Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
A tak nawiasem mówiąc, jestem Michael. A ty?
Jestem Sara.
- Do widzenia, Michaelu! - Do widzenia.
Hej, Saro!
Jak coś to daj mi znać.
- Pozbądź się tego. - A profile? - To później.
Ruszajmy, zanim szef zacznie marudzić.
Zaczynaj, ja zobaczę czy są jakieś nowinki.
Zaczynamy od tego miejsca a potem...
Pogadajmy!
- No dobra, wiesz co i jak. - Witaj. - Gdzie byłeś cały dzień?
- Stało się coś niesamowitego. - Tłumacz się.
- Kobieta? - Tak właśnie. - Aa, rozumiem.
- A ciało? - Super, uwierz mi.
- Jak Ferrari, co? - Nawet lepiej.
- U ciebie? - Nie, na promie! - Promie? - Tak.
Chodźmy, stawiasz drinka. Na promie, nieźle...
Potem się pożegnaliśmy i poszliśmy w swoje strony.
Zachowałeś się jak głupek. Spotykasz taką dziewczynę i nic nie ustalasz?
Co miałem zrobić?
- Bogini rzuca się na ciebie a tobie wystarcza szybki numerek? - Dziękuję.
Zapominasz, że za 11 dni się żenię.
- To tragedia, na którą słusznie zasługujesz. - Tak.
Cholera, gdzie on jest?
- Co jest? - Nie mogę znaleźć portfela.
Teraz rozumiem, Casanovo. Kobitka była zwykłym złodziejem.
- Przestań, Dan, pewnie zostawiłem go w domu. - Kobieta nigdy nie robi nic za darmo.
Co myślisz? To jeszcze nie ostateczna wersja, ale już wygląda dobrze.
Skoro tak mówisz. Ja zajmuję się tylko obróbką wstępną.
Podoba mi się pomysł, by setna osoba była zwykłym facetem...
...podczas gdy wszyscy inni są szychami. To interesujące.
- A pomysł na prom genialny, ale... - Ale?
Za szybko się kończy. I nie ma za dużo szczegółów.
Co wiemy o nim i jego życiu? Kim jest Michael Terenzi?
- Musisz się z nim ponownie spotkać. - Ok, nie ma problemu.
Jak go znajdziesz?
- "Dam mu znać." - Dobrze!
Helen!
W końcu! Mamy tyle rzeczy do zrobienia.
Przepraszam, miałem ciężki poranek.
- Założę się, że nie wysłałeś zaproszeń. - Błąd, zrobiłem to wczoraj.
Dan miał znaleźć odpowiednie ciasto. Jakieś postępy?
- Nie sądzę, że znajdzie. - Mam nadzieję, że o to zadba.
Widziałam sukienkę dla druhny. Piękna jasnozielona.
Przy niej moja suknia ślubna będzie się wyróżniać.
Powinieneś to zobaczyć, ma rękawiczki i wstążkę w kolorze.
Oczywiście musimy znaleźć odpowiednie kwiaty do sukienki.
- Może kwiaty z jasnożółtym odcieniem. - Tak masz rację.
- Wybacz, ale muszę lecieć. - Tyle zostało do zrobienia. - Zrobimy wszystko!
- Nie zapomnij, że o 6 spotykamy ludzi od mebli! - Nie zapomnę!
Typowy facet...
Halo?
Cześć Michael.
To ja, Sarah.
Dziewczyna z promu, pamiętasz?
Oczywiście, że cię pamiętam. Cześć Sarah.
Jak zdobyłaś mój numer?
Nie zgadniesz. Twój portfel.
- Zgubiłeś go na promie. - Naprawdę?
Michael...
pragnę cię.
Chcę się znowu spotkać.
Proszę cię.
Przyjdź do mnie. Teraz.
Piąta aleja, numer 13. Siódme piętro. Sara Asproon.
Halo?
Halo, taxi?
Sarah, muszę ci coś powiedzieć.
Biorę ślub za 11 dni.
I nie ma mowy, żebym to odwołał.
Zadowolę się czasem, który ci pozostał. 11 nocy będziesz tylko mój.
Nie przeciągnę tego ani o minutę.
- Jeszcze coś na słodko, Michael? - Jestem pełny, dziękuję.
O co chodzi, Michaelu? Nie smakuje ci ciasto moja żony?
- Przeciwnie, jest pyszne. - Jeszcze kawałeczek, Michael... - Mamo!
- Co się stało? - Mamo, proszę! - Helen, upiekłam to dla niego.
Niech się lepiej przyzwyczai do tych deserów,
ponieważ będziecie tu na początku mieszkać.
- Tato, proszę! - Tutaj? Och...
Michael, Helen nie będzie mieszkać w kawalerce.
Oczywiście nie zostaniecie to długo,
mój mąż znalazł już dla was piękne mieszkanie.
Jedynym problemem jest to, że będzie gotowe za 6 miesięcy.
Samuel wszystko zaplanował.
Będziecie spłacać w ratach, Michaelu. Twój bank już się zgodził.
Chcemy tylko, żeby Helen była szczęśliwa.
- Odpowiada ci to, Michaelu? - Eee...
Przepraszam, ale muszę już iść. Mam pilną pracę do skończenia.
To była cudowna kolacja.
O mieszkaniu i reszcie porozmawiamy innym razem.
Jeśli nie macie nic przeciwko.
Widzicie, Helen i ja mieliśmy inne plany.
Jesteś tam, Saro?
Jest ktoś w domu?
Saro, gdzie jesteś?
To ja, Michael.
Gdzie jesteś?
"Michael, włącz telewizor i puść taśmę."
Cześć Michael. Coś mi wyskoczyło.
Nie ma mnie w domu i nie wiem kiedy wrócę.
Ale wyjaśniła...
Cóż, poczekam.
Dziękuję za szampana,
mam nadzieję, że go nie otworzysz beze mnie.
- Co? - Kobieca intuicja, Romeo.
Chciałeś mi dziś zaimponować,
ale teraz czujesz się trochę zdradzony.
Nie prawda, Michael?
Nie chciałam zostawić cię samego.
Widzisz, Michaelu?
Pomyśl, że jestem...
obok ciebie.
Zobaczysz, zanim się obejrzysz, będę jak prawdziwa.
Chcę się z tobą kochać, Michaelu.
Pragnę ciebie, pragnę poczuć ciepło twojej skóry.
Chcę cię poczuć we mnie.
Patrz na mnie, Michaelu...
Czy nie widzisz, jak bardzo cię pragnę?
Zobacz, jestem cała mokra.
Weź mnie, Michael.
- Weź mnie... - Jasne, ale jak?
Michael, nie odchodź.
Moje perfumy w powietrzu.
Czujesz to, kochanie?
Chcę wejść w twój umysł, głęboko w twoją duszę.
Michael, mój kochany...
Och, Michael... Pragnę cię zobaczyć.
Tak bardzo tego chcę, że czuję ból w środku.
Niech mnie, wolę na to nie patrzeć!
Halo?
Dlaczego już na mnie nie patrzysz, Michael? To niemiłe.
- Gdzie jesteś, Saro? - Z tobą, ale ty mnie nie chcesz.
Czemu? Chcesz, żebym umarła?
Szaleję za tobą, a ty mnie odrzucasz. To nie jest miłe.
- Saro, dlaczego nie przyjdziesz? - Już tu jestem, nie widzisz mnie?
- Chcę tu twojego ciała. - Użyj wyobraźni.
Przepraszam, ale jej nie mam.
Nie zadowala mnie oglądanie, wolę coś robić.
Staromodny facet.
Jesteś pewien, że nie chcesz mnie oglądać, Michael?
Pokaż mi więc, co chcesz robić.
Powinieneś zobaczyć wyraz twojej twarzy...
gdy zobaczyłeś jak korek strzela w górę!
Byłeś uroczy.
Nie rozumiem, co w tym zabawnego.
Więc na poważnie.
Jej ciało było tak gorące, by odkorkować butelkę szampana,
ale nie na tyle, by rozpiąć spodnie kochanka! Czy to nie zabawne?
- Może sprawdzisz mnie teraz? - Dlaczego nie, kochanie.
- A to co? - Deser w domu Helen.
Kim jest Helen?
- Helen jest... - Wiesz co, zostawmy to.
Nie chcę rozmawiać o innych kobietach, kiedy jesteśmy razem.
Michael, dlaczego mnie nie zgwałcisz?
Co?
Zrób to proszę. Chcę zostać zgwałcona, naprawdę.
Dobrze, chodźmy do mnie lub do ciebie i przysięgam, że to zrobię.
Zapomnij o domu. Nie chcę być zgwałcona w domu.
Kobiety mają być gwałcone na ulicach, kochanie.
Nie wiedziałeś o tym?
Nie! Pomocy! Chce mnie zgwałcić!
Nie rób mi krzywdy! Pomocy!
Jezu, co za zołza...
Mój mąż jest trochę nieśmiały.
Michael?
Michael!
Podziękuj oficerowi.
- Dziękuję.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Przestraszyłam cię, co?
Posłuchaj, Saro. Jesteś cudowna, jesteś powalającą kobietą...
...ale jestem już zmęczony. Przestańmy się widywać, przynajmniej na chwilę.
Może moglibyśmy się znowu spotkać, za kilka miesięcy, jeśli będziesz chciała.
Zaczniemy od miejsca, w którym skończyliśmy i spędzimy razem kilka dni.
W porządku?
Cześć.
Cześć.
Chcesz poznać prawdę? Jesteś świruską, a ja palantem.
Patrz. Jestem cała mokra.
Hej...
- Co się stało z twoimi majtkami? - Zjadłam je.
- Ok, tak to zrobimy. - To dla pana Terenzi. - Wezmę to, dzięki.
Musimy porozmawiać, Michael. Poznajesz to?
Ktoś wysłał je do Ciebie z wiadomością „to te, które wczoraj zjadłam”.
"Załóż je i pomyśl o mnie".
Wysłali też kartkę z notatką o spotkaniu.
- "Do zobaczenia wieczorem o 22:30 we French Cafe" - Daj mi majtki, Dan.
Markowe... i prześwitują.
Przestań, Dan.
Ładnie pachną.
Spójrz na niego...
Kto wie, co było w środku!
- Przestań, wszyscy się gapią. - Tak?
Przestań, Dan.
I tak nie są w twoim rozmiarze!
Pierwszy raz widzę dwóch mężczyzn walczących o kobiece majtki!
Życie to ciągła niespodzianka!
Jesteśmy...
Chcesz wpaść na drinka?
Nie, Helen, nie mogę.
Dan mówi, że mam nadrobić miesiąc miodowy.
Daj mi chociaż buziaka.
Nie, nie tak.
Chcę prawdziwego pocałunku.
Muszę już iść, bo zasnę jeszcze przed rozpoczęciem pracy.
W porządku.
- Cześć. - Do jutra, kochanie.
Dziękuję.
Założyłeś moje majtki?
Daj mi kilka minut, a potem idź za mną.
A jeśli ktoś wejdzie?
Bądź dobrym chłopcem.
Chodź za mną.
No chodź.
Czego się boisz?
Cóż, nieźle. Naprawdę nieźle.
Nawet jeśli nie wyglądasz jak kobieta...
Rozbierz się. Chcę zobaczyć, jak wyglądasz w moich majtkach.
Och, kotku...
Hej! Moje ubrania!
Załóż moje. Jestem pewna, że będą pasowały .
Zaufaj mi, kochanie.
Doprowadzisz mężczyzn do szaleństwa. I nadal będę cię lubić.
Oszalałaś czy co?
Zrób to dla mnie, proszę.
Pośpiesz się!
Ostatnie poprawki...
Gotowe.
Niebrzydka z ciebie dziwka.
Spójrz na siebie.
Co powiesz?
- Chyba nie chcesz, żebym... - Nie każ mi czekać.
- To było fantastyczne... - Jestem takim głupkiem!
- Nic się nie stało, madame? - Wszystko dobrze, dziękuję.
Twoja karta.
Proszę tu podpisać.
- Proszę bardzo. - Dziękuję.
No już.
Mam dość twoich głupich gierek, Saro! Rozumiesz?
Już wystarczy!
Saro!
Gdzie idziesz? Czekaj.
Taxi!
Przestań.
- Dobry wieczór. - Poproszę nasze klucze.
- Cholera! - Dama nigdy nie przeklina.
Dziękuję.
Pokój jest na twoje nazwisko, kochanie.
- Proszę, zapraszam panią. A może pannę? - Cholera!
Co jest takiego śmiesznego w tych głupich żartach?
Zdejmij i oddaj mi ubranie. Kończmy z raz na zawsze!
Dlaczego ty mnie nie rozbierasz?
To byłoby bardziej ekscytujące, nie sądzisz?
Jestem tobą, a ty jesteś mną.
To fajne być czasami mężczyzną.
Jesteś piękną dziwką, wiesz o tym?
Tak. Jestem dziwką.
Jestem tobą, a ty jesteś mną.
Ale teraz pieprz mnie, kochanie!
Tak...
Niezłe, dosyć interesujące.
Jednak wciąż czegoś brakuje.
Czegoś wyjątkowego, unikatowego.
Coś wymyślisz, kochanie. Wyobraźni na pewno ci nie brakuje.
Myślę, że moja wyobraźnia nie dorównuje twojej, kochanie.
Saro!
Proszę.
Trochę bliżej, Michael.
Dlaczego mnie nie obejmiesz?
Zimno ci?
Nie.
Ty jesteś zimny. Ostatnio trzymasz się na dystans, Michael.
Prawie mnie nie zauważasz.
To tylko wrażenie.
Pewnie o to chodzi.
No i...
- Ostatnio też dużo pracuję. - Biedaczek!
Kiedy będziemy po ślubie, zadbam byś był wypoczęty.
Chodźmy.
- Pan Terenzi? - Tak? - Zamówienie.
Jakie zamówienie?
- Dobranoc. - Dobranoc.
Kto zje to całe jedzenie?
- Hej, Michael! Urocze kimono! - Cześć! - Wpadajcie, ludzie!
Cześć!
- Spójrz na to! - Uwielbiam imprezy z bufetem!
- Usiądź! - Zachowaj coś dla mnie!
Spróbuję tego!
To jest dobre!
Te sajgonki są świetne!
Zacznijmy tą imprezę!
Zajmij się tym, Charlie!
Rzućmy okiem na muzykę.
Tak, to jest dobre!
Czas na imprezę, chłopaki!
Uwielbiam azjatyckie jedzenie!
- Jest i słodkie i kwaśne! - Masz rację!
Dalej chłopaki, dosyć jedzenia, posłuchajmy muzyki!
Podkręć!
No chodźcie!
Hej...
Jazda, jazda!
Pyszne, nie sądzisz?
- Czy twój przyjaciel się nie bawi? - Nie sądzę, Charlie.
Stoi tam jak wariat!
Wyjść! Wszyscy wyjść! Wynocha!
Ale dlaczego?
- Bawiliśmy się... - Ty zostajesz!
- To była dobra impreza... - Co się stało? - Nie mogę w to uwierzyć.
- Do zobaczenia, kochanie. - Do widzenia.
Zadzwoń, kiedy będziesz chciał się zabawić.
Daj spokój, nie rób takiej miny.
Jeśli chcesz, żebym została musisz grać według moich reguł.
Tak...
To pa.
Co miałaś na myśli mówiąc „pa”?
Do zobaczenia wkrótce.
Sara! Co to za żart? Wróć tutaj natychmiast!
Michael!
Hej, Michael!
Czekaj! Nie uciekaj tym razem!
Jesteś sadystyczną wariatką.
Te wszystkie psikusy przynoszą ci frajdę?
Och, Michael, nie możesz być na mnie aż tak zły.
Gdyby nie sprzątaczka...
...liny pocięły by mi ręce. Patrz!
Biedaku.
Myślisz, że kim jestem?
- Nie jestem masochistą. - Miód...
Chcę się z tobą kochać.
Weź.
- Och... - Prezent dla ciebie.
To przeprosiny za twoje nadgarstki.
Lubię, który mężczyzna nosi złoto.
Zazwyczaj to mężczyźni kupują biżuterię.
Nie zawsze.
- To jest dowód uległości. - Tak?
Co oznacza liczba "100”?
- Mam nadzieję, że się podoba. - Tak, jest piękna.
Ale nie powinnaś...
A tak przy okazji, umiesz śpiewać?
- Gorzej niż głucha papuga. - To bez znaczenia.
To mądry pies, wiesz?
Ty też na przesłuchanie?
- Co? - Jesteś tu na przesłuchanie?
Nie.
- Sama piszę piosenki. Chcesz posłuchać? - Pewnie.
Posłuchaj więc tego.
Myślę o twoich ślicznych niebieskich pryszczach i lubię cię jeszcze bardziej!
Myślę, o tobie gdy robisz kupę i jeszcze bardziej cię lubię!
To właśnie jest miłość, mój kochany...
I co myślisz?
Cóż, w porządku.
Super, mówię poważnie. Uda ci się.
Michael Terenzi na I piętro.
- Powodzenia. - Dziękuję Ci.
Myślę o twoich ślicznych niebieskich pryszczach i lubię cię jeszcze bardziej!
Myślę, o tobie gdy robisz kupę i jeszcze bardziej cię lubię!
To właśnie jest miłość, mój kochany...
- Witam. - Cześć Michael. Sara już czeka.
- Co to za miejsce? - Świątynia sztuki, przyjacielu.
Królestwo Sary.
- Masz na myśli, że to wszystko jest jej? - Cóż, połowa z tego też jest moja.
- Tam jest poczekalnia. Ona tam jest. - Ok.
- Saro, wróćmy do ostatniego tekstu. - Daj mi chwilę, Charlie.
Załóż to.
- Gotowi! - Zaczynamy.
Przygotuj się.
- Już prawie, Saro. - Dobrze, ustaw to i wynoś się!
Tak, Pani.
Wszystko gotowe, Saro. Powodzenia, Michaelu.
Teraz twoja kolej.
Nie umiem śpiewać, Saro.
Nie musisz.
Musimy dodać jęki.
I chcę, żeby były prawdziwe.
Taki piękny film.
Taki subtelny, taki romantyczny...
Wyjątkowy.
Michael? Michael?
Spałeś?
Czy to już koniec?
Zabierz mnie do domu.
Helen, posłuchaj.
Już nic. Pa.
Saro, jesteś w domu?
Co Ty tu robisz? Kto ci powiedział, żebyś przyjechał?
Powiem ci, kiedy masz przyjść.
Proszę, Saro. Chcę z tobą zostać.
Chcę się kochać. Już.
Albo zwariuję.
Nie rozumiesz, kochanie. W moim łóżku jest ktoś inny.
Dotarło?
Nie obchodzi mnie to. Wywal go!
Czemu sam tego nie zrobisz?
Wchodź.
Pewnie, że mu powiem!
Hej...
A ty kto?
I co, Michaelu? Nie każesz jej wyjść?
Cześć Michael. Rzeczywiście jesteś uroczy.
No dalej. Na co czekasz? Wyrzuć ją.
Michael to Frances.
Na co czekasz? Nie widzisz, że jestem rozgrzana?
Zostawię was samych.
Hej, Saro!
Nie trać czasu, kochanie.
Chodź, słodziaku. Nie ugryzę cię, śmiało.
Nie mogę uwierzyć, że mi się to przydarzyło.
Panno, nie łatwo go zadowolić...
...no chyba, że jest pedałem. Pieniądze.
Przepraszam Saro, nie moja wina.
Do zobaczenia wkrótce.
Chcesz?
No weź.
- Dziękuję. - Nie ma za co, synu.
Helen!
- Co Ty tu robisz? - Czekam na ciebie kilka godzin.
Ale to nie ma znaczenia. Jesteś tutaj i chcę spędzić z tobą noc.
A jutro chcę się obudzić u twego boku.
Nie możesz tu zostać, Helen.
Musisz iść do domu.
Nie odsyłaj mnie, Michael.
Chodźmy, odprowadzę cię.
Michael...
Masz inną kobietę.
Myślisz, że od razu tego nie zauważyłam?
Nie martw się. Wiem, jak to działa.
Wiem, bo cię kocham.
Jesteś przystojnym mężczyzną i rozumiem, że się podobasz. Byłam tego świadoma.
Nie chcę robić scen.
Wiem, że jestem okropna w sprawach miłosnych,
ale z tobą mogę się tego nauczyć.
Jeśli tego chcesz.
Helen, co tu robisz? Co się stało?
Mam nadzieję, że nic poważnego. Usiądź.
Śmiało, usiądź.
Coś do picia? Cokolwiek?
- Gdzie on jest? - Kto?
- Michael! - Wyjechał w interesach, niedługo wróci.
- Za dużo pracuje. - Spóźniamy się z projektem.
I dlatego pracuje po nocach?
- Każdej nocy? - Helen, proszę...
Wiesz, jaka to praca. Zawsze pod presją, terminy gonią, nie możemy...
- Jaka jest? - O czym mówisz?
Ładna?
- Nie wiem o czym mówisz! - Skończ z tym, Dan.
- Zapewniam cię, że... - Nie mów mi, że jej nie znasz!
- Ale kogo? - Jesteś moim przyjacielem, Dan. Znamy się od dawna.
Posłuchaj, Helen, ledwo ją widziałem.
To i tak wkrótce się skończy.
Nie martw się. Ona jest dla niego nikim, spokojnie.
- Ta kobieta jest tylko przygodą... - Ale pobieramy się za 5 dni!
Wszystko będzie dobrze, Helen. Nie dramatyzuj.
Wróć do domu, dobrze?
- Przeczekaj to. Wróci jak szczeniak z podkulonym ogonem. - Przestań już.
Cholera...
Co za dupek.
Hej, Michael! Czekaj, mam ci coś do powiedzenia.
Nie podoba mi się jak ostatnio traktujesz Helen.
Jest moją przyjaciółką a ty mylisz ją z tanią dziwką...
...którą możesz wykopać, kiedy zechcesz!
- Sprawiasz, że cierpi. - Przykro mi.
Nie będzie dobrze od mówienia, że ci przykro.
Dziewczyna, którą masz poślubić za mniej niż tydzień...
...stała się wrakiem i to przez ciebie!
I jedyne, co możesz powiedzieć, to "przykro mi"!
To się musi skończyć, Michael. Przerywasz to i przepraszasz Helen...
...albo zostaw ją w spokoju!
Och, Dan. Jestem na tyle dorosły, aby samemu decydować co robić.
- Jasne? Do zobaczenia. - Jasne, jasne.
Co za dupek.
Helen!
Och, Michaelu. Zdradziłam cię.
Nie chciałam pić, ale nalegał. Prawie nic nie czułam.
Chodźmy.
Chodź.
Jesteś całkiem pijana.
No już. Poczujesz się lepiej.
To nieprawda, że cię zdradziłam. Nagle zaczął mnie dotykać...
Chciałam to zrobić...
...ale jego spocone ręce sprawiły, że zrobiło mi się niedobrze.
Zaczęło się przez przypadek.
Na początku to było jak żart.
Gra.
Ale teraz czuję ją we krwi.
Jest jak narkotyk.
Nie mogę się bez niej obejść.
Myślisz, że tego nie rozumiem, Michael?
Jestem wystarczająco silna, by z ciebie zrezygnować, jeśli kogoś kochasz,
ale nie w ten sposób.
Nie tak.
Nie, nie kocham jej.
Przynajmniej tak sądzę.
Po prostu czuję się tak zdezorientowany.
Nie wiem co robić.
- Halo? - Cześć Michael.
- Kto tam? - Tu Sara, nie poznajesz mnie?
- Jestem zmęczony. - Prawie skończyliśmy.
Zostało tylko kilka nocy.
I musimy wykorzystać każdą sekundę.
Każdą noc.
Każdą chwilę.
Bez wyjątku.
Będzie po mojemu, pamiętasz? Zrobisz coś dla mnie?
Saro, mam ci coś ważnego do powiedzenia.
Nie chcę tego słyszeć, Michael.
Chcę tylko, żebyś odpowiedział tak lub nie.
I musisz to zrobić teraz.
Tak. Po twojemu, Saro.
Nie robisz tego już tylko dla książki, co? - Masz rację.
Ta historia jest inna od reszty. Michael musi zostać wykreślony z księgi.
- Wymyślimy nasz numer 100. - O czym ty mówisz?
Postradałaś zmysły?
Nie rozumiesz?
Tym razem uwikłałam się we własną grę.
Zaszliśmy za daleko.
Żaden mężczyzna nigdy nie dał mi tyle.
I to jest powód, dla którego twoja historia z Michaelem jest taka dobra.
- Nie rozumiesz, Saro? - Oczywiście kochanie.
Dobra dla mnie, ale na pewno nie dla niego...
...lub dla tych, którzy przeczytają książkę.
- Więc wszystko ustalone? - Tak.
Wchodzisz i zachowujesz się, jakby wszystko było normalnie.
- Nie bądź zbyt nachalny. - Jasne, będę spokojny. Nie bój się.
- Cokolwiek by się działo. - Tak tak.
Dobrze, dobrze.
- Masz. - Dziękuję.
- Zaczekaj kilka minut. - Ok.
Co ty, kurwa robisz? Wyjdź!
- On zaczął! - Idź stąd!
- To była jego wina! - Precz!
Biedny...
Michael?
Michael!
Dzień dobry, Michaelu. Czas wstawać.
Zjedzmy razem śniadanie?
Chciałam ci powiedzieć, Michael, że to była nasza ostatnia noc.
Gdy wyjdziesz z tego domu, staniesz się obcy.
Nie będziesz dla mnie istniał.
Co to, Saro, kolejna z twoich gier?
Jedenaście nocy, nie pamiętasz?
Swoją drogą, nie masz nic do zrobienia dziś rano?
Jeśli się nie mylę, czeka na ciebie dziewczyna.
Rozumiem.
Co to znaczy?
Nie rób afery. Byłeś świetnym materiałem do mojej książki.
„Moich 100 mężczyzn”. Za 30 minut mam konferencję prasową, muszę się spieszyć.
Możesz wziąć prysznic, kiedy będę się przygotowywać.
Byłem więc twoim numerem 100?
Nie martw się.
Zmieniłam twoje imię.
Nie jesteś aż tak ważny.
To pozostałych 99 musi się martwić.
Twoja postać tak naprawdę nie potrzebuje nawet imienia.
W takim wyszydzanym mężczyźnie jak ty nie ma nic erotycznego.
Nie sądzisz?
- Więc to wszystko było dla książki! - To boli!
- Dlaczego ja? Czemu mnie wybrałaś? - Bo jesteś taki bezradny, Michael!
Inny od pozostałych, łatwy do oswojenia! Zabierz ręce!
- Czekaj. Historia jeszcze się nie skończyła! - Zostaw mnie! Boli!
- Nie! - Numer 100 chce przepisać zakończenie!
- Michael, nie! - Dlaczego nie?!!
Proszę!
- Nie ruszaj się! - Nie! Michael, proszę!
- Stój spokojnie, powiedziałem! - Nie rób tego!
Nie!
Proszę cię...
Nie!
Stój!
Nie zasługujesz nawet na to.
Żegnaj Saro.
Nie...
Nie chciałam, żeby to się tak skończyło, Michael...
Kocham cię...
Kocham cię...
Kocham cię...
Helen, wybacz mi.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.