All language subtitles for Stephen.Hawkings.Grand.Design.2012.S01E02.1080p.BluRay.x264-WaLMaRT

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal) Download
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian Download
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish Download
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Hallo. Ik ben Stephen Hawking.

Ik ben fysicus, kosmoloog en een dromer.

Hoewel ik me niet kan bewegen en ik via een computer moet praten...

ben ik vrij in mijn gedachten.

Vrij om de grote vraagstukken van 't universum te bestuderen.

Zoals: wat is de zin van het leven?

Is er een reden dat we bestaan hier op onze begrensde wereld?

Op deze zoektocht komen we erachter wat het is om te leven...

om te kunnen denken...

om een mens te zijn. Tot aan de grenzen van de realiteit.

Kijk mee.

Aanbieding 6K BOX/1jaar Live TV 145 euro! They are back! WWW.ALLIN1BOX.NL

De mens is een nieuwsgierig wezen.

We vragen ons dingen af en zoeken naar antwoorden.

Maar kunnen we de allergrootste vraag beantwoorden:

Wat is de zin van het leven?

Het lijkt een filosofische vraag...

maar ik denk dat de filosofie niet van deze tijd is.

Volgens mij is de wetenschap de sleutel.

De wetenschap heeft alles veranderd.

Niet alleen de wereld om ons heen, maar hoe we onszelf zien.

Men moet niet onderschatten hoe ver deze ontdekkingen gaan.

Ten eerste dwingen ze ons gezond verstand aan de kant te zetten.

Als we de mens goed en objectief bekijken...

Zien we een behoorlijk bijzonder wezen.

We leven, hebben elkaar lief en genieten.

En soms overtreden we de wet of vertonen we slecht gedrag.

Allemaal hebben we hoop en dromen en wensen.

Als we naar de zin van 't leven zoeken, moeten we eerst accepteren...

dat dit allemaal niet meer is dan fysica.

Het hele universum werkt volgens de natuurwetten, zoals zwaartekracht.

Deze wetten zijn allesbepalend.

Van de werking van atomen tot botsingen van enorme sterrenstelsels.

Ik zie geen reden waarom wij mensen een uitzondering op de regel zijn.

We zijn tenslotte allemaal fysisch gezien hetzelfde...

en werken volgens dezelfde principes.

De uitdaging is dus om te verklaren wat de mens eigenlijk is...

en hoe we als kleine onbeduidende wezens in relatie staan...

tot het enorme, oude en prachtige universum...

dat ons heeft voortgebracht.

Pas dan kunnen we ontdekken of er een zin is voor ons leven.

En misschien wat die zin is.

De eerste persoon die vooruitgang boekte over deze netelige vraag...

was een man: René Descartes.

Misschien ken je Descartes als de vader van de moderne filosofie...

maar ik beschouw hem als een pionier en voorvader van de wetenschap.

Volgens Descartes bestond de mens uit twee aparte componenten:

Het lichaam en de geest.

Hij maakte nauwkeurige tekeningen van de anatomie van het lichaam.

Hij beschouwde het als een complexe biologische machine.

Maar hij was ervan overtuigd dat de geest anders was.

Dat heeft hij bewezen met een simpel maar doordacht experiment.

Hij probeerde zich voor te stellen dat hij geen fysiek lichaam had.

Alsof hij ronddoolde als een schim.

Dat was niet moeilijk, alhoewel het wat vreemd is.

Toen probeerde hij zich voor te stellen dat hij geen geest had.

Maar dat lukte niet.

Want hoe kun je zonder geest je iets voorstellen?

Hij vatte het netjes samen met de zin: Ik denk, dus ik besta.

Hij dacht dat de geest en het lichaam twee hele verschillende dingen waren.

En hoe ze met elkaar in verband staan is de volgende stap...

om 'n wetenschappelijk basis te vinden voor de zin van het leven.

Ook hiermee was Descartes zijn tijd vooruit.

Hij zei dat de geest verbonden was met het lichaam door de epifyse:

Een kleine lob boven het ruggenmerg.

Alhoewel hij niet helemaal gelijk had, zat hij er toch dichtbij.

We weten nu dat de denkende geest gestuurd wordt door de hersenen:

Dit is zo'n complex orgaan, dat ik er met m'n pet niet bij kan.

Het menselijk brein is ingewikkelder dan je denkt...

maar je zou niets kunnen denken als dat niet zo was.

Het bevat net zo veel hersencellen als er sterren zijn in de Melkweg:

100.000 miljard. Het kunnen er iets meer of iets minder zijn.

Deze cellen zijn met elkaar verbonden en hebben meer verbindingen...

dan er sterrenstelsels zijn in ons universum.

Het lijkt dat de studie van het brein iets is voor de neurologie...

maar aangezien het brein bepaalt wordt door natuurkrachten...

zoals elektromagnetisme...

dan komt het denken zelf neer op de fysica.

Snelle complexe fysica.

Als fysicus zie ik het menselijk brein als een van de mooiste creaties...

van het universum.

Het is te begrijpen hoe de geest zich bewust is van dat universum.

En daardoor zullen we erachter komen of er een bedoeling met dit alles is.

De oude Grieken waren de eersten die zich afvroegen...

of het brein onderworpen was aan de wetten van de natuur.

Dit was zo'n enge gedachte...

dat het bijna 20 eeuwen lang in de doofpot werd gestopt.

Als we slechts een biologisch uurwerk zijn, is er misschien geen bedoeling?

Misschien is er helemaal geen zin van het leven?

Laten we niet te voorbarig zijn.

Een typisch menselijke scene hier in Cambridge.

Drie mensen op een dagje uit op de rivier de Cam...

die zich een weg baant tussen de universiteitsgebouwen.

Deze mensen, wiens lichaam gestuurd wordt door hun hersenen...

kunnen op elkaar reageren.

Ze kunnen elkaar en hun omgeving waarderen.

Ze kunnen zelfs beslissen of ze een liedje zingen...

of verliefd worden.

Hun wereld is niet zonder reden. Het tegenovergestelde zelfs.

Hun wereld is vol van betekenis.

Voor hen is zelfs een simpele blik vol betekenis.

Zo veel zelfs dat je je gemakkelijk kunt laten meevoeren.

Dus om uit te zoeken waar die betekenis ligt...

is een probleem voor de wetenschap.

Daarvoor moeten we ons afvragen waarom we een bewustzijn hebben.

Betreed een van de grootste theorieën van de wetenschap: evolutie.

We weten dat al het leven op aarde ontstaan is uit complexe moleculen:

Aminozuren.

Deze moleculen botsten willekeurig tegen elkaar aan...

en zo ontstonden de eerste simpele levende dingen.

In miljarden jaren ontwikkelden deze levensvormen zich steeds meer.

Uiteindelijk ontstonden er complexe multicellulaire wezens:

Dieren met hersens.

Complexe dieren hebben hersens nodig om informatie te verwerken.

Ze moeten op de wereld om hen heen kunnen reageren en anticiperen.

Hoe meer een dier zich van z'n omgeving bewust is...

hoe succesvoller het zal zijn.

Uiteindelijk werd 't bewustzijn zo ontwikkeld...

dat één dier zich bewust werd van zichzelf.

En dat zijn wij: zelfbewuste dieren.

Dieren die door de evolutie uitgerust zijn met bewustzijn.

Maar hoe is dat mogelijk?

Hoe kan een biologische structuur denken, voelen...

en een betekenis aan dingen geven?

Geen makkelijke vragen om te beantwoorden.

Maar er zijn theorieën over hoe bewustzijn is ontstaan.

In de jaren '70 werd een onverwachte doorbraak gemaakt door 'n wiskundige:

John Conway hier in Cambridge.

Hij bedacht het spel Game of Life:

Een simpele simulatie die laat zien hoe een complex iets als 't brein...

zich gedraagt door een simpel aantal regels.

De simulatie bestaat uit een raster, zoiets als een schaakbord...

dat zich oneindig uitbreidt in alle richtingen.

Elke cel van het raster kan hetzij oplichten, wat hij 'levend' noemde...

of donker zijn, wat hij 'dood' noemde.

Of een bepaalde cel dood of levend is...

hangt af van wat er gebeurt in de acht andere cellen eromheen.

Als bijvoorbeeld een levende cel zoals deze...

geen levende cellen om zich heen heeft...

gaat hij volgens de regels dood door eenzaamheid.

Als een levende cel omringd is door meer dan drie levende cellen...

zullen die cellen ook doodgaan door overbevolking.

Maar als een dode cel omgeven is door drie levende cellen...

licht hij op, oftewel hij wordt geboren.

Als je eenmaal 'n aantal levende cellen hebt en de simulatie erop loslaat...

bepalen deze simpele wetten wat er in de toekomst gebeurt.

De resultaten zijn verrassend.

Terwijl 't programma loopt, verschijnen er vormen die ook weer verdwijnen.

De vormen bewegen over het raster en botsen elkaar eraf.

Er zijn allerlei objecten, soorten die op elkaar reageren.

Sommige kunnen zich zelfs vermeerderen...

net als het leven in de echte wereld.

Deze complexe kenmerken ontstaan door simpele wetten...

die niets te maken hebben met beweging of vermeerdering.

Je kunt je voorstellen dat zoiets als de Game of Life...

met slechts een paar simpele wetten...

zeer complexe kenmerken kan voortbrengen.

Misschien zelfs intelligentie.

Er is misschien een raster met vele miljarden cellen voor nodig...

maar dat is best logisch. We hebben tenslotte honderden miljarden cellen...

in onze hersens.

Het menselijk brein en de betekenis dat het creëert...

komt voort uit een groot complex systeem met simpele regels.

Dus Descartes had gelijk. Lichaam en geest zijn verschillend.

Het lichaam en het brein zijn gemaakt van natuurlijke materie.

De geest is een product van deze steeds veranderende materie.

Ons lichaam is de hardware. Onze geest is de software.

Net zoals de software waardoor ik deze woorden kan zeggen.

Maar dat werpt een probleem op: de vrije wil.

Toen ik jong was, wilde mijn vader dat ik dokter werd, net als hij.

Maar ik koos ervoor om fysica te studeren.

Als ik erop terugkijk, ben ik blij want zoals de dingen zijn verlopen...

zou ik een waardeloze dokter zijn geweest.

Dus ik had de juiste keus gemaakt. Of had ik wel gekozen?

Misschien ben ik misleid door m'n eigen vrije wil.

Want als mijn geest de strikte regels van de natuur volgt...

was het pad dat ik gekozen heb misschien wel voorbestemd.

Wetenschappers hebben al ontdekt dat ons besluit om iets te doen...

beïnvloed kunnen worden door veel dingen. Vooral elektriciteit.

Ik hoop dat je niet al te snel misselijk wordt...

maar stel je voor dat we naar een chirurgische handeling kijken:

Wakkere hersenchirurgie.

Het wordt toegepast om neurologische stoornissen te behandelen.

Het brein wordt blootgelegd en gestimuleerd met elektrische sondes.

De impuls om een voet, hand of gezicht te bewegen...

kan kunstmatig worden veroorzaakt door elektrische stimulatie...

in bepaalde delen van de hersens.

Er is op die bepaalde plek maar 3,5 volt nodig.

De patiënt denkt dat hij een keus heeft gemaakt...

maar in feite heeft de chirurg dat voor hem gedaan.

Stel je een toekomst voor waar de dokter met geavanceerde technologie...

iemands gedachten kan controleren.

Of misschien iemand verliefd kan laten worden.

Die persoon zou denken dat hij uit vrije wil heeft gehandeld...

maar het tegenovergestelde is waar.

Het is allemaal de fysica in het brein.

Voor veel mensen is dit een weerzinwekkende gedachte.

Want het ontkent onze menselijkheid.

We zouden niet alleen machines zijn...

maar machines die gecontroleerd kunnen worden...

en mogelijk voor slechte bedoelingen.

Misschien had ik geen keus toen ik moest kiezen tussen fysica en biologie.

Misschien hebben de natuurwetten mijn carrière bepaald?

Nou... niet per definitie.

Voorspelbaarheid is niet altijd het gevolg van de wetten van de natuur.

Hoe een dobbelsteen zal rollen is moeilijk te voorspellen...

zelfs al is het pure fysica.

Als je dat toepast op een echt complex systeem...

wordt voorspelbaarheid onmogelijk.

Om zo'n systeem te zien, hoef je slechts naar buiten te kijken.

Zoals je misschien weet, zijn wij Engelsen altijd bezig met ons weer.

Vooral als we zomers willen barbecueën.

Zou het niet fijn zijn om zeker te weten dat 't mooi weer wordt...

voordat we onze vrienden uitnodigen?

Een mooie dag voorspellen zou heel simpel moeten zijn.

We weten tenslotte hoe de atmosfeer reageert op warmte en druk...

om zo wolken en onweersbuien te vormen.

Maar hoe we ook ons best doen om alle details te berekenen...

is het onmogelijk te zeggen wat voor weer het precies wordt.

In plaats daarvan maken we weersvoorspellingen...

aan de hand van simpele modellen die geen rekening houden...

met alle kleine variabelen.

Maar kleine variabelen kunnen grote gevolgen hebben.

Als een vlinder te hard met z'n vleugels slaat in de Amazone...

zou de barbecue wel eens in het water kunnen vallen.

Het is een complex systeem.

Onze hersens zijn ook zo'n complex systeem...

net als de atmosfeer van de aarde.

We schikken ons naar de natuurwetten...

maar we kunnen niet alles voorspellen.

De geest is net als het weer in ons hoofd.

Vrije wil is het proces dat ontstaat als dit systeem een keus moet maken.

Ik zal het proberen uit te leggen.

Stel dat een man 's nachts wakker wordt en dorst heeft.

Stel dat ik gelijk heb over het menselijk brein...

en het brein van deze man werkt volgens de wetten van de natuur.

Waar komt de vrije wil om de hoek kijken?

We laten de keus aan hem over.

Wordt het sinaasappelsap of appelsap om z'n dorst te lessen.

Als hij aan de appelsap ruikt, worden massa's zenuwcellen aangewakkerd...

en begint het geheugen te werken.

Hij moet denken aan een speciaal moment in een appelboomgaard...

en z'n besluit staat vast.

Dus zijn keus is niet verrassend.

Hij moest een besluit nemen.

Hij koos...

en dat noemen we vrije wil.

Maar het heeft allemaal nog steeds met fysica te maken.

Als ik terugkijk, heb ik zeker een keus gemaakt om fysicus te worden...

en ik voel absoluut dat ik dat uit vrije wil deed.

Want vrije wil is de complexe fysica die in werking treedt, als we beslissen.

Maar als onze keuzes slechts fysica is...

houdt dat in dat we onszelf in de maling nemen...

en dat er geen zin van 't leven is?

Voor 't antwoord gaan we nog verder en onderzoeken we het vraagstuk...

over de oorsprong van de realiteit zelf.

Realiteit.

De meeste van ons hebben dezelfde mening over wat realiteit is.

De wereld om ons heen bestaat onafhankelijk van ons.

Het is vol met echte dingen die er echt zijn.

Maar de wetenschap ontrafelt deze simpele aanname...

wat ons brengt naar de zin van het leven.

Dit meisje bijvoorbeeld, dat loopt op een drukke markt in Monza, Italië.

Haar realiteit is een overvloed aan geluid, kleur, smaak en geur.

Allemaal gebaseerd op informatie...

waarmee haar zintuigen haar brein voeden.

Maar als we eenmaal accepteren dat de geest is als het weer...

en bepaald wordt door nog onvoorspelbare natuurwetten...

begint de realiteit af te brokkelen.

Het wordt subjectief:

Mijn realiteit is anders dan die van jou...

of van deze vis.

Zijn realiteit wordt verstoord door de ronde vissenkom.

Alles is vervormd en krom.

In Monza vonden ze 't cru om vissen in zo'n verstoorde realiteit te houden...

dat ze zelfs ronde vissenkommen verboden.

Als wetenschapper vind ik zo'n wet ongegrond.

Omdat het beeld van deze goudvis nu anders is dan de onze...

betekent nog niet dat hij in een verstoorde realiteit leeft.

Stel dat deze goudvis een soort genie was.

Ook al ziet hij de wereld anders dan wij...

kan hij nog steeds de wetten van de natuur volgen.

Wiskunde zou gecompliceerder zijn door een verstoord perspectief...

maar dat geldt ook voor de fysica.

Als deze slimme vis erachter kon komen hoe snel de politiemotor reed...

kon hij de juiste weg en het juiste moment berekenen om te ontsnappen.

De ene realiteit is niet meer waard dan de ander.

En dat betekent dat de realiteit zelf in de geest zit van de toeschouwer.

Als je erover nadenkt, is zelfs ons gezichtspunt verre van volmaakt.

Het lijkt alsof mensenogen goed de wereld om hun heen kunnen zien...

maar in feite zijn ze helemaal niet zo goed.

Onze ogen zien slechts een klein gebied met een goede resolutie.

Een gebied ter grootte van je duim als je je arm strekt.

De ogen sturen elektrische signalen naar de hersens beneden de oogzenuw.

Het gebied waar deze zenuw vastzit aan onze ogen...

betekent dat we twee blinde vlekken in ons gezichtsveld hebben.

Maar we zien geen wazige wereld met twee zwarte gaten.

Dat komt door het ongelofelijk orgaan: ons brein.

Ons hersens vullen de gaten op en vervormen de oogsignalen...

tot een driedimensionaal model van de buitenwereld.

Deze geestelijke modellen noemen wij allen de realiteit.

Hoe brengt dit besef ons dichterbij de zin van het leven?

Aanvankelijk lijkt het slecht nieuws.

Als de realiteit slechts een model is in ieder individueel brein...

waar is dan de betekenis?

Beter gezegd: misschien is er helemaal geen echte realiteit?

Het lijkt gek om ons concept van realiteit in twijfel te trekken.

Maar om de zin van 't leven te vinden, moeten we die vraag beantwoorden:

Is er een onafhankelijke realiteit of niet?

Stel je een scenario voor dat rechtstreeks uit een sf-film komt.

De wereld om je heen is niet meer dan een fijne constructie...

van onbekende superieure intelligentie.

Je zintuigen worden voorzien door een reuzencomputer:

Van wat je ziet tot wat je ruikt, hoort en voelt.

Maar in feite heb je geen zintuigen.

Je lichaam bestaat niet. Jij bent slechts een brein in een pot.

Het klinkt misschien bizar, maar dit is een echte wetenschappelijke stelling:

De simulatietheorie.

We weten slechts dat onze realiteit gevoed wordt...

door een krachtige supercomputer.

En de simulatie is zo perfect dat we het niet eens merken.

Maar dit is de kern van het verhaal: het doet er eigenlijk niet toe.

Zoals Descartes al zei: We denken, daarom bestaan we.

De hamburger is niets meer dan een computercode.

Maar ons verlangen om 'm te eten, is nog steeds ons eigen verlangen.

We hebben nog steeds een hongergevoel...

onze geest bestaat nog steeds, zelfs al zitten we in een simulatie.

Dus om de ware aard van de realiteit in twijfel te trekken, heeft geen zin.

Het is simpeler te accepteren dat we maar een bepaalde kennis hebben.

Deze tafel bijvoorbeeld.

Hoe weet je of een tafel er nog is als je de kamer uitgaat...

en 'm niet langer kunt zien.

Misschien pakt de tafel z'n biezen en verdwijnt uit het raam.

Hij kan een bezoek brengen aan het internationale ruimtestation.

Misschien vliegt hij zelfs wel naar de maan.

En dat allemaal voordat hij terugkeert op dezelfde plek en voor jij terugkomt.

Dit is natuurlijk een onwaarschijnlijk scenario.

Maar we mogen het niet uitsluiten.

Het is simpeler om aan te nemen dat de tafel er nog staat als wij weg zijn.

Het is onze beste voorstelling van de realiteit.

Dat is eigenlijk wat de wetenschap doet.

We maken ons de beste voorstelling van hoe wij denken...

dat het universum werkt.

De oude Grieken waren de eersten...

die zulke wetenschappelijke modellen bouwden.

Zij zeiden dat de aarde een grote bol was die niet bewoog...

en in het midden van het universum stond.

Maar later kwamen geleerden zoals Copernicus en Galileo...

met een simpeler en revolutionair model om dit te omschrijven.

Volgens hen draaide de aarde zelf in een baan om de zon...

samen met alle andere planeten.

Maar van beide kun je zeggen dat het niet waar is.

Want net als alle modellen, zijn het modellen in ons hoofd:

De beste voorstelling van de realiteit die wij ons kunnen maken.

Wetenschappers maken steeds meer verfijnde modellen...

en de waarheid van die modellen is niet vast te stellen.

Een goed voorbeeld hiervan kwam in de jaren '60.

Wetenschappers bedachten 'n theorie van hele kleine materie: quarks.

Deze quarks zouden de bouwstenen zijn van subatomaire deeltjes:

Een proton.

De theorie hierachter was...

dat deze quarks door 'n kracht bij elkaar werden gehouden...

die sterker werd als je ze probeerde te scheiden.

Alsof de quarks aan kleine elastiekjes vastzaten.

Dit model hield ook in dat je nooit een enkele quark zou kunnen zien.

Sommigen waren eerst sceptisch.

Als je iets per definitie niet kunt zien...

bestaat het dan wel?

Is het zinnig om te zeggen dat quarks echt zijn of niet?

In enorme deeltjesversnellers zoals deze bij CERN in Zwitserland...

zijn wetenschappers op jacht naar quarks en andere subatomaire deeltjes.

Door protonen tegen elkaar te laten botsen met enorme snelheden...

kunnen we het gedrag van de kleinste deeltjes in de natuur bestuderen.

Hoewel we quarks niet direct kunnen zien...

hebben we wel bewijs gezien van het gedrag volgens 't quarkmodel.

Bestaan quarks eigenlijk?

Ze bestaan slechts als een model dat werkt.

Meer weten we niet.

Dit heet het concept van modelafhankelijke realiteit.

En dat brengt ons rechtstreeks naar de zin van het leven.

Naar mijn mening heeft de wetenschap ons iets bijzonders geleerd:

Wij mensen zijn complexe biologische machines die zich gedragen...

volgens de wetten van de natuur. Ons brein versterkt ons bewustzijn...

door een bijzonder netwerk van op elkaar reagerende zenuwcellen.

Dat bewustzijn creëert een driedimensionaal model...

van de buitenwereld:

Het best voorstelbare model dat we realiteit noemen.

Deze realiteit is veel meer dan we dagelijks om ons heen zien.

Grote grond- en ruimtetelescopen hebben ons begrip verbreed.

We kunnen verder in de ruimte kijken...

en een groter model bouwen dan ooit tevoren.

Terwijl we steeds verder in onze kosmos turen...

is onze realiteit ook gegroeid en groeit nog steeds.

Waar we ooit gaten zagen in de hemel...

zien we nu verre sterren zoals onze zon.

Vele met hun eigen planeten en manen.

Toen ontdekten we verre sterrenstelsels met miljarden sterren.

We hebben in het verleden gekeken.

Helemaal tot de geboorte van het universum zelf.

Deze 13,7 miljard jaar oude geschiedenis van het universum...

bestaat als een model in onze geest.

Maar hoe brengt dat ons naar de zin van 't leven?

Volgens mij is het antwoord duidelijk.

De zin zelf is een ander model van de realiteit...

die we zelf in ons brein bouwen.

Neem deze moeder met kind.

Ze creëren ieder hun eigen realiteitsbellen in hun bewustzijn.

De jongste kan een gedetailleerd geestelijk model creëren...

van zijn omgeving.

Zelfs al kan hij het feit niet waarderen dat hij op de vijfde verdieping is.

De realiteit van de moeder wordt ook gestuurd door haar geest.

Voor haar is de liefde voor haar zoon zo echt als de telefoon in haar hand.

Kortweg: het brein is niet alleen verantwoordelijk voor de realiteit...

maar ook voor onze emoties en betekenis.

Liefde en eer, goed en fout...

horen bij het universum dat we in ons hoofd creëren.

Net als een tafel, een planeet of een sterrenstelsel.

Het is opmerkelijk om te denken dat ons brein...

in feite 'n verzameling deeltjes is die werkt volgens de wet van de fysica...

het prachtige vermogen heeft om niet alleen de realiteit te zien...

maar er ook een betekenis aan geeft.

De zin van het leven is wat jij ervan maakt.

Persoonlijk vind ik dat iedereen betekenis geeft aan het universum.

We zijn, zoals kosmoloog Carl Sagan ooit zei:

Het universum aanschouwt zichzelf.

Zin kan slechts bestaan binnen de grenzen van het menselijk brein.

Op deze manier is de zin van het leven niet ergens daarbuiten...

maar zit gewoon tussen onze oren.

In vele opzichten maakt dat ons: de Heren der Schepping.

Aanbieding 6K BOX/1jaar Live TV 145 euro! They are back! WWW.ALLIN1BOX.NL

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.