Original subtitles

[elektronik müzik çalar]

[elektronik müzik devam eder]

[coşkulu bağrışmalar]

[elektronik müzik devam eder]

Arkadaşlar, bu gece gelip beni yalnız bırakmayan herkese teşekkür ederim.

İyi ki varsınız. Yaş on sekiz, en önemli yaş.

Madem bu gece doğum günüm kaptanınız benim.

Kemerlerinizi bağlayın çünkü uçuşa geçiyoruz.

-[elektronik müzik sesi yükselir] -[coşkulu çığlıklar]

-Doğum günün kutlu olsun bebeğim. -Sağ ol tatlım.

Bu gece damın benim ona göre.

Dam mı? Dam ne ya? İnşaat mı bu? Sen benim aşkımsın ya.

Yerim seni.

Şuna iki buz daha attırsana.

[hareketli elektronik müzik devam eder]

[yavaş müzik girer, piyano]

[yavaş müzik devam eder]

[yavaş müzik devam eder]

Günaydın Özgür Bey.

[Özgür] Günaydın. Ne yaptık yine?

[Özgür ohlar]

"Havuz bulamazsan pastada yüz."

"Büyük görgüsüzlük, havuz bulamazsan pastada yüz."

Bu tür haberler bize zarar veriyor Özgür Bey.

İyi de gazeteci almadık ki içeri.

Herkesin telefonu fotoğraf çekiyor artık. Herkes gazeteci.

İyi, peki tamam. Ben dersimi aldım, çok şey öğrendim.

Milyar dolarlık holdingin, milyon dolarlık avukatı

sırf bunu söylemek için mi geldi buraya?

Ve bugün okula gitmediğinizi öğrendim.

[şaşırır] İnanmıyorum.

Gerçekten aldığınız maaşı hak ediyorsunuz, müthiş bilgi.

Evet gitmedim.

Okulunuz var diye yarın yapacaktık ama madem buradasınız

toplantıyı bugüne alıyorum. İki saat sonra.

-Ne toplantısı? -On sekiz yaşına bastınız.

Dedenizin vasiyetini okuyacağız.

İyi de tek varis benim, toplantı niye?

Bir kaç tane kâğıt imzalayacağım bitti, gitti.

Aşağıda görüşürüz.

[martı sesleri]

Sen de hiç değişmemişsin.

İşte hayat, kim bilir neler soktu araya? Yok.

Hayat, kim bilir neler soktu araya.

Olsun. Olsun.

[cep telefonu çalar]

Ne haber Emel?

İyidir işte, kahvaltı yapıyorum.

Ya onu, bunu bırak da şu gazeteleri gördün mü?

Bir saniye. Bir kız beni izliyor şu an.

Evet, evet karşımda durmuş, beni izliyor. Ben arayacağım seni.

-Merhaba. -Merhaba.

Ben Elif.

Özgür ben de. Ee?

Biraz konuşalım mı Özgür?

İş arıyorsan yanlış kişi ile konuşuyorsun.

Kusura bakmayın efendim.

Yok ben iş aramıyorum.

Ya, ne arıyorsun?

Özgür Bey sizi yukarıdan bekliyorlar, toplantı başlıyor.

Hanımefendi sizi şöyle alayım.

Pardon, pardon, pardon, pardon. Tamam.

Ee, sanırım ayıp ettim. Seni beni arıyorsun.

Evet. Ve çok uzun bir yoldan geldim.

Ee şimdi senin gibi beni arayan kaç tane kız var, bundan haberdar mısın?

Değilsin herhalde.

Herkes senin gibi buralara kadar gelse benim hâlim ne olur? Bunu hiç düşündün mü?

Düşünmedin. Hiçi umurlarında değil? Neden düşünsün ki? İsim neydi?

-Efendim? -İsim neydi?

-Elif. -Elif?

Elifciğim, Facebook’ta benim fan page’im var.

Oraya sormak istediklerini soracaksın,

sana cevap verirler, tamam?

Lütfen sizi…

Ya, Allah Allah kendim giderim.

Rahatsızlık verdim, kusura bakmayın.

[yavaş müzik girer]

[martı sesleri]

-Şaka mı bu? -Devam ediyorum.

"Özgür okuduğu okulu bırakıp Adatepe’deki devlet okuluna transfer edilecektir.

Mezun olana kadar kendisine ayda 1200 TL para yardımı yapılacak,

mirasçı bu dönem zarfında bu para ile geçinecektir."

1200 lirayla?

1200 lira ne biliyor musun? 1200 lira benim verdiğim bahşiş.

1200 lirayı ben atıyorum...

Burada bir okula gidiyorken üstelik bu okul benimken

neden bir devlet okuluna gidiyorum avukat bey? Ben manyak mıyım?

"Ve oradan mezun olacaktır." Yeni okulunuza kaydınız yapıldı.

Bir kaç güne kadar yola çıkıyorsunuz.

Köye?

"Eğer mirasçı bu şartları kabul etmiyorsa mirastan tamamen vazgeçmiş demektir.

Bu durumda her şeyin binde biri mirasçının olacak,

kalan binde 999 mal, mülk ve şirketler vakıfa devredilecektir."

Binde biri?

Yüzde yüzü benimken binde biri?

Dedenizin şartları.

Tamam benim de şartlarım şu, hepiniz kovuldunuz, tamam?

Dağılabilirsiniz, toplantı bitti.

Miras üzerinize geçmeden beni kovma yetkiniz yok, zaten geçmezse hiç yok.

Madde 11.

Miras şartlarınızı iyi inceleyin derim.

Ne de olsa bundan sonra tüm hayatınız bu küçük dosya.

Kabul etmezsem?

O zaman binde biri kabul etmiş oluyorsunuz.

Buyurun imzalayın, hiç uğraşmayalım.

[kapı kapanır]

Niye bana bu işkenceyi yapıyorsun?

Ha! Niye ya?

Ama seninle savaşacağım.

Neden biliyor musun?

O kazandığın paraları çatır, çatır yemek için.

Hadi bakalım, hodri meydan.

Aşağı iniyorum şimdi, benim motorumu hazırlayın.

Motor yok, araba yok, tekne yok, bu daire yok.

Bu otel yok, diğer oteller yok, yazlıklar yok, yurt dışı yok.

Dedenizin sahip olduğu hiçbir şey yok.

Seni demin kovmadım mı?

Al tazminatını defol, git!

Alo?

Ne demek motorumu aldılar? Kim aldı motorumu?

Biletiniz...

...köyün adresi, yol paranız. Buyurun.

Yardıma ihtiyacınız olduğunda beni arayın.

Sen beni tanımıyorsun.

Bir ordu avukat tutacağım.

Seni sürüm sürüm süründüreceğim. Duydun mu beni?

Bittin sen. Hiçbir… Bak beni iyi dinle,

hiçbir kuvvet beni oraya götüremez!

[neşeli müzik başlar]

Hanımefendi vuruyor oğlunuz. Bir şey yaparsanız, bakarsanız.

[neşeli müzik devam eder]

[neşeli müzik devam eder]

[adam 1] Toplayamadın şu ekinleri be.

[adam 2] Doğru söylüyorsun.

-Hoş geldiniz. -[Özgür] Merhaba.

-[garson] Afiyet olsun. -[müşteri] Sağ olun.

47 numara nerede?

Caminin arkasında ki sokakta, sağda hemen.

Elif!

-Ne oldu? -Buna inanamayacaksın.

-Ne oldu? -Dışarıda birisi var.

Kim?

[romantik müzik başlar]

[çatal, bıçak sesleri duyulur]

-[kadın] Gel kuzum. Gel, gel, gel. -[adam] Elif!

İyiyim, iyiyim Münir abi. Öyle işte, birden şey yapınca başım döndü.

Emin misin yavrum? Hadi kalk bir hastaneye gidelim hemen.

Ayran yapayım mı tuzlu, tuzlu sana?

Yok iyiyim de, onun burada ne işi vardı?

Sizin haberiniz var mıydı? Söylesenize.

Ben söyleyeyim.

[duygusal müzik başlar]

Lan ne boktan bir ev.

[metal dövme sesi duyulur]

Hoş geldin. Dünden beri bekliyorum seni.

Sen kimsin ya?

Selman dayı derler bana. Bu eve bakıyorum, kapıları elden geçiriyorum.

-Domuz çok biliyor musun? -Domuz mu?

Domuz o kadar yükseğe zıplayabiliyor mu ya?

-Domuz değil ama mal zıplar. -Mal mı?

Keçi.

Keçi gündüz girer, domuz gece.

Domuz kazar, girer. Mal zıplar.

Sonra da şu ağaçları budayayım.

Budama bir şey, istemez. Şu işlerini bitir, git.

Onun her şeyi tamam.

Bir gres yağını sürdüğünde çiçek gibi olur.

Çiçek gibi olur, ön tekerin havası yok. Buna hava bas gitmeden.

Dayı!

-Şu kapıyı da tamir et gitmeden. -Nesi varmış ki kapının?

-Kapı yok, düştü. -Ama biz kapıyı dayıyoruz.

Bizde açıyoruz o kapıları. Tamir et, yoksa yeni kapı tak.

Wireless var mı burada? Diyeceğim, kime diyorum, değil mi?

Yok, wireless yok ama 3G var.

Şu etrafı toplayayım, yarın da gelip evin içini düzeltirim.

[yavaş müzik girer]

[yavaş müzik devam eder]

[yavaş müzik devam eder]

[yavaş müzik devam eder]

Şundan ver, şundan ver, pilav ver.

-Şu, ne bu? Köfte mi bu? -İzmir köfte efendim.

Tamam ver, ondan da ver.

Şu şeyden ver, ıspanaktan ver.

-En baştaki mi? -En baştaki.

Ispanak değil o, ebegümeci.

-Ne? -Ebegümeci.

Yok be tamam kalsın. İstemez.

Evet budur.

-Hepsini siz mi yiyeceksiniz? -Size ne? Ne kadar?

-[Elif] Ne kadar? -[kadın] 38 lira kuzum.

38 lira.

[kadın] Masaya bırakıyorum tepsiyi.

Buyurun.

Geçersiz kart, diyor.

Canım onun üzerinde ne yazıyor? Bir daha bak istersen.

-Platinum diyor ama geçersiz. -Evet.

-Sen? -Ben.

-Alo merhaba? -Çok saçma.

Bir kart için provizyon istiyoruz da.

375-27-2001.

Evet, Özgür Arıca.

Öyle mi?

Olur, tamam.

-Ne yapıyorsun? -Tamam o zaman.

-Kesme! -Teşekkürler ben size

Özgür Bey’i veriyorum.

Alo! Benim, benim. Ne oluyor?

Nasıl ya imha? Sen beni tanıyor musun?

Senin karşında kim var? Satın alırım lan sizi.

Alo?

Nakit alayım.

Üstü kalsın canım.

Bu arada bu nasıl boktan bir tesadüf, anlamadım.

Ellerin pis. Onları bir zahmet bir yıka.

Burası bir restoran.

[duygusal klasik müzik girer]

Yani sen şimdi böyle kınalı, kınalı mı gideceksin okula?

Hmm. Cennete hazırlık.

Sus be. Ne biçim konuşuyorsun. Tövbe de.

Ne var yani parmak uçların azıcık karardıysa. Bir şey yok ki.

Ya kısmetim kapanırsa?

Gece yine aynı rüyayı gördüm, biliyor musun Saliha abla?

Her yer karla kaplıydı.

Böyle ağaçlar, yollar, damlar her yer.

O kadar mutluydum ki, çok güzeldi.

Vallahi beş yıldır kar görmedik ki buralarda.

Ama bu yıl sert geçecek, diyorlar.

Dua ette yağsın artık kar. Ben gitmeden.

Ederiz kızım, ederiz duamızı. Sen hiç merak etme.

Kar da yağdırırız, güneş de açtırırız.

-Tontiş, tontiş. -Çirkin seni.

[duygusal klasik müzik girer]

Teşekkür ederim.

[öğrenci] Hadi, hadi. Tamam at sen.

[telefon çalar]

-Ne istiyorsun? -Sizi merak ettim.

Bence sen kendini merak etsen daha iyi olacak.

-Neden? -Çünkü yakında kovulacaksın.

Bence iş aramaya başla.

Tazminatı falan da unut, tamam mı, vazgeçtim.

Sizi okulda devamsızlık yapmamanız için uyarmak istedim.

Kapatıyorum bay satılmış avukat. Herkes kendi derdi ile ilgilensin.

[öğrenci] Yakaladım, at. Hadi oğlum durma öyle, hadi.

Devamsızlık tabi ki yapmayacağız ama atılırsam o başka.

Arkadaşlar text hazır. Bir İngiliz yönetmen var, onunla konuşacağım.

Eğer bize yardım ederse çok iyi olur. Yönetmenlik yapıyormuş Londra’da.

İngilizce mi oynayacağız yani? Çok saçma.

Ay, çok heyecanlı.

-[adam] Evet? -Kolay gelsin.

-Sağ ol. -Özgür Arıcan ben.

-Hoş geldin Özgür. -Hoş bulduk.

-Küpe? -Evet, küpe.

İstanbul’da okula küpe ile mi gidiyorsun?

İstanbul’da ki okul benim olduğu için pek problem olmuyor ya.

Haa tabii, öyle ya. Ama burada ki okul senin değil.

Onun için o küpeni çıkar, sana sınıfını göstersinler.

Bu herif kesin İstanbullu ha. Kesin torpilli.

Bir tarzı var ama.

Yok artık ya, yine mi sen?

Arkadaşlar tanıştırayım, Özgür. Aramıza yeni katıldı.

İstersen şöyle otur.

Sağ ol.

Yanım boş.

Ben bir müdür beyin yanına gidiyorum yoklama için.

Hah, sana çok pis baktı.

Ay, ben seni bir yerden tanıyor olamam, değil mi?

[fısıldar] Şu yandaki iri yarı arkadaş kuvvetli bir arkadaş mı?

Tosun deriz biz ona. Yani gerisini sen düşün. Neden ki?

[gergin müzik girer]

[gergin müzik devam eder]

-Ne oldu? -Sana kıl oldum.

-Neden ki? -Pis baktın bana.

Yo, ben bakmadım ki.

Basketbol sahasında seni bekliyorum.

Bakmadım.

-Basketbol sahasında ne yapacağız? -Salak, kavgaya çağırdı seni.

[gergin müzik devam eder]

[hareketli müzik girer]

[hareketli müzik devam eder]

Biz konuşmaya geldik.

[hareketli müzik devam eder]

Evet, bu kavganın sebebini öğrenmek istiyoruz.

Bizde âdettendir.

Çöplüğün horozu kim, belli olsun isteriz.

[fısıldar] Horoz mu dedi?

[hareketli müzik devam eder]

[hareketli müzik devam eder]

Tosun bak, kusura bakma, tamam mı?

Bunu yapmak zorundayım, mecburum yani.

Şimdi sen bana çok sert vurma, rica edeceğim.

İlk yumruğu ben atayım ki suçlu duruma düşme.

Ne vurması ya?

Arkadaşlar, hepiniz görüyorsunuz, değil mi?

Yapacağınız şey şu, müdüre gidiyorsunuz,

laf da şu, yeni gelen çocuk kavga çıkardı.

Tamam?

Geliyor.

[öğrencilerden çığlıklar

Tamam vur. Vur, vur.

[ağlamaya başlar]

Acıdı.

[Tosun ağlar]

[erkek sesi] Bu yapılan doğru mu şimdi oğlum?

Şuna bak, oğlanın yüzü balon balığı gibi şiş.

Ee...

Ben tamamen suçlu olduğumu kabul ediyorum ve sizden özür diliyorum.

Sizden tek bir ricam var.

Hastaneden bir rapor alıp okul yönetimine beni şikâyet etmeniz.

Tamam, ben kalkayım o zaman.

Otur hele otur. Nerede kaldınız ya hanım?

[bağırarak] Misafirimiz açlıktan ölecek, biraz acele etseniz ya.

Bu bizim hanım, bu da Tosun’un ablası.

-Hoş geldiniz. -[abla] Hoş geldiniz.

[baba] Ee, açsana kızım sofrayı.

Yesene oğlum. Bizim burasının yemekleri pek güzeldir.

Sizin şehrin yemeklerine hiç benzemez. Yedikçe insanın yiyeceği gelir.

[baba] Beyne de iyi gelir.

Bana bak Tosun, bu mesele kapanmıştır oğlum, tamam mı?

Baba benim daha önceden hiç kavga ettiğimi gördün mü sen?

Bundan da ye çok güzel.

Bu benim oğlan büyük ama içinde küçük bir cibi var.

-Cibi ne? -[tüm aile] Civciv.

[Tosun] Güle güle.

[baba] Yine bekleriz. Yine gel, olur mu?

Özgür!

Evinde atıştıracak bir şeyler olsun. Annem hazırladı.

Ya sağ ol. Hiç gerek yoktu ya.

Bu da fener. Yollar karanlık olur. Yarın okula gelirken getirirsin.

Sağ ol.

[kurt uluması ve köpek havlaması]

Lan dayak yemeyi göze aldık, ödül verdiler iyi mi?

[taş yuvarlanma sesi duyulur]

-[Elif korkunç sesle] Özgür! -Ay!

[Elif güler]

-İyi misin? -Şey sandım seni ya.

Tamam, boş ver.

O sopa ne? Ne yapacaksın onunla?

Hiç, öyle aldım.

Yalnız bunu domuzlar tüfek sanabilir, söyleyeyim.

Çünkü tüfeği tanıyorlar.

Elinde bu sopa ile yavrusuna yaklaşırsan

tek çaren bir ağaca tırmanmak.

Bu arada oteldeki havan hiç kalmadı, söyleyeyim, dedim Özgür Bey.

Çok komik. Bir dakika, bir dakika.

Sen önce bana bir cevap ver.

Otelde ne yapıyordun ve şu anda burada ne işin var?

Bir yerde olmak zorundayım, değil mi ben de?

[duygusal müzik başlar]

Baksana...

Bu yıldızlar yeterince aydınlık.

O yüzden buna hiç gerek yok.

Ya ne yapıyorsun? Nasıl bulacağız şimdi onu oradan?

Sen de amma korkak çıktın ya.

[romantik müzik girer]

[romantik müzik devam eder]

Yakıştı mı?

Ben seni o otelde kırmak istememiştim, tamam mı?

Kusura bakma yani.

Önemi yok. Face'e içini dökersin artık. Görüşürüz.

[Özgür] İntikam.

-Sanrım bu işi çözer artık? -Ne işi bu?

Kimseyi üzmeden, kırmadan mezun olayım, diyorum.

-Bu para ile mi mezun olacaksın? -Çakal.

Beş bin daha. He mi?

Tek bir şartla okula gelmem, mezuniyete gelirim.

Bak Özgür. Sen farklı bir dünyada büyümüşsün. Normların farklı.

Ama ben bir eğitimciyim. Görevim sizlere bir şey vermek. Bir şey almak değil.

Normlar diyorsun ha?

[Özgür güler]

Tamam, tamam.

Şimdi burada 15 bin lira var.

Şimdilik bunu veriyorum.

Mezun olduğum gün...

...sana bunun tam yüz mislini vereceğim.

1.5 milyon lira daha.

Dolar.

Dolar?

Euro?

Tamam. İstersen biraz da ben arttırayım.

Değil notların, en ufak bir devamsızlık yaparsan sınıfta bırakırım.

Nasıl?

Şimdi bunları al. Görmemiş, duymamış olayım.

Ve çık dışarı.

[kapı açılır ve kapanır]

Ah be Tayfun, ah be arkadaşım.

Oğlan şımarık. Şımarık ama halledeceğiz.

Laps diye koydum herifin önüne parayı, bana mısın demiyor ya.

[erkek] Yani?

Dedem bana pis bir oyun oynuyor, ben de direniyorum.

Olay bu abiler.

[erkek] İyi de deden geçen sene ölmemiş miydi?

Oğlum, ben ne anlatıyorum sana?

[kadın] Bırak ya.

[erkek] Adam okula falan gidiyor.

-Elif. Nasıl geçti kuzum okul? -Normal.

Gideceğiz diyorum canım. Gideceğiz. Onun da zamanı gelecek.

-[Özgür] Birisi buna bir şey desin ya. -[kadın] Ya.

-[Özgür] Ne? -[kadın] Gidelim.

Ay, etimi koparttı resmen sinek ya.

Uf çok acıdı.

Baksana şu ya. İğrenç bir yer burası. Gerçekten çok iğrenç bir yer.

Bak ya, rezalet.

Ya hadi, senin eve gidelim.

[el çırpma sesi]

Benim evim müsait değil.

Ya bak sen bu olayı ben askerdeymişim gibi düşün, tamam mı?

Tamam. Dün biz de öyle dedik işte.

[sertçe] Hesap.

Çok kibarsınız.

Hem burası bayağı ucuzmuş.

Dalga mı geçiyorsun ya tabii ucuz olacak.

Hâle bak. Ya, rezalet bir yer burası ya.

Bir de suratsız servis.

Ayrıca sana gelince, küt diye hesap istemesini biliyorsun.

Şuraları bir temizle önce ya.

-Masa pislikten ağlıyor. Şu hâle bak. -Emel.

-Ne? -Terbiyesiz, terbiyesiz konuşma.

Tamam, yeter.

Ne diyorsun sen ya?

Hadi, geç oldu, otelinize gidin artık. Al bunları da. Hadi sağ ol. Hadi.

-[Emel] Şuna bak ya. -Hadi kalk.

Adam için biz nerelerden geliyoruz, yaptığına bak. Yürüyün.

-[arkadaş] Görüşürüz. -[Özgür] Görüşürüz.

[hüzünlü müzik girer]

[Elif] İşte bir annemiz eksik.

Tamam! Özgür sen anneyi oynayacaksın.

-Ne annesi ya? -Dönem sonu projemiz, tiyatro.

[öğrenci] Hepimiz çalışıyoruz.

Sosyal sorumluluk projesi gibi bir şey. Sen de benim annemi oynayacaksın.

Anneni? Ben?

Siz iyice kafayı yediniz ha.

Vallahi bak.

Bak, bu köy beni zaten bastı. [yüksek sesle] Bana bulaşmayın ya, tamam?

Bana bulaşmayın, sizin çocuk şeyinizi çekemem ya!

[kapı çarpılma sesi]

-[yavaş klasik müzik, piyano, keman] -[gök gürültüsü]

[gök gürültüsü]

[klasik müzik devam eder]

[müzik yükselerek devam eder]

[gök gürültüsü]

[çocuk gülüşme sesleri]

[koro, yavaş klasik müzik girer]

[müzik yükselerek devam eder]

Anne.

[gök gürültüsü duyulur]

-[erkek] Papatya toplayın, ne dersiniz? -[çocuklar birlikte] Evet.

Baba de, baba de. Neredesin? Aa, buradalarmış.

[duyulmuyor]

-Bir oyun oynayalım mı? -[çocuklar birlikte] Evet!

[çocuklarla birlikte] Seviyor, sevmiyor.

Seviyor...

Baba.

Seviyor, sevmiyor.

[cam kırılma sesi]

[uzaktan ambulans sesi duyulur]

[uğultu sesi]

-[çocuklar birlikte] Seviyor. -[gerilimli sesler]

[çocuklar birlikte] Sevmi...

[gök gürültüsü]

Özgür! Özgür, Özgür!

[yavaş klasik müzik girer]

[klasik müzik devam eder]

[klasik müzik girer]

[Elif şarkı söyler] ♪ Şinanay içimde ♪

[Elif güler]

Ay, ay korkuttun beni.

Ayaklandık artık ha?

Bakayım, oh ateşimiz de düşmüş.

Mis. Doktor çorba içsin, dedi.

Ben de sana tavuk suyuna sebze çorbası yapıyorum.

Patates var, soğan var, dağ mantarı var.

Var da var. Çok güzel olacak, çok.

Ne?

İlk defa maaş almayan birisi bana yemek yapıyor.

[romantik müzik girer]

Bunu romantik bir laf olarak mı alayım?

[romantik müzik devam eder]

Ben hep otelde yaşadım.

Bu bir ilk.

Sağ ol.

Ne oldu?

Hiç.

Sen Mutluluk’u izlemiş miydin?

Yo.

-Oradan bir sahne geldi de aklıma. -Ee anlat.

Cemal’le Meryem ilk defa karşılıklı yemek yiyorlar.

Aynı böyle bizim gibi.

Neyse işte yemeklerini yiyorlar falan.

Böyle birdenbire Meryem’in boğazına kılçık kaçıyor.

Cemal hemen panikliyor, ona su veriyor.

İşte ekmek falan veriyor ki hani kılçık temizlensin,

daha fazla Meryem’in canını acıtmasın diye.

Aslında Cemal, Meryem’i öldürmek için düşmüş yola.

Çok romantik, değil mi? Bence çok romantik.

Güzel canım, güzel.

Çok etkilemişti Meryem beni.

Yani yaşadığı onca acıya rağmen...

...hayata tutunması beni çok etkilemişti.

Yarın şu İngiliz yönetmenle görüşeyim diyorum.

Senin şimdi İngilizcen de yoktur.

Yardıma da ihtiyacın vardır.

[neşeli müzik girer]

[neşeli müzik devam eder]

[neşeli müzik devam eder]

-Bayan Emma? -Ah!

Biz çok heyecanlıyız ve hiç tecrübemiz yok.

Sizin yardımınıza ihtiyacımız var.

That’s all. Everybody very excited and we don’t have a slightest experience.

We need yor help Ma’am.

Baya yalvartıyor bizi cadı ya.

[kırık Türkçe ile] Öncelikle, şunu söylemeliyim. Ben Türkçe biliyorum.

Cadı nedir demek, onu da biliyorum.

Ama senin oyununu çok beğendim.

Çok güzel hayal etmişsin.

Bu aktör?

-[Elif] Evet. -[Özgür] Hayır.

Anne rolü çok yakışır sana.

Bak ya, kumpasa bak.

Üçkâğıtçı, biliyorsun kadının Türkçe bildiğini. Niye söylemiyorsun bana?

Ama sen "Emma Türkçe biliyor mu?" diye sormadın.

Ben de benimle çok gelmek istiyorsun diye düşündüm,

o yüzden hiçbir şey söylemedim.

Gazetelerde yazıldığı gibi biri misin? Merak ediyorum.

Ne yazıyor muş gazetelerde?

İyi ama şımarık.

Kibirli züppe.

Pastada yüzen, Hawaii’de gezen.

Sence öyle birisi miyim?

Bilmem, çok da iyi sayılmazsın herhâlde.

Gazeteler sadece pastanın kremasını yazıyor.

500 metrekare içerisinde tek arkadaşı PlayStation olan çocuğu yazmıyorlar.

Çünkü eğlenceli değil.

Sevgilin seninle PlayStation oynamıyor mu yoksa?

Sevgilim?

Gelmişti ya. [taklitle] "Suratsız bir servis."

-Emel mi? -Bilmiyorum, Emel mi.

-Arkadaş o ya. -Ee iyi. Güzel kız ama.

Güzel mi, bilmem. Bakımlı.

O gün iyi haddini bildirdin. Teşekkür ederim.

Hak etmişti.

[romantik müzik çalar]

[Özgür] Biraz da sen anlat bakalım. Sabahtan beri beni konuşturuyorsun.

Mesela?

Mesela, oteldeki karşılaşmamızı açıkla.

Tesadüftür belki.

Tesadüf? Burada karşılaşmamız da tesadüf.

-Aynı köy tesadüf, aynı okul tesadüf. -Kumpas kumpas.

[romantik müzik girer]

[romantik müzik devam eder]

[romantik müzik devam eder]

Ve müzik!

Bir, iki, üç, dört…

Kol havaya.

Ah!

[Emma] Bravo.

Very good.

[kırık Türkçeyle] Şimdi ikinci kısma geçeceğiz.

Kuklanın dansı.

Herkes bir otursun. İkiniz kalın.

Bayan Emma, yani çok teşekkür ederim.

Her şey çok güzel oluyor.

Ben de heyecanlıyım. Gel.

Siz bizi taklit edersiniz.

Kuklanın eklemlerinde bir ip bulunur.

[Emma] Hareket edebilir. Geri gelir.

[Emma] Özgür!

What happened?

Çalışmanızı bölmek istemezdim hocam.

Sadece haber vermek istedim.

Dün gece merdivenden düştüm. İki kırık var...

...üç çatlak. Lifler mahvolmuş.

Hâlbuki aranızda olmayı ne kadar çok isterdim.

[yere vurur] Lanet olsun!

[Özgür iç çeker]

-Allah belanı versin. -Ne?

[Emma] Give me the chair.

[dramatik müzik girer]

[Elif nefes nefese kalır]

[Emma] Elif!

Elif! Elif!

Ambulans çağırın hemen.

[Emma] Elif iyi misin?

[dramatik müzik devam eder]

Hamit abiciğim, Nadir amcacığım, ben iyiyim ve kararımı verdim,

nokta.

[hastane anons sesleri duyulur]

Saliha abla boşuna çeneni yorma, ben burada kalmayacağım.

Çocuklar geldi mi?

Geldi, hepsi geldi.

Çok kalabalık oldu diye gönderdik onları.

-Özgür? -Geldi.

Durumdan haberi var mı?

Yok. Hiç kimseye bir şey söylemedik de, Özgür seni göreceğim diye tutturdu.

Hemşireler zor gönderdiler.

[yavaş klasik müzik çalar, keman]

Bir, iki saat dinlenmesi lazım dediniz,

odaya bile sokmadınız beni, şimdi çıktı diyorsunuz.

Ben anlamadım ki nasıl bir iş yaptığınızı.

-[klasik müzik girer, keman] -[köpek uluması]

[klasik müzik devam eder]

[Özgür] Tamam bunu gönder artık. Bunu artık gönder yani.

Çok uzadı bu iş.

Kırıkla çatlaklar iyileşmiş.

Sen onu bunu bırak da, ne o bayılmalar falan?

İnsan bir mesaj atar.

Sen neden atmadın?

Okul, provalar falan. Yoğunum.

İyi, şey düşündüm...

...bence senin işi bırakman lazım.

-Sen neden böyle geldin? -Nasıl yani? Okul kıyafeti işte.

-Ama bugün zeytin toplama günü. -Ne günü?

Zeytin toplama günü. Neyse zaten illa ki geleceksin. Görürsün.

Dur, dur. Bir saniye.

Bunlar ne?

Ee...

Bunlar senin hediyen.

-Benim? -Evet.

Çok güzelmiş.

İnsan bir teşekkür eder.

Şu iş meselesini bir düşün. Tamam mı?

Yardım edeyim mi?

[öğrenci] Hadi, acele et.

[Elif] Ağacın üstüne açmayalım bence.

Sıçarım böyle işin içine ya.

Niye zeytin topluyorum abi ben?

Oyunun dekoru için para topluyoruz.

Alayınız manyaksınız. Para toplamak için para topluyorsunuz.

Toplama kampı mı lan burası? Kim buranın sorumlusu ya?

Sigortasız çocuk işçi çalıştırmaktan şikâyet edeceğim.

[neşeli müzik girer]

[neşeli müzik devam eder]

Bu kız gerçekten deli.

[Elif nefes nefese]

-Bırak ya, taşırım ben. -Taşıyamazsın canım.

Çuval kadarsın zaten.

[romantik müzik girer]

Hayırdır? İsyanlardaydın en son.

Kıyamadım.

Yine düşüp bayılırsın falan.

Taşıyamam sonra. Yazık bana.

[Elif] İyi geldim, geldim.

-[Elif] Gel. -İlk defa para kazandım ha.

-İlk defa mı? -Çok heyecanlı.

Evet.

Bu ne be? 30 lira var burada. Eksik mi bu?

-Sende kaç var? -[erkek öğrenci] Aynı.

-[kız öğrenci] Aynı. -Otuz işte.

Ya siz deli misiniz? 30 liraya bu eziyet çekilir mi?

O senin çalışmana çok bile.

Ya beş saattir buradayız kızım. 30 lira ne lan?

Özgür, büyü biraz. Otur.

[erkek öğrenci] Hadi abi, gidelim.

[yavaş müzik girer]

[müzik devam eder]

-O kadar güzel miyim? -Nasıl?

Sürekli bana bakıyorsun da.

Sana öyle geliyor canım. Yola bakıyorum, manzarayı izliyorum.

-Güzel değilim yani? -Yol çok güzel.

[müzik devam eder]

-[Elif] Hadi görüşürüz. -[kız öğrenci] Görüşürüz.

-[şoför] Kızım bıraksaydık. -Yok Ali dayı, sen girme aralara.

-Ya nereye, oturuyorduk. -Evime.

Evim dediği yetimhane. Ablalık yapıyor çocuklara.

-Yetimhane mi? -Evet.

Ha Elif, yardım lazım mı veletlere, geleyim mi?

Saliha abla?

[hemşire] Hayır, giremezsiniz. Doktor bey içeride.

[Özgür] Ne demek göremezsiniz? İçeride ne oluyor, göreceğim.

Neden iki de bir bayılıp duruyor?

Kalbi çok zayıfmış.

Zaten küçüklüğünden beri ömrü hastanelerde geçti yavrumun.

Böyle çocukken, dizinde kötü huylu bir şey çıktı.

İlaçlarını kullandık, iyileşti diye seviniyorduk.

Meğer kalbini yiyip bitirmiş.

Şimdi çıkıyor acısı.

Doktorlar çok fazla…

Daha 18 yaşında.

Yani onu her an kaybedebilirmişiz.

Daha ne olması gerektiğini bile söylemedim.

[kalp monitörü sesi]

[kısık sesle] Ne işin var senin burada? Ne yapıyorsun?

Bana da ruh hastası teşhisi koydular.

Köy hayatı ruh sağlığıma gaz yapmış.

Yatak istirahati verdiler.

Dalga geçme. Nasıl girdin içeri? Nasıl izin verdiler?

Refakatçı kontenjanından faydalanıyorum.

Durumumu öğrendin mi?

Durumun iyi. İyileşeceksin.

İyi beslenmen lazımmış. Kendine dikkat etmen lazımmış.

Hepsini yapacağız. Burası da çok rahat ya. Ben biraz uyuyacağım.

Bir şey olursa uyandır.

[klasik müzik girer]

[klasik müzik devam eder]

[Özgür] Olur. Bakın, ne yapmamız gerekiyorsa yapalım.

Para var, çok para var.

Yurt dışına yollayabiliriz veya bilmiyorum herhangi bir şey. Yani…

Bakın, bence onu buralardan götürmeyin. Daha fazla yormayın.

Başka doktorların fikrini alabilirsiniz ama sonuç değişmeyecek, tahliller ortada.

Bir yolu olmalı. Bir yolu vardır.

Başka bir yolu olsa elimizden geleni yapardık. İnanın.

Biz burada sadece ilaç takviyeleri ile Elif’i biraz rahatlatmaya çalışıyoruz.

-Tahlilleri alayım. -Peki.

[hüzünlü müzik girer, piyano]

[hüzünlü müzik devam eder]

[Özgür] Dünyanın tepesindeyiz sanki.

-İlyada okudun mu? -Yok.

Denilene göre Tanrı Zeus Hera'yı burada görüp âşık olmuş.

Truva Savaşını da buradan seyretmiştir o zaman.

Aferin sana.

Biz de boş adam değiliz.

[Elif güler]

-Yetimhanede yaşıyormuşsun. -Evet. Ablalık yapıyorum çocuklara.

Zor olmuyor mu peki?

Çocuklar, okul? Saliha ablanın yeri falan?

Oluyor ama çalışmam lazım.

-Yorulmaman lazım. -Para biriktirmem lazım.

Ne için?

Bir sürü penceresi olan, bahçeli, kocaman bir ev için.

Öyle bir ev kiralamak istiyorum.

Al. Benim evin anahtarı.

Hediye. Kira istemez.

Çok teşekkür ederim.

Ama biz senin evin için biraz kalabalığız, yetimhaneye ev diyoruz ya.

Çıkartıyorlar bizi.

Bu oyunla biraz para toplayabilirsek ne âlâ.

Biraz ben koyacağım.

Biraz Saliha abla koyacak.

23 çocuk var Özgür ve hiçbiri birbirini bırakmak istemiyor.

Ben de onları bir arada tutmak istiyorum.

Bunun için çalışıp para biriktirmem lazım.

[klasik müzik girer, keman, piyano]

[vapur ve martı sesleri]

Yetimhanenin üzerinde bulunduğu toprak bizim vakıfa ait, değil mi?

Doğrudur.

Onlara çıkmalarını kim söyledi o zaman?

Dedeniz öldüğüne göre sanırım ben söylemiş olmalıyım.

Senin ne hakkın var peki buna?

Zaten onların orada olmaları yasalara aykırı. İşgal var.

Dedenizin vefatından sonra devletle olan anlaşmamız sona erdi.

Bak mezuniyete kadar dayan. Çıkartma onları.

Tahliye kararı çıktı bile.

Ya sen nasıl bir adamsın ya?

Özgür Bey bunun başka bir yolu olabilir, belki.

-Mirastan vazgeçin. -Nasıl?

Binde birini alın, kalanından vazgeçin.

Ben de size seve seve yardımcı olurum.

[martı sesleri]

Gece rüyamda yine karda yürüyordum.

Sonra Özgür çıktı karşıma.

Böyle elini uzattı bana, ben de ona elimi verdim.

Böyle kendine çekti sonra böyle sımsıkı sarıldı bana.

Sonra da ele ele yürüdük.

Karda kaybolduk, yürüyerek.

Ben hep Özgür’ün elini tutmak istiyorum.

Sürekli onun yanında olmak istiyorum.

Onu hep özlüyorum.

Ben Özgür’ün yanına taşınacağım.

Kimin ne dediği, ne düşündüğü umurumda değil.

Zaten çok fazla vaktim kalmadı ki.

Hiç olmazsa içimden geçeni yapayım.

Ama en fenası da ne, biliyor musun?

[Saliha ağlar]

Bu mutluluk Özgür’ü çok üzecek.

Bence hastayı buraya getirmenize gerek yok Özgür Bey.

Meslektaşım haklı.

Hastane dedenizin hastanesi.

Yapılabilecek bir şey varsa inanın yapardık.

Üzgünüm.

Bu değerlerle nakil de imkânsız.

[hüzünlü müzik girer]

[martı sesleri]

[hüzünlü müzik devam eder]

Özgür! Gel teyzem bir kahve yapayım sana.

Elif bizim kızımız gibi biliyorsun Özgür.

Şimdi o son günlerinde

senin yanına taşınmaya karar vermiş.

Biz bir şey diyemedik tabii, ne diyeceğiz?

O, hastalığının ne kadar ilerlediğini anlatmadı kimseye.

Şimdi, durumunuzu hiç kimse anlamaz sizin.

Anlatamayız. Bak burası küçük yer.

Lafı, sözü, dedikodusu aldı, yürüdü zaten.

Ben biliyorum...

...onu çok üzerler Özgür.

Çok uğraşırlar onunla.

Elif’in dayanacak gücü de kalmadı zaten.

Benim sana diyeceğim...

...sen Elif’le konuş.

Onu kırmadan...

...üzmeden, incitmeden...

...bu işi hallet, olur mu?

Sen kendi mutluluğun için...

...benim kuzumu harcama, tamam mı?

[Saliha ağlamaya devam eder]

Ölmekte olan bir kızla...

...ne kadar mutlu olabilirim ki Saliha abla?

Sırf zaten onunla olmasam da ölmeyecek mi?

[duygusal müzik girer]

[duygusal müzik devam eder]

Oh, nihayet gelebildin.

Hoş geldin.

Ne zamandır buradasın?

Öğlen geldim. Biraz dolaştım.

Ya biliyorum anahtarım var

ama hani el ele, ilk defa gireriz diye düşündüm.

-Bavul? -Bavul.

Sürpriz, yanına taşınıyorum.

[Elif güler]

-Burada kalacaksın? -Evet.

Elif...

...sen buraları benden daha iyi biliyorsun.

Küçük yer, insanlar laf eder.

Bak zaten rahatsızsın, tamam mı? Konuşacaklar, abuk sabuk konuşacaklar.

Kaldıramazsın.

[fonda hüzünlü müzik]

Ben, ben hep senin yanında olurum, tamam mı?

Ben hep senin yanında olacağım zaten.

Arkadaşız biz.

Arkadaşız.

[hüzünlü müzik devam eder]

Haklısın belki de...

...ben biraz abarttım bizi.

[hüzünlü müzik devam eder]

[hüzünlü müzik devam eder]

[Özgür] Binde bir ne ediyor?

Bunu bu saatte konuşmamız normal mi? Yarın konuşsak?

Normal, soruma cevap ver.

Mirasın hepsinden vazgeçersem ne alıyorum?

-Vaz mı geçiyorsunuz? -Ne kadar?

Yetimhane ve toprakları binde biri karşılayabilir. O kadar.

Ama ona da söz veremem.

Kabul ediyorum. Yetimhaneyi rahat bırakacaksınız.

Ben de her şeyden vazgeçeceğim. Söz ver bana.

Tamam. Vakfı ikna etmeye çalışacağım.

Pişman olmayacaksınız, değil mi?

[Ercüneyt Özdemir "Bırak Hüzünleri" çalar]

♪ Ne güzel yuvarlanıp, giderken ♪

♪ Kırmışım seni bilmeden ♪

♪ İnsan yaptığını görmez ya bazen ♪

♪ Hüzünden köşe bucak kaçarken ♪

♪ Tökezledik fark etmeden ♪

♪ Affet demek, yetmiyor bazen ♪

♪ Üzdüm seni, ben suçluyum ♪

♪ Kopsun dilim, tamam sustum ♪

♪ Felaketlerden, savaşlardan sorumluyum ♪

♪ Yorulsam koşturmaktan ♪

♪ Kaybettiğime üzülsem ♪

♪ Beni kollarına almaz mısın? ♪

♪ Gözün gibi bakmaz mısın? ♪

♪ Bırak hüzünlerin orada kalsın ♪

Hah, Elif nerede?

-Yok, canı sıkkın biraz. Dolaşmaya çıktı. -Nereye çıktı?

Ya bak gerçekten onunla konuşmam lazım. Lütfen.

[kız çocuk] Gitmeni istemiyorum.

[erkek çocuk] Döneceğim.

-Ne zaman? -On gün sonra.

-On gün kaç saat eder? -Yüz.

-Söz mü? -Söz.

-[kız çocuk] Gitmeni istemiyorum. -Elif geri geleceğim.

Ne zaman?

On gün sonra.

-On gün kaç saat ediyor? -Yüz.

-Tamam o zaman. -Söz mü?

Söz.

[gerilim müziği girer]

Özgür, seni bekleyeceğim.

[duygusal müzik girer]

Elif!

Ben döndüm.

Artık bir önemi yok. Mümkünse bir daha görüşmeyelim.

Seni görmek bana acı veriyor.

Söz vermiştim ya sana.

On gün yetmedi, kusura bakma.

[Elif] Hatırladın.

Bak ben sözümü tutmak isterdim ama...

Gelemedim, yani olmadı.

Geçen gün ne yaptığımı biliyorum.

Ama inan bana, bak bana yüzüme bak. Gözümün içine bak.

Ben seni seviyorum. Seni seviyorum.

[duygusal müzik devam eder]

[Elif] Seni seviyorum.

Beğendin mi odanı?

Hiç beğenmedim.

-Niye? Nesi var? -Bu yastık çok alçak.

-Şimdi nasıl? -Şimdi çok rahat.

Kafan da ağırmış ha, kolum ezildi.

Taş kafayım da ondan.

Ben seni on gün değil, on yıl bekledim.

Ben biraz uyuyacağım. Kolun bana daha lazım.

Tamam.

İstediğin kadar.

[Elif] Böyle bir şey isteyeceğine hayatta inanmazdım.

-Niye? -Ne bileyim.

-Ben istiyorum diye yapmıyorsun, değil mi? -Hayır canım.

Bir kere, kına benim hep fantezim olmuştur.

Kıçıma diye düşünmüştüm ama…

Yalan söyleme.

Ya Elif...

...parmağındaki o morarmaları kir zannettim.

[fonda duygusal müzik]

Özür dilerim.

Evet...

...orada biraz ayıp ettin ama olsun.

Biz de sana kına yakıyoruz işte ceza olarak.

Şimdi seni böyle kınalı kınalı görürlerse ne olacak?

Hiç. Konuşanı döverim. Zamanla susarlar.

[duygusal müzik devam eder]

Başla.

Ya İstanbul’a gitmen gerekirse?

Artık gerekmeyecek. Senin Özgür’ün yeri artık burası.

[uzaktan köpek sesleri]

[okul müdürü] Annen buralardan hiç ayrılmak istemedi.

Deden sürekli olarak baskı yapıyordu. Kızının yanında olmasını istiyordu.

Ama annen, babanı hiç bırakmadı.

Tabii arazi ve topraklar dedene aitti. İzin vermek zorunda kaldı.

Sonra babanla birlikte o yetimhaneyi kurdular.

Ha yani, yetimhane dediysem,

kendi evlerini yetimhaneye çevirdiler.

Sonra da devlete bağışladılar. Ama büyütmek istiyorlardı.

Sonra o gün…

...İşte kazanın olduğu gün, birlikte dedene gidiyordunuz.

Yardım istemek için.

Ama olmadı.

Varamadınız.

Deden hep kendini suçladı.

Daha doğrusu biz öyle bildik, öyle duyduk.

Sonra da bir daha buralara hiç gelmedi.

Hiç.

Biz bir dışarı çıkalım.

[uzaktan köpekler havlar]

[kapı kapanır]

Ne mutlu sana Özgür.

Deden her şeyi ne kadar güzel planlamış.

Hem seni bana getirdi...

...hem de senin aracılığınla annenle babandan özür diledi.

[duygusal müzik girer]

[duygusal müzik devam eder]

[Özgür] Unuttum ben her şeyi. Unutturdular yani bana.

Burayı, annemin, babamın yüzünü unuttum.

Ayakta tutmaya çalıştıkları yetimhaneyi unuttum.

Seni unuttum.

Benim çocukluğum koca, kara bir delik Elif.

Hiç deşmedim, hiç üstüne gitmedim.

Üzmek istemedim yani kendimi daha fazla.

Böyle her şeyi...

...olduğu gibi geçmişe gömdüm, gitti.

O kadar gecikmişim ki...

...zaman eridi.

Biz...

Biz küçükken buraya geliyorduk.

Karahindiba üflüyorduk, sonra da dilek tutuyorduk.

Bunu hatırlandın mı?

Hatırladım tabii de bu mevsimde olmuyordu.

[duygusal müzik devam eder]

Bugünlük karahindibamız bu.

Bunu üfleyip dilek tutacağız.

[duygusal müzik devam eder]

[Özgür iç ses] Tek bir şey istiyorum senden.

Onsuz bırakma beni.

[müzik yükselir]

-Ne diledin? -Söylemem.

Aferin sana.

Tutulan dilek söylenmez çünkü kabul olmaz söylediklerin.

[Elif iç ses] Allah’ım, hemen yanına alma beni.

Hoşça kal demek için vaktim olsun, ne olur.

[duygusal müzik devam eder]

-Ne diledin? -Büyümeni diledim.

-Hani söylenmezdi? -Söylemedim ki.

Bence ne kadar çok dilek tutarsak

tutma şansı o kadar artar.

Piyango bileti gibi düşün.

[duygusal müzik devam eder]

[Özgür taklit yaparak] Kulakların neden bu kadar büyük?

[kız çocuk kurt taklidi yapar] Seni daha iyi duyabilmek için.

Peki gözlerin neden bu kadar kocaman?

Seni daha iyi görebilmek için.

Peki kolların neden bu kadar uzun?

[kız, Elif birlikte] Seni daha iyi kucaklayabilmek için.

Peki, peki ağzın neden bu kadar büyük?

[kız, Elif birlikte] Seni daha iyi öpebilmek için.

[Son Feci Bisiklet “Bu Kız“ çalar]

♪ Bu kız beni sever ♪

♪ Bu kız beni öldürür ♪

♪ Bu kız bana güzel ♪

♪ Hayaller gördürür ♪

♪ Bu kız beni tutar ♪

♪ Ve kendine çeker ♪

♪ Bu kızla bana bir oda Bir yatak, bir kütüphane yeter ♪

♪ Belli ki bir sır vardı onun sesinde ♪

♪ Her düşündüğümde onu beyaz elbisesinde Bela bulur beni ♪

♪ Ve uyku kaybolur gibi ♪

♪ Bu kız beni görünce gülümser ♪

♪ Bu kız beni sever ♪

♪ Bu kız beni öldürür ♪

♪ Bu kız bana güzel ♪

♪ Hayaller gördürür ♪

♪ Bu kız bana güzel yalanlar söyletir ♪

♪ Bu kız bana yeni ♪

♪ Birtakım şeyler öğretir, her gece ♪

♪ Yalpalayaraktan giderim kapısına ♪

♪ Biliyorum saat çok geç ama Yine de beni suçlama bebek ♪

♪ Sevişmek ne demek Çizgi filmler mi izlesek ♪

♪ Hiçbir yere de gitmesek Hiç kimseleri görmesek ♪

♪ Bu kız, bu kız ♪

[porselen kırılır]

[Özgür] Elif. Elif, açsana şu kapıyı, bir şey mi oldu?

-[Elif ağlar] -[gerilimli sesler]

Elif, kıracağım bak, aç şu kapıyı!

Ya sen… Gel buraya.

[Elif ağlar]

Ya, tamam.

Tamam nefes al, nefes al.

Nefes al. Nefes al. Nefes al.

[Özgür derin nefes alır]

Nefes al.

Tamam. Tamam.

Tamam. Elif! Elif! Elif! Elif!

Elif!

-Bebeğim, hadi, tamam. -Korkuyorum.

Tamam sevgilim. Tamam bak…

Bebeğim, bebeğim. Tamam ben yanındayım. Tamam sakin ol.

Ben yanındayım. Tamam, bir sakinleş aşkım. Tamam.

Tamam bebeğim. Korkma aşkım. Tamam bebeğim.

Hadi birlikte nefes alalım.

[Özgür derin nefes alır]

[Elif titrek sesle] Özgür!

Özgür, Özgür!

[Elif ağlar]

Bir şey olduğunda...

Bir şey olduğunda beni çağıracaksın, tamam mı?

Bir şey olduğunda beni yanına çağıracaksın ki ben sana sarılabileyim.

Ben seni iyileştirebileyim, tamam mı?

Aptal kız.

[Elif ağlar]

Tamam. Ben yanındayım, tamam mı? Tamam.

Aferin sana, aferin sana.

Tamam bebeğim. Tamam bebeğim.

[duygusal müzik başlar]

[duygusal müzik devam eder]

-Ne oluyor Özgür? -Sürpriz oluyor. Duralım mı biraz?

-Yok, yok iyiyim. -Bırakıyorum, açma gözlerini.

-Tamam. -Bıraktım.

-Tamam. -Bıraktım.

Açma, açma.

Aç.

Ama benim doğum günüme daha çok var.

Olsun, bence artık senin doğum günün bugün.

Bunların hepsini sen mi yaptın?

Tabii ki ben yaptım. Ben hamarat bir ev hanımıyım.

-Pasta? -Ellerimle açtım.

-Ama pasta açılmaz ki. -Alırken cüzdanımı açtım.

Yandı.

-Üflüyorum. -Üfle. İyi ki doğdun.

Teşekkür ederim.

Al bakalım.

-Bu ne? -Hediyen.

Bu bir ilaç efendim. Uzak doğudan geldi.

Dağların tepelerindeki çok nadir bir bitkiden elde edildi.

Her şeyi ama her şeyi tedavi ediyor.

Dikkat edilmesi gereken önemli bir nokta var, o da...

...her gün sadece bir tane alıyoruz. Tamam mı?

-Tamam. -Her gün sadece bir tane.

Aşırı doz tehlikeli.

[Elif güler]

Ben bir içeriye geçebilir miyim?

[fonda duygusal müzik]

[Özgür dış ses] Seni bulduğumda kendimi de buldum.

[Elif ağlar]

[Özgür dış ses] Aşk, her şeyden vazgeçmekse eğer ben varım.

[Özgür dış ses] Kısa bir şiir, seni seviyorum.

Söyledim sana kötü şair olabilirim ama...

Aşırı doz tehlikeli.

[duygusal müzik devam eder]

[Elif ağlar]

[Elif] Korktum.

Hepsini okuyamadan gitmekten korktum.

[duygusal müzik devam eder]

[yavaş müzik girer]

[müzik hızlanır]

[Elif dış ses] Hep soruyorum kendime. Büyüdüm ama hâlâ cevaplayamıyorum.

Bizi istemiyorlarsa neden dünyaya geldik?

Bizi hem dünyaya getirip, hem de bırakıyorlarsa neden varız?

Dün ölümü sordu çocuklar bana. "Ölüm terk etmek sayılır mı?" dediler.

Bütün terk etmeler isteyerek, karar vererek olmaz dedim.

Ölüm istemeyerek yapılan bir gitme çeşidi.

Babam mesela. İstemeyerek gitti.

Peki soruyorum kendime.

Babam gitti diye annem neden beni istemedi?

Her şey değişsin istiyorum. Bütün gidenler gelsin.

[bebek ağlama sesi]

[seyirci alkışlar]

[Elif] Seviyor, sevmiyor.

Seviyor, sevmiyor.

Seviyor.

[fısıldar] Özgür, ne işin var senin burada?

[fısıldar] Başka bir adamın ellerini tutmasına izin veremem.

Beni hatırlamadın mı?

Yo, tabii ki de hatırlamadım. Siz kimsiniz?

Evlen benimle.

[çocuklar hep birlikte güler]

Neler söylüyorsunuz siz?

[Elif kısık sesle] Orası sonra, sonra söyleyeceksin.

Vazgeçtim, henüz evlenme.

[çocuklar hep birlikte güler]

Önce beni hatırla.

Ahmet ben.

Ahmet mi? Hangi Ahmet?

Birbirimize ayrılmayacağımıza dair söz vermiştik Elif.

Ama ben Elif değilim ki. Benim adım Seda. Seda.

Biliyorum, seni denemek için yaptım.

[çocuklar hep birlikte güler]

Ne kadar da değişmişsin Ahmet.

Seda, evlen benimle.

Tamam.

[seyirci alkışlar]

[hareketli müzik başlar]

[seyirci alkış tutar]

[uzaktan alkışlar]

Çok güzel.

[kız çocuk] Gitmeni istemiyorum.

[erkek çocuk] Döneceğim.

-Ne zaman? -On gün sonra.

-On gün kaç saat eder? -Yüz.

-Söz mü? -Söz.

-İyi misin? -Çok.

Seni bekleyeceğim.

[hüzünlü müzik girer]

[İngilizce konuşur] Don't panic, okay? Put the mask on. We have to go.

-Kaç dakikanız var? -Son beş dakika hocam.

[Emma] Hızlan.

[romantik müzik başlar, piyano]

[rüzgâr sesi]

[romantik müzik devam, keman, piyano]

-Küçükken seni bir çocuk öptü mü? -Öptü.

-Öperken kapattın mı gözlerini? -Kapattım.

İşte o küçük çocuk bendim.

Ben de kapattım gözlerimi.

Kapattığım anda seni özledim.

[müzik yükselir]

[müzik yavaşlar]

[nefes alıp, verme sesleri]

[kısık sesle] Toplanan parayı...

...yarın bankaya koymayı unutma, tamam mı?

Unutmam, merak etme.

Büyüdüm ben artık.

Biliyorum.

Keşke kapıdan daha erken girebilseydim.

Geç kaldım.

Aptal.

Sen bana sadece mutluluk getirdin.

Uykum geldi.

İzin ver, iki dakika uyuyayım.

Özgür.

Efendim.

Kısa bir şiir.

Seni seviyorum.

[Özgür ağlar]

[Özgür ağlar]

İki dakika çok uzadı sevgilim.

[Özgür Akkuş “Ölünce Sevemezsem Seni“ çalar]

♪ Toprağından dönsün yüzüm ♪

♪ Ölünce sevemezsem seni ♪

♪ Kan ağlasın iki gözüm ♪

♪ Ölünce sevemezsem seni ♪

♪ Ölünce sevemezsem seni ♪

♪ Hak rahmetin görmeyim ♪

♪ Gonca gülün dermeyim ♪

♪ Muradıma ermeyim ♪

♪ Ölünce sevemezsem seni ♪

♪ Ölünce sevemezsem seni ♪

♪ Yaşamak yıldızlarda ♪

♪ Seninle olmak istiyorum ♪

♪ Sevişmek hüner değil ♪

♪ Yanında kalmak istiyorum ♪

♪ Yaşamak hüner değil ♪

♪ Seninle ölmek istiyorum ♪

♪ Ben bu yerde ölsem de ♪

♪ Ay yüzlüm yine elde ♪

♪ Muhtaç olayım namerde ♪

♪ Ölünce sevemezsem seni ♪

♪ Ölünce sevemezsem seni ♪

♪ Yaşamak yıldızlarda ♪

♪ Seninle olmak istiyorum ♪

♪ Sevişmek hüner değil ♪

♪ Yanında kalmak istiyorum ♪

♪ Yaşamak hüner değil ♪

♪ Seninle ölmek istiyorum ♪