Original subtitles

(Vogellied)

(Kerkklokken)

Haal je handen uit je zakken.

(Muziek speelt vanaf draadloos)

(Statische knetteren en opnieuw afstemmen)

(Plotselinge explosie van spraak)

Sorry daarvoor.

Dit is Londen. Je zult het nu horen een verklaring van de premier.

Ik spreek tegen je

van de kabinetkamer op 10 Downing Street.

Deze morgen, de Britse ambassadeur in Berlijn

overhandigde de Duitse regering een laatste opmerking.

Dat beweren, tenzij we van hen hebben gehoord tegen 1 uur,

dat ze in één keer waren voorbereid,

om hun troepen terug te trekken uit Polen,

er zou een oorlogstoestand tussen ons zijn.

Ik moet je nu vertellen,

dat is niet zo'n onderneming is ontvangen,

en dat bijgevolg

dit land is in oorlog met Duitsland.

Geef ze een centimeter, ze nemen een tuin.

Excuseer mij.

Oh, um ... Mr Oakley?

Ik dacht dat ik je daar aan de achterkant zag.

Je hebt onze dirigent gehoord, Walter Wingate, is opgeroepen?

Nee.

Dat levert ons een probleem op.

Oh.

Ik heb het op goed gezag dat je zelf een beetje een muzikant bent.

Ik speelde het orgel, als dat is wat je bedoelt.

Betekent niet dat ik weet over koren, of zou willen.

We moeten allemaal ons deel doen, weet je. Het is jouw plicht.

Wanneer ik je nodig heb om het mij te vertellen wat is mijn plicht, mevrouw Ford,

Ik laat het je weten.

Vertel het me tenminste u zult erover nadenken, mijnheer Oakley.

Ik zal er over nadenken.

(Stoomfluit)

(Barking)

(Train whistle)

Nu, wacht hier.

(Klop op de deur)

Goed?

Je beseft dat ik de Billeting Officer ben voor dit gebied.

Wat heeft dat met mij te maken?

William Beech's moeder laat hem alleen worden geëvacueerd

aan iemand die religieus is of die in de buurt van een kerk woont.

Het thuiskantoor zegt het is verplicht om er een te nemen.

Het spijt me, maar hij moet gewoon ergens heen gaan.

Je komt het beste binnen.

Kom op.

Haal je Mac uit.

Kijken...

als je er genoeg van hebt, laat het dan.

(Slurps)

Dus waar kom je vandaan?

(Wist keel)

Londen.

Kijk, eh ... ik moet uitgaan.

Ben je helemaal in orde voor jezelf?

- Ja. - Juist.

Kijk eens naar buiten, als je wilt.

(Door slams)

(Kerkklokken)

(Fietsbel)

Ik heb hem niet. En dat is dat. Wat weet ik over kinderen op die leeftijd?

Pardon, mijnheer Oakley.

Je hebt hem, of je het nu leuk vindt of niet.

En als je dat niet doet, je zult het moeten opknappen, is het niet?

Voor wat het waard is, was ik niet gelukkig over het verlaten van het kind met jou.

Maar het is een geval van behoeften, mijnheer Oakley.

Er is geen logeerkamer gaan in het hele dorp.

Probeer dan een ander dorp.

Dat is uitgesloten.

We moeten allemaal onze schouders nemen, Mr Oakley. Zelfs jij.

Er is een oorlog gaande, weet je.

Mr Oakley, over de koorpraktijk ...

Ja, ik heb gezegd dat ik zal proberen om daar te zijn.

Hallo, jij bent een van de Londenmers, ben jij niet?

- Ja mevrouw. - Ik heb ook een gewone wilde stelletje gehoord.

- Hoe heet je dan? - William Beech.

Welnu, William Beech,

Ik verwacht dat ik je binnenkort in mijn klas zal zien.

En het is geen Miss, het zijn Mevr.

Mevrouw Hartridge, oké?

- Met wie ben je ingekwartierd? - Hij woont daar.

Oh ... je bedoelt Tom.

Nou ... Tot ziens, William.

(Barking)

Ga weg! Ga weg, anders dood ik je!

We zullen niet praten over moorden. Okee?

Ik denk dat we er al genoeg van hebben.

(Barking)

Nu, voor zover het de hond betreft,

het is mijn hond, dat.

Zijn naam is Sammy.

En hij is echt zo zacht als mijn broekzak.

Dus, ga niet geen stok meer bij hem.

Hoor je?

Welnu, wat nu?

(Sizzling)

(Barking)

Nou ja, hij heeft nooit gedacht ...

(Kerkklokgong)

VROUW: Geachte heer of mevrouw.

Ik vroeg of Willie mee kon gaan Godvrezende mensen.

Dus ik hoop dat hij dat heeft gedaan.

Zoals de meeste jongens is hij vol van zonden.

Maar hij heeft beloofd goed te zijn.

Maar voor het geval dat ik de gordel om heb gedaan.

Welterusten dan.

Welterusten, meneer.

Je kunt ... me Tom noemen.

Welterusten, mijnheer Tom.

Sorry, meneer.

Zorg dat ze natte dingen uithalen.

En het jasje.

Nu, hier is het postkantoor.

Als je gewoon een stempel krijgt,

en post dit voor mij, terwijl ik een kort woordje met de dokter heb.

Je moeder zal dat niet kunnen lezen.

Ja ze zal. Ze heeft er ook een.

En deze manier, je krijgt twee keer zoveel.

Dank je.

Zie je ... toen ik hem vanmorgen opstapte, Ik merkte dat hij het bed nat maakte.

Een niet ongebruikelijk voorval, Tom.

Het kind is gescheurd uit zijn huis bij de wortels,

en gedumpt op een buitenaardse plaats.

Wat moet ik eraan doen?

- Wat we allemaal tegenwoordig moeten doen. - Oh?

Het beste wat we kunnen onder de omstandigheden.

Dus wat is je naam?

William. William Beech.

Wat is van jou? Zacharias Wrench.

Het idee van mijn ouders voor een grap, denk ik. Maar je kunt me Zack noemen.

- Met wie hebben ze je gevangen? - Mijnheer Tom.

Ik ben bij de dokter en zijn vrouw. De vrienden van mijn ouders.

Het komt van pas, veronderstel ik, als ik ooit ziek ben.

- Okee? Kom op dan. - Zie je later.

Ja. Doei.

Goede jongens.

Heb je je Anderson al klaar?

Het is afgeleverd.

Ik zal de jongens rond sturen, je helpen.

- Ik kan het redden, bedankt. - Wie zei dat je dat niet kon?

Je bent nog steeds lid van die breikring in de kerk?

Natuurlijk.

Alleen, um ...

je hebt gehoord dat ik ben geland een van deze evacués.

Over het dorp gesproken.

Ik wed dat.

Alleen de enige kleding die hij heeft is waar hij in staat, zie je.

Je hoeft ze niet te kleden, weet je.

Ik was niet van plan.

Het is gewoon dat...

Ik vroeg me af of, tussen jou,

je zou een paar dingen kunnen ritselen.

Ik zal er over nadenken.

Wat is dit allemaal?

Mijn moeder stuurde ze naar de jonge William.

Er is geen manier onze George kan er nog meer in.

Oké, bedankt.

- Ik zie je later, mijnheer Oakley. - Zul je?

Geef je een handje met de Anderson.

O ja.

Voor mij?

Welnu, wie nog meer?

Nou kom op. Laten we kijken of ze passen.

Laat maar.

Kom op dan.

(Sammy zeurt)

Nu dacht ik je had moeten helpen.

- Mijn nieuwe shirt wordt vies. - Doe het dan af.

Ga en verander het dan.

Ben je niet aan het roosteren? in die trui, William?

- Nee. - Hij heeft een temperatuur, is het niet?

Hij zweette het uit zichzelf, als je het moest weten.

Kom op, hak ze! Wil je dit vanavond afmaken.

Ik ga een tijdje naar de kerk.

- Over ongeveer een uur terug, goed? - Okee.

♪ Jeruzalem

♪ En deed die voeten

♪ In de oudheid

Slechts een minuut! Slechts een minuut!

Ik bedoel...

Heb ik mijn tijd verspild deze laatste maanden, of wat?

Het zijn opwekkende mensen willen, niet begraven!

Nu, begin opnieuw. Laten we er deze keer een beetje rundvlees in stoppen.

Een probleem, is er, mijnheer Oakley?

Niets dat ik niet kan regelen.

Als je weggaat om ermee door te gaan.

Rechts.

Nu...

deze keer wil ik je horen.

Okee?

Zo!

(Inleiding)

♪ En deed die voeten

♪ In de oudheid

♪ Loop over de groene bergen van Engeland

♪ En was het heilige lam van God

♪ Op de aangename weiden van Engeland gezien

♪ En was het gelaat goddelijk

♪ Schijn voort op onze bewolkte heuvels

♪ En werd Jeruzalem hier gebouwd

♪ Onder die donkere satanische molens

♪ Breng me mijn boog van brandend goud

♪ Breng me mijn pijlen van verlangen

♪ Breng me mijn speer

♪ O, wolken komen tevoorschijn

♪ Breng me mijn wagen van vuur

♪ Ik zal niet stoppen met geestelijk vechten

♪ Noch zal mijn zwaard in mijn hand slapen

♪ Tot we Jeruzalem hebben gebouwd

♪ In het groene en aangename land van Engeland

William?

Heb je geen zin meer? dan hier op deze tijd van de nacht te zijn?

- Wil je je dood vangen? - Je zei dat we het vanavond moesten afmaken.

Wat?

Oké, kom binnen dan.

Kom op.

(Truck horn-knallen)

(Aantekeningen van orgel)

Raak dat instrument nooit meer aan zonder mijn toestemming.

Is dat duidelijk?

(Barking)

Kijken...

Ik ga vanmiddag vissen, als je wilt komen.

Hulp nodig?

Ik denk dat ik het zo ongeveer kan redden, bedankt.

- Gaat Will over? - Zullen?

William. Alleen, ik denk dat Willie gek klinkt, is het niet?

Dus, is Will binnen?

We waren eigenlijk buiten de deur.

Oh. Ga je ergens naartoe?

Vissen.

Werkelijk? Kan ik komen?

(Opgewonden chatter)

Middag.

Zack, is je vader echt een acteur?

En mijn moeder.

Natuurlijk is papa nu een hulpboer.

(Motor brult)

Wauw!

De echtgenoot van mevrouw Hartridge is piloot.

Ik wou dat ik was.

(Motor brult)

Nou, blijf op.

Het is de enige school waar je naartoe gaat, weet je,

niet je eigen opknoping.

Heb je alles, of wel?

Rechts.

Ga je dan, dan.

(Spelende kinderen)

Zullen!

Het spijt me, William.

Het is de deur aan de andere kant van de gang.

William?

(Thump)

Wat is er aan de hand?

Ze zetten me bij de baby's.

(Gelach en geschreeuw)

Kunnen we een woordje zeggen?

Natuurlijk, mijnheer Oakley.

William vertelt het me je hebt hem in de baby's klas gezet.

Dat klopt, mijnheer Oakley.

Zou je me willen vertellen waarom, wanneer al zijn vrienden in jouw klas zijn?

Omdat ze kunnen lezen en schrijven.

Verbind nu de stippen,

en zie wat je uiteindelijk doet.

(Lead snaps)

Laat maar.

Nu ... probeer het opnieuw,

alleen, deze keer ... neem je tijd.

Probeer het niet dood te steken.

Daar ben je.

Heb nog een keer.

Het is slecht, toch?

Nee, dat is het niet.

Helemaal niet slecht. Ga nu gewoon verder met de volgende.

Dat is het.

Daar ben je, zie je. Je hebt je eigen naam geschreven!

Oh, mijnheer Tom!

Nu...

teken daaronder een lijn en laat deze kopiëren.

Voordat je dat doet, alleen trek je me nog een rij.

Ze zijn rechter dan ik kan doen met een liniaal.

Waar heb je dat geleerd?

Heb het net gedaan.

Ga dan maar door. Zorg dat het gekopieerd wordt.

- Zal ik niet naar de hel gaan? - Hel ?!

Je gaat naar de hel als je kopieert, nietwaar?

Het is vals spelen.

Welke idioot heeft je dat verteld?

Laat maar, doe het gewoon.

En als een kerel met hoorns en een hooivork komt op zoek naar jou,

we zullen het mij kwalijk nemen, goed?

De Tinderbox.

Een soldaat was marcherend langs de hoge weg,

rechts, links ... rechts, links.

En iedereen spotte hem

en spot met hem.

De oudste zoon gezocht om te gaan en hout te hakken.

Het koninkrijk was ...

cer ... cer ... tain ...

zeker ... erg ...

(Cock crowing)

Wat zegt het, meneer Tom?

In liefdevolle herinnering...

van Rachel Oakley,

27 jaar oud.

Een zeer geliefde vrouw.

Ook John Oakley,

5 jaar oud.

Een lieve zoon ...

nu met God.

En stierven ze gewoon?

Nee. Ze hebben Scarlatina gepakt.

Wat is Scarlatina?

Een ziekte.

Een moordenaar.

Tenminste, in die dagen.

Twee weken, het was allemaal voorbij,

zo is mij verteld.

- Waarom heb je het niet opgevangen? - Omdat ik er niet was, toch?

Nee, ik was op een schip in konvooi.

Vechten voor koning en land, zoals ze zeggen.

Natuurlijk geen manier om thuis te komen.

Sterker nog, tegen de tijd dat ik dat deed,

ze waren al in de grond.

Hoe was hij - John?

Oh, hij was slim als een knop.

Scherp als sixpence.

Hij was soms stout, maar ...

vol leven ... tot de rand.

Eigenlijk heel veel op haar.

Hoe dan ook, wat is dit?

Hier in je 'jamas' en nog niet eens gekleed.

- Ik wilde je iets laten zien. - Wat?

Kom op!

(Hijgen)

Goed?

Droog, mijnheer Tom! Het is droog!

(Lacht) Hey, dat is geweldig, William!

Dat is echt fantastisch!

Iemand is jarig, toch?

Stoom ze weer open, Heb je Matthew?

Van Londen?

Ik heb nooit poststempels van Londen opgemerkt.

Je verras me toch.

- Twee en zes? - Dit is kwaliteit, mijnheer Oakley.

Nou, ik veronderstel dat het slechts een kwestie van tijd was, eens de oorlog was begonnen,

voordat de profiteurs begonnen uit het houtwerk komen.

Dank je.

(Rumble of thunder)

Dus dit is waar je jezelf hebt verstopt.

Je realiseert je wel dat je thee op tafel lag voor een half uur, toch?

Sorry, mijnheer Tom.

Ik zou moeten denken dat je dat bent!

♪ Gefeliciteerd met je verjaardag

♪ Gefeliciteerd, beste William

♪ Gefeliciteerd met je verjaardag

(Gejuich en applaus)

- Ga door, dan blazen. - Als je ze allemaal kunt wegblazen,

jij mag een wens doen, alleen, je kunt het aan niemand vertellen ...

Blaas die rot dingen gewoon weg, William.

(Proost)

Kom op nou. Wie wil er nog meer?

Heb de allerlaatste knot.

Wil iemand de laatste rotstaart?

- Heeft ze hem zelfs geen kaart gestuurd? - Niets.

Schande voor haar.

Nu, kom op. Laten we een deuntje van je maken.

Kom op, Alice. Je weet beter dan om dat te vragen.

Rachel had het niet leuk gevonden wegrotten

alleen omdat ze er niet meer is om het te spelen.

Je kunt nooit verdriet doen, Tom.

(Partij blower toots)

(Gelach en geschreeuw)

KIND: Ga door, knal de ballon!

(Ballon bursts)

♪ Het is een lange weg naar Tipperary

♪ ... naar Tipperary

♪ Het is nog een lange weg te gaan

♪ Het is een lange weg naar Tipperary

♪ Voor het liefste meisje dat ik ken

♪ Tot ziens Piccadilly

♪ Vaarwel Leicester Square

♪ Het is een lange weg naar Tipperary

♪ Maar mijn hart is daar

Goed gedaan, Tom!

Goede nacht!

Oh, en eh ... dit is voor jou, trouwens ook.

Bijna vergeten om het aan jou te geven. Fijne verjaardag.

Bedankt, mijnheer Tom.

Dit was de beste tijd Ik heb in mijn hele leven gehad.

(Kokhalzen)

(Braken)

Duidelijk.

(Schoolbel)

Kom binnen.

Mrs Black zei dat ik je zou zien, voordat ik naar huis ging.

Dat klopt, William.

Ik heb nieuws voor je.

Mr Tom! Ik ben omhoog gegaan naar de klas van mevrouw Hartridge!

Ze zegt dat ik kan lezen en schrijven goed genoeg nu!

Het komt van je moeder, William.

Het lijkt erop dat ze niet zo goed is geweest.

Wil je terug.

Whoa.

Waar komen ze vandaan, mijnheer Tom?

Een plaats genaamd Duinkerken.

Gelukkig om er levend uit te komen, hoorde ik.

Lopen op.

(Hoeven kloppen)

(Train whistle)

Vergeet nu niet te schrijven. En, eh ...

Als je van gedachten verandert over hen schilderijen van jou,

je laat het me gewoon weten en ik zal ze aan jou posten, oké?

Ze horen hier bij je.

Hoe dan ook, ze zullen er nog steeds zijn als ik terug ben, toch?

Natuurlijk zullen ze dat doen.

Ik kom terug ... zal ik niet?

Natuurlijk doe je dat.

Nu neem je gewoon goed voor jezelf zorgen, hoor je?

Je neemt gewoon de tijd.

Je hebt je moeder niet gezien voor een paar maanden,

dus het zal in het begin een beetje onhandig zijn.

Ik ga je missen.

Je zorgt ervoor dat hij er goed uitziet.

Maak je geen zorgen.

(Train whistle)

Hier ben je dan, zoon. Sta op en schijn!

Willie?

Je ziet er anders uit.

Zet het gewicht op.

Ik zal dat voor je houden.

Ik zal zeggen wat ik moet nemen en niet nemen.

Dus, hoe voel je je nu?

Prima ... het gaat goed.

Alleen, ze zeiden dat je ziek was.

Deden ze?

Dus ... wat heb je dan in de tas?

Alleen mijn dingen, en een cadeau voor je van de heer Tom.

Mr Tom?

Mr Oakley. De man met wie ik daar beneden blijf.

Ik heb geen behoefte aan een goed doel, dank je!

Het zijn maar enkele bedsokken.

Mevrouw Little, de vrouw van de dokter, stuurde wat tonische wijn.

Wijn?! Heb ik het je niet verteld? over het kwaad van drank?

Het is geen echte drank, mama, zoals in een pub.

Er zit ijzer in, om je kracht terug te krijgen.

En wat zou je weten over wat je krijgt in een pub?

Als we thuis zijn, Ik wil geen lawaai van je, oké?

Waarom?

Want niemand hoeft het te weten dat je hier bent, dat is waarom.

En als we naar binnen gaan,

Ik heb een verrassing voor je.

- Wat ruik ik? - Welke geur?

Maakt niet uit.

Geen hond, is het deze verrassing?

Wat een verrassing?

De verrassing die je voor me hebt gekregen?

Het is daar. In de doos.

- Het is een baby! - Het is een geschenk van Jezus.

Durf niet!

Een beetje discipline, dat is alles wat ze nodig heeft.

Ze is maar een baby, mam.

Ga zitten!

Nu!

Mijn God, maar is niet mijn leven zo erg als het is?

Ik ben hier alleen gebleven, avond na avond.

Ik was de helft van de tijd bang uit mijn hoofd, zonder dat je begint!

Waar ben je bang voor, mama? De luchtaanvallen, toch?

De luchtaanvallen.

Kijk, als we worden vermoord, worden we gedood. En dat is Gods wil, toch?

Waar ben je dan bang voor?

Wat gebeurt er daar, natuurlijk.

Oh, Willie, als je wist ...

Als je eens wist wat is daar aan de hand?

Het vuil ...

Het opkomende vloed van vuiligheid.

Misschien zou je iemand moeten zien, mama.

Zoals wie?

Een hoofdarts? Dat is wat je denkt, toch?

Misschien ben ik van mijn hoofd, omdat ik weet wat er daar aan de hand is?

Je houdt gewoon een civiele tong in je hoofd, mijn jongen ... of anders.

Je hebt het teruggebracht, is het niet?

De riem.

Ik ben het vergeten.

Leugenaar.

Leugenaar!

Je liet het met opzet achter, toch? Heb je niet?

- Nee, mama! Eerlijk! - Ik kan een andere krijgen. Ik ken een winkel die ze verkoopt.

Ga naar boven, uit het zicht!

(Baby huilt)

En je kunt je mond houden, een 'alles!

(Crying gaat verder)

(Cat krijst)

(Baby grizzles)

Jouw favoriet.

Ik heb trouwens al je eetlust terug.

Moet allemaal die frisse lucht zijn, verwacht ik.

Ohh.

Wat een mooie baby was je echter.

Trots als punch, was ik.

Je rijden in je kinderwagen, zon schijnt, mensen stoppen.

Ik stop gewoon om naar je te kijken.

'Waar heb je hem dan vandaan gehaald, Missus? Hemel?"

Gelukkigste dagen van mijn hele leven, zij, Willie.

Afgewerkt?

Mamma...

Wat is dit?

Mijn cadeau voor jou.

Het was het idee van de heer Tom.

Mr Tom?

Ik zei het je. De man met wie ik daar blijf.

Ga door, open het.

Het is waar ik woon daar beneden.

Heb je dit gestolen?

Ik heb het zelf gedaan.

- Leugenaar. - Dat deed ik, ma. Eerlijk gezegd deed ik dat.

En deze. Waar komen deze vandaan? Heb je deze ook gestolen?

Het waren geschenken van Ginnie en Carrie.

Meisjes? Heb je je gemengd met meisjes?

Maar ze zijn aardig, ma. Ze gaan allemaal naar de kerk, behalve Zack, natuurlijk.

- Hij is mijn beste vriend. - Waarom gaat hij niet naar de kerk?

Ze hebben daar geen een synagoge, bedoel ik.

Synagoge?

Dat is hun kerk - de synagoge.

Hij is Joods? Je bedoelt dat je bent geweest in de omgang daar met Joden?

Wat is er mis met Joden? Zoals Zack zegt, Jezus was een Jood, niet waar?

Godslasteraar. Godslasteraar!

Je weet wat we doen met godslasteraars in dit huis!

Nee, mama, alsjeblieft!

Niet dat! Alsjeblieft, mama! Niet dat!

(Baby huilt)

♪ Het is een lange weg naar Tipperary

DRAADLOOS: Overal in de stad, Duitse raiders verlaten laaiend, verwoeste gebouwen.

Overhead, ik hoor de pulserende drone van de cirkelende bommenwerpers.

Onder de grond, in de schuilplaatsen,

mannen, vrouwen en kinderen luisteren naar de geluiden van bommen en luchtafweergeschut.

Mr Oakley!

Nog steeds geen nieuws?

Bang van niet.

Sorry, Tom. Nog steeds niets uit Londen, ben ik bang.

Wat is het geweest? Weken, nu, eh?

Een beetje slecht nieuws voor mevrouw Hartridge, op de school.

Die jonge man van haar, degene die Spits vliegt ...

Ontbreekt ... Geloofd dood.

Ah.

Contacteer hem?

Alleen, ik dacht dat ik van hem had gehoord intussen, zie je.

Het is meer dan een maand geleden.

Het gebeurt meestal zo, weet je.

Zodra ze terug zijn in de thuisomgeving.

En, tenslotte, alleen natuurlijk voor een jongen van die leeftijd, neem ik aan,

liever bij de zijne zijn.

(Train whistle)

(Guard's Whistle)

(Luchtalarmsirene)

Iedereen in het asiel!

Verloren, zijn we, mijnheer?

Ziet ernaar uit.

Laat daar nou geen moment over. Laten we naar het asiel gaan. Kom op.

Kom op!

Kom op, schiet op!

Het spijt me, maat. Geen honden toegestaan ​​in de opvang.

Dus wat moet ik doen met hem te maken, toch?

Laat hem hier weg om aan stukken te worden geblazen?

Oh, kom op, dan.

(Dansmuziek van draadloos)

En hij is zeker niet weggelopen, zegt u.

Alleen, het gebeurt de hele tijd.

Kinderen vertrekken net, terug naar Londen.

Daar is geen sprake van.

Kijk, ik wil het gewoon zeker weten hij is in orde, meer niet.

En je hebt hier een adres voor hem hier, heb jij?

Nou, morgenochtend, als God het wil, we zullen proberen hem te vinden, zullen we?

(Bomexplosie)

(Baby huilt)

(Ambulance-bel rinkelt)

Jong stel, net getrouwd.

Hij was thuis aan boord van het vertrek.

En zijn ze allebei ...

O ja.

Bloedige, bloedige oorlog.

Nou, ik veronderstel dat je het wilt om deze jongen van je te vinden, toch?

- Als het niet ... - Geef me maar tien minuten, wil je?

Natuurlijk.

Als het Mrs Beech is die je wilt, is ze er niet.

- Weet je waar ze heen is? - Naar de kust gegaan, zei ze.

En hoe zit het met de jongen? Ging hij met haar mee?

Ik kan me niet herinneren ooit een jongen te hebben gezien.

Jongetje, tien jaar oud.

Oh, jonge Willie, bedoel je!

Geëvacueerd naar het land, voor het laatst hoorde ik het. Net zo goed.

Rustige jongen, geen vrienden. Veel gepest. Doelwit zitten, echt waar.

Ik bedoel, dit huis - een echt huis van mysterie, je weet wel.

Je hoort niet half grappige dingen soms.

Wat voor soort dingen?

Nou, jammert soms.

Drempels.

Drempels?

Zoals iemand die meubels rondhuppelt.

Mensen verplaatsen meubels over.

Om drie uur in de ochtend?

En wanneer heb je haar voor het laatst gezien?

Ongeveer een week geleden. Ik viel bijna dood neer toen ze neerbuigde om tegen me te praten.

Praat over la-di-da.

- (Sammy zeurt) - Er is niemand daarbinnen, Rover.

Niet zoals hij moet maken een ophef over niets.

Geur iets, wel?

Kijk, ik zal kijken of ik een koper kan vinden.

Oi! Wacht even!

(Sniffs) Cor! Wat is hier binnen gestorven?

(Hond jankt)

Rustig, Sam!

Hier, laat mij.

Phooer!

God almachtig.

Wat is hier in vredesnaam aan de hand?

(Hoesten)

Oké, laat me de baby hebben, zoon.

Ga weg!

Laat mij.

Wat is zijn naam dan, William?

Het is een 'er'.

Ik noem haar Trudie.

Trudie.

Dat is een mooie naam.

Ga je laat me dan vasthouden?

Waarom ben je niet gekomen?

Ik bleef je bellen, maar je bent niet gekomen.

(Ambulancebel)

Bent u familie van dit kind?

- Nee. - Wie ben je dan?

- Degene die hem heeft gevonden. - Net op tijd zou ik zeggen.

Oké, breng hem naar Children's en zorg voor een tetanus.

Wat doet die hond hier in vredesnaam?

Sorry, dat zal wel moeten haal dat dier hier weg.

Ik zal niet ver weg zijn. Maak je geen zorgen.

Tom! Hoe gaat het met hem?

Nog nieuws over de moeder?

Nee, maar het zal de gevangenis voor haar zijn, denk ik, wanneer ze haar inhalen.

En is er een echtgenoot?

Er was blijkbaar een keer.

Gestorven in een steeg, jaren geleden. Verstikt in zijn eigen braaksel.

Zijn idee van het gezinsleven werd dronken,

thuiskomen en haar gebruiken als een boksbal.

Het kind, dat moet ik me ook niet afvragen.

Dus, je gaat toch terug naar huis, wil je?

Niet zonder William, dat doe ik niet.

(Murmurs)

Argh-h-h!

(Screams)

Stop er mee!

Houd hem in de gaten, wil je? Bedankt.

(Jammeren)

Hij is diep geschrokken, mijnheer Oakley.

We moesten hem goed gesedeerd houden, Ik ben bang.

Goed...

Het bespaart kammen, denk ik.

(Bel gaat)

Hoe voel je je nu?

Ik had een nachtmerrie.

Ze staken deze naald in mij.

Kan ik niet met je mee naar huis komen, Mr Tom?

Ik ben bang dat je nu moet vertrekken.

Ga niet! Blijf een beetje meer.

Nu concentreer je je gewoon op jezelf beter maken, oké?

Niet iets waar ik veel vertrouwen in heb, mezelf - drogeren.

Je zult dan meneer Tom zijn.

Tom Oakley.

Mijn naam is Stelton. Ik ben een psychiater.

Ik werk met een kindertehuis.

We hebben het gevoel dat hij er baat bij heeft van behandeling daar.

Welke soort behandeling?

Psychiatrische behandeling.

Ik zou graag willen dat hij met mij mee naar huis zou komen.

U bent niet familie van hem, mijnheer Oakley.

Zijn er andere familieleden? wie zou hem opnemen?

Dat is iets we zouden moeten ingaan.

En als dat niet zo is?

Zoals ik zei, daar is het kindertehuis.

(Barks)

Goede jongen.

Ik zal niet lang meer zijn.

(Jankt)

(Deur sluit)

(Barks)

(Gefluister) Rustig! Rustig!

(Barks)

Mr Tom,

Hoe ben ik hier terecht gekomen?

Ik heb je gekidnapped.

Oh.

Dat is wat ik deed, jongen. Ik heb je gekidnapped.

Ik heb je gekidnapped! (Lacht)

(Shouts) Ik heb je gekidnapped!

Ze hebben je goed opgeknapt in het ziekenhuis, William.

Ga rustig zitten. Ik bel morgen nog een keer, goed?

De zweren zullen snel genezen, natuurlijk.

Het zijn de wonden vanbinnen we moeten ons zorgen maken.

Je realiseert je wel dat, vroeg of laat, ze zullen hem komen zoeken.

Nee ... Ze zijn veel te druk om achter evacués aan te gaan.

Bovendien wisten ze het niet eens hij was in Londen. Ze zorgde ervoor.

- Goedenacht dan, Tom. - Welterusten, dokter.

Oh, en eh ... dat zal je wel laat de jonge Zack weten dat hij terug is.

Bedoel je dat hij nog niet rond is geweest?

Nee! Nee! Nee! Nee! Nee!

Nee! Nee! Ga weg!

Hallo! Hallo!

Hoi hoi hoi. Kom op nou. Kom op.

Hij is het, mijnheer Tom! Hij is het!

Hoe voel je je?

Ik wil naar beneden komen.

Ja oke.

- Aagh! - Oh jee.

Dat is in orde. Oké, ga terug naar binnen.

Daar zijn we.

Maak je geen zorgen ... maak je geen zorgen.

Ze worden sterker.

Daar zijn we.

Klop je niet?

Sorry. Mag ik hem vandaag nog zien, mijnheer Oakley?

Wanneer hij zijn ontbijt heeft gehad.

Hij duurt eeuwen. Je weet hoe hij is. Hij kauwt alles.

- Ik dacht dat we het allemaal deden. - Niet iedereen.

Ik neem gewoon een snelle hap en slik.

Mr Tom?

Ja?

Is dat Zack daar beneden?

Ga dan maar door. En neem dat op.

Bedankt, mijnheer Oakley.

Wat gebeurt er terwijl ik weggeweest ben?

Niet veel. Ik was echt doodstil.

Oh, behalve de echtgenoot van mevrouw Hartridge werd neergeschoten en gedood.

Ze hebben hem tenminste nooit gevonden. Maar ze had de baby OK.

Baby?

- Wist je dat ze een baby kreeg? - Nee.

Je zag hoe groot ze was!

Je weet wel over seks en zo, is het niet?

Alleen is het iets vies en je gaat ervoor de hel in.

Dat is onzin, Will.

Papa zegt dat seks een man en een vrouw is om te laten zien hoeveel ze van elkaar houden.

We zouden hier niet zijn als het niet om seks was.

Maar kan een vrouw geen baby krijgen? in haar eentje?

Natuurlijk niet. Er moet een man bij betrokken zijn.

Oké, Zack. Thuis nu, denk ik.

Ik wil niet dat William het overdrijft.

Maar ik kan hem morgen komen opzoeken, Mr Oakley?

Natuurlijk kan je dat.

In dat geval, Ik zie je morgen, dan, Will.

Waar ging dat dan allemaal over?

Zack zegt dat een dame geen baby kan krijgen zonder een man.

O ja?

Is dat juist?

Ja.

Trudie is dood, is het niet?

Ik denk dat je dat al wist.

- En ik heb haar vermoord. - Je hebt haar vermoord?

Ik had eruit moeten komen. Ik heb het geprobeerd!

- Eerlijk gezegd deed ik het! - Natuurlijk deed je dat.

Alleen, je was vastgebonden ... toch?

Alleen, wat je moet onthouden,

is de manier waarop ze jou en de baby behandelde was omdat je moeder ziek was.

Sterker nog, erg ziek, zou ik zeggen,

doen wat ze deed.

Het probleem was,

met deze oorlog hebben de mensen het zo druk zelf overleven om het zelfs maar op te merken.

Dus er was niemand om te helpen.

Vertel me nu iets, William.

Deze nachtmerrie die je blijft hebben.

Het is altijd dezelfde, toch?

En het is altijd dezelfde man.

Wie is hij, deze man?

Alleen deze man.

En wat doet deze man in jouw droom?

Blijf gewoon zeggen dat ik met hem mee moet gaan.

Hallo! Wat doe je hier?

Ik kom naar mevrouw Hartridge.

Ze is aan de achterkant.

Hallo, William.

Nu...

Dit is mijn Peggy,

wie lijkt precies op haar vader, zij rekenen.

Dus, hoe voel je je nu?

Ik ben in orde.

Ach ja. Je bent tenminste veilig en wel terug, nietwaar?

Dus ... wat dacht je van een glas limonade?

Ja, alsjeblieft.

Dan hou je gewoon vast aan mijn Peggy, wil je? Terwijl ik het snap.

Dat is waar mijn vader op gebaseerd is.

In East End.

Het komt goed met hem.

Natuurlijk zal hij dat doen.

Ik ben bang dat we slecht nieuws voor je hebben, William.

- Het gaat over je moeder. - Ze wil me niet terug, of wel?

Ze is dood, William.

Dood?

Ik ben bang dat ze zelf verdronken heeft, zoon.

Welnu, Dr Stelton is hier uit een kindertehuis in Sussex.

Mooie plek, van wat mij is verteld, recht uit in het land.

Ik weet zeker dat je het daar leuk zult vinden, William.

Ik wil hier blijven, met meneer Tom.

Vertel ze, mijnheer Tom! Ik wil bij je blijven!

Dat is genoeg van dat.

Mr Oakley zit in de problemen.

- Het is een ernstige overtreding, ontvoering. - Ik ben niet gekidnapt, ik ben gered.

Waarom wacht William niet naar boven?

Ga dan maar door. Daar ga je.

William!

De man in je droom. Is dat hem? Degene met de snor?

Rechts.

Dit eh ... kindertehuis je bent op het nemen van hem naar ...

Oh ja?

- Jij hebt daar de leiding, of wel? - Dat is juist.

Alleen, hij heeft deze nachtmerries gehad, zie je,

sinds ik hem hier terug heb.

Het is niet verrassend. Ten slotte...

Over jou, blijkbaar.

Ik, mijnheer Oakley?

Dat je hem weer weghaalt.

Sterker nog, hij wordt regelmatig wakker, erover schreeuwen.

Dat laat zien wat ik heb gezegd.

De jongen heeft een specialistische behandeling nodig.

Wat de jongen nodig heeft is liefde, dr. Stelton.

Iets wat hij blijkbaar niet veel had gezien, voordat hij naar mij toe kwam.

Zijn jullie het echt aan het proberen om het mij te vertellen?

hij krijgt er meer van waar je het over hebt hem meenemen, dan hier?

Omdat, als je dat bent, je praat een hoop rotzooi!

Mr Oakley, Dr Stelton is een van de beste mensen in zijn vakgebied.

En je kunt het van mij nemen,

net als de rest van ons, zijn enige zorg is voor het welzijn van de jongen.

Laten we een frisse neus halen, zullen we, mijnheer Oakley?

(Deur opent)

Het gaat niet om het welzijn van de jongen, dit gaat echt over, echt, is het, mijnheer Oakley?

- Is het niet? - Nee, het gaat over jou, zou ik zeggen. Jouw welzijn.

Me?

Een eenzaam en van wat ik hoor, verbitterde oude man,

geconfronteerd met een eenzame en bittere ouderdom?

Je denkt echt dat dat de enige reden is Ik wil hem terug?

Gewoon om gezelschap te zijn voor mij wanneer ik er voorbij ben?

Nou, is het eigenlijk niet?

Nee, het is verdomd goed niet! En ik heb een hekel aan de implicatie!

Stoort het jou helemaal niet,

dat als je 70 bent, zal hij nog in zijn tienerjaren zijn?

Natuurlijk stoort het me. Ik ben niet dom!

Er is niet veel daar kunnen we aan doen, toch?

Kijk, ik weet dat het geen ideale situatie is, alles behalve.

Maar ... nou, leg het zo,

het moet een verdomd vooruitzicht meer ideaal zijn

dan je Dr Stelton daar binnen laat vallen een soort menselijk proefkonijn.

Vertel me maar één ding ... Mr Oakley.

Waarom is de jongen plotseling zo belangrijk voor je?

Hij is een evacué, in godsnaam.

En een die je gewelddadige uitzondering nam om u op de eerste plaats te hebben opgedrongen.

- Is het niet duidelijk? - Niet voor mij, nee.

Noch voor Dr Stelton.

Omdat ik van hem hou natuurlijk.

Alsof hij dat was mijn eigen vlees en bloed, dat doe ik.

En voor wat het waard is, Ik denk dat hij ook van mij houdt.

En is dat echt genoeg, denk je,

op deze dag en leeftijd?

Het moet zo zijn, is het niet, Mr Greenway?

In deze dag en leeftijd, of enige andere.

Want als het dat niet is,

wat is er nog meer, hè?

Ik ga niet met hen mee, mijnheer Tom!

Ik ga niet met hen mee!

- Oh, wil je niet? - Nee, dat doe ik niet!

Net zo goed dan, toch?

Want niemand vraagt ​​het je.

Wat?

Kom op.

Zie je die in het donkere pak?

Ja.

Wel, hij komt ergens vandaan belde The Home Office.

Hij denkt na al de moeite je hebt veroorzaakt,

hij wil je niet terug, bedankt.

Zo...

zolang ik je adopteer, allemaal legaal en behoorlijk, zoals,

het lijkt op Ik zit vast met jou, nietwaar?

Oh, mijnheer Tom!

Mrs Little, kan ik Zack zien? Ik heb echt heel goed nieuws om het hem te vertellen.

Natuurlijk kan dat, William.

Hij is boven ... inpakken.

Inpakken?

Ja. Zie je, hij heeft zelf wat nieuws gehad.

En niet erg goed nieuws, ben ik bang.

Ik kreeg een telefoontje van mijn moeder.

Ze bombardeerden de dokken en mijn vader was daar.

Ik weet zeker dat het in orde komt, natuurlijk.

Het zou meer dan een Duitse bom kosten om hem te stoppen.

Alleen, ik moet hem gaan opzoeken.

Voor het geval hij ...

(Drone van bommenwerpers)

Gaan ze ons bombarderen, mijnheer Tom?

Ze bewaren ze voor Londen, Ik verwacht.

(Diepe drone)

Dit is de BBC Home Service.

Hier is het nieuws.

De massale luchtaanval van afgelopen nacht op Londen

is naar schatting geweest de zwaarste van de oorlog tot nu toe.

Er zijn minstens 400 mensen gedood, en 1, 400 ernstig gewond.

Branden branden nog steeds over de hele stad,

en veel huizen in East End zijn met de grond gelijk gemaakt.

Het vuur en de redding ...

Nog steeds geen woord van Zack?

Bang van niet.

Dat arme kind.

Stop met duwen.

Meekomen.

Oh ... William.

William ...

Heeft iemand enig idee waar William is vandaag?

ALLEN: Nee, Mrs Hartridge.

William?

(Cyclusbel)

Y-a-a-a-y!

W-o-o-o!

Y-a-a-a-y!

W-o-o-o! (Lacht)

Ik haat je, God!

Ik haat je! Ik haat je!

Ik haat je echt!

Is William in orde, mijnheer Oakley?

Goed...

Hij is ... nog steeds erg van streek, natuurlijk, maar ...

Waarom?

Alleen dat hij vandaag niet op school kwam.

Of liever gezegd, hij deed, dan ...

(Deur opent)

Waar ben je geweest?

Gaat het?

Ja.

Alsjeblieft, ga dan en was dan.

- Thee zal over vijf minuten op tafel zijn. - Ik heb geen honger.

(Klop op de deur)

Kunnen we even spreken, dokter?

Natuurlijk, Tom. Kom binnen.

Dr. Little heeft het voor je verstuurd.

Ik dacht dat je het leuk zou vinden om te leren rijden.

Ik weet zeker dat Zack je had gewild het hebben.

Ga nu even met me mee.

Kom op!

Jij denkt dat jij de enige persoon bent die ooit iemand verloren heeft?

Het gebeurt overal met mensen.

Deze minuut.

En dat allemaal vanwege een of andere maniak wil de wereld regeren.

Hoe denk je dat ik voelde, eh, wanneer het mij overkwam?

Niet alleen mijn vrouw die ik verloren heb, weet je.

Ze was ook mijn beste vriend.

Mijn allerbest.

En mijn jongen.

En ik ook niet hier.

Maar ik heb ze niet verloren, zie je.

Niet echt.

Omdat ze er nog steeds zijn.

Hierbinnen.

En dat zal ik altijd zijn.

Net zoals Zack je zal zijn.

In elk klein ding je zult je hem ooit herinneren.

En dat is iets dat niemand kan ooit van je afpakken. Niemand.

Ooit.

(Klok)

William! William!

- Wat is er aan de hand, mevrouw Hartridge? - Er is niets aan de hand, William.

Het is gewoon ... Wel, ik moest het iemand vertellen.

Ik heb net dit telegram gehad over mijn David. Hij is toch niet dood!

Hij leeft! Een krijgsgevangene.

Is dat niet geweldig, William? Is dat niet absoluut geweldig?

Ja, mevrouw Hartridge.

Echt prachtig.

(Baby huilt)

Y-a-a-a-a-a-y!

Ja! Yay!

Y-a-a-a-a-y!

Ja!

(Bel gaat)

W-o-o-o!

Y-a-a-y!

Woo! Ja!

Ik kan rijden, pa! Ik kan echt rijden!