Original subtitles

- Słyszę je... - Drzwi się trzymają.

- Zainfekujemy krew Toma. - A potem go oddamy.

Przyszliście po brata Emily.

Dacie nam spokój, jeśli go wydamy?

Zostawcie go pod drzwiami, a odejdziemy.

POPRZEDNIO

Próbują stworzyć mikroskopijną czarną dziurę.

Siła magnetyczna przyciągnie czarne dziury do siebie.

Ta większa wejdzie w atmosferę.

Właśnie tak nas zabiją.

Mam dla ciebie ostatnie zadanie.

Zabierzesz mnie do Billa Warda...

Będziecie cierpieć jak my.

Umrą miliardy.

Jak się z tym czujesz?

Żałuję roli, jaką w tym odegrałem.

Ale skoro to wyłącznie moja wina, dlaczego po prostu nie strzelisz?

Za późno.

- Nic nie możesz zrobić? - Nie.

Natężenie fal grawitacyjnych niemal się podwoiło.

Niedługo zaczną wpływać na ludzi. Musimy zamknąć czarną dziurę.

Catherine rozgryzła, jak obcy tworzą czarne dziury,

by podróżować przez czasoprzestrzeń.

Bill!

Potrzebuję pomocy. Umiesz zamknąć czarną dziurę?

Być może...

Dziwne światła pojawiły się nad Wielką Brytanią dziś rano.

Mamy potwierdzenie, że to zjawisko globalne.

Podobne światła zaobserwowano na całym świecie.

- Nie przekonacie mnie. - Przykro mi.

Pani minister?

Niektórzy postulują, że to efekt interakcji

fal grawitacyjnych czarnej dziury z atmosferą.

Rozkujcie go.

Rachel Best, minister spraw wewnętrznych.

Powiedz mi, co wiesz.

Stworzyli mikro czarną dziurę.

Jest splątana z tą na skraju atmosfery.

Natężenie fal rośnie, 410 MPC.

Długość fali?

375,51.

Kiedy fale grawitacyjne osiągną określone natężenie,

ludzie na powierzchni zapadną w śpiączkę i umrą.

Nasi naukowcy mówią to samo.

- Pomagał ci Bill Ward? - Tak.

Ward leży w śpiączce w Oksfordzie.

- Czy to prawda? - I tak...

i nie.

WOJNA ŚWIATÓW

Był młodym doktorantem.

Z pomocą komputerowego mózgu jednego ze stworzeń zbadał zależność

między grawitacją kwantową a czasoprzestrzenią.

Jego równania pozwolą zamknąć czarną dziurę.

- Jak? - Czarna dziura jest potężna,

ale jej kwantowa osnowa jest delikatna.

Jeśli ją zakłócimy, jeśli przerwiemy splątanie,

horyzont zdarzeń się rozpłynie.

Zamknie się?

Musimy nadać fale o tej samej częstotliwości z drugiej strony.

Nic innego nie zerwie splątania.

- Może Richard? - Musielibyśmy się skontaktować.

Potrzebujemy nadajnika, który wyśle wiadomość w kosmos.

Alice siedziała ze swoją grupą w Arocast Tower.

Mieli radiostację dużej mocy, rozmawiali z Ameryką.

Wciąż działa?

Działała, kiedy ją porzucili. Mieli też generator.

Fale grawitacyjne się nasilają.

Coraz krócej możemy przebywać na powierzchni.

Ile mamy czasu? Dotrzemy?

Być może, jeśli pójdziemy pod ziemią.

Ile potrzebujesz czasu?

Nie wiem. Pierwszy raz zamykam czarną dziurę.

Rząd potwierdził, że premier schronił się w bunkrze.

Panika trwa.

Drogi wyjazdowe z miast są zakorkowane przez uciekających.

Claire tam została.

- Nie przywiozłeś jej do bunkra? - Tylko niezbędny personel.

Powinienem być z nią.

Tamten gość...

Zerka na mnie. Kto to?

Syn Billa Warda.

Johannes kazał przekazać, że cię kocha.

I że zawsze kochał.

Wiem.

Nawet, jeśli zamkniemy dziurę,

nie wrócimy do tamtego świata.

Tam czeka na mnie tylko więzienie.

Zabiłem Emily. Była żona i syn...

nie wybaczą mi.

Ty porzuciłaś dobre życie, karierę i ukochanego.

W tamtym świecie Sophia nie żyje.

Wolę zostać tutaj, z nią.

- Nie idź. - Może Celine zobaczy kiedyś niebo.

- Nie waż się znowu umrzeć. - Postaram się.

Zadbaj o to.

Odpocznę minutkę, dobrze?

Uciekajcie!

Idźcie.

Mamy coraz mniej czasu. Biegiem!

Musimy skierować antenę w stronę czarnej dziury.

Co będzie, jak zamkniemy dziurę?

Uwolni się olbrzymia energia.

Dziura zrobi "bum".

Czy to nam zagrozi?

Nie wiem. Nas powinna ochronić atmosfera.

A co z Richardem i stacją kosmiczną?

W porządku?

Myślę o siostrzeńcach.

Nie wyobrażam sobie, co bym teraz zrobił, gdybym miał dzieci.

Nie chciałeś ich?

Astronauta nie ma czasu być rodzicem.

A ty?

Byłam w ciąży. Musiałam wybrać.

Wybrałam program kosmiczny.

Trudny wybór.

Zastanawiam się, jak bym żyła, gdybym wybrała dziecko.

Może w jakimś świecie wybrałaś?

Wierzysz w to?

Chyba tak.

- Zoe? - Tato.

- Gdzie jesteś? - W bunkrze.

Udało się wam wyjechać z Londynu?

Jesteśmy w Walii. Coś się dzieje, prawda?

- Musicie się ukryć pod ziemią. - Jesteśmy na pustkowiu.

Znajdź kopalnię albo jaskinię.

Zejdźcie pod ziemię. Zabierzcie jedzenie i wodę.

Jak długo mamy tam zostać?

Zoe?

- Nie wiem. - Możesz to powstrzymać?

Nie wiem.

- Przepraszam. - Nie masz za co.

Jestem z ciebie dumny.

Powiesz mamie, że ją kocham?

Chciałbym być z wami...

Rób, co musisz.

Bardzo cię kochamy.

Przepraszam, że byłam humorzastą suką.

Jesteś najlepszym, co mnie spotkało.

Musisz iść.

- Dbaj o mamę. - Zamierzam.

- Pa, Zoe. - Pa, tato.

- Kocham cię. - Ja ciebie też.

Richard?

Słyszysz mnie?

- Catherine? - Słyszysz mnie?

- Richard, słyszysz mnie? - Tak, słyszymy.

- Jest z tobą Bill? - Tak. Jestem tu.

Natężenie fal grawitacyjnych rośnie.

Osiągnęło 610 MPC.

Czarną dziurę można zamknąć.

Aby zgromadzić moc potrzebną do nadania sygnału,

musimy wyłączyć wszystko poza podtrzymywaniem życia.

Nie wystrzelimy kapsuły Sojuz.

Zamknięcie czarnej dziury oznacza jej implozję.

Czas, żebyś poleciała do domu.

A ty?

Przegrałem rzut monetą.

Leć.

Ja też to odczuwam.

Fale grawitacyjne są coraz silniejsze.

Oddzielenie za dwa trzy zero zero.

Potwierdzam. Wprowadzam trajektorię powrotną.

- Zwalniam klamry Sojuza. - Przyjąłem.

Oddzielenie za jeden siedem zero zero.

Tak sobie myślałem...

istnieje świat, w którym wypełniliśmy misję...

i wróciliśmy do domu razem.

Jasne.

Co było potem?

Zakochałaś się we mnie.

Wszystko zaplanowałeś.

To było oczywiste.

Przygotuj się do oddzielenia.

Richard...

Nie szkodzi.

Oddzielenie za pięć, cztery...

trzy, dwa, jeden.

Oddzielenie nieudane. Wciąż tu jesteś.

Juliet?

Zobaczyłeś coś innego.

Oboje byliśmy na pokładzie, kiedy rozerwało stację.

- Nie musisz tu być. - Miałam powód, żeby zostać.

Ty nim byłeś.

Bill?

Catherine?

Ona zemdlała. Ma atak.

Czas dobiegł końca, musimy nadać sygnał.

Nie zaprogramowała go.

Powiem ci, co robić.

Ustaw pierwszy sygnał, 12,568 gigaherca.

- Skalibruj drugi sygnał... - ...2,713 kiloherca.

Zresetuj wzmacniacz.

Bill! Nadaj sygnał!

Odbieramy go.

Nadaję.

Czarna dziura zaczyna parować.

Widmo termiczne słabnie.

Trzydzieści herców i spada.

Juliet?

Zobaczyłam siebie z synkiem.

Był piękny.

Cieszę się.

Słońce wstaje nad Himalajami.

Ludzkość chyba przetrwa.

Richard?

- Udało się. - Jesteś ranny.

Stworzenie. Cholerstwo mnie dorwało.

- Zabiorę cię do galerii... - Nie, nie.

Nie dotrę.

Posiedzę tutaj.

Spisaliśmy się.

Żona i syn byliby z ciebie dumni.

Nigdy się nie dowiedzą.

Mam posiedzieć przy tobie?

Nie. Wracaj do Sophii i siostrzenicy.

Dziękuję.

Za wszystko.

Przynajmniej mam fajny widok.

Udało się?

Gdzie Bill?

Co się dzieje w drugim świecie?

Jeśli dziura zamknęła się tutaj, to tam też.

Mamy potwierdzenie, że światła na niebie zniknęły.

Kilka chwil temu osłabły, by następnie zgasnąć.

Obserwatoria donoszą o wybuchu...

Znałam twojego tatę.

Słyszałem.

Trudno będzie ci zrozumieć, ale on zrobił to dla ciebie.

Dla nas wszystkich.

Mam nadzieję, że kiedyś mu wybaczysz.

Martha?

Już po wszystkim.

- Co teraz? - Chyba...

będziemy mieli dziecko.

Poważnie?

Powinnaś się cieszyć.

Możemy wychodzić na dwór.

Dotrzymałaś obietnic.

Nie wszystkich.

Sam?

Wróciłaś.

DWA TYGODNIE PÓŹNIEJ

- Załatwiłaś mi rezydenturę? - Wycofali zarzuty.

Dziękuję.

Moglibyśmy to uczcić.

Zapraszasz mnie na randkę?

Tylko, jeśli powiesz "tak".

Tak.

Zachowywałem się jak wariat. Przepraszam.

Kocham ciebie i małego Jacka.

Dojrzałem do bycia ojcem.

Cześć, tato.

Zoe opowiedziała, co zrobiłeś.

Przepraszam.

Jak myślisz, kiedy wymrą ostatni obcy?

Nie wiem.

Co będzie potem?

Zaczniemy od początku.

Może tym razem nie schrzanimy.

Może.

Podoba się jej.

Co jest?

Jesteś piękna.

Tekst: Tomasz Kutner