

De hele eerste druk zal eeuwig verkrijgbaar zijn.

Te bescheiden, zoals gewoonlijk.

Dank je wel, Andris.

Ik zal het koesteren. -Je mag het gebruiken.

Als flaptekst voor de omslag.

Dank je.

Ik zal het naar de uitgever sturen. Hopelijk op tijd.

Ik ben trots dat jij mijn leerling bent.

Ook al kon ik je niets leren. -Dat is niet waar.

Zonder jou zou ik deze positie niet hebben.

Dan zou je in Londen of New York zijn. -Maar niet in Berlijn.

Ik weet ook niet wat Sharon zou doen als we weg zouden gaan.

Ze heeft een hechte band met haar familie.

De gezusters Goodnow.

Ik herinner me dat de oudste keihard was toen ze nog de scepter zwaaide bij DG.

Heike is een vrouw met een sterke mening.

En die stem. De signaal-ruisverhouding is ondraaglijk.

Ik moest naar mijn oude huis vluchten om te kunnen schrijven.

Schopenhauer mat intelligentie af aan gevoeligheid voor lawaai.

Heeft hij ook niet een vrouw van de trap gegooid die hem later aangeklaagd heeft?

Het is onduidelijk of zijn persoonlijk falen wel relevant is voor zijn werk.

Je bent te laat.

Geef me je stok.

Dank je. -Het gaat wel.

Goed, goed. Terug naar het begin.

En niet vergeten, Christian, het versando...

moet op alle noten sterk benadrukt worden.

Maar het is ook alsof we het van heel ver horen.

Dus het is...

Sorry. Is Harald daar?

Zou je snel iets voor ons kunnen doen?

Goed, goed. Uitstekend...

We willen dezelfde opstelling voor de live-opname.

Eén, twee, één...

Hoewel jullie met je hoofd knikken...

ik hoor het versando nog steeds niet.

Ziet er goed uit, maar we moeten het horen.

Oké, het is niet...

Zeven en 20 direct en...

en bij de overgang moet het als een schot klinken.

Uitstrekken.

Meteen afbreken.

Het is veel te langzaam.

We spelen aan de onderkant van de strijkstok. Korte streken.

Heel snel, met veel energie.

Oké, tutti.

Twee bij twee, met aanzet.

Hoe gaat het hier? -Goed, ja.

Fantastisch eigenlijk en jammer dat we dit niet direct op schijf opnemen.

Misdadig, mag je wel zeggen.

Neem je ze als MP3's op? -Goed, maar wil je geen WAV?

Bedenk wat mensen daadwerkelijk gaan streamen.

En beeld? -Podium links, camera A.

Oké. -Bedankt, jongens.

Oké, doei. -Graag gedaan.

Daar? -Ja.

Wil je dat we daar krachtiger invallen?

Hier, de regerende dynamiek is forte, wat niet goed is.

Een klein dingetje, Maestro.

Tijdens het scherzo is de klarinetsolo nog steeds een beetje te luid.

Het zou de eerste violen moeten begeleiden.

Maar afgezien daarvan staan we er goed voor.

Dank je, Sebastian. -Dank u.

Een juiste vaststelling?

Ik denk het niet. De klarinet is piano aangegeven en wij pianissimo.

Sebastian zit graag in de stalles, maar de balans in de zaal is goed.

Iets speelser.

Dit hebben Tanya en ik met Gustavo gedaan. Erg krachtig.

Echt prachtig werk.

Kunnen we misschien iets minder weloverwogen proberen?

Iets eenvoudigs als dit?

Ik weet niet hoe je dat wil belichten.

Laat Harald de lichten half dimmen.

Verlichting half uit, alsjeblieft.

Het zou kunnen werken, maar wel met meer licht.

Als we zoiets willen doen,

moeten we volgende week warme lampen meenemen. Tanya, vergeet de stroboscopen.

Bedankt voor het wachten. -Geen probleem, Maestro.

Wat vond je van de repetitie van vandaag?

Nou, Sebastian vindt je solo in het scherzo een beetje luid.

Dat kan. -Ik ben het er niet mee eens.

Jouw dynamiektekens zijn hoger dan die van de eerste viool.

Ja, dat is waar.

Sebastian wordt oud, Knut.

Ik wil hem vervangen.

Jij bent de eerste die het weet.

Dan organiseer ik een vergadering en gaan we stemmen.

Nee, dat gaan we niet doen.

Er moet gestemd worden.

Ik ken het verkiezingsconclaaf.

Maar aanstelling van een assistent-dirigent is mijn beslissing.

Kan ik op jouw steun rekenen tegenover de anderen?

Mooi zo. -Door wie ga jij hem vervangen?

Ik heb een paar namen in gedachte, maar we moeten eerst dit doorzetten.

Dat begrijp ik.

Maestro, de andere spelers willen weten of je een pendant gekozen hebt.

Binnenkort, Knut, dat beloof ik. -Oké, bedankt.

Het is al goed. -Bedankt.

Verandering van majeur naar mineur.

Het spijt me, ik heb geklopt.

Je wilde toch je sleutels snel terug? -Ja, bedankt.

Heb je de bedrijfspas gebruikt?

We kunnen die ook gebruiken voor je taxi naar huis.

Het is goed. Je mag gaan.

Het gaat niet alleen om de sleutels.

Ik moet echt even worden vastgehouden.

Niet hier, Francesca.

Het gaat niet over...

Ik heb dit net van iemand bij Accordion gekregen.

Wanneer is dit gebeurd? -Eergisteren.

Die e-mail die ze stuurde, voelde alsof ze al...

Verwijder het. En al de anderen.

We moeten niet in een intrige verstrikt raken.

Nou, nou.

We konden niets doen om haar tegen te houden.

Ze hoorde niet bij ons.

Ik denk steeds aan onze reis over de Ucayali.

Wij drieën waren zo hecht. -Voor ze eisen ging stellen, ja.

Er zat gewoon een steekje bij haar los.

Ze was zo veelbelovend.

Inderdaad.

Bijna net zoveel als jij.

We moeten haar vergeten.

Begrijp je?

Ja?

Het spijt me. Ik weet dat je aan het werk bent.

Je sleutels liggen op de keukentafel.

Ik kan Ms. Taylor niet aanbevelen...

Blijf weg bij Ms. Taylor. Haar gedrag... Ms. Taylor is een instabiele vrouw...

Helaas vind ik Krista Taylor ongeschikt... Ik moet u er dringend op wijzen...

...Ik beveel haar niet aan...

...haar vreemde gedrag... ...totaal ongeschikt om...

...Ik moet u waarschuwen voor het gevaar voor uw orkest...

Ze viel gelijk in slaap.

Ik hoefde niet eens haar voet vast te houden.

Ze was in een veel beter humeur toen ze thuiskwam.

Oh, wat een kanjer.

Ik heb vandaag de nieuwe cellist gezien. -Hoe was dat?

Olga Metkina.

Een Russin.

Krachtige speler. -Mooi zo.

Haar gezichtsuitdrukking is overdreven. -Hoezo?

Haar legato. Alsof ze een orgasme krijgt.

Ze is jong.

Dus je hebt haar ontmoet.

Francesca zei zoiets. Ze gaat een welkomstlunch regelen.

Daar wil je misschien even mee wachten.

Haar toelating is voorwaardelijk.

Heb je bedenkingen?

Niet echt.

We moeten kijken of ze past.

Heb je je pil geslikt?

Goed dat je me daaraan herinnert.

Hoe ging het met Johanna gisteren? -Ze blijft uit mijn buurt.

Zeg het als dat verandert.

Petra, was je gisteravond in mijn studeerkamer?

Nee, Lydia.

Je weet dat je daar niet zonder mij mag zijn.

Dan is het goed.

Het is niet zo eenvoudig. Het moet rommeliger, wacht even.

Het is... Volle toon.

Met passie.

Jullie moeten als hoorns klinken, ook al schrijft Mahler dat niet.

Met veel stok. Veel spanning erop. Oké?

Vergeet Visconti.

Oei, dat kent iedereen. Het helpt niet om dat stuk goed te kennen.

Vanaf dezelfde positie.

Maar een beetje crescendo.

Alsjeblieft...

Alsjeblieft, alsjeblieft... Jullie moeten kijken.

Het is te los hier.

Het moet zijn alsof een persoon zijn longen uit zijn lijf zingt.

En...

jullie spelen het als een etude.

Nog een keer vanaf het begin. Beginnen bij tertietto.

Maestro, wat een verrassing. Ik was net aan het lunchen.

Kan ik je iets aanbieden? -Nee, dank je.

Thee misschien? -Nee, dank je, Sebastian.

Ik vergeet soms wat een indrukwekkende verzameling je hebt.

Is dat Kalinnikov?

Is hij niet prachtig?

Hij hoort in een museum.

Ik heb hem voor honderd roebel van een braderie in Kiev in '90 gered.

Vlak nadat de Muur gevallen was. -Dat moet heel bijzonder geweest zijn.

Ongelooflijk om mee te maken.

Ik was nog maar net met Andris aangekomen en ineens werd het onmogelijke mogelijk.

Daar wil ik het graag over hebben.

De hereniging? -Maar ga zitten, alsjeblieft.

Over de mogelijkheid voor jou om een abonnementsorkest te leiden.

Maar dat doe ik al. -Maar niet als orkestleider.

Als niet nu, wanneer dan, Sebastian?

Je bedoelt uit Berlijn vertrekken?

Overgeplaatst worden, ja.

Maar dit is mijn thuis.

Ons enige thuis is het podium.

We leven allemaal uit een koffer. Dat weet jij net zo goed als iedereen.

Denk er eens over na.

Neem je tijd.

We hoeven het niet nu te beslissen.

Het is het meisje, nietwaar? -Sorry, welk meisje?

Dit is geen vraag. Dit is een mededeling.

Zodra ze verscheen wist ik dat mijn dagen geteld waren.

Andris zei dat ik me geen zorgen moest maken, maar ik wist het.

Ik weet niet waar je het over hebt. -Alsjeblieft, zeg.

Omdat niemand het durft te zeggen. We weten wat je doet.

De kleine gunsten die je verleent.

Ik weet echt niet wat ik moet zeggen, Sebastian.

Uitgerekend jij hebt het lef om aan mijn integriteit te twijfelen?

Het spijt me, Maestro. Ik weet niet wat ik zeg.

Je weet duidelijk precies wat je zegt.

Als je echt zo over me denkt, dan is blijven toch helemaal geen optie?

Alstublieft, Maestro, vergeef me. -Voor wat?

Je kruiperigheid, je hypocrisie, je misogamie?

Ik ben geen vrouwenhater. -Misogamie.

Dat is afkeer van het huwelijk.

Andris is nog steeds heel erg getrouwd.

En jij woont in een appartement op dezelfde verdieping, nietwaar?

Ik vind het niet leuk wat hij suggereert.

Het leidt tot meer dan het "telefoonspel".

Ik weet het.

We hebben Der Spiegel amper overleefd toen wij uit de kast kwamen.

Maar bij Francesca kon niemand vingerwijzen.

Jullie hebben geen relatie. -Ja, dat is waar.

Ik word misselijk bij de gedachte dat die oude robot ergens gelijk in heeft.

Hij is waarschijnlijk al naar Andris gerend.

Is er volgens jou iemand beter gekwalificeerd dan Francesca?

Er zijn gelijkgeschikten.

Wacht dan even met besluiten.

Hoe gaat het met de DG?

Ik sprak met een assistent van Boyd Muir die zei...

dat ze niet wisten waarom ze voor digitaal hadden gekozen, wat de criteria waren.

Voor Long Yu hebben ze een vinylpersing gedaan.

Natuurlijk. De Chinese markt is enorm.

Oké, genoeg geroddeld. Ik ga meteen naar Lucian.

Misschien moet ik hem herinneren aan zijn Annenberg Inclusie Initiatief.

Heb je zijn contactgegevens?

Ik stuur ze je meteen.

Mijn machine doet het weer niet. Ik heb IT al gesproken.

Net, hier. Mag ik jouwe lenen?

Dank je.

Waar is de matcha?

...Tár wil me dood hebben... ...ik ben haar doelwit...

Ik kan het niet meer aan. Wat gebeurt er? Ik begrijp het niet.

Ik wist niet waar je was.

Mijn kronkels eruit slaan. -De matcha is koud. Ik zal een nieuwe.

Hoeft niet. Laten we gewoon gaan werken.

Je hebt toch alle correspondentie met Krista verwijderd, zoals ik gevraagd had?

Ik weet het niet zeker.

Ik weet het niet zeker. Ik zal het nog eens controleren.

Sebastian gaat ons verlaten.

Wil jij een lijst met geschikte vervangers maken?

Schroom niet om je eigen naam toe te voegen.

Dank je.

Oh, je lunch met de nieuwe cellist.

Dat had ik moeten verzetten tot na de stemming.

Ik stuur haar nu wel een sms.

Nee, wacht. Ik kan net zo goed even kijken wat voor vlees we in de kuip hebben.

Al dat eten.

De komkommersalade is erg lekker.

Ongeveer enige optie als je vegetariër bent.

Eet je vis? -Eigenlijk niet.

We kunnen ook ergens anders heen gaan. Naar de Store Kitchen bijvoorbeeld.

Het is wel een rare traditie om met nieuwe spelers...

te gaan eten met de geesten uit het verleden.

Iedereen, van Napoleon tot Beethoven, aten hier ooit...

aan één van deze tafels.

Clara Zetkin ook.

Ik vraag me af welke.

Wie is dat? Een musicus?

Ze hielp met de oprichting van de Sociaaldemocratische vrouwenbeweging...

in Duitsland tot Hitler aan de macht kwam en ze naar de Sovjet-Unie werd verbannen.

Clara Zetkin?

Elk jaar op 8 maart plaatsen we bloemen bij haar plaquette op de Kremlinmuur.

Op haar verjaardag? -Op Internationale Vrouwendag.

Klaar om te bestellen, Maestro?

Voorgerecht sjasliek, dan kalfsvlees.

En voor u? -Komkommersalade.

Dank u. -Goede keuze.

Nog wat brood?

Het is lekker. Hapje?

Nee, dank je.

Woon je al lang in Berlijn?

Nee, ik woon er niet.

Ik logeer bij vrienden in Wicker tot de beslissing van het orkest.

Houd Simonov je plek vast?

Ja, ik denk het wel. Hij is mijn oom.

Het was mijn droom om met Berlin te spelen.

De mijne ook.

Er is niets beters.

Rostropovich is vast een held van je.

Hij was natuurlijk geweldig.

We hebben hem aan het conservatorium van Moskou bestudeerd...

maar vroeger was Jacqueline du Pré mijn favoriet.

Door haar wilde ik cello spelen.

Door welke plaat? -Geen plaat, YouTube.

Het Elgar-concert.

Oh ja, met Barenboim als dirigent van het London Phil.

Ik weet niet wie de dirigent was.

Maar zij raakte mij.

Toen besloot ik het stuk te leren en met het jeugdorkest te spelen.

Een hele uitdaging. Hoe oud was je toen? -Dertien.

Ik wil het graag horen.

Er bestaat een opname. Ik sms het naar je.

De krant van mijn moeder is niet bezorgd.

Hebt u hem? -Nee.

Echt niet?

Nee, het spijt me.

Prachtig.

Genoeg voor nu.

Morgen beginnen we met de rondo finale.

Voor we pauzeren:

ik weet dat velen zich afvragen wat het pendant wordt.

Ik heb er lang over nagedacht...

en vroeg me af of we informeel kunnen stemmen om de Nr. 5 te koppelen...

aan Elgar's Celloconcert.

Dan wordt het Elgar.

Gelet op wat we hebben doorgemaakt en nog steeds doormaken...

en eindelijk weer samen zijn, als een familie,

vind ik dat de solist uit onze gelederen moet komen.

Oké, oké. Sorry, nog een vraag.

Deze is alleen voor jou, Gosia.

Ik bedoel, in de praktijk zou dit normaal gesproken aan jou toevallen.

Maar omdat er met Mahler veel van je gevraagd is,

vind je het erg als we audities doen?

Dat is een beetje onorthodox.

Maar in principe heb ik geen bezwaar.

Het hangt er alleen vanaf wanneer ze plaatsvinden.

Ik wil niet dat het onze repetities verstoort.

Goed punt. Het moet snel gebeuren.

Wat dacht je van maandag?

Goed.

Oké, mooi. Knut, wil je zorgen voor een quorum op maandag?

Alle cellisten zijn uitgenodigd.

Eens kijken wat ze te zeggen heeft. Ik moet gaan.

Ik heb alleen het einde gehoord. -Wat vond je? Hoe klinkt het?

Het is fantastisch. Ik kan niet wachten tot de live opname.

Ik ben blij als het voorbij is. -Zo is het altijd.

Ik weet dat je het druk hebt en ik wil het niet nog drukker maken, maar...

Andris Davis belde me.

Hij is boos omdat ik Sebastian overplaats.

Nee, iets anders.

Als je een vervanger hebt, laat Laura dan een persbericht opstellen.

Natuurlijk. Wat wilde hij?

Hij klaagde over het te laat komen van een chauffeur van het bestuur.

Weet jij hier iets van?

Ik betaal dat.

Waarom denkt hij dan het bestuur?

Dat moet hij denken.

Hij moet denken dat hij niet vergeten is.

De academie draagt Von Karajan's naam, er zijn overal altaartjes voor Abbado.

Maar de naam Davis is nergens te bekennen. -Goed.

Kan Francesca de chauffeur aanspreken?

Natuurlijk.

Nog iets anders.

Het is niet leuk.

O, ja? Te weinig geld?

Moet ik Ms Sewing mee uit nemen? -Het gaat niet over het orkest.

Herinner je je Krista Taylor van de Accordion Academie?

Ja. Hoezo? -Ze schijnt zelfmoord gepleegd te hebben.

Oh God, arme meid.

Haar ouders m...

Wacht, sorry, ik...

Ik snap het niet. Waarom moet jij dit vreselijke nieuws brengen?

Waarom de Accordion niet zelf?

Het ligt gevoelig, Lydia.

Mr Kaplan vindt dat je een advocaat moet contacteren voor je met Accordion spreekt.

Dat geldt vermoedelijk ook voor Eliot zelf.

Sorry, waarom zou ik dat moeten doen?

Naar verluidt zijn er beschuldigingen geuit.

Wat voor beschuldigingen? -Dat zei hij niet.

Maar tegen het bestuur van Accordion.

Mr Kaplan zei dat het niets wordt, maar dat je niet voorzichtig genoeg kan zijn.

Sorry dat ik zo laat bel. Met Lydia Tár. Ik moet Mr Singer nu spreken.

Het is dringend.

Krista Taylor is onverwacht gestorven. Krista was een geliefde dochter, zus...

Bevlogen, jonge dirigent Krista Taylor, een groot verlies voor velen.

Ben je moe?

Slaap is bedrieglijk.

Ik voelde me ook zo voor een opname.

Weet je het echt zeker van Sebastian?

Door wie ga jij hem vervangen?

Waarschijnlijk door Andrew Crust.

Hij assisteert Otto Tausk bij het VSO. -Niet door het meisje?

Heb jij ooit een probleem gehad met een student of collega,

waarbij je intentie verkeerd geïnterpreteerd werd?

Heeft iemand over mij geklaagd? Dan hebben ze hun kans gemist.

Ik doe niet meer mee. -Ik weet het. Dat is zo.

Godzijdank ben ik nooit van het podium gehaald, zoals Jimmy Levine.

Of opgejaagd zoals Charles Dutoit.

Ik neem aan dat je het met ​​reden vraagt.

De laatste tijd is er op dit gebied zoveel in het nieuws.

Thans is beschuldigd worden hetzelfde als schuldig zijn.

Maar dat was eigenlijk ook al zo met Furtwängler.

En ook een beetje met Karajan.

Wie was de betere dirigent?

Ik heb nooit onder Furtwängler gespeeld.

Toen ik hier kwam, hadden de oudere leden stille meningen.

Ze wilden dat tijdperk achter zich laten.

De oorlog? -Nee, het naoorlogse.

Denazificatie.

Eén beschuldiging en het proces begon weer opnieuw.

Furtwängler was geen partijlid,

weigerde de groet te brengen en het "Horst-Wessel-Lied" te dirigeren.

Hij weigerde "Heil, Hitler" te schrijven. Zelfs aan Hitler.

Maar hij moest worden gedenazificeerd.

Inmiddels was hij half gepensioneerd...

en speelde in korpsen.

Speelde in korpsen?

Stiekem optreden op een kerkhof.

Seksueel wangedrag is wat anders dan beschuldigd nazi zijn.

Je moest voorbereid zijn.

Jarenlang hingen de hangertjes in mijn kast dezelfde kant op.

Hoeveel doen er maandag auditie?

Niemand.

Niemand?

Maarten misschien.

Hij kan niet goed opschieten met Gosia. Hij wil graag een keer vooraan zitten.

Hij moet wel auditie doen.

Natuurlijk.

Het moet volgens de regels.

Is dit niet te formeel, Francesca? Er is toch maar één speler.

Nee, Maestro, het zijn er twee.

De uitslag is unaniem.

Nummer twee.

Dan hebben we een probleem. Ze is geen officieel lid van het orkest.

Nou, ze hoeft niet onze solo te zijn.

De auditie was toch voor alle sectieleden?

Dan verwerpen we haar auditie.

Haal Martin dan kunnen we het hem vertellen.

Gosia, laten we praten.

Ik zal de solo-repetities aan haar bevestigen.

Dank je. Ga zitten.

Ik heb een beslissing genomen over de vervanging van Sebastian.

Het was niet makkelijk.

Deze positie brengt een grote verantwoordelijkheid met zich mee,

en los van mijn persoonlijke genegenheid,

moet ik gaan voor een meer ervaren persoon.

O, laat me met rust. Ik heb je krant niet.

Ik heb je al gezegd...

Oh sorry, kom binnen, alsjeblieft.

Heel goed. Het contrast is zo veel beter, vind je niet?

Hoe drink jij je koffie? -Zwart. Sterk.

Mag ik spelen? -O ja, natuurlijk.

Zover ben ik nu.

Nou, het is goed.

Dit deel...

Misschien kan je de A naar bes veranderen?

Dat is beter. Een mooie klank.

Kom op, even ​​pauze.

Sharon is weg met haar zus.

De manier waarop ze fluisterde, beloofde niet veel goeds.

Het kind is in haar kamer.

Wat doe je hier? -Ik verberg me voor haar.

Waarom? -Omdat mijn spullen in orde moesten zijn,

maar dat had ik al gedaan.

Dat zag ik.

Kom op. Ze wachten op je.

Ik ga iedereen een stok geven.

Ze kunnen niet allemaal dirigeren.

Het is niet democratisch.

Na de pauze doen we de Allegro Molto weer. Bedankt.

Hé, wat goed. Ben je blij?

Hoelang hebt u Ms Taylor gekend?

Dat zou moeten navragen bij mijn assistent, maar in totaal...

denk ik niet langer dan een paar maanden.

Bedankt voor uw tijd, Maestro. -Geen probleem.

De opname staat op een beveiligde server, onder het beroepsgeheim van Mr Singer.

Hij helpt u met de getuigenverklaring.

Getuigenverklaring?

Ik dacht dat u het wist.

Het kantoor van Mr Singer zou dat met uw assistent afstemmen.

Je kunt maar beter als een speer terug aan het werk gaan.

Het enige bericht van Francesca was een mail middenin de nacht,

waarin per direct ontslag nam en later meer details zou verstrekken.

Wat voor details? -Een nieuw adres, denk ik.

We zijn nu druk bezig om een tijdelijk iemand te vinden.

Is uw nieuwe assistent-dirigent nu niet het beste?

Hij is pas na Live Five beschikbaar.

Ik ben klaar. We gaan.

Je was erg van haar afhankelijk. -Gespleten trut.

Ze is gekwetst, Tár. -Verdedig haar niet.

Ze komt met hangende pootjes terug.

Ik heb een telefoon, zoals elke gek. Hoe moeilijk kan sms'en zijn?

Niet zo hard. Of laat me eruit.

Juffrouw?

U mag hier niet komen.

Kom. Kom mee.

Snel. Kom.

Ze moet van de grond.

Ze moet van de grond.

Het komt goed, mevrouw.

Niet aan haar hand. Gebruik de riem.

Oké, wegwezen. Weg.

Sorry dat ik weer te laat ben.

Woon je hier?

Normaal gesproken niet.

Relax, ik trek even iets aan. -Heb je een handdoek?

Ja. -Dank je.

Ik kwam in een regenbui terecht.

Er is een klein concert met bevriende musici. Je moet komen.

Bedankt, maar ik moet echt naar huis. -Je hebt een kind, hè?

Dat wil ik niet.

Soms zijn huisdieren beter.

Sorry. -Doei.

Doei, ja. Tot ziens.

Hallo?

Waarom ben je niet naar de politie gegaan? -Ik heb gevochten. Hij rende weg. Wat dan?

Ik haal iets tegen de pijn. -Dat is niet nodig.

Ik ga iets halen.

Was iemand gemeen tegen je?

Je bent mooier als je lacht.

Wat is er?

Hou mijn voet vast.

Beter zo?

Hierheen kijken, alsjeblieft.

Laten we de olifant in de kamer benoemen.

"Wat is er met haar gezicht gebeurd?"

"Wilde ze een neus- en oogcorrectie en is ze 'm halverwege gesmeerd?"

Ik ben aangevallen.

Dank jullie wel.

Alles in orde. Echt waar.

Je had die andere moeten zien. Oké...

Tweede regel. We doen de overgang. Maat 407 met opmaat.

Niet doen. Het doet pijn.

Je moet naar de dokter.

Hij zit vol tot volgende week.

Ik zeg hoeveel pijn je hebt.

Laten we dit gewoon afmaken.

Algeheel lijkt de balans goed.

Alleen opfrissen. We moeten ons concentreren op Elgar.

Weet je dat zeker?

Ik denk het wel. Ja.

Dat loopt als een trein.

Maar ik ga ze hier proberen af te remmen.

Ze laten zich meeslepen in de kracht...

van je glissando en proberen het bij te benen.

Waarschijnlijk...

Waar bent u aangevallen, Maestro?

Doet er niet toe.

Hier. -Dank je.

Daar ben je.

Wanneer bent u gevallen? -Alles is wazig. Drie, vier dagen geleden.

Het is mijn schouder. Het tintelt alsof ik bij het zwembad in slaap ben gevallen.

Oké, u mag uw shirt weer aandoen.

Er zijn zenuwen beschadigd. De tinteling heet notalgia paresthetica.

Nostalgia? -"Notalgia." Geen "S."

Wat is de behandeling? -Niets. Het gaat vanzelf weg.

Even bijstellen zou kunnen helpen. U staat een beetje scheef.

Dan ben jij vast een negerproduct, uitgebuit door de joden.

We richten onze blik nu weer op de pianobank. Op de hele knappe jonge vrouw.

Dat was erg goed.

Je zou kunnen masturberen, maar wat doe je me aan?

Britta. -Hallo. Heb je het gezien?

Ik heb het net gezien. -Bijeenkomst vanmiddag.

Vanmiddag? -Is dat een probleem?

Nee, het is geen probleem.

Ten eerste: die les werd in een tech-vrije zone gegeven.

En ten tweede: wie die regel overtrad,

heeft het bewerkt en mijn woorden verdraaid.

Kijk naar de opnames van de studenten. Dat is niet live. Het is gemonteerd.

Ik weet zeker dat dat waar is.

Als het alleen dit filmpje was, zouden we hier niet zitten.

Maar er is een link naar een New York Post artikel over...

de zelfmoord van Krista Taylor, waarin ze Accordion-leden hebben geïnterviewd.

Vertel over je gesprekken. -Die zijn niet geweest.

Uiteraard hebben we niet gereageerd. We wilden eerst de strategie bespreken.

Hier is het artikel. -Dank je, Laura.

"Verleide en prepareerde meerdere jonge vrouwen...

om seks te hebben voor zakelijke gunsten.

Belemmerde degenen die niet wilde."

Dit zijn allemaal verzinsels.

En de Post is een roddelblad. Geen verstandig persoon leest het.

En wat Krista Taylor betreft,

ze was ze gestoord. Ze was geobsedeerd door mij.

In welk opzicht?

Ze stuurde me rare cadeaus. Ze stalkte me online. Ze...

probeerde me signalen te sturen. -Wat voor signalen?

Ze zei op Wikipedia dat ze mijn muze was. Dat is toch makkelijk te checken.

Heb je dit wel eens gemeld of een klacht ingediend?

Dat had ik waarschijnlijk moeten doen. Ik had medelijden met haar.

Heb je dit met Sharon gedeeld? -Ik wilde haar niet lastig vallen.

Had je dat niet moeten doen? -Wat raad je aan?

Er is nog niet veel aandacht voor. Geen links, geen verzoek om reactie.

Dus laten we afwachten.

We wilden je waarschuwen...

gezien de sponsorbijeenkomst. -Ik kan er helaas niet bij zijn.

Ik adviseer ten zeerste van wel.

Mijn boek wordt in New York gepresenteerd en blijkbaar een getuigenverklaring.

Dan informeren we je bij terugkomst.

Fijn weekend.

Ik heb honger. Ik heb mijn ding vandaag afgemaakt.

Gefeliciteerd. Dat moeten we vieren. -Ik moet inpakken.

Heb je mijn partituur gezien? -Ligt die niet bij de anderen?

Nee, niet.

Weet je zeker dat het niet op kantoor is?

En in de orkestbibliotheek?

Wil je nog een keer kijken, alsjeblieft?

Ik weet het niet. Ja, precies.

Wanneer kom je terug?

Overmorgen.

Beloof je dat? -Ja, dat beloof ik.

Welterusten. -Welterusten.

Bedankt. Heb je flessen? -Zeker.

Wilt u nog iets voor ik de cabinedeur sluit?

Er komt nog iemand.

Op al mijn vragen...

over uw communicatie met Krista Taylor en anderen...

hebt u steeds geantwoord:

"ik weet het niet" of "ik kan het me niet herinneren".

Kan ik u iets laten zien dat uw geheugen zal opfrissen?

Documenten, zoals e-mails van u of uw assistent, Ms Lentini,

die u helpen herinneren wat u wel en niet gezegd hebt?

Je hebt het nu wel gehoord. Bryant Park dwong je naar 53rd Street.

Dit is de verklaring van het Kaplan Fonds.

We zien elkaar helaas niet meer. -Nu kan ik mijn eigen tickets kopen.

En jij moet iemand anders lastig vallen die je naar het podium leert kruipen.

Schuldig.

Krista, we houden van je. Krista heeft een stem.

Is er een achteringang?

Ja, de gebruikelijke metaforen om muziek uit te leggen,

zijn gebaseerd op het idee dat muziek een taal is,

zij het een geheimtaal.

En op die wijze heilig en onbekend.

Die vrolijke geluiden komen het dichtst in de buurt...

van het wat we als goddelijk kunnen ervaren.

Maar dan louter geboren uit het verplaatsen van lucht.

Hoe doet ze het? -Klote allegorieën...

Niet anders dan vogelgezang.

Over een half uur beneden voor het eten? -Ik heb een jetlag. Ik ga nu slapen.

Ja, ik ook. Ik ga waarschijnlijk hetzelfde doen.

Tár en haar nieuwe vlam.

Hallo.

Er is geen water in mijn kamer.

Ik heb in de minibar gekeken.

Hoe snel kan ik een ​​fles water krijgen?

Geen probleem, ik kom naar beneden.

Lobby, alstublieft.

Het was Britta.

Toch?

Dat hoor je over die millenial robots die leugens uitwisselen.

Het Juilliard-gedoe kan me niets schelen. -Te veel tijd.

Ze is een vreemde. De ergste soort.

Elke keer als ik wegga, komt ze met haar intriges...

of vraagt iets onbelangrijks, zoals Samantha Hankey.

Een nobody die alleen maar...

mijn naam laat vallen bij de lunch en dingen suggereert.

Ik heb medelijden met je. -Laat maar.

Ik probeerde je gisteravond te bellen.

Was het leuk met haar?

Mijn rug doet erge pijn.

Francesca ging weg en iemand moest mijn koffers dragen.

Wie moest ik dan vragen om mee te gaan? Knut?

Ik accepteer veel van je.

Uiteindelijk zou ik hier wel overheen komen.

Maar daar gaat het nu niet over?

De beschuldigingen van de ouders van het meisje dat zelfmoord pleegde?

Geloof je echt wat ze zeggen?

Het zijn leugens.

Snap je hoe het was om gisteren bij mijn sectie te zijn?

Om iedereen over mij te zien roddelen?

Het gaat niet om de beschuldigingen.

Het gaat erom dat je niet gezegd hebt dat ons gezin in gevaar is.

Wat had dat voor zin?

Wat had je kunnen doen om het goed te maken?

Ik verdien dat.

Dat zijn de regels.

Je moet met mij overleggen, zoals je altijd hebt gedaan.

Toen je hier als gastdirigent kwam, op zoek naar een vaste positie...

vroeg je me naar de politiek, de zetten, hoe we het konden veranderen.

Natuurlijk...

die gesprekken vonden plaats in een ander bed.

Of beter gezegd de bank van die rotplek die je nog steeds niet los kunt laten.

Oud verdriet komt naar boven.

Wat wreed om onze relatie zakelijk te noemen.

Je hebt maar één relatie gehad die dat niet was.

En ze slaapt in de kamer ernaast.

Dat is blijkbaar nog niet bij je opgekomen.

Kom hier, schat.

Het was leuk. -Wil je naar het park?

Niet doen. Doe dit alsjeblieft niet.

Hallo, ik ben Anna Franzen.

Dit is het appartement van mijn overleden moeder.

Gecondoleerd met uw moeder. -Dank u.

Hoe gaat het met uw zus?

Eleanor woont nu in een instelling in Neukölln.

Sorry voor het storen, mijn man en ik verkopen het huis...

en hoorde toevallig de muziek.

Fijn dat u het mooi vond.

Oefent u op bepaalde tijden, zodat we bezichtigingen eromheen kunnen plannen?

We willen potentiële kopers niet afschrikken vanwege het lawaai.

Nee, dat willen we niet.

Appartement te koop.

Appartement te koop.

Je moeder onder de grond...

en nu ga je terstond...

haar appartement verkopen.

Je zus is vastgelopen.

Je hebt je zus in de gevangenis gestopt.

Jullie gaan allemaal naar de hel.

Appartement te koop.

Hierheen kijken.

Kijk me aan.

Kom op, kijk me aan.

Dit is mijn partituur. -Lydia, je bent in de war.

Het is mijn partituur.

Nietsnut.

Het is goed.

Onderteken de voucher van CAMI.

Goedemiddag, CAMI.

Momentje.

Lisa Rich van onze boekingsafdeling past goed bij je, maar ze heeft het te druk.

Dus stel ik Jake voor.

Jake, wil je Lydia laten zien wat je voor haar hebt voorbereid?

Voor nu een reset.

Het doel is minder, niet meer. We willen selectief zijn.

Het opnieuw opbouwen. Met een nieuw verhaal.

Hier is het.

Hier. Bedankt.

Maak er 40 van. Dank je.

Voelde u niet een triomf?

Nu begrijpen we echt wat de betekenis van muziek is.

Het is het gevoel dat je krijgt als je het hoort.

We hebben die laatste reuzenstap gezet. We weten nu wat muziek betekent.

We hoeven niet veel te weten over kruizen, mollen en akkoorden en zo...

om muziek te begrijpen als het ons iets vertelt.

Het mooiste is dat er geen limiet is...

aan de soorten gevoelens die muziek kan opwekken.

Sommige gevoelens zijn zo bijzonder en diep...

dat ze niet kunnen worden beschreven.

We kunnen gevoelens niet altijd benoemen. Soms wel.

We kunnen vreugde, plezier, rust, liefde of haat benoemen.

Maar af en toe hebben we gevoelens die zo diep en zo bijzonder zijn...

dat we er geen woorden voor hebben. Daarom is muziek zo geweldig.

Want muziek benoemt ze voor ons, alleen in noten in plaats van woorden.

Het gaat erom hoe muziek beweegt. Vergeet nooit dat muziek beweging is,

altijd ergens heen gaat, zich verplaatst, verandert, stroomt,

van de ene noot naar de andere.

Die beweging kan meer zeggen over ons gevoel dan een miljoen woorden.

En nu gaan we spelen...

Sorry.

Ma zei dat je hier zou zijn.

Je verstopt je vast.

Waarom zou ik me verstoppen?

Geen idee.

Het gaat mij niets aan.

Veel losse eindjes, nietwaar?

Wat bedoel je? -Zoals ik al zei, het gaat mij niets aan.

Maar je lijkt me een beetje van het pad af.

Mag ik binnenkomen?

Dank u.

Onze excuses. We wilden alleen maar bevestigen dat...

de componist niet uit Osaka komt om het concert bij te wonen.

Ik heb in de muziekbibliotheken gezocht naar haar partituren,

maar kon niets vinden.

Dit is net aangekomen.

Geweldig, bedankt.

Shirley en Cirio laten u graag ons mooie land zien.

Heel erg bedankt.

Oh hemeltje.

Dank u wel.

Kunnen we ergens gaan zwemmen?

Bij de waterval.

Maar niet in de rivier.

Waarom niet? Is er iets mis met het water?

Er zijn hier krokodillen.

Ik dacht niet zover landinwaarts.

Ze zijn ontsnapt uit een film met Marlon Brando.

Dat is lang geleden.

Ze hebben het overleefd.

Mevrouw...

Hier is uw recept. Tien dollar. -Dank u.

Kan ik hier ergens in de buurt een massage krijgen?

Ik hoop dat dat me kan helpen met de jetlag.

Dit is een erg leuke plek die ik ken. -Dank u.

Dank u.

Ga alstublieft naar de vissenkom. -De vissenkom?

Ja, daarginds.

Het spijt me, ik snap 't niet. Hoe werkt dit?

U kiest gewoon een nummer.

Moet ik een nummer kiezen?

Nummer vijf?

Goedemorgen.

Goedemorgen.

Laten we voor we beginnen het even hebben over...

de bedoeling van de componist met dit stuk.

En wat ze wil bereiken.

Nog vijf minuten.

Dank je.

Zusters en broeders van de Vijfde Vloot, het is zover.

Ik houd mijn afscheid kort. Ik was nooit zo spraakzaam.

Eenmaal aan boord van dit schip, is er geen weg terug meer.

Als jullie voeten de grond weer raken, zijn we in de Nieuwe Wereld.

Als iemand niet meer durft,

ga dan nu weg. Niemand zal je veroordelen.