Original subtitles

Napiszę dziennik.

Dziennik Adolfa Hitlera?

- Cholera. - To sensacja!

Ozłocę pana, jeśli pan dostarczy te dzienniki.

Chcę, żebyśmy wyszli się zabawić i zapomnieć.

- Nie byłem w SS. - Kłamałeś.

Nie będę sprzątać, kiedy ty się łajdaczysz.

Jeśli to wyjdzie na jaw, będzie po mnie. Pomóż mi.

Przedstawię dowody, że istnieją dzienniki Hitlera.

Agnes, zatrzymaj się. Nie będziesz sprzątać.

Nigdy więcej.

- Conny! - Gerd.

Jesteśmy sami.

Zgodnie z umową. 200 000 marek.

W setkach.

Dzienniki.

- Tylko trzy? - Tak.

Myślałem, że dostanę wszystkie.

Nie. Tak się nie umawialiśmy.

Miałeś dostać ten tom, który już widziałeś, i dwa inne.

Pozostałe są dopiero w drodze.

- Tak? - Tak.

- Pilnie potrzebuję kolejnych. - Jasne.

Co w nich jest?

Nie umiem czytać tego starego pisma.

To jest A?

Jasne. A jak Adolf Hitler.

Dziwne. Wygląda jak F.

Nie. Jakie tam F! To późnogotyckie A.

Późnogotyckie? Rozumiem.

Chodź na kielicha, Gerd. Ja stawiam.

Spieszę się. Muszę złapać następny lot do Hamburga.

- Napijemy się po ekspertyzie. - Po czym?

- Zamówicie ekspertyzę? - Tak.

Dobry pomysł. Będzie wiadomo, czy są autentyczne.

Jasne, że są autentyczne!

UDAJĄC HITLERA

Conny?

I jak poszło?

O co chodzi?

Coś nie tak z pieniędzmi?

Zrobią ekspertyzę.

To jakiś problem?

Raczej nie. Byłem staranny.

Wiesz, Conny...

Nie chciałam nic mówić. Nie znam się na tym,

ale jak mi pokazałeś te tomy, to te inicjały...

Na okładce...

To A wyglądało mi raczej na F.

Cholera.

To jest A?

Oczywiście.

- Wygląda jak F. - Późnogotyckie A.

Rozumiem. Dobrze, i tak zrobimy ekspertyzę.

Już została zamówiona.

Patrz.

To przecież jest A.

A to nie jest A?

Jest, ale małe, a ja potrzebuję dużego A.

To właśnie jest duże A, nie żadne F.

Jednak F.

"Nie może tak być,

żeby przez paru narwańców nasza gospodarka traciła miliony.

Czy ci ludzie poszaleli?

Co na to powie zagranica?

Zaraz wydam odpowiednie rozkazy".

Nie wiedział o nocy kryształowej.

Nie do wiary.

Jakbym trzymał historię w dłoniach. Wręcz zmysłowe doświadczenie.

- Richard? - Tak?

Od kiedy to wzywasz mnie do swojego gabinetu?

- To chyba nie...? - Dzienniki Hitlera.

Czy ja się niejasno wyraziłem?

Rudi, to jest hit stulecia. Puścimy to.

Więc tak to wygląda?

Wcale nie musi. Możesz dołączyć.

Ani myślę.

I jedno niech będzie jasne: nigdy nie było tej rozmowy.

Źle to teraz wyszło.

Bzdura. Maksymalna liczba punktów.

Biedny Rudi ma dylemat. Nie chce tego puścić,

ale nie chce też, żeby przez niego "Stern" stracił ten materiał.

Znaczy, że mamy jego zgodę?

Jakby co, o niczym nie wiedział.

Stara szkoła. Zdrowie!

Jak wygląda sprawa praw? Są jacyś żyjący krewni?

Kuzynka Lucille Rebecca Hitler.

- Mieszka w Bostonie, trudna sprawa. - Jak to?

Jej adwokat blokuje wszystkie nasze próby kontaktu.

Nasz amerykański korespondent nic nie wskórał.

Potrzebujemy w ogóle tych praw?

Naprawdę pan o to zapytał?

Zapytał o to? Chcemy to sprzedawać na całym świecie.

Oczywiście, że potrzebujemy praw.

- A jeśli ich nie dostaniemy? - On mnie zaczyna niepokoić.

Zajmę się tym.

Oby. Bo jeśli nie zdobędziemy praw, nici z publikacji.

Co się dzieje?

Co masz?

- To diamenty? - "Dziękuję, skarbie. Tata".

Źle się z tym czuję.

Pomogłaś ojcu i jest ci wdzięczny.

Albo płaci mi drogim zegarkiem za zniszczenie akt SS.

Zniszczenie akt SS, drogi zegarek.

Nic ci to nie mówi?

To quiz?

Zegarek za zniszczenie akt SS to: A. stosowny prezent,

B. niestosowny, C. obojętny?

- I która odpowiedź? - C. obojętny.

Nie. C. nie jest prawidłową odpowiedzią.

Niech zawodnik uważa, żeby nie odpadł.

Wiesz co?

Może zawodnik nie ma ochoty na ten quiz.

Do widzenia.

Do widzenia, panie Heidemann.

Dobra, co się dzieje?

Wiem, że ekspertyza jest konieczna, ale to mnie po prostu...

Potrzebuję tego materiału. To będzie publikacja mojego życia.

Wiem o tym, Gerd.

Zapamiętajmy sobie ten moment.

A kiedy po publikacji popłynie forsa i nagrody, będziemy się śmiać,

że robiłeś w portki ze strachu przed tą ekspertyzą.

Tak do protokołu: wcale nie robię w portki.

Ja się zajmę ekspertyzą grafologiczną

a ty leć do Bostonu do tej kuzynki Hitlera.

Nie zmuszę jej do rozmowy z nami.

Niech Edda z nią pogada jak Goering z Hitlerem.

- Nie odzywa się do mnie. - Przestań!

Wynegocjowałeś rozejm w Jordanii. Chyba uda ci się pogodzić z Goering.

Elisabeth Stoeckel?

Nie pamiętam, skąd się znamy.

Nie szkodzi.

Ja przy niszczarce. I co z tego?

Czego chcesz ode mnie?

Potrzebuję kogoś w redakcji, kto mi pomoże.

W czym?

"Stern" kupił dzienniki Adolfa Hitlera.

Muszę wiedzieć, czy już dotarły.

Nic o nich nie wiem.

Wierzę.

Ale miej oczy i uszy otwarte.

Mam być twoim szpiegiem? Jesteś z innej gazety?

Jak się czegoś dowiesz, przyjdź do tej kawiarni.

Elisabeth!

Zniszczyłaś dowody tego, że twój ojciec był w SS.

Możesz mieć przez to kłopoty, ale głównie twój ojciec. Miłego dnia.

Theo, ostatnio rozmawiałeś przed wejściem z takim rudym facetem.

Kto to był?

Powiedz, to ważne.

Podobają ci się rudzi? Ale on nie pracuje w "Sternie".

Seks z nim nie pomoże ci zrobić kariery.

Podnieca cię to, że cały czas gadasz mi o seksie?

Nie bądź taka wredna.

Chodźcie ze mną.

Jak się ma sprawa Tapperta?

Mamy informacje o jego oddziale, zdjęcia i nazwiska kolegów.

Słyszę głośne "ale".

Nie mamy zdjęcia samego Tapperta

i nikt oficjalnie nie potwierdził jego udziału.

Więc nie mamy nic prócz kłopotów z adwokatami Tapperta.

To nie przez waszą dobrą współpracę, prawda?

Od razu mówiłem, że z nią się nie uda.

Dzięki, Theo.

Elisabeth, ty zostań.

Musisz umieć sobie radzić z takimi ludźmi jak Theo.

Słuchaj, zdobądź dowód, że Tappert był w SS.

Wtedy będziesz mogła sama napisać ten artykuł. Zgoda?

Działaj.

Miły rejs, prawda?

Fajnie zobaczyć własne miasto z innej perspektywy.

Chętnie bym z tobą zwiedził obce miasto.

Kupiłem nam bilety do Ameryki. Będziemy tylko we dwoje.

Nowy Jork?

Boston.

Gerd, to jest coś...

Po prostu powiedz "tak".

Tak.

Tak.

Szybko spakujemy rzeczy. Samolot mamy dziś wieczorem.

Byłam w Ameryce 20 lat temu.

W dzieciństwie?

Przestań. W dzieciństwie mieliśmy pewien problem ze Stanami.

Nazywał się druga wojna światowa.

Dotąd spotykałam dwa rodzaje mężczyzn:

dobrych, których odstraszało moje nazwisko,

i złych, których przyciągało.

Ty jesteś moją główną wygraną.

Ten Heidemann to dureń.

Powinien był to zauważyć.

Zauważył.

Kurczę, Conny... Co teraz zrobimy?

Lepiej to zakończyć, zanim się połapią.

Zadzwonię do Heidemanna i powiem, że daliśmy się nabrać.

Musimy się trochę pospieszyć.

Nie odbierzesz?

Najbliższe dni należą tylko do nas. Spacery, restauracje, muzea...

Oby łóżko w hotelu było mocne.

A gdyby myśliwy zabił nie dzika, a Królewnę Śnieżkę?

Zabójstwo. Paragraf 211.

Tak. A czy jeszcze jakieś czyny karalne?

Królowa powiedziała do myśliwego:

"Zabij ją i przynieś mi na dowód wątrobę i płuco".

Podżeganie do zabójstwa. Paragraf 211 w połączeniu z paragrafem 26.

Znakomicie. Na przyszły tydzień

proszę zrobić listę czynów karalnych popełnionych przez Liczyrzepę.

Kto nie zna Liczyrzepy,

niech ma pretensję do rodziców, że go niczego nie nauczyli.

Cześć, tato.

Cześć.

Co się stało?

Jest problem.

Te dzienniki Hitlera są już w redakcji, tak?

Więc w czym rzecz?

Nie chcę być szantażowana.

Powiedz mu, że już są i żeby dał ci spokój.

Dziękuję za radę.

Elisabeth, bardzo mi przykro, że nie jestem teraz z tobą.

Nie chcę, żeby to wyszło na jaw. To nie może wyjść na jaw, bo...

moi studenci...

- wszystko, w co wierzę... - Tak.

- Chciałam cię tylko poinformować. - Elisabeth.

Muszę się dowiedzieć, kim jest ten facet.

Mam nadzieję, że możesz go jeszcze zwrócić.

To ja, Felix.

Wiesz, która jest godzina w Bostonie?

Tak. Mamy problemy z ekspertyzą grafologa.

Już ją masz?

Nie ale grafolog dzwonił. Wykrył nieregularny kształt liter.

Nieregularny?

Chodzi o litery F, L i W.

Więc fałszywka?

Niekoniecznie. Możliwe, że ktoś tak pisał.

Raz tak kreślił jakąś literę, a raz inaczej.

W przypadku Hitlera to całkiem możliwe.

Właśnie. Teraz potrzebujemy materiału do porównania.

Innych zapisków Hitlera. Wtedy zobaczymy, czy tak pisał.

To chyba łatwe.

Wcale nie. To musi być coś z okresu po 1932 roku.

W archiwum federalnym prawie nic nie ma.

- Dobrze, zajmę się tym. - W porządku.

Tak, chciałbym mówić z panem Heidemannem.

Dwa razy dzwoniłem pod numer w jego aucie.

W Bostonie?

Gdyby się do państwa odezwał, niech pilnie do mnie zadzwoni.

Tak, dziękuję.

- Halo? - Conny.

- Jak szybko! - Co szybko?

To, że ty... Posłuchaj...

- Są problemy. - Właśnie.

Dlatego chciałem z tobą porozmawiać. Gerd, rzecz w tym...

Kupiłem te dzienniki od kogoś. I teraz się okazuje, że chyba...

Wybacz, ta rozmowa kosztuje mnie majątek.

Są problemy z ekspertyzą.

- Chodzi o okładkę? - Nie badamy okładki.

- Daliśmy ekspertowi kilka stron. - Tylko?

- Żeby nikt nie wiedział, co mamy. - Jasne.

W każdym razie są nieregularności w kształcie F i L.

I teraz potrzebujemy materiału do porównania,

który moglibyśmy wysłać ekspertowi. Z okresu po 1932 r.

W archiwum nic nie ma. Masz dla nas jakieś źródło?

Słuchaj, Gerd... Wiesz... Może sam miałbym coś takiego.

Ale to by było to samo źródło. Potrzebujemy próbki z innego źródła.

Nie. Nie chodzi o nic z samolotu Strohmaiera. To by było...

To jest... Mam to od innego handlarza.

To już by było inne źródło, prawda?

- Tak. - Dobrze.

Wiesz, mam jeszcze dwa listy.

Z 1939 roku.

Dobrze, tak zróbmy.

Możesz je wysłać kurierem do "Sterna"?

Jasne. Jeśli wolisz, mogę je sam...

Dzięki, Conny. Do usłyszenia.

I?

Sfałszuję teraz parę listów Hitlera i wyślę je do "Sterna".

"Stern" wyśle je do eksperta a ten ekspert...

Porówna Kujaua z Kujauem.

Co za matoły!

Jesteś genialny.

Theo? Kupiłam wczoraj książkę. "Tortury dla początkujących".

Dobrze, wszystko wyśpiewam. Ten niezwykle słodki rudzielec...

Znowu zaczynasz?

To Leo Gold. On nam dostarczył listy SS.

Dziennikarz?

Nie, jest z jakiejś żydowskiej organizacji. Ścigają nazistów.

Czemu dają nam listy, zamiast samemu...?

To dla nich płotki.

Wolą je odsprzedać nam i skupić się na Holocauście.

Zbrodnie wojenne mamy sami rozliczyć.

Dzień dobry.

Dzień dobry, czym mogę służyć?

Szukam Leo.

Leo Golda. Tak.

To ona.

Córka mordercy?

Usiądziemy?

Interesują was te dzienniki?

Tak, ich treść.

Bo normalnie ścigacie sprawców Holocaustu.

Zrobiłaś research.

Proponuję ci układ. Zostaw ojca w spokoju

i daj mi dowód, że Horst Tappert był w SS.

Ja ci za to powiem, kiedy przyjdą dzienniki.

- One są już w redakcji. - Skąd to wiesz?

Nie wiedziałem. Teraz wiem.

Posłuchaj.

Przekażemy ci dowody na Tapperta, a ty nam kopie dzienników.

Twojemu ojcu damy spokój.

Kopie?

- Conny? - Tak?

Ostrożnie, proszę.

Życzenia noworoczne dla Mussoliniego?

Tak, te dla generała Franco leżą w piecu.

Popatrz.

Zaraz je wyślę kurierem i wracamy do gry.

Bardzo ci do twarzy w tym nowym płaszczu.

Wróćmy do hotelu, to pokażę ci nową bieliznę.

Wiesz, chyba zjem jeszcze hot doga.

Zniszczysz sobie żołądek.

Edda, zaczekaj. Przepraszam...

- Pani Hitler? - Pan Goering?

Myślałam, że przyjdzie pani Goering.

Edda!

To jest pani Goering.

Pani Hitler, pani Goering. Pani Goering, pani Hitler.

Miło mi panią poznać. Jak się pani ma?

Właściwie już nie nazywam się Hitler, tylko Brown.

A pan jest...

Gerd Heidemann ze "Sterna".

Ze "Sterna"?

Nie chciałam się spotykać z prasą.

Chyba mam coś, co może panią zainteresować.

Czy dobrze rozumiem? Podpisując ten dokument,

rezygnuję z wszelkich praw do dzienników mojego kuzyna?

I dostanie pani za to od nas 20 000 marek.

Jednak to nazwisko może się czasem przydać.

Nikt mnie nie pytał, czy chcę być kuzynką Hitlera.

A gdyby zapytał, odmówiłaby pani?

Nie musi pani na to odpowiadać.

Pani Goering... A może powinnam powiedzieć "panno Goering"?

Nie wyszła pani za mąż? Ja znalazłam miłego mężczyznę.

Mogę zapomnieć i się odciąć, panno Goering.

Mamy troje dzieci, mały dom...

z dachem do naprawy.

Ma pan szczęście, panie Heidemann. Potrzebuję pieniędzy.

Bardzo dziękuję.

Ma pan tylko jeden drobny problem.

Mój kuzyn nie pisał dzienników.

Wiesz, chętnie bym nas namalował podczas seksu.

Tylko wtedy potrzebowałbym drugiego pędzla.

Wygadujesz nieprawdopodobne bzdury. Ale cieszę się, że masz dobry humor.

Jasne. Jak będziemy już mieli opinię eksperta,

nie będę musiał się tak pilnować. Robota szybciej pójdzie.

- Będę miał więcej czasu dla ciebie. - Grozisz mi?

Ależ ty masz tupet!

Ależ ty masz tupet!

Czy ci grożę?

Co tu robisz?

Okazuję zaangażowanie. A ty?

To dotyczy Tapperta? Coś z archiwum?

Bzdura. Gdybym miała dowody, pokazałabym ci. Pracujemy razem.

Chcę wiedzieć, co to jest.

Zgłoszenie do nagrody młodych.

Walczysz o nagrodę młodych? Ty?

Czym? Sensacyjnym reportażem o walkmanach

czy sondą na temat pigułki dzień po?

To nagroda dla młodych dziennikarzy.

Nie wystarczy być młodym, trzeba być dziennikarzem.

Gerd, weź się w garść.

Nie rozumiem tego.

Widziałem te dzienniki. Trzymałem je w ręku.

Więc te dzienniki istnieją. I wiem, że są autentyczne.

Wiem, że są autentyczne, bo...

to, co było w nich napisane, było... niewiarygodne.

Więc treść była niewiarygodna?

Gerd, brak ci profesjonalnego dystansu.

Pragniesz tej publikacji.

Ale ona nie spełni twoich oczekiwań. Nawet gdyby była prawdziwa.

Wiesz co, Edda?

- Conny? - Halo? Tu numer...

Wszyscy mówią, że Hitler nie pisał. Dasz wiarę?

Proszę zostawić wiadomość.

Wyobraź sobie... że te dzienniki są sfałszowane.

Conny?

Conny?

- Dzień dobry. - Cześć, skarbie.

Ale cuchniesz!

Wskoczę do wanny.

Dobra myśl.

Dzienniki są sfałszowane.

Conny?

Conny?

Nie rozumiem tego.

Coś tutaj musiało... pójść bardzo nie tak.

Agnes?

Pakujemy się.

Co to właściwie jest?

Nasza centrala.

To interes Schmula. Ja tu jestem gościem.

- Kawy? - Chcę dowodu.

Wystarczy, żeby pogrążyć Tapperta? Nigdy go nie lubiłem.

Dobra robota.

Powodzenia.

Mamy to, o co nam chodziło?

Nie umiem jeszcze powiedzieć. Na to wygląda. Chcesz zobaczyć?

Tak?

Napiszę artykuł o Tappercie.

Bardzo dobrze, Elisabeth.

Do roboty!

Bloom.

Tak, ekspertyza...

I co?

- Tak? - Gerd, mamy ekspertyzę.

I co?

Ekspert porównał strony z dziennika z listem Hitlera do generała Franco.

- I? - Po prostu obłęd.

Dokładnie te same nieregularności.

Grafolog mówi, że to wręcz regularne nieregularności.

I co to znaczy?

A co ma znaczyć?

- Dzienniki są autentyczne. - Co?

Autentyczne.

Naprawdę? Dzienniki są autentyczne?

Tak.

Gerd?

Wstawaj, pakuj się.

Zwariowałeś?

Osłabiałaś mnie. Nie jesteś ze mną.

A kto nie jest ze mną, jest przeciwko mnie.

Wrócisz sama do Hamburga i koniec z nami.

Mówi Heidemann. Poproszę taksówkę na lotnisko.

- Cześć. - Cześć.

Mam powód do świętowania.

Ja nie potrzebuję powodu.

Super! To zawsze mogę świętować z tobą.

Mam wszystko, co potrzebne. A ty?

To była straszna mordęga, ale chyba usunąłem wszystkie ślady.

I zrobiłem nam nowe paszporty.

Panna Meyerhofer.

- Dobrze. - Dobrze.

Policja?

Są autentyczne.

Jak to?

Grafolog wykazał, że dzienniki są autentyczne.

I po co ta cała szopka?

Od początku ci mówiłem. Oczywiście, że są autentyczne.

Evi, jeszcze butelkę szampana!

Słuchaj, mój brat mieszka w NRD

i zna kogoś, kto pakuje pianina.

Jego właśnie musimy przekupić.

Rozumiesz?

Żeby gość, który pakuje pianina,

przemycił dzienniki do transportu pianin.

Dlaczego tak mało?

Gerd, nie możesz w jednym transporcie wieźć dwu pianin

i przemycać tysiąca dzienników.

To już by nie był transport pianin, tylko transport dzienników.

Teraz serio, Conny...

Kiedy następnym razem spotkamy się na lotnisku, dostanę wszystkie tomy?

Gerd, zostaw to mnie.

Nie możemy się wsypać.

Nie.

Nie możemy się wsypać.

Tekst: Dariusz Rogalski