Original subtitles

GEBASEERD OP REËLE FEITEN

31 MAART 1889

Dames en heren, ik dank u allen voor uw komst.

SEPTEMBER 1886

Meneer Eiffel, wat u voor Amerika heeft gedaan...

zal Amerika nooit vergeten.

U stelt met bescheidenheid...

dat u voor het Vrijheidsbeeld enkel het binnenwerk heeft gemaakt.

Maar dit skelet maakt dat het beeld bestand is tegen iedere wind.

Dat het alle stormen doorstaat.

En dat het er nog steeds staat over honderd jaar.

Veel langer dan honderd jaar.

Uit naam van het Amerikaanse volk en haar waarden, benoem ik u...

tot ereburger van de Verenigde Staten van Amerika.

Ik wil je iets vertellen. -Je verruilt rechten voor de kunst?

Ik wil graag trouwen.

Pardon?

Ik wil graag trouwen.

Natuurlijk. Op een dag zul je trouwen.

Hier, neem nog wat oesters. Jodium is goed voor de gezondheid en voor...

Ah Jean, heb je al gegeten? -Nog niet.

Heb je de krant? Ober.

Hebben ze het erover? Foto's? -Nog niet gelezen.

Twaalf oesters, graag.

Dat moet ook ondertekend worden.

Papa, kunnen we even praten?

Onderhandel maar opnieuw, dat betaal ik niet.

Heb je over de wereldtentoonstelling nagedacht? Het monument?

De metro is veel interessanter.

De metro is toch veel moderner? -De metro is modern, Jean.

Maar dit is hét contract. De roem is nabij.

Maar een monument is boeiender.

Roem. Wat moet je met een nutteloos ding dat gelijk wordt afgebroken?

Is het tijdelijk? -Twintig jaar.

We hebben het project van Koechlin en Nouguier.

Dat ene dat ze ons al maanden proberen te slijten? Meen je dit?

Ik laat jullie alleen. -Lieverd, je wilde me spreken.

Geen zorgen.

Je dochter is veranderd. Ze is een echte vrouw geworden.

Vind je?

Hebben ze een model van dat ding? -Ja, ze wachten op je.

Ik heb een kwartier. -Jaja.

Hoe is het, Maurice?

Het is lelijk.

Hij heeft vier poten. -Vier, zes, twaalf. Lelijk blijft lelijk.

Hij kan 200 meter hoog worden.

De obelisk in Washington is maar 169 meter.

Dus we kijken wie het hoogst komt? -En beter zijn wij dat.

Neem jullie pylon mee en ga aan het werk.

Het moet nuttig, democratisch en blijvend zijn. Dank u wel, heren.

U ook bedankt. -Dank u wel.

Is die nieuwe vrolijk of dom? -Daar zijn we nog niet achter.

Zoek meer uit over de metro. -De overheid is het niet eens.

Contacteer de minister van economie. -Hoe wil je dat doen?

Kijk. Antoine de Restac. We gingen samen naar school op het Sainte-Barbe.

Hij is nu journalist en staat dicht bij de minister. Hem hebben we nodig.

Waren jullie vrienden? -We hielden van dezelfde meisjes...

en drank die we lieten komen. Geef maar door.

De meisjes? -Nee, die zagen we erbuiten.

Ik regel het. -Dank je.

Wat zijn de resultaten van de tests?

11.950 kilo. De brug boog 21 millimeter door en keerde terug naar zijn vorm.

Restac, proost ouwe jongen.

Herinner je je het nog? -Heel goed.

En in Puteaux, alleen voor de bourgeois uit Neuilly met hun koetsen en alles.

En de anderen, die werken, hoe komen die daar?

Jouw metro. -Precies.

Ik heb je gemist, man.

Hier.

Is er nog veel? -Dit is de laatste.

Ik heb hoofdpijn. Laat de nieuwe wat bicarbonaat halen.

Ik wil met je praten.

Ja, je wilt trouwen. Maar met wie, dat weten we nog niet.

Met Adolphe. -Adolphe? Ken ik niet.

Adolphe Salles. -Zegt me niks.

Geen makkelijke naam, madame Salles. -Hou op.

Waarom staat hij hier nog? -Dit is 'm.

De nieuwe? Je gaat met de nieuwe trouwen?

Geef me wat water en bicarbonaat.

Als ik had verteld dat ik verliefd was, had je hem aangenomen als test.

Zo winnen we tijd. -Ik ben in de val gelopen.

Hij werkt hier al zeven maanden, dus dat is geregeld?

Een duivelse list. Wist jij ervan?

Dat vraagt om cognac.

Zullen we dan maar proosten? Wat zal ik zeggen.

Je bent echt niet goed wijs, jij.

Op de Nieuwe en mevrouw de Nieuwe.

Nee, wacht eens.

Kinderen, rustig aan.

Stoppen nu. Het is laat. Hou eens op.

Waar is Albert?

Albert, nu is het klaar. Geef je masker maar.

Églantine, alsjeblieft. Hou nou op, het is laat.

Het masker. Dank je.

Claire, goud of zilver voor een minister?

Ik ken hem niet.

Wat had je moeder mooier gevonden?

Goud. -Nou dan.

Ze had Adolphe ook aardig gevonden.

Denk je?

Excuseer.

De minister is er al. Zijn kabinetschef is er ook bij. Het ziet er goed uit.

Ben je nerveus? -Nee, jij?

Dit is het mooiste moment, net voor een ontmoeting.

Eindelijk ontmoet ik u. -Meneer de minister.

De legerminister was lovend over uw demonteerbare bruggen.

Ze zijn onmisbaar in Indochina. -U meent het.

Charles Bérard, kabinetschef. -Aangenaam.

De staaltovenaar.

Nou ja, ik werk niet alleen. Er is een heel team...

Kom, dan stel ik u mijn vrouw voor.

Adrienne, dit is Gustave.

Goedenavond, Antoine. -Hoe maakt u het?

Aangenaam.

Goedenavond.

Goedenavond.

Meneer de minister, dames en heren...

u wordt verzocht naar de eetzaal te komen.

Laten we gaan eten.

Eiffel? -Ja, pardon.

Antoine zei dat u ideeën heeft voor de tentoonstelling.

Vooral voor de metro.

Dat trekt niemand, die metro.

Na de nederlaag bij Sedan hebben we net zoiets groots nodig...

als u voor Amerika heeft gemaakt. Het Vrijheidsbeeld, geweldig symbool.

Het werk van Bartholdi, minister.

Maar we weten dat het overeind blijft dankzij jou.

Lieve Adrienne, wat denkt u?

Net als de minister. We moeten ruimer denken.

En gewaagder.

Vergeet de metro. Hiermee kunnen we weer gelijk komen met de geschiedenis.

Dat verwacht ik van u. Een granieten zuil is erg sneu.

Een toren.

300 meter. -300? Dat is ongelofelijk.

Van metaal?

Van top tot teen.

Onder één voorwaarde...

hij moet midden in Parijs komen te staan.

Zodat iedereen 'm kan zien en ervan kan genieten, zowel burgers als arbeiders...

voorname families en eenvoudige mensen.

We moeten ons mengen. Geen klassenscheiding meer.

Dat is pas modern. -Dat is geweldig.

Kijk, dat is een mooi project. Dat hebben we nodig.

Je had me kunnen waarschuwen.

Hij is altijd al onvoorspelbaar.

Rij je mee? -Nee, bedankt. Ik ga lopen.

Goed, ik haal de auto. Het is een prototype.

Kijk me toch aan.

Ik had gehoopt u nooit weer te zien.

Wat doe jij hier?

Heb je hier geslapen?

Ik heb de toren verkocht.

Hoe bedoel je?

We kopen het project van Koechlin en Nouguier.

Wat bazel jij nou?

Hij wordt 300 meter hoog.

Haal jij koffie?

Zo gaan we het doen.

Hé, wat doe jij nou hier?

Ik zie je twintig jaar niet en nu ben je overal.

Ja... Ik zit de hele tijd binnen. Een frisse neus doet me goed.

Weet je dat ik daar woon? -Echt?

Nee, wist ik niet. -Kom mee een glaasje drinken.

Jawel, kom mee. -Goed.

Ongelofelijk.

Helaas is Adrienne er niet. Ze is een bewonderaar van je.

Ze heeft zelfs een technisch boek van je gelezen.

Ik voel me gevleid. Ze is erg charmant. -Een verbazingwekkende vrouw.

Ze is in alles geïnteresseerd.

Ze had ver kunnen komen.

Excuseer je me, ik ben zo terug. Ga zitten.

Het is mooi hier. -Dank je.

ADRIENNE DE RESTAC

Gustave, wat doe je hier?

Ik was verdwaald.

Help me.

BORDEAUX 1860

Help me dan.

Kom ons helpen.

Neem water mee.

Ga water halen.

U had niet hoeven springen.

Met meer hout kunnen we bredere steigers maken en valt er niemand meer.

Ik heb al twintig keer gezegd dat ik een budget heb.

Water.

En ik heb al mijn mannen nodig.

Is hij dood of niet, uw man? Kom nou niet meer zeuren om dat hout.

Dan regel ik het zelf. -U doet maar.

En trek iets anders aan. U wilt geen kouvatten.

Ik kom voor Mr Bourgès. -Verwacht hij u?

Nee, maar het is dringend. Het gaat over de brug.

Volgt u mij maar. Hierlangs.

Uit de weg.

O nee, begin nou niet weer, alsjeblieft. -Maar ik voel me goed in een broek.

Het mag niet. -Bezoek je me in de gevangenis?

Wees eens lief. Kleed je om. -Ik ben toch lief, papa.

Meneer Bourgès? -Wat wilt u?

Ik kom voor de steigers. -De steigers?

Ja, die voor de brug. -Welke brug? Wie bent u?

Gustave Eiffel.

Eiffel, aangenaam. U bent het gesprek van de dag.

Ja, we hebben veel meer hout nodig.

Ik overleg het met Pawels. -Nee, ik heb het meteen nodig. Echt.

Blijf toch met ons eten. Dan hebben we het er rustig over.

Georges, één extra plek. -Heel aardig, maar ik kom voor het hout.

Bravo voor vanochtend. De Garonne, met die stroming.

Hij heeft geen seconde getwijfeld voor hij sprong.

U bent in de rivier gesprongen?

Iedereen is op de hoogte, behalve ik. Vertel eens.

Bij de bouw van mijn brug is één van mijn mannen gevallen.

Eén van uw mannen?

Ik leid de bouw van de metalen brug.

Kantwerk van metaal. Ik heb het gezien. Het is fenomenaal.

Ik vind het lelijk.

Het is modern. Bovendien heeft de burgemeester het gekozen.

Een grote klus voor een jonge ingenieur.

Ik heb het niet alleen ontworpen. Ik ben opzichter.

Volgens Pawels heeft deze jongeman een revolutionaire methode...

op basis van hydraulische cilinders verfijnd.

Het is een eenvoudig systeem waarmee we de poten...

vast en stabiel op de bodem vastzetten, terwijl de constructie heel licht is.

Dus u bent ingenieur?

Ja.

Dan kunt u alles bouwen. -Niet alles, maar behoorlijk veel.

En waar hebt u leren zwemmen? -Op het Sainte-Barbe.

En wat deed u daar?

Ik studeerde voor de TU, maar Central nam me aan.

Die zoeken goede zwemmers?

Mijn toets voor reddend zwemmen ging slecht.

Degene die ik moest redden verdronk. Hij is dood.

Gelukkig keken ze naar mijn startduik.

Ik had mijn armen recht, dus ben ik toegelaten.

Hij is leuk.

Hij is wel geestig, onze ingenieur.

En u krijgt Edmond stil. Dat maakt u zeker tot held van de dag.

Mr Bourgès, onze steigers zijn te smal. Daardoor viel die man.

We hebben echt meer hout nodig.

Hoor je dat, papa? Als een beetje hout levens redt, kun jij ook een held worden.

Verveelt u zich? -Totaal niet. Ik ga terug naar de bouw.

O ja, ik vergeet altijd dat er mensen zijn die moeten werken.

Komt u naar mijn verjaardag?

Weet ik niet. -Er is hout en metaal, beloofd.

Tafels en bestek. -Precies.

In dat geval. Waarom ook niet.

Fijne dag, mademoiselle. -Fijne dag.

Ik was erbij vanochtend.

Ik heb u die man zien redden.

Meneer Eiffel doet ook mee. -Vooruit.

Hoe kon ik dat verliezen. Hij stond zo dichtbij.

Dat is leuk. -Pardon.

Gelijkspel, dus u blijft.

Nee. -Jaja.

Wie wil er ijs?

Vanille en aardbei. Wie wil er ijs? Neem wat jullie willen.

Houdt u niet van ijs? -O, jawel hoor.

U bent zo serieus. -Vindt u dat vervelend?

Nee, helemaal niet.

Alstublieft.

Dit is voor u.

Bedankt.

DE KUNST VAN DE METAALBRUGBOUW

Had u liever een waaier gewild of een zakdoek?

Ja, een zakdoek.

Ik vind het een heel erg leuk cadeau. Anders dan alle andere.

Net als u. -Ik?

Ja, u bent anders.

Dank u wel.

Van harte gefeliciteerd.

Adrienne, kom.

Ik kom. -Kom, iedereen wacht.

Goedenavond.

Kom binnen.

Wilt u gaan zitten? -Nee, bedankt.

Ik heb uw boek gelezen.

Adrienne. -Ja.

Waarom bent u gekomen?

Op mijn verjaardag... -Ja, dat was een misverstand.

Het spijt me. -Nee. Ik bedoel, ja. Het spijt mij, echt.

Het spijt ons allebei.

Maakt u me belachelijk? -Nee hoor, helemaal niet.

U bent erg...

charmant.

Erg charmant.

Luister, er komt nog een verjaardag met dezelfde muziek en frambozenijs...

en één die in een ballon de wereld is rondgevlogen. Die is ook anders.

U nodigt hem uit, speelt spelletjes en bent wie u bent.

Een charmant verwend nest.

Is dat hoe u over me denkt?

Ik heb geen zin in spelletjes.

Wat doet u daar?

Ik speel.

Het spijt me.

Kom op, kom maar mee.

Laat Sauvestre dit aankleden met balkons en galerijen. Niet te droog.

Van de vorm blijft hij af. -Prima.

Heb je het gezien? Een dubbele pagina in de krant over je project.

Bravo. -Hoezo?

Jij bouwt een gigantische toren, niet ik.

Bedankt, dan.

En hij ook. Ik weet niet eens meer wat ik hem beloofd heb.

Koop je ze om om over me te schrijven?

Wat moet, dat moet. Je weet de helft nog niet.

We gaan de wedstrijd winnen.

Alphand steunt ons, maar we moeten meer leden overtuigen.

M'n kleermaker is de beste in Parijs. Je gaat ze verleiden.

De commissie bestaat uit mannen. -Die luisteren naar hun vrouw.

Ik ben slechts een man met een idee, groter dan hijzelf.

Ik vraag u om me dat idee te laten uitdragen.

Deze toren, heren...

verhoogt niet het aanzien van een man.

Zij is Parijs.

Haar uitstraling, haar plaats in de wereld...

misschien zelfs haar ziel.

Stel u voor...

een toren die naar de hemel reikt en alle aandacht trekt.

De zwaartekracht en de elementen tartend...

en het menselijk tekort.

Die toren, heren...

is het hernieuwde vertrouwen van een natie die het hoofd heft...

na een periode van bloed en tranen.

Bent u niet bang dat zo'n kolos de toeristen angst aanjaagt?

Integendeel.

De toeristen uit Europa en de Nieuwe Wereld zullen toestromen.

Bovendien kun je er dineren...

en zelfs dansen.

Hoe pakt u dat aan met de grond?

Zo dicht bij de Seine zal uw mirakel verzakken en een gevaar vormen.

Ja, ik begrijp uw bezorgdheid heel goed.

Toen ik net begon, 20 jaar geleden in Bordeaux...

had ik dit probleem ook met een metalen brug.

Dus bedachten we persluchtcaissons.

Want we hebben de grond onderzocht.

Eén kant is kalkgrond, maar aan de rivierkant heeft u gelijk.

Dat is het oude rivierbed.

Modder zonder stevige ondergrond.

Dus die maken we. Daar zijn de caissons voor. Kijk maar.

De caissons zakken tijdens het graven...

en het water zal stijgen.

Dus injecteren we druklucht door een pijp...

zodat de druk het water terugduwt.

Je kunt blijven graven, het puin afvoeren door een sluis...

en cement storten voor de fundering.

Deze techniek zorgt voor een stabiele verankering...

ongeacht de grond of het gewicht van de constructie.

Zonder gevaar, natuurlijk.

Nooit een probleem gehad.

Heren, beneden staat een model.

Dan kunt u de sterkte en veerkracht van de toren zelf zien.

Heb je in Bordeaux gewerkt? -Ja, om een brug te bouwen.

Hoe oud was je? -26, 28.

Dan ken je vast Adrienne's familie, de Bourgès?

Nee.

Nee, zegt me niks.

Gaat u iets achteruit voor de veiligheid.

Toe maar.

Met de bliksemafleiders in het water heeft de bliksem geen effect.

Het koper geleidt de elektriciteit de grond in.

Dat zit langs de hele constructie.

Dan nu de windweerstand.

Toe maar.

Deze waterstraal staat gelijk aan een windstoot van 350 km per uur.

Door de opengewerkte metalen constructie vangt de toren amper wind.

Ziet u trouwens de gebogen staanders?

Alsof ze gevormd zijn door de wind.

Dankzij deze kromming wordt de kracht van de wind geabsorbeerd.

Alle onderdelen worden geprefabriceerd in onze werkplaats in Levallois-Perret.

Alle elementen worden apart gebouwd. Hoe verbindt u dan die vier poten...

op 60 meter hoogte?

Een goede vraag.

Dat is het lastigste deel van het project. Kijkt u maar.

Komt u dichterbij.

Elke pijler heeft een hydraulische krik...

en elke spant wordt ondersteund door zuigersteunen.

Leeg het zand erboven...

en de pijler kantelt.

Activeer de krik aan de onderkant en de pijler komt omhoog.

Zo kunnen we alles horizontaal en verticaal aanpassen.

Als de dwarsbalken op één lijn liggen, kunnen we het eerste platform bouwen.

U heeft voor alles een oplossing. -Ik wantrouw verrassingen.

Een guillotine van 300 meter als symbool van de Republiek.

Angstaanjagend. -Je moet lef hebben.

Het militair hospitaal is mooi.

Prachtig.

Een wereldbol, logisch voor een Wereldtentoonstelling.

Niet erg sierlijk, maar waarom niet?

En dit is... opmerkelijk.

Spaar Parijs dit.

De befaamde vuurtoren.

Z'n grootste concurrent. -Ook erg mooi.

Daar is hij.

Gustave.

Zelfs Adrienne is nerveus.

Vreselijk, dat wachten.

Dit is Claire, m'n dochter en handlanger.

Je bent vast trots op je vader. -Ja, heel vaak.

Ik ben altijd trots op haar.

Je bent prachtig, Claire.

Mag ik je Claire noemen? -Natuurlijk.

Je concurrent is Bourdais. De president is weg van z'n Trocadéro.

Wat vindt hij van de vuurtoren? -Je kunt er altijd een op de toren zetten.

Zal ik champagne halen? -Nog niet, dat brengt ongeluk.

Dames en heren, de jury zal nu uitspraak doen.

Kom mee.

Dit duurt niet lang, hoor.

Dames en heren...

de leden van de jury hebben de verschillende projecten...

die meedingen voor de Wereldtentoonstelling...

met aandacht bestudeerd.

De winnaar...

met negen stemmen tegen vier...

is de toren van 300 meter, ingebracht door het bedrijf Eiffel.

Dit is jullie overwinning.

We hebben een wereldwijd ongekende opdracht verworven, dankzij jullie.

Niemand heeft zich ooit aan zo'n project gewaagd.

Jullie kinderen zullen trots zijn dat jullie eraan meewerkten.

We gaan samen een droom bouwen.

Waar is de nieuwe? Jij neemt de mensen aan.

We hebben minstens 1000 man nodig. -300.

Monteurs, timmermannen, koorddansers, roodhuiden als 't moet...

Harde werkers, zonder hoogtevrees.

Nouguier.

Laat vier verschillende ingenieurs alles opnieuw berekenen.

Er mag niets fout gaan.

Ik wil sjablonen op ware grootte en een schaalmodel op kantoor.

Ik los de problemen liever vast hier op.

Bescherming is prioriteit, tegen vallend gereedschap, koude en wind.

Ik wil geen enkele dode.

Kom op, mannen. Aan de slag.

Eiffel.

Je mag de dans openen.

Mevrouw?

Iedereen kijkt, Gustave.

Praat tegen me, alsjeblieft.

Is alles goed met je ouders?

Ik heb geen idee.

Ik zie ze nooit meer. Hoe gaat met je project?

Het vordert.

Ik heb je gemist.

Je trilt.

Er is een herberg in Batignolles, Les Acacias.

Hou op.

Kom. Ontmoet me daar. -Hou hiermee op.

Ik heb een leven en ik heb een echtgenoot.

Het is voorbij, Gustave.

Ik heb honger.

Heb je niks anders? -Nee.

Zijn die niet lekker? -Nee.

Op een dag geef ik je alles wat je wilt. Wat wil je?

Alles.

Ja, alles.

Ik wil met je trouwen. -Ik met jou.

Pas op voor je hoofd.

Wat als de caisson te snel zinkt?

Er is geen gevaar. Je graaft gewoon sneller af dan dat hij zinkt.

Gaat ie, mannen?

De pijlers aan de Seine-kant zijn bijna klaar.

Slecht voor je oren, de machines.

Dat is de luchtdruk.

Het water stijgt.

Verhoog de luchtdruk. Blijft u hier.

Oren dicht.

Emmers, snel.

Oké, het zakt alweer.

Het zakt.

Niet erg geruststellend, dit. Ik krijg al brieven van bezorgde omwoners.

Die kunnen we niet negeren. -Ik weet het. Laat ze praten.

M'n caissons zijn geen doodskisten.

Kunnen we weer naar boven?

Natuurlijk, deze kant op.

Aan de kant. Haal die lamp en dat touw weg.

We komen naar boven.

Gaat u maar voor. Bedankt, mannen.

Gaat het, René?

Laat dat boven verzorgen.

Toe maar, minister.

Dit voelt beter.

Het is buiten toch fijner.

De journalisten.

Het gaat goed.

Een fijn bezoek.

Geweldig.

Bravo, Eiffel.

Magnifiek.

Een prachtige bouwplaats.

'De lantaarnpaal van schande.'

'Een ontsiering.'

Ik ben niet populair.

Jammer dan.

De omwonenden eisen dat we alles afbreken.

Laat gaan.

Ze tellen het aantal doden al dat de toren gaat maken als hij instort.

We publiceren tekeningen van de vorderingen. Dan kalmeert dat wel.

Zorg voor doorsnedes van de dwarsstutten. Tot straks.

De arbeiders eisen opslag. -Nee, dat is uitgesloten.

Ze willen staken. Het werk is gevaarlijk. -Dat wisten ze toch.

Weten is nog niet doen. -Laat de bangerds op de grond werken.

Als het werk twintig dagen staakt, moet ik alles afbreken op eigen kosten.

Er is nog iets. -Wat dan?

Het Vaticaan is tegen. -Fijn.

De paus zegt dat de toren de Notre-Dame zal overschaduwen.

We brengen ze juist dichter bij God. -Heel Parijs is tegen ons.

Zelfs de kunstenaars hebben een petitie getekend.

Denken ze dat het niet mooi kan zijn omdat het solide is?

Wat doet Restac? Hij zou zorgen voor goede publiciteit en een goede naam.

Tot het eerste platform betalen wij.

Wat vertel ik ze? -Win tijd.

Ik heb zin in je.

Straks ziet mama ons. -Precies.

Stop. Hier, pak aan.

Kun je de begonia's water geven? Daar.

Met plezier.

Dat doe je heel goed.

Ik hou van je.

Gustave.

WOEDENDE OMWONERS TEGEN DE EIFFELTOREN

Is alles goed, meneer? -Ja. Dank je, Honorine.

EIFFEL, EEN DUIVEL BOVEN PARIJS

Je toren jaagt ze angst aan. Jij jaagt ze angst aan.

Zelfs je mannen zijn bang. Dat is wat ik overal lees.

De pers steunt me niet meer.

We moeten iets doen.

Antoine.

De pers kan de mensen geruststellen...

en de banken. Ik moet tot het eerste platform komen.

En als dat niet lukt? -Dan kunnen we niet verder.

Dan gaat de geldkraan dicht.

Je overdrijft. -Nee, dat doe ik niet.

Je wist dat het riskant was.

Wat is dit nou?

Ik snap hier niks van.

Dit is voor het eerst.

Hij doet 't altijd.

Kun je 'm opnieuw starten? -Ik hoop het. Anders komen we te laat.

Kun je hem voor me aanslingeren?

Ja.

Aan de voorkant.

Hij doet niks.

Kun je iets harder slingeren?

Ze zijn in staking.

Dit redden we nooit financieel.

Dat heb je al gezegd. Laat me, ik wil alleen zijn. Alsjeblieft.

Laat me je feliciteren.

De brug is een succes. Bravo. -Ja, en binnen de deadline.

Ik ga. Ik wil een goede plek op de foto. De verkiezingen komen eraan.

Is de familie Bourgès er? -Iedereen staat klaar.

We kunnen geen foto maken zonder de familie Bourgès.

Wat is er aan de hand? Waar zijn ze?

Het spijt me, Eiffel.

Waar is Adrienne? -Ze is er niet. Ze is weg.

Weg? Ik begrijp het niet.

Je begrijpt het al vanaf het begin niet.

Je bent erin getrapt, net als de anderen.

Ze wil niet meer met je trouwen.

Ze durfde het je niet te vertellen.

Ze vindt het niet meer amusant.

Geloof je me niet?

Adrienne.

En nu wegwezen.

Vort.

Ik zal op haar wachten.

Vertel haar dat.

Ik wacht op haar.

Je bent 20 jaar te laat.

Ga je mee? Gustave wacht op ons.

Je maakt me duizelig.

Ik heb een idee. Ik wil in Italië trouwen.

Zeggen jullie niks?

Mama, wat denk je van een bruiloft in Italië?

Adrienne, lieverd...

Er komt geen bruiloft.

Niet in Italië, niet ergens anders.

Je moeder en ik hebben erover nagedacht.

Je trouwt niet met die vent.

Die vent?

Eerlijk gezegd, lieverd, verdien je beter dan hij. Dat weet je best.

Hij is niet...

Nou ja, wij zijn niet...

Je begrijpt het wel.

Ik ben in verwachting van die vent.

Ik draag Gustave's kind.

Ik vertel 't hem vandaag en we gaan trouwen.

Ga naar je kamer.

Nu meteen.

Niet doen.

Kom naar beneden.

Vergeef me.

Het spijt me.

We zouden gaan trouwen.

Een kind leek me een mooi huwelijksgeschenk.

Konden we hier maar voor altijd zo blijven.

In het gras?

Gelukkig, in het gras.

We zouden ons gaan vervelen.

En rugpijn krijgen.

En er zijn mieren.

Jij zou je gaan vervelen. -Jij ook.

Er is niet eens rivier om in te springen.

Hij maakt me bang.

Heeft hij iets gezegd? -Nee, hij kijkt naar me.

Hij weet het.

We hebben een besluit genomen. Het antwoord is nee.

We kunnen ons geen fiasco veroorloven.

Wat u wilt is te groots. Te hoog.

Te hoog in verhouding tot wat? Heeft u ooit zoiets gezien als mijn toren?

U heeft ons onderzoek en de kostenraming.

Met zo'n redenering kun je niks bouwen.

Dan zou er geen kathedraal in Europa zijn. Het is belachelijk.

Ik werk met de beste mensen en materialen.

M'n ervaring is wereldvermaard.

We twijfelen niet aan de stevigheid van het bouwwerk, maar aan de rentabiliteit.

Deze toren gaat geld opbrengen.

Mensen zullen massaal komen. -Dringt u niet verder aan.

Goed dan.

Ik vraag u m'n rekeningen op te heffen.

Welke? -Allemaal.

Persoonlijk en zakelijk.

Heren, ik zie u op de openingsdag.

Tot ziens, heren.

De andere donateurs zijn niet voldoende. -Ik weet wat ik doe.

Ik ben je financieel directeur, weet je nog.

Ga je je eigen fortuin erin steken?

Dan moet je alles belenen. Het huis, het bedrijf...

Gustave, toch niet de patenten?

Ik ga door, al heb ik de rest van m'n leven schulden.

Dat is waanzin.

We worden belazerd.

Ja.

We hebben geen cent extra gekregen.

Niks.

En nu dit.

Zo staat het bedrijf Eiffel ervoor. Een aanmaning.

Als we niet in twee maanden tot platform één komen, houdt het op.

Hij heeft gelijk.

Dat klopt. Je hebt gelijk.

Ik kan niemand opslag geven, op dit moment.

Maar we hebben geen twee maanden nodig...

maar twee weken.

Hoe wilt u dat doen? -Eén kraan per pijler.

Op de rails van de toekomstige liften. Dan lukt het in twee weken.

En wij dan?

'Wij' dat zijn jullie en ik.

We doen dit met elkaar.

Ik kan jullie nu nog geen opslag geven, maar dat komt goed.

En hoe zit het met de veiligheid?

Dat weer... We bouwen tot dat vervloekte eerste platform...

daarna verdubbel ik jullie loon. Goed?

Deze toren...

is van Frankrijk.

Maar bovenal...

is het jullie toren. Onze toren.

We zijn samen begonnen en we maken dit samen af.

Aan de kant, mannen.

Goed zo, Felix.

Voorzichtig.

Verdomme.

Drie centimeter te kort.

De megafoon.

Horen jullie me beneden?

Drie centiliter.

Toe maar, Felix.

16 millimeter te laag.

Wacht.

De pers, horen jullie me?

De pers.

Ja.

Drie graden.

Kom op.

Kom op, mannen.

Toe maar, Felix.

Ja, hij zit.

Bravo, mannen.

Bravo.

We hebben een eerste platform. Vanaf nu doen we 20 meter per maand.

We gaan door. Goed gedaan.

Voorzichtig.

Je kijkt naar je toren...

als een verliefde man.

Ben je jaloers?

Ik ga het hem vertellen.

Dat wilde ik je hier zeggen.

Ik hou van je.

Zeg iets, Antoine.

Waarom heb je dit niet verteld toen ik je leerde kennen?

En het schandaal. Heb je daarover nagedacht?

Dat kan me niet schelen. -Jou misschien niet.

Maar hem?

Hij houdt van me.

Ik heb 't niet over liefde...

maar over z'n reputatie.

En het geld.

Gustave heeft beide nodig voor z'n carrière.

En z'n toren.

De gemeenteraad beraadt zich of ze de financiering zullen inhouden...

tot het tweede platform er is.

Je weet dat ze naar me luisteren.

Je bent walgelijk.

Laat me los.

Terwijl jij bij je lief was, ben ik gaan graven.

Ik kan z'n reputatie zo naar de maan helpen.

Laat me los.

Denk goed na.

Kijk ze genieten.

Dit is nu de kantine.

Praktisch. -Vooral efficiënt.

Ik wil allerlei tinten wit. -Wit past wel bij een huwelijk.

En bloemen in m'n haar.

Of eikenbladeren. Dat is mooi, hè?

Ja.

Je moeder zou er graag bij hebben willen zijn.

Ik mis haar.

Lieverd, ik wil je iets vertellen.

Er is een vrouw in m'n leven.

Je zult het zien. Ze is...

onovertroffen.

Ik wil graag dat ze bij ons komt wonen. Allemaal samen.

Vind je dat goed?

Help je het me je broers en zussen vertellen?

Ik ben blij voor je.

Ik trouwde met Adrienne toen ze halfdood was.

Haar lichaam doormidden.

Ze was alleen.

Zelfs verlaten door haar ouders.

Ik heb geen torens of bruggen gebouwd...

maar ik hield van haar.

Nog steeds.

Laat ons, Gustave.

Je kunt niet alles hebben.

Vanavond verlaten we Parijs.

Wat zou je bereid zijn op te geven voor Adrienne?

Antoine, niet doen.

Heb je alles over voor m'n vrouw?

Ook dat?

Je creatie? Je stuitende metalen folly?

Dit is mijn besluit.

Niet het jouwe.

En niet dat van Antoine.

Het is mijn besluit.

Vanaf nu...

vervangen we de bouten door klinknagels.

Goed.

Niemand haalt 'm ooit meer uit elkaar.

De ruimte tussen de balken is te groot.

We kunnen geen kranen plaatsen.

Beseffen jullie dat? Terwijl alles perfect ging.

Wie heeft die blunder begaan?

Wie was dat?

Zo redden we het nooit.

Dag, Jeannot. -Tot ziens, meneer.

31 MAART, 1889

Minister.

Het komt wel goed, papa.

de Eiffeltoren is exact 300 meter hoog

er zijn 18.038 metalen onderdelen en 2.500.000 klinknagels gebruikt

het zijn 1665 treden van de grond naar de top

hij heeft sinds 31 maart 1889 bijna 300 miljoen bezoekers getrokken

hij is gebouwd in de vorm van een A...

Vertaling: IYUNO-SDI Group