Original subtitles

Parlament, czasami, wydaje się nieco oderwany

od świata zewnętrznego,

więc niech wam przypomnę, że zbliżają się święta.

I wiecie, wczoraj, gdy żegnałem się z żoną, by tu przyjechać,

uderzyło mnie,

że przedkładana ustawa i święta mają wiele wspólnego.

Oba są o moich trzech ulubionych słowach,

a tymi słowami są:

rodzina, rodzina, rodz....

- Twoja żona dzowni. - Moja kto?

- Twoja żona. - Moja żona?

Ugh... Rozmawiałem z nią wczoraj.

Sorki, koledzy, to kobieta z mojego ślubu.

Witaj, najdroższa.

Boże.

Przepraszam, nic nie słyszę.

Okropna linia.

Och, to dziecko? Ha!

- Co? - Kiedy będziesz w domu?

Przepraszam, kochanie.

Obawiam się, że dziś nie dotrę.

- Wiem... - Jutro?

...czy jutro.

Wiem... Jestem taki zły!

Też mam złamane serce, kochanie.

Tak, wiem...

...ale prawda jest taka, kochanie...

...że właśnie coś się pojawiło.

GHOSTS S02E07 Christmas Special Tłumaczenie: YellowDot

Co on teraz robi?

Tak!

Robi ziemniaki w smalcu.

Zna się na rzeczy.

Ziemniakach.

- Gotowy na to? - Jasne.

- Nadchodzi. - Powinnam cię ostrzec, jest bardzo seksowna.

Seksowna?

Szczęśliwej Wigilii. Bip. Dzyń.

Och, Mike, to nie jest zbyt świąteczne.

Jest tu renifer.

- Wyglądasz cudownie, Alison. - Niczym fajerwerki.

- Dzięki. - Duchy tu są? Rozumiem.

Podziwiacie mistrza przy pracy?

Przypalił deser, dwa razy.

I wypłukał cały smak z rzepy.

- Jestem kuchennym czarodziejem. - Tak jakby.

Te święta będą tak wyjątkowe,

niczym reklama świąt.

Spójrz na mój świąteczny plan, wspaniały, co?

Wszystko zaplanowane, rodzice mogą się zrelaksować.

Wiesz, jacy są -

zawsze chcą wszystko zrobić. Nie tym razem.

Doskonałe planowanie, Michael.

Tyle mógłbym zrobić z białą tablicą.

Aaa, ktoś tu słodzi.

Nie jesteś fanem świąt, Julian?

Hm? Nie, tylko mówię, że jest tu słoik cukierków.

Poza tym, nie jestem fanem świąt.

- Naprawdę? - To nie to samo, kiedy jesteś martwy.

Nie pijesz wódy, nie flirtujesz z dzierlatkami

na przyjęciu w biurze.

Jeśli tego nie robisz, to jaki w tym sens? Idę do pokoju.

Obudźcie mnie, kiedy będzie po wszystkim.

Przypuszczam, że ma rację.

Nie zrozum mnie źle,

nadal czuję podekscytowanie w Wigilię,

ale jest trudno, ze wspomnieniami tego co miałeś.

Nie pamiętam już ostatniego przemówienia króla... królowej.

Brakuje mi zabaw z synem i siostrzeńcami,

Buckaroo, Boggle, Kości, Spadające Kulki.

Dlaczego bredzisz?

Brakuje mi jemioły.

Czy te usta zaznają kiedyś pocałunku?

Tęsknię za prezentami.

Otwieraliśmy je rano, a po obiedzie

siostra przychodziła do mojego pokoju

i wybierała te, które chciała.

Tyle zachodu i po co to?

Te całe święta to tylko moda.

Trwa już 2000 lat, Robin.

Dokładnie. A za jakieś kolejne 2000

będzie coś innego.

Ta cała sprawa to...

Jak to się mówi?

- Och! - Chwilowy sukces.

- Przelotna obsesja.

Zaufajcie mi, nigdy się nie przyjmą. Nigdy.

Zaczekajcie, ten rok może być inny.

- Ja tu jestem. Możemy mieć najlepsze święta. - Tak

Co mi przypomina,

muszę dodać coś... do tablicy.

- Carole przyjeżdża? - O nie. Nie, Pat.

Ja... Nie... nie twoja żona.

Chodzi o świąteczną kolędę.

Chciałabym zaśpiewać.

Może koło fortepianu.

I twoja rodzina może dołączyć, jeśli zechce.

Nie sądzę, żeby chcieli.

Nie są śpiewający.

- Możemy zapytać. - Nie zechcą.

- Tak, możemy zapytać. - Tak, nie zechcą.

O, już są.

Świetnie, zapytajmy ich.

Tak, nie zechcą.

Cześć, mamo.

Tutaj jest. Mój mały książę.

Ooo, mamo.

Alison, czy mogę powiedzieć,

w tym roku zrobiłaś wspaniały wstęp do dekoracji.

O, dziękuję.

Będzie wyglądało lepiej, kiedy ubierzecie drzewko.

Co? My...

Mamy już ubrane od jakichś dwóch tygodni.

- To? - Tak. - Nie, nie, nie, nie.

To jest krzak.

Chodzi o prawdziwe drzewo.

Taka silna, miażdżysz mi kości.

Leila.

- Wesołych świąt. - Wesołych świąt.

Och, Alison, wesołych świąt.

Mamo, nie mogę oddychać.

- Cześć, Alison. - Angela! O, spójrz! Cześć!

Cześć, Nancy.

O, dziecko!

Och! Spojrzało na mnie!

O tak, tak, dzieci widzą nas czasami,

zwykle aż zaczną chodzić.

O, ta ma ten wzrok, tak.

Chyba oszaleję. Ona nie chce spać.

Biedactwo. Chodź do środka.

Mamo, co robi tato? Nie miał nic przywozić.

To tylko kilka dodatków.

Wołowina? Mam wołowinę.

Wołowina to nie dodatek.

Dodatkowa wołowina jest.

Pomyślałam, że umieścimy cię tutaj.

Witaj! Nikt mi nie mówił, że mam gości.

Aaaa, dziecko!

Co to!

O mój boże, można się tu zgubić.

Dlaczego to tu przyniosła?

Tak, Mike nadal się gubi.

Nie, nie. Zasada pokoju. Żadnych dzieci.

Absolutnie nie.

- To bezdzietna enklawa. - To idealny pokój dla dziecka,

- bo to najcieplejszy pokój. - Wiem, że jest ciepło.

- Nie noszę spodni. - Przykro mi.

- Dzięki, Aly, jesteś wielka. - To bezdzietna...

- Zamknij się. - Hmm?

O, zamknij się, nie jestem wielka!

Robię to, co każdy by zrobił.

Mam nadzieję, że odpoczniesz.

Próbowaliśmy wszystkiego, by lepiej spała.

Teraz stosuję samouspokajanie.

- Musisz je zostawić, by się wypłakały. - Co?

Musi być ciężko bez Steve'a.

Jestem przyzwyczajona. Musi pracować.

O tak, pracować nad kacem.

Byłem, widziałem, mam koszulkę, kochana.

Wiesz jaka jest ta pora roku dla służb medycznych.

- Ach... - Hm...

Ale ty... Zostawiłaś dziecko!

Co, teraz? Mówiłem,

Jestem w Brukseli, skarbie.

Dziecko nadal płacze?

Jestem, no wiesz, w restauracji.

Hm?

Jem pyszne frytki z mulami.

- Co pijesz? - Orzeźwiające Sancerre.

Co to? Czas pytań?

Słuchaj, wiem, kochana.

Też mi przykro, że znów omijam święta,

ale obiecuję ci, jak podpiszę ten układ,

już nigdy nie usłyszysz słów "Unia Europejska".

Przepraszam, kochana, ale nie słyszę cię przez ten płacz.

- Co powiedziałeś? - Płaczące dziecko!

Na pomoc!

Niech ktoś mi pomoże!

Masz własne gąbki?

Od kiedy sprzątasz po sobie?

Odkąd dorosłem.

Co to? O mój... Tato.

Dlaczego myjesz kubki? Nie było brudnych kubków.

- Były w szafce. - Mike. Masz długopis?

Muszę napisać "Mike traci cierpliwość"

- między lunchem a puddingiem. - Nie, nie, nie, odsuń się.

Tablica jest tylko dla mnie, nikt inny nie... Mamo!

- Brukselka jest obrana. Przestań. - Tylko kilka warstw, kochanie.

Dobra, wszyscy, wychodzić.

No dalej. Ty pierwsza, z kuchni.

- Proszę, mamo, fartuch. - Dobrze, dobrze.

Tato, odłóż gąbkę. Idziemy. Tak, dziękuję.

- Do zobaczenia później. - Chciałam pomóc mojemu księciowi.

O mój boże.

- Tak lepiej. - Och! - Mam nadzieję, że ci nie przeszkadza, Alison.

W razie gdybyś ukrywała w domu jakichś przystojniaków.

Och!

Mieliby szczęście.

Sama śmietanka.

Idziemy, Patrick.

Dobra, jak myślisz, pudding czy rolada?

- Gdzie jest Mike? - Próbuje nic nie przypalić.

Czy robi już niewiarygodne fochy?

Nie, ale myśę, że w tym roku będą wcześnie.

Nadal masz to z zeszłego roku?

Żartujesz? Zrobiłam remix. Spójrz na to.

Nie chcę nosić głupiego kostumiu elfa!

Wyglądam jak limonka!

Nie ubiorę tego, nie.

Mike jest głupi, co?

Mieliście się zrelaksować. Tato, miałem rozpalić ogień.

Oto on, dziewczęta. Głupiutka limonka.

OK. Dzięki.

Przepraszam, nadal mnie rusza.

Hej, Mike. Tak myślałam,

nie lepiej byłoby mieć większą choinkę w domu?

Taka była tradycja w Button House...

...by ściąć drzewo w posiadłości

i je przynieść...

...w wigilię.

Dobra.

Och!

O tak.

Przyda mi się świeże powietrze.

- Mogę to zrobić dla ciebie. - Nie, ty usiądź.

Siadaj.

Zostań.

Dobry chłopiec.

Dlaczego nie mogą wyluzować?

Pamiętam, że zasadziliśmy 50 sadzonek,

więc do teraz powinny być dorodne...

Ha.

Chyba żartujecie!

Cóż, trochę minęło.

Lepiej się za to zabieraj. Samo się nie zetnie.

Michaelu, przy takim trzonie, ważne są mocne posuwiste ruchy.

Dobry boże! Kto tam? Pokaż się!

Smok!

Wszyscy za Michaela.

Niech mnie nie zje!

Nie masz nic przeciw? Pomyślałem, że będzie szybciej.

Skąd to masz?

Z samochodu.

Mam coś, co cię rozweseli.

Luli, luli, laj.

- A kuku! - Przestań płakać. Cicho.

To powinno być zabawne.

- Jestem. - Och!

Mary, jesteś. Potrzebuję pomocy.

Jesteś nianią, lub wyglądasz jak niania,

albo jesteś kobietą. Nie wiem. Zrób coś.

Och, chcesz swoje mlesie.

- Jej co? - Jego mlesie.

O, dobry boże. Dobry boże, Mary.

Daj spokój, to tylko mle...

Fałszywy sutek?

To szarlatan.

Nie, Mary. Wróć.

Mary, nie zostawiaj mnie!

Jest na mojej stopie, tato. Zostaw mi trochę pracy.

Tak, dobrze, puść, puść. Mam.

O tak, drzewo w salonie. To ma sens.

- Dobrze wygląda? - Nie nadaje się.

Da radę, jeśli je rozweselimy.

Na strychu powinny być dekoracje.

Myślę, że na strychu mogą być tradycyjne dekoracje.

- Mogę pójść. - Nie, tato, proszę.

To nie problem. W porządku. Ja to zrobię.

Proszę, idź się zrelaksować z mamą przy kominku...

Gdzie mama?

Powiedziała, że zrobi coś przydatnego,

więc powiedziałam, że Mike ma pełno prasowania.

Nie znowu! Moje dresy.

Dobra, to koniec, wszyscy musicie...

Święta są wcześniej, Niewiarygodny Foch już jest.

Nie... Nie. Nie...

Nie, bo w tym roku nie przyjdzie..

Pomyślałem, że jutro jest pracowity dzień,

więc jeśli chcecie się położyć,

to jest to dobry pomysł.

Proszę.

- My idziemy do łóżka, prawda, Alison? - O tak, OK.

- Tak? - OK, tak.

- Idziemy do łóżka. - Tak.

Ach... Kitty też idzie do łóżka.

Może też się wcześniej położę. Doskonale.

Ja może tu zostanę.

A co z drzewem? A co z drzewem?

Była noc przed świętami,

kiedy w rezydencji całej...

- Dobranoc wam. - Śpijcie dobrze. - Widzimy się rano.

...nie było słychać stworzenia,

nawet myszki małej.

Gdzie moja sypialnia?

Skarpety zawieszono z dbałością przy kominku,

- w nadziei, że Święty Mi... - Myślę... To urocze, Thomas,

ale myślę, że pójdę teraz spać. OK.

Do zobaczenia jutro.

Z pewnością.

Jutro.

Tak.

- Jutro. - Z pewnością.

Jutro.

OK.

Już są święta?

- Nie... - Są już święta? - Kitty, idź spać.

Gdzie indziej, albo jutro nie będzie prezentów.

- Duchy? - Tak.

Radzę sobie. A co u ciebie?

Są niemożliwi.

Jestem dorosły, a oni nadal traktują mnie jak dziewięciolatka.

Co to?

To pewnie moja mama

z poszewką pełną majtek i dezodorantem.

Ale chyba tu nie wejdzie?

Tak, tak, tak. Udawaj, że śpisz.

O mój boże, ona naprawdę wchodzi.

Łał.

-Tak! Dawaj. Świetne. - To stąd masz te tragiczne gacie.

Co? Jesienny powiew? Wiedzą, że jestem typem Arktycznego lasu.

- Czy już są święta? - Nie...

Nie daję już rady.

Ty nie dajesz?! Tobie dobrze, ty chciałaś ten... pokój.

Ja nie prosiłem o to. To zostało mi narzucone.

Wiem, kochanie, wiem.

Przestała.

Odłóż ją.

Delikatnie.

Właśnie tak.

Delikatnie...

Wycofaj się, tak.

To koniec. Mam dość.

Wezmę jaguara na przejażdżkę.

Wesołych świąt dla mnie.

Jestem dosłownie w lodówce.

Jakim cudem to słyszę?

Aaaaaa!

Nie, nie będzie mnie, obawiam się,

zbyt zajęty w Brukseli.

Zamknij się!

Wiem, że są święta, kochanie,

ale te umowy paliwowe same się nie zrobią.

Myślisz, że chcę spędzić święta

w pałacu pulkownika Gaddafiego?

Rodzina! Rodzina! Rodzina!

Są świętaaaaaaaaa!

- Tak? - Tak, właśnie tak.

Było wspaniałe.

- Wesołych świąt, kochani. - Wesołych świąt.

Och, szampan! Pan na włościach, co? Ładny kancik.

- Przestań. - Proszę, kochanie.

Całuśnych świąt wszystkim. Wesołych!

Wesołych świąt.

Oooo, kolędy.

- Właśnie chciałam powiedzieć. - Racja, co, nudy.

Tak lepiej. Kolędy są takie smutne, prawda?

Tak.

Wesołych świąt.

Wesołych świąt. Spałaś?

Komu potrzebny sen? Są święta.

Och, wytrwało do rana.

Miło, zaskakujące to.

Dobra, prezenty.

Co to może być?

Założę się, że skarpety.

Założę się, że śmierdziety.

- Hura! - Dobra robota, Patrick.

- Uwielbiam je. - Nie uwielbia, nienawidzi.

Mike, pójdę... Wiesz dobrze.

Jasne, idź. Panuję tu.

Ooooo, to prezenty! Prezenty!

Nie, nie, nie, proszę, czekaj.

- Alison... - Odsuń się, Thorne!

Alison.

W porządku, mogę poczekać.

Mike. Duży od nas.

Żartujesz.

Wesołych świąt, Kitty.

Podoba mi się!

- Wygląda jak Button House. - Naprawdę.

Jest cudowna, dziękuję.

Wiem, że nie możesz jej dotknąć, ale w sumie...

O mój boże...

- To Twister. - Tak.

To Twister!

Jest wspaniały, Alison, dziękuję.

Pokochacie to.

Jest taaaki zabawny!

Rozłóż go płasko, inaczej połamiecie kostki.

- Cześć, Thomas. - Och, Alison.

Niech to szlag.

Och, Aly, spójrz - podoba ci się, co dostał Mike?

Ale dobre.

Wyglądasz świetnie.

Wyglądam śmiesznie. Nienawidzę tego.

Nareszcie ktoś powiedział prawdę.

Wygląda jak durne zwierzę.

Dobra robota, Kitty. Teraz...

...Mary...

...lewa stopa zielone.

Kapitanie, dołączysz?

Nie, nie, nie mógłbym.

- Są święta. - Nie, nie, nie, nie.

- Dalej, kapitanie. - Nie, nie.

OK, dołączę. Gdzie zaczynam?

- Lewa ręka... - Dobrze... - Czerwone.

Dobrze. Wchodzę.

Spójrzcie na to, giętki jak w dniu śmierci.

A ty, Thomas?

Jestem zajęty, dziękuję.

Nie ma takiej dyscypliny fizycznej, by zagrać.

Boi się, że przegra.

Banialuki!

- Pobiłbym was wszystkich w Twistera, a potem przebiegł milę. - Naprawdę?

Dobrze, dobrze. Udowodnię to.

Hej! Ha ha ha!

Podaj brukselkę, kochanie. Wołowina prawie gotowa.

- Gdzie są rodzice? - W kuchni.

Co oni robią?

Spróbujmy cię położyć.

- Życzcie mi powodzenia. - Powodzenia.

Ach, Alison. Sprawdziłaś, czy ozdoby są na strychu?

Przepraszam, zapomniałam.

Sprawdzę to.

Dobrze. Nie, nie, w porządku.

Co to za wrzawa? Mieliście się dobrze bawić.

Tak mówiłem.

- Alison! - Biorą to zbyt serio, Alison.

-Nie pozwalają dziewczynom grać. - Zejdź z nas, Pat.

To wy zejdźcie. Nie jestem do cholery na.

- Pat? - Nie, mam dość.

- Alison... - Idę do szopy napić się piwa.

- Nie, nie idę. - Twister sie zatem sprawdza?

Tak, już prawie się poddał. Już czas na przemówienie króla.

Alison!

- Pójdę po jakieś dekoracje. - Nie!!!

- Spotkamy się na miejscu. - Przyjąłem. - Nie!

Zwycięstwo.

- Alison... - Świetna zabawa.

Za późno.

Chyba żartujesz. Dopiero zasnąłem.

To dziecko nie chce spać.

Koniec z tym. Doprowadzasz nas do obłędu, wiesz o tym?

- Co za harówka! - Jesteś głodna?

Ona nie wie, czego chce, Angelo. To Jęcząca Marta.

Tym właśnie jest.

"O, zrobiłam kupę. O, trzeba mi zmienić pieluszkę.:

"O, nie mogę zrobić tego sama." Naprawdę?

Jak wygodnie.

Wiesz co, zachowujesz się jak małe dziecko, wiesz?

Jesteś dzieckiem, ale nie o to chodzi.

Przestałaś płakać...

OK.

Co to było? Parlamentarna kwestia?

Nie? Um...

Czy Wiadomościowe kciuki?

Tak? Lubisz Wiadomościowe kciuki, maleńka?

Cóż, ja nigdy. Angela...

Nie, nie. Ciiii!

Niech mamusia pośpi.

Potrzebuje odpoczynku.

I znów są kciuki.

"Cześć, jestem Kciuczek."

"Cześć, a ja... Em...

"...Żuczek."

To Kciuczek i Żuczek Show.

Opowiemy ci historię.

O polityku,

któremu za bardzo zależało.

Pewnego razu, maleńka,

był sobie człowiek, który się nie bał mówić, co myśli,

nawet przy grupie poprawnościowców...

Nie wierzę, że znalazłam dekoracje.

Doceniam to, Alison.

Monarcha jest naszym przewodnikiem, barometrem narodu.

Istotne jest, byśmy wysłuchali, co ma do powiedzenia w święta.

Halo, co.... Co się dzieje?

Myślałem, że włączysz bezprzewodowe.

O nie, teraz jest to w telewizji.

"Gdybyście mi powiedzieli..."

Dobry Panie! Nie, nie, czekaj, czekaj.

Jakbym był w jej salonie.

Myślałam, że tego chciałeś.

Cóż, tak. Ale nie! To niestosowne.

Widzę jej wiązanki.

Nie, nie, nie, to bardzo niestosowne, Alison.

Oficer i dżentelmen nie powinien znać koloru

i grubości zasłon u królowej.

Nie mogę patrzeć.

Alison, w końcu.

Już czas?

Tak. Już czas.

Mam nadzieję, że spełni twoje oczekiwania.

Z pewnością.

Co? Nie!

Zdejmij to. Zdejmij to!

OK, uwaga, kolację świąteczną podano.

O, obudziła się.

O mój boże, to tak wygląda sen.

Zabierasz Nancy na dół?

Teraz zaczyna płakać, kiedy chcę ją zabrać z pokoju.

- Dzieci - szalone. - Komu wołowiny?

Tato, ja kroję.

Dobra, obsłużcie się sami.

Wygląda wspaniale, mamo.

- Dzięki, mamo. - Wygląda świetnie, dziękuję.

Brukselka wygląda nieźle, Mike.

- To nie ja. - To również mama.

Zrobiłeś coś z tego, Mike?

Mm?

OK...

Wiecie co? Już nie będę się starał. OK?

Tak, nagraj to. OK, nagraj.

Traktujecie mnie jak dziecko, to się tak zachowuję.

Dlaczego to...?

Chociaż raz chciałem za to odpowiadać, OK,

żebyście mogli odpocząć. Tak?

Powodzenia, Mike, bo tato w lesie ścina drzewa.

Twoja mama prasuje twoje dresy, kroi wołowinę, którą przyniosła.

To nie dodatek do dania! Nie dodatek.

Łał, ten rok to klasyka.

Tak, śmiejcie się z tego. Śmiejcie się z tego,

bo to ostatni rok moich starań i już nigdy niczego nie zrobię.

OK? Tak?

Chodzi o to, że może nie...

Michael!

Świetnie, będę w swoim pokoju.

Panie i panowie,

to był Niesamowity Foch.

- Ja wezmę... - W porządku.

Lepiej ja pójdę.

Jesteście dla niego takie okropne.

Co?! Szczerze, sam jest sobie winien.

29. Kolęda.

Widziałem dosłownie wszystko.

To było wtargnięcie. Co dalej?

Robienie im zdjęć na wakacjach?

- Świat oszalał. - Przynajmniej spełniło się twoje życzenie.

Tak, nawet nie wiem, po co się wysilałam.

Nigdy nie będzie tak samo.

Mi podobał się mój prezent,

ale przypuszczam, że to szkoda, że nie mogę nic z nim zrobić.

To świąteczne okulary, Kitty.

Myślisz, że jest fajnie, ale nie jest.

Gry zawsze kończyły się kłótnią chłopców

i piciem piwa przeze mnie w szopie.

Powiedzmy to sobie, rodzinne święta są do bani.

Powinny być do bani, Pat.

Miałem córkę, wiecie.

Miała tylko 4 lata, kiedy zmarłem,

mimo to udało mi się przegapić każde święta z nią.

Przegapiłem je wszystkie.

Przegapiłem płacz, krzyki, nieprzespane noce.

Myślałem, że byłem taki mądry, unikając tego,

ale zdałem sobie sprawę...

...że to część tego wszystkiego.

Rodzina powinna doprowadzać cię do szaleństwa w święta.

Drzewko nie jest nigdy proste.

Gry towarzyskie nie są tak zabawne jak rok temu.

Ktoś zawsze da ci głupi prezent.

Kończysz, całując nie tę osobę pod jemiołą.

Ha! Zrobiłem to kilka razy, mówię wam.

Ale o to chodzi.

Święta nie powinny być idealne.

To przez to jest świątecznie, prawda?

Więc nie psioczmy na stare rodzinne święta, co?

Może powinniśmy być wdzięczni,

że w ogóle jakieś mamy.

Nawet nie wiedziałem, co tracę.

Rodzina, rodzina, rodzina.

Witaj, dzieciątko.

Byłaś taka grzeczna.

Dziękuję, kochanie.

Proszę, kochanie. Myślę, że zrobiła kupę.

I będzie potrzebowała swoje mlesie.

Nie, dziękuję, Mary.

Tu jesteś.

Mogę zdradzić ci sekret, synu?

Powodem, dla którego staruszkowie jak my, chcą robić wszystko,

jest to, że to lubimy.

I może też trochę dlatego, nie wiem...

...że się boimy.

Boicie czego?

Dnia, w którym już nie będziemy w stanie.

Wiesz co?

Jest jedna rzecz, którą możesz dla mnie zrobić.

♪ W środku mrocznej zimy

♪ Mroźny wiatr zawodził

♪ Ziemia twarda jak żelazo

♪ Woda niczym kamień

♪ Spadł śnieg ♪ Śnieg na śnieg

♪ Śnieg na śnieg

♪ W środku mrocznej zimy

♪ Dawno temu

♪ W środku mrocznej zimy

♪ Dawno temu. ♪

Łał.

Naprawdę kocha kolędy.

Nie jestem pewien, Pat.

Co jeśli moja córka była tak straumatyzowana moją śmiercią,

że stała się kimś okropnym, jak narkoman,

albo alternatywny komik?

Lepiej wiedzieć.

- Zaufaj mi. - OK.

Och!

Została parlamentarzystką.

Pat, spójrz.

Poszła w ślady ojca.

Ho-ho, i wygląda, że zna się na rzeczy.

Tak.

Co to jest Zielona Partia?

He?

Och...

No cóż.

Nikt nie jest idealny.

Nie wiedziałam, że to tak robi!

Och!

Święta, co?

Może się przyjmą.