Original subtitles

Kom op.

Het wordt tijd dat je naar huis gaat.

Mag ik er nog een? En hier nog een.

Is dit je vader? -Nee.

Nee? -Nee, dit is niet mijn vader.

Hij is eigenlijk de beste skiër in onze... in Noorwegen.

Kan mijn vriend iets krijgen? -Nee, bedankt.

Olav, we gaan naar huis. -En voor deze twee. Vier drankjes.

Nu... -Nee, je gaat nog iets drinken.

Een kleintje voor Fleischer. -Olav.

We gaan nu weg.

Ik dacht het al. -Kom.

Nog één drankje voor hem en...

Nee. Nog één drankje voor hem. En dan nog één...

Ja, ja...

Niet... -Vind je dit leuk?

Nee. Hé. -Nog eentje.

Nee, kom. -We drinken één klein glas.

Nee, dat doen we niet.

Kom.

Ik wil niet.

Ik wil niet. Vooruit.

Ga maar halen. Pak het.

Goed zo. Brave hond.

Je bent mijn vader niet.

Gebaseerd op ware gebeurtenissen

Het is soms moeilijk je te herinneren hoe plaatsen eruitzien.

Ja. Ik herinner me niet eens meer de naam van onze straat.

Denk je dat we moeten teruggaan?

Naar Noorwegen, bedoel ik. -Ik denk het. Als we de oorlog winnen.

Als je mocht kiezen, zou je dan blijven of teruggaan?

Ik blijf liever, maar zeg niks tegen mijn moeder.

Ze wordt boos als ik zulke dingen zeg. -Ik blijf ook liever hier.

Mijn beurt.

Opstaan. Als je 's nachts een held kunt zijn, kun je dat ook overdag ook.

We vertrekken over 48 minuten.

Kapitein Hans Hanekamhaug.

Kapitein Harald Bjørnson.

Deze mannen worden tijdelijk benoemd tot majoors in het leger...

vanaf 1 mei 1944.

In overeenstemming met de voorwaarden van het koninklijk besluit...

van 20 maart 1942.

Ik geef toe dat ik hem heb tegengehouden.

Natuurlijk kan hij het niet verdragen om niets te doen, maand na maand...

jaar na jaar.

Sorry dat ik over een oud onderwerp begin...

maar de kroonprins leek gemotiveerd om chef Defensie te worden.

Het is nu een andere kwestie dan tijdens de gevechten in 1940.

De oorlog komt ten einde en de laatste slag zal niet in Noorwegen zijn.

Hij zal niet in gevaar zijn.

Het zou meer een symbolische positie zijn.

Maar een belangrijk symbool voor de mensen thuis.

We hebben het over de bijdrage van onze toekomstige koning aan de oorlog.

Wat zeg je ervan?

En Hansteen? -Hij is het ermee eens.

Hij zet een stap terug en wordt je onderbevelhebber.

Nee.

Ik wil geen hoofd zijn in naam.

In naam? Helemaal niet. -Denk je dat ik het niet snap?

Ik had chef Defensie kunnen zijn toen het er echt toe deed.

Maar je hield me tegen en nu de Duitsers zich terugtrekken...

denk je dat het veilig is en geef je me een oud bot om op te knagen.

Bedankt, maar nee.

Er is nog een andere manier om dit op te lossen.

Maar het is niet zonder risico.

We zijn aan het eind gekomen...

van het verlenen van honneurs en militaire benoemingen.

Is er nog iemand die iets wil zeggen?

Ja, Wold?

Gezien de bijdrage van de kroonprins...

en zijn duidelijk grondige kennis van militaire strategie...

wil ik dat de kroonprins wordt voorgedragen als chef Defensie...

met de grootste verantwoordelijkheid van alle militaire afdelingen.

Heeft iemand nog iets toe te voegen? -Wel, ik...

Een ogenblik. De minister van Defensie was eerst.

Ik wil dat de voordracht wordt ingetrokken en dat we niet stemmen.

De kroonprins kan een voordracht weigeren.

Het is daarom mijn wens dat we hem bevelen de rol op zich te nemen.

We komen in een beslissende fase voor de overwinning.

Er is geen twijfel over dat we zijn leiderschap en inzicht nodig hebben.

Laten we stemmen over het bevel. Wie is voor?

Ik verzoek dat de kroonprins de vergadering mag verlaten.

Als chef Defensie heeft hij andere dingen te doen dan hier zitten.

Wel...

Moet je geen oorlog gaan winnen?

Mama, kijk naar mijn tekening. -Eens kijken.

Wat leuk. -Dat zijn ik, Astrid en Ragnhild.

En dat zijn papa en ik?

Nee, het is peetvader.

'Beste Olav...

ik schrijf deze woorden in vertrouwen, als een vriend.

Ik ben me ervan bewust dat je het druk hebt in Londen tegenwoordig.

Ik vraag je te overwegen om met kerst naar Washington te komen.

Ik weet dat het je gezin goed zou doen om je weer te zien.

En jullie zijn van harte welkom om de feestdagen met ons door te brengen.

Zoals altijd.

Hoogachtend...

Franklin.'

Bedankt. -Ja.

Er is meer kans dat hij komt als jij hem uitnodigt.

De kinderen moeten hun vader zien. Harald praat amper nog over hem.

Ik begrijp dat je bezorgd bent over de kinderen.

Maar je moet ook aan jezelf denken.

En dat zeg jij me.

Ja.

Wat dat betreft... Ik heb iets voor Harald.

Ik heb... postzegels.

Maar waar heb ik ze gelaten?

Nee. Niet daar.

Ik denk dat ik ze...

Wel, ik stuur ze wel als ik ze vind.

Bedankt. -Ja.

Mama, gaan we Kerstmis vieren met peetvader?

Ik denk het niet. -Waarom niet?

Omdat hij veel werkt.

En wel, hij... Hij is erg moe, dus...

Het is beter om thuis kerst te vieren dit jaar.

En vader? Komt hij?

We zullen zien.

Oké. Astrid, kun je de aardappels doorgeven?

We moeten op Roosevelts uitnodiging reageren.

Ik ga er alleen heen als de president dat eist.

Mijn beste landgenoten...

vandaag, op oudejaarsavond stuur ik Noren overal...

mijn beste wensen voor het nieuwe jaar.

Dat het een jaar van overwinning mag zijn voor ons rechtvaardige doel.

Laat me me eerst wenden tot jullie allemaal thuis...

wiens lichaam en ziel elke dag geteisterd worden door de vijand.

Ik weet dat jullie moed en geloof in de toekomst...

het afgelopen jaar op de proef zijn gesteld.

Maar wees gerust dat de offers en verliezen niet vergeten zullen worden.

En dat het uur van de bevrijding niet ver weg kan zijn.

We zien al een glimp van de overwinning aan de horizon.

Voor we die bereiken, zullen we allemaal...

nog beproevingen doorstaan. Er liggen nog gevechten en lijden voor ons.

Als we elkaar steunen met dezelfde zelfopoffering en patriottisme...

die we tot nu toe hadden...

zullen we herenigd worden met onze dierbaren thuis in Noorwegen.

En samen kunnen we dan beginnen aan de heropbouw van ons land.

In de zekerheid dat dit zal gebeuren...

herhaal ik mijn beste wensen voor mijn landgenoten en het nieuwe jaar.

Moge God ons land en zijn volk zegenen.

Gelukkig nieuwjaar. -Gelukkig nieuwjaar. Nee, bedankt.

Fijne avond nog.

Märtha heeft gebeld terwijl je weg was.

Ik moest je een gelukkig nieuwjaar wensen van haar.

Oké.

Ik bel de kinderen morgen.

Ik vind het zo erg dat je niet bij hen op bezoek ging met kerst.

Noorwegen is momenteel belangrijker dan mijn persoonlijke noden.

Binnenkort is de Conferentie van Jalta.

Roosevelt en Churchill...

vonden vast de tijd om kerst met hun familie door te brengen.

Zelfs Stalin trouwens.

Stalin zit waarschijnlijk met een rode stift...

nieuwe grenzen in Europa te trekken.

Voor je het weet, is Lapland plots Russisch.

We hebben een strategie nodig voor Jalta.

Dat begrijp ik.

Maar je moet ook aan de toekomst van je familie denken.

Was er nog iets?

Nee.

Voorlopig niet.

Gelukkig nieuwjaar, zoon. -Gelukkig nieuwjaar, vader.

20 januari 1945

Nee, niet rennen. Harald?

Vader?

Hallo.

Hallo, lieverd. Fijn je weer te zien.

Waar is mama? -Daar.

Zeg hallo tegen papa. -Dag, Harald. Jullie...

Jullie zijn allemaal zo...

Wat hebben jullie mooie jurken.

Ben je nu generaal?

Ik ben wat ze de 'chef Defensie' noemen.

Het is de leider van de Noorse strijdkrachten.

Wauw. Opperbevelhebber. Zoals peetvader.

Ja.

Kom. Daar is Sarah. -Sarah.

Bedankt.

Waarvoor?

Omdat je zo goed voor ze zorgt.

Ze worden echt...

Echt...

Ik zie het.

Natuurlijk.

Ben je hier op officieel bezoek?

Ik moet Franklin spreken voor hij Churchill en Stalin ontmoet in Jalta.

Ja, natuurlijk.

Ik zou het waarderen als je je bezoek zo kort mogelijk houdt.

Ja, natuurlijk. Het is vast een drukke dag.

Franklin? -Ja.

Je mag naar binnen gaan. -Dank je.

Opperbevelhebber. -Meneer de president.

Gefeliciteerd met je vierde inauguratie.

Bedankt. Ga zitten.

Eleanor vroeg me het kort te houden. -Dat geloof ik.

Bedankt.

En, wat wou je bespreken?

Vijf jaar geleden...

moest Finland een groot deel van hun grondgebied aan Rusland overdragen.

Ben je bang dat Stalin hetzelfde doet met Noorwegen?

Het is een legitieme zorg. De Russen hebben Noorwegen bevrijd...

en vinden misschien dat ze er recht op hebben.

Dus wil je met Stalin praten voor ons als je hem ontmoet in Jalta?

Natuurlijk. Maar ik kan niet beloven wat het resultaat zal zijn.

Natuurlijk. -Stalin is een lastige man.

Bedankt.

Ben je helemaal hierheen gekomen om me om deze gunst te vragen?

Het betekent heel veel voor mijn land.

Ja, maar je had me kunnen bellen.

Of je kon Märtha sturen.

Je kwam hier om haar te zien, nietwaar?

Ik ga morgen terug.

Bedankt, Franklin. En succes. -Waarmee?

Je weet wel, Jalta.

En...

alles.

Olav.

Ik hoop je hier terug te zien voor het overwinningsfeest.

Jou en Märtha.

Samen.

Meneer.

De jouwe zijn groter dan de mijne. -Ja. Een beetje.

Straks zijn je voeten zo groot als die van papa.

Wat betekenen die sterren?

We moeten zo weg. Het wordt laat voor de kinderen.

Natuurlijk.

Maar misschien wil je met ons meekomen?

Je kunt thuis verder praten.

Dat zou ik heel graag willen.

'Vanaf nu was mijn trouwe metgezel niet alleen zeer betrouwbaar...

maar hij was ook de ijverigste leerling die ik me kon wensen.'

'IJverig'? Wat is dat?

Bereid om te leren.

'Hij bracht me veel vreugde. Eerst moest ik hem leren praten...'

Schat, ben je nog wakker? -Hij is in slaap gevallen.

Kom, we gaan kijken.

Zo. Kom maar.

Nee.

Ze zijn hier zo gelukkig.

Is het juist om ze hier weer weg te halen na al die tijd?

Vier jaar? Dat is lang voor een kind.

Harald herinnert zich Skaugum amper. Hij spreekt amper Noors.

Natuurlijk gaat u terug als de oorlog voorbij is.

Is dit nu niet ons thuis?

Waarom zegt u dat nu?

Hebt u de kinderen niet altijd verteld dat ze naar huis gaan?

Ja.

Het is één iets om troost te vinden in het idee dat het zoals vroeger wordt.

Het is iets anders om te beseffen dat het een illusie is.

Heeft de kroonprinses wel een keus?

Koningin Maud bracht het grootste deel van haar tijd door in Engeland.

Maar ze was Brits en kon de koude winters in Noorwegen niet aan.

Dus die uitleg aanvaardde je.

Het volk zal niet accepteren dat u hier blijft.

Ze hoeven niet meer te weten dan ze wisten over Maud.

De tijden zijn veranderd. De kranten schrijven wat ze willen.

En de kinderen? Olav en de koning zullen Harald hier niet laten blijven.

Hij is tenslotte de troonopvolger.

Dat is waar.

Maar ik kan ze af en toe bezoeken.

En de kinderen kunnen mij komen bezoeken.

Dan kan alles... -Ik hoef hier niet naar te luisteren.

Het is onacceptabel, Uwe Hoogheid.

President Roosevelt is teruggekeerd naar Newport met de USS Quincy...

nadat hij een maand weg was voor de Conferentie van Jalta.

Daarna reist de president met de trein naar Washington.

Hij wordt morgenochtend in het Witte Huis verwacht.

Help me. -Ik zal u helpen.

Lieve hemel, Harry.

Ziezo. Zo.

Harry. -Meneer de president.

Eleanor. -Je ziet er moe uit.

We brengen je binnen zodat je kunt rusten.

Ik ben in orde.

Ik heb gerust op het schip. -Klaar? Eén, twee...

Het is heel erg, Harry. -Hij heeft gewoon rust nodig.

Het komt goed met hem.

Na het bespreken van de reorganisatie van het naoorlogse Europa...

is de president veilig aangekomen in Washington.

Maar de geplande persconferentie is op het laatste moment afgelast.

Het Witte Huis heeft daar geen reden voor gegeven.

Verder in het nieuws: het Amerikaanse leger bevrijdde...

Wat is er?

Kunnen we gaan zitten?

Natuurlijk.

Franklin is aan het rusten.

Hij gaat morgen naar Warm Springs voor een behandeling.

Het gaat niet goed met hem. -Ik begrijp het.

Dan plannen we het gewoon als hij beter is.

Ik denk niet dat hij beter wordt.

Dan moet ik hem zien. -Märtha...

Hij wil niet dat je hem zo ziet. Je weet hoe hij is.

Märtha.

Märtha. Wacht. -Hou me niet tegen, Harry.

Ga alsjeblieft opzij of ik zal een scène maken.

Bedankt.

Ga weg. Alsjeblieft.

Uwe Hoogheid. Alstublieft.

Franklin...

Ik wilde je vragen of je...

een ritje met me wilde maken vandaag.

Jij, ik en de geheime dienst?

De blije dagen zijn weer aangebroken...

de hemel is weer helder blauw...

laten we weer een vrolijk lied zingen...

de blije dagen zijn weer aangebroken

Märtha?

Hou je vast.

We onderbreken dit programma voor een speciaal nieuwsbericht.

Het Witte Huis heeft net aangekondigd dat president Roosevelt dood is.

Volgens onze berichten is de president overleden in Warm Springs in Georgia.

Er is nog geen informatie over de doodsoorzaak vrijgegeven.

Mijn God, zoveel...

Ja. Je ziet dat onze troepen actief zijn bij de geallieerden.

Tradin? Thorbjørn Tradin?

Is dat niet de piloot die een dochter kreeg?

Ja, Erlings getuige. Neergeschoten bij een raid boven Frankrijk.

Het viel Ulla en Erling heel zwaar.

Hij was commandant boven Oslo toen de Duitsers Noorwegen aanvielen.

Vader.

Hij moet het Oorlogskruis met Zwaarden krijgen.

Ja. Ik zal het bespreken met de regering.

We onderbreken ons programma voor een belangrijk bericht.

Dit is een plechtig, maar glorieus moment.

Generaal Eisenhower vertelt me...

dat de Duitse troepen zich hebben overgegeven aan de Verenigde Naties.

Uwe Majesteit.

Een dringend telegram uit Londen.

Moeder.

Het is voorbij. De oorlog is voorbij.

Zeiden ze dat op de radio? -Ja.

Ja. Ja.

Het is voorbij. -Ja.

Het is voorbij.

Mijn meisje, het is voorbij.

Ja.

Mijn zoon.

Eindelijk. -Eindelijk.

Proost. -Proost, Uwe Majesteit.

Proost, premier.

Proost. -Proost, jongen. Gefeliciteerd.

Uwe Hoogheid?

Ja. Sorry dat ik onaangekondigd langskom.

Mag ik binnenkomen? -Ja, natuurlijk. Kom binnen.

Ga zitten. -Bedankt.

Hoe heet ze? -Hanna.

Hanna.

Dus je ging niet voor 'Thorbjørnine'? -Nee.

Ze... is dood.

Melk? -Ja, graag.

Zo erg voor je.

Ik... -Het gebeurde heel plots.

Wiegendood, zeiden ze.

Mijn God.

Innige deelneming.

Thorbjørn vond het erg dat hij zo vaak weg was van mijn Hanna en mij.

En toen, twee weken later...

Excuseer me. -Het geeft niet.

De oorlog heeft veel van je geëist.

De oorlog nam me mijn man af...

maar niet onze liefde.

Ergens ben ik een van de gelukkigen. Thorbjørn en ik zijn samen geweest.

Tot de dood ons scheidde.

Ik ben hier op officieel bezoek.

Dit is het Oorlogskruis met Zwaarden.

Voor de bijdrage van je man om ons oude land terug te winnen.

Nee.

Thorbjørn vocht niet voor het oude. Hij vocht voor de toekomst.

Voor een nieuw en beter Noorwegen.

We kunnen niet terugkrijgen wat er was.

We moeten ons best doen om vooruit te kijken.

Luister naar me. Het is waanzin om nu naar Noorwegen te gaan.

Noorwegen bevrijdt zichzelf niet. Iemand moet de Duitsers wegsturen.

Er is maar één schietgrage Duitser nodig die zich niet wil overgeven.

Vader.

Het is tijd dat je me vertrouwt.

Gaat alles zoals gepland? -Ja, je bent snel weer thuis.

Duitsland geeft zich over

HMS Norfolk 7 juni 1945

Kijk, mama. Is dat Noorwegen?

Hallo, Noorwegen.

Het is Noorwegen.

Hallo. -Hallo.

Hoera.

Welkom aan boord, Uwe Koninklijke Hoogheid.

Welkom thuis.

Hallo. Hallo.

Hallo. Hallo.

We gaan naar huis.

Ja, dat klopt. Het is echt fijn om je Noors te horen praten.

Je zou ons toch op de kade opwachten?

Ik kon niet wachten.

Ik had eerder aan boord moeten komen.

Veel eerder.

Hoera. -Hoera.

Welkom thuis, Uwe Majesteit. -Bedankt.

Welkom, Uwe Hoogheid.

Welkom.

Welkom thuis, Uwe Hoogheid. -Welkom.

Kom.

Is dit ons huis?

Ja, natuurlijk, gekkerd.

Kom, we laten het je zien. We hebben een stal en paarden.

Welkom thuis, Uwe Hoogheden. -Bedankt.

Bedankt voor alles. -Ja.

Wat mooi. Een nieuw bureau.

Het is voor jou.

Voor mij? -Ja. Dit is je nieuwe kantoor.

Bedankt.

Kroonprinses Märtha stierf negen jaar na het einde van de oorlog...

ze werd nooit koningin...

kroonprins Olav is nooit hertrouwd