Original subtitles

.:: GrupaHatak. pl ::. http://www. facebook. com/GrupaHatak

Tłumaczył: józek

Twoja matka mówiła, że przechodzisz ciężki okres.

Tak, zerwałem z dziewczyną.

Chodziliśmy ze sobą od liceum.

Co robiła?

Studiowała marketing. Teraz pracuje w agencji.

A ty?

Studiowałem neurobiologię. Połączenie mózgu z okiem.

Pisałem pracę o widzeniu peryferyjnym.

Chodzi o 'crowding' i 'size pooling'.

Jak wielkość jednego obiektu

wpływa na widzenie innych.

Ten efekt to 'size pooling'.

- Nawet opublikowano moją pracę. - Super.

Nie bardzo to rozumiem, ale świetnie.

Spoko, nikt nie rozumie.

Długo byliście parą?

Prawie 5 lat. Zamieszkaliśmy razem po maturze.

Było...

Przez moment było fajnie.

A potem przestała być szczęśliwa... Albo ja jej nie uszczęśliwiłem.

Nie lubiła swojego kierunku.

Próbowałem ją wspierać, motywować, ale...

Teraz mieszkam u rodziców.

Przepraszam, nie czuję się najlepiej. To przez jetlag.

Wiesz co to jetlag?

Jasne, nie przejmuj się.

Rozmawiacie ze sobą?

Nie.

Koniec związku był...

Zaczęła późno wracać z pracy. Którejś nocy chciałem ją przytulić i...

poczułem ten zapach.

O czym mówisz?

Wybacz, to trochę nie na miejscu.

Nie, śmiało.

Poczułem innego faceta.

Pachniała seksem. Pot i lateks.

Przesiąkła zapachem tego faceta.

Oczywiście zaprzeczała, ale sprawa była oczywista.

Nie wiem, może przesadziłem.

Nieważne, to kurwiszon.

Chcę poznać kogoś nowego.

Dobrze, już schodzę.

Taksówka przyjechała.

- Pomóc ci znieść torby? - Nie, dzięki.

Wiesz co i jak.

Przed wyjazdem zmień pościel.

Upewnij się, że w kuchni czysto i piecyk wyłączony.

Jasne. Na długo wyjeżdżasz?

Jadę na południe. Może tydzień, może miesiąc.

Nie wiem, to zależy.

A ty będziesz tu tydzień czy dłużej?

Nie, tydzień. Pomyślę dokąd potem.

Dobrze.

Zostaw klucz pod wycieraczką.

Wybacz, że wyjeżdżam.

Spoko, nie martw się.

Bezpiecznej podróży.

- Pozdrów mamę. - Jasne.

"Hej, Chelle belle...

Droga Michelle...

Michelle... Co u ciebie?

Jak leci?

Miałem nie kontaktować się z tobą.

Pamiętam, że ustaliliśmy zerwanie kontaktów.

Jestem teraz w Paryżu, gdzie zaczynam kilkumiesięczną podróż.

Zawsze mówiliśmy o przyjeździe tutaj razem,

więc postanowiłem dać ci znać.

Tutaj jest świetnie.

Spędzam czas z kuzynem Carlo i jego przyjaciółmi.

Poznałem kogoś.

Chciałem ci o tym powiedzieć.

Spotykam interesujących ludzi i podciągam się we francuskim.

Tęsknię.

Mam nadzieję, że wkrótce pogadamy.

Kocham.

Szczerze oddany... Si".

Cipsko!

Niebo upadło na ziemię. Co nam to mówi?

Bóg o nas nie zapomniał.

Wiecznie nas obserwuje.

Kocha nas.

Tym znakiem ogłosił swoją obecność.

Mówi nam: "Nie jesteście sami"".

Przepraszam.

Mogę prosić o ogień?

Dziękuję, jest pani bardzo miła.

- Idziecie do Metra? - Oczywiście.

Czy...?

- Czy obie mieszkacie w Paryżu? - Mieszkamy niedaleko.

Przepraszam, ale... Możesz powtórzyć?

Mieszkamy w tej okolicy.

Rozumiem.

Zostaję na kilka dni... Potem wyjeżdżam...

Jadę...

Jadę...

Może wschód...

Przepraszam za mój francuski. Jest straszny.

Nie martw się.

- Jak masz na imię? - Co?

- Co? - Twoje imię?

Jakiś problem?

Co?

Nie przeprosisz?

Nie jest Francuzem...

Nie...

Przepraszam.

Więc nie mówi po francusku?

To przepraszam.

Nie mam żalu.

Przepraszam.

Masz rączkę jak dziewczyna.

Jakim cudem masz dwie dziewczyny a ja żadnej?

Dosyć tego.

- Człowieku, wybacz. - Czekaj!

Czemu chowasz takie laski?

- Proszę mnie puścić! - Nabijasz się ze mnie?

Ni, nie nabijam się, do chuja!

Cholera!

- Sorry. - Nie, jest dobrze.

Która godzina?

22:05.

- Nie mamy czasu? - Mało, nie.

Zgłodniałam.

Miło było was poznać.

- Może się jeszcze spotkamy? - Miło było.

Lubisz naturalne wdzięki?

Pierdol mnie...

Jestem napalona.

Napisz, proszę, co lubisz.

Słyszysz mnie już?

Pierdol...

Pierdol mnie w dupę.

Pierdol.

Rozgrzana dupa czeka.

Pierdol mnie w twarz.

Rżnij mnie w twarz!

Pierdol...

Pier... dol... mnie

Pierdol mnie...

Pierdol mnie mocno...

Pierdol...

Doszedłeś?

Doszedłeś, tak?

Wróć do mnie, kochanie.

Nie ma za co, kolego. Również dziękuję.

"Cześć, Michelle. Długo się nie odzywasz.

Nie wiem czy maile nie doszły, czy po prostu mnie ignorujesz.

Chciałem dowiedzieć się co u ciebie. Mogłaś odpisać.

Przecież nic stąd nie zdziałam.

Pozdrawiam, Simon".

Przepraszam, dobry wieczór.

Mówi pan po angielsku?

Chce pan zobaczyć taniec erotyczny? Francuskie cipki?

- Nie, dzięki. - No weź, kolego...

Przyjacielu...

Masz ochotę spędzić wieczór w towarzystwie pięknych dziewczyn?

Co?

Miła noc ze ślicznotkami. Zaintersowany?

To tam.

Co dokładnie masz na myśli?

Wejdziesz, kupisz drinka, rozejrzysz się...

Piękne dziewczyny dotrzymają ci towarzystwa.

A jeśli masz ochotę na seks, to też możliwe.

- Ile to kosztuje? - 10 euro za szklaneczkę...

Jak się nie spodoba, wyjdziesz.

Co ty na to? Piękna pamiątka z Paryża.

Uwierz mi, nie naciągam cię.

Tam?

Dobry wieczór.

Dobry wieczór.

Jak ci na imię?

Simon.

- Sabrina, miło poznać. - Wzajemnie.

- Wypijemy coś razem? - A ile to kosztuje?

- 20 euro. - 20?

Dziękuję.

- Skąd jesteś? - Nowy Jork.

Nowy Jork!

Nie władam zbyt dobrze angielskim.

Zaproszę przyjaciółkę, może być?

- Jasne. - Victoria, podejdź.

- Moja przyjaciółka Victoria. - Cześć.

Może być?

- Jasne. - To bardzo dobrze.

Idę do toalety i zaraz wracam.

- Dzięki. - Chcesz usiąść z tyłu?

- Ile to kosztuje? - Gratis.

Usiądziemy tam i tyle.

- Jasne. - Chodź.

Jesteś przystojny.

Mówię to, bo tak myślę.

To miłe, dzięki.

Widzisz tamtą dziewczynę?

- Sabrina? - Ta, z którą gadałem...

Ta dziewczyna nie potrzebuje, a chce forsy!

Dziś miała trzech klientów, a ja tylko jednego.

Zazwyczaj się wymieniamy.

Jak bierze jednego, ja biorę kolejnego,

potem ona następnego. Taki układ.

Traktują ją jak siostrę. Jak mam jedzenie, dzielę się z nią.

Kiedy jest szczęśliwa, cieszę się razem z nią.

Ale ona nie lubi się dzielić.

- A ja? potrzebuję tej kasy. - Rozumiem.

Zatem odwiedzasz Paryż?

- Masz dziewczynę? - Nie.

Czym się zajmujesz?

Teraz? Niczym. Skończyłem studia.

Słabo cie widzę. Muszę patrzeć z bliska.

Mam miopię.

Na studiach zajmowałem się oczami.

- Serio? - Tak.

Studiowałem związek oczu z mózgiem.

- Dobrze znasz francuski. - Nieprawda.

- Prawda. - Uczyłem się w liceum, ale jest kiepski.

- Chcesz się kochać? - Ile to kosztuje?

Zgodzę się na 150.

Niektóre nie schodzą poniżej 200.

Ja mogę zejść do 150.

- 150...? - No.

Oddaję połowę szefowi. Zarobię 50, oddaję 25.

Ale......

ty nie jesteś gruby i brzydki.

Z tobą mi się spodoba.

Wydałem wszystko przy barze. Mam tylko kartę kredytową.

Masz kartę?

Nie ma sprawy. Możesz mi ją dać.

Dziękuję.

Nadia?

Wybacz.

Spoko.

Mam bliznę.

Bieliznę?

Nie, bliznę. B-L-I-Z-N-Ę.

Tutaj.

- Nie ma sprawy. - Wolę ci powiedzieć.

Wolę wcześniej mówić ludziom.

Jak się czujesz?

Dobrze.

Mogę...

Mogę tylko patrzeć?

Tak.

To ta blizna.

Możesz się odwrócić?

Kurwa...

Przepraszam.

Nie chciałem dojść.

Ważne, że jesteś zadowolony.

Tak, jestem.

A ty?

Co to?

Lis. Matka mi go dała.

Patrz.

Czekaj.

- Ale bałagan. - Nie, dobrze jest.

Czekaj... Muszę to zdjąć.

Lepiej bez.

Dam ci mój numer, jeśli chcesz.

Weź, to będziemy spotykać się w mieście.

Cena ta sama, ale jest lepiej.

Brakuje mi jej.

Wiem, słonko. Ale będzie lepiej.

Rozmawiałeś z nią?

Si?

Si, spójrz na mnie.

Nie rozmawiałem.

Nie rozumiem.

Jeśli chcesz to naprawić, powinieneś zadzwonić.

Nie wiem.

Chyba.

Nie byłem dla niej dobry.

Bzdury. Wszystko, co dla niej zrobiłeś...

Chcesz nadal z nią być?

Nie wiem.

Poznaj jakąś Francuzkę.

Poznaj Włoszkę. Kogokolwiek.

Przestań się zadręczać.

To niezdrowe.

Nie jestem twoją dziewczyną, możesz mówić, co tylko chcesz.

- Powiedz: "Pierdol mnie". - Pierdol mnie.

Powiedz: "Pierdol mnie". "

Pierdol mnie.

Cieszę się, że podróżujesz i dobrze sobie radzisz.

Nie odpisywałam, bo rozstanie było bolesne.

Pomyślałam, że przerwa dobrze nam zrobi

pod każdym względem. Nie wiem, kiedy wracasz,

ale po powrocie uszanuj moją przestrzeń i mnie.

Prawdę mówiąc, nie znam cię albo nigdy cię nie znałam.

A ty mnie. Docierało to do mnie przez ostatnie miesiące.

Teraz jestem szczęśliwa.

Podczas ostatniego spotkania przestraszyłam się ciebie.

Już nie czuje się przy tobie bezpieczna.

Życzę ci wszystkiego najlepszego, Michelle".

Przegapiłam bibkę?

Nie, było fajnie. Wszystko dla mnie.

Co, nie potrzebuję kasy?

Cześć!

- Jak leci? - Wszyscy w komplecie.

A gdzie miałybyśmy być?

Macha?

Co się gapisz?

Jakiś problem?

Napadli mnie na ulicy. Mogę wejść?

Kto cię tak załatwił?

Zostałem pobity. Dzieciaki zabrały moje rzeczy.

Gdzie?

Na stacji.

Przykro mi.

Jak mam ci pomóc? Pracuję.

Nie masz przyjaciół?

Nie...

Potrzebowałem pomocy i nie wiedziałem dokąd pójść.

Mogę tu zostać na chwilę?

Nie teraz.

Jak chcesz, spotkajmy się za dwie godziny

w barze Le Café au Rendezvous.

W lewo, za rogiem.

Kiedy przyjdziesz?

Po pracy. Za dwie godziny.

Gdzie mieszkasz?

Nigdzie.

Nie wiesz, gdzie mieszkasz?

Nie... Miałem wyjechać.

- Co? - Miałem dziś wyjechać.

I nie masz gdzie się zatrzymać.

Nie.

Póki co.

Chcesz zostać u mnie?

A mogę?

- Chodźmy. Mam zapłacić? - Tak, dzięki.

Siadaj.

- Ładnie tu. - Wynajmuję od staruszki.

Trochę samotna.

A co z twoimi rodzicami?

Nie możesz poprosić ich o pomoc?

Już nie rozmawiam z rodzicami.

Ale jutro coś wykombinuję.

Kurwa, kłuje.

- To wszystko? - Tak.

Masz inne rany?

Że co?

Gdzie jeszcze cię zranili?

Nie wiem. Nie jestem pewien.

Pokaż.

Czego chcesz?

Nie mogę spać.

Porozmawiamy przez chwilę?

O czym?

Nie wiem. Czymkolwiek.

Naprawdę masz na imię Victoria?

Mam na imię Noura.

- Nora? - Noura...

Długo pracujesz w barze?

Od kilku miesięcy.

Czym zajmowałaś się wcześniej?

Pracowałam w supermarkecie na obrzeżach Paryża.

Stamtąd pochodzisz?

Mieszkałam tam do...

rozwodu.

Miałaś męża?

Było źle?

Był bardzo agresywny.

Nie pozwalał mi wychodzić.

Kiedyś obudziłam się w środku nocy.

Byłam w ciąży. W brzuchu miałam syna.

Miałam wielki brzuch.

Obudziłam się nagle...

a wszędzie było mnóstwo krwi.

Poszłam do kuchni.

Mój mąż tam był. Obrzucił mnie spojrzeniem.

Byłam cała we krwi.

Zanim pojechałam do szpitala...

... zerżnął mnie w kuchni.

Zrozumiałeś moje słowa?

Chyba tak. Masz syna.

Dzięki, że jesteś dla mnie miła.

"Mamo, jestem w Pradze i wybieram się do Sarajewa.

Wybacz brak kontaktu, ale słabo z siecią.

Czuję się znacznie lepiej, więc się nie zamartwiaj.

Poznałem kogoś. Spodobałaby ci się.

Nie jest suką, ha, ha.

Po powrocie chcę się wreszcie pozbierać

i przestać być wreszcie kłopotem dla ciebie i ojca.

Dobrze się czuję. Pomogła mi ta podróż.

Zaskoczę cię swoją postawą po powrocie.

Kocham cie, pozdrów ojca.

Kocham, twój lisek Si".

Jesteś?

- Jak było? - Kiepski dzień.

Co się stało?

Byłam u klienta w hotelu.

Bardzo agresywny.

Ale dał mi trochę koki.

Kieliszek wina?

Nie pogardzę.

Tej nocy, kiedy przyszedłem do baru sie pożegnać,

widziałem cię z gościem.

Wiem, że nie powinienem, ale poczułem się dziwnie.

A ty poczułaś się dziwnie?

Byłam w pracy.

Myślisz, że ludzie robią coś tylko dlatego, że lubią,

a nie muszą?

Gdyby większość z tych facetów

przejechał samochód, nawet bym się nie przejęła.

A ich żony?

Myślisz o nich czasem?

Nie.

Nie.

Pomyśl choć przez chwilę...

Większość z nich jest żonata.

Gdyby ich żony o tobie wiedziały,

wkurzyłyby się.

- Zrujnowałoby to ich życia. - Pewnie tak.

Weźmy tego z dzisiaj.

Żonaty?

Tak.

Ma forsę?

Ma.

No to wyobraź sobie.

Twój telefon nie ma kamery.

A gdyby miał, a ty położyłabyś go tutaj?

Siądź tam.

Cokolwiek by się wydarzyło, nagrałabyś to.

I co potem?

Potem...

A potem...?

Zamiast brać grosze od wielu facetów,

możesz wziąć kupę szmalu od jednego.

Łatwo ich wykorzystać.

Mogę zmienić muzykę?

Jasne.

Tego mi nie zabrali.

Nie mogę zasnąć.

Dobrze się czujesz?

Myślałem o tych facetach.

Mają żony.

Mają pieniądze.

Nie wiem, gdzie mieszkają, ale mam ich numery.

Znajdziemy.

Mam telefon.

Patrz.

Kupiłam ci koszulę.

- Lubisz niebieski? - Jasne.

Lubię navy blue. Ma klasę.

Idealna.

Przymierz.

Czekaj, to nie tak.

Przepraszam.

Jean?

- Tak. - Był pan dziś z dziewczyną?

Co?

Ma pan numer Victorii? Proszę wysłać jej pański adres mailowy.

Po co?

Chcemy coś panu pokazać.

Pokaż teraz.

Przykro mi, to niemożliwe.

Będę mówił po francusku. Rozumiesz?

Rozumiem.

Jestem gliną.

Gliną.

Kapujesz?

Tak.

A to oznacza, że jeśli bym chciał,

mógłbym rozpierdolić ci łeb!

Zrozumiałeś?

Tak.

Co cię to obchodzi, że posuwam dziwkę?

Naprawdę coś masz, czy lecisz w chuja?

Bo jeśli tak, ucierpisz.

Rozumiesz?

Wybacz, to nic takiego.

Nie!

Chcesz poznać to uczucie?

Jak boli dupa?!

Czekaj, pokażę ci.

Odwróć się.

Podoba ci się?

O tak?

Chodź tu.

O tak?

Super.

Szybciej?

Kurwa.

Kurwa!

Chodź.

Gra?

- Tak, a u ciebie? - No.

Mówiłem ci o pierwszym spotkaniu z kobietą na ulicy?

Szedłem ulicą, a matka trzymała mnie za rękę.

Szliśmy do Sacré Coeur. Była niedziela.

Tego dnia...

Zauważyłem kobietę idącą naprzeciwko.

Była postawna.

Miała na sobie mini, bez pończoch.

Spojrzała na mnie. Była piękna.

Gapiła się na mnie.

Dała mi taki znak palcem.

Była tak blisko, ze niemal ją czułem.

Wtedy nie znałem jeszcze tego zapachu.

Teraz znam.

To był zapach seksu.

Kiedy dorosłem, szukałem jej,

żeby zapytać, czego ode mnie chciała.

"Co chciałaś robić z ośmioletnim chłopcem?".

Rozbierz się.

Masz numer telefonu Victorii?

Że co?

Victoria chce ci coś pokazać.

Wyślij do niej wiadomość z adresem e-mail.

Po co?

Żeby mogła wysłać ci film. Mogę go też zostawić w twojej skrzynce.

Czekaj...

René?

Jesteś dzieciakiem.

O to chodzi?

- Masz ten film? - Nie teraz.

Trudno było zdobyć te forsę.

Mam żonę, dziecko, dom.

- Rozumiem. - Mam obowiązki.

Ale to nie dla mnie. To dla niej.

Na pewno?

Daj spokój, nie rób scen.

- Powinnam kupić ci buty. - Tak.

- Pójdziesz sama do Métro? - Czemu?

Przejdę się.

- Tutaj? - Tak, niedaleko jest sklep.

Widzimy się za kilka godzin.

Jesteś pewna swoich uczuć?

Patrz mi w oczy.

Więc?

Dosyć tego gadania. Coś do picia?

Samą colę.

Wrócisz...

- Mam nadzieję. - Nie zapomnisz o nas?

Jasne, że nie.

Zostajesz w Paryżu?

Nie, nie jadę.

Nie, bez przesady.

Jak zwał, tak zwał, ale jest mi lepiej.

Za miłość!

Może też ją odnajdziesz!

Pamiętasz mnie?

Tak, pamiętam.

Simon. A ty...

Marianne.

Marianne.

Mieszkasz tu?

Tak. A ty?

Myślałam, że wyjechałeś.

Miałem to zrobić, ale tak mi się tu spodobało,

że postanowiłem zostać.

Gdzie mieszkasz?

W pobliskim hotelu.

Umówiłem się z kimś, ale mogę potem zadzwonić?

Dać ci mój numer?

Masz kawałek papieru?

To twoja wina.

Ty mnie sprowokowałeś.

- Co? - Nie wziął pieniędzy.

Podać ci coś?

Mam coś dla ciebie

Kiedy byłem dzieckiem, mama dała mi to.

Mówiła, że przypominałem jej małego liska.

A ja zawsze chciałam być tygrysem.

Zawsze myślałem, że bliżej mi do lwa.

Co studiujesz?

Literaturę francuską.

- Jaki okres? - Średniowiecze i renesans.

A ty?

Skończyłem studia na początku roku.

Studiowałem neurobiologię. Badałem związek oka z mózgiem.

Moja praca magisterska dotyczyła widzenia peryferyjnego.

Chodzi o 'crowding' i 'size pooling'.

Jak wielkość jednego przedmiotu wpływa na inne w zasięgu wzroku.

To właśnie "size pooling". Wiem, nuda.

Nawet to opublikowałem.

Co robisz w Paryżu?

Szczerze?

Zupełnie nic.

Przyjechałem tu poobijać się trochę.

- Mogę zadać ci pytanie? - Tak.

Zaciekawiły mnie twoje oczy.

Ruszają się w taki sposób.

Mam to po ojcu. To oczopląs.

Oczopląs.

Nie wiem, jak to będzie po angielsku.

Wybacz, nie chciałem cię zawstydzić.

To bardzo urocze.

Dziękuję.

Poważnie, to urocze.

Dzięki.

- Simon? - Tak, to ja.

Gdzie byłeś?

Na zakupach.

Dlaczego tak długo?

Przepraszam. Zrobiłem sobie spacer.

Wszystko gra?

Jutro będę potrzebował pieniędzy.

Chcę coś ci kupić.

Co robisz?

Kochaj się ze mną.

Nie, nie, nie.

René. Zostaw wiadomość po sygnale.

To znowu ja.

Miałem nie dzwonić tak szybko, ale musimy pogadać o forsie.

Będę dzwonił, póki nie odbierzesz.

Dzięki, do usłyszenia.

René. Zostaw...

René. Zostaw wiadomość po sygnale.

René. Zostaw wiadomość po sygnale.

Odbieraj jebany telefon, kiedy dzwonię!

Mogę na ciebie patrzeć?

Tak.

Nie podoba mi się to.

- Co? - Sposób, w jaki na mnie patrzysz.

Dlaczego? Jesteś piękna.

Chodź tu.

- Głodny? - No.

- Dokąd idziemy? - Montmartre.

Jezu... Wybacz.

Kto to?

Kuzyn, u którego się zatrzymałem.

Co?

Nie. Myślałam, że zatrzymałeś się w hotelu.

Co?

Tak mi powiedziałeś.

Zatrzymałem się w hotelu po przyjeździe. Teraz mieszkam u niego.

Ale ciągle do mnie dzwoni...

Powinienem oddzwonić, może to coś ważnego.

Możesz wziąć rachunek? Albo zamówić kawę?

Dzięki.

Wszystko w porządku?

Dlaczego nie wróciłeś na noc?

Wiem. Wybacz, zasiedziałem się.

Z kim?

Z przyjacielem.

Jakim przyjacielem?

Nie mogę teraz gadać, ale nie martw się. Niedługo wracam.

- Wszystko gra? - Tak.

Moi rodzice martwią się o mnie. Ciągle wydzwaniają do kuzyna.

Tydzień z nimi nie gadałem.

- Przecież są rozwiedzeni? - Co?

Mówiłeś, że się rozwiedli.

Tak, moja matka i biologiczny ojciec.

Ale matka wyszła ponownie za mąż. Mam ojczyma.

Chwila.

- René? - Nie, kto mówi?

- A z kim rozmawiam? - Mathilde.

Dzwonił pan wcześniej na numer René?

Mogę z nim porozmawiać?

Nie, już pan z nim nie porozmawia.

- Słucham? - René odszedł.

Dlaczego dzwonił pan do niego tak wiele razy?

Przepraszam, nie mogę rozmawiać. René mógłby oddzwonić?

Nie teraz!

Przepraszam. Ten facet.

Wszystko gra?

Tak, po prostu kiepski dzień.

Fajnie wypić z tobą kawę!

Co?

Żartuję.

- Co to znaczy? - Nic, zwykły żart.

Chryste!

Wiesz co? Przepraszam...

- Jak musisz iść, idź. - Ja...

Nie mam forsy. Mogę oddać potem?

Fajnie się bawiłem.

Zadzwonię.

Przepraszam.

Dzwoniła do mnie kobieta.

Musimy stąd pryskać.

Gdzie byłeś całą noc?

Dlaczego nie wróciłeś?

Mówiłem ci.

Wyszedłem.

Słuchaj, musimy pryskać.

Brzydzę się tobą.

Słyszałaś mnie? Musimy uciekać.

To wypierdalaj.

Gnoju.

Kłamco.

- Nie rozumiem, kiedy mówisz po francusku. - Kłamca.

Odchodzę.

Pewnie, odejdź. Żałosne.

I weź tę forsę.

Bierz.

Nie chcę jej.

Popatrz na siebie...

Tchórz.

Nie jesteś mężczyzną.

Dostajemy to, na co zasłużyliśmy.

O czym ty pierdolisz?

Zrobiłem to dla ciebie. Możesz przeznaczyć pieniądze dla syna.

Nigdy o nic cię nie prosiłam.

Radziłam sobie dobrze bez tego.

Dzwoniłam.

Co?

Słyszałeś.

Do kogo?

- Co zrobiłaś? - Dzwoniłam do niej!

Ty pizdo.

Jebane cipy.

Kocham cię.

Kocham cię.

Wariat. Chory człowiek.

Jesteś chory!

Jebana sucz!

Opuść te jebane łapy!

Kurwa.

Wybacz, przemarzłem.

Czekałem, aż ktoś mnie wpuści.

- Przepraszam za wcześniej. - Spoko.

Wszystko w porządku?

Nie.

Nie czuję się najlepiej.

Przepraszam.

Nie wiedziałem, dokąd pójść. Chciałem się z tobą spotkać.

Mógłbym z wami pomieszkać przez kilka dni?

Może wejdziesz?

Przepraszam, że przeszkadzam.

Zostałbym na kilka dni, póki nie wykombinuję co dalej.

Wybacz, nie mogę ci pomóc.

Nie możesz tu zostać.

Dzięki!

Kurna.

Carlo, ktoś do ciebie.

Skąd się tu wziąłeś?

Wybacz to najście.

Nie wiedziałem, że kogoś zastanę. Przyszedłem po walizki.

- Wszystko gra? - Tak.

Poznałem dziewczynę, trochę podróżowałem.

To świetnie.

Dziś są moje urodziny, więc wpadło kilku znajomych...

- Najlepszego. - Dzięki.

Przedstawiam wam syna przyjaciółki mojej matki.

Amerykański daleki kuzyn.

Może szklaneczkę?

A mogę wziąć prysznic?

No jasne.

Wybaczcie.

- Udanego wieczoru. - Wzajemnie.

Przemieszkał u mnie chwilę.

Długo nie pomieszkał.

Twoje rozmowy zostaną przekierowane do poczty głosowej.

Dodzwoniłeś się do Mary. Zostaw wiadomość.

Mamo?

Mamo...

Mamo!

Mamo...

"Przez ostatnie miesiące rozmyślałem nad sobą i naszym związkiem.

Nigdy dotąd tyle nie płakałem.

Wiem już, że jedynym wyjściem dla nas, a szczególnie dla mnie,

jest odpoczynek od siebie.

Stałem się zbyt zależny od ciebie. Emocjonalnie, nawet finansowo.

A tego nigdy nie chciałem.

Wiem, że moje zachowania tylko podnosiły toksyczność atmosfery.

Mam w sobie mnóstwo miłości i wiem już, kim chcę się stać.

Człowiekiem, z którego ojciec będzie dumny.

Nie bez znaczenia jest fakt, że przez 5 lat wspaniała kobieta była moją partnerką.

Miłość życia mam już za sobą i dobija mnie to".

- Nie, proszę wyjąć paszport. - Co?

Proszę wyjąć paszport z portfela.

Co pan robił w Paryżu?

Byłem tu na wakacjach.

I co pan robił?

- Słucham? - Jak pan spędzał czas.

- Gdzie pan pracuje? - Skończyłem studia.

Co pan studiował?

Literaturę francuską.

Wie pan, że był tu dłużej niż 90 dni?

Nie.

Przepraszam, nie zdawałem sobie sprawy.

Proszę poczekać.

"/Cokolwiek miało miejsce, nie jestem niebezpieczny.

Nigdy bym cię nie skrzywdził.

Potrzebowałem tego czasu, by wreszcie dorosnąć.

I wiem, że ty również.

Mam nadzieje, że się spotkamy jako znajomi i...

Mam nadzieję, że spotkamy się jako ludzie znajomi...

Mam nadzieję, że spotkamy się jako znajomi na rogu 12. i University,

zaczniemy się całować i zwiążemy na nowo.

Wybacz, zobaczymy się wkrótce.

Na zawsze kocham. Twój lew".

Wszystko gra, może pan iść.

Dziękuję. Żegnam.

.:: GrupaHatak.pl ::.

Tłumaczył: józek