Original subtitles

Hij moet om half elf naar bed, wat hij ook zegt.

En groenten. Hij kan niet zes weken alleen pizza eten.

En hij is allergisch voor schaaldieren. Schaaldieren, ja.

Vermont heeft geen goede oesters. - Niet te geloven dat je naar Vermont gaat.

Toen we getrouwd waren, wilde je nooit. - Dat klopt.

Ben je weer een huis aan het opknappen? - Nee, het is een huurhuis voor zes weken.

Is er nog een regel over telefoongebruik? - Dat meen je toch niet?

Na zijn laatste stunt?

Hij krijgt helemaal geen telefoon, die blijft in New York.

Ik haat je. - Finn, je kunt niet zo tegen me...

Wat? - Kalmeer.

We hoeven dit niet te doen. - Kalmeer?

Maak je een geintje?

Je bent er niet bij, je hebt geen idee wat hier gaande is, echt niet.

Ik probeer hem veilig te houden en ik sta er helemaal alleen voor.

Het internet, willekeurige schietpartijen, foute kinderen van anderen.

De planeet die stervende is en nu die president. Wat moet ik...

Oké, ga je gang. Zeg me wat ik moet zeggen tegen een klein kind.

Ik weet het niet.

Je hebt gelijk, ik weet het niet.

Hé, vriend.

Het is tijd om te gaan.

Wat is er? - Die stank.

Dat is gewoon frisse lucht. Vermont in mei, kan niet frisser.

Het is koeienstront. - Maar het is wel heel vers.

Pap, niet doen. - Chagrijnig zijn is inderdaad beter.

Er is hier niks. - Je bent verbannen.

Als je bent verbannen, ga je ergens heen waar niks is, zo werkt het.

Ik weet dat dit niet jouw keus is, dus dat is al een slecht begin.

Ik weet wat er is gebeurd en daar laat ik het bij.

Maar ik heb haar nog nooit zo overstuur gezien.

Ik wil niet dat deze reis een teleurstelling wordt.

Ik ben nu al teleurgesteld.

Nou, ik ook. - Waarom?

Ik hoopte dat je nog niet zo'n ontzettende puber zou zijn.

Want het kind dat ik vroeger kende, zou het hier geweldig vinden.

Wiens huis is dit? - Ik heb het gekocht.

Wacht, het is van jou? Ben je niet ingehuurd om het op te knappen?

Dat heb ik inderdaad tegen je moeder gezegd.

Heb je tegen haar gelogen? - Een beetje.

Een leugentje om bestwil. - Waarom?

Omdat ik het niet ga houden en dat haat ze.

Ze ziet het als gokken. - Wat ga je er dan mee doen?

Ik heb het goedkoop gekocht en ga er wat geld insteken...

zodat het er beter uitziet en meer waard wordt.

En dan verkoop ik het met winst. - Maar wat als je het niet kunt verkopen?

Ik verkoop het wel.

Daarmee hak ik mijn hand eraf. - Dat zei je moeder al.

Laat haar verrekken, wat weet zij nou?

Juist, de bedrading.

Dat is geweldig.

Ik laat de deur naar de kelder open, de stoppenkast is...

Doe je ding maar. Goed, bedankt.

Kies je nu haar kant? - Ik kies helemaal geen kant.

Maar ze heeft een goed punt. - Ze keek in mijn computer.

Er waren regels aan verbonden en dat wist je.

Pap, stel je voor dat het enige wat staat tussen jou...

en elk antwoord op elke vraag die je ooit had...

een deur is die je niet hoort open te maken.

Maar er zit een belabberd slot op.

Zou je het slot dan niet openbreken zodat je even naar binnen kunt gluren?

Hoeveel heb je gezien?

Zeg dat hier mensen zijn vermoord. - Helaas moet ik je teleurstellen.

Dat hadden ze moeten vermelden. - Wat bedoel je?

Ze hadden het moeten zeggen als hier iemand was vermoord.

Het ruikt hier echt smerig.

Er zit vast een cadeautje in het rookkanaal.

Wat voor cadeau? - Een erg dood cadeau.

We hebben geen water. Nog niet.

Laten we het niet repareren. Dan ga je tenminste ook niet koken.

Dat was een goede afbrander. - Net als elke maaltijd die jij...

En nu ben je het kwijt, probeer nooit te ver te gaan.

Magnetron, nummer voor pizza, meer hebben we niet nodig.

Inderdaad.

Hier is een lekkage waardoor het hout gaat rotten.

Laten we die omwisselen.

Dit was voor de paarden.

Waarschijnlijk ooit wel.

We moeten hier iets cools van maken, zoals een bioscoop.

Wie heeft er nou paarden nodig? - Je moeder had paarden als kind.

Echt waar?

Ik had er niks mee, maar zij was er dol op.

Waarschijnlijk nog steeds.

Ze had prenten op... - Ze schilderde dieren op de muur.

Wat? Ik herinner me nog wel dingen.

Het is even geleden, maar toch.

Heb je... Zijn dit mijn spullen?

Het komt uit de opslag, ik wilde dat jij je thuis voelde.

Niks.

Je voelt je niet thuis, het is stom en je haat het.

Je vindt het echt vreselijk. - Pap, het is gewoon...

een beetje kinderachtig. - Ik heb het je moeder gevraagd.

Ze weet niet alles. - Kan niet wachten haar dat te vertellen.

Vind je die nog steeds leuk?

Ja, hoor.

Ik kan het niet.

Ik krijg er hoofdpijn van.

Je moet er eigenlijk naar kijken alsof je naar iets op afstand kijkt.

Ook al is het dichtbij.

Ik kan het niet.

Wat is het? - Dat zeg ik niet.

Ik zal binnenkort wat meer volwassen spullen voor je halen.

Misschien een wapenkast en wat tietenposters. Rustig aan.

Dit is ook iets wat we moeten opknappen.

Wij zijn de huisdokters. We genezen de slechte dingen, maken ze goed.

We maken er een huis van waar iemand wil wonen.

Dit is dus het geraamte.

En het ziet er niet goed uit.

Slechte riolering, slechte bedrading.

En dit.

Dit is het hart.

En ze heeft ook een slecht hart. Het klopt nog maar amper.

AI kan ik niet vinden wat eraan mankeert.

Wat slecht nieuws voor ons is, want in mei vriezen je ballen eraf.

Wat is dat?

Jezus Christus, wie ben jij? - Wacht even.

De elektricien. Ik moest de kelderdeur nemen, sorry.

Ik ging oprecht even dood.

Ik dacht het niet. - Maar je inhaleert niet eens.

Ik ben niet de beste vader, maar zo erg ben ik ook weer niet.

Neem maar genoegen met onze rook inademen.

Dus het is nogal een zooitje. Kapotte stoppen en alles is verouderd.

Geweldig.

En er was een doorgesneden hoofdkabel aan de buitenkant.

Wacht, doorgesneden? Dus iemand heeft dat expres gedaan?

Daar lijkt het wel op. Kinderen, misschien.

Ik weet het niet, maar ik heb het al gemaakt.

Dit is Finn, trouwens.

Ik ben ook je buurman. Het dichtstbij in ieder geval.

Ongeveer 400 meter via South Street. Beetje ver voor een kuipje boter...

maar als je iets nodig hebt, dan...

Is er iets mis?

Kom naar de veranda, het wordt nogal fris.

Ik blijf liever hier.

Je bent geen fan van dit huis.

Nee, dat klopt.

Waarom niet?

Geen zorgen, we gaan hier niet wonen, we verkopen het door.

Ik weet niet wat ze je hebben verteld. - Aileen dat er niemand is vermoord.

Saai. - Dus ze hebben je niks over haar verteld?

Dat zijn ze ook niet verplicht. - Over wie?

Er woonde hier een vrouw toen ik klein was.

Is ze gestorven?

Eens kijken of je dat nog zegt rond één uur 's nachts.

Ze was het soort vrouw dat de kinderen een heks noemden.

Maar dat is normaal, het gewone geroddel in een klein dorp.

Schattig, of wat dan ook.

Maar dit was niet schattig. - Wat heeft ze gedaan?

Ga je gang.

Het was ooit een goed huis, voordat ik geboren was.

Maar voor mij was het altijd haar huis.

Ze had een gezin, een man en een zoon, maar die zijn gestorven.

En niet op een prettige manier. Ze zaten klem in de balenpers.

Heel onprettig.

Volgens de geruchten had zij het gedaan. - Waarom zou ze dat doen?

Nou, ik denk dat de meeste mensen over het algemeen goed zijn...

maar deze vrouw zat anders in elkaar.

Maar ik zal je dit zeggen. Ze vond het leuk dat mensen bang waren.

Ze vond het leuk om je gedachten te beheersen.

Maar ik was echt bang doordat ik zag hoe bang mijn moeder was.

Nu ik zelf een kind heb, snap ik het. Iets wat zo slecht was, was dichtbij.

En ze kon me niet veilig houden. Ze zat altijd bij het raam voorin.

Hield alles in de gaten. Een keer in de zomer viel het ons op...

dat ze die plek niet leek te verlaten, dag of nacht.

Dus uiteindelijk was iemand zo slim om het te melden.

En ze bleek al een week of drie, vier dood te zijn.

Ze zeiden dat het hartfalen was. - Hoe heette ze?

Je hebt haar naam nooit genoemd.

Dat komt omdat ik die naam liever niet zeg.

Haar naam was Lydia.

Waar zijn die voor? Is er iets mis?

Ik heb een gat in mijn hart. - Dat is nogal duidelijk.

Nee, echt. Een kleintje. Veel mensen hebben dat.

Sinds wanneer heb je dat? - Altijd al.

Maar ik weet het pas sinds vorig jaar. - Is het ernstig?

Zo klinkt het wel. Kun je eraan doodgaan?

Ik word nog eerder geraakt door een asteroïde.

Is het koud in je kamer? - Mijn ballen vriezen eraf.

Heb je mij die woorden horen gebruiken?

Er liggen extra dekens naast je bed. Ik kijk morgen naar de open haard.

Ik lig in de kamer naast je. - Ik red me wel.

Ik laat mijn deur openstaan. - Ik red me wel.

Wat is dat? - Dat is een grote, dikke, dode kraai.

Haast je niet. Zie de lijn in je hoofd en denk er niet te veel bij na.

Goed zo. Mooi werk.

Mooi.

Wie is daar?

Wat doe je met die lamp?

Niks. - Ik hoorde je met iemand praten.

Alleen tegen mezelf. Ik ben...

Ik ben een beetje...

Pap? - Wat is er?

Denk je dat er iets mis is met het huis?

Misschien. En jij?

Ik dacht dat ik iemand in de spiegel zag. - Wat voor iemand?

Volgens mij een vrouw. - Welke spiegel?

Het was vast gewoon...

Hoe zag ze eruit? - Geen idee, het ging te snel.

Het was als een Magisch Oog.

Zoals die poster in mijn kamer, met die gekke patronen.

Zo was het, je ziet het maar heel even.

En dan... - Ben je het weer kwijt.

Denk je dat zij het is? - Wie?

Lydia. - Waarom fluister je?

Dat weet ik niet.

Heb jij ook iets gezien?

Dat is de plek.

Denk je dat ze in die stoel is gestorven? - Nee, natuurlijk niet.

Wil je weg?

Misschien is dat wel beter. - Ik ben niet bang.

Wil je in mijn kamer slapen? Je hoeft niet dapper te zijn.

Ik zei dat ik niet bang was. - Dat weet ik.

Ik laat mijn deur wel openstaan.

Pap. - Gewoon voor de zekerheid.

Tijd om op te staan, vriend. - Nog niet.

Ik heb een droom gehad.

Ik denk er nog steeds aan. Ik vroeg iemand of we hier konden blijven.

Blijven? - Ik vroeg het aan haar. Wie was het?

Wacht. - Bedoel je mamma soms?

God, ik weet het weer. Lydia, het was Lydia.

En toen liet ze me zien wat er met jou zou gebeuren.

Heb je nou...

Pap?

Finn, kun je me even helpen?

Laten we dit naar het huis brengen.

Eén, twee, drie.

Je bent erg stil, alles in orde?

Het gaat prima.

Er ligt modder verderop. - Ga er maar omheen.

Als je wilt praten over iets wat je zag toen je op internet keek...

Nee, het gaat prima. We hoeven dit niet te bespreken.

Misschien zijn er dingen die ik voor je kan verduidelijken.

Er zijn veel dingen die je...

Oké, ik snap het.

Je zou er toch omheen gaan? - Dat probeerde ik, maar er is te veel.

Nee, dit is niet goed. Kom terug.

Mijn voet zit vast. - Wacht even.

Heb jij dat soort dingen bekeken? - Wat voor dingen?

Op het internet.

Ik dacht dat je niet wilde praten. - Laat maar zitten.

Luister, het is heel normaal om naar meisjes of jongens te willen kijken.

Nee, pap, niet dat soort dingen. Ik bedoel enge dingen.

Wacht, heb je iets gewelddadig gezien?

Heb je gezien hoe iemand werd vermoord?

Waar heb je dat gezien? - Via het nieuws, denk ik.

Er was een man en zijn hoofd werd afgehakt.

En hij schreeuwde, dat probeerde hij. - Verdomme.

Luister, Finn.

De wereld is nogal een zieke plek, denk ik.

Help me hiermee.

Heb je het met je moeder besproken?

Min of meer. Ze was gewoon heel erg boos...

en het was heel erg laat. Ik had eigenlijk in bed moeten liggen...

maar ik ben uit bed geglipt. Maar dat kwam omdat ze huilde.

Ze zat te bellen met iemand en huilde. Ik weet niet wie het was.

Het was alsof ze bang was dat ik wist dat de wereld slecht was...

en dat de wereld tot zijn eind kwam en zou sterven.

Je moeder...

Dat is wat ze denkt. Ze moet gewoon de stad uit, jullie allebei.

Denk jij dat de wereld zal... - Nee.

Zou je het me vertellen als het wel zo was?

Nee, waarschijnlijk niet. - Zou je tegen me liegen?

Dus ik mag niet liegen, maar jij mag dat wel?

En mam? - Die liegt de hele tijd.

Voel jij je daar niet slecht bij?

Alle ouders doen het. Goede en slechte.

We zeggen dat alles in orde is als dat niet zo is.

We zeggen dat we sterk zijn als we niet sterk zijn.

We zeggen dat er geen spinazie in zit als dat wel zo is.

Ik wist het.

We doen er alles aan, zodat je niet weet...

Wat niet?

Dat je niet veilig bent.

Niet echt.

Meer, meer. Waar heb je nog meer over gelogen, leugenaar?

Herinner jij je nog die automatische voederbak voor dat schoolproject?

Ik zei dat het geweldig was en dat je zo slim was.

Dat ding was vreselijk. Het werkte nooit, de hond had er een hekel aan.

Dus, hoewel je praktisch de slimste bent...

was je die keer helemaal niet slim.

Maar we deden alsof. Ik bedoel, we logen.

Blijven drukken, recht naar beneden.

Hou 'm recht. Ja, perfect.

Ben je boos?

Geen onzin meer tussen ons vanaf nu, goed?

Geen onzin meer. - Ga je het huis echt verkopen?

Waarom zou je... Heb je...

Dit is onzin. - Nee, ik stel het gewoon uit.

Uitstellen om de juiste onzin te verzinnen.

Ga je het echt verkopen?

Ik hoop van niet, dat is het beste wat ik...

Hoe wist je het eigenlijk? - Ik weet niet, gewoon alles.

Zoals mijn kamer. En al die spullen en...

De hele tijd...

Is er iemand binnengekomen?

Denk je dat...

Dat lijkt uit de kelder te komen.

Gaat het wel? - Laten we gaan kijken.

Ga maar naar buiten. - Laten we gaan kijken.

Voel je dat? - Dat briesje?

Het is warme lucht. - Dus?

Dat betekent dat de verwarming werkt.

Niet te geloven.

Dat is een goed teken.

Maar hoe is dat gebeurd?

Weet je wat? We hebben de lunch overgeslagen.

Laten we gaan en wat frisse lucht opsnuiven.

Misschien eens naar de pizzatent gaan in plaats van het te laten bezorgen?

Ga je opfrissen en trekje regenjas aan.

Pap? - Wacht even.

Pap?

Zij.

Wat moeten we doen?

Blijf hier.

Pardon...

Pardon, mevrouw?

Ik kan je zien.

Ga naar buiten.

Ga naar beneden, Finn. Nu.

Wacht, wat doe je?

Hallo?

Zeg haar naam.

Ik denk niet...

Blijf.

Goed, ik ga het doen. - Wat, nee.

Pap, niet doen.

Hallo, Bev. - Ik moest net aan jullie denken.

Luister, ik zal je binnenkort de langere versie vertellen...

maar er is iets gebeurd. - Jezus, is hij gewond?

Luister nou gewoon. Ik zet Finn morgenochtend op de bus.

Naar huis, terug naar New York. - Nee, pap.

Hij zal morgen om half vier aankomen.

Dit is niet hoe ik het heb gewild, maar...

het huis is niet veilig voor hem.

Ik weet niet hoe ik het veilig moet maken voor hem, echt niet.

Het spijt me.

Wat moet ik anders zeggen?

Ik stuur je de details door als hij onderweg is.

Kom op, kijk me niet zo aan.

Wat verwacht je dan van me? Wat als er iets zou gebeuren?

Hoe moet ik...

Wil je terug naar het huis? - Nee.

Ik weet het niet. - Wat dan wel?

We kunnen niet allebei weg, hoe graag ik het ook zou willen.

Ik heb alles erin gestopt. Ik heb letterlijk een gok genomen.

Je snapt het niet. - Dan blijf ik ook.

Geen sprake van. - Maar mam zou het huis geweldig vinden.

Dat dacht ik ook toen ik het voor het eerst zag. Finn, nee.

Wat dan? Ga je het aan iemand verkopen?

Ga je liegen en het aan een arme familie verkopen?

Ik weet het niet. - Je moet niet alleen gaan.

Het is erger als je alleen gaal. Alsjeblieft, pap.

Ik zal er niet slapen.

Ik werk er overdag en dan slaap ik in een motel.

Het komt wel goed.

Ik weet hoe ik moet overleven met iemand die me niet wil hebben.

Hoorde je haar niet? - Wie?

Ze wil niet dat je weggaat, ze wil dat je blijft.

Dan zullen we prima overweg kunnen. Want dat is precies wat ik ga doen.

Kom, ik zal je mijn kamer laten zien.

Ik moet eerlijk tegen je zijn.

Ben je dan niet eerlijk tegen me geweest?

Niet echt.

De eerste dag dat ik langskwam, had ik het over de doorgesneden bedrading.

En dat de stroom niet meer werkte.

Ik heb dat gedaan. - Wacht, jij?

Waarom?

Dat heb ik een jaar of vier, vijf geleden gedaan.

Er leek iets niet te kloppen.

Ik had haar zien kijken.

Dus jij... - Af en toe.

Door de jaren heen.

In eerste instantie schrok ik er alleen van.

Toen begon me op te vallen dat een paar dagen nadat ik haar had gezien...

het niet helemaal goed zat in mijn hoofd.

Het ergste was het slaapwandelen.

Slaapwandelen?

Ik werd wakker op de weg tussen onze huizen.

Ik stond daar gewoon.

Ik leek elke keer iets dichterbij te komen, alsof ze...

me binnen probeerde te krijgen, weet je.

En toen was er een keer een ijsstorm. We zaten een week zonder stroom.

Ze was er vast nog steeds, maar ik zag haar niet meer.

En ik sliep weer, slaapwandelde niet meer.

Toen dacht ik, misschien wilde ze graag dat de stroom werkte.

Dus ik heb het doorgesneden.

En toen liet ik je het repareren. - Ik vloekte de hele tijd binnensmonds.

Ik wist dat het sowieso zou gebeuren, dus ik dacht...

dan kan ik het net zo goed zelf doen. Dan kon ik je tenminste waarschuwen.

Maar dat heb ik niet gedaan, omdat ik een schijterd ben.

En ik weet niet, ik hoopte dat het allemaal mijn dronken verbeelding was.

Denk je dat nu nog steeds?

Vandaag werd ik wakker om half vier 's ochtends.

Aan het begin van jouw oprit.

Je kunt niet in dat huis blijven.

Ik moet wel.

Voor het geld?

Het is waar ze altijd van droomde. Het perfecte huis op het platteland.

Het is oud en excentriek.

Vol geschiedenis en vreemde geluiden. Ruimte voor paarden.

Je gaat het niet verkopen. - Dat was ik nooit van plan.

Ik wilde het houden, verdomme.

Om haar te verrassen en haar ervan te overtuigen dat... ik weet niet.

Alles om maar... - Houdt ze van je?

Zo niet, dan...

Dat huis kun je niet verkopen.

Geloof me. - Dan heb ik wel iets goeds gedaan.

Voor hen. - Je kent het huis, het is van Lydia.

Het is een slecht huis. - Maar ooit was het een goed huis.

Ik moet geloven dat het dat weer kan worden.

Ze kan me doodsbang maken als ze wil, maar wat gaat ze met me doen?

We zijn volwassenen.

In de echte wereld overlijdt niemand aan een spookhuis.

Onthoud wel, dat je met alles wat je repareert in dat verdomde huis...

haar alleen maar sterker maakt.

Ik hou van je.

Ben je boos?

Ja, je kunt niet zomaar...

Waar ben je uitgestapt? - Meteen toen jij was vertrokken.

En toen ben je... - Gaan lopen.

Ga je me dan tenminste helpen? - Ik help al.

Is dat zo? - Ik hou alles in de gaten.

Moet je kijken, teamwork.

Ik vind je pruillip leuk. Erg grappig.

Misschien als je... - Morgen ben je weer thuis.

Geen discussie, denk er om.

We doen niet ons proton pack om en redden de hele...

Hou je kop.

Let op je woorden.

Ik weet wat je denkt. - Nee, dat weet je niet.

Ik ben een hufter. - Je hebt het mis.

Is dat zo? - Ja.

Je bent mijn favoriete persoon.

Ik geef het misschien niet altijd toe, maar het is gewoon...

Je weet wel.

Ik wil boos op je zijn, omdat mamma dat altijd is.

Maar je bent echt mijn favoriete persoon.

En mijn favoriete persoon vindt mij niet leuk genoeg om gewoon te blijven.

Finn, je moeder en jij betekenen meer... - Zeg dat niet. Geen onzin, weet je nog?

Als dat waar is, waarom ga je dan steeds weg?

Omdat ik een lafaard ben.

Het is gewoon... Jezus, Finn.

Het is zo beangstigend, je hebt geen idee.

Het voelt alsof ik iets heb dat perfect is, want zo zie ik jou.

Je bent perfect.

Maar waarom geeft iemand me iets dat zo perfect is...

terwijl ze horen te weten dat ik het alleen maar kan verpesten?

Dus raak ik in paniek en kan niet stil blijven zitten.

Hoewel het een vreselijk gevoel is om jullie te missen.

Maar ik word liever gemist dan dat ik er ben en word gehaat.

Dat zou niet gebeuren, pap. Ik hou van je.

Ik hou ook van jou, Finn.

Jezus, het is je moeder. - Nee, niet opnemen.

Ik wilde horen hoe het gaat. - Ik weet niet wat Finn heeft verteld.

Niet veel, hij is vrij rustig sinds hij terug is.

Sinds... Wat?

Finn is vrij rustig sinds hij is teruggekomen.

Terug waar? - Thuis.

Je hebt hem toch op de bus gezet? Wat begrijp ik hier niet?

Dus je zegt... - Ben je wel in orde?

Ik heb hem bij de bushalte opgehaald en hij zit hier nu macaroni te eten.

Geef hem aan de lijn. - Goed, wacht even.

Pap?

Hé, vriend. - Alles goed?

Ja, niks aan de hand. Fijn dat je veilig bent thuisgekomen.

Je klinkt niet zo goed. - Maak je geen zorgen.

Ik bel je morgen weer.

Ik hou van je. - Ik spreek je morgen.

Blijf.

Wat wil je? - Is je vader thuis?

Jezus, Louis. - Het spijt me echt om je zo te zien.

Louis, ik weet niet eens waar ik moet beginnen.

Drink er eentje met me. - Ik wil geen bier, ik heb hulp nodig.

Ik heb je telefoon of auto nodig. - Daar kan ik je niet bij helpen.

Ik kan je niet helpen. - Waarom niet?

Ik had je alleen kunnen helpen als je was vertrokken.

Vertrokken waarvan? - Uit je huis.

En dat heb je nooit gedaan.

Je bent nooit vertrokken uit je huis.

Ik moest komen, het was iets in je stem. Wat is er?

Beverly, alsjeblieft. Hou ermee op.

Dwing me niet naar haar te kijken. - Wat is er in hemelsnaam aan de hand?

Kijk me aan.

Krijg de kolere. - Wil je vertrekken?

Het is onmogelijk, ik snap het. Ik weet het.

Je kunt gaan. Geen obstakels, geen trucjes, beloofd.

Ik geloof je niet. - Het is waar.

Je kunt weer terug de wereld in.

Deze klus achter je laten, weer om een lening smeken.

Dan blijft je familie in die rottige woning.

Je kunt vertrekken. Je gaat altijd weg.

Of ik kan blijven.

Zoals jij bent gebleven?

En samen met jou zijn? - Nee.

Je moet dit alleen doen, net zoals ik.

En waar ga jij dan heen?

Dan ben ik vrij.

Ik blijf.

Maar ik moet eerst de klus afmaken.

Dus je belt eindelijk terug. - Sorry, ik werd afgeleid door het werk.

Finn blijft maar naar je vragen, hij heeft last van nachtmerries.

Ben je wel in orde? - Het gaat prima.

Ik heb het huis gezien, Simon. Finn had foto's op zijn telefoon.

En we hebben nu de afspraak dat ik in zijn telefoon mag kijken.

Ik heb het gezien. - En?

Ik wist precies wat je van plan was.

En?

Het was een heel mooi idee, Simon. Geweldig dat je dat hebt bedacht.

Luister, ik moet... - Ja, het is al laat.

Is Finn nog wakker? Kan ik... - Hij slaapt al.

Het is al elf uur geweest. - Is dat zo?

Moet ik hem wakker maken? - Nou, als je...

Hij heeft veel meegemaakt, ik kan hem beter...

Laten slapen. Dat is beter voor hem.

Dat denk ik ook.

Zeg tegen hem dat ik van hem hou.

Dat zal ik zeggen. Slaap lekker, Simon.

Slaap lekker, Bev.

Ik hou van je.

Het is net als dat schilderij. - Jouw schilderij, afschuwelijk.

Zo raar, ik keek er een paar weken terug nog naar, na de begrafenis.

Ik ging het opeens zoeken. - Het is nu van ons, toch?

Ja, voor nu wel.

Maar we zullen het snel verkopen, maak je geen zorgen.

Niemand verwacht van ons dat we in een huis wonen waar...

Dat zou gewoon... - Ik durf niet naar binnen.

Ja, ik ben ook een beetje bang.

Waarom wacht je niet gewoon in de auto?

Ik pak wat spullen, dan gaan we weer naar het hotel.

Ik ga mee.

Ik blijf me afvragen, als hij die dokter nooit had ontmoet...

en zich nooit zorgen had hoeven maken...

Hij zei dat hij nog eerder geraakt zou worden door een asteroïde.

Die moeten toch ergens inslaan, niet waar?

Ik denk het.

HET IS WEER EEN GOED HUIS ALS JE HET WILT HEBBEN

IK ZAL HIER NOOIT WEGGAAN LIEFS, PAP

Het is geweldig.

Het voelt niet slecht, dat had ik wel verwacht.

Nee, inderdaad.

Het geeft me een fijn gevoel.

Mis je de stad?

Voor geen goud.

Waar zou jij naartoe gaan?

Dan ben ik vrij.

Het is zo vreemd.

Maar ik begin eraan te wennen.

Slaap lekker.

Ik laat mijn deur open. - Slaap lekker, mam.

Slaap lekker, pap.

Ondertiteld door: Aimée Bernard