Original subtitles

‎(ใต้ร่มราชินี)

‎(ตอน 10)

‎ท่านรู้จักหมอหลวงควอนโอกยองไหม

‎ทรงหมายถึงหมอหลวง ‎ที่ถวายการรักษาองค์รัชทายาทหรือเพคะ

‎ใช่แล้ว

‎ข้าได้ยินว่าคนที่แนะนำเขา ‎ให้มาประจำที่ตำหนักดงกุง

‎คือพระสนมฮวัง

‎เป็นเรื่องจริงหรือ

‎หม่อมฉันเป็นเพียงพระสนม

‎จะแนะนำหมอหลวง ‎ให้องค์รัชทายาทได้อย่างไรเพคะ

‎หม่อมฉันเพียงเคยบอกท่านพ่อว่า ‎ได้รับการช่วยเหลือจากหมอหลวงควอน

‎ตอนที่ป่วยเป็นโรคกระเพาะเพคะ

‎ว่าแต่

‎ทรงถามทำไมหรือเพคะ

‎ข้าแค่คิดว่า

‎ข้าอาจจะทราบข่าวคราวของเขา ‎ผ่านพระสนมฮวังได้น่ะ

‎ข้าว่าจะเรียกหมอหลวงควอน ‎ให้กลับเข้าวังอีกครั้ง

‎แต่ติดต่อเขาไม่ได้เลย

‎หม่อมฉันขอทูลถามเหตุผล ‎ที่พระองค์จะเรียกเขากลับมาได้ไหมเพคะ

‎แผนผังวังถูกแย่งไปหรือขอรับ

‎หากพวกเขารู้ตำแหน่งโกดังเก็บอาวุธ ‎แผนการของเราก็อาจถูกเปิดโปงได้นะ

‎พวกท่านต้องดูสิ่งนี้หน่อยขอรับ

‎นี่คือพระราชโองการมิใช่หรือขอรับ

‎พระราชโองการหรือ

‎แต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพกองอารักขาราชวงศ์หรือ

‎กษัตริย์ทรงมีเจตนาอะไร ‎จึงออกพระราชโองการเช่นนี้กันนะขอรับ

‎มันอาจจะเป็นกับดักก็ได้ขอรับ

‎เราห้ามเคลื่อนไหวหุนหันพลันแล่นเป็นอันขาด

‎ไม่ขอรับ

‎มันอาจจะอันตราย

‎แต่นี่อาจเป็นโอกาสก็ได้ขอรับ

‎องค์ราชินี

‎ทรงสงสัยว่าหมอหลวงควอนเกี่ยวข้องกับ ‎การสวรรคตขององค์รัชทายาทหรือเพคะ

‎มันมีบางอย่างไม่ชอบมาพากลนี่นา

‎ทั้งเรื่องที่อยู่ๆ เขาก็หายตัวไป

‎และเรื่องที่ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปที่ไหนอีก

‎ยังไม่ได้ข่าวคราวจากคนที่เราส่งไป ‎ที่บ้านเกิดของหมอหลวงควอนใช่ไหม

‎เพคะ

‎พวกเราตามสืบประวัติของเขาอยู่

‎แต่ดูเหมือนจะสืบหาเบาะแสในอดีต ‎ของเขาได้ยากเพคะ

‎ถ้าอย่างนั้น

‎ลองสืบความเกี่ยวข้องระหว่างอัครมหาเสนาบดี ‎และหมอหลวงควอนมาเพิ่มเติมหน่อย

‎เพคะ องค์ราชินี

‎องค์ราชินี

‎องค์ราชินีเพคะ

‎ตอนนี้องค์ชายมูอันอยู่ที่ฮันซองเพคะ

‎ว่าไงนะ

‎องค์ชายมูอันหรือ

‎ทำไมเขาไปอยู่ที่ฮันซอง

‎ฮันซองงั้นหรือ

‎ว่าไง

‎มีเรื่องจะพูดกับข้าหรือ

‎ข้าจะตอบรับข้อเสนอของท่าน

‎น้อมรับพระราชโองการและไปที่วัง

‎ท่านคิดถูกแล้วขอรับ

‎ข้าจะพาท่านไปที่วังหลวง ‎ตามพระราชบัญชาขอรับ

‎แต่ข้ามีเงื่อนไขแลกเปลี่ยน

‎ห้ามพาซอฮัมด็อกเข้าวังหลวงนะพ่ะย่ะค่ะ

‎ทำไม

‎เจ้ากังวลเพราะข้ากำลังจะชนะงั้นหรือ

‎เขากำลังวางแผนก่อกบฏอยู่พ่ะย่ะค่ะ

‎เขากำลังระดมพล ‎เหล่าพระสงฆ์เพื่อก่อกบฏอยู่

‎ข้าได้ตรวจสอบอาวุธ ‎ที่เขาซ่อนไว้ในถ้ำด้วยตาของตัวเองแล้ว

‎เจ้าจะให้ข้าเชื่อคำพูดเจ้าหรือ

‎ข้าพบสิ่งนี้ในที่พักของเขา

‎มีการทำสัญลักษณ์เส้นทางไปยังห้องพระบรรทม ‎และพระที่นั่งทรงงานของกษัตริย์อยู่

‎แล้วซอฮัมด็อกก็ตกเป็นผู้ต้องสงสัย ‎ข้อหาฆาตกรรมอยู่นี่พ่ะย่ะค่ะ

‎ข้าไม่สนหรอก

‎ไม่ว่าซอฮัมด็อกจะคิดก่อกบฏหรือฆ่าใคร

‎ข้าก็จะพาเขาเข้าวังให้จงได้

‎หากท่านดึงดันว่าจะพาเขาไปจนถึงที่สุด

‎ข้าก็จะขัดขวางท่าน

‎ข้าจะทูลความจริงทุกอย่างต่อเสด็จพ่อ

‎งั้นหรือ

‎งั้นก็ลองดูสิ

‎แต่เจ้าคงต้องทำอย่างเต็มความสามารถนะ

‎เพราะข้าจะฆ่าทุกคนที่มาขวางทางข้า

‎แม้คนนั้นจะเป็นเจ้าก็ตาม

‎จงเดินทางไปอย่าหยุดพัก ‎เจ้าจะต้องไปถึงก่อนองค์ชายคเยซองให้ได้

‎ว่ายังไง คนที่ได้ชื่อว่าเป็นองค์ชาย

‎มาแวะที่อื่นและห่มผ้าผืนเดียวกัน ‎กับหญิงสาวระหว่างแข่งขันหรือ

‎การตกหลุมรักไม่ใช่ความผิดนี่พ่ะย่ะค่ะ

‎ยังจะกล้าพูดอีก

‎ช่างเถอะ

‎เจ้าไม่มีคุณสมบัติแล้ว

‎จงไปเอาป้ายชื่อของเจ้าที่ตำหนักดงกุงคืนมา ‎ด้วยตัวเองเดี๋ยวนี้

‎พ่ะย่ะค่ะ

‎ลูกก็คิดว่าจะทำแบบนั้นอยู่พ่ะย่ะค่ะ

‎อันที่จริง

‎ลูกไม่คิดอยากเป็นองค์รัชทายาท ‎แม้แต่นิดเลยพ่ะย่ะค่ะ

‎ทูลตามตรง ‎ทั้งหมดเป็นความต้องการของเสด็จแม่ต่างหาก

‎ลูกไม่เคยบอกว่าอยากเป็นเลยนะ

‎ซังกุงชิน

‎รีบลากตัวเขาออกไปเดี๋ยวนี้ ‎ก่อนที่เขาจะตายด้วยมือข้า เร็วเข้า

‎เจ้าน่ะ เจ้าจะทำยังไงกับเด็กคนนั้น

‎ลูกจริงใจกับโชวอลจริงๆ นะพ่ะย่ะค่ะ

‎โปรดทรงอนุญาตให้โชวอล ‎เป็นอนุภรรยาของลูกด้วยพ่ะย่ะค่ะ

‎ว่าไงนะ

‎อนุภรรยาหรือ

‎เจ้ายังไม่แต่งงาน แต่กลับคิดจะให้หญิงที่รัก

‎- เป็นอนุภรรยาหรือ ‎- องค์ชายรีบออกไปเถิดเพคะ เร็ว

‎เด็กคนนั้นอยู่ที่ไหน

‎เจ้าลืมคำพูดที่ข้ากำชับกับเจ้าแล้วหรือ

‎หม่อมฉันไม่ลืมเพคะ

‎หม่อมฉันพยายามแล้ว

‎หม่อมฉันนึกว่า

‎หากพยายามแล้วจะทำได้เพคะ

‎เจ้าคิดว่าการตัดใจเป็นเรื่องง่ายหรือ

‎เพราะแบบนั้นข้าถึงพยายามหยุด

‎ก่อนที่พวกเจ้าจะลึกซึ้งไปมากกว่านี้

‎เจ้าคิดว่าเด็กคนนั้น ‎ต่างจากชายชั้นสูงคนอื่นๆ หรือ

‎เขาบอกว่าจริงใจต่อเจ้า

‎แต่กลับขอให้เจ้าเป็นเพียงอนุภรรยา

‎ถึงเขาจะเป็นลูกของข้า

‎แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่เจ้าจะฝากชีวิตไว้ได้หรอก

‎หม่อมฉันไม่คิดฝากชีวิตไว้ที่เขาเพคะ

‎แม้ได้เป็นแค่จีอึม ‎ที่องค์ชายแบ่งปันพระทัยให้ต่อไป

‎หม่อมฉันก็พอใจแล้ว

‎(จีอึม: สหายที่ใจตรงกัน)

‎อย่างน้อยตอนนี้ก็ตัดความรู้สึกทั้งหมด ‎ที่เจ้ามีต่อองค์ชายมูอันไปซะเถอะ

‎หากรับสั่งให้ตัดความสัมพันธ์กับเขา

‎หม่อมฉันก็จะทำเพคะ

‎แต่ว่า

‎หม่อมฉันไม่อาจให้สัญญา ‎ว่าจะสามารถตัดใจจากเขาได้เพคะ

‎ทั้งการมอบใจให้เขา ‎และปล่อยให้มันเติบโตขึ้น

‎หม่อมฉันเป็นคนเลือกเอง

‎ดังนั้นตอนจบของมัน ‎โปรดให้หม่อมฉันเป็นคนเลือกเองด้วย

‎หม่อมฉันนึกว่าองค์ราชินีจะต่างจากคนอื่นเพคะ

‎"แม้จะเกิดมาในฐานะต้อยต่ำ ‎หรือเกิดมาเป็นผู้หญิง

‎แต่ชีวิตของพวกเขาก็ไม่ควรต่างกัน"

‎หม่อมฉันได้ยินว่าองค์ราชินีทรงสอนเขาเช่นนั้น

‎เพราะแบบนั้น ‎พระองค์จึงก่อตั้งฮเยวอลกักนี่มิใช่หรือเพคะ

‎จงโกรธแค้นข้าเถิด

‎เพราะหากเป็นเรื่องของลูกชายข้าแล้ว

‎ข้าก็เป็นเพียงคนเห็นแก่ตัว

‎- ทางนี้ ‎- ทางนี้

‎ทางนี้

‎ทางนี้ๆ

‎จันทร์เอ๋ย

‎จันทร์เจ้า ขอข้าวขอแกง

‎ขอแหวนทองแดง

‎ผูกมือน้องข้า

‎ขอช้างขอม้า…

‎(5 ปีก่อน)

‎- อะไรกันเนี่ย ‎- ตายจริง

‎- นางทำอะไรมาหรือ ‎- คุณพระช่วย

‎- น่าขายหน้าจริงๆ ‎- เขาควรไล่นางออกไปนะ

‎เด็กคนนั้นเพคะ

‎นังตัวดี

‎เจ้าบังอาจใส่ร้ายเจ้านาย ‎แล้วไปแจ้งความกับสำนักราชการหรือ

‎ใส่ร้ายหรือเจ้าคะ

‎นายน้อยขืนใจข้านี่เจ้าคะ

‎เดี๋ยวเถอะ…

‎เจ้ายังไม่ได้สติอยู่สินะ

‎มัวทำอะไรกันอยู่

‎ท่านทำอะไรของท่านกัน

‎ข้ากำลังสั่งสอนนางรับใช้ที่ประพฤติตัวอวดดีอยู่

‎ท่านไม่ต้องมายุ่ง แล้วไปตามทางของท่านเถิด

‎ข้าก็อยากไปตามทางของข้าอยู่

‎แต่คำพูดของทั้งสองฝั่งดูขัดแย้งกันมากน่ะ

‎เป็นความจริงหรือที่เขาขืนใจเจ้า

‎นังนี่

‎ถ้าอยู่ตรงนี้ ท่านจะบาดเจ็บได้นะเจ้าคะ

‎ข้าไม่เป็นไร ท่านรีบไปเถิดเจ้าค่ะ

‎ข้าเองก็ไม่เป็นไร

‎หลบข้างหลังข้าไว้นะ

‎เป็นความจริงหรือที่ท่านใต้เท้าขืนใจนาง

‎ขืนใจงั้นหรือ

‎นังคนต่ำช้ามากด้วยกามราคะนั่น ‎ต้องการเปลี่ยนชะตาชีวิตตัวเอง

‎จึงได้มายั่วข้าต่างหาก

‎นางสำส่อนไปทั่ว ‎เด็กในท้องของนางอาจไม่ใช่ลูกข้าก็ได้

‎- ตายแล้ว ‎- นางตบเขาทำไม

‎- อะไรน่ะ ‎- นางตบเขาหรือ

‎- คุณพระ ‎- นางตบท่านใต้เท้าด้วย

‎นังนี่ เจ้าบังอาจมาตบข้าหรือ

‎ใช่ ข้าตบท่าน

‎ท่านขืนใจนางยังไม่พอ

‎ยังใส่ร้ายป้ายสี ดูหมิ่นนาง

‎และยังจะทำร้ายนางอีกมิใช่หรือ

‎นังผู้หญิงคนนี้บ้าไปแล้วหรือ

‎พวกเจ้าทำอะไรอยู่

‎หยุดนะ

‎ตายจริง องค์ราชินี

‎- องค์ราชินีหรือ ‎- นางคือองค์ราชินีหรือ

‎- ตายแล้ว ‎- คุณพระ

‎ทรงเป็นอะไรไหมพ่ะย่ะค่ะ องค์ราชินี

‎ให้ข้าทำอย่างไรดีล่ะ

‎จะให้ข้าถวายฎีกาต่อฝ่าบาท

‎แล้วไปชี้แจงว่าใครถูกใครผิดกันสักตั้งไหม

‎กระหม่อมสมควรตายพ่ะย่ะค่ะ

‎- โปรดทรงประทานอภัยให้กระหม่อมด้วย ‎- ผิดแล้ว

‎คนที่ท่านควรขอโทษไม่ใช่ข้านะ

‎พ่ะย่ะค่ะ

‎ข้าทำผิดไปแล้ว ออรี

‎ข้าขืนใจเจ้ายังไม่พอ

‎ยังพยายามโยนความผิดทุกอย่างให้เจ้าอีก

‎โปรดอภัยให้ข้าด้วยนะ

‎องค์ราชินี

‎ทรงปลอบโยนหม่อมฉันเพียงพอแล้ว

‎หม่อมฉันอยากทูลขอให้พระองค์พอแค่นี้เพคะ

‎หากองค์ราชินีเสด็จจากไป

‎ชีวิตของหม่อมฉันอาจโหดร้ายกว่าเดิมก็ได้เพคะ

‎ข้าเข้ามายุ่งในชีวิตของเจ้าไปแล้วล่ะ

‎- ทางนี้ ‎- จับได้แล้ว

‎ทางนี้

‎นี่

‎จับได้แล้ว

‎- ทางนี้ ‎- ทางนี้ๆ

‎นี่คือที่ที่เจ้าจะอาศัยอยู่ ‎ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

‎- นำทางนางด้วย ‎- เพคะ

‎มาทางนี้สิ

‎- ตรงนี้ ‎- ทางนี้ๆ

‎จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า

‎ขอข้าวขอแกง

‎ขอแหวนทองแดง ผูกมือน้องข้า

‎เจ้าก็คิดว่าข้าทำกับโชวอลเกินไปหรือเปล่า

‎ดูจากที่นางเถียงไม่ยอมแพ้ข้า

‎ก็เหมือนว่านางจะเติบโตมาอย่างดี ณ ที่แห่งนี้นะ

‎ดูเหมือนว่าเด็กคนนั้น ‎จะมีโชคชะตาที่พิเศษกับองค์ราชินีนะเพคะ

‎ฮเยวอลกักแห่งนี้ ‎ก็ถูกก่อตั้งขึ้นเพราะเด็กคนนั้นมิใช่หรือเพคะ

‎เจ้าตั้งชื่อลูกของเจ้าหรือยัง

‎เพคะ หม่อมฉันรู้สึกว่านางจะเป็นลูกสาวเพคะ

‎หม่อมฉันเลยจะตั้งชื่อนางว่าโชวอล

‎โชวอลงั้นหรือ

‎ช่างเป็นชื่อที่ไพเราะจริงๆ

‎ให้ตายเถอะ

‎มีอะไรหรือเพคะ

‎พอเจ้าเด็กคนนี้ได้ยินชื่อนั้น ก็ขยับตัวทันทีเลย

‎จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า

‎ขอข้าวขอแกง

‎ขอแหวนทองแดง

‎(องค์ชายมูอัน)

‎(องค์ชายอึยซอง องค์ชายซองนัม ‎องค์ชายคเยซอง องค์ชายโบกอม)

‎แยกให้ข้าหน่อย

‎พระสนมแททรงส่งสิ่งนี้มาให้เพคะ

‎เหลืออีกแค่วันเดียว

‎พรุ่งนี้ทันทีที่พระอาทิตย์ขึ้น ‎พวกท่านก็โปรดกลับไปตามสัญญาด้วย

‎ชินแบกด็อก

‎เอาให้เขาสี่มัล ห้าทเว

‎- ดีเลย ‎- ตายจริง คุ้มค่าจริงๆ

‎คุ้มค่าเหนื่อยจริงๆ

‎คนต่อไป ฮวังซุนอ๊ก

‎ได้หนึ่งตะกร้า ‎เพราะงั้นให้เขาไปหนึ่งมัล ห้าทเวขอรับ

‎หนึ่งมัล ห้าทเว

‎อย่างน้อยเขาก็ควรให้สามมัล ‎ต่อหอยตลับหนึ่งตะกร้า

‎แต่เขากลับแบ่งให้เพียงหนึ่งมัล ห้าทเวเท่านั้น

‎พ่ะย่ะค่ะ

‎ชาวเกาะได้รับกำไรจากการขาย ‎เพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ

‎ถึงจะมีค่านายหน้าร้อยละ 20

‎แต่เงินก็หายไปอีกร้อยละ 30

‎หรือไม่ก็มีใครแอบยักยอกไป

‎เปิดฝาแล้ว

‎ข้าย่างหอยตลับเอง

‎- ลองชิมหน่อยไหมเจ้าคะ ‎- ไม่เป็นไรขอรับ

‎ท่านทำอะไรหรือเจ้าคะ

‎ทำแบบนี้ไม่ได้นะเจ้าคะ

‎เจ้าของบ้านก็ไม่อยู่ ถ้าท่านมาค้นแบบนี้…

‎ข้าจะดูต้นทางให้เจ้าค่ะ

‎รีบออกมาได้แล้วเจ้าค่ะ

‎ผู้คนกำลังขึ้นมากันแล้ว

‎"บันทึกรายรับรายจ่ายเกาะมันวอล"

‎(บันทึกรายรับรายจ่าย: สมุดที่ใช้จดบันทึก ‎รายรับรายจ่ายเงินหรือสิ่งของ)

‎เขาลักลอบเอาเงินมากมายขนาดนี้ไปไว้ที่ไหนกัน

‎พวกท่านทำนิสัยอะไรของพวกท่านกัน

‎เข้ามาพักในบ้านข้าตามอำเภอใจยังไม่พอ

‎ยังมารื้อของของข้าตามใจชอบอีกหรือ

‎- คือข้า… ‎-โปรดออกไปจากเกาะนี้เดี๋ยวนี้

‎ไปเดี๋ยวนี้

‎นั่นอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ

‎บันทึกรายรับรายจ่ายเกาะมันวอล

‎เขาจดบันทึกเงินที่ได้รับและมอบ ‎ให้กับชาวเกาะไว้ในนี้

‎แต่ถึงท่านจะเจอเบาะแสอะไรก็ตาม

‎เราถูกไล่ออกมาแล้ว

‎อาจารย์คนนั้นคงไม่รู้สึกอะไรหรอก

‎หากเงินมากมายเหล่านี้ถูกฉ้อโกงไปจริงๆ

‎คนที่ควรถูกไล่ออกไปจากเกาะนี้ ‎คือเขาต่างหาก ไม่ใช่เรา

‎เราไม่มีอำนาจตัดสินว่าใครมีสิทธิ์อยู่ที่นี่นะ

‎ภารกิจของเราคือ ‎การพาพัคคยองอูเข้าวังมิใช่หรือ

‎มาหาวิธีโน้มน้าวเขาแทนดีกว่าพ่ะย่ะค่ะ

‎ไม่ ข้าไม่คิดจะโน้มน้าวเขา ‎ให้ไปที่วังหลวงหรอก

‎ในเมื่อข้ารู้แล้วว่ามีชนชั้นสูงฉ้อโกงราษฎร

‎ข้าก็ต้องแก้ไขให้ถูกต้องสิ

‎ข้าจะขุดคุ้ยเรื่องนี้จนถึงที่สุด

‎เพราะงั้นแล้ว ถ้าเจ้าคิดจะร่วมมือกับข้า ‎ก็เอาสิ่งที่กอดไว้ออกมาหน่อย

‎(บันทึกรายรับรายจ่ายเกาะมันวอล)

‎ตอนนี้ค่อยเริ่มปะติดปะต่อเรื่องได้แล้ว

‎พัคคยองอู คนคนนี้…

‎ช่างน่าสนใจจริงๆ

‎อะไรน่ะ

‎มันเป็นการสื่อว่าข้าจะร่วมมือกับเสด็จพี่ ‎ไปจนถึงที่สุดพ่ะย่ะค่ะ

‎ทรงคิดเรื่องอะไรขนาดนั้นหรือเพคะ

‎ข้ากำลังคิดหนักว่าจะรับมือกับการคัดค้าน

‎ของเหล่าเสนาบดีอย่างไรดี

‎สุดท้ายแล้ว นั่นก็คือภูเขาลูกสุดท้าย ‎ของการแข่งขันครั้งนี้ที่ข้าต้องฝ่าไปให้ได้

‎เพคะ

‎พระองค์ต้องฝ่าภูเขาลูกนั้นไป

‎จึงจะกอบกู้ความหมายของแทคฮยอนได้เพคะ

‎เสด็จแม่ทรงหายจากการประชวรแล้ว ‎พระองค์คงไม่อยู่เฉยแน่ๆ

‎แต่ว่าในครั้งนี้

‎ข้าจะตามหาองค์รัชทายาท ‎จากความสามารถจริงๆ

‎ไม่ใช่อิงตามความต้องการของใคร

‎ให้ตายเถอะ เจ้าเด็กพวกนี้ ‎เดี๋ยวก็ล้มหรอก

‎มานี่เร็ว

‎- ดีมากเลย ‎- อร่อยจริงๆ

‎ยอดเยี่ยมเลย

‎โธ่เอ๊ย

‎- ท่านอาจารย์ ‎- นี่แหละคนที่ขุดหอยตลับได้มากสุด

‎ท่านเหนื่อยมามากนะ

‎- รีบทานเถอะ ‎- ขอบคุณขอรับ

‎- ขอบคุณขอรับ ‎- ไปเร็ว

‎ทุกคนเหนื่อยมามากนะ

‎ทานให้เยอะๆ ล่ะ

‎- ข้าขอไปทางนู้นหน่อยนะขอรับ ‎- อือ

‎ไปเถอะ

‎ทำไมพวกท่านยังไม่ไปอีก

‎ข้ายังมีธุระกับท่านอยู่ขอรับ

‎มีธุระอะไรกับข้าอีกหรือ

‎พวกท่านเพิ่งสงสัยในตัวข้า เที่ยวตามสืบ

‎และถึงขั้นค้นบ้านข้าไปเมื่อไหร่เอง

‎หากท่านเป็นคนทุจริตที่ฉ้อโกงราษฎร

‎ข้าก็ต้องสืบหาความจริง ‎แม้จะต้องค้นถึงชุดชั้นในท่านมิใช่หรือ

‎แล้วยังไง พวกท่านเจออะไรไหมล่ะ

‎ขอรับ

‎ท่านเก็บค่านายหน้า ‎ในจำนวนมากเกินควรจากชาวเกาะ

‎และมีบันทึกว่าท่านยักยอกเงิน ‎อีกจำนวนร้อยละ 30 อยู่ในนี้

‎การแต่งตั้งบุคลากรที่มีความสามารถ ‎ก็เหมือนการเลือกใช้ถ้วยชามขอรับ

‎แต่ในเมื่อท่านพบว่าข้าทำนาบนหลังของราษฎร

‎ท่านก็โยนถ้วยชามที่แตกแล้วอย่างข้า ‎ทิ้งไปเถิดขอรับ

‎การโยนทิ้งก็เป็นวิธีหนึ่ง

‎แต่ก่อนจะโยนทิ้ง พวกเราได้นำ ‎เศษถ้วยชามที่แตกมารวมกันขอรับ

‎แล้วเราก็เจอเบาะแส ‎ของเงินที่ท่านอาจารย์ยักยอกไป

‎ขอรับ ค่านายหน้าที่ท่านเก็บจากพวกเขา

‎ถูกนำไปใช้หนี้ของคนในหมู่บ้าน ‎ที่ไปกู้ยืมข้าวสารจากอึยชาง

‎และวันนี้ก็เป็นงวดสุดท้าย ‎ที่ชาวบ้านต้องใช้หนี้ข้าวสารที่อึยชางขอรับ

‎และเงินอีกร้อยละ 30 ‎ที่ท่านยักยอกไปก็อยู่ ณ ที่ตรงนี้ขอรับ

‎- ให้ตายเถอะ เหนื่อยมามากนะ ‎- เอาล่ะๆ

‎ท่านอาจารย์ได้นำเงินนั้นมาสร้างสหกรณ์หมู่บ้าน

‎ช่วยพวกเขาบริหารร้านค้าให้ใช้ชีวิตอยู่ได้ ‎แม้ในช่วงนอกฤดูกาล

‎ที่ขุดหอยตลับไม่ได้ขอรับ

‎สุดท้ายแล้วเงินร้อยละ 30 นั้นก็กลายเป็นต้นทุน ‎ให้ชาวเกาะยืนด้วยลำแข้งตัวเองได้

‎ตอนนี้เกาะมันวอลก็สามารถดำเนินไปได้อย่างดี ‎แม้จะไม่มีท่านขอรับ

‎ใช่แล้วขอรับ

‎เพราะพวกเขาสามารถตั้งตัวได้ ‎ตามเป้าหมายของท่านแล้ว

‎ถูกต้อง

‎พวกท่านพูดถูกแล้วขอรับ

‎แต่จะทำอย่างไรดีล่ะ

‎ข้าไม่คิดที่จะทำงานให้กษัตริย์หรอกนะ

‎แล้วถ้าทำงานให้ราษฎร ไม่ใช่กษัตริย์ล่ะขอรับ

‎หากท่านไปที่วังหลวงกับพวกเรา ‎เราจะช่วยทำให้ทฤษฎีที่ท่านสร้างมาจนถึงตอนนี้

‎ถูกใช้เพื่อราษฎรให้ได้ขอรับ

‎เพราะฉะนั้นแล้ว

‎ช่วยทำงานเพื่อเด็กคนอื่นๆ ในแผ่นดินนี้ ‎ที่เหมือนยอนจีด้วยขอรับ

‎พวกท่านทั้งสองฉลาดเหมือนพ่อเลยนะ

‎ท่านรู้จักพ่อของพวกเราด้วยหรือขอรับ

‎ก็ได้พ่ะย่ะค่ะ

‎พรุ่งนี้เช้าหากทะเลเปิดแล้ว ‎ก็ออกเดินทางได้เลยพ่ะย่ะค่ะ

‎ข้าจะส่งลูกชายของข้าซึ่งเป็นผู้แข่งขัน ‎ในการคัดเลือกองค์รัชทายาทคนต่อไปไปหาเจ้า

‎เจ้าจงคัดเลือกกษัตริย์ในอนาคต ‎ด้วยตาของเจ้าหน่อย

‎เจ้าอาจจะเป็นข้าราชบริพารของข้าไม่ได้

‎แต่เจ้าก็เป็นอาจารย์ให้องค์รัชทายาทได้มิใช่หรือ

‎นี่เป็นคำขอร้องในฐานะสหาย

‎องค์ชายซองนัม ‎ไม่ใช่พระโอรสแท้ๆ ของฝ่าบาทหรือขอรับ

‎ใช่แล้ว

‎แล้วช่วงเวลาที่องค์ราชินีทรงพระครรภ์

‎ก็เป็นช่วงไว้ทุกข์กษัตริย์องค์ก่อนด้วยขอรับ

‎หากเขาไม่ใช่พระโอรสของฝ่าบาท ‎เราก็ควรไล่เขาออกจากวังทันที

‎แบบนี้องค์ชายขององค์ราชินีก็ปลิวไปอีกคนแล้ว

‎ยังเร็วไปที่จะหัวเราะขอรับ

‎เรายังเหลือการประเมินรอบสุดท้ายอยู่

‎ว่าแต่ฝ่าบาทจะจัดการประเมินรอบสุดท้าย ‎ด้วยวิธีไหนกันนะขอรับ

‎น่าจะวิธีเดียวกับการคัดเลือก ‎พระสหายร่วมศึกษาหรือเปล่า

‎ไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอก

‎พวกท่านก็รู้ว่าฝ่าบาทเป็นคนยังไง

‎ดูจากที่ทรงมั่นใจขนาดนั้น ‎แปลว่าทรงคิดแผนอื่นไว้ขอรับ

‎ฝ่าบาทอาจวางแผนอะไรไว้ตั้งแต่ตัดสินใจ

‎ให้ใช้การแข่งขันในกระบวนการแทคฮยอนแล้ว

‎หนังสือใส่ร้ายป้ายสีนี้ ‎ถูกแพร่ไปทั่วเมืองหลวงจริงหรือ

‎พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท

‎มันถูกแพร่ไปทั่วตั้งแต่ในหุบเขาลึก ‎จนถึงในวังหลวงพ่ะย่ะค่ะ

‎แม้จะต้องค้นทุกซอกทุกมุมของเมืองหลวง ‎ก็ตามเก็บมาให้หมด

‎(หญิงสาวที่ตั้งท้องกับชายอื่น…)

‎ข่าวลือแพร่ไปทั่ว ‎จนไม่สามารถควบคุมได้แล้วเพคะ

‎โปรดทรงคืนลูกของหม่อมฉันด้วยเพคะ

‎เขาเป็นองค์ชายกาลกิณี ‎ที่ไม่อาจนำชื่อใส่ในหนังสือลำดับราชวงศ์ได้

‎คิดเสียว่าเขาไม่เคยมีตัวตนอยู่บนโลกเถิด

‎ปล่อยข้านะ

‎ปล่อยข้า

‎ปล่อยข้านะ

‎สิ่งที่ทำให้พระพันปีทรงมั่นใจขนาดนั้น

‎ก็คือสิ่งนี้นี่เอง

‎ข้าจะไม่ไปไหน จนกว่าจะได้ยาขอรับ

‎ข้าต้องการยานั้นจริงๆ ขอรับ

‎ว่าแต่

‎คนที่ป่วยในตอนนั้นเป็นอย่างไรบ้างหรือเจ้าคะ

‎เขาทานยาแล้วดีขึ้นมาสักพัก

‎แต่สุดท้ายพี่ชายของข้าก็ป่วยหนักขึ้น ‎ก่อนจะจากไปขอรับ

‎อ๋อ

‎พี่ชายของท่านนี่เอง

‎ขอโทษนะเจ้าคะ

‎ไม่เป็นไรขอรับ

‎ข้าซื้อยาได้ เพราะท่านช่วยค้ำประกันให้

‎ทำให้ได้พูดคุยกับพี่ชาย ‎แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม

‎ขอบคุณมากนะขอรับ

‎ว่าแต่ ท่านมาที่เกาะมันวอล ‎เพราะข้าจริงๆ หรือขอรับ

‎เจ้าค่ะ

‎ข้าได้ยินว่าท่านนักปราชญ์อยู่ที่เกาะมันวอล ‎เลยรีบมาที่นี่ทันทีเจ้าค่ะ

‎ทำไมกันขอรับ

‎ตึก

‎ตัก

‎เดิมทีแล้วหัวใจของข้าจะเต้นเป็นจังหวะนี้

‎แต่ทุกครั้งที่ข้าเห็นท่าน…

‎ตึกตัก

‎ตึกตัก

‎มันจะเต้นเป็นปกติเจ้าค่ะ

‎ท่านพูดเรื่องอะไรขอรับ

‎ข้าชอบท่านนักปราชญ์เจ้าค่ะ

‎สวยจัง

‎สวยจริงๆ นะขอรับ

‎ครั้งหน้า

‎หากท่านได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นสวยๆ เช่นนี้อีก

‎ท่านก็คงคิดถึงข้าใช่ไหมเจ้าคะ

‎ไม่ออกเดินทางกันหรือ

‎ข้าต้องเปิดเผยความจริงทั้งหมดนี้

‎ก่อนที่ซอฮัมด็อกจะนั่งเกี้ยวไปถึงวังหลวง

‎องค์ชายอึยซองทรงพาซอฮัมด็อกนั่งเกี้ยวมา ‎และกำลังเสด็จมาที่ฮันซองขอรับ

‎ข้าได้สังหารพลเมือง ‎เพื่อให้ซอฮัมด็อกเดินทางมากับข้า

‎แต่เขาได้เสนอเงื่อนไขหนึ่งข้อมาขอรับ

‎โปรดสังหารผู้ตรวจการลับที่มากับท่านด้วย

‎เราต้องรีบเคลื่อนไหวนะเจ้าคะ

‎พระพันปีทรงมีแผนอื่นอยู่ในพระทัย

‎เพราะงั้นเราต้องใช้โอกาสนี้ ‎กำจัดองค์ชายคเยซองให้ได้เจ้าค่ะ

‎ทรงคิดจะทำอะไรกันแน่พ่ะย่ะค่ะ

‎หากเราไปแตะต้ององค์ชายของราชินี ‎แล้วเกิดผิดพลาดขึ้นมาอีก

‎เราอาจถูกทำลายล้างทั้งวงศ์ตระกูลก็ได้นะ

‎ถึงอย่างนั้นเราก็ปล่อยให้องค์ชายอึยซอง ‎เป็นฆาตกรไม่ได้มิใช่หรือเจ้าคะ

‎นี่เป็นโอกาสดี

‎ที่จะดึงองค์ราชินีลงมาจากตำแหน่ง ‎พร้อมองค์ชายคเยซองเจ้าค่ะ

‎เพราะงั้นท่านพ่อรีบส่งทหาร ‎ที่เก็บความลับเก่งไปด้วยเจ้าค่ะ

‎องค์ชายคเยซองจะต้องเลือกใช้เส้นทาง ‎ที่จะมาถึงฮันซองอย่างเร็วที่สุดแน่ๆ

‎ห้ามให้มีบาดแผล ‎บนร่างกายของเขาเด็ดขาดเจ้าค่ะ

‎อย่างแรก เราต้องจับเป็นเขา

‎และเมื่อได้หลักฐานมาแล้ว

‎ข้าจะออกโรงเองเจ้าค่ะ

‎ข้าจะสร้างเหตุผล ‎ให้องค์ชายคเยซองสมควรตายเองเจ้าค่ะ

‎เมื่อครู่เจ้าพูดว่าอะไรนะ

‎หม่อมฉันทูลว่าองค์ชายคเยซอง ‎ไม่สามารถเป็นองค์รัชทายาทได้เพคะ

‎เขามีตัวตนที่น่าขยะแขยง

‎และจิตใจที่ผิดศีลธรรมเพคะ

‎อะไรทำให้เจ้าพูดแบบนั้นหรือ

‎หม่อมฉันมีหลักฐานเพคะ

‎ฝ่าบาทจะทราบเมื่อได้เสด็จไปที่นั่นเพคะ

‎หากมีจดหมายสั่งเสียอยู่ข้างๆ ศพ

‎ก็จะไม่มีใครสงสัยเจ้าค่ะ

‎สุดท้ายแล้วองค์ชายคเยซอง ‎จะกลายเป็นองค์ชายที่ปลิดชีวิตตัวเอง

‎หลังความลับของตัวเองถูกเปิดโปงเจ้าค่ะ

‎และหากฝ่าบาททรงทราบ ‎ความลับขององค์ชายคเยซอง

‎เขาก็จะปกปิดเรื่องนี้อย่างเงียบๆ

‎พระสนมโก

‎เอารูปภาพนั้นให้ฝ่าบาททอดพระเนตรหน่อย

‎ท่านจะให้ฝ่าบาทรออีกนานแค่ไหนกัน

‎- ฝ่าบาท ‎- ราชินีมาทำอะไรที่นี่หรือ

‎หม่อมฉันมารับสิ่งของ ‎ขององค์ชายคเยซองคืนเพคะ

‎พระสนมโก

‎รีบส่งมาให้ข้าเร็ว

‎รีบส่งมาให้ข้าเดี๋ยวนี้

‎มันคืออะไรกันแน่ พวกเจ้าถึงได้เป็นเช่นนี้

‎มันไม่มีอะไรเลยเพคะ ฝ่าบาท

‎ไม่มีอะไรหรือเพคะ

‎พระองค์จะปกปิดความลับที่น่าขยะแขยง ‎ขององค์ชายคเยซองไปถึงเมื่อไหร่เพคะ

‎ความลับที่น่าขยะแขยงหรือ

‎ท่านคิดว่ามันคืออะไร ‎ถึงได้พูดจาเหลวไหลเช่นนั้น

‎มันคือรูปวาดภาพเหมือนขององค์ชายคเยซอง ‎ที่แต่งกายเป็นหญิงสาวเพคะ

‎องค์ชายคเยซองเป็นชายแค่เปลือกนอก

‎แต่ในใจของเขาเป็นหญิงเพคะ

‎พระสนมฮวัง

‎หากท่านพิสูจน์สิ่งที่พูดออกมาเมื่อครู่ไม่ได้

‎ข้าจะไม่มีวัน

‎ยกโทษให้ท่านเป็นอันขาด

‎ได้เพคะ

‎แต่หากที่หม่อมฉันพูดเป็นความจริง

‎ฝ่าบาทจะต้องลงโทษองค์ชายคเยซอง ‎ที่ทำให้เกียรติของราชวงศ์แปดเปื้อน

‎และองค์ราชินีที่ทรงคลอด ‎และเลี้ยงดูเขาให้เติบใหญ่

‎แต่บกพร่องในการแก้ไขเขา ‎ให้ถูกต้องด้วยเพคะ ฝ่าบาท

‎นำมันมาให้ข้าเดี๋ยวนี้

‎เร็วเข้า

‎พระสนมฮวัง โปรดอธิบายมาด้วย

‎รูปวาดนี้เกี่ยวข้องอะไร ‎กับองค์ชายคเยซองงั้นหรือ

‎แม้การแข่งขันจะดุเดือดแค่ไหน

‎แต่เจ้าบังอาจพูดจาให้ร้ายเขาเช่นนี้หรือ

‎ฝ่าบาท ไม่ใช่แบบนั้นเพคะ…

‎ข้าจะไม่ปล่อยผ่านเรื่องครั้งนี้ไปเด็ดขาด

‎ฝ่าบาท

‎หม่อมฉันขอลงโทษพระสนมฮวัง

‎ตามกฎระเบียบ ‎ของหญิงสาวแห่งราชวงศ์ได้ไหมเพคะ

‎ทำเช่นนั้นได้เลย

‎เสด็จกลับกันเถิดเพคะ

‎รูปวาดนั้นอยู่ที่ไหน

‎ข้าถามว่าเอาไปซ่อนไว้ที่ไหน

‎พระสนมฮวัง

‎ท่านกำลังพูดเรื่องอะไร

‎ข้าพูดถึงภาพเหมือน ‎ขององค์ชายคเยซองที่แต่งกายเป็นหญิง

‎ท่านบ้าไปแล้วหรือ

‎ทำไมท่านถึงได้พูดจาน่ารังเกียจเช่นนั้นกัน

‎แล้วอีกอย่างนะ พระสนมฮวัง

‎เราเป็นสนมขั้นหนึ่ง ชั้นโทเหมือนกัน

‎โปรดพูดให้เกียรติข้าด้วย

‎ตอนนี้เจ้าได้สติแล้วหรือ

‎เป็นอะไรไหม

‎เกิดอะไรขึ้นหรือพ่ะย่ะค่ะ

‎โปรดทรงอภัยให้หม่อมฉันด้วยเพคะ

‎องค์ชายคเยซองตกอยู่ในอันตราย ‎เพราะหม่อมฉันเพคะ

‎ท่านพูดเรื่องอะไร

‎หม่อมฉันบอกความลับขององค์ชายคเยซอง ‎ให้พระสนมฮวังทราบเพคะ

‎ทรงต้องรีบแล้วเพคะ

‎องค์ชายคเยซองกำลังตกอยู่ในอันตรายเพคะ

‎พระสนมโกรีบเปลี่ยนรูปวาดก่อนเถิด

‎เพคะ องค์ราชินี

‎เจ้าต้องช่วยองค์ชายคเยซองให้ได้ เร่งมือเข้า

‎ซังกุงชิน

‎เจ้าไปสังเกตความเคลื่อนไหวของสนมฮวังหน่อย

‎พระพันปีและอัครมหาเสนาบดี

‎ทราบเรื่องของเจ้าแล้ว

‎หลายคนในวังหลวงรู้เรื่องนี้แล้ว

‎ตอนนี้

‎เจ้าต้องปกปิดมันไปตลอดชีวิต

‎เพราะฉะนั้นแล้ว…

‎จงซ่อนตัวอยู่ที่นี่สักพัก

‎จนกว่าร่างกายเจ้าจะหายดีเถิด

‎ไม่พ่ะย่ะค่ะ

‎ลูกไม่มีเวลามาพัก

‎ซอฮัมด็อกกำลังวางแผนก่อกบฏอยู่

‎ลูกต้องรีบนำความจริงนี้ไปทูลเสด็จพ่อพ่ะย่ะค่ะ

‎ทรงทราบอยู่แล้วล่ะ

‎ซอฮัมด็อก จงตั้งใจฟัง

‎ข้าขอแต่งตั้งเจ้าให้เป็น ‎แม่ทัพกองอารักขาราชวงศ์

‎เจ้าจะน้อมรับไหม

‎เป็นพระคุณล้นพ้นพ่ะย่ะค่ะ

‎เสด็จพ่อ ‎โปรดทรงยกเลิกพระราชโองการด้วยพ่ะย่ะค่ะ

‎ลูกพบเบาะแสการก่อกบฏของซอฮัมด็อก ‎ระหว่างทำการแข่งขันพ่ะย่ะค่ะ

‎เขาเป็นกบฏที่ระดมพลพระสงฆ์ ‎เพื่อก่อกองกำลังกบฏพ่ะย่ะค่ะ

‎กบฏหรือ เป็นไปไม่ได้เลยพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท

‎หุบปากไปซะ

‎จงจับกุมกบฏซอฮัมด็อกเดี๋ยวนี้

‎ฝ่าบาท กระหม่อมไม่ใช่กบฏนะพ่ะย่ะค่ะ

‎กระหม่อมไม่ใช่กบฏพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท

‎ฝ่าบาท

‎กระหม่อมถูกใส่ความพ่ะย่ะค่ะ

‎กระหม่อมถูกใส่ความ

‎ปล่อยข้านะ ปล่อยนะ

‎ฝ่าบาท

‎ลูกตั้งใจจะจับกุมตั้งแต่ที่ภูเขาคเยรยงแล้ว

‎แต่ลูกปกปิดมาจนถึงตอนนี้ ‎เพื่อทำภารกิจในการแข่งขันให้สำเร็จ

‎โดยการพาตัวเขามาที่วังหลวงพ่ะย่ะค่ะ

‎องค์ชายอึยซอง

‎พ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่อ

‎หากเจ้ารู้ว่าซอฮัมด็อกเป็นกบฏ

‎แม้ภารกิจของเจ้าคือการพาตัวเขามาก็ตาม

‎แต่เจ้าก็ไม่ควรนำตัวเขามาหาข้า ‎ซึ่งเป็นกษัตริย์สิ

‎ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ

‎ซอฮัมด็อกถูกจับกุมแล้วหรือ

‎ขอรับ

‎ดูเหมือนฝ่าบาทจะรู้ตัว ‎จึงได้เรียกตัวเขาไปขอรับ

‎ฝ่าบาทหรือ

‎ถ้าอย่างนั้นทั้งหมดนี้ก็เป็นกับดักงั้นหรือ

‎การที่ซอฮัมด็อกถูกจับได้แล้ว

‎ก็แปลว่าอีกไม่นาน ‎พวกเราก็จะถูกเปิดโปงหรือเปล่าขอรับ

‎ขอรับ

‎หากเขาถูกทรมานอย่างหนักจนเปิดปาก ‎พวกเราก็อาจตกอยู่ในอันตรายได้

‎ช่วยสืบให้หน่อยขอรับ ว่าซอฮัมด็อก ‎ถูกขังอยู่ที่ไหนและใครเป็นคนสอบสวนเขา

‎เราต้องเคลื่อนไหวอย่างลับๆ ขอรับ

‎ได้ขอรับ

‎พวกเจ้าทำได้ดีมาก

‎ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

‎ทรงมีพระพลานามัยแข็งแรงดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ

‎ข้าแข็งแรงดี

‎เจ้ารับราชโองการ ‎จากองค์ชายคนไหนในสองคนนี้หรือ

‎(องค์ชายคเยซอง)

‎(องค์ชายอึยซอง องค์ชายซองนัม ‎องค์ชายโบกอม)

‎เสด็จแม่

‎ขอบใจนะ

‎เจ้าทำได้ดีมาก

‎ไว้ชมลูกเช่นนั้น ‎ตอนที่การแข่งขันสิ้นสุดลงด้วยพ่ะย่ะค่ะ

‎ได้สิ

‎ข้าจะทำเช่นนั้น

‎ไม่ทราบว่าพวกท่านเห็นหรือเปล่า

‎มีแต่ป้ายชื่อขององค์ชายคเยซองที่หายไป

‎ถ้าอย่างนั้นองค์ชายอึยซองก็เป็นผู้ชนะ ‎ในภารกิจที่ภูเขาคเยรยงน่ะสิ

‎ว่าแต่องค์ชายคเยซองกลับมาหรือยังนะ

‎ข้าไม่เห็นเขาที่วังหลวงเลย

‎เขาคงต้องใช้เวลาในการเดินทางกลับมาล่ะมั้ง

‎ชายหนุ่มแข็งแรงได้ออกจากวังทั้งที

‎จะมีสิ่งที่อยากทำมากมายแค่ไหนกันล่ะ

‎ทำไมยังไม่มาอีกนะ

‎การตัดสินออกมาแล้วเพคะ พวกเขาตัดสินแล้ว

‎ทั้งองค์ชายโบกอมและองค์ชายซองนัม ‎ผ่านเข้ารอบต่อไปเพคะ

‎ยินดีด้วยนะ พระสนม

‎องค์ชายโบกอม…

‎ถ้าอย่างนั้นมีองค์ชายทั้งหมดสามคน ‎ที่ผ่านเข้ารอบการประเมินสุดท้ายหรือ

‎เพคะ ผู้เข้ารอบคือองค์ชายโบกอม ‎องค์ชายซองนัมและองค์ชายอึยซองเพคะ

‎น่าภูมิใจเหลือเกิน ลูกชายของข้า

‎แต่ตั้งแต่ตอนนี้ไป จะเป็นการแข่งขันอำนาจ ‎มากกว่าความสามารถนะเพคะ

‎องค์ชายโบกอมอาจได้เป็นพระสหายร่วมศึกษา ‎แต่จะเป็นองค์รัชทายาทได้หรือเพคะ

‎ถ้างั้นตอนนี้ข้าควรทำอย่างไรหรือ

‎แต่ก่อนหน้านั้น ‎ตอนนี้พวกเราทุกคนต้องไปแล้วเพคะ

‎ทำไมอยู่ๆ ถึงทรงเรียกรวมตัว ‎หญิงสาวแห่งวังหลวงกันนะ

‎มีเรื่องอะไรงั้นหรือ

‎ตั้งแต่วันนี้ไป โชยอนแห่งตระกูลฮวัง

‎จะถูกลดตำแหน่งจาก

‎พระสนมขั้นหนึ่ง ชั้นโท ‎ให้เป็นพระสนมขั้นสี่ ชั้นโท

‎สนมขั้นสี่ ชั้นโทหรือ

‎สนมขั้นสี่ ชั้นโท…

‎สนมขั้นสี่ ชั้นโทเป็นตำแหน่งสนมที่ต่ำสุดมิใช่หรือ

‎ตายจริง นี่มันเรื่องอะไรกัน

‎องค์ราชินี

‎ทรงทำเช่นนี้ไม่ได้เพคะ

‎โทษข้อหาใส่ร้ายป้ายสี ‎และกล่าวให้ร้ายองค์ชายสายตรง

‎สมควรถูกลงโทษด้วยการประหารชีวิตด้วยซ้ำ

‎แต่ข้าเห็นว่าท่านเป็นมารดาขององค์ชายอึยซอง

‎จึงได้เมตตาท่านนะ สนมขั้นสี่

‎ไม่ใช่ว่าข้าฆ่าเจ้าไม่ได้

‎แต่ข้าเลือกไม่ทำต่างหาก

‎เพื่อปกป้องความลับของลูกชายข้า

‎สนมฮวัง

‎ท่านมาลงเอยเช่นนี้ได้อย่างไรนะ

‎เดี๋ยวเถอะ

‎เป็นแค่สนมขั้นสี่ ‎มาจ้องหน้าสนมขั้นสามเช่นนั้นได้อย่างไร

‎จากนี้จงรักษาระเบียบของวังหลวง ‎และปฏิบัติกับข้าด้วยความเคารพด้วย

‎เสด็จแม่ โปรดทรงใจเย็นก่อนพ่ะย่ะค่ะ

‎ข้าจะเอาคืนความอัปยศนี้ให้จงได้

‎เจ้าจะต้อง

‎เป็นองค์รัชทายาทให้ได้นะ

‎พ่ะย่ะค่ะ เสด็จแม่

‎ลูกจะเป็นองค์รัชทายาท

‎และทวงคืนตำแหน่งของเสด็จแม่มาให้ได้พ่ะย่ะค่ะ

‎นี่คือจดหมายสั่งลาที่ถูกปลอมแปลงขึ้น ‎ซึ่งถูกพบ ณ จุดเกิดเหตุ

‎ที่จัดฉากว่าองค์ชายคเยซองปลิดชีวิตตัวเอง

‎แต่ว่า

‎ลายมือในจดหมายสั่งลา

‎กลับเป็นลายมือของเจ้า ซังกุงนัม

‎ใครกัน

‎จงบอกมาเดี๋ยวนี้ ‎ว่าใครสั่งให้เจ้าปลอมแปลงจดหมายสั่งลา

‎ไม่อย่างนั้น ไม่เพียงชีวิตของเจ้าเท่านั้น

‎แต่ผู้ที่เจ้าถวายการรับใช้อยู่ ‎ก็จะตกอยู่ในอันตรายด้วย

‎ไม่ใช่หม่อมฉันเด็ดขาดเพคะ

‎จะต้องมีใครบางคน

‎คัดลอกลายมือของหม่อมฉันแน่ๆ เพคะ

‎เปิดประตูซะ

‎เจ้าทำอะไรของเจ้ากัน ราชินี

‎หม่อมฉันกำลังรอพระองค์อยู่พอดี

‎ซังกุงนัม

‎บอกมาซิว่าเกิดอะไรขึ้น

‎พระพันปี

‎จดหมายสั่งลาฉบับนั้น ‎ถูกเขียนด้วยลายมือของหม่อมฉัน

‎แต่หม่อมฉันไม่เคยทำเรื่องแบบนั้นเลยเพคะ

‎ราชินี

‎เจ้าเล่นอะไรอยู่งั้นหรือ

‎พวกเจ้าออกไปได้แล้ว

‎เพคะ องค์ราชินี

‎เพคะ หม่อมฉันเล่นตุกติกนิดหน่อย

‎หม่อมฉันแอบสับเปลี่ยนจดหมาย ‎ให้เป็นลายมือของซังกุงนัม

‎เจ้าตั้งใจจะทำอะไรกันแน่

‎เจ้าเป็นถึงราชินี แต่กลับเล่นตุกติก ‎เหมือนพวกคนชนชั้นต่ำหรือ

‎หม่อมฉันแค่ทำตามที่เรียนมาจากพระองค์เพคะ

‎พระพันปี

‎ทรงโยนความผิดเรื่องที่

‎พยายามลอบสังหารองค์ชายซองนัม ‎ให้อัครมหาเสนาบดีทั้งหมดมิใช่หรือเพคะ

‎เพราะแบบนั้น

‎ครั้งนี้หม่อมฉันก็เพียง

‎ทำให้เหมือนว่าสิ่งที่อัครมหาเสนาบดี ‎ทำลงไปกับองค์ชายคเยซอง

‎เป็นฝีมือของพระองค์เท่านั้นเองเพคะ

‎ข้าไม่นึกเลยว่าเจ้าจะใช้วิธีต่ำๆ เช่นนี้นะ ราชินี

‎ตอนที่พระองค์ทรงจัดทำหนังสือใส่ร้าย ‎เกี่ยวกับองค์ชายซองนัม

‎พระองค์ก็ควรเตรียมพระทัยไว้สิเพคะ

‎เจ้า

‎ต้องการอะไรกันแน่

‎ตอนนี้

‎พระองค์จะทรงรับฟัง

‎ข้อเสนอของหม่อมฉันแล้วหรือเพคะ

‎ฝ่าบาท

‎ตอนนี้เราควรเริ่ม ‎การประเมินรอบสุดท้ายแล้วหรือเปล่าพ่ะย่ะค่ะ

‎การประเมิน

‎จะไม่ถูกจัดขึ้น ณ ที่แห่งนี้

‎ที่ข้าเรียกพวกท่านมาที่นี่

‎ก็เพื่อเรียกรวมตัวเหล่าพระอาจารย์ ‎ขององค์รัชทายาทที่ชีกังวอนต่างหาก

‎ถ้าอย่างนั้น

‎ใครจะเป็นผู้ตัดสินการประเมินรอบสุดท้าย ‎และจะจัดขึ้นที่ใดหรือพ่ะย่ะค่ะ

‎การประเมินรอบสุดท้ายของแทคฮยอน

‎จะถูกตัดสินโดย ‎บัณฑิตขงจื๊อแห่งซองกยุนกวัน

‎- ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท ‎- ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท

‎บัณฑิตซองกยุนกวันหรือพ่ะย่ะค่ะ

‎พระองค์จะให้บัณฑิตที่อายุน้อยเช่นนั้น ‎เป็นผู้ประเมินได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ

‎เป็นไปไม่ได้เลยพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท

‎แล้วอัครมหาเสนาบดีคิดว่าอย่างไรหรือ

‎เขาว่ากันว่าข้าราชบริพาร ‎คือกระจกที่ส่องสะท้อนกษัตริย์

‎เพราะงั้นแล้ว ‎แม้ข้าจะทราบความผิดของอัครมหาเสนาบดี

‎แต่ข้าจะโทษท่านคนเดียวได้อย่างไร

‎แม้จะให้เหล่าบัณฑิตเป็นผู้ตัดสิน

‎ก็นับว่าเป็นการแข่งขันที่เหมาะสมนะ ‎ท่านว่าไหม

‎กระหม่อมเชื่อว่าการตัดสินพระทัยของฝ่าบาท ‎เป็นสิ่งที่ถูกต้องพ่ะย่ะค่ะ

‎ที่ทรงใช้การแข่งขันเพื่อคัดเลือก ‎ในกระบวนการแทคฮยอน

‎ก็เป็นการตัดสินพระทัย ‎ของฝ่าบาทมิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ

‎ท่านอัครมหาเสนาบดี ทำไมถึงทำเช่นนี้ล่ะขอรับ

‎ถ้าอย่างนั้น ‎เสนาบดีกระทรวงกลาโหมคิดว่าอย่างไรหรือ

‎จริงอยู่ที่อาจเป็นที่น่ากังวลเพราะเป็นวิธีการใหม่

‎แต่กระหม่อมคิดว่าน่าลองดูสักครั้งพ่ะย่ะค่ะ

‎หากมีคนคัดค้าน

‎ก็จงแสดงตัวมาตอนนี้ได้เลย

‎เหล่าบัณฑิตได้รวมตัวกันแล้วเพคะ

‎เข้าใจแล้ว

‎ตอนนี้คงยุ่งขึ้นแล้วสินะ

‎องค์ราชินี

‎ว่าแต่ฝ่าบาททรงวางแผน ‎ให้บัณฑิตเป็นผู้ตัดสินตั้งแต่เมื่อใดหรือเพคะ

‎ฝ่าบาทจะให้

‎เหล่าบัณฑิตเป็นผู้ตัดสินในรอบสุดท้ายหรือเพคะ

‎ใช่แล้ว

‎ผู้ที่จะตัดสินโดยไม่เอนเอียง ‎เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง

‎ก็คือบัณฑิตแห่งซองกยุนกวันนี่แหละ

‎พวกเขาเป็นคนที่ห่างไกล ‎จากผลประโยชน์และการเมืองที่สุดแล้ว

‎แต่บัณฑิตส่วนใหญ่ ‎ก็เป็นลูกหลานของเหล่าขุนนาง

‎ไม่ก็มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับพวกเขานี่เพคะ

‎แม้แต่เหล่าบัณฑิต ‎ก็คงตัดขาดจากผลประโยชน์เสียไม่ได้

‎แต่ว่าบัณฑิตเหล่านี้ ‎จะเป็นข้าราชบริพารของกษัตริย์องค์ต่อไป

‎เพราะฉะนั้นแล้ว ฝ่าบาทจึงพยายามให้พวกเขา ‎เลือกกษัตริย์ของพวกเขาเอง

‎หากทุกอย่างเป็นไปตามที่ตั้งใจไว้

‎องค์ชายซองนัม ‎ก็จะเลี่ยงสถานการณ์ที่เสียเปรียบได้

‎ต้องเป็นแบบนั้น

‎ไม่ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร

‎ข้าถึงจะยอมรับได้

‎แต่พระพันปีและเหล่าเสนาบดี ‎คงไม่ปล่อยพวกบัณฑิตไปหรอกเพคะ

‎ไม่ว่ายังไงก็คงพยายามเข้าถึงพวกเขาแน่ๆ

‎ก็คงจะเป็นเช่นนั้น

‎แต่ว่า

‎จนกว่าจะมีการตัดสินองค์รัชทายาท จะไม่มีใคร

‎ออกมาจากที่นั่นได้

‎(องค์ชายอึยซอง)

‎(องค์ชายซองนัม)

‎(องค์ชายโบกอม)

‎(ใต้ร่มราชินี)

‎พวกเจ้าได้แสดงศักยภาพอย่างดี ‎ในการแข่งขันจนผ่านด่านมาถึงจุดนี้ได้

‎ไม่องค์ชายอึยซองก็องค์ชายโบกอม ‎ที่ต้องอยู่รอดในการแข่งขันต่อไป

‎ในตอนนี้ การปล่อยให้พวกเขาแข่งขันกันเอง ‎จะทำให้เราได้เปรียบมากกว่า

‎ก่อนอื่นเราต้องดึงคนผู้นั้น ‎ให้มาเป็นฝ่ายเราให้ได้ก่อน

‎นั่นเป็นวิธีเดียว ‎ที่จะทำให้เหล่าบัณฑิตหันหลังให้

‎ตั้งแต่นี้ไป ความเห็นส่วนใหญ่ ‎ของเหล่าบัณฑิตจะเริ่มผันผวน

‎โปรดทรงเลือกองค์ชายอึยซองด้วยพ่ะย่ะค่ะ

‎หากข้าแพ้เช่นนี้

‎ข้าคงยอมไม่ได้

‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน