Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Goedenavond.
M'n nichtje wil een fiets voor Kerstmis.
Mooi, maar rood is niet mijn kleur. Heb je ook een blauwe?
Wil je dat ik die bestel? -Alsjeblieft?
Niets is zeker in het leven, Kerstmis is nog ver weg.
Misschien krijg je die fiets, misschien niet.
Ik denk van wel.
Zo God het wil. We zullen zien.
RIDERS OF JUSTICE
Papa belt.
Hoi, schat. Alles goed? -Ja, hoor. Is Mathilde al weg?
Nee, haar fiets is gestolen, dus breng ik haar.
Maar de auto start niet.
Moet ik straks terugbellen? -Nee, ze komt nu toch al te laat.
Waarvoor bel je?
Ze hebben gevraagd of ik wil blijven.
Voor hoelang?
Drie maanden.
Dus hij komt niet naar huis?
Nee.
Nou ja...
hij zit in elk geval niet in de schuur als 'n kasplantje voor zich uit te staren.
Kom, we lopen naar de trein. Doe die telefoon weg.
Kom op, we nemen vandaag vrij.
Het algoritme toont eenduidig...
dat de laagste inkomensklasse Kia, Fiat en Hyundai rijdt.
De middeninkomens rijden in grotere Toyota's, Ford en Volvo.
En de grootverdieners kiezen vooral voor Mercedes, Tesla en Audi.
En hoe is dat tot stand gekomen?
Ik onderbreek je even, Otto.
Hoeveel tijd hebben jij en je 'team' aan dat algoritme besteed?
Lastig om dat precies... -46 weken.
Voornamelijk 's avonds.
Al die tijd en dat geld om aan te tonen dat rijken in een Mercedes rijden?
Maar het interessante is dat dit algoritme zelf...
82.504 kentekens wist te vinden...
en die met belastingaangiften uit 46 gemeenten heeft vergeleken.
Zit er iets bij wat voor ons interessant is?
Ja, maar dat is geen doel op zich. Je moet groter denken.
In theorie kan dit algoritme, mits we de rekenkracht hebben...
gebeurtenissen voorspellen.
Leg dat eens uit. Wat voor gebeurtenissen?
Elke gebeurtenis is de som van wat voorafging.
Maar door een gebrek aan data noemen we iets 'toeval'.
Een dronken bestuurder die in een sneeuwstorm crasht...
noemen we geen toeval. Data maken het oorzaak en gevolg.
Stel dat je de fout kon opsporen voordat die werd gemaakt...
Wat is 'macrodactylie'?
Klompvoet. M'n tante in Horsens heeft het aan beide voeten.
Dus je algoritme zocht een verband tussen klompvoet en doofheid?
M'n favoriete onderwerp. -Laat mij maar.
Hiervoor verzamelde het algoritme 41.534 patiëntendossiers.
Van 1912 tot 2020.
Het vroegste was grappig genoeg...
Maar was er een verband tussen klompvoet en doofheid?
Een verband? Nee, helemaal niet.
Het was mooi. -Echt wel.
Hier, neem mijn plek maar.
Nee, dank je. Ik blijf wel staan. -Toe, ik wil m'n benen even strekken.
Bedankt. -Graag gedaan.
Mama?
Mama...
Goed werk, mannen.
Debriefing in de tent om 17.00 uur.
De politie doet momenteel onderzoek.
Al het treinverkeer is opgeschort tot morgen 6.00 uur.
De politie sluit een terreurdaad uit, alles wijst op een ongeluk.
Om 15.31 uur kwamen een vrachttrein en een tegemoetkomende trein...
met elkaar in botsing.
De drie voorste treinstellen raakten rechts zwaar beschadigd.
Elf mensen zijn omgekomen.
Daaronder zijn ook motorclublid Johan 'Arend' Ulrichsen en z'n advocaat.
Hij zou getuigen tegen z'n oude club, Riders of Justice...
inclusief de leider, Kurt 'Tandem' Olesen.
Het gaat om de spraakmakende moordzaak Kaalundsgade...
waarbij vier Turkse mannen werden gedood.
Kunnen we nu naar huis?
Dat weet ik niet. Nog even niet, denk ik.
Mensen maken vier fases door. Eerst de shock, dan komt de reactie...
Ik wil m'n vrouw zien.
Dat raad ik ten zeerste af.
Ik wil haar zien.
U moet weten... -Zwijg, ik wil m'n vrouw zien.
Ik werk al ruim 26 jaar in kansberekening en statistiek.
En te veel wijst erop dat dit geen ongeluk was.
Zoals?
De kans dat een getuige en z'n advocaat in een bendegerelateerde moordzaak...
dertien dagen voor het proces bij een ongeluk omkomen...
is volgens mijn berekeningen:
1 op 234.287.121.
Zo'n groot getal valt niet te negeren.
Het is zeker onfortuinlijk.
Maar niets wijst erop dat dit geen ongeluk was.
De cijfers wel. Die liegen nooit.
Dat zou betekenen dat iemand van Riders of Justice precies wist...
waar de Arend in dat treinstel zat. Dat lijkt me sterk.
Aan jullie om dat uit te zoeken, ik zeg alleen dat de kans te klein is.
En daar bedanken we je voor. We gaan ernaar kijken.
Bedankt voor je komst.
Blijft nog het feit dat ik ook een verdachte man heb gezien...
die vlak voor het 'ongeluk' uitstapte.
En wat was er zo verdacht aan hem?
Hij had een broodje en een beker sap.
Maar hij at amper iets en dronk niet van z'n sap.
Hij stond plotseling op...
gooide z'n broodje en beker weg en stapte uit de trein.
Juist.
Zo'n broodje kost 58 kronen. Extra belegd zelfs 65.
En een grote beker sap kost 54 kronen.
Niemand gooit dik 119 kronen zo in de vuilnisbak.
We trekken het na. -Bedankt, meneer Hoffmann.
auto start niet
papa belt nemen de lange route
Sirius: ik denk aan je
je bent lief
Ik kom zo naar binnen.
Ik wil toch naar school. -Dat lijkt me geen goed idee.
Ga hardlopen, als je eruit wilt. -Ik wil naar school.
Ben je gestopt met hardlopen? -Nee.
Wanneer ben je voor het laatst gaan hardlopen?
Weet ik niet.
Dus niet drie keer per week, zoals afgesproken.
Het is voor je eigen bestwil. -Wat ben jij een lul.
Mathilde? Moet ik je brengen?
Het was geen ongeluk, maar een liquidatie.
Maar ik kan het niet bewijzen.
Als jij nu eens Fitness World hackt...
Die fitnessketen?
Nee, die metselaars, Lennart. -Aardig zijn, of ik help je niet.
Sorry. Maar zou je dat kunnen?
Een blind kind kan het, met z'n voeten. Ik heb die servers zo vaak gehackt.
De servers van Fitness World?
Gratis pilateslessen voor Emmenthaler. -Doet hij aan pilates?
Jij weet echt niks van je team.
Emmenthaler heeft al drie jaar last van z'n rug.
Wat denk je daar te vinden? -Die Arend.
Hij trainde elke dag, die man hield dus van routine.
Als hij altijd dezelfde loopband kiest, kiest hij ook altijd dezelfde plek.
Dan wisten ze waar hij zou zitten.
Goed dan. -Bedankt, Lennart.
Ik moet m'n fitnesspasje toch vernieuwen.
Wonderen zien we vaak als goddelijk.
Maar als de bliksem inslaat, als tragedie werkelijkheid wordt...
kunnen we dat vaak niet duiden.
En dus noemen we het toeval.
Want waarom zou een genadige God zo ongelofelijk wreed zijn...
om Emma bij jullie weg te rukken, een geliefde vrouw en moeder.
Maar als alles toeval is...
is het een natuurlijke reactie om te denken dat niets ertoe doet.
Waar moeten we dan heen met ons verdriet, onze boosheid...
onze angst en onze eenzaamheid?
Wat is er, lieverd? -Ik kan niet slapen.
Doe je ogen dicht en tel van 500 terug.
Waarom is mama dood, denk je?
Erover praten heeft geen zin.
Was het echt toeval? -Ja. Kom, naar je kamer.
En als het geen toeval was? -Wat moet het dan zijn?
Weet ik veel. God?
Hou op. Vergeet die priester, die snapt haar eigen onzin amper.
Ogen dicht en slapen, lieverd.
Opa geloofde in God.
Ja, maar die was niet zo snugger.
Geloofde jij als kind niet in God?
Ik geloofde ook in de Kerstman.
Maar als volwassene moet je realiteit en fantasie uit elkaar houden.
Volgens de priester had God een reden, al begrijpen wij die dan niet.
Hoor je nu wat je zegt? Zo praten mensen die gek zijn.
Sorry.
Ik mis haar gewoon zo.
En ik moet er niet aan denken dat ze helemaal alleen is.
Dat begrijp ik.
Maar ze is niet alleen.
Ze is niets meer. Ze is weg.
Het is zo oneerlijk. -Ja.
Als mensen doodgaan, zijn ze voorgoed weg, lieverd.
Dat kun je maar beter nu leren.
Want als je niet zelf jong sterft, zul je veel van je dierbaren begraven.
Wanneer je jezelf altijd blijft kwellen met valse hoop over zielen...
en engeltjes hoog in de hemel, word je gek. Snap je?
Dus kom.
Doe je ogen dicht en ga slapen. Tel vanaf 500 terug, dat helpt.
Ja? -Markus Hansen?
Goedenavond, Otto Hoffmann. En dit is Lennart.
Ik zat bij je vrouw en dochter in de trein.
Is alles goed met je dochter?
Hoe kom je aan mijn adres? -Dat was een eitje.
Ik wilde eerst bellen, maar Otto... -Ik stond pal naast ze.
Wat wil je?
Je moet weten dat het geen ongeluk was.
Ken je Johan 'De Arend' Ulrichsen, dat motorbendelid?
Mag ik? -Ga je gang.
Ik zet deze even weg. -Dit is me nog eens een schuur.
Buitenproportioneel groot, gezien het huis.
Wanneer is deze schuur gebouwd?
Geen idee. Wat is dat?
Verslagen van de arts van de Arend.
Medisch dossier, strafblad, bankafschriften...
telefoongegevens en tekstberichten.
Hoe kom je hieraan?
Lennart kan goed zoeken.
Het is niet strafbaar. Of toch, maar niet heel erg.
Een beetje als zonder vergunning een aanlegsteiger bouwen.
Waarom was het geen ongeluk? -Bewijs van Fitness World.
Niks routine, hij leed aan OCD. Hij slikte medicijnen.
Citalopram en diazepam, dat is voor patiënten met OCD.
En zes veroordelingen voor mishandeling in de trein.
In november schopte hij een gepensioneerde tuinman...
die z'n zitplaats niet wilde afstaan.
Een enorme statistische anomalie dus.
De Riders of Justice wisten...
dat hij, door z'n OCD, altijd in de tweede coupé op rij twee zat.
En dan hebben we hem nog. -Wie mag dat zijn?
Weten we niet. Maar hij stapte kort voor het ongeluk uit.
Hij vast niet alleen.
Maar hij gooide een heel broodje en een volle beker sap weg.
De avond ervoor was dezelfde man om 22.14 uur op station Osterport...
waar hij toegang had tot de vrachttrein die later de passagierstrein raakte.
Weet de politie dit al?
We kunnen dit niet laten zien.
Maar we zijn drie keer geweest, het interesseert de politie geen bal.
Ze vinden ons betweterige charlatans.
Deze vent hier is de sleutel. Nu nog uitzoeken wie dat is.
Dat loopt even niet zo vlot.
Onenigheid met onze expert in gezichtsherkenning.
Kunnen jullie dat niet uitpraten en uitzoeken wie dit is?
We moeten Emmenthaler meekrijgen. -Echt niet.
Dat moet. -Geen haar op m'n hoofd.
Maar wat een toffe schuur. Zoiets hadden we in Horsens ook.
Wil je hier echt achteruitrijden? -Ja joh, ruimte zat.
Pas op voor die steen.
De shockfase is voor iedereen anders. De een wil steun, contact, praten.
De ander wil rust. Maar het is allebei goed.
We bieden cognitieve therapie. Individueel of samen.
Bedankt, ik laat wel weten wanneer dat nodig is.
De kinder- en volwassenenpsycholoog kunnen huisbezoeken afleggen.
Dat lijkt me wel fijn. -Ik wil het niet.
Waarom niet? -Vaak merk je niet eens...
We willen ons leven weer oppakken, en geen pottenkijkers. Kom.
Met papa weer. Het is nu kwart over, Mathilde.
Bel binnen vijf minuten terug, of ik kom je zoeken.
Buster en Gustav deden irritant. -Ze praatten nooit met me...
Mathilde, het is 22.30 uur. Waarom neem je niet op?
Sorry, we waren naar de film. -Dat moet je dan zeggen.
Je hoort niet om 22.30 uur op pad te zijn. -Mama vond 23.00 uur goed.
Naar binnen. En naar huis jij. -Schreeuw niet zo.
Wat zei je daar? -Ik ga al.
Maar die toon is wel het laatste wat Mathilde nodig heeft.
Wat doe jij nou, verdomme? Jij spoort niet.
Doe eens open, lieverd. Toe nou.
Trap 'm maar in, gestoorde gek.
sorry, sorry, sorry
Ik wilde hem niet zo hard slaan.
Ik had hem niet moeten slaan.
Wie is die jongen?
Is hij je vriendje? -Niet als jij hem in elkaar rost.
Ja, dat was wel... Ik wist niet dat hij je vriendje is.
Nee, omdat je nooit thuis was.
Je weet niks van me.
Doe alsjeblieft open. -Ik lig in bed.
Goed, welterusten dan maar.
Ik zie je morgen weer.
missen eerste trein man biedt mama zitplaats aan
auto start niet
fiets gestolen
Wat wil je? -Otto en Lennart hier.
Dat zie ik. Ga weg.
Kom op nou, we hebben je nodig. We hebben een moordzaak.
We hebben pizza bij ons.
Gevonden. Aharon Nahas Shadid, 38.
Klinisch tandtechnicus.
Nazlet Al Seman Al Kebli 21...
Nazlet El-Semman Al Haram, Caïro, Egypte.
Dat is hem niet. -Jawel, meer dan 99,12% match.
Hou het bij matches in Denemarken.
Wat zeg ik nou? Er is geen match, in heel godvergeten Denemarken niet.
Wat is het hoogste percentage in Denemarken?
Daar heb ik dus niet naar gekeken, niemand zit boven die 99,12%.
Maar stel dat we die grens verlagen, naar 95% bijvoorbeeld?
Dat zou nergens op slaan.
Voor Olympisch hoogspringen is er ook een limiet.
Dat heb ik al drie keer gehoord, we snappen het nu wel.
Maar zo vinden we verdomme alleen lui in Zuid-Amerika en Afrika.
Dan kappen we ermee.
Ik ben dit gelul zat. Pak je pizza en rot op.
Die heb je al op, vet varken.
Rustig nou, allebei. Emmenthaler, luister even.
Die twee foto's van die man zijn vanuit een hoge hoek gemaakt.
Dus elke match is twijfelachtig. Hoe dan ook, toch?
Ja, we hebben nooit genoeg data voor een 100% match.
Precies. En daarom vragen we wie je in Denemarken hebt gevonden.
Oké, maar het slaat nergens op.
Hij daar scoort 95,84%.
Laat die eens zien. Alsjeblieft?
persoon gevonden 95,84% match
Dat is die vent. Verdomme, dat is hem.
Ik herken hem van de trein.
Palle Olesen. En kijk hier eens.
Kut.
Goedemorgen, lieverd. Heb je trek?
Ik heb eieren en roggebrood. -Ik eet geen eieren.
Laat die lege bierblikken maar zitten, maar gooi wel die vieze asbak leeg.
Hoe kan ik het goedmaken?
Moet ik hem bellen? Sorry zeggen tegen z'n ouders?
Hij heeft gezegd dat hij is gevallen. -Het spijt me.
Hij had aangifte kunnen doen, hij heeft een blauw oog.
Zal ik spaghetti maken?
Dan eten we hier samen en kan ik m'n excuses maken.
Spaghetti? We zijn geen drie meer. -Of we halen iets, zeg het maar.
Toe nou, Mathilde. Ik doe echt m'n best.
Ik vraag het hem wel.
Daar is die schuur.
Dit is Emmenthaler.
Weten jullie wie het is?
Iedereen wil die schuur graag zien, zullen we daar verder praten?
Palle Olesen. En dit is interessant.
Hij is een ingenieur, gespecialiseerd in treinen.
Hij stapte voor het ongeluk uit en was de avond ervoor bij die trein?
We hebben nog meer. Hij is de broer van Kurt 'Tandem' Olesen...
de president van Riders of Justice.
De Arend zou tegen hem getuigen. -Stil, dat weet hij ook wel.
Hij verwerkt het even.
Dus het zijn broers.
Dus we zijn onderweg naar een gestoord bendelid?
Nee. Z'n broer is het bendelid. Hij is een ingenieur, voor treinen.
Drugs, zware mishandeling, diefstal, medeplichtig aan doodslag...
paardendiefstal, drugsbezit, verboden wapenbezit...
Dus onze ingenieur voor treinen heeft foute vrienden.
En hij heeft een paard gestolen. -Dat maakt hem nog geen bendelid.
Eerst zien hoe hij reageert, daarna gaan we naar de politie.
Wegwezen, hij is nog niet klaar. -Hallo, ik ben Markus.
Ja, en? Dan is hij nog niet klaar.
Nee, m'n vrouw zat in die trein.
Hij ook. -Maar ik heb het overleefd.
We weten dat jij in die trein zat. -Wat is dit?
We willen je vragen... -Sodemieter op. Hou je bek.
Of wil je een kogel in je kop? Rot een eind op.
En neem je drie varkentjes mee. Oprotten, zei ik.
Dat is dan duidelijk.
Markus, niet doen.
Godver...
Is hij dood?
Ja.
Moet ik de politie bellen? -Nee, zeg.
Het was noodweer. -Geen politie. Weg hier.
Als we het niet melden, moeten we het lijk opruimen.
In 87,4% van alle moordzaken geeft forensisch bewijs de doorslag.
Het DNA van Markus zit overal. Emmenthaler, help eens.
Nu meteen, voordat iemand je ziet. -Hij kan toch niet mee?
Dat is hartstikke strafbaar. Ik doe niet mee.
Het was een vergissing. Ik had het niet moeten doen.
Het was een vergissing. Kom, we gaan.
Hij had het verdiend.
Zulke eikels hebben me zo vaak het leven zuur gemaakt.
Nu ben je zo stoer niet meer.
Probeer ons nu maar te pesten, godvergeten klootzak.
Wie is hier nu een varkentje, achterlijke klootviool?
Doe eens rustig, Emmenthaler.
Etterbak. -Rustig. Gaat het?
Kom, weg hier. -En hij?
We nemen geen lijk mee.
Ik zoek wel even schoonmaakmiddel om het DNA te verwijderen.
Ja, iets met natriumhydroxide of waterstofnitriet.
Benzenesulfonamide is beter. -Genoeg scheikunde.
Wacht in de auto, ik regel dit wel.
Heb je ooit eerder iemand gedood?
Het leek me zeker niet de eerste keer.
Maar het was vast altijd in uniform. -Stil nou, Emmenthaler.
Ik weet hoe je je voelt, Markus.
Het is niet helemaal hetzelfde, maar als kind speelde ik waldhoorn.
Hoe wil je dat vergelijken... -Laat me godverdomme uitpraten.
Ik speelde bij het Tivoli Orkest, in zo'n rood uniform met berenmuts.
Maar op je 17e moet je weg.
Dan sta je er alleen voor.
Ik heb nog wel geprobeerd te spelen.
Maar het was of het uniform en ik samen hadden gespeeld, alleen lukte het niet.
Zullen we een muziekje opzetten? Zo dan.
Ik rij niet door tot aan het huis. -Moet hij soms met de taxi?
Vorige keer raakte ik bijna dat hek.
Zet hem thuis af, lulhannes.
Vergoed jij de schade?
Hoi. Sirius is er.
Hallo, Sirius. M'n excuses.
Nergens voor nodig, jullie hebben het allebei moeilijk.
Ja, oké.
Er is een verband tussen je werk en hoe je met problemen omgaat.
Een yoga-instructeur zal mediteren.
Een sporter maakt een wedstrijd van een conflict. Enzovoort.
En geweld maakt deel uit van je werk en dagelijks leven.
Het maakt deel van je uit. Al zo lang, dat het je enige oplossing is.
Begrijp je wat we willen zeggen?
Ja, ik denk het wel.
En als je bakker bent?
Hoe lost die z'n conflicten op?
Dit model gaat natuurlijk niet voor alle beroepen op.
O, is het zo'n model?
Wat hebben jullie verder nog gedaan? -Je moet hulp zoeken, pap.
Heb je met iemand gepraat?
Ja. -Met wie dan?
Met jou. Wij praten toch?
Met een hulpverlener. En nee, dat doen we niet.
Nou, ik vind van wel.
M'n moeder is psychologe. En beschikbaar, mocht je soms...
Hou op, Mathilde.
Wat wil je nou dat ik doe? -Je hebt hulp nodig.
Laat die crisispsychologen komen, dat is voor ons allebei goed.
Nee. Sorry, lieverd. Niet nu, dat kan ik niet aan.
Vandaag kwam het vonnis in de moordzaak Kaalundsgade.
Twee leden van Riders of Justice kregen 16 jaar celstraf.
Maar president Kurt 'Tandem' Olesen, hier met Kenneth 'Tarbot' Jensen...
werd vrijgesproken.
Teleurstellend, maar zonder de Arend hadden we vrijwel niets. Heel ongelukkig.
Kurt, een korte reactie?
Vandaag is een grote dag, voor ons en voor gerechtigheid.
Valt er wel wat te vieren, gezien de dood van je broer?
M'n broer zou willen dat we vieren dat er recht is geschied.
Dus dat doen we.
Bedankt voor jullie komst. -Waarom zijn we hier?
Zoek alles wat er te vinden is over Riders of Justice.
Hoeveel leden er zijn, waarvoor ze zijn veroordeeld...
namen, adressen, familie et cetera. Onopgemerkt. Lukt je dat?
Ja, dat is dus een makkie voor je. -Dat is een makkie.
Wat wil je ermee? -Ik wil m'n vrouw wreken.
Wil je ze koud maken? -Ik doe mee.
Nee, zorg gewoon dat ik dichtbij kom. Ik doe de rest.
We willen alles doen. -We hebben zoiets besproken.
Prima plan, ik help je graag. -Ik ook.
Moord is niet besproken.
Nee, jij wilt hun rekeningen plunderen en ze overal op abonneren.
Dan is moord nogal een stap.
We hebben het over wraak gehad. Als we op dit voorstel ingaan...
neemt Markus het strafbare deel op zich.
Het is een motorbende, Otto. We bombarderen geen kleuterschool.
Informatie verzamelen, prima.
Maar we maken niemand koud. -Je bent een leider van likmevestje.
Goed, zo gaan we het dus doen. Jullie de informatie, ik de rest.
Bel me als er iets is. -Doe ik.
Oké. Tot snel.
Hoi, lieverd. Al thuis?
Ik ben op woensdag om 14.00 uur uit. Wat gebeurt hier?
Die man zat in de trein. Hij heeft met mama gepraat.
Klopt, dat is Otto. En ja, hij zat in de trein.
Wat is dit, papa? -Nou, hij...
Dat zal ik je vertellen.
Dit is een confrontatie, tussen Otto en jouw vader.
Otto voelt zich schuldig dat hij voor je moeder opstond.
Het heeft hem erg geholpen. -Ja, heel erg.
Ja, dat waren we aan het doen, Mathilde.
Dank je wel, papa.
Ik hoopte zo dat je het zou doen. Ik wil ook met ze praten.
Met wie? -Die crisispsychologen.
Jullie zijn toch psychologen? -Ja, hoor. Dat klopt.
Voor kinderen of volwassenen? -Volwassenen.
Professor dokter Lennart Horsens... Horsenshuis.
Aangenaam. En m'n collega, kinderpsycholoog Ulf Emmenthaler.
Ulf Emmenthaler, crisis-kinderpsycholoog.
Ik zit er tussenin. Wat zou jij adviseren?
Therapeutisch ben je volwassen. Dus praat maar met mij.
Of je wacht nog even. -Nee, daarom zijn we hier.
Het is goed om meteen die barrières weg te nemen.
Loop maar mee, Mathilde.
Lennart is briljant.
Hij heeft in 40 jaar tijd 25 psychologen gehad.
Hij kent zo'n beetje elke diagnose.
Sirius en ik zagen laatst hoe een hond werd aangereden.
Hij bloedde en jankte.
Nu ben jij bang aangereden te worden. -Nee.
Ik had geen medelijden met de hond. Ik voelde niks.
Het recente verlies van je moeder...
Ik wil er niet aan dat haar dood en m'n verdriet daarvan...
maakt dat ik niks voor anderen voel.
Dat wilde ik niet zeggen.
Ik wilde iets heel anders zeggen, maar dat doet er niet toe.
Ik ben bang dat ik op papa lijk.
Ik ben elke ochtend verdrietig. Niks interesseert me, ik wil niks.
Natuurlijk lijk je op je vader, je hebt zijn genen.
Ja, en m'n kinderen later ook.
Die geven dan ook niks om anderen, ze zullen koud en gewelddadig zijn.
Dat is helemaal niet zeker. -Statistisch gezien wel.
Statistisch gezien kun je in een plas verdrinken.
Maar daar ben je ook niet bang voor.
Eén groot voordeel: Erger kan het niet worden.
Zo werkt statistiek niet.
Je kunt nog steeds heel veel ellende krijgen.
En er is alle kans dat je die krijgt.
Maar ook leuke dingen. En daar moeten we ons nu op richten.
Wanneer zag je voor het eerst iets gruwelijks? Op tv, bijvoorbeeld?
Op school kregen we ooit beelden uit Auschwitz te zien.
Van opgestapelde lijken. -Ja, heel goed.
Werd je daar verdrietig van? -Ja.
Of bang, liever gezegd.
Maar ik was nog niet zo groot.
Of wel groot, maar nog niet zo oud. Dat bedoelde ik te zeggen.
lijkt op papa bang dat ze dik is
Ik zou me niet al te druk maken. Als ik iets in Horsens heb geleerd...
is het dat herhaling al je gevoelens afstompt.
Om een mop blijf je ook niet lachen.
Je huilt op zeker moment niet meer als je keer op keer op keer...
door je vader en je ooms wordt misbruikt.
Bijvoorbeeld in een schuur.
Ik bedoel, emoties komen opzetten bij verrassing of stimulatie.
Op YouTube en televisie is elke dag dood en verderf te zien.
Daarom voel jij niks.
Meer is het niet, denk je? -Ja, je bent niet dood vanbinnen.
Maar je bent wel mollig. -Sorry?
Ja, net een worstje.
Spreekt hij Deens?
Spreek je Deens?
Wat heb je de politie verteld? -Niks.
Ik heb niks gezien of gehoord.
Ik ben net een aardappeltje.
Zie je dit hier?
Misschien frist dit je geheugen op. Weet je nog hoe je heet?
Bodashka Lytvynenko.
Dat werkt dus niet, je heet Jens-Ole. Makkelijker om te onthouden.
Voor iedereen, dank je wel. -Graag gedaan.
En nu praten, flikker. Of ik breek al je vingers.
Je wilt dit ding niet horen knallen.
Ik heb maar één man gezien.
Goedgekleed, knap.
Hij leek op die gitarist van Queen.
Ik heb ze wel één naam horen roepen.
Eén naam. Memmenthaler.
Memmenthaler? -Nee, Memmenthaler. Die kaas.
Diverse keren.
Ellenthaler? -Of Emmenthaler.
Emmenthaler.
Oké, dit was het.
Hulp nodig met de kabels? -Nee, dat doe ik zelf. Afblijven.
Ga weg. Weg.
Sorry, maar dit maakt me zo kwaad. Monitors met slechte resolutie.
Die van Lennart zijn klote, ik krijg er pijn van aan m'n ogen.
Je staat erg dicht bij de kabels, ga alsjeblieft weg.
Weg bij die kabels.
Eentje nog. Grote slok. Nog één.
Je kunt wel beter.
Wat doe je? -Ondersteboven cola drinken.
Niet te doen. -Lennart, Otto, kom even.
Niet tijdens een sessie. En nu ijs eten. Leef je uit.
Eet die troep toch niet. -Niet naar hem luisteren. Eten.
Buiten, nu. -Dit is het leger niet.
Lennart weet wat hij doet. -Spuug uit.
En nu voor jezelf opkomen. Toe maar.
Papa, ik ben niet bang om dik te zijn.
Ik wil geen uitgehongerde sledehond zijn omdat jij geen dikke dochter wilt.
Klassieke cognitieve therapie. Niet geleidelijk, maar implosief.
Alsof je iemand met hoogtevrees op een wolkenkrabber zet.
Werk jij op een Core i9? -Zeker weten.
Randdebiel. Zo'n kleine kutprocessor, hoe moet ik daarop iets doen?
Iemand moet nu m'n servers en m'n monitors gaan halen.
Anders krijg ik geen reet voor elkaar. Wat een kleine kutcomputer.
Dat pik ik niet, arrogante diva. Waar haal jij het lef vandaan, dikzak?
Alsof jouw spul zo veel beter is. Ik ga niet met die aanhanger zeulen.
Kutmonitors.
Wat is dit, papa?
MBT. Ja, toch?
Precies. Goed gezien, Sirius. MBT, precies.
Wat is dat? -Dat komt straks wel.
Eerst spullen ophalen bij Emmenthaler.
Mentaliseren Bevorderende Therapie, een rollenspel om emotie op te roepen.
Dat is een versimpelde uitleg. -Lennart?
Nou moet jij eens goed luisteren...
Iets is hier goed mis.
Het werkt, kijk maar. Je vader communiceert tenminste.
Vergeet de methode, het resultaat telt.
Hij doet vreemder dan ooit.
Wat moeten ze in de schuur met die computer?
Je zegt niks meer tegen haar. En je doet niks. Duidelijk?
Door jou is ze bang om aan te komen.
We helpen haar. -Dat heeft ze niet nodig.
Na ruim 4000 uur therapie weet ik er wel iets meer van dan jij.
Hebben die 4000 uur geholpen?
Zegt de man die iemands nek breekt, maar bang is voor cola en ijs.
Jij hebt hulp nodig, Markus. Dat is niks om je voor te schamen.
Het gaat er nu om dat je aan jezelf werkt.
Waarom mag ze niet in God geloven? -Kappen nou.
Ze mist gewoon haar moeder. -Kappen, zei ik.
Zo werkt het dus niet.
Als je eenmaal aan therapie begint, kun je niet ophouden als het pijn doet.
En nu echt ophouden, of ik sla jullie allebei in elkaar.
Geen woord meer.
Dan zal ik je een educatief...
Nee, het spijt me. -Wat doe je?
Nee, nee. -Doe dat nou niet.
Nee, alsjeblieft. -Hou op.
Ik zal braaf zijn, echt. Nee, nee.
Nee, niet doen. Het spijt me, echt waar.
Godallemachtig.
Luister, ik... -Hou er maar over op.
Ik kom niet uit Horsens. -Zwijg, ik wil het niet horen.
Ik heb er altijd over gelogen.
Ik kom uit Randers.
Zijn ze dat?
Eens even zien. Deze, denk ik.
Kijken. Zijn ze dat? -Ja, dat is hem.
Liggen.
Nee, hem niet doden.
Hem niet. -Hij heeft ons gezien.
We nemen hem mee.
Gaan jullie me vermoorden? -Niemand vermoordt hier iemand.
Rustig maar. Hoe heet je?
Bodashka Lytvynenko.
Maar veel mensen zeggen Jens-Ole. Doen jullie dat ook maar.
Waarom zouden we? We noemen je... wat je net zei.
Heb je een telefoon?
Als ze weten wie ik ben, kan ik niet naar huis.
Je moet dus even hier blijven.
Zullen we vannacht allemaal maar hier blijven?
We hebben ook wapens nodig, om onszelf te verdedigen.
Kun je het met Lennarts spullen af?
Ja, al zijn die monitors ellendig.
Je moet ons wapens geven en leren schieten.
Geen wapens.
Ik verpest m'n ogen in deze vrieskist...
door naar een grote berg data in zo'n kleine kutcomputer te zoeken.
Dus wil ik mijn portie wraak nemen, anders doe ik niet meer mee.
Want dit schreeuwt om wraak.
Als ik nu geen wapentraining krijg, steek ik geen vinger meer uit.
Goed dan. Start de apparatuur op, daarna zal ik jullie trainen.
Zoek alles van alle leden op, richt je vooral op Kurt.
Oké. We beginnen gewoon met vogels.
Of een vos. Eén vos, en daar laten we het dan bij.
Mij best. En nu aan het werk.
En Bodashka dan?
M'n moeder betaalde de au pair extra, ze vond het minimumloon te laag.
Al ligt dat natuurlijk aan hoeveel uur hij hier gaat werken.
Gewoon 37, denk ik. Toch, Markus?
Voor au pairs is 30 het maximum.
Ik vind 37 uur prima.
Hoeveel uur werkte je hiervoor? -Dat wisselde.
Tien, twaalf uur per dag.
Mensen zijn schoften. En hoeveel betaalden ze je?
Ik verdien per maand iets van 135.000 kronen.
Maar ik hou er maar 2000 van.
We beginnen met 30 uur. Wordt het meer, betalen we extra.
Blijf alsjeblieft. -Laat hem maar gaan.
Hij moet zich kunnen terugtrekken.
Kun je schaken, Mathilde? -Nee.
Ster van Afrika kunnen we wel spelen. Dat hebben we veel gedaan.
Ik had een collega die zo heette.
Hij is op oudjaarsavond door een vaste klant gewurgd.
Lennart? -Ja?
Wil je me nog in m'n kont neuken, zodat je goed kunt slapen?
Nee, dank je.
Morgen wordt een lange dag. Dus nee, maar bedankt.
Goed, welterusten. -Welterusten.
Lennart? Bedankt dat je me hebt gered.
En dat je me niet in m'n kont neukt.
Geen dank. Slaap lekker, knul.
Welterusten, Emmenthaler. -Welterusten, Otto.
Hoi. Waar is m'n vader? -Ochtendtherapie.
In de schuur?
Zeg hem gedag van mij. Fijne dag nog.
Er is hier een knoop af. Die naai ik er vanavond aan.
Wacht.
Zo dan. Je bent prachtig.
Vergeet je lunch niet. -Dank je wel.
Veel plezier op school. -Dank je, doei.
Kurt 'Tandem' Olesen: doodstraf.
Kenneth 'Tarbot' Jensen: doodstraf.
Noah 'Aap' Frandsen: doodstraf.
Wie krijgt geen doodstraf? Dat gaat sneller.
Anker Trier, Tim 'Beuker' Petersen en Vitus 'Vetzak' Clausen. Zij zijn vader.
Zijn we nu niet te wreed? Dat zijn 22 doden.
Zij wilden ons van kant maken. Ze weten wie we zijn, het is zij of wij.
We doen het zoals afgesproken.
Als ze weten dat ze onder vuur liggen, is Kurt moeilijker te grijpen.
Dat is al zo. Hij is nooit alleen, er zijn altijd tien man bij hem.
We beginnen met één, dat moet een ongeluk lijken.
De rest pakken we bij de uitvaart.
Nee, daar zijn vrouwen en kinderen bij. Dat kan niet.
En het clubhuis?
Lennart, aan de kant.
De resolutie van deze monitors is echt om te janken.
Maar het clubhuis wordt continu bewaakt door politie en veiligheidsdiensten.
Onmogelijk. Maar ik weet altijd waar ze zijn, ik volg hun telefoon en e-mail.
We wachten onze kans af, tot Kurt vijf, zes man bij zich heeft.
Bij meer kunnen wij wel helpen. Zeker na die beloofde wapentraining.
De M10 is een oud type.
Hij bestaat uit een grendel, trekker, veer, buffer, loop, kolf...
vizier, slagpin, haan en magazijn.
Doe de buffer in de veer.
Het lukt me niet. -Voor jou is het ook lastig.
Doe de veer in de kolf.
Klaar.
Ben je opgeroepen? -Nee, bekijk me eens goed.
Waarom ben je dan zo snel? -Die paar onderdelen wijzen zichzelf.
Krankzinnig.
Doe het nog eens.
Ik zet graag dingen in elkaar.
Klaar. Tweede plaats.
Ik zie hier het nut niet van in, wanneer hebben we dit nou nodig?
Onze levens kunnen ervan afhangen. Maar dat is leuk, hoor. Hoe heet het?
Het heet: Krijg de klere, Emmenthaler.
Als ik iets in elkaar wil zetten, ga ik wel naar IKEA.
De telefoon van die flikker lag bij afslag 51.
Dus richten we ons op afslag 51.
Als we die Oekraïner hebben, hebben we die lui.
Ulf Emmenthaler heeft twee vrienden.
Die zijn twee weken geleden allebei ontslagen.
Lennart Gerner Nielsen en deze gast, Otto Hoffmann.
Otto Hoffmann heeft een lamme arm.
Die lijkt me makkelijker te vinden dan een flikker bij afslag 51.
Of niet, Kenneth? -Zeker.
Vind die lamme arm.
Kijk dan.
Net pizza, maar ook weer niet.
Is dit te veel zo? -Ja.
De dame is het sterkst, toch?
Numeriek, ja. Maar strategisch de pion.
Maar van partij tot partij kan elk stuk het sterkst zijn.
Schaken is het enige spel waarin geluk geen rol speelt.
Geen dobbelstenen, jokers of verrassingen.
Alles staat hier voor ons.
Alleen je eigen handelen bepaalt de uitkomst.
Iets te knabbelen.
Maak eens een foto van ons. -Wil je even op de bank gaan zitten?
Mag het ook video zijn? -Zo?
De camera loopt. -Ik leg even m'n... Goed zo?
Noller en zeven leden zitten vanavond in een restaurant, Antorini.
Dat is in het havengebied.
De Tarbot bevestigt dat Kurt er om 19.00 uur is.
Noller trakteert. Twaalf man in totaal.
Kun je zo veel man aan? Anders kan ik wel meegaan.
Lennart en Otto schoten ook vaak raak.
We nemen ze na afloop te grazen.
In het kruisvuur, hier en hier.
Een betere kans krijgen we niet.
Jij gaat mee.
Neutronen zijn zwaarder dan protonen.
Als het andersom was, waren er geen atomen.
En zonder atomen geen leven, niks.
Kom, Lennart. -Oké. Waarheen?
Dat leg ik in de auto uit. -Mathilde heeft cake gebakken.
Emmenthaler, nu. -Iedereen avondtherapie.
Papa, niet zo hardhandig. Waarom moet jij altijd...
Hou je mond, Mathilde. Bemoei je er niet mee. Kom.
Zo praat je niet tegen je dochter. Wat doe je?
Wapens? Wat ben je van plan?
Markus legt het in de auto wel uit.
Wapens? Is het niet te donker? -We gaan niet schieten.
We doen een kruisvuur, stil. -Dit is waanzin.
Zo eindig je nog dood. Of in de cel.
Geef je dan niks om Mathilde? -Hou je bek.
Doe nou niet, Otto. -Zo krijg je je vrouw niet terug.
Moet ik je neus soms breken? -We doen dit als team.
Dan kunnen we thuis aan de cake. -Precies.
Ik zeg alleen dat ze dood is.
Hoe moet dat kruisvuur nu? -Die vent heeft echt problemen.
Zeg dat wel. Om te beginnen ligt hij bewusteloos op de snelweg.
Z'n eigen dochter is verongelukt.
Hij is dus een tikje gevoelig wat vaders en dochters betreft.
Maak je niet dik, het is jaren geleden. Hij is tegen een boom gereden.
Zo komt hij ook aan die lamme arm. Het was op 12 januari 2002.
Te veel gedronken. Hij raakte z'n rijbewijs kwijt.
Hij kreeg ook een boete van 28.342 kronen.
Hack jij ook je vrienden? -Welnee.
Otto heeft ons dat verteld.
Hij begon er een paar keer over.
Toen hebben wij de details opgezocht.
Hij heeft een foto van z'n gezin thuis.
Als je zo met je privéleven te koop loopt, vraag je er in mijn ogen om.
Bereid je voor.
Nee, Lennart. Jij blijft hier. -Gaat hij niet mee?
Wie zijn die motormeiden?
Niet te geloven. Ze zouden alleen zijn, zei je.
Dat schreven ze wel. Iemand heeft meiden meegenomen.
We gaan naar huis, naar de cake. -Ogenblik.
Jullie blijven hier.
Waar gaat hij heen?
Wat doe jij nou, man? Godverdomme.
Het spijt me.
Het spijt me.
Ik kon het niet, ik ben daar niet goed in.
Jij bent daar goed in, ik niet. -Het is al goed.
Nee, dat is het niet. Ze zijn dood. Hij is dood.
Het is moeilijk om iemand te doden. Zeker de eerste keer.
Nee, ik kan het niet.
Ik wil daar niet aan meedoen. Nooit meer.
Dat hoeft ook niet. Denk aan waarom we dit doen.
En waarom doen we dit precies?
Stel dat hij er niks mee te maken had.
Hou je bek. Dat had hij wel. Allemaal.
Denk aan wat ze hebben gedaan. Aan de levens die ze hebben verwoest.
Mijn god.
Zal ik de radio aanzetten, Emmenthaler?
Vind je dat fijn, lekker even luisteren?
Zo dan.
Papa? -Niet nu, we zijn aan het werk.
Je had het toch over die Otto, met die lamme arm?
Wie is Sirius Zen? -Een of ander mietje dat ik volg.
Ik ken hem verder niet, maar hij heeft prima recepten.
Goedemorgen. -Goedemorgen, lieverd.
Goedemorgen.
Wat is er met jou gebeurd, Otto?
Heb jij dat gedaan?
Jij bent ziek. Was jij maar dood en niet mama.
Hallo. Ik kom even zeggen dat het je vader niet was.
Ik ben gevallen. -Lieg niet.
Je kunt voor geen meter liegen. Jullie geen van allen.
Je moet niet boos zijn op je vader.
Al gaat het soms fout, hij doet z'n best.
Daar bakt hij dan niks van.
Dat klopt. Maar hij is niet in orde.
Nee, dat weet ik.
Ging dat allemaal vooraf aan het ongeluk?
Het begon ermee dat je fiets was gestolen?
Ja. Als die niet gestolen was, had mama me niet hoeven brengen.
Dan had het niet uitgemaakt dat de auto niet wilde starten.
En zaten we niet in die trein. -En dat je vader belde?
Hij zei dat hij niet naar huis kwam.
Mama was zo teleurgesteld dat ze een dagje vrij voorstelde.
Je weet dat elke gebeurtenis z'n eigen verloop heeft?
Hoe bedoel je?
Zo was ik bijvoorbeeld ontslagen, dus nam ik een trein eerder.
Maar het gaat terug naar toen ik leerde om voor een vrouw op te staan.
Naar de man die me dat leerde. En hij heeft weer z'n eigen verloop.
Al jouw gebeurtenissen zijn verweven met andere, en andere levens.
Niet tot in het oneindige, maar voor een heel groot deel.
Zelfs de krachtigste computers kunnen op dit moment...
niet al je data verwerken. En jij bent slim.
Maar jouw menselijk brein verwerkt maar een fractie ervan.
En dus kun jij nooit enige conclusie trekken.
Het krijgt nooit betekenis.
Je verdoet je tijd.
Dat weet ik.
Ik heb een miljoen keer gezocht naar een soort van reden.
Maar die is er niet.
Dat is het 'm juist, er zijn oneindig veel redenen.
Maar die helpen je niet verder.
Ik droom er soms van dat ik die fietsendief vind.
Ik zie hem op m'n fiets rijden, ik ga achter hem aan en pak hem.
Maar het is zijn schuld niet, weet ik. Van niemand.
Het is gewoon makkelijker als je boos kunt worden op iemand.
M'n moeder had zeven kinderen.
De kleintjes leden honger en waren zo dun als luciferhoutjes.
In de winter bevroren we bijna.
Dus verkocht m'n moeder een kind.
Palle bracht me naar Duitsland.
Hij prostitueerde me.
Ik ben net een fiets.
Iedereen kan een ritje op me maken.
Maar toen kwamen we thuis vakantie vieren en ontmoette ik jou.
We waren pas drie dagen thuis toen jullie hem doodden en mij redden.
Nee, dat kan niet kloppen. Een week eerder zat hij in de trein.
Nee, geen trein. We zijn naar huis gevlogen.
Maar toch geen drie dagen daarvoor? Je was vast eerder terug uit Duitsland.
Nee, we zijn op maandag geland. En jullie klopten op donderdag aan.
Ik moet even iets controleren.
Heb ik iets verkeerds gezegd?
Nee, nee, nee.
Ik ben thuis. Lieverds van me.
Dat land is mooi en groen. En zo plat als een pannenkoek.
Maar het eten viel zwaar tegen.
Papa had zo'n smerig broodje. -Erger dan van oma?
De tonijn was oud en nat, het brood zo droog als de woestijn.
En het sap smaakte naar kamelenpis.
Ik heb alles zo weggegooid en ben naar McDonald's gegaan.
Het scheelde maar 3,28%.
Niemand lijkt zo op de broer van Kurt Olesen.
Ik heb het je nog zo gezegd, die man voldeed niet aan de limiet.
Je wilde dat het waar was. -Helemaal niet.
Een ingenieur voor treinen, statistisch gezien vrijwel onmogelijk.
Het was gewoon toeval. Dit zat allemaal tussen jouw oren.
Je herkende hem van de trein, zei je.
Dat dacht ik echt.
Ik heb me te veel blindgestaard.
Dus het was gewoon een ongeluk.
Het spijt me, Markus.
Wie was het dan wel? -Sorry?
Als hij het niet was, wie dan wel?
Wie is het?
Jullie zeiden dat het geen ongeluk was.
Dat is hem.
Dit is hem.
Markus...
Rustig ademhalen.
Wat gebeurt er allemaal?
Rustig aan, goed zo. -Ik ben bang.
Sorry? -Ik ben bang.
Ik begrijp het. Ik begrijp het maar al te goed.
Kijk me aan.
Ze is dood. Voorgoed weg.
Ja, ze is dood. Rustig ademen, kom hier.
Kom hier. Zo, ja.
In Oekraïne is er een oude legende over toeval.
Over Liubava Vasilkovna uit Vitebsk.
Een beeldschone prinses was op berenjacht...
in de ochtend na de eerste volle lentemaan.
Een grote beer valt haar aan en bijt haar vinger af.
Met haar geliefde diamanten ring eraan.
Heel verdrietig voor haar.
Maar precies tien jaar later...
in de ochtend na de eerste volle lentemaan...
in hetzelfde dichte woud, op dezelfde plek...
gaat ze weer op jacht. Nu schiet ze een grote, oude beer.
En als ze z'n maag opensnijden...
zit daar geen ring in.
Niks.
Nu wordt het wel spannend om te zien of het water snel zal koken.
Waarom kwam je hier, Otto?
Omdat de politie niks wilde doen.
Omdat ik m'n plek had afgestaan.
Omdat ik dood had moeten zijn.
Ik zag Mathilde in het ziekenhuis. Ze zag er zo hulpeloos uit.
En Lennart en Emmenthaler gingen maar mee?
Ze hebben niet veel vrienden.
Mensen met problemen zoeken elkaar op, denk ik soms.
Zoals dikke mensen minder dik lijken als ze onder elkaar zijn.
Dat maakt het makkelijker.
Jij hebt ook wel dingen waarmee je moet leren leven.
Ik zou het niet weten.
Met de dood van je vrouw.
Waarom? -Zoek de juiste hulp.
Niks helpt. Niks doet er nog toe.
Ja, maar je hebt Mathilde.
We hadden haar nooit moeten krijgen.
Voor zij kwam, geloofde ik nog...
dat als we eenmaal kinderen hadden, alles betekenis zou krijgen.
Je hebt een verantwoordelijkheid naar je dochter toe.
Alsof jij zo verantwoordelijk was naar jouw dochter toe.
Nee, dat was ik zeker niet.
Ik was een malloot.
Ik dacht alleen aan mezelf.
Maar er gaat geen dag voorbij dat ik niet zou willen...
dat ik nog één keer...
haar borstel mocht zoeken.
Of kon discussiëren over een hond.
Of kon balen dat ze de melk weer niet in de koelkast had gezet.
Ik heb niks om trots op te zijn.
Maar jij wel.
Als ik jou en Mathilde zie, zou ik zo met je willen ruilen.
Misschien doet niks er nog toe.
Maar dat geldt voor alles waarmee je geen band hebt.
Je kent Mathilde niet, daarom begrijp je haar niet.
Accepteer dat het even duurt voordat je het begrijpt.
Dat kost tijd. Maar jij hebt die tijd.
Gebruik 'm.
Sorry dat ik kwaad werd en m'n stem verhief.
Het is al goed.
Sorry van je neus.
Sirius. Dat ben jij toch? -Ja.
Nee, dat betekent 'bel je later'.
Geef me je hand. -Nee.
Luister goed. Ik breek een van je vingers.
En jij zegt waar je deze video van Otto Hoffmann hebt gemaakt.
Waar, wanneer... -Ja, ja. Maar laat m'n vinger heel.
Twee, nu je me onderbreekt.
Nee, alsjeblieft. Wat wil je weten?
En dat is drie, vuile verklikker.
En dat is vier, huilebalk.
Het is maar een vinger.
Je slaat de spijker op z'n kop, je opstel is echt goed.
Misschien nog wat bijschaven.
Verstop je in je kamer onder je bed. Wat er ook gebeurt, blijf liggen.
Omdraaien.
Is er iemand geraakt? -Ik, in m'n voet.
In m'n schouder en m'n zij. -Ik ben niet geraakt.
Ik ook niet. -Liggen, Emmenthaler.
Ik wist de kogel te ontwijken. Best bijzonder.
Lennart, help me even.
De tas met M10's ligt onder aan de trap. Jij bent sneller dan ik.
Gevonden?
Waarom heb je ze uit elkaar gehaald? -Doet er niet toe, geef hier.
Hallo.
Soldaatje.
Kom in het licht staan.
In het licht, soldaatje.
Kom in het licht staan of ik jaag een kogel door haar kop.
Op je knieën. En leg je wapen neer.
Ook dat in je slipje.
We maken die ouwe zak af.
Dit is echt klote, man. Wat hebben we jou ooit misdaan?
Niet bang zijn, lieverd.
Alles komt goed.
Ik bel een ziekenwagen.
Niet bang zijn.
Doet het pijn? -Nee.
Ik heb het alleen zo koud.
Ze komen eraan, papa. Ze komen eraan.
Ik had naar je moeten luisteren.
Ik heb hulp nodig, denk ik.
Het spijt me.
Papa...
Ze kunnen elk moment hier zijn. Gewoon blijven praten.
Het spijt me.
Papa...
Wat hebben we hier?
Een schaakbord. Dank je, Mathilde. -Heel graag gedaan.
Daar ben ik echt blij mee. -Nu moet Otto een cadeau kiezen.
Eens even zien, dit hier. O, kijk nou toch.
Voor Emmenthaler, van Markus en Mathilde.
Wat is dat nu weer?
Een waldhoorn.
Kun je daar geluid uit toveren?
Ik denk het niet.
Wat moet ik spelen? -Dondert niet. Gewoon, iets.
Maar wat?
Gewoon wat in je opkomt.
Daar ga ik op kerstavond verdomme niet naar luisteren.
Rustig, blijven ademen.
Je staat in je uniform in het Tivoli. We staan op het gazon.
Kom op, je kunt het.
vertaling: Subs Media
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.