Original subtitles

3 SIERPNIA 2013

Muszę...

Nie mogę się skupić.

- Cześć. - Proszę.

To wszystko?

Przykleję do stołka.

Witaj, Sarah, Zach. Dzięki, że przyszliście.

Wybacz. Dzięki, że przyszliście.

Co wy tacy niemili?

Ciężko jest być Tig.

- Cześć, Tig. - Cześć, Zach.

Dłużej nie dam rady.

- Szczęśliwej rocznicy. - Dzięki.

- Ile czasu mam być na scenie? - Ile byś chciała?

- Zero. - Idealnie.

Może być 15?

Spróbuję. Mam z pięć dobrych żartów.

Piętnaście.

- A ty ile będziesz mówić, Tig? - Pewnie 45.

Tak?

Co?

- Wiem. - Prowadzisz?

- Najpierw wejdę ja. - Dobrze.

- Potem Sarah, a potem ja. - Cudownie.

Mam cię przedstawić czy chcesz po prostu wyjść?

- Powinienem... - Louis C.K. po prostu wychodzi.

- Zrób jak on. - Jak wczoraj.

Co, jeśli występ będzie klapą?

Boże, na pewno nie.

Ze stand-upem zawsze jest ryzyko.

Ale dokładnie rok temu,

gdy czekałam, aż Ed mnie zapowie,

naprawdę nie wiedziałam,

jak wszystko pójdzie.

Dobry wieczór.

Mam raka, a wy jak się macie?

Weszłam na scenę, nie wiedząc, czy będę żyła, czy umrę.

Moje życie rozpadało się tak szybko,

że zakładałam to drugie.

NETFLIX - FILM DOKUMENTALNY

Przyjaciółka powiedziała:

„Oglądałam pogrzeb księżnej Diany.

Ale po jakimś czasie

pokazywali tylko samochód z trumną.

Znudziłam się i wyłączyłam".

Powiedziałam, że też oglądałam.

„I jak się skończyło?"

W liceum byłam tą „Z najmniejszymi szansami".

Do dziś nic się nie zmieniło.

Nie cierpiałam szkoły.

Trzy razy nie zdałam, a potem rzuciłam ją.

Jara mnie obecny stan rzeczy.

Ale zdałam egzamin GED.

Który nie dość, że nikogo nie interesował,

to jeszcze kot go zjadł.

RÓWNOWAŻNIK UKOŃCZENIA SZKOŁY ŚREDNIEJ

Siódma klasa była ostatnią, jaką skończyłam.

To moje wykształcenie.

Wykonywałam różne prace, ale byłam nieszczęśliwa i nic mi nie szło.

Gdy odkryłam stand-up,

pomyślałam: „Jestem urodzonym komikiem.

Dlaczego nikt mi tego nie powiedział?".

Ludzie mają problemy z moim imieniem,

zwłaszcza przez telefon.

Rozmawiałam z kimś i mieliśmy już kończyć.

Powiedział: „Słuchaj,

źle się czuję, mówiąc tak do ciebie,

ale do zobaczenia wieczorem, Pig".

Odpowiadam mu: „Szczerze mówiąc,

ja też się źle czuję, gdy mówisz do mnie Pig".

Gdy zaczynasz, jesteś nikim

i nie zarabiasz pieniędzy.

Spałam w samochodzie między występami.

Nigdy nie byłam szczęśliwsza i bardziej spełniona.

Lubię w czasie występów,

gdy komicy wyjmują mikrofon,

a potem odstawiają statyw.

Niektórzy odstawiają go jeszcze dalej.

„Dokąd ja zmierzam?

Gdzie go postawić?

Muszę go usunąć z drogi".

Pracujesz tu?

Potrzymasz?

Gdy występ jest udany,

to najwspanialsze uczucie na świecie.

Dużo się dzieje.

Na sali każdy się rozumie.

Oni mnie, ja ich. Rozumieją osobę obok.

Każdy się rozumie.

Mój kolejny gość to komik i gospodyni podcastu Professor Blastoff.

Możecie zobaczyć ją co miesiąc w teatrze Largo w LA.

Zadebiutowała albumem Good One.

Powitajcie przezabawną Tig Notaro.

Jak leci?

To dobrze.

Mieszkam w Los Angeles.

Szłam raz chodnikiem przez osiedle

i minęłam pewnego gościa.

W momencie gdy się mijaliśmy,

dokładnie wtedy, powiedział:

„Ale małe cycuszki.

Myślałem, że jesteś facetem".

Ja na to: „Spoko.

Skoro tak myślisz.

Spoko, że to mówisz

do siebie".

Ale to zdanie musiało przejść przez kilka warstw w jego umyśle

i przez listę kontrolną.

Ale mimo to postanowił,

że musi to powiedzieć.

Moja kariera zawsze stabilnie się rozwijała.

Na początku roku 2012 byłam zajęta jak nigdy.

Jeździłam po całym kraju,

prowadziłam cotygodniowy podcast Professor Blastoff.

Dawałam regularne występy w Largo.

Zagrałam w pilocie i starałam się zrobić coś bardzo ekscytującego.

Chciałam zajść w ciążę.

Pracowałam więcej w mieście niż poza nim, a to...

podstawowy warunek, by założyć rodzinę.

Trzeba być w domu.

Po raz pierwszy zaczęło to być możliwe.

- Dźwięk. - Kamera A.

Od wejścia Tig.

Akcja!

Widzieliście mojego gniotka?

Boże!

Kręciliśmy film Własnym głosem

i źle się poczułam.

Kamera A.

Wiedziałam, że jest chora, ale zdawała się czuć dobrze.

AKTORKA, WŁASNYM GŁOSEM

Żartowała i była zabawna.

„Co?"

Nie wyglądało to poważnie.

Powiedz więcej.

Kamera.

W pewnym momencie kładłam się między nagrywaniem,

żeby odpocząć.

Potem straciłam przytomność.

Boże, nie wierzę, że jesteś w szpitalu.

Tig? Boże, co się stało?

MAMA I RIC

Cześć, Tig. Tu mama.

Mam nadzieje, że czujesz się lepiej. Zadzwoń, ucieszę się.

Czułam wielki ból.

Stan zapalny zmienił moje narządy nie do poznania.

Lekarz nie wiedział, co mi jest.

Była bardzo chora.

Gdy ktoś nie narzeka, a widać ból na ich twarzy...

KOMIK/PRZYJACIEL

...to naprawdę przerażające.

Po tygodniu było bez zmian.

Myślałem, że to koniec.

DATA BADANIA - 12.03.2012

BÓL BRZUCHA

Lekarz powiedział...

POTRZEBA DALSZYCH BADAŃ

...że zbadają mnie pod kątem C. diff

z nadzieją, że to nie to.

Ale to było to.

C. DIFF, CZYLI RZEKOMOBŁONIASTE ZAPALENIE JELIT

C. diff to bakteria, która opanowuje cały układ trawienny...

POWAŻNE KOMPLIKACJE

...i zjada go.

ZAGRAŻA ŻYCIU.

Nie mogłam jeść. Schudłam ponad 10 kilogramów.

Byłam szkieletem.

Gdy usiadła na krześle, to był wielki moment.

Kochanie, kto sam usiadł na krześle?

- Ja. - To prawda.

Cieszyliśmy się,

że podniosła się i usiadła na krześle.

Wyszłam ze szpitala na tydzień przed 41. urodzinami.

Cieszyłam się, że wychodzę.

Ale wciąż czułam ból. Byłam bardzo słaba.

Gdy zdiagnozowano u mnie C. diff...

Wtedy to była najgorsza wiadomość w moim życiu.

Nie wiedziałam, co mnie czeka.

24 MARCA 2012

TYDZIEŃ PÓŹNIEJ

MAMA I RIC

Wybieramy się z Rikiem do Kalifornii.

- Sto lat. - Chcemy cię odwiedzić.

Kocham cię.

Kilka dni po moich urodzinach

zadzwonił telefon, widziałam, że to rodzice.

Nie odebrałam i wiadomość trafiła na pocztę.

Myślałam, że mama chce złożyć mi jeszcze raz życzenia.

MAMA I RIC

Cześć, Tig. Niestety mam okropne wieści.

Twoja mama upadła zeszłego wieczoru

i wygląda na to, że nie przeżyje.

Oddzwoń, proszę.

Moja mama razem z ojczymem oglądali Jimmy'ego Kimmela.

Potem wstała i upadła, uderzając się w głowę.

Ojczym zbadał jej głowę. Mama rozmawiała, wszystko było w porządku.

On poszedł spać, ona się nie położyła.

Rankiem

Ric zobaczył, że z nosa i ust cieknie jej krew.

Nie odzyskała przytomności.

Razem z bratem i Rikiem pojechaliśmy pożegnać się do szpitala.

Żyła 12 godzin po odłączeniu systemu podtrzymywania życia.

To było naprawdę potworne.

Brat i ojczym pojechali do domu.

Zostałam tam sama.

Stwierdzili brak aktywności mózgu i wierzyłam w to,

ale wmówiłam sobie,

że wiedziała, że tam jestem.

Po prostu...

bardzo chciałam...

by wiedziała, że tam jestem.

I że nie odejdę.

HOUSTON, TEKSAS

Po pogrzebie nie czułam się na siłach, by wrócić do Los Angeles,

więc zostałam w Teksasie.

W tym domu upadła.

Smutno mi i dociera do mnie,

że mamy nie ma w domu.

Że nie żyje.

Jestem tutaj.

Nie zawsze dogadywałyśmy się z mamą,

ale bardzo się kochałyśmy.

Była przekomiczna,

niedorzeczna, szalona i spontaniczna.

Nie przejmowała się, co mówią o niej inni.

Potrafiła odnaleźć się w nieprzyjemnych sytuacjach.

Moje poczucie humoru wiąże się z jej wrażliwością.

Uwielbiała kawały.

Gdy znajomi przyszli do mnie na obiad, powiedziała:

„Tig, farbuję ziemniaki na niebiesko. Tylko im nie mów".

Ja na to: „Dobra".

Udawaliśmy, że puree z ziemniaków jest niebieskie.

Miała ogromną wewnętrzną siłę.

Gdy miałam problemy z innymi dziećmi,

mówiła, żeby im powiedzieć: „Idźcie do diabła".

Dała mi pewność siebie, dzięki której nie wątpię we własne siły.

Rodzic powinien rozumieć swoje dziecko.

OJCZYM TIG

A ja nigdy nie rozumiałem Tig.

Miałem pewne wzorce co do zachowań,

a Tig się do nich nie stosowała.

Mama rozumiała mnie jak nikt inny.

Gdy ją straciłam,

zabrakło osoby, która rozumiała mnie najlepiej na świecie.

Wizyta w domu mamy po jej śmierci mnie przybiła.

I wciąż byłam bardzo chora.

Jakbym widziała tunel i światło na jego końcu.

A potem ktoś dostawił kolejny.

- Trzymaj się. Kocham cię. - Ja ciebie też.

Potrzebowałam pozytywnego zdarzenia.

Mieliśmy zaplanowany występ,

w ramach odcinka This American Life.

Miał odbyć się na scenie w Nowym Jorku

i być transmitowany do kin w całym kraju.

GOSPODARZ, THIS AMERICAN LIFE

Tig była jedną z artystek.

Planowaliśmy ten występ z Irą od dziewięciu miesięcy.

Uprzedzałam go, że byłam chora. Mówił,

żebym się nie przemęczała, że możemy to zrobić później.

Odpowiedziałam mu: „Nie rozumiesz.

Jeśli pojadę do Nowego Jorku i wystąpię w This American Life,

wreszcie poczuję, że stanęłam na nogi".

Oto Tig Notaro.

Poszłam na imprezę z koleżanką Pam.

Właśnie wychodziłyśmy, gdy zapytała mnie:

„Wiesz, kto stał przy drzwiach?".

Powiedziałam, że nie.

„To była Taylor Dayne".

Wiecie, kto to jest? Nie?

Piosenkarka pop na przełomie lat 80. i 90.

Śpiewała „Love Will Lead You Back".

W każdym razie, uwielbiam ją,

i to bez ironii.

Podeszłam do niej ze słowami:

„Przepraszam, że przeszkadzam,

ale muszę powiedzieć, że uwielbiam pani głos".

Odwróciła się i powiedziała: „Ta, już się tym nie zajmuję".

Tig potrafi przybrać pokerową twarz, jest wyjątkową artystką.

Nigdzie się nie spieszy.

Ma tak niewiarygodną pewność siebie,

że robi pauzy, wstrzymuje się.

Minęło dziewięć miesięcy.

Byłam w restauracji z tą samą koleżanką.

Przy stoliku obok siedziało 10 osób.

Nie zgadniecie, kto był wśród nich.

Jakieś pomysły?

- Słucham? - Taylor Dayne.

Zgadza się.

To była Taylor Dayne.

Tig powaliła wszystkich.

Gdy skończyła, zapytałem:

„Masz tego więcej? Uwielbiają cię.

Miliony słuchaczy w radiu

chcą usłyszeć cię ponownie".

Zaproponował, żeby tematem występu były moje życiowe tragedie.

Powiedział, że muszę to zrobić na scenie.

Na początku jasno powiedziała, że nie jest zainteresowana.

Po części poczułam się urażona tym,

że widział w tym coś zabawnego.

Nie miała pomysłu na występ,

uważała, że nie ma w tym nic śmiesznego ani ciekawego.

Na pewno wiedział, że się nie zgodzę.

„Moja mama umarła, nie mogę jeść i powoli opadam z sił.

Wiecie, panie, o czym mówię".

Gdzie tu coś śmiesznego? Nie rozumiałam tego.

24 LIPCA 2012

DWA MIESIĄCE PÓŹNIEJ

Potem znalazłam guza.

Lekarka powiedziała,

że zobaczyli guza

i znaleźli też drugiego.

Odpowiedziałam: „Chwileczkę. Chcecie powiedzieć, że mam raka?".

ZMIANA 1

ZMIANA 2

Powiedziała, że jest to prawdopodobne.

Natychmiast miałam w głowie:

„Chwileczkę, moja mama właśnie umarła.

Jak to się mogło stać? Tyle już przeszłam".

Chciałam im pokazać dowody.

„Spójrzcie, tyle przeszłam,

nie mogę mieć raka".

Usiadłam na chodniku i zaczęłam płakać.

DASZ JUTRO WYSTĘP?

Dostałam SMS-a od szefa Largo, Flanagana.

Pytał, czy dam występ.

Tak bardzo kocham stand-up,

że chciałam zrobić to jeszcze raz.

TAK

Może zabrzmię jak szalona,

ale jak tylko powiedzieli, że mam raka,

wszystko zaczęło być dla mnie zabawne.

Wszystko stało się przekomiczne.

Po tym wszystkim mam raka?

Zaczęłam pisać.

To było bardzo ryzykowne,

ponieważ ten występ mógł być moim ostatnim.

Okazałby się klapą,

a potem bym umarła.

NAGRYWANIE

MÓWI ED HELMS KOMIK, TIG HAS FRIENDS

Jestem podekscytowany i zaszczycony, że mogę zaprosić na scenę

Tig Notaro.

3 SIERPNIA 2012

Largo zabrania robienia zdjęć i filmów. Powstał jednak zapis audio.

Dobry wieczór.

Mam raka. Jak się macie?

Dobrze się bawicie?

Zdiagnozowano u mnie raka.

Ludzie śmiali się i wpatrywali, myśląc, że to dziwny początek występu.

Ktoś na widowni ciągle robi: „Oooochhhh..."

„Ooochhh, ona chyba naprawdę ma raka".

Nie szkodzi.

Nie szkodzi.

Wszystko będzie dobrze.

(Albo i nie).

Tylko mówię,

że u was wszystko będzie dobrze.

Gdy zaczęli rozumieć, że to prawda,

niektórzy zaczęli płakać.

To był wzruszający moment,

bo docierało do mnie, że to się dzieje naprawdę.

To było tak.

Tydzień byłam w szpitalu z powodu C. diff.

Wyszłam. Tydzień później umarła mama.

Później...

Wiem, to komiczne. Potem przeżyłam...

Przeżyłam rozstanie.

Po tym wszystkim.

Ciężkie czasy. Nie ma co zostawać.

Trzeba uciekać, zanim nadejdzie rak.

Rzadko się zdarza...

KOMIK, TIG HAS FRIENDS

Może ze trzy razy

zdarzyło mi się, że komik przede mną był tak dobry,

że przestałem być następny w kolejce, a zacząłem być widzem.

Wysłałem SMS-a do dziewczyny...

KOMIK, TIG HAS FRIENDS

...oglądając występ.

„Tig dokonuje historycznej rzeczy".

Po pogrzebie

szpital wysłał mojej mamie

ankietę,

by dowiedzieć się,

jak ocenia swój pobyt w szpitalu.

Mmmmm... Nie...

Nie za dobrze!

Stałem za tym pianinem...

WŁAŚCICIEL LARGO

...Tig stała tam, Louis za kotarą.

Patrzę na Louisa, a on płacze.

Ja też płaczę i się śmiejemy.

Widziałem też reakcję widowni.

Wstawali, bili brawo,

potem siadali.

Mówiła: „Nie bądźcie smutni".

Ludzie nie wiedzieli...

Ale każdemu się podobało.

Co, jeśli przerzuciłabym się teraz

na głupie żarty?

„Nie, chcę więcej smutnych wieści".

Podoba nam się to!

Gdzie jesteście?

- Tutaj. - Tutaj.

Tutaj.

Niesamowity występ.

Pamiętam, że odwróciłam się i prawie popłakałam,

gdy mężczyzna krzyknął, bym nie przestawała.

Dostałam owację na stojąco,

ale nie miałam pojęcia, że ten występ zmieni moje życie.

Przez 27 lat bycia komikiem

widziałem zaledwie kilka mistrzowskich występów.

W tym występ Tig Notaro.

Widziałem Tig Notaro...

Poczułem się jak amator.

To było genialne!

Tig Notaro powaliła mnie w Largo.

Jeden z najlepszych występów, jakie widziałem.

Odważny i odkrywczy występ Tig Notaro w Largo

Następnego dnia

dostałam setki maili.

Moja poczta głosowa była pełna, SMS-om nie było końca.

Zastanawiałam się, co się stało.

Rozeszło się w nocy po Internecie.

Nie rozumiałam. Co takiego się rozeszło?

Nie było nagrania, niczego.

Rozprzestrzeniła się sama informacja o występie.

Gazety chciały ze mną rozmawiać.

Louis C.K. uważał, że każdy powinien usłyszeć ten występ.

Że powinnam go wydać na płycie.

Dostawałam oferty napisania książki.

Zastanawiałam się, czy zostało mi wystarczająco czasu, by napisać książkę.

KOMIK TIG NOTARO MA RAKA I ZROBIŁA O TYM SHOW

Chwilami czułam się wspaniale i wierzyłam, że mogę z tym wygrać.

W innej chwili leżałam w łóżku lub pozycji embrionalnej,

wpatrując się w sufit i myśląc:

„Co się dzieje? Umieram, chcę do mamy".

Brutalnie docierało do mnie,

że zostałam zupełnie sama.

Miesiąc po występie w Largo Tig przeszła podwójną mastektomię.

Dalej, Todd!

- Kto da występ? - Todd!

Ten z programu Conana.

Zaczynaj.

Jestem osłabiona przez raka.

Dalej, Todd.

Biedny Todd.

Sarah, ty daj występ.

No dobrze!

Czy to zabawne?

Jeśli powiem: „Mogę cię o coś spytać?

Bądź szczera".

Odpowiada: „Oczywiście".

„Puszczasz bąka?"

Mam nadzieję, że to zabawne.

Tak myślę.

Trzeba chwilę pomyśleć.

Jest dla myślicieli.

I pierdzicieli.

Tig, jesteś w formie.

- Sarah? - Przeglądam żarty.

Prawda, że mój tekst był zabawny?

Pierdziciel?

Powiedziałaś „dla myślicieli", a ja „dla pierdzicieli".

Tak, to było zabawne, wybacz.

Myślałam o sobie i swoich żartach.

Ten występ jest niezręczny.

Po operacji obudziłam się i lekarz powiedział,

że wycieli wszystko, nic mi nie będzie. Nie przeniósł się.

Pomyślałam:

„Boże,

czyli to koniec?".

Jakie masz rokowania?

- Miałam... - Miałaś operację.

Tak, podwójną mastektomię.

Twoim lekarzem jest Fonzie?

Wycięli nowotwór i nie przeniósł się.

Mam świetne rokowania.

Dawno nikt nie usłyszał tu tak dobrych wieści.

WYSŁUCHAJ LEGENDARNEGO WYSTĘPU TIG NOTARO

LEGENDARNY WYSTĘP TIG NOTARO JUŻ DOSTĘPNY

Gdy wyszedł album, dostawałam non stop maile od Louisa.

To było szaleństwo.

5 000, 10 000, 25...

Liczba rosła i rosła. Myślałam sobie:

„To jakieś wariactwo".

HISTORYCZNY MOMENT W STAND-UPIE

PIĘĆ PYTAŃ DO TIG NOTARO

LEGENDARNA TIG NOTARO

Wykryto u ciebie raka piersi.

Zdiagnozowano u ciebie raka.

Odniosłaś wielki sukces po tym występie w Largo.

Miałaś śmiertelną infekcję jelit, zmarła twoja mama,

potem wykryto u ciebie raka.

- Proszę bardzo. - Super.

To jest Live.

Dobrze to wymawiam?

Fajnie, że ludzie będą mówić

TIG NOTARO O NOWYM ALBUMIE

Tig Notaro Na Żywo.

Będę musiała im zwracać uwagę: „Tak, ciągle żywa".

Też miałam raka piersi i podwójną mastektomię.

Nowotwór to zdecydowanie poważna sprawa.

Tak samo utrata piersi.

To wszystko jest do kitu.

Ale miło usłyszeć, jak ktoś z tego żartuje.

Moja mama miała raka.

Chcę ci podziękować, że dałaś przykład,

jak podchodzić do życia realistycznie.

- Jak się czujesz? Dobrze? - Boję się.

Jednak mało czarująca prawda jest taka, że pod bluzką

mam blizny i nie mam piersi.

A moja mama pewnie szła do łazienki.

I nie żyje.

TIG NOTARO SPRZEDAJE 75 000 PŁYT LIVE

Recenzje były niesamowite, ludzie świetni.

Ale popularność mnie stresowała.

Znów...

Udzielanie kilku wywiadów dziennie

i odpowiadanie na pytanie:

„Jak wyglądają twoje występy?

Czy uważasz się za innego komika? Jaki masz materiał? Kim jesteś?".

To duże ciśnienie. „Sama nie wiem".

Cześć. Jestem Tig Notaro.

Miałam raka,

a teraz ludzie często robią mi zdjęcia.

Nawet gdy moje blizny się zagoiły i wkroczyłam w okres remisji,

nie nadążałam za tym, co się działo.

Jak to wygląda, gdy komik wydaje taki album?

Wyjeżdżasz w trasę?

Zwykle...

Bo nie powtórzysz przecież występu.

Nie.

Wyjeżdżasz chociaż w małą trasę, by promować album?

Zwykle tak by było.

Ale teraz przechodzę dziwny okres

i mogę tylko wyjść na scenę i powiedzieć: „Mam raka".

Masz rację.

Próbuję pracować nad nowym materiałem i wyjechać znów w trasę.

Jasne.

Jestem w nietypowej sytuacji.

Nie mogę wydać kolejnego albumu.

Zaczęłam czuć się niepewnie.

Jako komik

nie wiedziałam, co mówię.

Mój album był na szczytach list,

ale moja pewność siebie była niższa niż kiedykolwiek.

Musiałam znaleźć to,

czego mi brakowało.

Lecz nie wiedziałam nawet, gdzie zacząć.

W tym wszystkim jedno jest fajne.

Można być spokojnym,

że Bóg nie ześle na ciebie więcej, niż jesteś w stanie wytrzymać.

Wyobrażam sobie Boga, jak mówi:

„Wiecie co?

Myślę, że wytrzyma jeszcze trochę".

A potem anioły robią krok do tyłu i mówią:

„Boże, co robisz?

Oszalałeś!".

WITAMY W PASS CHRISTIAN DARZE NATURY DLA WYBRZEŻA ZATOKI

Pass Christian uważam za moje miasto rodzinne.

Stąd pochodzi moja rodzina

i tu spędzałam wakacje.

Dlatego razem z bratem

uznajemy je za nasze miasto rodzinne.

Moja mama stąd pochodzi.

Mogę przyzwyczaić się do swojego zmienionego ciała,

do innej diety.

To jest w porządku.

Ale utrata mamy nie jest.

Czułam się bardzo samotna.

Na następnej ulicy mieszka mój kuzyn.

- Załóż kapelusz. - Na Tig.

Tig, załóż kapelusz.

No dalej.

Jak się czujesz? Nie masz już raka?

Z tego, co wiemy.

Niedługo zaczynam leczenie.

Nowotwór jest żywiony przez hormony,

więc trzeba je zablokować na pięć lat.

Głos obniży ci się jeszcze bardziej?

- Być może? - Jak to „jeszcze bardziej"?

Możliwe.

Możliwe.

- Jak to „bardziej"? - Właśnie tak.

Wyglądasz jak Tom Cruise w Top Gun.

Prawda?

Serio.

Nie wierzę, że sprowadziłaś na świat kolejnego człowieka.

Jest wspaniały.

Spójrz na te nóżki.

Rodzina zawsze była dla mnie ważna.

Zawsze chciałam mieć dziecko i rodzinę.

Zanim zachorowałam,

byłam o krok od starania się o dziecko.

To twoja ręka z buźkami.

Świetnie. Dzięki.

Faktycznie wygląda jak...

Ładne.

- Dziękuję. - Nie ma za co.

Gdy umarła moja mama,

już nie chciałam mieć dzieci,

bo moja mama nie mogła ich poznać.

Straciło to sens.

Potem rozmawiałam z przyjaciółką z dzieciństwa.

Powiedziała:

„To, że możesz opowiedzieć dzieciom o swojej mamie,

albo to, że zobaczysz mamę w swoich dzieciach,

to wystarczające powody, by je mieć".

Gdy mówię, że chcę dzieci,

ludzie odpowiadają, że zmienią całkowicie moje życie.

Ja na to:

„Tak, wiem. Przecież dużo o tym myślałam.

Myślałam, że będę mogła spać do późna, a wieczorami dawać występy.

Trzeba się nimi opiekować? Karmić je?

Czego potrzebują?".

Wiem, że życie się zmieni.

Tego właśnie pragnę.

Z powodu raka nie mogę mieć własnego dziecka.

Potrzebuję matki zastępczej,

by w ogóle myśleć o dziecku.

Ale żeby pobrać jajeczka,

muszę przyjmować hormony.

Myślą, że go wycieli,

ale mogą być we mnie rakotwórcze komórki.

Jeśli tak i jeśli przyjmę hormony,

wszystko może rozwinąć się od nowa.

SZPITAL

GABINET ONKOLOG TIG

POKÓJ 1

Chciałabym powoli myśleć o dziecku.

Żeby pobrać jajeczka,

muszę przyjmować hormony.

Nawet po mastektomii

istnieje ryzyko raka piersi.

Gdy przeniesie się poza piersi,

jest uznawany za nieuleczalny.

Radzę jeszcze raz dobrze się zastanowić.

W życiu bywa różnie, nie zawsze dostajemy, co chcemy.

No tak.

Nie wiedziałam tego.

Mówiono mi, że rak może wrócić,

rzucić się na krew, kości, płuca,

ale nikt nie mówił, że będzie wtedy nieuleczalny.

Pierwszy raz o tym słyszę.

Wcale nie jest tak:

„Wizyta się udała. Czuję się dobrze.

Miejmy tylko nadzieję, że rak nie wróci".

Nie wiem, co robić.

Nie umiem podjąć decyzji.

Nie piszę materiału na komputerze.

Piszę na kartce słowo,

potem wychodzę na scenę i całość rozwijam.

Czułam, że zaczynam od nowa jako zupełnie nowy komik.

Znacie „Rapper's Delight"?

To klasyk. Słuchałem go ostatnio.

Nie wiem, czy wiecie, że ma 15 minut.

Cholera, ale dużo.

To mój pierwszy występ

od sześciu miesięcy, od występu w Largo.

To długa przerwa, jeśli chodzi o bycie na scenie.

Jeśli chcesz 20 minut, proszę bardzo.

Jeśli 30, nie ma to znaczenia.

A jak się wystraszę i ucieknę?

Chcesz dwie minuty? Nie ma sprawy.

A jedna? Może już teraz sobie pójdę?

Jeszcze nie.

Wrócę tam i...

Zapowiem cię.

- Dzięki, Tig. - Dzięki.

Denerwowałam się, bo w moim życiu od dawna nie było nic zabawnego ani dobrego.

Nie czułam w sobie komizmu.

Ale wiedziałam, że muszę to zrobić.

Którędy mam wejść na scenę?

Drzwi po lewej.

Tylko te drzwi

i jestem na scenie?

To łatwe.

Powitajcie Tig Notaro.

No dobrze.

Rany,

nie wiem, co powiedzieć.

Miałam raka.

To prawda.

Przez lata żartowałam, że jestem płaska jak deska.

I zachorowałam na raka piersi.

Zastanawiam się, czy one słyszały

te wszystkie żarty.

„Wiecie co? Ona nas nie docenia.

Słyszycie to? Znowu to robi.

Jesteśmy w Kansas City, a ona z nas żartuje.

Jeździmy po całym kraju, a ona jest dla nas taka niedobra.

Wiecie co?

Uciekajmy stąd".

Musiałam pójść na żywioł i...

Było mi tak niezręcznie, gdy jechałam do klubu

i chciałam wyjść na scenę.

Po promocji mojego albumu

zapowiadali mnie słowami:

„O rany, mamy dziś dla was coś wyjątkowego".

Ja na to: „Nie, ja nie mam materiału!".

„Jedna z najlepszych stand-uperek".

Nie, nie mam...

Próbuję tylko znów wejść na scenę

i potrzymać mikrofon.

Rany.

Panie i panowie, powitajcie ponownie Tig Notaro.

Strasznie się denerwuję.

Myślę, że chyba

już skończę.

Dziękuję wam, byliście wspaniali.

Chodziłam sobie po Nowym Jorku.

Dojdę do tego w swoim czasie.

To jest mój własny czas. Mój czas.

Ale mi świetnie idzie.

Chcę naprawić sytuację.

Zdaje mi się, że bawi was temat raka.

Mam jedynie skrawek materiału.

Pojawiam się tylko i improwizuję.

To żenujące.

Od lat nie miałam takich problemów na scenie.

W efekcie zostałam zmotywowana,

bo wiem, że jestem obecnie fatalna.

Kiepska w tym, co robię, więc muszę nad tym popracować.

Kolejny występ Tig w Largo odbędzie się

w rocznicę występu z Live.

Za pięć miesięcy.

CENTRUM ZDROWIA REPRODUKCYJNEGO I GINEKOLOGII

ENDOKRYNOLOGIA REPRODUKCJI I NIEPŁODNOŚCI

Pomimo ostrzeżenia onkolożki Tig decyduje się wziąć hormony przez cykl

z nadzieją, że surogatka urodzi dziecko z jej jajeczek.

Ryzyko infekcji, krwotoku, skutków ubocznych leków,

powikłań znieczulenia, zapalenia naczyń.

Podpis na dole.

Uszkodzenie innych narządów, reakcja neurologiczna, inne ryzyka.

Dziwnie się czuję, gdy to czytam.

To wszystko możliwe, nawet śmierć.

PRZYJACIÓŁKA/REŻYSER

A my mówimy: „Spoko".

Nie ma problemu.

Byleby to zrobić.

No dobra.

Chcę, by mnie skremowano.

Szykuj testament.

Przestań. Nie ma tam tego.

- Będzie bolało? - Nie bardzo.

Weszło.

Miałabym się wycofać?

Żałowałabym do końca życia.

Pozostaje żyć i żałować albo umrzeć.

Co wybiorę? Śmierć.

Świetny początek dnia.

Dawaj.

Mam włożyć szybko?

Nie musi być szybko.

- Jak głęboko? - Do końca.

Boże, to straszne.

Chyba nie dam rady.

Do końca. I proszę.

Naciskaj.

Całe lekarstwo.

Przeszłam przez emocjonalny okres.

Byłam w pokoju hotelowym w Saint Paul...

I zdarzyło się coś super zabawnego, a jednocześnie smutnego.

Byłam sama w pokoju

i wstrzykiwałam sobie w brzuch leki na płodność.

Głos w mojej głowie mówił: „Wiesz, że będziesz sama, gdy..."

Byłam sama w Saint Paul,

wstrzykując sobie lek, z nadzieją na dziecko.

Chcąc mieć rodzinę,

ale przez działanie hormonów

chciałam rzucić się z okna.

Zabawne błędne koło.

„Co, jeśli zabiję się, próbując mieć dziecko?"

Świetnie pani idzie.

Czyli...

Przyjmowała pani zastrzyki przez osiem dni.

LECZENIE NIEPŁODNOŚCI

Pęcherzyki powinny mieć 16-20 mm.

Pani ma 20, 20, 19, 17, 17, 17, 19, 19, 19.

Tyle...

ma trzydziestokilkuletnia osoba.

Trzydziesto- ile?

Chce pani wiedzieć dokładnie?

35 lub mniej.

- To naprawdę dobrze. - Świetnie.

Albo nie jest pani pewna co do daty urodzenia,

albo jajniki jej nie znają.

W środę zrobimy zabieg.

Rankiem potrzebujemy spermy i to wszystko.

Powiemy, ile jajeczek zostało zapłodnionych,

a dzień później, ile się podzieliło.

Potem zdecydujemy, ile zamrozimy

w dniu trzecim lub piątym.

- Hej. - Jak się masz?

Wybrałam na dawcę spermy mojego przyjaciela Parisa.

W dzieciństwie podkochiwałam się nim.

Mama zawsze chciała, żebyśmy byli razem.

TOALETA

Ale potem zapraszałam same koleżanki.

Zabawne.

Tego zawsze chciała mama.

Dziękuję.

To twoja sperma?

Mamy sześć idealnych jajeczek,

dziewięć dobrych i jedno słabe.

- Bardzo dobrze. - Super.

- Świetnie. - Super, prawda?

Jutro zadzwonię i powiem pani, ile zostało zapłodnionych.

Z 16 jajeczek 9 zostało zapłodnionych.

Będą zamrożone, aż Tig znajdzie surogatkę.

Zaczęłam się zastanawiać,

co się stanie.

Jak będę umawiać się na randki?

Jestem sama i bardzo chciałabym kogoś poznać,

ale to nieodpowiednia pora.

Co, gdybym poszukała w Internecie?

Wejdę na portal i...

utworzę sobie profil?

Mam raka.

Tylko poważne propozycje.

Dostaję żelazo dożylnie.

Żelazo dożylnie.

Mam bardzo niski poziom żelaza.

WOREK 1 z 1

Onkolog uważa, że przyczyną jest pobyt w szpitalu, operacja

i wszystko, przez co przeszłam.

Poznałam pewną dziewczynę

i potem...

zaczęłyśmy...

spędzać ze sobą czas.

Poznałam Stephanie na planie Własnym głosem.

W filmie jest moim obiektem westchnień.

Powinnaś obciąć włosy.

Nie podrywaj mnie, będąc niemiła. To nie działa.

- Wyskoczymy na drinka? - Dobra.

Jestem aktorką od 18 roku życia.

Przeniosłam się do Los Angeles po tym, jak zrezygnowałam z liceum.

Serio?

Miałam średnią 4,1,

a rzuciłam szkołę w ostatniej klasie na semestr przed końcem.

Pomyślałam: „Tego właśnie chcę i zamierzam to zrobić.

Wszystko inne ułoży się samo".

Spotkałam Stephanie

dopiero rok później.

Własnym głosem trafiło na Sundance.

Tig siedziała za mną na premierze

i za każdym razem, gdy pojawiała się na ekranie, mówiła:

„Miałam raka i o tym nie wiedziałam. Miałam raka".

Gdy dałam jej swój numer, powiedziałam: „Tylko nie pisz za często.

Poszłam raz na kawę z dziewczyną,

która potem zasypywała mnie SMS-ami.

Wysłała mi „słodkich snów"...

SŁODKICH SNÓW, TIG

...co wydaje się niestosowne po jednej kawie.

DOSTARCZONO PRZECZYTANO 21.15

Powiedziałam Stephanie: „Jeśli dużo piszesz, daruj sobie".

NOWA WIADOMOŚĆ

Później dostałam SMS-a...

TU STEPHANIE. SŁODKICH SNÓW.

...„słodkich snów".

Tak bardzo się śmiałam.

Zaczęłyśmy...

Ech, korek.

Pisała mi takie rzeczy.

Zwykłe codzienne sprawy.

Widziałam kobietę z psem.

Jestem zmęczona.

Potem zaczęłyśmy pisać non stop.

Jestem sama w hotelu. Rozbaw mnie.

Nie jestem komikiem. Mam wrażliwe serce.

Dobre. Masz talent.

I lodowate serce.

Wyczekiwałam jak głupia jej odpowiedzi.

Miała chyba zespół pisarzy piszących za nią.

Była zabawna.

Gdzie jesteś?

Na dnie studni, a ty?

Obok ciebie.

Nie byłam pewna, czy mnie widzisz.

Pisałyśmy non stop każdego dnia.

Stawałam się osobą, której wcześniej nie rozumiałam.

Nie umiem tego ująć luzacko, pieprzyć to.

Masz super poczucie humoru

i nie ma nikogo zabawniejszego od ciebie.

Fakt: jesteś moją najulubieńszą osobą od lat.

Stephanie okazała się być tak komiczna,

że chciałam by stała się częścią tego, czym się zajmuję.

Wiele przeszłam w zeszłym roku.

Nie chciałabym zabrzmieć zbyt poważnie,

ale zrozumiałam, że ważne jest...

żeby być obecnym i żyć pełnią życia.

Wybaczcie, to mój telefon.

Zapomniałam wyłączyć.

Przeżyłaś bardzo ciężkie doświadczenie.

Tak.

I nauczyło cię, że trzeba...

- Tylko... - Mieć życie i...

Trzeba kochać ludzi, którzy nas otaczają,

cieszyć się życiem i być...

Przepraszam.

Być obecnym.

Przepraszam. Przyjaciółka wysyła mi komiczne zdjęcia kotów.

Przeszłaś coś okropnego.

Myślałaś, że twoje życie jest zagrożone.

Było zagrożone.

Masz coś przeciwko, jeśli...

Wysłała taki komiczny obrazek. Mogę do niej zadzwonić?

Proszę bardzo.

Co robisz?

Nic... A ty?

Nic.

Nie planowałyśmy tego u Conana.

Powiedziała tylko,

że do mnie zadzwoni i żebym była nudna.

Usłyszałam śmiech widowni

i pomyślałam, że Tig jest najzabawniejszą osobą, jaką znam.

Ciężko powiedzieć, co czułam ja, a co ona.

Wiedziałam, że czekam, aż się odezwie.

Rozśmieszała mnie jak nikt inny,

więc w głowie zaczęła pojawiać się myśl,

czy jest dla mnie kimś więcej niż przyjaciółką.

Ukradłam kotka.

Czułam, że Tig jest mną zainteresowana,

ale powiedziałam jej, że interesuję się tylko facetami.

Sprawa była jasna

i dużo o tym rozmawiałyśmy,

a potem przechodziłyśmy na inny temat.

MAJ 2013

Przejdźmy teraz do naszego programu.

SESJA NAGRANIOWA

Michelle, porozmawiamy o ciąży.

Tak, jestem ekspertem w tej dziedzinie.

Mam 42 lata, miałam raka.

Powiedziano mi, że nie mogę zajść w ciążę przez pięć lat.

Jeśli ktoś chciałby urodzić moje dziecko,

niech się skontaktuje z Aaronem.

Telefony się urywają!

DO: AARON BURRELL TEMAT: SUROGATKA DLA TIG

Cześć, Aaron, słyszałam,

że Tig szuka surogatki

i chcieliśmy pomóc.

Jeśli tylko żartowała...

to przepraszam!

I nie jesteśmy jednymi z tych ludzi, którzy chcą na tym zarobić.

Dowód, że jest w stanie urodzić.

Maile ludzi wydawały się zupełnie normalne.

Mój asystent Aaron pisał z nimi

i wydawali się normalni.

Gdy rozmawiałam z nimi przez Skype'a: „O rany, żegnam".

To takie niezręczne.

„Cześć, urodzisz moje dziecko?"

- Cześć. - Cześć.

Nie wiem, od czego zacząć.

- To dziwna sytuacja, ale... - To prawda.

Tak jak napisałem w pierwszym mailu,

z chęcią to zrobimy,

ale chcielibyśmy wiedzieć, jak sobie to wyobrażasz

ze względu na odległość między nami.

- Jaki masz wymarzony scenariusz? - Dobrze to ujęłaś.

Sama nie wiem, jestem bardzo otwarta.

Po moim zwariowanym roku

jedną pozytywną rzeczą stało się to,

że otworzyłam się bardziej na ludzi.

Okazali mi tyle hojności, miłości i uprzejmości,

że nie jestem w stanie tego pojąć.

Rok temu nie podjęłabym się czegoś takiego.

Byłam bardzo zamknięta.

Więc...

Przyjadę na weekend,

- żeby was lepiej poznać. - Pewnie. Świetny pomysł.

Super, bardzo dziękuję. Nie mogę się doczekać.

- Dzięki. - Dobra.

Do zobaczenia w Seattle.

Boże, co ja robię?

Przyszłam do dawnej znajomej.

- Dzień dobry. - Cześć.

- Jak się masz? - Cześć!

- To Harpo. - Harpo!

Jesteś malutki i uroczy.

Dopiero się obudził, więc...

Cześć!

Jesteśmy przyjaciółmi.

Jesteś uroczy.

Wiem, muszę iść do fryzjera.

Mówiłam, że niedługo przyjedzie.

Znasz go?

Amanda rozważała wcześniej bycie surogatką

dla siostry i przyjaciółki,

lecz nie było w końcu takiej potrzeby.

Nie doszło do tego.

Skoro rozważała to wcześniej,

pomyślałem, że może się uda.

Zagramy w „Pytanie-odpowiedź?".

Pewnie.

Czy któreś z was było notowane?

- Nie. - Nie.

- A Harpo? - Jeszcze nie.

Co do ojca... Jesteście parą

czy robisz to sama?

Sama.

Ale to mój bardzo bliski przyjaciel.

Domyślam się. Żeby nie zwariować,

musisz mieć ludzi wokół siebie.

Dobrze się bawisz, Harpo.

Popsułam.

Czy spiszesz swoją wolę?

Co do losów dziecka?

Jeśli, broń Boże, coś ci się stanie,

gdy będę w ciąży,

dobrze będzie wiedzieć, jaki jest plan.

Z kim o tym rozmawiać.

Nie zrobiłam tego,

ale próbuję.

W...

rozsądny...

W tak rozsądny i wnikliwy sposób, jak się da,

znalazłszy surogatkę przez podcast.

Sami wiecie.

Ale ciekawe drzwi.

A rozumiem, tak się otwierają.

- Cześć! Cześć, Harpo. - Jak leci?

Narobił w pieluszkę.

Tak, wiem.

Harpo, było skorzystać z toalety.

Co ty sobie myślałeś?

Harpo, jak ci się podoba w LA?

Pójdę z nią,

jeśli z nim zostaniesz.

- Oczywiście. - Wszystko jest w torbie. Miłej zabawy.

To było dobre.

Pogadamy sobie.

- Miłej zabawy. - Cześć!

Jesteś tak wyluzowany, to absurdalne.

Które dziecko zostaje z obcą osobą

i zaczyna się śmiać?

Tylko Harpo.

Ciekawa technika.

Ja inaczej czytam czasopisma,

ale nie mnie osądzać.

Macica wygląda w porządku.

A w jamie macicy nie ma żadnych zmian.

Wygląda świetnie.

Cudownie.

Tylko czarna drużyna.

Stephanie traktowała mnie po koleżeńsku.

Przez sześć miesięcy spotykałyśmy się, chodziłyśmy na kolacje, kręgle.

W pewnym momencie zdałam sobie sprawę, że chcę z nią być.

Zaczęłam nie tylko coś do niej czuć,

ale widziałam w niej potencjał,

czułam, że chcę się z nią związać na poważnie.

Ciężko było mi utrzymywać koleżeńskie stosunki.

Pisałyśmy do siebie, jadałyśmy kolacje, spędzałyśmy razem czas.

Zostawałyśmy do zamknięcia lokalu.

Gadałyśmy w samochodzie do wschodu słońca.

Ale zagadką było dla mnie to, że jest kobietą...

Gdyby była facetem, sprawa byłaby jasna.

Ale w głowie...

Gdy ją widziałam, zastanawiałam się, co robię.

Nie mogłam tego rozgryźć.

Później Tig udzielała wywiadu dla Fundacji GRAMMY.

Poszłam z nią i pamiętam,

że czułam się jak na randce.

Często pytają mnie, czy przeszkadza mi...

Mówią: „Jestem twoim fanem od lat.

Nie wierzę, że dopiero z powodu raka..."

Na początku myślałam: „No właśnie!".

Ale zastanowiłam się nad tym

i to nie rak skupił na mnie uwagę,

tylko stand-up.

To właśnie robię.

Nie przeszkadza mi to, w jaki sposób osiągnęłam popularność.

Tig Notaro.

Dziękuję.

Robią to cały czas?

Tak, ze Stevie Nicks

- i podobnymi ludźmi. - Super.

Ale nie takimi jak ja.

Czułam się skrępowana, słuchając swojego albumu.

- Naprawdę? - Tak, bardzo.

Słuchałaś go tylko raz?

Fajnie jest patrzeć, jak go słuchasz.

- Serio? - Tak.

Widać było, że jestem skrępowana?

- Nie? - Nie.

Słabo mnie znasz.

Może nie mówiłaś: „Daj głośniej!".

„Głośniej, uwielbiam ten fragment!"

- „O tak, rak!" - „Za każdym razem".

„Dostaję raka za każdym razem".

Nie planowałam rozmawiać z nią o naszym związku,

ale pod koniec wieczoru, w wyniku naszego spotkania

zdałam sobie sprawę,

że chcę się z nią związać.

A jeśli do tego nie dojdzie,

muszę się oddalić.

Tego wieczoru powiedziała, że nie da dłużej rady.

Od razu odpowiedziałam: „Nie ma sprawy".

Bo w głowie miałam: „Co ja jej robię?

To nie jest fair.

Jasno powiedziała, co do mnie czuje".

Nie mogłam powiedzieć: „Może spróbujemy?

Nie wiem, czy będzie w porządku.

Może to będzie strata czasu".

Więc zakończyłyśmy znajomość.

Byłam taka smutna.

Brawa dla Tig Notaro.

Po biopsjach zrobili mi kolejną mammografię.

Zdjęłam bluzkę

i stałam przy maszynie.

Technik powiedział:

„Rany, ale ma pani płaski brzuch.

Jaka jest pani tajemnica?".

Ja na to: „Umieram".

RESTAURACJA EL CID

Mam żart o tym, jak moje piersi słyszą

żarty o „małych cycuszkach".

I myślą sobie:

„Ona nas nie docenia. Uciekajmy stąd".

To jest zabawne.

Opowiadałam to jednego wieczoru, a ludzie zareagowali...

Może miałam za mało pewności siebie.

Jeśli sprawisz, że ludzie będą się dobrze czuli,

odniesiesz sukces.

Boże, miałem pewien pomysł.

Jest głupi!

Wiem.

Nagłówek z The Onion, który mnie rozwalił.

Jak szedł?

„Mewa z rozwolnieniem ledwo zdążyła...

ledwo zdążyła na zatłoczoną plażę".

Mój Boże.

Czasami się budzę,

myślę o tym i zaczynam się śmiać.

To jest naprawdę zabawne.

Chcę napisać żart o tym, jak mózg nie może się pozbierać.

Wszystkim się udało.

Niektórzy bez problemu się pozbierają.

- Aha. - A ja nie mogę.

To zabawne.

Potem opowiem o rozwolnieniu.

A potem o...

Przez lata

żartowałam z tego, że jestem płaska.

Później wykryto u mnie obustronnego raka piersi.

Dziękuję. Dobranoc.

Rak!

Zdaje się,

że moje piersi słyszały te wszystkie żarty

i stwierdziły: „Wiecie co?

Spadajmy stąd".

Popracuję nad nowym materiałem.

Plus jest taki, że mam nowe zderzaki.

Ciężko pracuję nad godziną nowego materiału.

Pojechałam w trasę z Professor Blastoff.

PROFESSOR BLASTOFF NA ŻYWO WYPRZEDANY

Witajcie.

Pomogło mi to wrócić do występów na żywo.

Dobrze się bawiłam, nie było ciśnienia.

Start!

Spójrzcie na nią! Przez cały wieczór taka jest.

Potem wszystko nabiera prędkości.

Uwielbiam to.

Uwielbiam parsknięcia.

To ćwiczenie na nowo starych mięśni.

- To nie ja. - Kto powiedział, że to ty?

Podejdziesz tu?

Jak to „nie"?

Czuję, że tym właśnie się zajmuję,

jestem w tym dobra.

Dwie minuty!

Czułam, że coś osiągnęłam.

Ale nie wiedziałam, czy jestem gotowa na występ w rocznicę.

Powitajcie Tig Notaro!

DWA MIESIĄCE PRZED ROCZNICOWYM WYSTĘPEM

Nie rozmawiałam ze Stephanie przez wiele tygodni.

Gdy powiedziała, że to koniec,

byłam załamana.

Wtedy do mnie dotarło,

że nie potrafię bez niej pójść naprzód ze swoim życiem.

Zadzwoniła do mnie

i powiedziała, że chce przyjechać i porozmawiać.

Gdybym z tego zrezygnowała,

nie szłabym za głosem serca.

Usiadła obok na kanapie i powiedziała:

„Tęskniłam za tobą i byłam nieszczęśliwa".

Powiedziałam, że czuję coś do niej i chciałabym spróbować.

Od tamtego wieczoru jesteśmy nierozłączne.

Potem byłyśmy po prostu razem.

Z Tig jest tak, że moja miłość

jakby wylewa się ze mnie i cały czas się uśmiecham.

Chciałabym.

Na czerwonym dywanie.

Ma świetną rodzinę.

Są bardzo otwarci i gościnni.

Mówią: „Skoro Tig cię lubi, witaj w rodzinie".

- Kocham cię. - Ja ciebie też.

Byłam już w życiu zakochana i spotykałam się z wieloma osobami.

Ale jeszcze nigdy nie byłam zakochana w taki sposób.

Dostałam ostatnio dobre wieści.

Dziewięć rozmrożonych zarodków żyło.

Ale wczoraj dostałam gorsze wieści.

Tylko jeden jest zdolny do przeżycia.

Wczoraj miałam ciężki dzień,

ale...

Jestem podekscytowana i pełna nadziei.

Mamy jedną szansę.

Jestem dobrej myśli i chcę, żeby się udało.

Wiedziałam, że stara się o dziecko, gdy zaczęłyśmy być ze sobą,

ale nie chciałam zakładać, że będzie nasze.

Myślę, że ona też nie.

„Jeśli chcesz ze mną być,

zostaniesz też matką".

Nie wiedziała o tym.

A pewnego dnia było jakieś spotkanie albo telefon

i ktoś o tym wspomniał.

Zapytała:

„Chwileczkę, dlaczego mi o tym nie powiedziałaś?".

Ja na to, że nie chciałam jej przestraszyć ani zdenerwować.

A ona: „Oszalałaś?

Cieszę się i chcę brać w tym udział".

Razem ze Stephanie chcemy mieć piątkę dzieci.

To był jej pomysł. Ale jestem za.

Będzie 50 paluszków.

- Sporo do obcinania. - Sporo palców.

Możemy porozmawiać?

- Oczywiście. - Zapraszam.

Tędy.

Ten zarodek jest normalny.

Znajduje się w stadium blastocysty i wychodzi z otoczki.

Dlatego mamy tę eksplozję?

Wychodzi z otoczki, czyli jest świetnie.

Czy chce pani znać

- płeć... - Tak.

To będzie chłopczyk.

Czas go teraz umieścić.

Mogę jakoś poprosić,

żeby to zrobić jeszcze lepiej niż zwykle.

Postaramy się.

Mam w ręku cewnik.

Zarodnik jest tutaj.

Wsunę go, a potem wysunę.

Dalej, Jack.

Już go pani nazwała?

- Tak? - Jestem dobrej myśli.

- Podoba mi się. - Jack Notaro.

Dobra, Jack wchodzi.

Dalej, Jack.

Potrzebuję góry.

Wchodzę.

Jestem tutaj.

To ta chwila.

Jak tam, Amando?

Dobrze.

I koniec.

Oto...

Jack.

To zdjęcie USG.

- Wzruszyłam się, gdy weszło. - Tak?

Naprawdę.

Za pięć dni Tig dowie się, czy zarodek się zagnieździ

i czy Amanda jest w ciąży.

Rok temu

powiedzieli mi, że nie mogę mieć dzieci, że nie ma na to szansy.

Teraz...

istnieje jedna szansa.

Jestem podekscytowana.

Mam teraz o wiele więcej powodów,

by się cieszyć i być dobrej myśli niż rok temu.

Jestem najszczęśliwsza.

Oto on.

To Jack.

Ekscytująca sprawa.

Potem Jack wychodzi z otoczki.

Mamy tylko dwa jego zdjęcia.

Gdyby dało się zrobić więcej,

byłyby porozwieszane wszędzie.

Dzisiaj

dowiemy się,

czy Jack Notaro

jest w Amandzie.

Czy się zagnieździł.

Żartujemy ze Stephanie...

O tym...

Wciąż powtarzamy, że chcemy tylko założyć małe spodenki Jackowi.

Bardzo nas to rozbawia.

Ale to prawda...

„Chodź do nas.

Chcemy ci założyć spodenki".

Wynik testu ciążowego dostajemy po trzech godzinach.

Powinny już być.

Czekamy na faks.

Będzie ostatnim ogniwem łączącym mnie z moją mamą.

Jeśli okaże się, że on tam jest,

nie ma szans, żebym miała jakiś zły dzień

do końca życia.

Rozumiecie?

Nie wierzę, że mogłabym mieć zły dzień.

Byłoby to dobrą wiadomością...

już na zawsze.

Ciesz się z tego.

Dzwoni lekarz.

Rany.

Dzwoni.

Ojej.

Halo?

Mam wyniki badania krwi

i niestety nie mam dobrych wieści.

Nie ma dwóch kresek,

czyli jest negatywny.

Przykro mi. Tym razem nie wyszło.

W porządku.

No to mamy wieści.

Więc...

Zrobiłam, co mogłam.

3 SIERPNIA 2013

WYSTĘP W ROCZNICĘ WYSTĘPU W LARGO

Largo robi wyjątek i pozwala na nagranie filmu.

Muszę...

Nie mogę się skupić.

- Ile czasu mam być na scenie? - Ile byś chciała?

- Zero. - Idealnie.

- A ty ile będziesz, Tig? - Pewnie 45.

Tak?

Co?

- Wiem. - Poprowadzisz?

Kwiaty od brata.

„Dla mojej pięknej i wspaniałej siostry.

Kocham cię i jestem z ciebie dumny.

Bardziej dumna byłaby tylko nasza mama.

Powodzenia. Kocham cię, twój brat, Renaud".

TEATR

To dzisiaj mówię.

Co, jeśli występ będzie klapą?

Boże, na pewno nie.

Nie widziałem jej jeszcze tak zdenerwowanej.

Bo to rocznica tamtego występu.

Dorastałem na ulicach Grove i...

Tig jest zwykle bardzo wyluzowana.

Nigdy nie jest zdenerwowana.

Ale tamtego wieczoru była.

...mówi rzeczy jak: „Nie, gdy ja pilnuję" i tak dalej.

Dobrze.

Czas na osobę, dzięki której tu jesteśmy.

O rany.

Pamiętam dzień, w którym się urodziła.

Lekarz położył ją na moim brzuchu.

Była cała pokryta w śluzie,

a ja powiedziałam:

„Tig,

nazwę ją Tig".

Powitajcie moją koleżankę,

Tig Notaro.

Jak leci?

Dziękuję.

Nie mam raka. Cześć, jak się macie?

Dziękuję wam. Byliście naprawdę świetni.

Rany.

Zdiagnozowano u mnie obustronnego raka piersi.

Ale nikt jeszcze nie wie...

Przed diagnozą i operacją

miałam stosunkowo małe piersi.

Przez lata żartowałam z tego,

jak jestem płaska.

Zaczęłam myśleć, że może

mnie usłyszały.

I powiedziały:

„Wiecie co?

Mamy tego dość.

Zabijmy ją".

Nie mogłam uwierzyć, że wróciłam na scenę z godzinnym materiałem.

Czułam się jak Mary Tyler Moore w wejściówce jej serialu,

gdy podrzuca czapkę do góry.

Czułam, że wróciłam.

Dobranoc.

Gotowa na adopcję?

Nie mogę się doczekać.

Nie musisz czekać.

CENTRUM ADOPCYJNE

Postanowiłyśmy rozważyć adopcję,

ale chciałabym również mieć własne dzieci.

Dlatego ostatecznie

będziemy miały dzieci na różne sposoby.

Musimy jak najszybciej zaprenumerować magazyn Rodzice.

- Cześć. - Jestem Jennifer.

- Tig. - Miło cię poznać.

- Stephanie. - Miło cię poznać.

Zapraszam.

Wszystkie łazienkowe rzeczy włożymy do łazienki na dole?

Nie mam pojęcia.

To zagadka, która wkrótce się rozwiąże.

Kupno domu dało mi i radość, i smutek,

bo jest wspaniały.

Chciałabym, żeby mama

widziała to, co tworzymy razem ze Stephanie.

Chciałabym...

podzielić się Stephanie z mamą.

Tutaj.

Tutaj będzie pokój dzieci.

Dwa pojedyncze łóżka.

Położymy oba noworodki na łóżku,

licząc na to, że przez noc tam zostaną.

Powiemy im, żeby zostały.

Pewnie, powiemy im, żeby zostały w łóżku.

Zdecydowanie czuję,

- że zakładam rodzinę. - Ja też.

Moje doświadczenia

zmieniły mnie jako osobę,

jako artystkę.

Jestem o wiele bardziej świadoma

swojego szczęścia i wdzięczna za to, co mam.

Naprawdę mi się poszczęściło.

Właśnie na tym polega życie.

Podejmowanie ryzyka, czekanie na to, czy się opłaciło.

To dość banalne, ale skoro się żyje,

można ryzykować.

To naprawdę ekscytujące.

Tig dalej przełamuje bariery.

Pod koniec 2014 roku wystąpiła topless,

pokazując blizny po mastektomii.

Występ zyskał od razu miano kultowego.

W Nowy Rok 2015 Tig i Stephanie zaręczyły się.

Mają nadzieję zostać rodzicami w nadchodzącym roku.

Dzięki, że przyszliście.

Nigdy nie miałam lepszego przyjęcia.

Bóg miał rację.

Faktycznie dam radę.

KU PAMIĘCI