Original subtitles

‫وایستین!

‫وایستین، یه لحظه وایستین.

‫اگه چنین کاری بکنین، ‫می‌رین جهنم خانم.

‫خب؟ من رو ببرین نزدیک‌ترین کلانتری...

‫که خودشون اعدامم کنن.

‫این‌جوری هم خودتون ‫عدالت رو اجرا کردین،

‫هم در بهشت رو روتون نمی‌بندن.

‫تو از بهشت چی سرت می‌شه؟

‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.

‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید: DigiMoviez@

‫این خانواده همیشه به خاطر خشونت عذاب کشیده.

‫خشونت از ارتفاعات اسکاتلند ‫و زاغه‌های دوبلین...

‫دنبالمون اومده.

‫تو کشتی‌های مهاجران ایرلندی ویرانمون کرد.

‫باعث شد تو سواحل نیوجرسی سرگردان بشیم...

‫و تو میادین نبرد شایلو...

‫و آنتی‌تام ما رو بلعید.

‫بعدش هم تا اینجا دنبالمون اومد...

‫و زیر درختان نخل و تو رودها مخفی شده.

‫هر جایی هم که دنبالمون نیاد، ‫خودمون دنبالش می‌ریم.

‫خودمون خواستارشیم.

‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@

‫آهای.

‫آره.

‫خودشه؟

‫همونیه که ردش رو گرفته بودیم.

‫خودشه.

‫پدر من سه فرزند داشت.

‫فقط یکیشون تونست اون‌قدر عمر کنه ‫که شاهد بزرگ شدن بچه‌های خودش باشه.

‫فقط یکیشون سرنوشت این خانواده رو...

‫در طول رکود و کلی بدبختی دیگه...

‫که قرن بیستم نصیبشون کرد، ‫رقم می‌زنه.

‫بعد از مرگ پدرم،

‫مادرم به برادرش نامه‌ای نوشت...

‫و التماس کرد خانواده‌اش رو...

‫به این سرزمین وحشی بیاره ‫و خانواده خودش رو نجات بده.

‫بهتره جابه‌جاشون کنیم.

‫کجا ببریمشون؟

‫یه سال بعدش از راه رسید ‫و دید مادرم...

‫زیر توده برف یخ زده،

‫و دو پسرش از گرسنگی رو به موتن ‫و به زور صحبت می‌کنن.

‫عین پسر خودش بزرگشون کرد،

‫بعدش آرزوی پدرم رو در پیش گرفت ‫و به قلمروی بدلش کرد.

‫ولی بعدش قلمروش فرو ریخت.

‫[۱۹۲۳]

‫[فروشگاه خودرو برادران داج]

‫[شربت‌خانه «دلار نقره‌ای»]

‫[مسابقه قهرمانی سنگین‌وزن]

‫[ممنوعیت الکل را در مونتانا برقرار سازید]

‫[ممنوعیت الکل را در مونتانا برقرار سازید]

‫ممنوعیت الکل رو برقرار کنین! ‫ممنوعیت الکل رو برقرار کنین!

‫نرین تو جناب. ‫نوشیدنی شیطان رو نخورین.

‫ممنوعیت الکل رو برقرار کنین! ‫ممنوعیت الکل رو تو مونتانا برقرار کنین.

‫به جنبشمون بپیوندین خانم‌ها.

‫کاش اومده باشین ‫این لونه فساد رو تعطیل کنین.

‫- رو تابلوش نوشته «شربت‌خانه». ‫- اوهوم.

‫رو تابلوی روسیپی‌خانه هم نوشته «سالن رقص».

‫نه بابا؟

‫اگه برین تو، همسرتون...

‫خبردار می‌شه کمیسر.

‫خبردار می‌شه جناب!

‫سلام.

‫گمون نکنم از وقتی اومدم اینجا، ‫بارون اومده باشه.

‫فقط آفت ملخ داره ‫عین بارون رو سرمون می‌باره.

‫ماءالشعیر میل دارین؟

‫گمون کنم نوشابه بخورم.

‫اگه بخوام ماءالشعیر واقعی بخورم چی؟

‫خب، اِم، در اون صورت ‫می‌گم برین داروخانه.

‫پس مال خودتون رو بده.

‫چوپان‌ها دارن خیلی عصبی می‌شن.

‫تقصیر خودشونه و بس.

‫نباید گوسفندهاشون رو ‫تو زمین بقیه بچرونن.

‫شانس آوردن که چوپان‌ها رو هم نکشتن.

‫سعی کن نظرت رو تو شهرداری ‫ملایم‌تر بیان کنی جیک.

‫چندتا سرکار داری؟

‫تعدادشون کافی نیست.

‫سیصدتاشون دارن تو خیابون...

‫مسابقه بوکس رو تماشا می‌کنن.

‫دارن یاد می‌گیرن.

‫من نگران درگیری بوکس نیستم.

‫نگرانم تیر بخورم.

‫ای قلدرها.

‫مشتی قلدرن که بابت عواقب...

‫قوانینی که خودشون ‫زیر پا گذاشتن غر می‌زنن.

‫بیا.

‫بریم تمومش کنیم.

‫[کلانتری بووزمن]

‫خیلی‌خب بچه‌ها، بریم.

‫گوسفندهامون رو عین سگ کشتن.

‫جسدشون رو تو جنگل پخش کردن.

‫همین‌جوری ولشون کردن که بپوسن.

‫اون‌وقت شما چیکار کردین؟

‫هیچ‌کاری نکردین!

‫ما که نمی‌دونیم کار کی بوده.

‫همه می‌دونن کار کی بوده.

‫کار همین حرومزاده‌های ایرلندی بوده.

‫بیا ببینم چند مرده حلاجی ‫اسکاتلندی پدرسوخته.

‫میام خوک ایرلندی.

‫داره خوب پیش می‌ره.

‫بشینین!

‫وگرنه امشب تو بازداشتگاه می‌خوابین.

‫بشینین.

‫حق دارم جوابم رو بدین.

‫خودتون می‌دونین کدوم حرومزاده‌ها ‫گوسفندهام رو به قتل رسوندن،

‫چون می‌دونین قول‌نامه ‫محل اجسادشون به نام کیه.

‫پس خودت اعتراف می‌کنی ‫وارد زمین کس دیگه‌ای شده بودی.

‫گوسفندها واسه خودشون می‌چرخن دیگه.

‫اون‌ها که نمی‌فهمن قول‌نامه ‫فلان زمین به نام کیه.

‫پس اصلا واسه چی قول‌نامه داریم؟

‫گوسفندها چمن رو از ریشه می‌خورن.

‫چمنی واسه گاوها ‫یا باقی دام‌ها باقی نمی‌ذارن.

‫می‌شه گفت تو هم دام‌هاشون رو کشتی،

‫فقط مرگشون بیشتر طول می‌کشه.

‫تا بارون نیاد، تو دره از چرا خبری نیست.

‫فقط چمن کوهستان برامون باقی مونده.

‫اگه تعداد گوسفندهات با وسعت زمینت ‫سازگار نیست، یه سریشون رو بفروش.

‫یه سریشون رو بفروشم؟

‫به کی بفروشم؟

‫جنگ تموم شده. ‫دیگه کسی خریدارشون نیست.

‫شرایط همه‌مون یکسانه.

‫پیشنهاد می‌کنم با هم همکاری کنیم، ‫وگرنه همه‌مون مجبوریم...

‫برگردیم بریتانیا.

‫زمین‌های ما به همدیگه چسبیده...

‫و واسه پیدا کردن چمن جون می‌کنیم،

‫ولی تو واسه خودت یه رشته‌کوه داری.

‫کلی زمین داری، قول‌نامه‌اش به نام خودته، ‫همه‌چی دست خودته.

‫خانواده‌ام پای داراییم جنگیده بودن.

‫تو هم می‌خوای پاش باهام بجنگی؟

‫گمون نمی‌کردم بخوای.

‫اگه زمین بیشتری می‌خواستی، ‫بهتر بود بیشتر قول‌نامه می‌کردی.

‫خیال می‌کردم هدفمون آروم کردنشونه جیک.

‫هدف تو از این قرار بود.

‫هدف من از این قراره ‫که جنگ سر زمین رخ نده.

‫چوپانه بیرون وایستاده.

‫می‌خوای چیکار کنی بنر؟

‫می‌خوای وسط خیابون دعوا کنیم؟

‫گوسفند هم دام محسوب می‌شه، ‫یادت بمونه.

‫من هم عین گاودارها ‫عضو هستم...

‫عضویت دلیل نمی‌شه ‫قوانین رو نادیده بگیری.

‫چمن زمین خودت رو تموم کردی، ‫بعدش گله‌ات رو فرستادی...

‫چمن زمین یکی دیگه رو بخورن.

‫آفت ملخ چمنم رو خورده.

‫آفت ملخ چمن همه رو خورده.

‫همه‌مون بدبخت شدیم. ‫گله‌ات رو ببر ارتفاعات بالاتر.

‫در اون صورت جای گاوچرون‌ها، ‫خرس‌ها می‌کشنشون.

‫چی بگم بنر؟

‫دامداری همین شکلیه دیگه.

‫بیا ببینم.

‫چهار نفر حریف دوازده نفر نمی‌شن جیکوب.

‫من نگران یازده نفر دیگه نیستم.

‫فقط با خودت کار دارم.

‫آهای! امان از دستتون.

‫نمی‌ذارم چنین اتفاقی ‫تو شهر من رخ بده!

‫ایشون مأمور دولته.

‫اگه باز هم تهدیدش کنی، ‫تا یه ماه آب خنک می‌خوری.

‫فهمیدی؟

‫قاپیدن چمن ملت ‫با قاپیدن گاوهاشون فرقی نداره.

‫اگه باز هم گله‌ات رو ‫تو زمین بقیه بچرونی،

‫کل گله‌ات رو می‌کشم. ‫من سر حرفم می‌مونم.

‫قاپیدن چمن.

‫چمن که مال انسان نیست.

‫چمن مال کوهستانه.

‫چمن مال خداست.

‫تو هم خدا نیستی جیکوب داتون.

‫خدا نیستی!

‫دوست دارم ببینم ‫اگه گاوها تو زمین خودش...

‫چرا کنن، چی می‌شه.

‫همون‌جا بهشون شلیک می‌کنه.

‫پول گلوله‌اش رو هم ‫از دامدارشون می‌گیره.

‫[انجمن دامداران مونتانا]

‫مک‌کلاود اکثر اسب‌هاش رو ‫برده کوهستان کریزی.

‫از اینجا تا مایلز سیتی، ‫یه چمن هم باقی نمونده.

‫با این قیمت‌ها که نمی‌شه فروختشون.

‫نمی‌فهمم واسه چی اتمام جنگ...

‫باید چنین تأثیر افتضاحی ‫رو بازار داشته باشه.

‫کل سربازهاشون اومدن خونه دیگه.

‫اینجا غذا نمی‌خورن؟ ‫فقط اون‌ور آب غذا می‌خورن؟

‫گوشت دام خودشون رو می‌خورن. ‫لزومی نداره از ما بخرن.

‫نظرتون چیه تو زمین خودکفایان بچرونیمشون؟

‫مالک اون زمین‌ها الان دیگه بانکه.

‫گمون نکنم براشون مهم باشه.

‫گمون نکنم حتی بفهمن.

‫بانک همیشه می‌فهمه.

‫من زمینش رو دارم. ‫ارتفاعش زیاده.

‫خرس‌ها و گرگ‌ها بدبختمون می‌کنن.

‫باید تا آخر تابستون تحملشون کنیم.

‫من می‌گم با همدیگه گله‌هامون رو ‫جابه‌جا کنیم، ببریمشون همون بالا...

‫و تا پاییز مواظبشون باشیم.

‫می‌دونی مواظبت از چنین گله بزرگی...

‫تا آخر تابستون، ‫چندتا گاوچرون می‌خواد؟

‫خودم می‌دونم.

‫من همین الانش هم گاوچرون کم دارم.

‫اگه گاوهات رو به زمین چمن‌دار نرسونی، ‫گاوهات هم کم می‌شن.

‫زمستون چی می‌خوایم بهشون بدیم؟

‫بیاین اول تا آخر تابستون ‫زنده نگهشون داریم.

‫ازتون اجاره نمی‌گیرم،

‫ولی همگی پول بذارین ‫و مقداری یونجه خشک تهیه کنین.

‫شنیدم اورگن فعلا از شر آفت ملخ خلاص شده.

‫چه بدونم جیک. نصف دام‌های من ‫توان چنین سفری رو ندارن.

‫آروم جابه‌جاشون می‌کنیم.

‫کنار رودخونه می‌چرونیمشون.

‫از کنار پارک جابه‌جاشون می‌کنیم.

‫آره. خب، اگه چند سالی ‫راحت نمی‌گذروندیم،

‫وقتم رو تو این سال‌های دشوار هدر نمی‌کردم.

‫من از سال ۱۸۹۴ اینجا ساکنم کلایو.

‫یادم نمیاد سالی رو راحت گذرونده باشم.

‫خودت یادت میاد؟

‫نه.

‫ایول، خیلی‌خب! ‫وای!

‫- ولش نکن! ‫- یوهو!

‫یوهو!

‫یوهو!

‫ای بابا، گاوبازی رودیو که نیست، ‫جمعش کن دیگه.

‫باز هم ببرش سمت چپ.

‫یه هفته قبل از ازدواجش به کشتنش نده.

‫خودم بهش گفته بودم ‫این یکی رو انتخاب نکنه.

‫احتمالا واسه همین انتخابش کرده.

‫دیر شده.

‫قبلا هم تو تاریکی سواری کردیم خانم.

‫درسته، ولی نگرانم.

‫می‌تونیم با اسب بریم پیششون.

‫ممنون زین.

‫کارش که با این اسب تموم شد، می‌ریم.

‫نمی‌شه الان دست کشید.

‫بجنب!

‫اصلا نمی‌فهمم واسه چی مردها ‫این‌قدر از خطر لذت می‌برن.

‫- ایول. ‫- بجنب جک!

‫امروز دیگه بسه جک.

‫یه اسب رام بردار.

‫می‌ریم پدرت رو پیدا کنیم.

‫- گم شده؟ ‫- شک دارم.

‫پس واسه چی می‌خوایم بریم پیداش کنیم؟

‫چون من خواستم. ‫از خودت هم خواسته بودم مواظب باشی.

‫کسی خوشحال نمی‌شه ‫روز عروسیت دستت رو گچ بگیری،

‫عروست که اصلا خوشحال نمی‌شه.

‫هنوز خدا اسبی خلق نکرده ‫که من رو بندازه زن‌عمو.

‫- اوهوم. ‫- نگران نباش زن‌عمو کارا.

‫یه هفته دیگه می‌تونی با همین اسب ‫از باغ میوه‌مون سیب بچینی.

‫خیلی ممنون، با همون درشکه خودم می‌رم.

‫خیلی‌خب. ‫امروز کارت حرف نداشت جک.

‫مواد صابون رو نام ببر.

‫نام ببر.

‫روغن، قلیاب و آب.

‫چه نوع روغنیه؟

‫هر نوعی می‌شه.

‫ترجیح می‌دم با گستاخی جواب ندی.

‫حالا بگو چه نوع روغنیه؟

‫هم روغن گیاهی جواب می‌ده، ‫هم پیه.

‫پیه چطوری تولید می‌شه؟

‫- چربی حیوانات رو صاف می‌کنن. ‫- چطوری صاف می‌کنن؟

‫می‌جوشونش.

‫قلیاب چیه؟

‫از...

‫از خاکستر به دست میاد.

‫چی از خاکستر به دست میاد؟

‫قلیعا؟

‫قلیا.

‫قلیا از کجا به دست میاد؟

‫از کجا به دست میاد؟

‫نمی‌دونم.

‫واسه چی نمی‌دونی؟ ‫دیروز درس داده بودیم.

‫- یادم نمیـ... ‫- چرا، میاد.

‫یادم نمیاد. ‫یادم نمیاد!

‫آخ.

‫نباید تو کلاس من ‫به زبان بی‌خدایان صحبت کـ...

‫یعنی چی شد که بهت حمله کرد خواهر مری؟

‫اصلا نمی‌دونم پدر.

‫این یکی حیوان وحشی‌ایه.

‫دستت رو ببینم فرزندم.

‫باید عین قاطر به جون این یکی افتاد ‫تا جواب سوالی رو...

‫که باقی بچه‌های کلاس دادن، بده.

‫جواب چه سوالی رو بلد نبودی؟

‫داشتن راجع به صابون ازم سوال می‌کردن.

‫من هم به جای قلیا، گفتم قلیعا.

‫خواهر مری، لطفا بیا جلو.

‫می‌شه لطفا دستت رو روی میز بذاری؟

‫می‌شه لطفا اولین آیه از فصل سیزدهم ‫«نامه اول به قرنتیان» رو بخونی؟

‫«اگر به زبان انسان‌ها...»

‫ادامه بده.

‫«و فرشتگان سخن بگویم،»

‫«اما عشقی در قلبم نباشد،»

‫آیه رو بخون خواهر.

‫«در حکم گونگی پرسروصدا یا سنجی...»

‫«سنجی پرصدا هستم...»

‫«و اگر بتوانم از آینده بگویم...»

‫«و کل دانش‌ها را درک کنم...»

‫سریع‌تر بخون خواهر.

‫«و آن‌قدر باایمان باشم...»

‫سریع‌تر بخون!

‫«که بتوانم کوه‌ها را از جا برکنم،»

‫سریع‌تر بخون!

‫- «اما عشقی در قلبم نباشد...» ‫- سریع‌تر بخون!

‫«اما عشقی در...»

‫بسه، بسه، بسه!

‫خواهش می‌کنم پدر. خواهش می‌کنم.

‫اینجا رو باش خواهر مری.

‫این بچه رو کتک زدی،

‫ولی التماس می‌کنه که بهت رحم کنم.

‫شاید بهتر باشه خودش درس بده.

‫مگه نه؟

‫درک می‌کنم که دلت می‌خواد ‫به خواهری که دلسوزی نمی‌کنه...

‫حمله کنی، ولی...

‫اگه حمله کنی،

‫همه حمله می‌کنن.

‫من در قبالت دلسوزی می‌کنم فرزندم.

‫جدی می‌گم.

‫لطفا دستت رو بذار رو قفسه.

‫در قبالت دلسوزی می‌کنم، ولی...

‫اصلا رحم ندارم.

‫حوله‌هاتون رو باز کنین، تاشون کنین ‫و بذارینشون کنار وانتون.

‫وارد وانتون بشین.

‫صابونتون رو بردارین و به لیفتون بمالین.

‫اول گردنتون رو بشورین.

‫جفت زیربغل‌هاتون رو بشورین.

‫زیر شکمتون رو بشورین.

‫بعدش جای خصوصیتون رو بشورین...

‫و در نهایت پاهاتون رو بشورین.

‫تا نگفتم بسه، بشورین.

‫بسه.

‫لیفتون رو بذارین کنار وانتون.

‫حوله‌تون رو بردارین.

‫وایستین و حوله‌تون رو ‫زیربغلتون...

‫و دور شکمتون بپیچین.

‫از وانتون بیاین بیرون.

‫الو شونه و کمرتون رو خشک کنین،

‫بعدش پاتون رو خشک کنین.

‫آماده باشین که بررسیتون کنیم.

‫ممنون.

‫حوله‌ات رو باز کن.

‫برگرد.

‫حوله‌ات رو باز کن.

‫خودت رو بپوشون.

‫برگرد.

‫گمون کنم الان دیگه ‫زبون همدیگه رو بفهمیم، درسته؟

‫درسته خواهر.

‫پس به نفع جفتمونه ‫که پامون به دفترش باز نشه.

‫درسته خواهر.

‫لباست رو که پوشیدی، ‫اینجا رو تمیز کن.

‫♪ کشور من از آن توست. ♪

‫♪ ای سرزمین زیبای آزادی، ♪

‫♪ از تو می‌خوانم. ♪

‫♪ ای سرزمینی که... ♪

‫چقدر بد کتکت زد؟

‫خیلی بد.

‫بذار ببینم.

‫بهتره عسل و عصاره صدر روش بمالی.

‫سپیده‌دم می‌رم دم کندو و درخت سدر.

‫جدی می‌گم. باید یه کاری بکنی.

‫جاش زخمش می‌مونه. ‫مردی از چنین زخمی خوشش نمیاد.

‫به نظرت این‌قدر عمر می‌کنیم ‫که شوهر پیدا کنیم؟

‫یه سال دیگه بیشتر نمونده.

‫هر آشنایی که داشتیم و رفته، ‫گفته بود نامه می‌نویسه.

‫چند نامه به دست خودت رسیده؟

‫هیچی.

‫فامیل‌ها و دوستانمون بودن.

‫دروغ نمی‌گن.

‫پس نامه‌هاشون کجاست؟

‫شاید راهبه‌ها نگهشون داشتن.

‫شاید اصلا به خونه نرسیدن ‫که نامه بنویسن.

‫باید از اینجا بریم...

‫سلام جیکوب.

‫می‌خوای گله رو کی ‫به ارتفاعات ببریم؟

‫اِم، زین، فردا جمعشون کن.

‫چهارشنبه به ارتفاعات می‌بریمشون.

‫مسیرش سه روز طول می‌کشه، ‫چند روز نگهشون داریم و دو روزه برگردیم؟

‫تقریبا همین‌طوره.

‫این‌جوری به موقع به کلیسا نمی‌رسه.

‫مگه عروسی شنبه نبود؟

‫چهارشنبه است جناب.

‫کدوم خری چهارشنبه عروسی می‌کنه؟

‫چه بدونم جناب. ‫لابد خودم می‌کنم دیگه.

‫واسه چی چنین روزی رو ‫انتخاب کردی؟

‫به من حق انتخاب ندادن جناب.

‫ای خدا. این گاوها ‫که یه هفته طاقت نمیارن.

‫خودم می‌دونم.

‫با چند نفر دیگه می‌برمشون.

‫اگه قرار باشه ببریمشون، ‫من هم میام.

‫وظیفه‌ام از همین قراره، ‫همین الانش هم آدم کم داریم...

‫یا باید عروسی رو عقب بندازیم،

‫یا انتقال گاوها رو؛ ولی نمی‌شه ‫انتقالشون رو عقب بندازیم.

‫پس باید به عروست بگی ‫که یه هفته دیرتر ازدواج می‌کنین...

‫تا بتونی رو زمین بخوابی ‫و گاوها رو جابه‌جا کنی.

‫داره با یه دامدار ازدواج می‌کنه.

‫نمی‌دونم واسه چی عروسیمون ‫باید با زندگی مشترکمون...

‫فرق داشته باشه، ‫آخه همین شکلیه دیگه.

‫همین حرف رو بهش بزن پسرم.

‫می‌خوام ببینم بعدش چی می‌شه.

‫ای بابا، ولی راست می‌گم دیگه. ‫خودت چند بار به تولد بقیه نرسیدی؟

‫شاید راست بگی، ‫ولی باید خوش‌آیندتر...

‫بهش بگی، وگرنه اصلا عروسی نمی‌کنین.

‫بذار اول به رئیس بگم...

‫و ببینیم بعدش چی می‌شه.

‫ای خدا.

‫وای پسر.

‫ببخشید.

‫دیر کردی.

‫کارم تو شهر طول کشید.

‫چطور بود؟

‫کلی آدم بودن، ‫کار خاصی نداشتن.

‫البته از نهضت مخالفت ‫با مصرف الکل نامه فرستاده بودن.

‫چقدر ثابت قدمن.

‫آره.

‫باید گله‌مون رو ببرم روی کوه.

‫باید گله‌های همسایه‌هامون رو هم ببرم.

‫اگه نبریم، همه‌شون می‌میرن.

‫کی می‌رین؟

‫فردا جمعشون می‌کنیم.

‫عروسیشون یه هفته دیگه است جیک.

‫یعنی تو عروسیشون شرکت نمی‌کنی؟

‫هیچ‌کس شرکت نمی‌کنه.

‫کل ساکنین دره ‫گله‌هاشون رو جابه‌جا می‌کنن.

‫وای...

‫خب، فردا با مادر دختره صحبت می‌کنم.

‫گمون نکنم دو هفته تعویق ضرری داشته باشه.

‫جک گفت ردیفش می‌کنه.

‫خیلی‌خب جیکوب.

‫عروسی خودشه دیگه.

‫عروسی واسه زنه جیک.

‫اگه واسه مرد جماعت بود، ‫کف دستمون تف می‌کردیم،

‫دست می‌دادیم و بعدش ‫من رو روی اولین چیزی...

‫که وزن جفتمون رو تحمل کنه خم می‌کردی.

‫عروسیمون تفاوت چندانی نداشت عزیز دلم.

‫تو کل عمر زن جماعت،

‫همین یه روز به خودش اختصاص داده شده.

‫اون‌وقت می‌خوای بذاری ‫اون پسره بهش بگه...

‫«جابه‌جا کردن گاوها مهم‌تره.»

‫پدر خودش دامداره عزیز دلم.

‫شک دارم زیاد غافلگیر بشه.

‫خب، چقدر طول می‌کشه؟

‫یکی دو هفته‌ای طول می‌کشه؟

‫یکی دو هفته؟

‫بابای خودت هم دامداره عزیزم. ‫خودت که با کارمون آشنایی.

‫این گاوها آستینشون رو بالا زدن...

‫و باید کمکشون کنیم.

‫واسه چی من باید ‫یه هفته صبر کنم؟

‫واسه چی گاوها نمی‌تونن یه هفته صبر کنن؟

‫آخه گاوها تا یه هفته دیگه می‌میرن.

‫ببین، من هم بی‌صبرانه ‫منتظرم عروسی کنیم...

‫و اگه موضوع مهمی نبود، ‫اصلا چنین درخواستی نمی‌کردم.

‫مهم؟

‫باشه جک، از اهمیت گاوها برام بگو.

‫اصلا می‌دونی چیه؟ ‫حالا که این‌قدر مهمن،

‫نظرت چیه با یکیشون ازدواج کنی؟

‫وقتی هم رفتین نوک تپه،

‫همون‌جا ماه عسل برگزار کنین.

‫ظاهرا خیلی دیر رسیدم.

‫چقدر ناراحت شد؟

‫خب، بهم گفت...

‫با یه گاو ازدواج کنم، ‫ببرمش نوک کوه...

‫و... و...

‫خب، چه پیشنهاد جالبی داد.

‫برو، برگرد مزرعه‌مون، ‫خودم ردیفش می‌کنم.

‫به نظرم بهتره بمونم، ‫آخه ممکنه بخواد من رو ببینه.

‫می‌خواد، ‫می‌خواد ببیندت،

‫ولی بعدش حرف احمقانه‌ای می‌زنی...

‫و باز نمی‌خواد ببیندت.

‫خیلی نگرانم زن‌عمو.

‫تو مزرعه به درد خاصی نمی‌خورم.

‫باید هم نگران باشی.

‫برو، برگرد مزرعه‌مون.

‫برو دیگه، بجنب، برو ببینم.

‫برو.

‫اصلا نمی‌خوام...

‫سلام خانم داتون.

‫بعدازظهرتون به خیر...

‫خب، قطعا بعدازظهر پرماجراییه.

‫والدینت خونه‌ان؟

‫بابا داره به گاوهامون می‌رسه،

‫مادر هم رفته بووزمن ‫که به کارهای...

‫خودم می‌دونم، خودم می‌دونم.

‫می‌شه صحبت کنیم الیزابت؟

‫آره.

‫راستش، من تحسینت می‌کنم.

‫فرصت‌هایی که داشتی رو ‫هم تحسین می‌کنم.

‫پشیمونم که جک رو نفرستادم شرق ‫که تحصیل کنه.

‫گاهی اوقات حس می‌کنم ‫نذاشتیم تجربیات بی‌شماری رو...

‫که خودت داشتی،

‫تجربه کنه.

‫ولی در راستای این سبک زندگی...

‫چیزی یاد نگرفتی.

‫قراره چیزهایی مهم‌تری از عروسی رو ‫هم بابت گاوها از دست بدی عزیز دلم.

‫اگه تو فصل زایش گاوها بچه‌دار بشی،

‫یه ماه طول می‌کشه ‫تا اولین بچه‌اش رو ببینه.

‫اگه پاییز بچه‌دار بشی، ‫بیشتر از یه ماه طول می‌کشه.

‫قراره تا زانو تو گل وایستی ‫که به کره‌ای مریض کمک کنی.

‫قراره وسط کولاک با درشکه...

‫برای گاوها یونجه خشک ببری ‫و وقتی برسی،

‫صدای جیغ و داد خوشحالیشون رو بشنوی.

‫به علاوه، اون‌قدر رها خواهی بود...

‫که تصورش از توان اکثر مردم خارجه.

‫خب، اگه دنبال چنین زندگی‌ای نیستی،

‫باید همین الان به پسره بگی.

‫آخه اگه صرفا پسره رو بخوای، ‫کافی نیست،

‫باید خواهان این سبک زندگی هم باشی.

‫آخه تو این سبک زندگی، ‫اصلا جای بحثی نیست...

‫که عروسی مهم‌تره یا گاوها.

‫گاوها همیشه مهم‌ترن.

‫وقتی پیششم، سرگیجه می‌گیرم...

‫و وقتی نباشه، نفسم بالا نمیاد.

‫من این سبک زندگی رو بلد نیستم.

‫ولی یادش می‌گیرم.

‫پس حل شد.

‫شنبه دو هفته دیگه ‫عروسی رو برگزار می‌کنیم.

‫خیلی‌خب.

‫رفته.

‫آره، رفته.

‫خب، خیلی یهویی تصمیم می‌گیره.

‫می‌شه لطفا من رو ببرین پیشش؟

‫واسه پدرت یادداشت می‌نویسیم.

‫دیدمش.

‫خب، چه جالب!

‫می‌شه لطفا وایستین؟

‫بعد از این که آبی به دست و صورتش زد، ‫تو خونه می‌بینیمش.

‫بوش رو از اینجا حس می‌کنم.

‫دیگه اصلا نمی‌خوام باهات دعوا کنم.

‫دیگه چنین بلایی سرم نیار.

‫- عذر می‌خوام. ‫- خودم عذر می‌خوام.

‫دختر منه؟

‫خب، اگه نباشه، ‫برادرزاده‌ام باید توضیحاتی ارائه بده.

‫در هر صورت، باید توضیحاتی ارائه بده.

‫اون‌ها که هنوز ازدواج نکردن.

‫دیگه با زوج متأهل فرقی ندارن باب.

‫منظورت چیه؟

‫باب، طبق تجربیات من، ‫بهتره موقع به دنیا اومدن...

‫اولین بچه‌شون، زیاد به فکر تقویم ‫و محاسبات تاریخی نباشی.

‫ای خدا.

‫واسه چی این بالا حصار کشیدن؟

‫نمی‌دونم. ‫نباید اینجا باشه.

‫خب، حالا که هست.

‫ای داتون عوضی.

‫نمی‌ذاره بقیه از چمنی ‫که به دست خودش نمی‌رسه بهره ببرن.

‫حالا که چمن اینجا بیش از سی سانته...

‫و گاوی بهش نمی‌رسه، ‫دست رو دست نمی‌ذارم که گوسفندهام بمیرن.

‫قطعش کنین.

‫ردشون کنین.

‫[نایروبی]

‫چند هزار نفرن. ‫باید عقب‌نشینی کنیم، خب؟

‫- نمی‌تونم، پام شکسته. ‫- باید فرار کنی!

‫آخ!

‫رسیدیم نایروبی جناب.

‫سفرتون به اتمام رسیده جناب.

‫به مقصدتون رسیدین.

‫من مقصدی ندارم.

‫بلیت نایروبی رو نخریده بودین؟

‫چرا.

‫پس به مقصدتون رسیدین جناب.

‫صرفا به ایستگاه بعدیم رسیدم، همین و بس.

‫عذر می‌خوام که ترسوندمت.

‫راحت از خواب بیدار نمی‌شم.

‫درسته جناب، گمون نکنم راحت بیدار بشین.

‫چادرها رو این‌قدر محکم...

‫میخ کردم که خرخاکی ‫هم زیرشون نمی‌ره.

‫رخت‌خواب‌های سفری رو ‫وسط هر چادر گذاشتم.

‫مطمئنین همون پلنگه؟

‫جثه‌اش رو ببین.

‫آره. همون پلنگه.

‫سعی کرده بود وارد این چادر بشه.

‫مهمانمون بهش شلیک کرد.

‫رد خونش باقی نموند؟

‫تیرش خطا رفت.

‫شانس آوردیم به بقیه ‫که تو چادر خوابیده بودن اصابت نکرد.

‫واسه همین مهمون‌هامون رو ‫به اردوگاه کنار رودخانه منتقل می‌کنم...

‫تا بتونی دنیا رو از شر ‫این حرومزاده خال‌خالی خلاص کنی.

‫ترجیح می‌دم منتقلشون نکنی.

‫در اون صورت، طعمه‌ای ندارم.

‫نه، نه، برات تعدادی بز آوردم.

‫خب، بز که در همون حد نیست، مگه نه؟

‫وقتی طعم انسان رو بچشن، ‫فقط دنبال انسان می‌افتن.

‫نمی‌خواد نگران بشی هالند.

‫خودمون طعمه می‌شیم.

‫چادرت رو اونجا برپا کردم.

‫از بقیه فاصله داره، درسته؟

‫اگه می‌خواستیم ‫بیشتر تو دل بوته‌ها باشه،

‫باید از بالا ولش می‌کردیم پایین.

‫ای خدا، واقعا دیوانه‌ای‌ها.

‫پیشنهاد می‌کنم بزها رو ‫طعمه کنی داتون.

‫گمون کنم خودمون رو طعمه کنیم.

‫باشه، خب، شام ساعت شش سرو می‌شه.

‫من اگه جات بودم، به موقع می‌اومدم، ‫آخه احتمالا آخرین شام عمرت باشه.

‫به هر قیمتی که شده میام.

‫حتما سانحه وخیمی بوده.

‫نه خانم، سانحه‌ای در کار نبود.

‫آمریکاییه.

‫شک ندارم گاوچرونه.

‫اهل کجای آمریکاست؟

‫اهل نسخه کوهستانی همین‌جام.

‫قهوه می‌خورم.

‫عصر قهوه می‌خوره.

‫نه، ممنون. ‫در اون صورت تا صبح بیدار می‌مونم.

‫قصد دارم بیدار بمونم دیگه.

‫گمون نکنم جای تعجب داشته باشه.

‫تک و تنها به اینجا سفر کردی؟

‫با شوهرشون تشریف آوردن جناب.

‫هوم.

‫تا صبح بیدار بمونین؟ ‫واسه چی؟

‫من شکارچی موجودی‌ام ‫که دنبال شکار شماست.

‫خب، چی دنبال شکار ماست؟

‫پلنگی به اندازه یه مبل دنبال شکارتونه.

‫ما همین امروز رسیدیم. ‫کسی حرفی از پلنگ نزده.

‫مطمئنم نزدن.

‫نگران نباشین، فردا می‌رین ‫اردوگاه کنار رودخانه.

‫اونجا پلنگ نداره.

‫اسب آبی، شیر و تمساح داره، ولی...

‫پلنگ نداره.

‫ظاهرا اونجا هم همین‌قدر خطرناکه.

‫اینجا آفریقاست دیگه.

‫همه‌جاش خطرناکه.

‫با اجازه خانم.

‫وای خدا جون.

‫ببینین چی آوردم.

‫- ضرری نداره. ‫- نچ.

‫پلنگ‌ها معمولا وارد چادر نمی‌شن.

‫از پشت کمین می‌کنن.

‫شیر وارد چادر می‌شه.

‫بیرون رد پای پلنگه.

‫سی و هفت بار هم وارد ‫اردوگاه خط‌آهن شده.

‫شیر خیلی وحشیه.

‫ولی پلنگ زرنگه.

‫به نظرش شکار خیلی راحتیه.

‫همین الانش هم خیال می‌کنه خیلی راحته.

‫آفتابی نشین.

‫تو چادر بمونین.

‫ممکنه این انگلیسی‌ها دیوانه بشن ‫و به لولوها شلیک کنن.

‫برو ببینم گاو!

‫افراد بروسترن.

‫آره.

‫وای خدا، داریم کلی گاو ‫تو این زمین رها می‌کنیم.

‫آهای، جداشون کنین!

‫- یوهو! ‫- آها!

‫آها!

‫- آهای، بیاین ببینم! ‫- بیا گاو.

‫تا حالا گاوها رو به چنین ‫ارتفاعاتی آورده بودی؟

‫هیچ‌کس گاوها رو ‫به چنین ارتفاعاتی نمیاره.

‫امیدوارم با تفنگت تمرین کرده باشی.

‫تفنگم لازمم نمی‌شه.

‫اولین خرس خاکستری‌ای رو که ببینم ‫با طناب می‌گیرم.

‫آها! آها!

‫مشتاقم ببینم بعدش چی می‌شه.

‫یوهو!

‫گفتن یه هفته؟

‫گفتن تقریبا یه هفته.

‫یعنی تقریبا دو هفته.

‫اصلا خوشم نمیاد ‫جفتشون این همه مدت بیرون باشن.

‫اصلا خوشم نمیاد هیچ‌کدومشون بیرون باشن.

‫ولی گاوچرونن دیگه اما. ‫کارشون همینه.

‫می‌رم شام رو حاضر کنم.

‫لزومی نداره. ‫کسی نیست که شکمش رو سیر کنیم.

‫بیا ساندویچ بخوریم.

‫نمی‌شه که فقط ساندویچ درست کنیم. ‫سوپ درست می‌کنم.

‫هرطور راحتی.

‫نمیاین؟

‫هوم.

‫نه.

‫نه، گمون کنم کمی اینجا بمونم.

‫سلام اسپنسر عزیزتر از جانم.

‫تابستون شده ‫و آفت ملخ...

‫و خشکسالی به جونمون افتاده.

‫عموت، برادرت و جک جوان...

‫دارن گله‌مون رو می‌برن بالای کوه ‫و امیدوارن...

‫اونجا چمن مناسبی پیدا کنن.

‫عروسی جک رو عقب انداختیم، ‫آخه همون‌طور که می‌دونی،

‫گله‌مون مهم‌تره.

‫وقتی همه خونه‌ان ‫و سرمون تو مزرعه شلوغه،

‫حواسم پرت کارهای پرشتابمون می‌شه...

‫و یادم می‌ره اینجا نیستی.

‫ولی الان کسی خونه نیست، ‫کاری ندارم...

‫و واسه همین به یادت افتادم...

‫و با خودم می‌گم واسه چی ‫نمیای خونه پیشمون؟

‫دوتان.

‫مدام خیال می‌کنم ‫با غیابت تنبیهمون می‌کنی...

‫و به طریقی، به خاطر حضور ما برنمی‌گردی.

‫گمون کنم فکر خودخواهانه‌ای باشه.

‫خودم می‌دونم آدم با تجربه جنگ عوض می‌شه.

‫صرفا فرض می‌کنم ‫دنبال بخشی...

‫گمشده از وجودت هستی.

‫صرفا می‌تونم دعا کنم ‫که بهش برسی...

‫و برگردی پیشمون.

‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@

‫درست می‌گفتین. ‫خیلی راحت بود.

‫اسپنسر، دوتان!

‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.

‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید: DigiMoviez@