All language subtitles for the.twelve.s01e01.internal.multi.720p.web.h264-cielos

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Tu nie wolno palić.

Mnie wolno, tobie nie.

Fri, jeśli przypomnisz sobie coś O Stefanie, musisz mi powiedzieć.

- Wszystko może pomóc. - Po co zostawiłam z nim Rose?

- Przez to straciłam opiekę nad nią. - Dają ci leki co rano?

Nie widzisz, jaka jestem radosna?

- Fri, proszę. - Nie zamierzam się zabić, Ari.

Już to mówiłaś.

Za trzy dni rozprawa.

Sąd cię przepyta i ława zobaczy, jaka jesteś naprawdę.

Nie taka, jak cię przedstawiały media.

DWUNASTU

Gdzie to jest?

9 LISTOPADA 2018

Witam. Proszę położyć kurtkę na tacy.

- Kieszenie? - Puste.

Zapraszam.

Dziękuję. Pani rzeczy.

To tam.

Zaraz zaczniemy wybierać skład ławy.

Zadamy pytania...

- Nazwisko? - Delphine Spikers.

Dobrze. Proszę tutaj. Może pani usiąść.

Zaczynamy losowanie do ławy.

Holly Ceusters.

- Zgoda. - Zgoda.

- Jest pani ławniczką, proszę siadać. - Dziękuję.

Arnold Briers.

- Zgoda. - Proszę zająć miejsce.

Myriam Vermeiren.

- Nie ma zgody. - Proszę wrócić na miejsce.

Yuri Cornille.

Zgoda.

- Proszę zająć miejsce. - Dziękuję.

Noêl Marinus.

Zgoda.

Jest pan dwunastym ławnikiem. Proszę siadać.

Teraz wylosujemy dwóch zapasowych ławników.

Delphine Spikers.

MĘŻATKA, TRÓJKA DZIECI.

Delphine Spikers.

- Pani Delphine Spikers? - Tak.

Zgoda.

Proszę zająć miejsce.

Nie.

Słucham?

Ale...

Myślałam, że już wybrano ławę przysięgłych.

Na wszelki wypadek wybieramy dwóch zapasowych ławników.

Nie mogę, mam troje dzieci.

Pomożemy pani znaleźć kogoś do dzieci.

Nie czuję się zbyt dobrze.

To pani obowiązek. Proszę siadać.

- Głowa mnie boli. - Zaświadczenie od lekarza?

Więc nie widzę powodu.

Demir Karadzha.

- W porządku? - Tak.

- Niezła sprawa. - Tak.

Nie sądziłam, że tu kiedyś trafię-.

Może poznamy swoje imiona?

Jestem Yuri.

Kurt.

Arnold.

- Vera. - Demir.

Carl.

Jestem Holly.

Czuję się jak na spotkaniu AA.

Ale to nie jest spotkanie AA.

Tylko tracimy tu czas.

Wiadomo, że jest winna.

Proces się jeszcze nie zaczął, a my mamy być bezstronni.

Owszem, ale każdy może mieć swoje zdanie.

Nie.

Dobra.

Nawet zapasowy ławnik musi tu być przez cały czas?

Chyba tak.

Proszę o uwagę. Oczekujemy tu państwa w poniedziałek.

W tej teczce znajdą państwo wszystkie informacje.

Dziś w Ghent...

Poważna sprawa. Fri Palmers jest oskarżona o dwa zabójstwa:

przyjaciółki Britt Vogel w roku 2000 i córki Rose w 2016.

W procesie Fri Palmers przysięgłych czeka trudne zadanie.

Palmers jest oskarżona o zabicie córki kawałkiem szkła,

po utracie opieki nad nią podczas rozwodu.

Były mąż Stefan Munk twierdzi, że Palmers zabiła też przyjaciółkę

Britt Vogel, osiemnaście lat temu.

Trudno uwierzyć, że zabiła moją córkę.

Britt i Fri przyjaźniły się na studiach.

Fri nigdy nie była agresywna.

Wiadomość, że zabiła swoją i moją córkę jest niewiarygodna.

To niemożliwe.

Czyli uważa pan, że Munk się myli oskarżając byłą żonę?

- Nie mam nic do powiedzenia. - Jest pan pewny swego?

Nic nie powiem, może później wydam oświadczenie.

Czego oczekujecie?

Ja...

Kobieta, która robi to własnemu dziecku...

nie powinna nigdy wyjść na wolność.

Oboje liczymy, że przysięgli skażą Fri na dożywocie.

Rozumiem złość Stefana.

Też straciłem dziecko.

Ale nic nie łączy sprawy sprzed 18 lat z tą sprzed dwóch.

Poza tym Fri ma alibi.

1 stycznia 2000 roku, w dniu zaginięcia Britt,

- nie było jej tam. - Ale była w noc śmierci Rose.

Tak.

W małżeństwie Fri i Stefana nie układało się.

Rozwód ją załamał, ale bardzo kochała Rose.

Tak samo jak Britt.

Cześć, tato.

Cześć.

- Jak w pracy? - Dobrze.

Lola, powieś mój płaszcz w korytarzu.

- Co można zjeść? - Zapiekane kiełbaski.

Jeśli bitcoiny będą drożeć, zapłacę za nasze wakacje.

- Jak było w sądzie? - Nie wybrali mnie.

- Serio? - Tak.

- Włożyłaś skórzaną kurtkę? - Tak.

Tato, nauczyłam się nowej melodii, posłuchasz?

Czekaj.

Wybacz.

W porządku?

Co?

Muszę się pozbyć tego domu.

Jeśli chcesz, wystawię go jutro.

Dobrze.

Ale nie na stare nazwisko.

Na Ceusters, nie na Meester, jasne?

Dobra.

Przygotuję operat szacunkowy i wyślę go kurierem.

- Co? - Nic.

Cieszę się, że znów rozmawiamy.

Rozmawiamy...

Nowa wiadomość.

Cześć, to ja. Chodzi o wizytę u rodziców.

Mogę do nich pojechać? Dziewczynki się zgodziły.

Bryan też pojedzie.

Żeby oddzwonić, wciśnij 2. Żeby usunąć, wciśnij 3.

Żeby zachować wiadomość, wciśnij krzyżyk.

- Björn! - Cześć, braciszku.

Co tu robisz?

Kogo ja widzę? Nasz nowy szef.

- Co tu robisz? - Kto to może wiedzieć?

- Znów piłeś? - Tak.

Charlien cię szuka cały wieczór.

Co to?

Mój nowy dom. Dla Charlien i dzieci.

- Kupiłeś tę ziemię? - Nie. Ty ją dla mnie kupisz.

Jako nowy szef tej wspaniałej firmy budowlanej.

Cześć, Charlien.

Wszystko gra. Stoi obok mnie.

Nie wróci na noc. Będzie spał u mnie.

Zobaczymy, czy zechcę.

- Trochę wypił. - Tego też mi nie wolno.

Dobra, pa.

Idziemy stąd.

- Chodź. - Czekaj.

Zabierz plany.

Tato?

Jeśli to oglądasz, musisz ich słuchać.

Mówią, że mnie skrzywdzą.

Rób, co mówią. Ratuj mnie. Proszę.

Kochanie.

Przepraszam. Ale mam...

- Widziałeś to? - Strony się nie zgadzają.

Aktywista Marc Vogel nie wierzy,

że Fri Palmers zabiła jego córkę.

W przeciwieństwie do Stefana Munka, ojca Rose.

Chodźmy.

Przysięgli też to obejrzą.

Nie masz co do nich wątpliwości? Ta pierwsza dziewczyna...

- Holly Ceusters. - Nie jest zbyt młoda?

Skądś ją znam, ale nie mam złych przeczuć.

To jest jak loteria.

Spokojnie, Marc. Będzie dobrze.

To nie tu.

Pani Palmers? Proszę wstać.

Ciążą na pani dwa poważne oskarżenia.

Najpierw chcę pomówić o śmierci Britt Vogel w 2000 roku.

Poznałyście się na Uniwersytecie?

Nie, podczas wakacyjnej pracy...

w salonie samochodowym.

Tam też poznała pani Stefana Munka?

Tak, pochodziliśmy z tych samych okolic.

Proszę opowiedzieć przysięgłym o swoim dzieciństwie.

- Ma pani rodzeństwo? - Nie, jestem jedynaczką.

Ma pani wspomnienia z młodości?

Wolę o tym nie rozmawiać.

Zrobiłam wszystko, żeby zapomnieć.

Jak się pani układało z rodzicami? Zmarli bardzo wcześnie.

Tak.

Ojciec zmarł na raka, kiedy miałam 18 lat.

Mama nie doszła po tym do siebie. Mówiła, że się zabije.

I to zrobiła.

Britt także wcześnie straciła matkę. To was zbliżyło?

Bardzo możliwe. Tak.

Pomówmy o dniu zabójstwa, to był 1 stycznia 2000 roku.

Świętowałyście Sylwestra razem.

Tak.

My...

Impreza odbywała się w mieszkaniu Britt.

Niewiele pamiętam.

Wiem tylko, że obudziłam się w jej łóżku.

Potem pojechałam na przyjęcie do rodziny.

A Britt wyszła na brunch z ojcem.

Z Markiem Vogelem.

Tak.

Czy pani rodzina co roku urządzała przyjęcie 1 stycznia?

Tak.

- Była tam pani całe popołudnie? - Tak.

Britt zaginęła 1 stycznia.

- Pomagała pani w poszukiwaniach. - Tak.

- Wszyscy pomagali. - Stefan też?

Nie, był załamany.

Rozpaczał, bo tęsknił za Britt.

Robiłam wszystko, żeby mu pomóc.

Niektórzy mówią, że obie byłyście zakochane w Stefanie.

To nieprawda.

Nie była pani zazdrosna, kiedy Britt i Stefan zostali parą?

Nie.

Cieszyłam się.

Czyli o wiele później poczuła pani coś do Stefana?

Tak.

Dopiero po śmierci Britt.

- Wyszła pani za mąż 2 lata później. - 3.

Może to wydaje się szybko, ale...

Byliśmy w rozpaczy.

Wiem, co myślicie.

Wiem, co wszyscy tu myślą.

Że nie wchodzi się w związek z chłopakiem przyjaciółki.

Ile byliście małżeństwem?

12 lat.

- Zostawił panią dla innej kobiety? - Tak.

Margot.

Co się wydarzyło przed rozwodem?

Zaszłam w ciążę z naszą córką.

Dlaczego tak długo pani z tym zwlekała?

Miała pani 42 lata.

Wolę o tym nie mówić.

Zarzuty są na tyle poważne,

że powinna pani odpowiedzieć na to pytanie, pani Palmers.

Próbowaliśmy wszystkiego.

Nie zachodziłam w ciążę z powodu różnych problemów.

Proszę mówić dokładniej.

Byłam chora.

HPV.

Wirus poczynił zniszczenia i nie mogłam mieć dzieci.

To, że urodziłam córkę było cudem.

Od kogo się pani zaraziła HPV?

Od Stefana.

Miał romans.

Ale nie chciała pani rozwodu.

Nie. Jest ojcem mojego... dziecka.

Sama myśl, że mogłabym skrzywdzić córkę...

łamie mi serce.

- Robi się dramatycznie. - Wyobraź sobie własne dziecko.

- Nie mam dzieci. - Nie?

Nie ma mowy, to nie dla mnie.

Wystarczy, że mam siostrzeńców.

- Mogę tu usiąść? - Jasne.

- Zjem coś. - Politycy chcą się nas pozbyć.

To dziwne, że prokurator jest przekonany,

że Fri Palmers popełniła te zbrodnie, choć na to nie wygląda.

- Kim jesteś? - Fotografem.

Wstyd, że Stefan ma chorobę weneryczną.

- Co zamawiasz? - Gulasz.

Stoimy pod budynkiem sądu.

Ludzie i dziennikarze czekają na zeznania Fri Palmers.

Musimy porozmawiać o wieczorze, kiedy pani córka Rose

została zaatakowana. Co się wtedy działo w domu?

Mieszkałam sama. A Margot była ze Stefanem.

- Dogadywałyście się? - Nie. Margot jest fałszywa.

Ale zatrudniła ją pani w swojej szkole.

Dlaczego?

Nie lubi kobiet o takiej figurze.

Czyli jakiej?

Jak deska do prasowania.

Kiedy Rose się urodziła, Stefan mieszkał już z Margot?

Tak.

Odszedł, kiedy byłam w ciąży.

Na pewno nie było pani łatwo.

Musiała pani sobie radzić jako samotna matka.

Było źle. Cierpiałam na depresję.

Lekarz coś mi na to przepisał.

Ale lek powodował u mnie nadpobudliwość.

To było coś więcej niż nadpobudliwość.

W sądzie straciła pani opiekę nad dzieckiem.

Przez tę głupią zdzirę z opieki społecznej.

Byłam zbyt agresywna wobec dziecka, uwierzycie?

On poszedł do sądu i odebrał mi dziecko.

Mogłam widywać córkę raz na dwa tygodnie. Czy to normalne?

Oczywiście, że chciałam ją widywać częściej.

Kiedy ostatni raz widziała pani Rose przed jej śmiercią?

Cztery dni wcześniej.

- Miała pani czekać półtora tygodnia? - Tak.

Gdzie pani była, kiedy ją zabito?

W szkole.

- To był drugi dzień świąt? - Tak.

Byłam sama.

Czekałam na inspekcję.

Kiedy dotarłam do domu, zadzwoniła sąsiadka mówiąc,

że zabrali ranną Rose do szpitala.

O której to było?

Około północy.

Jak pani myśli, co się mogło stać z Rose?

Mówiłam i robiłam różne głupstwa.

To było podczas rozwodu. Zdaję sobie z tego sprawę.

Policja nikogo innego nie szukała.

Zrobili wszystko, żeby mnie w to wrobić.

Wyciągnęli nawet sprawę śmierci Britt.

Co to ma do rzeczy?

Dlaczego nie przesłuchali Margot i jej matki?

One tam były, ja nie.

Zawsze mówiłam, że to nie jest odpowiednie miejsce dla dziecka.

I miałam rację.

- Kochanie, może... - Niech poczeka, mamo.

Co się dzieje?

- Fri mówi bzdury. - A ty nie?

Chyba jej nie wierzysz?

Może powinnam się przebadać na obecność HPV?

Lekarz nigdy tego nie potwierdził.

Mogłeś mi o tym powiedzieć.

Mogła to złapać wszędzie.

Powiedziałeś jej, że jestem płaska jak deska?

Kochanie, ona tak powiedziała, nie ja.

Jesteś piękna.

Skąd wpadła na pomysł, że to ja skrzywdziłam Rose?

Zrobiło wrażenie.

- Co? - To, co Fri mówiła na końcu.

- Słucham? - Musimy być neutralni.

Proszę.

Wybrali cię jako pierwszą.

Wybacz, Carl, ale... jest pełnia.

Wtedy robię się wrażliwa.

Nie ma pełni.

Myślałem, że mi podziękujesz.

Co?

Proszę.

Dzięki.

- Zaparkowałaś z tyłu? - Przyjechałam tramwajem.

Podrzucę cię, jeśli obiecasz, że będziesz grzeczna.

Co jest złego w byciu niegrzecznym?

- To twoje auto? - Tak. Firmowe.

- Co robisz? - Przejąłem po ojcu firmę budowlaną.

- A ty? - Pracuję dla związku zawodowego.

Właśnie.

- Na razie. - Pa.

- Cześć! - Mama!

- Kochani! Wszystko gra? - Tak.

- Dziękuję, bardzo mi pomogłeś. - Nie ma za co, szkoła jest blisko.

Weźcie kurtki.

Poczekaj. Muszę ci to dać.

Możesz to wypełnić?

Kylian, weź kurtkę. Posłuchaj...

Nie będę mogła pracować podczas procesu.

To zrozumiałe.

Co za zbieg okoliczności. Dopiero co o tym rozmawialiśmy.

Myślisz, że jest winna?

Nie mogę o tym mówić.

- Jasne. - Gotowi? Weź plecak.

Wracamy do domu, do taty.

Dobra, jutro też je odebrać?

Spróbuję coś zorganizować, ale dziękuję.

- Na razie. - Chodźcie, musimy iść.

Trzymajcie się.

Masz plecak?

Marc?

Musisz się przygotować na werdykt.

A jeśli Fri jest winna?

Była taka pomocna.

Nie musisz teraz o tym myśleć.

Zjem w domu.

Zaraz będziemy.

Odepnijcie pasy.

Chodźcie.

W porządku?

Plecaki.

To jest twoje.

- Buziak. - Pa, tato.

Pa.

Bądźcie grzeczni.

- Obiecajcie. - Dobra.

Żadnych kłótni.

Chodź.

- Tęskniłem za tobą. - Tak?

Późno wróciłaś.

Masz kogoś?

Nie.

Zrozumiałbym. Mam trudny charakter.

Ale mnie się podoba.

Daj mi chwilę, umyję zęby.

Może z tym poczekaj?

- Paczka dla pani. - Dziękuję.

Jeszcze podpis.

Dzięki.

OPERAT SZACUNKOWY WILLI Z GARAŻEM

MULTIMILIONER MEESTER Z ŻONĄ

CÓRKA PRZEŻYŁA NAPAD

Dziś rano odczytano zarzuty oskarżonej.

Jako pierwsza zeznawała Fri Palmers.

Opowiadała o przykrym rozwodzie ze Stefanem Munkiem,

a także o trudnych relacjach z jego nową żoną Margot.

Palmers jest oskarżona o zamordowanie córki Rose,

a także przyjaciółki Britt Vogel 18 lat temu.

W końcu jesteś przysięgłą?

Czy nie?

Jestem zapasową ławniczką.

Więc nie musisz tam chodzić?

Muszę.

Więc tam jesteś, czy nie?

- Nie miałam wyboru. - Prosiłem tylko jedno.

Jedno!

Ale nie zrobiłaś tego.

- Jakoś to załatwię. - Jasne.

Na pewno.

Mike?

Daj spokój.

Chyba żartujesz.

Proszę, otwórz.

Możesz otworzyć?

Proszę, otwórz te drzwi.

Otwórz drzwi, proszę.

Gdzie moja córka? Pani doktor, gdzie moja córka?

- Rose Munk. - Spokojnie.

Gdzie moja córka? Chcę ją zobaczyć.

Pani Palmers? Inspektor Helen Pascual, pamięta mnie pani?

- Nie mogę tam nikogo wpuścić. - Ja się tym zajmę.

Spokojnie.

Pani Palmers?

Musi się pani uspokoić. Proszę oddychać.

Usiądziemy, dobrze?

Pani Palmers?

Pani córka została zraniona w szyję. Jest teraz operowana.

Potrzebna będzie pani zgoda na współpracę.

Zgoda na badanie DNA?

Chcemy od razu wyeliminować pewne osoby.

Chcę zobaczyć córkę.

Może pani otworzyć usta?

Szerzej.

Skończyłam.

Chcę zobaczyć Rose.

Wiem, że chciałaś przeciąć córce gardło.

Udowodnię to i wsadzę cię do więzienia na długie lata.

Tekst: Olga Krysiak

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.