Original subtitles

Έτοιμοι για δράση!

Θα εξαπολύσουμε, το Σαλάχι!

Μαρίνβιλ, λάβετε θέσεις μάχης!

Τα πάντα μπορούν να συμβούν, μέσα στο επόμενο μισάωρο!

S01Ε34 - Το Σαλάχι.

Η σκλάβα μου, η Μαρίνα, δραπέτευσε!

Ο Τόιφελ, ο μέγας Θεός της θάλασσας...

...θα μου πει πως να εκδικηθώ την τρομερή προδοσία της.

Μέγα Τόιφελ, δείξε το πρόσωπο σου στον Τάιταν.

Τον αρχηγό της υποβρύχιας πόλης, Ταϊτάνικα.

Παντοδύναμε Τόιφελ, πρέπει να εκδικηθώ!

Ειδικά τώρα, που η Μαρίνα, είναι με τους καταραμένους γήινους...

...τον Τρόι Τέμπεστ, και τους φίλους του!

Μου δείχνεις, ένα μπλε κοράλανθο μέγα Τόιφελ...

...αλλά πως μπορεί να με βοηθήσει αυτό;

Δεν βλέπω πως... για περίμενε!

Αυτό το εξωτικό άρωμα... ...δεν το γνωρίζω!

Είναι δηλητηριώδες!

Η θερμοκρασία... ανέβηκε πολύ!

Δεν μπορώ... να ανασάνω!

Πνίγομαι!

Το λουλούδι... καταναλώνει το οξυγόνο, αυτό είναι!

Πρέπει... να το καταστρέψω!

Το φυτό της συμφοράς ( 23 Μαΐου 1965 )

Ο Τόιφελ, ο παντοδύναμος θεός, μου έδειξε τον δρόμο!

Το φυτό, είναι η απάντηση. Θα χρησιμοποιήσω το φυτό!

Η Μαρίνα κλαίει.

Ατλάντα, κλαίει πραγματικά! Τι θα κάνουμε;

Τι να κάνουμε Τρόι; Δεν μιλά για να μας τι την ενοχλεί.

Ίσως δεν της αρέσει η Μαρίνβιλ, ή η ξηρά πιο συγκεκριμένα.

Τι σημαίνει αυτό Μαρίνα; Δεν σου αρέσει εδώ;

Τότε σου αρέσει.

Ίσως απλά πεθύμησε την πατρίδα της.

Αυτό είναι λοιπόν Μαρίνα; Σκέφτεσαι την πατρίδα;

Αλλά που βρίσκεται;

Ξέρουμε πως είναι από τους βυθούς, αλλά που ακριβώς;

Ίσως μπορεί να μας πάει, με το Σαλάχι!

Εντάξει, ας δούμε τι θα κάνουμε. Δεν μπορώ να αρνηθώ σε μία κυρία.

Και τι θα πουν στα κεντρικά Τρόι Τέμπεστ, όταν τους πω...

...ότι το σκάφος της ΥΠΠΑ πηγαίνει ταξίδι αναψυχής;

Διοικητά Σωρ, είναι ευκαιρία να γνωρίσουμε τον λαό της Μαρίνας.

Θα εξερευνήσουμε μία νέα υποβρύχια πόλη!

Εντάξει πλοίαρχε, αυτό θα καλύψει τα κεντρικά.

Ας ελπίσουμε, να καλύψει και την Ατλάντα. Που δεν νομίζω.

- Έβαλα αυτόματη πλεύση. - Ευχαριστώ Φόουν.

Τώρα Μαρίνα... βρισκόμαστε εδώ.

Βρίσκεται η πατρίδα σου, στα νότια;

Στα βόρεια, τότε;

Ωραία, κατάλαβες τον τρόπο. Ας συνεχίσουμε έτσι.

Πράκτωρ επιφανείας Χ20, καλεί Τάιταν.

Χ20 καλεί Τάιταν, απαντήστε παρακαλώ.

Τάιταν προς Χ20, τι έχεις να αναφέρεις;

Το σκάφος της Υποβρύχιας Περιπόλου Παγκόσμιας Ασφαλείας, Σαλάχι...

...έχει βγει περιπολία, και περνά το νησί.

- Έμαθες τον προορισμό; - Τον έμαθα.

Παρακολουθώντας το κέντρο αναχαιτίσεων...

...έμαθα πως το Σαλάχι, πλέει προς την Πασίφικα...

...την περιοχή της Μαρίνας, και είναι και η ίδια στο σκάφος.

Τέλεια! Καλύτερα δεν γινόταν!

Έλα αμέσως στην Ταϊτάνικα, σου έχω μία αποστολή.

Βαρυσήμαντη αποστολή.

Εδώ Μαρίνα; Είναι η πατρίδα σου κάπου εδώ κοντά;

Εντάξει, μην χασομεράμε.

Πράκτωρ Χ20, θα πας στην Πασίφικα!

Την υποβρύχια πόλη του πατέρα της Μαρίνας, του Άφωνου.

Και θα του δωρίσεις, αυτό το φυτό.

Δεν είναι σύνηθες να στέλνουμε λουλούδια στους εχθρούς.

Αλλά αυτό είναι ιδιαίτερο λουλούδι.

Όταν βγει το κάλυμμα, θα καταναλώσει όλο το οξυγόνο.

Κι ο Άφωνος, και οι επισκέπτες του από το Σαλάχι...

...θα πεθάνουν, όπως τους αξίζει.

Κανείς δεν αψηφά τον μέγα Τάιταν, και τον παντοδύναμο θεό, Τόιφελ!

Θα του πεις πως έρχεσαι από την υποβρύχια πόλη της Καρζούμα...

...με νέα από την κόρη του.

Αλλά... τι γίνεται με το Σαλάχι; Πλησιάζει ήδη την περιοχή.

Ίσως φτάσουν πριν από εμένα.

Θα φροντίσω ένα σκάφος, να τους επιτεθεί, και να καθυστερήσουν.

Κι αν τους καταστρέψει, ακόμη καλύτερα!

Συνοδευτικό σκάφος, καλεί πράκτωρ Χ20.

Λαμβάνουμε σήμα, από ξένο σκάφος, που πλησιάζει.

Χ20 προς συνοδευτικό σκάφος. Πρέπει να είναι το Σαλάχι!

Τρόι, πιάνω σήμα στα υπέρφωνα.

- Ταυτοποιείται; - Ναι.

Μοιάζει σαν μηχανικό ψάρι της Ταϊτάνικα, με ένα μικρότερο.

Συνοδευτικό σκάφος, καλεί πράκτωρ Χ20.

Το Σαλάχι πλησιάζει, ταχύτατα!

Πρέπει να το αναχαιτίσετε, με κάθε κόστος.

Εγώ θα προχωρήσω, προς την περιοχή του Άφωνου.

Κατάδυση Τρόι, τώρα!

Έλεγξε τα όργανα!

Τρόι, επιτίθενται πάλι!

Εντάξει, ετοιμάσου για ανταπόδοση πυρών!

Ρουκέτα 2, πράσινο 2-0!

Η παλιά, καλή 2, έτσι Φόουν;

Θέλω εξονυχιστικό έλεγχο του σκάφους, πριν μετακινηθούμε.

Εντάξει καπετάνιο. Μην ανησυχείς Μαρίνα...

...θα σε πάμε στον πατέρα σου το συντομότερο.

Άφωνε. Φιλειρηνικέ. Κυρίαρχε των ωκεανών.

Μέγα ηγέτη, της ξακουστής πόλης, Πασίφικα.

Ξέρω πως δεν μιλάς, αλλά καταλαβαίνεις τα λόγια μου.

Έρχομαι ειρηνικά, για να σου φέρω νέα, για την κόρη σου.

Ως έθιμο, του δικού μου υποβρύχιου κόσμου...

...σου φέρνω ένα σπάνιο αρωματικό λουλούδι...

...ως ένα σύμβολο ειρήνης, και οιωνό καλής τύχης.

Έχω μάθει, πως υπέφερες πολύ...

...από τότε που ο δόλιος Τάιταν κρατά την κόρη σου ως σκλάβα.

Αλλά η Μαρίνα δραπέτευσε, και μάλιστα έρχεται εδώ!

Δεν θα εισβάλλω, σε αυτήν, την ευτυχισμένη επανένωση.

Τους χαιρετισμούς, και τις καλύτερες ευχές μου, Άφωνε.

Πράκτωρ Χ20, αναφέρω στον Τάιταν.

Όλα πήγαν καλά, οι εντολές σας τηρήθηκαν.

Η Μαρίνα και το πλήρωμα του Σαλαχιού, είναι καταδικασμένοι.

Έχουμε ένα βαθύ ωκεάνιο ρήγμα μπροστά, Τρόι.

Σωστά, μάλλον αυτό είναι.

- Καπετάνιο, βλέπω φώτα. - Ναι, Φόουν.

Για κοίτα, είναι κτίριο!

Ένας υποβρύχιος ουρανοξύστης! Θεέ μου, τι μέρος είναι αυτό!

Φανταστικό!

Φόουν, το νερό έχει αντληθεί. Μαρίνα, σε λίγο θα δεις τους δικούς σου.

Φανταστικό δωμάτιο!

Είναι παλάτι, χώρος υποδοχής, και μουσείο, όλα σε ένα!

Ο γέρος, θα είναι ο πατέρας της.

Είναι εντυπωσιακός.

Ναι Τρόι, αλλά... γιατί κουνάνε τα χέρια;

Μιλάνε, μάλλον με μετάδοση σκέψεων.

Έχω την εντύπωση, πως αυτό θα πάρει ώρα.

Σίγουρα είναι φανταστικός αυτός ο τόπος, Φόουν.

Κι αυτό το γεύμα, είναι απόλαυση!

Αυτό το μέρος έχει πολιτισμό. Κοίτα αγάλματα, και βιβλία!

Ναι, δες κι εκείνο το εξωτικό φυτό.

Ναι, είναι πανέμορφο!

Κάτι λέει για το φυτό.

Αυτό το άρωμα, είναι εξωπραγματικό!

Τι νομίζεις Τρόι, η Μαρίνα θα γυρίσει, ή θα μείνει εδώ;

Δεν ξέρω, Φόουν.

Έλπιζα πως ίσως γινόταν μέλος του πληρώματος.

Θα ξέρουμε σύντομα.

Θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε, εκ μέρους της ΥΠΠΑ...

...για την φιλοξενία, και την φιλία που μας δείξατε.

Φυσικά Μαρίνα, θα ήθελα να έλθεις μαζί μας.

Να βοηθήσεις στον αγώνα ενάντια στους εχθρούς σας.

Αλλά αν προτιμάς να μείνεις, δεν σου κρατάμε κακία.

Κατάλαβες;

Έλα Τρόι, αν θέλει να έρθει μαζί μας, θα μας ακολουθήσει.

Ώρα να γυρίσουμε. Πάμε καπετάνιο.

Να ειδοποιήσω την Μαρίνβιλ, πως γυρίζουμε στην βάση;

Ναι, έτσι νομίζω.

- Φόουν, ακούς κάτι; - Ναι!

Σαν κάτι να χτυπά το κύτος.

Όντως καπετάνιο, κοίτα! Είναι η Μαρίνα! Το ήξερα!

- Άνοιξε τον αεροθάλαμο! - Μάλιστα, πλοίαρχε Τρόι!

Και μετά ακούσαμε την Μαρίνα, να χτυπά την καμπίνα μας.

Κι ο πατέρας της; Ίσως κινδυνεύει από τον Τάιταν, πως τον άφησε;

Ίσως θέλησε να πολεμήσει τους εχθρούς της, στο πλευρό μας.

Ναι, και ίσως να είναι ακόμη με τον Τάιταν, και να μας κατασκοπεύει.

Το δίνεις σε εμένα, Μαρίνα;

Δεν είναι γλυκιά πράξη;

Τι λες γι'αυτό, Ατλάντα;

Είναι πράγματι καλή χειρονομία. Σε ευχαριστώ, Μαρίνα.

Δεν μπορώ να ανασάνω!

Είναι... τόσο αποπνικτικά και ζεστά εδώ μέσα.

Δεν έχει...αέρα.

Δεν το καταλαβαίνω... ακόμη δεν απαντά.

Ατλάντα!

Ατλάντα!

Να πάρει... δεν έχει αέρα εδώ μέσα!

Ο αέρας καταναλώθηκε από το φυτό!

Χωρίς αμφιβολία!

Έτσι φαίνεται. Πως είσαι τώρα Ατλάντα;

θα'μαι μια χαρά Τρόι, χάρη σε σένα.

Αλλά η Μαρίνα πρέπει να με μισεί πολύ, για να μου το κάνει αυτό.

Σίγουρα με ξεγέλασε, δείχνει τόσο καλή.

Για σταθείτε!

Δεν είμαστε σίγουροι, πως η Μαρίνα γνώριζε για το φυτό.

Ίσως όχι, αλλά τα στοιχεία τα λένε όλα.

Θα με πείτε τρελό, αλλά πιστεύω πως η Μαρίνα είναι αθώα.

Ωραία τα λες πλοίαρχε, αλλά πρέπει να τα αποδείξεις!

Θα τα αποδείξω! Ακόμη κι αν κινδυνεύσει η ζωή της!

Βλέπετε... πιστεύω στην Μαρίνα!

Τώρα... αν η Μαρίνα ξέρει την θανάσιμη δράση του φυτού...

- ...θα φύγει από εκεί γρήγορα. - Και θα είναι κατάσκοπος.

Νιώθει κουρασμένη, και προφανώς δεν ξέρει τον λόγο.

Ίσως μπλοφάρει. Άφησε την μερικά λεπτά, πρέπει να σιγουρευτούμε.

Σταματήστε το!

Ξέρω τι περνά, είναι αθώα! Πρέπει να είναι!

Όχι ακόμη Ατλάντα! Προλαβαίνει να σπάσει το φυτό, αν είναι ένοχη!

Κατέρρευσε!

- Τρόι, ξεφορτώσου το φυτό! - Πολύ αργά, έφυγε ήδη.

Είσαι καλά, Μαρίνα;

Λυπάμαι που σε αμφισβήτησα Μαρίνα. Συγχώρεσε με σε παρακαλώ.

Όλοι μας, σου χρωστάμε μία συγγνώμη Μαρίνα.

Ναι, και ξέρουμε τι να περιμένουμε αν δούμε τέτοιο φυτό ξανά.

Τώρα, ας δειπνήσουμε.

Είστε όλοι καλεσμένοι, και η Μαρίνα, επίτιμη καλεσμένη.

- Ανησυχώ ακόμη με την Μαρίνα. - Για ποιό πράγμα, Τρόι;

Το παίξιμο πιάνου της, είναι απαίσιο!

θα της μάθεις να παίζει, Ατλάντα;

Μα και βέβαια, Τρόι. Ευχαρίστησις μου.

Μαρίνα...

Γαλαζοπράσινη...

Τι είναι αυτά τα παράξενα ξόρκια, που ξεκινούν, όταν είσαι κοντά;

Μαρίνα...

Γαλαζοπράσινη...

Γιατί να μην μπορείς να μου πεις, τα λόγια, που λαχταρά η καρδιά μου;

Είσαι μαγεία για εμένα, ένα πανέμορφο μυστήριο...

Σίγουρα θα υποκύψω, το ξέρω, επειδή με ενθουσίασες τόσο...

Μαρίνα...

Γαλαζοπράσινη...

Γιατί δεν το λες, πως θα μείνεις για πάντα, μέσα στην καρδιά μου;