Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
MINISTERIE VAN OORLOG GEEN TOEGANG - GEVAAR
Waar blijft de thee? Ik ga maar eens... Wat is dit?
Eerste controle.
Tweede controle.
Laatste controle.
Dit is het. Radaralarm.
Newman vanaf Westwell.
En? - Doorslaand succes.
Ze geven al 18 seconden groot alarm. - Uitstekend.
En de andere bases? - Er zitten geen missers bij.
Nu sir, vrolijk Kerstmis dan. - En een gelukkiger Nieuwjaar.
GEKLEED VOOR MOORD
Morgen, Steed. - Mrs Gale. Wat leuk.
Ik heb wat vrienden over de vloer gehad.
Wat vrienden? - Ik wist dat jij weg was met de kerst.
Heb je je vermaakt? - Ik heb een rustige kerst gehad.
In Marrakech?
Sorry voor de rommel. Wat zou de jockey zijn overkomen?
Je krijgt zo koffie. Eerst even opruimen.
Als je even meehelpt, is het veel sneller gebeurd.
Nog bedankt voor je cadeau.
Vond je het leuk? - Dat ze 't ook van krokodillenleer maken.
Ik kwam je bedanken voor jouw mooie cadeau.
Waar staat het? - Ik probeerde het in de zitkamer...
...maar in de slaapkamer kwam het beter uit.
Doet dat er dan toe?
Je schijnt een topfuif te hebben gemist.
Was jij er dan niet? - Ik moest halverwege weg.
En je gasten alleen laten? Het was vast belangrijk.
WO III was uitgebroken.
Goed, Steed. Je hebt m'n nieuwsgierigheid gewekt.
Leg eens uit. - Het is wel topgeheim.
Gisteren vingen al onze radars een raketaanval op Engeland op.
De legerleiding wilde onmiddellijk haar ontslag indienen.
Waarom deed ze dat niet? - Het signaal verdween. Vals alarm.
Het scheelde weinig, of we waren nu aan het muteren geweest.
Waar kwamen de signalen vandaan? - Daar zijn we naar op zoek.
Wel vreemd dat alle bases hetzelfde patroon opvingen.
Behalve de basis in Smallwood.
Waar ligt dat? - Bij Cornwall.
Er ligt een kaan op de schoorsteenmantel, onder de beer.
Smallwood ving niets op. Alles bleef normaal werken.
Wat is die andere gemarkeerde plaats? - Daar heb ik een optie op.
Zeezicht, forelvissen. Misschien zet ik er wel een bungalow neer.
Het ligt wel dicht bij Smallwood.
Dat klopt. Je hebt er uitzicht op het hele complex.
Wat een buitengewoon toeval. - Ja, hè?
Is de storing van al die radarbases ook toeval?
Je kent me toch. - Daarom juist.
Ga je naar de laatste bijeenkomst? - Oudejaarsfeest. Vind je het mooi?
Het was bijna oorlog. Is er reden om iets te vieren?
Dit feest wordt leuk. Het is van Tony Linklater, rijk geworden met kunstmest.
Zin om mee te gaan? - Waar is het?
Bambury, Wolverhampton, Shrewsbury, Wrexham en Chester.
Het begint in Paddington.
Goedenavond. Kaartjes, alstublieft. Uw uitnodiging.
Dank u. Naar rechts. Drankjes worden in de salonwagen geserveerd.
Goedenavond, sir. Kaartje, alstublieft.
Welkom aan boord, Mr Steed. Er worden drankjes geserveerd.
Uitstekend. - In het clubrijtuig, hierlangs.
Ha, champagne. - Blaas de barkeeper maar in z'n gezicht.
Goed, opgelet. - Kom binnen, kerel, en vier mee.
We zijn de eersten en ze strekken ons tot eer.
Wat drink je? - Doe er maar zo een.
Barkeeper.
Slim idee, hè? Een feest in een trein als deze. Te gek.
Ontzettend. - Je glas, kerel.
Je moet het hier mee doen. Er zijn geen schoteltjes voor melk.
Ik ben trouwens Frederick Preston. - John Steed.
Aangenaam. En dit is... Hoe heet je ook alweer?
Jane Wentwonh. Ik ben een poes. - Dat zie ik.
Je laat me spinnen.
Fijn dat je er bent. Ik dacht dat er enkel saaie mensen kwamen.
Zo zou forenzen nog leuk worden. - Zeg dat wel. Op ons allemaal.
Dank u. Linksaf, het clubrijtuig.
Uw uitnodiging, alstublieft.
Heren, mag ik uw uitnodiging zien? - Zeker.
Dank u. Het clubrijtuig is links, aan het eind van de gang.
Ziezo.
Dorothy Wilson?
Oeps, de lange arm der wet.
Van de Sunday Clarinet, toch? - Moderedactrice.
Origineel kostuum. Werkt dat ding?
Geleend van de hoofdredacteur. Het is geladen.
Waar is onze gastheer? - Nog niet hier. Iets te drinken?
Ik kijk even wat ze hebben.
Wat een leuk idee. Ik zei nog tegen Mr Steed: te gek.
Fantastisch, bedoel je? - Te gek? Ja, natuurlijk.
Het zal wel geen legendarisch feest worden.
Excuseer. - Trek je revolver.
Ik zou je moeten inrekenen.
Zo hoon het toch? Duel op het middaguur.
Waarom zeg je dat, op het middaguur?
Zo hoon het toch? - Ach, natuurlijk: de sheriff.
Mooi rijtuig, hè? Victoriaans.
Dat paneel komt uit 1882.
Zit je in antiek? - Ik hield me bezig met treinen.
Ik zat 20 jaar bij het spoor. Ik deed wat me werd gevraagd.
Nu doe ik wat ik wil, wanneer ik het wil. Ik heb een klapper gemaakt.
Mr Cavendish? Welkom aan boord.
Het lukt wel.
Wat een vreemd feest. Waar is Charlie eigenlijk?
Charlie Minters. Het is zijn feest, toch.
O, Charlie. Die bevindt zich ergens aan boord.
Zeker achter de meiden aan. Het strekt hem tot eer.
Hallo. Ik doe het ook zo slecht niet.
Deze kant op. - Het clubrijtuig, sir.
Ik ga en sta waar ik wil. - U moet van Charlie naar het clubrijtuig.
Dat is voor z'n speciale gasten.
Ietwat meer besloten, zeker. Ik moet zeker met iemand kennismaken.
Hierheen? - Jawel.
Neem me niet kwalijk. - Dat is het eerste verbindingspunt.
Nu gaan we schommelen. - Hij heeft gelijk. De stem der ervaring.
Ik kom er niet vanaf.
Ik ga een treinstation voor mezelf kopen.
Te gek. Waar staat het? - Aan de kust bij Cornwall.
Een groot glas. Niet zo'n slap beetje.
We kennen elkaar niet, maar Charlie heeft het vast wel eens over mij gehad.
Billy Cavendish. William J.
Zaken of feest, gekibbel vind ik niks aan. Ik ga pas weg als ik niet meer kan staan.
Op Charlie dan maar.
Wie bedoelt hij?
Jullie mogen daar niet langs. De bar is dicht. Ga terug. Vooruit.
Heb je vuur? - Komt eraan.
Steed, is het niet? - Ja, dat klopt.
Word je veel geplaagd?
Omdat Steed op paarden en hengsten slaat.
Je wordt dus zeker veel geplaagd. - Niet meer sinds school.
O, ben je zo'n schooldastype. Ik begon met niets, en moet je me nu zien:
Zes bedrijven, villa in Cannes, vijf auto's. Vijf stuks. Elk jaar nieuwe.
Ik kan het lijden. - Ik ga maar eens.
Zij mag me wel bezighouden, al is ze ietwat dun. Ik houd van stevig.
Hallo daar. - Pas op, straks trek je hem eraf.
Ik dacht dat ik goed zat. Ze was model, zei ze. Is het nog waar ook.
Niets voor Charlie. Waar is hij eigenlijk?
Ik ga hem maar zoeken.
Ik kom terug.
Ik kan hem niet in verband brengen met sir Arthur Lyndon.
Waarom zou je? - Dat is onze gastheer.
We zijn gast van majoor Manvell. - Die ken ik niet.
Kijk dan wat beter op je uitnodiging. Kijk maar: Majoor Manvell verzoekt.
Kijk dan eens op de mijne. - Apart: sir Arthur Lyndon.
Ik werd uitgenodigd door Tony Linklater.
Pardon, sir.
Kan ik u helpen? - Ja. Opzij.
U moet van uw gastheer in het rijtuig blijven.
Bij die snobs? En hij zeker achter de vrouwtjes aan.
Ik heb de instructie u niet te laten gaan.
Instructie? Dit is een feestje, hoor.
Weet je wel wie ik ben? - Jawel, Mr Cavendish.
Je zult zien dat je hier niet mee wegkomt.
Ik ben uitgenodigd door Sweepstake. - Ik door m'n uitgever.
Dit is toch geen journalistieke truc? - Doe niet zo belachelijk.
Ik zie er sommige kranten voor aan. - Nou en. Het is feest. Ik ga me vermaken.
Ze heeft gelijk. - Mee eens. We zijn beetgenomen...
...maar ik heb het naar m'n zin.
Het is bijna middernacht. - Zo is het. Wie staat er droog?
Het komt eraan.
Vijf, vier, drie, twee, een.
Gelukkig Nieuwjaar.
Gelukkig Nieuwjaar, lieverd.
We staan stil.
En een gelukkig Nieuwjaar. - We zijn gestopt.
Waar zijn we? - Momentje, dan kijk ik even.
Wolverhampton.
Moeten we de rest niet opzoeken? Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.
Het is wel stil voor Wolverhampton. - Inderdaad. Ogenblik.
Waar ga je heen? - We gaan een kijkje nemen.
Hé daar, rustig maar. - Dronken pummel.
Hij is niet dronken. Wat is er gebeurd?
De conducteur sloeg me in elkaar.
Wat? We zoeken hem op. Doe de balk erop.
Hierlangs, opgepast. Op je gezicht? Laat eens zien.
Vreemd: op slot.
Stille boel. - Badger's Mount is al jaren dicht.
Waar is de rest van de trein?
Hij is ervandoor.
EINDE DEEL EEN
DEEL TWEE
En? - Hier niets. En bij jou?
Niets.
Het ligt er verlaten bij. - Buiten ook.
Vreemd dat er geen conducteur is. - Het is een privé-reisje.
Dan nog. Dit is tegen de reglementen.
Wat doen we nu? - We bespreken het met de anderen.
Ongehoord. - Ik moet morgenmiddag in de stad zijn.
Voor zaken. - Ik ook.
Wat voor zaken? - Ze zijn er weer.
Hij heeft gelijk: het is uitgestorven. - Badger's Mount is al jaren dicht.
De mijn hier werd gesloten en het dorp liep leeg.
Ken je deze streek? - Ik heb hier wel gereden.
Waar ligt de dichtstbijzijnde stad? - Padiham ligt op 16 km van hier.
Er is hier geen normale weg meer. - Er is toch wel ergens een hoeve?
Ja, maar waar? Op dit uur kun je mijlenver doelloos rondlopen.
We moeten er het beste van maken. - Dat kan leuk worden.
Jullie doen maar, als je dat wilt. Ik blijf hier niet. Ik heb het morgen druk.
Wat stel je dan voor? - Duidelijk: een van ons moet hulp halen.
Bied jij je vrijwillig aan? - Ik hou niet van lopen.
Wie dan wel? - Hij bijvoorbeeld. Hij kent de streek.
16 km lopen op dit uur?
Een man kan toch wel hulp halen? Beter dan hier niksen.
We mogen het hem niet vragen. - Ik heb geen bezwaar.
Ik ben wel een paar uur weg. - Dat is dan geregeld.
Je moet niet weggaan.
Waarom niet? - Geen idee. We moeten bij elkaar blijven.
Mee eens.
Hij is toch akkoord gegaan? - Maar het is zo ver.
Ik kan niet tot de ochtend wachten. Dan zijn we nooit 's middags in de stad.
Jij moet ook 's middags terug zijn.
Niemand wil hier blijven, maar het is een eind lopen.
Ik moet zelf morgenochtend terug zijn. Hoe eerder ik ga, hoe eerder ik terug ben.
Gedraag je. - Stuur maar een auto. Ik betaal wel.
Wie wil er drank?
Waarom wilde je niet dat hij wegging? - Ik weet niet. Het is zo donker.
Volgens mij is dit geen grap meer. - Natuurlijk wel. Maar wel een slechte.
We hadden het kunnen weten.
Hoe dan? - Door de uitnodiging.
Het is net een treinkaartje.
Maar heb je de kleine lettertjes gelezen?
Kijk maar: geldig voor enkele reis.
Het licht. - Eens zijn de accu's leeg.
Het wordt ook koud. - En eng.
We maken een gezellig vuur in de wachtruimte.
Ik breng de drank mee.
Zo, dames. Denk om het afstapje.
Koud, hè? - We gooien een paar stoelen op het vuur.
Dat is beter. - Asjemenou.
Wat aardig van de sheriff, om de kachel op te stoken.
Die haard was leeg toen we hier waren.
Hij moet het geweest zijn, toch? - Daar had hij geen tijd voor.
Dan zou er nog iemand op het station zijn.
Dat zou dan moeten.
Waar doelt u op? Weet u iets wat wij niet weten?
Vast wel. Hij houdt zich op de vlakte.
Hij weet er meer van. Ik wil weten wat.
Waarom zijn wij hier? - Hoezo?
Waarom wij alleen? - Goede vraag. Dat vraag ik mezelf ook af.
Je ziet toch wel dat we zijn uitgekozen als slachtoffer van deze grap.
Het clubrijtuig, ja. Alleen wij Werden erheen gestuurd.
Toen ik weg wilde, sloeg hij me neer. - Precies. Maar waarom?
Zou het een massa-ontvoering zijn? - Ik ben wel wat waard.
Ik niet. - En ik heb een hoge hypotheek.
Toch werden we de trein in gelokt met zogenaamde uitnodigingen van vrienden.
Maar wat is het verband? Achtergrond? - Volgens mij niet.
Beroep dan? Ik doe iets met aandelen. Voornamelijk staal.
En ik ben geïnteresseerd in schroot.
Maar Jane is model en ik zit bij de krant.
En u? - Elektronica.
Dat wist ik niet. - Voor de overheid.
Ik mag er niets over kwijt.
En jij? We waren over jou nog niet uitgepraat.
Niets bijzonders. Ik rij paard, ik schiet, ik vis met kunstvliegen.
Dat is geen werk. - Die huisfeesten wel.
De honden zitten op de stoelen en de gasten spelen mahjong op de grond.
Salonheld. - Een bevoorrecht heer.
Daar komen we niet verder mee. - Het heeft met morgenmiddag te maken.
Dat dacht ik ook. - Dat hebben we allemaal gemeen.
Een belangrijke afspraak in de stad. - Verhip.
Jij ook? - Ik moet er beslist om 12.00 uur zijn.
Ik ook. Nu u nog. - Ik heb ook een afspraak.
Wil iemand mij zakelijk dwarsbomen? - Ons allemaal.
Maar waarom? In uw geval kan ik het begrijpen.
Ik moet enkel een kleine grondovereenkomst afronden.
Wat voor grond? - Een bouwperceel.
Waar? - In Cornwall.
Op Millhouse?
In Smallwood? Dan worden we allemaal buren. Althans, dat zouden we worden.
Ik ga er een wegrestaurant bouwen.
De veiling is morgen om 12.00 uur. - En anders komt de deal te vervallen.
Dan kan een ander het inpikken. Maar dat gaat mooi niet door.
Zodra die sheriff terug is, ga ik naar de stad.
Zo.
Verdorie, leeg. Ik haal nog een fles.
Het is een snood maar zwak plan. Hoe had hij ons hier willen vasthouden?
Uw perceel moest zeker vlak bij uw werk zijn.
Elektronica, overheidswerk. Er ligt een grote basis bij Smallwood.
Ik heb niet gezegd dat ik daar werk.
Ik dacht aan een vakantiehuisje voor de weekenden.
Dus daar wilde u het land voor. - Daar wil ik het land voor.
We zijn nog niet verslagen.
Hoe weet u zo zeker dat het een man is? - Wat een nieuwjaarsnacht.
We wachten totdat de sheriff terugkomt met een politiemacht of een taxi.
Cavendish had gelijk: hoe kon hij denken dat hij ons hier kon vasthouden?
Hij wil ons enkel ophouden.
Maar we kunnen toch gewoon naar buiten...
Ik dacht dat ik iemand hoorde.
De luie schoft. Hij is niet eens gegaan.
Wie zou dit hebben gedaan? - Niet Cupido.
M'n pijlen en boog zijn gestolen.
Ik heb hem nog nooit gebruikt. Ik zou niet weten hoe.
Niemand twijfelt aan je, maar het verklaart wel je vraag...
...hoe we hier worden vastgehouden.
Breng hem naar de wachtruimte. Ik kijk even rond.
We kunnen wel een borrel gebruiken. Naar de wachtruimte. Kom, poes.
Kom maar mee, kerel.
We nemen er een. Kijk niet zo bezorgd.
Ben jij het?
De sheriff is dood. - Ik zag hem weggaan.
Hij zat binnen, met een pijl in z'n rug. - Dan is hij gedood en binnengebracht.
Niet jouw schuld. Met hoeveel zijn ze? - Minstens twee.
Zat de conducteur erbij? - Hem heb ik gezien.
Aan de overkant. Strategische positie.
Waarom werd de sheriff gedood? - Hij wilde graag weg. Ik verdacht hem.
Ik zat ernaast. Blijf hier. Zij kennen de indeling hier, wij niet.
Je maakt je toch geen zorgen om mij?
Om mezelf. Jij bent m'n enige oog.
Onze grapjas meent het. - We moeten de politie erbij halen.
16 kilometer verderop? - Het is pikdonker.
We zitten hier vast. Ga maar, als je wilt. Ik blijf.
Dat wil hij juist. - Dus als ik hier blijf, overkomt me niets.
Ik ga wel alleen. - Met z'n allen, of niemand.
Klinkt logisch. - Ik wil niet dat je gaat.
Ik raak jou niet graag kwijt, maar ik moet wel.
Er ontbreekt iemand: Dorothy Wilson. Waar is ze?
Afgerekend met het meisje? Toch wel netjes? Dat wil de baas graag.
Ik weet het.
Stilte, dat is hier het voordeel van.
Alleen een suizend geluid.
Let op dat er niemand anders gaat rondlopen.
Ik waak over de andere kant.
Niemand gezien, en jij? - Niemand.
Blijf zoeken. Ik kijk in het rijtuig.
Hij neemt hier wel de leiding, hè?
Ik heb haar ook nergens kunnen vinden.
Miss Wilson ging haar tas uit het rijtuig halen.
Dan heb ik je net gemist. - Of je zocht niet goed.
Het was vast een excuus om even iets anders te doen.
Dat begrijp ik niet helemaal. Ik ben ook zonet beschoten.
O ja? En niemand van ons heeft het gezien.
Ik zeg wat ik denk.
Hij hangt de hele avond al de wijsneus uit.
Hij weet iets te veel van de kwestie af. - Hij kan het niet zijn. Hij is te lief.
Kan iemand het even uitleggen? - Jij weet heel goed wat we bedoelen.
Mr Cavendish. Alstublieft.
We hebben overleg gehad.
Blijkbaar.
We zijn met zes personen. Dat waren er zeven.
Hebben jullie dat zelf uitgewerkt? - We waren met zeven man in het rijtuig.
Miss Wentwonh wees ons op een onopgemerkt feit.
Zeven man, en er zijn maar zes percelen. - De sheriff had een station gekocht.
Op een perceel staat een in onbruik geraakt station.
Dan zijn er nog vijf percelen over, en zes mensen die het eigendom opeisen.
Ik zie wat u bedoelt. - Dan rest ons een oplossing:
Een van ons is een oplichter.
Dat is een onplezierige gedachte.
En in mijn afwezigheid ben ik benoemd tot kanshebber.
Helaas, ook ik heb een optie op een perceel.
Dan kan het dus nog iedereen zijn.
Dat kunnen we terugbrengen.
Miss Wilson, komt u er even bij?
Een kaan van Smallwood.
Hebt u die altijd op zak?
Ik ben erg precies.
Bijzonder precies.
Het is simpel: we weten dat we dit perceel kunnen laten vervallen.
Daar staat het station. De overige percelen nummer ik van een tot vijf.
Wat heb je daaraan?
We weten welk perceel van ons is, toch?
Het mijne ligt... - Nee, niet zeggen.
Kijk op de kaan en noteer het nummer.
En dan laten we zien wat we hebben gekozen.
Opgelet.
Een van de nummers is dubbel. Dat helpt ons op weg.
Nou? - Kijk eens aan.
Omdat het mijn idee was: nummer een. - Nummer vijf.
Miss Wilson? - Nummer vier.
Wat heeft hij?
Nog een vier. Wat zei ik je?
Wat nu? - Sluit hen allebei op.
Waarom? - Er kan evengoed 'n vrouw achter zitten.
We weten dat hij het is. - O ja? Miss Wilson was ook even weg.
Dat heb ik uitgelegd. - Voor de zekerheid.
Er is vast een verklaring...
Wilt u hem de pijl afnemen, Mr Preston.
Hoon dat bij het kostuum?
Ik moet het altijd op zak hebben.
Deze horen wel bij het kostuum.
Precies.
EINDE DEEL TWEE
DEEL DRIE
Waarom koos je nu nummer vier?
Zeezicht en forelvissen, weet je nog?
Ik koos het enige perceel waar geen beek stroomt.
Je had kunnen weten dat ik het me toe-eigende.
Ik kan proberen ze door te schieten.
Is dat echt? - Natuurlijk.
Waarom gebruikte je het dan niet? - Ik kende de politieman niet.
We mogen geen onschuldigen omleggen.
Ik kende iemand die handboeien doorschoot.
Wat gebeurde er toen? - Ze kennen hem nu als Linkse.
Heb je een haarspeld?
Nu heb ik ze zo los. Ik heb laatst een cursus handboeien gevolgd.
Momentje.
Jij hebt niet bij toeval een optie op dat perceel genomen, hè? Waarom dan wel?
Iemand koopt percelen op die dicht bij onze radarbases liggen.
Sorry.
Ze doen het met nepbedrijven en via een Zwitserse rekeningnummer.
Houd eens vast. Gisteren kreeg ik pas in de gaten waarom.
De raketaanval?
Al die percelen hebben iets gemeen.
Ze zijn nooit bebouwd en liggen vlak bij de radarbasis.
Ze hebben een verhoging. Ideale plekken voor een tijdelijke zender.
Een zender. Of een stoorzender.
Zoiets, ja. Iets wat de bases van verkeerde informatie kan voorzien.
Wat heeft zo'n apparaat voor waarde?
Neem gisteren. Stel dat dat elke dag gebeurt
Een reeks valse alarmen? Zenuwslopend.
Onze radarmensen zouden aan hun apparatuur gaan twijfelen.
Maar daar hebben ze alle radarbases voor nodig en ze hebben Smallwood niet.
Ben je wel geslaagd voor die boeiencursus?
Het wordt zo licht. Dan ziet alles er anders uit.
Dan zien we die 16 km lange voettocht voor ons.
En dan krijgt Steed z'n verdiende loon.
Denk je nog steeds dat hij erachter zit? - Jij niet?
Jij hebt hem opgesloten. - Hij kan het niet alleen hebben gedaan.
Ik ga een kijkje nemen.
Wat heeft hij opeens?
Dat was een domme vergissing, Steed en die vrouw.
Als een van hen de dader zou zijn.
Hoezo? - Dat ze het niet wisten van die percelen.
Zulke lui zien een detail vaak over het hoofd.
Maar bij het feest en zo klopte alles. - Dat was goed georganiseerd, ja.
Maar als geen van hen beiden het is, moet het een van ons zijn.
Het was wel goed georganiseerd.
Door iemand die precies is.
Verdraaid precies. Eens kijken wat hij uitspookt.
Deze zijn vroeg-Victoriaans. De cursus behandelde geen antiek.
Is de dader hier aanwezig? - Volgens mij wel.
Wist je dat toen je de uitnodiging aannam?
Ik weet dat Tony Linklater in Argentinië zit. Hij nodigde me uit.
Het laatste wat de dader wil, is dat de zaak naar buiten wordt gebracht.
Nu moet hij ons allemaal doden. En jij en ik zijn gemakkelijke doelwitten.
Precies wat ik wil. Een laatste toevluchtsoord. Hij moet naar ons komen.
We moeten hen allemaal uit de weg ruimen, zei de baas net.
Iemand had de truc door.
Stil en netjes, zoals de baas het wil.
Begin daar maar.
Ik fascineer haar. M'n glimlach, hè.
Glimlachcursus gevolgd? - Dat is aangeboren.
Hé, poesje. Poes, poes.
Hallo. Ik vind je nog steeds leuk. - En ik vind jou betoverend.
Jij bent te gek. - Jij ook.
Ik zou er graag iets aan doen, maar... - Hemeltje toch.
Als jij me kon helpen... - Dat vinden de anderen niet goed.
Zij zijn niet hier. Toe, ik wil enkel een schroevendraaier. Kijk eens in de la.
Dat kan ik niet maken. - Je bent toch niet bang voor me?
Ik zou jou geen pijn doen.
Het zou wel kunnen. - Dat doe ik niet.
Toch zou het kunnen. - Maar ik doe het niet.
Op m'n... Op m'n erewoord.
Ik ben net zo onschuldig als jij.
Hoe langer ik hier zit, hoe meer gevaar jij loopt.
Ik dacht juist het tegenovergestelde.
Toe nou, alsjeblieft.
Nee.
Maar je vroeg het wel lief.
Tot zover de grote verleider. Ik kon wel zien dat ze gek op je was.
Maar onder de lieve woordjes gaat de boze daad schuil.
Ook een cursus zakkenrollen? - Dit is sterker.
Dit is stukken beter.
Hoe heb jij trouwens met Dorothy van kleding geruild?
Heb je haar in de kast gegooid? - Ik trof haar bewusteloos aan.
Chloroform.
Maar dat is Dorothy Wilson.
Wie is die vrouw bij Steed dan? - Dat wil ik ook weten.
Haal cognac en zeg nog niets tegen de rest.
We moeten gaan.
Die nummering had succes kunnen hebben. Het werd alleen niet afgerond.
Je hebt gelijk. Daar duik jij op. We gaan uiteen.
Heb je het? Ze komt bij, geloof ik.
Geef op.
Iemand heeft van kostuum gewisseld. Je hebt ons laten beetnemen.
Als de baas het hoon, ben je de klos.
Vertrouw me maar.
Ik kan hen nergens vinden. - Blijf staan.
Poes, geef me dat papiertje dat op tafel ligt.
We gaan ons spelletje afmaken.
Asjemenou. - Leeg. Er staat niets op.
Dat is niet mijn briefje. Ik heb het hier. - Pak het maar.
Leg het op tafel.
Nummer drie.
Dan blijft er een persoon over. - Zo is het maar net.
Het voorspelt tevens dat er maar een persoon van het feest overblijft.
Handen omhoog.
Jullie staan mijn missie in de weg. Niemand mag dat.
De wereld in een atoomoorlog stenen?
Er zal verwoesting zijn, maar er zullen ook verliezers en winnaars zijn.
Ik wil bij de winnaars horen.
Waar is Mr Steed?
Ik vind hem toch wel.
Doe het deze keer netjes.
Naar de bar. Vooruit.
Mr Preston.
Jawel, sir.
We zijn zelf net terug. Het is een eind, vanaf Waterloo.
Het station.
Het vakantieverkeer is ook heel druk.
Ik zal het u direct laten weten.
Is alles in orde? - De regering koopt Napoleons land terug.
Ook jouw perceel? - Helaas wel.
Jammer. Ik had zin om te gaan forelvissen.
Vanmiddag is het van de regering.
Alle rijksambtenaren zullen er hun buitenverblijf bouwen.
En? - Het juiste recept.
Het staat koud sinds we terug zijn.
Ze brachten ons terug per trein. - Zonder bar.
1945. De bevrijding van Parijs en een voortreffelijk jaar.
Gelukkig Nieuwjaar nog, overigens.
Jij ook, lieve. En dat je er nog heel veel mag meemaken.
Niet overdrijven. We hebben maar net dit jaar overleefd.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.