Original subtitles

Er is een plek die z'n gelijke niet kent op Aarde.

Een land vol wonder...

mysterie...

en gevaar.

Sommige zeggen, om het te overleven moet je zo gek zijn als een deur...

en gelukkig...

ben ik dat.

Zegen mij, Vader, want ik heb gezondigd.

Rustig aan, schat.

Volgens mij hoor je hier niet te roken.

Dan heb ik weer gezondigd.

Wat wil je precies?

Je weet precies wat ik wil.

Ik wil je werk, je contracten, alles.

Ik denk dat je geluk op is.

Mij is een andere partij aangeraden om mijn liquidaties af te handelen.

Ik doe je een aanbod.

Die andere...

geïnteresseerde partijen...

Ik zet ze bij elkaar als stervende ratten in een kooi en jij mag toekijken.

Geef me twee weken. Ik lever ze beide dood.

Als ik win, krijg ik je werk...

alles.

Als jij wint...

mag je mij de partij maken die dood eindigt.

Deal?

Deal.

Wacht...

Ik heb een gunst nodig.

Ik wil dat je iemand voor me vind.

Vertaling: fijnproever

Filet-Mignon met rode wijn als avondmaal, toch?

Zout op, eikel. - Niet doen, dat is gevaarlijk.

Ik heb hier een scherp mes.

Duw hem in je mond, misschien ben je dan stil.

Waarom scheer je jezelf?

We zijn hier twee weken, dacht en nacht, en ineens wil je er mooi uitzien?

Ik heb een date.

Wat een onzin.

De enige date die jij hebt is met je rechterhand, rukker.

Er komen nu geen metro's meer.

De 404 richting 't noorden, stopt langs alle stations tot nader orde.

Fijne reis toegewenst.

Ik ga niet richting noorden. Ik wil alleen de trein.

Trein?

Waar ga je heen? - Nergens, ik wil slechts de trein.

Waarom? - Gaat je niks aan.

Je hoeft niet onbeleefd te doen.

Het spijt me, dat was niet nodig.

Iemand...

die de trein nodig heeft...

maar niet de reis...

is iemand met een probleem.

Inderdaad. Komen er in de tussentijd goederentreinen langs?

Die komen hier niet langs.

Maar natuurlijk.

De 404 richting 't noorden, stopt langs alle stations tot nader orde.

De 404 zal nog lang niet komen...

daar wil ik niet op wachten.

End of the Line cafetaria...

bevindt zich in de stationshal, 20 uur per dag open.

Koop onze koffiebroodjes. Slechts 40 cent.

Jij bent vreemd.

En jij kijkt naar een leeg platform, op een verlaten station, middenin de nacht...

wachtend op een trein...

die niet komt.

Touché. Dit gesprek is over.

Geef ons je geld of ik zal je bewerken. - Nee, absoluut niet.

Denk je dat ik een geintje maak? - Dat zei ik niet. Ik denk alleen dat...

je tekortschiet in je voorbereiding.

Wat vind je nu van de voorbereiding? Geef hem je portemonnee en je horloge, nu.

Weet je wat, ik koop dat wapen van je. Ik heb hier een vijfje, graag of niet.

Raymond, schiet op. - Wat moet ik doen, hij werkt niet mee.

Lenny? En jij bent? - Raymond.

Volgens mij heb ik een redelijk aanbod gedaan.

Jullie verdienen wat bij en ik heb een wapen nodig.

Is het geladen? - Wat bedoel je?

Zitten er kogels in?

Natuurlijk is hij geladen. - Echt?

Hij is niet geladen.

Ray, in godsnaam, meen je dit? - Dit is lachwekkend.

Waar ga jij heen, blijf staan of... - Of wat Lenny, steek je me anders neer?

Ik ben zeer teleurgesteld in jullie.

Jullie hebben mij teleurgesteld en jezelf. Iets om over na te denken, toch?

Fijne avond.

Je maakt me soms echt pissig. - Waarom zei je dat je geen kogels had?

Je mag hier niet roken.

Er is niemand anders hier.

Zij roken ook niet, toch?

Mag ik nog een kopje koffie, deze is koud.

Dat komt omdat je er al 20 minuten mee speelt.

Mag ik er nog één? - Natuurlijk, 50 cent.

Doe eens aardig, ik ben net overvallen.

49 cent. Ik ben in een goede bui.

Zo schijnt een goede daad in een ondeugende wereld.

Ondeugend?

Zoals, sla me zachtjes, ik ben een ondeugend meisje geweest?

Nee, niet dat soort ondeugendheid.

Zoals, bind me vast aan m'n bed, want ik ben ondeugend geweest?

Volgens mij is dat 't zelfde.

Weet ik.

Ik vind 't leuk om te zien hoe jij kijkt, als ik "ondeugend" zeg.

Hebben wij elkaar eerder ontmoet?

Waarom? Zie ik er bekend uit?

Gaat het?

Heb je je medicijnen nodig?

Zeg me dan welke.

Je maakt zeker een geintje?

Het is voor medicinale doeleinden.

Mooi, ga je gang.

Nu die koffie graag.

Moet je dit horen.

"Een lichtgetinte dame met rondingen zoekt een man voor romantiek...

uit de stad."

Dat is geheimtaal...

misleidende tekst. Verdraaide poëzie.

Letterlijk vertaald, "Dikke meid wilt nachtelijke aandacht", snap je?

Dat is grappig. - Best wel.

"Jongeman zoek een zelfverzekerde en praktische dame om hem uit uit te dagen...

voor vriendschap en romantiek. Wonend in de omgeving van de stad."

Letterlijk vertaald:

"Micropiemel zoekt meesteres voor pijn en vernedering. Heeft z'n eigen kerker."

De wereld gaat naar de gallemiezen en 't enige waar men aan denkt is viezigheid.

Daar gebeurd het.

Daar gebeurd het...

in zwart en wit.

Wat is er mis met je?

Pardon?

Je bent niet echt 't voorbeeld van gezond. Wat heb je?

Dat wil je niet weten.

Ik ben gefascineerd. Vertel het me.

Wat is er mis met jou?

Ik heb een niet te stillen dorst voor duisternis en verdorvenheid.

Klinkt aardig.

Is het kanker? - Nee.

Heeft niemand je ooit de betekenis van 'een praatje maken' geleerd?

Als 't geen kanker is, wat is het dan?

Dat weten ze niet.

Dat meen je niet.

Dat is geweldig.

Je bent een rare vogel, hé? - Zeker, maar de dood is het mooiste.

Van wat? - Het leven.

Heb je dat gelezen in een verjaardagskaart?

Je bent grappig.

Laten we 't even op een rijtje zetten.

Het is terminaal, je hebt pijn in je zij en je hebt erge hoestbuien.

Alles wijst op een kwaadaardige tumor.

Je zit toch niet in de ontkenningsfase? Wanhopig op zoek naar een andere reden?

Ik ben stervende?

Maar je weet niet...

waarom of hoe?

Zal het pijnlijk zijn?

Hoe kan je zo zeker zijn?

Pijnstillers.

Nog iets anders?

Lolly?

Het is zeker geen kanker.

Ik wil m'n tijd niet verdoen met een diagnose stellen als 't geen kanker is.

Wie zegt dat ik een diagnose wil?

Je bent stervende, op een pijnlijke manier. En je weet niet waarom of waaraan.

Klinkt als geen diagnose.

We sterven allemaal...

langzaam, pijnlijk...

slechts een kwestie van tijd.

Dat hoor ik graag.

Ben je bang?

Ik probeer niet aan te denken.

Hoe gaat dat? - Niet erg goed.

Wie laten je achter?

Ik heb geen idee wat dat betekent.

Een vrouw of kinderen? - Zo zeg je dat niet. Je zegt 'wie laat'.

Een andere context bestaat niet. - Wat ben jij, een stervende leraar Engels?

Ook goed. Conjugeer zoveel je wilt.

Nee dat betekent iets anders. - Hou je kop.

Weet je zeker dat we elkaar niet eerder ontmoet hebben?

Niet dat ik weet. Of toch wel?

Je hoeft een vraag niet met een vraag beantwoorden.

Je hoeft je ook niet te gedragen als een hoogmoedige eikel.

Ik had 't zeker onthouden als we elkaar eerder hebben gezien.

Dat zou je denken, hé?

Wat krijgen we nou?

Wie moet jij voorstellen?

Maak me los...

nu.

Luister...

je hebt een fout gemaakt...

een grote.

Maar je kan de fout goedmaken.

Je doet je kleding aan, verzamel je spullen en geef mij de sleutel...

en dan ga je rennen...

voor je leven.

Je hebt geen idee wie ik ben...

wat ik doe...

en voor wie ik werk.

Integendeel, Mr Nigel Illing.

Ik weet precies wie je bent...

ik weet precies wat je doet...

en ik weet precies voor wie je werkt.

Ik weet ook dat je 44 jaar oud bent, 1,78cm, 76kg, bloedgroep AB negatief...

alcoholist, kettingroker en je hebt een lust voor jonge hoeren in kinky bretels.

En als je de informatie, die ik over je gewoontes gevonden heb, kan combineren...

kan je weten hoeveel druppels opium nodig is, om bewusteloos en volgzaam te worden.

Ik heb wat informatie van je nodig...

en een kleine donatie.

Wat wil je? Wil je geld? De auto?

Luister, neem 't maar, neem alles wat je wilt.

Slechte woordkeuze.

Help.

Zegen mij, Vader, want ik heb gezondigd.

Er is een gozer, die loopt door een huis. Het is er donker, duister en eng.

Hij haalt z'n wapen tevoorschijn, loopt ermee door de kamer, met z'n arm vooruit.

Geen idee wat ik moet zeggen. Het ligt aan de foto's.

Je stelt een ruimte veilig, met één schot. De ruimte is van jou, een makkie.

Je wuift niet met je wapen door een ruimte zonder iets te zien of beschoten te worden.

Onzin. - Het is een film, Alf. Het is schijn.

Het is feitelijk onjuist. Ze verzinnen het.

Ze hebben heus geen consultant, die ze de fijne kneepjes van fictieve moord uitlegt.

Waarom niet? Het zou feitelijk juist zijn als ze dat wel deden.

Ik realiseer me net iets. Je bent een idioot.

Tweemaal thee, schat.

Hé, namaakblondje.

Tweemaal thee.

Wat is het magische woord?

Eerlijk is eerlijk, je zei niet "alsjeblieft".

Mogen we alsjeblieft, twee heerlijke kopjes thee?

Klein beetje melk, twee suiker en sterk. Als 't niet teveel gevraagd is.

Het is me een genoegen...

eikel.

Moet je opletten.

Pardon.

Zou ik één van die heerlijke koffiebroodjes mogen, alsjeblieft?

Je zult eerst wat eten en drinken moeten bestellen voor je m'n koffiebroodjes mag.

Ik mix overheerlijke martini's, mop. - In dat geval, beleg ik ze zelfs voor je.

Alfred, wil je alsjeblieft weer terug aan tafel komen zitten?

Voor ik je nek breek.

De plicht roept. - Ben je aan 't werk?

Kan je ook gewoon rustig aan doen?

Wat is dit voor een zeiktent? - Je wilde een stille plek, afgelegen.

Dus 't enige cafetaria wat zo laat open is, zit aan deze kant van 't district, super.

Ik vond 't een goed idee om te praten onder het genot van een kopje thee.

Geniet van m'n broodjes.

Ben je dronken?

Nee, waarom? - Hou je klep. Daarom.

Wat is er zo belangrijk dat niet over de telefoon besproken kon worden.

Er komt een klus aan.

Dakgoten schoonmaken, Ramen lappen? - Goede instelling, maat.

Je krijgt nog eens een kogel langs je oren. Sterker nog, een kogel in je voorhoofd.

Begrijp je dat?

Oké...

Ik luister.

Er staat een bericht op het antwoordapparaat.

Het bericht luidt: "Ga naar de terminal..."

en open kluis 125."

Heb je een sleutel? - Nee, die is er niet.

Wat zat erin?

La Lapin Blanche.

Wat is dat? - Het is Frans.

Ja, dat begrijp ik. Ik snap alleen niet waarom het relevant is.

Ga je dit voor me verpesten?

Ga je de verleidelijke mysterie van deze situatie van me afnemen?

Dus, het is een aanwijzing?

Kleine aanwijzingen. - Ja, blijkbaar.

Iemand heeft een foorkeur voor drama. - Het is "voorkeur".

Het is: "hou je klep dicht".

Wacht even.

Zwarte koffer...

in een kluis...

een aanwijzing, meerdere.

Vince, dit is 't echte werk. Een klus voor Mr Franklin.

Een klus voor Mr Franklin? - Dit is groots.

Oké, raak er niet heet van.

We maakten toch altijd gebruik van Illing?

Blijkbaar niet.

Heb ik aan je verwachting voldaan? - Ik kwijl ervan.

We gaan ervoor.

We moeten 't goed spelen, Vincent. Niemand solt met Mr Franklin.

Hij is een zeldzame en eenmalige kans.

Onze kans om 't te maken. - Alfred, het is Mr Franklin, niet Jezus.

Hier moet het zijn.

Hoezo denk je dat? Komt 't door dat grote lichtgevende konijn er boven?

Knijp me, ik droom.

Heb nooit vooroordelen over de buitenkant.

Hallo, knappe en gevaarlijke mannen. - Hallo, mooie dame.

Zaken of genot?

De echte vraag is, wil ik betalen voor een lapdance zodat ik geil word...

daarna word ik meegenomen voor een te dure rukbeurt.

Als dat zo is, mag je opdonderen. - Jij bent geen heer, maar jij...

ik heet Conejo. Wat zou je graag willen? - We zijn hier om iemand te ontmoeten.

Wie? - Dat weten we niet.

Waar gaat 't over? - Dat weten we niet.

Dan moet je Bunny hebben. Volg mij.

Waar is Bunny?

Dat zie je nog wel.

Conejo...

wat een prachtige naam. Het betekent vast "waterval" of "zonsondergang"...

of iets exotisch.

Het betekent "konijn", idioot.

Hou je hoofd erbij. Je bent nutteloos. M'n taak is nutteloze mensen te lozen.

Wat bedoel je daarmee?

Hou je kop. - We spelen allemaal 't spelletje.

Hou je kop. Moet je haar zien. Mijn god, mijn god.

Ik laat je zien hoe 't moet.

Ben jij de beroemde Bunny? - Wat abrupt.

Ik ben hier niet voor een praatje. Ik zoek informatie.

Misschien een lekkere lapdance, als 't kan. - Dan ben je op de juiste plek, Vincent.

Hoe weet je hoe ik heet?

Namaakblondje?

Wat doe jij in godsnaam hier? - Er moet brood op de plank komen.

Kunnen we ergens praten? - Dat hangt ervan af. Heb je iets voor me?

Ik dacht meer aan een goed gevulde envelop.

Daar kan ik wel een paar lekkere lapdances mee krijgen, misschien wel meer.

Kom maar mee. Jullie beiden, richting 't konijnenhol.

Ik word steeds nieuwsgieriger.

Ze horen bij mij, heren.

We zijn hierheen gestuurd. Mogelijk om jou te zien. Je zou ons wat moeten geven.

Ik snap alleen niet, waarom je het niet in de cafetaria had kunnen geven.

Dan vertrekken we. Goed plan?

Dus...

Ik ben slechts een tussenpersoon.

Zie mij als een halfnaakte serveerster, die goederen levert tussen anonieme partijen.

In jouw geval, is 't niet zo anoniem, hé Vincent?

Wat is de code? - Geen idee.

Wat heb ik aan een koffer zonder code? - Geen idee.

Er is niet eens een code nodig.

Dank je, Ms Bunny. We gaan er weer vandoor.

Wacht even. Er is iets anders aan je, namaakblondje.

Buiten m'n m'n bretels, uithangende tieten en m'n plamuurgezicht?

Ja, buiten dat.

Tijd om te gaan, Vince.

Ik wil eerst m'n lapdance voor ik vertrek.

Ik ben er klaar voor.

Ik laat de hond kennis maken met 't konijn. - Laten we gaan. De show is over.

Ik zal jullie de korte route naar buiten aanwijzen.

Ik krijg die lekkere lapdance nog wel, namaakblondje. Hoe dan ook.

Kom gauw eens terug, knapperd.

Ik zal je m'n staart laten zien.

Breng hem niet mee.

Jezus Christus.

Een snuif van de parfum van een hoer, en je denkt dat je verliefd bent.

Ze zag er beter uit als serveerster.

Je bent echt een eikel.

Het wachten is wat me gek maakt.

Wachtend...

tot ik stop met ademen.

Mijn moeder stierf tijdens een brand.

Daar was het geen wachten.

Ik vind 't erg. - Dat vind je niet.

Je denkt momenteel geheel en alleen aan jezelf.

Rustig maar, omdat ik stervende ben, betekent nog niet dat ik een eikel ben.

Waarom niet?

Het is je voorrecht.

Dat heb je oprecht verdiend. - Ik volg je niet.

Je moet 't zo zien. Moreel gezien is het vrij spel. Een uitnodiging tot anarchie.

Je kan je laatste dagen slijten met doen wat je wilt.

Eindeloos verkrachten, vecht er op los. Plunder het district tot 't rood ziet...

en 't zal niks uitmaken, want zondag ben je dood.

Leef je uit. Rooster mensen droog, schiet ze af vanuit een klokkentoren.

Is je iets overkomen als kind? - Buiten m'n moeder die overleed door vuur?

Het spijt me enorm.

Geen spijt hebben. Wrijf 't erin. Maak me af.

Sorry. Was dat iets te ondeugend?

Wat is er met je duim gebeurd?

Een oefening in zelfbeheersing.

Dat is goed gelukt.

Wat ik wil zeggen is, dit is een geweldige kans om te doen wat je wilt.

Wat als ik de hele avond in een cafetaria wil zitten, om mezelf zielig te vinden?

Dan kan ik je net zo goed nu afmaken om mezelf te redden van die zielige pens.

Dat zou ik fijn vinden.

Annie.

Bill.

Dat is niet jouw kluis.

Je geeft me nog een hartaanval.

Het is een misdrijf om aan gemeentelijke opslag of districtseigendommen te zitten.

Alle verdachte activiteiten moeten meteen gemeld worden aan de juiste autoriteiten.

Waarom donder je niet op, ouwe? Bemoei je met je eigen zaken.

Supervisor.

Belast met 't vegen van de hal, perron, onderhoud en toezien op...

Hou je kop.

Zeg eens...

Zie ik eruit als...

als iemand die ronddwarrelt op het station, een kluisje opent...

de verdachte koffie eruit haalt en dan de klote schoonmaker...

sorry, aardige supervisor...

weg laat rennen om 't rond te bazuinen.

Zie ik er niet meer uit als een gemotiveerde, kwaadaardige individu...

die een supervisor zou omleggen en opvouwen in de desbetreffende kluis?

Geaccepteerde betaalwijzes bij de automaat zijn als volgt:

Contant, bankverklaring en gecertificeerde cheques met de waarde van de terugreis.

Ik mag je wel. Je bent grappig. Oké oké.

Tussen ons houden, oké?

Tien, twintig, dertig. Zo goed?

Als rijke slechteriken de arme nodig hebben...

bepalen de arme de prijs.

Wat bedoel je? - Ik wil meer geld.

Als rijke slechteriken pissig worden, omdat de arme teveel vragen...

dan gaan ze hun huis rond. Ze branden alles plat. Vermoorden hun gezin.

Terminal Train Lines dankt u voor 't zaken doen en wenst u een fijne avond.

Wat een oplichter.

Geef me je tas. - Donder op.

Ik wilde weten hoe laat het is.

Loop maar door. - Vlucht maar.

Eikel.

Alleen voor jou. - Dank je.

Goedenavond, namaakblondje.

Hallo, prins op het witte paard.

Je wilt dat vast niet. Je weet niet waar ze gezeten heeft. Straks heb je een ziekte.

De plicht roept.

Het was leuk je te zien, knapperd.

Kan ik niet over jou zeggen, Vincent.

Hou je hoofd erbij, maat. Je wordt slordig.

Ik zie je nog wel, namaakblondje. Als ik je niet eerst neerschiet.

Eikel.

Dit zat in de koffer. Druk op start.

Ik ga even m'n benen strekken.

Ik ben Mr Franklin.

Ik weet wel zeker dat je weet wie ik ben. En wat m'n zaken waard zijn.

Ik heb een aanbieding. Een contract.

Ik wil dat je iemand vermoord.

Je zult wachten in 't appartement die ik voor je geregeld heb.

Je zult 24 uur per dag bereikbaar zijn. 7 dagen in de week...

totdat ik contact zoek om 't uit te voeren.

Voor je begint, verlang ik een ontmoeting met één van jullie.

Slechts één. Ik hou niet van drukte.

Dat is alles.

Fantastisch.

Goedenavond, namaakblondje.

Ben je bezig aan een wandeling?

Godverdomme.

Weet je, ik word te oud voor dit soort spelletjes, namaakblondje.

Goedenavond, prachtmeid.

Dit is voor jou.

Je zit in de problemen, Alfred.

Ik zit altijd in de problemen. - Hou op. Je zit in echte problemen.

Gerichte-kogel-door-het-hoofd-problemen, tenzij je gaat opletten.

Ik luister. - Mooi.

Ik mag je.

Je bent knap en een heer. En je hebt een mooie mannelijke kaak.

Ik wil je houden.

Ik denk dat... - Hou je kop.

Begrepen.

Er is iemand voor je...

en je moet horen wat hij te zeggen heeft, of je gezicht heeft er straks een gat in.

Oké. - Mooi.

Kom maar. Hij bijt niet.

Goedenavond, Vincent.

Mr Franklin, mag ik aannemen? - De enige echte.

Je laat me midden in de nacht de halve stad doorkruisen, ijskoud...

twintig gammele trappen oplopen, en alleen om te praten over de telefoon?

Wie zegt dat mysterie een verloren kunst is?

Ook goed.

Over 't contract. Jij en je partner starten morgen.

Het doelwit zal naar 't raam gelokt worden...

Het ligt aan de overkant van 't appartement waar je verblijft.

Één schot in 't hoofd. Meteen dood. Geen fouten.

Ik heb nog een deal. Een extra deal, voor jou.

Ga door.

Zodra het contract is uitgevoerd, wil ik dat jij je partner vermoord.

Waarom? - Ik hou niet van drukte.

En ik hou van loyaliteit die ik kan kopen.

Je krijgt het dubbele van 't originele aanbod. Contant.

Wil je z'n hoofd op een presenteerblaadje? - Z'n ID en en vinger zijn genoeg.

Ik bied 't dubbele aan, wat we door drie delen. Ik vertrouw op je hebzucht.

Hebben we een deal?

Komt voor elkaar.

Mooi.

Hoe kom je daaraan? Waar komt dat vandaan?

Alfred, stop. Hij is de boodschapper. - Die over 3 seconden neergeschoten wordt.

Één, twee.

Kluis, in de terminal.

Zwarte koffer. Brief erin. Iemand betaalde me...

een envelop met geld.

Schiet me alsjeblieft niet neer.

Donder op.

Wegwezen.

Voel je je beter?

Het is allemaal een leugen, of niet?

Geen klus, geen aanslag.

Dat heb je fout, knapperd.

Er was zeker een aanslag.

Ik? - Niet meer.

We kunnen een nieuw doelwit vinden.

Wij?

Leg eens uit, waarom zou ik jou vertrouwen?

Ben jij geen onderdeel van deze samenzwering?

Ik zei al...

ik mag jou.

Ik heb iemand nodig voor wie ik m'n broodjes kan smeren.

Ik heb een nieuwe partner nodig, toch?

De oude is zogezegd, onbetrouwbaar geworden.

Ik waarschuw je. Ik heb een sterke man nodig, met lekker veel pit.

Ik kan niet wachten tot je onder me ligt. - Mooi.

We drinken een kop koffie en plannen onze wraak.

Ruim dat zooitje op. Ik zet de ketel aan.

Partner.

Zoals ik 't bekijk...

heb je twee opties. - Vertel.

Optie 1, zelfmoord. - Oké. En optie B?

Je moet optie A eerst aanhoren.

Echt? - Echt.

Ik ben één en al oor.

Je bent stervende. - Blijkbaar.

Je bent er niet gelukkig mee. - Niet echt.

Je bent een wrak, gevoelig. Niet gezellig. - Dank je.

Wil je mijn advies? - Nee.

Maak er gewoon een eind aan.

Heb je ooit overwogen om therapie te volgen?

Iedere dag maak je gevaarlijke situaties mee die je leven kunnen eindigen.

Voor een bus springen, gooi een broodrooster in bad, val op een broodmes.

Rivieren, bruggen. Er zijn meer manieren om je leven te eindigen dan 't te leven.

Dat rondhangen op stations zou over zijn. Stop ermee. Het vergt alleen ballen.

En mijn onsterfelijke ziel?

Overschat. - Overschat?

Heb je iets gedaan om je onsterfelijke ziel in gevaar te brengen?

Nou dan. Niets om je zorgen over te maken.

Ben je katholiek? - Ja.

Ben je gelovig?

Wacht, sorry.

Vergeef me Vader, ik heb gezondigd.

Ik weet niet wanneer ik voor 't laatst gebiecht heb. Volgens mij...

meer dan tien en minder dan 20.

Dagen?

Maanden? Toch niet jaren?

Je hoeft niet pissig te worden, omdat ik de waarheid zeg.

Als ik wist dat je zo zou reageren, had ik 3 dagen gezegd en 't met God geregeld.

Dat was ongepast, sorry.

Ben je er nog?

Ik weet dat je er bent, ik ruik de sherry.

Definieer gelovig. Lolly?

Ik beschouw dat als een regelrechte nee.

Misschien is 't goddelijke vergelding. - Dat klinkt lekker.

M'n zondes die terugkomen. Het verleden dat me achterhaalt.

Ik ben één en al oor, William.

Ik wil je biecht aanhoren.

Toon berouw en je wordt verlost.

Dat komt niet uit de Bijbel. Dat is de graffititekst bij de bushalte.

Dat is teleurstellend. Dat is m'n complete kennis uit de Bijbel.

Probeer deze, Toon berouw, draai je om, en je zondes zullen verdwijnen.

Klinkt niet echt, hé.

Hoe gaat 't aansporen tot zelfmoord? - Je bezorgd me hoofdpijn.

Hoe vind je deze...

Pak een potlood, zet 'm vast in de tafel en sla je hoofd neer op de bovenkant...

in 5 seconden ben je dood. - Dat is fout.

Echt hé. Iedere keer als ik dit voorstelde, dachten ze dat 't via de neus ging.

Je stelde dit meer dan één keer voor? - Het kan niet via de neus, onmogelijk.

Denk aan de richting. Via je oog, door de oogkas je hersens in.

Dat ligt eraan vanuit welke hoek. - Laten we 't testen.

Het is niet erg scherp, hé? - Dan gebruiken we je mooie pen.

Het is zwaarder. De punt is scherper.

Krijg 'm vast verder de tafel in.

Het zou er beter uitzien. Meer ceremonieel.

Een pen zou 't beter doen dan een potlood. - Meer aanzien.

Zeker de beter keuze. - Zeker.

Wat poëtisch. De professor Engels die doorboort wordt door z'n eigen pen.

Het is episch. - Het is inspirerend.

We hebben 't. Tijd, plaats en methode. Aan alles is gedacht.

Zou 't pijnlijk zijn?

Daar heb je geen punt.

Vat je 'm?

Je bent niet echt scherp, hé. Wil je zelfmoord plegen, of niet?

Daar ben ik niet zo zeker meer van. - Zielig.

Mag ik die pen? - Nee.

Waarom? - Daarom. Hij is van mij.

Maar je gaat jezelf ermee doorboren. Waar heb je hem nog voor nodig? Laat 'm achter.

Nagelaten, niet achter. - hou je kop. Ik neem de pen.

Jij hebt er niks aan en ik wil 'm. Je mag m'n potlood houden ter compensatie.

Klaar, gewisseld.

Hoe lang zitten we hier al vast?

12 dagen, 13 uur en 27 minuten, waarom? - Ik vroeg het alleen af.

Mis je namaakblondje?

Je bent net een geile tiener. Zij gaat nog je dood worden.

Kaarten?

Hold' em. - 3 Card poker.

Donder op. Dat is een spel voor mietjes. - Oké, We spelen Texas Hold 'em.

Kom maar op. Zo mag ik 't horen.

Geef ze maar hier. Je bezeert jezelf nog.

Dat is maar de helft van de kaarten.

We kunnen nog altijd snap spelen. - Ik snap je nek als je niet oppast.

Hoe speel je patience? - Stilletjes en alleen in de andere kamer.

Je bent echt een... - Nietsnut, ik weet 't. Ik hoor 't alsmaar.

Baas...

moet je dit zien.

Wat is 't? Iets om je mee dood te slaan?

"De tijd is gekomen..."

zei de walrus...

om over veel dingen te praten...

over schoenen, schepen en zegelwas...

"over kleermakers en koningen."

"En waarom de zee kokendheet is en waarom varkens vleugels hebben,."

Ik begrijp 't niet. Het is onzin.

Alles, 't hele boek. Allemaal onzin.

Ik weet zeker dat Lewis Caroll z'n excuses aanbied, als hij hoort hoe boos je bent.

Waarom donder je niet op en laat me alleen.

Wil je wat drinken?

Een echt drankje.

Zonder twijfel.

Bill, tijd om over optie B te praten.

Er is meer. - Dat is er zeker. Optie B...

hulp bij zelfdoding.

Volgens mij noemen ze dat, euthanasie. - Eutha, hoe?

Dat was erg populair bij de Zwitsers. - Wat zijn Zwitsers?

Doet er niet toe.

Als je de ballen niet hebt om 't zelf te doen, laat iemand anders 't dan doen.

Moet ik een contract op mezelf nemen? - Juist.

Hebben ze een moordenaarsrubriek in de krant?

"Gezocht, lange, donker en discrete man. Moet een eigen wapen hebben."

M'n nieuwe vriend is een huurmoordenaar.

Over geluk gesproken, hij is vandaag klaar met een klus.

Wat toevallig. - We kunnen hem bijpraten...

over manieren om je om te leggen. Dan laten we hem kiezen welke 't beste is.

Beeldt je in...

Je doet je dagelijkse dingen en op een dag gebeurd er ineens...

een schot in het hoofd. Het laatste wat je verwacht.

Als ik iemand betaal om me te vermoorden zou ik dat vaak zien aankomen.

Je moet proberen er niet aan te denken. - Oké zal ik doen.

Kunnen we een langeafstandsschot beschouwen als manier? Snel, anoniem en pijnloos.

Klinkt goed. - Mooi, laten we er nog een paar verzinnen.

Neersteken?

Nee, ik hou niet van messen. Ze zijn vies en doen pijn.

Dat soort dingen moet hij weten. - Wie?

De mogelijke fictieve, maar echte huurmoordenaar, m'n vriendje.

Wat dacht je van overreden worden?

Daar heb ik een probleem mee. - Vertel.

Wat als ik alleen verminkt raak. Dan moet hij nogmaals over me heen.

Dat is verschrikkelijk.

Geduwd worden? - Ik volg je niet.

Vanaf een groot gebouw of voor een trein.

Ik moet toegeven dat ik 't idee van treinen onderzocht heb.

Kort, plakkerig en zoet. Voor je 't weet ben je aardbeienjam en tandvulling.

Jij kan echt een goed plaatje schetsen. - Het nadeel is 't gesloten kist gebeuren.

Maar 't idee van geduwd worden, staat me wel aan. Het klinkt bijna als een ongeluk.

Kunnen we duwen beschouwen als manier? - Jazeker.

Op een naderende dood. - Op de 404.

Hoe gaat het?

Wil je iets zeggen?

Ik verveel me echt. - Wil je een spel spelen?

Zie ik eruit alsof ik Slangen en Ladders speel?

Je speelde wel die puzzel.

Ik haat puzzels.

Je speelde dat kruiswoordenpuzzel.

Wil je grappig te doen? - En schaken.

Ik zei, wil je grappig te doen?

Nee, baas. - Dus ik hoef je geen manieren te leren?

Nee, baas. - Anders krijg je er spijt van, begrijp je?

Ja, baas.

Mooi.

Wil je monopoly spelen?

Blijf vooral doorgaan. Ik stop je ver onder de grond.

Ik weet niet wat je dwars zit, maar ik zou je door je kop moeten schieten.

Dan krijg ik een nieuwe leerling.

Ik dacht dat ik een junior-partner was. - Dat is een mooi woord voor leerling.

Ik ben een waardevolle aanwinst. - Je bent een verdomde nietsnut.

Ik heb al gezegd wat ik met nietsnutten doe.

Als ik er niet was, wie zou dan de thee zetten, 't geld regelen of de klus klaren.

Je weet wel, het werk doen.

Grote jongen, nu snap je 't.

Fantastisch.

Stom bedrog.

Zeurpiet. - Pardon?

Zo heet 't als emotionele onrust wordt gereflecteerd in een tastbare omgeving.

Zoals, twee geliefden die hun eigen weg gaan in een regenbui of...

als 't stormt en de moordenaar is zichtbaar. Het geeft extra lading.

Het zou niet spannend zijn als iemand iedereen neersteekt in een zonnig park.

Het zou veel beter in een mistig donker steegje passen.

Als docent ben je niks.

Je zou een boek moeten schrijven of preken. Je zou moeten aanzetten tot een revolutie.

En toch zit ik hier. Een treurige leraar, hopend dat de wereld hem opslokt.

Kom mee.

Moet dat nou?

Waar gaan we heen? - Extra lading ontdekken en stom bedrog.

Hup hup.

Dit ziet eruit als een geweldig idee.

Kom op, waar is je gevoel voor avontuur? - Warm en stollend met m'n koffie.

Wat moet dat voorstellen? - Een oude ventilatieschacht...

voor toen de stad functioneerde. Het is nu verlaten.

Gewoon een gat die nergens eindigt. Helemaal naar beneden.

Dat is 't meest verschrikkelijke wat ik ooit heb gezien.

Kom je hier vaak? - Jazeker.

Ik vind 't hier geweldig. Kom op de rand staan.

Doe je ogen dicht.

Het voelt geweldig.

Annie, kom.

Nou?

Hoe bedoel je? - Je wilde dat de wereld je opslokte.

Ga je gang.

Graag gedaan.

Je wilt dat ik daarin spring? - Stom bedrog.

Nee dat is 't niet. - Jawel.

Emotionele onrust die wordt gereflecteerd in een tastbare omgeving. Een diep gat.

De perfecte plek.

Laten we je lading testen. - M'n zwaartekracht, bedoel je.

Ik gooi mezelf niet in een slapende kloof, omdat het mooi als metafoor kan dienen.

Waarom niet? Snel, netjes en pijnloos. Bijzonder poëtisch.

Je bent gestoord met een keurmerk. - Ongetwijfeld.

Ga bij de rand staan dan duw ik je. - Rustig, wacht even. Oké?

Prima.

Wat moest dat voorstellen? Ben je gek? - Wat is 't ergste dat er kon gebeuren?

Je zou doodvallen. Dan zou 't over zijn.

Geen pijn meer, geen lijden en niet langer wachten op een trein die niet komt.

Wat als ik je had laten vallen? Dan zou dit alles niet gebeuren.

Dit gesprek, je boosheid, je elegante afkeer.

Niet op deze manier. Zo wil ik niet dood.

Wat dan wel? Treinen, wapens, auto's. Ze hebben allemaal hetzelfde eindresultaat.

De echte vraag is...

wil je überhaupt wel sterven?

Op de rand staan, laat je echt nadenken, is 't niet?

Ik schiet je in je gezicht. - Deed je dat maar, maar dat doe je niet.

Hou op met nadenken, Bill. Hou op met redeneren.

Doe je ogen dicht...

haal nog een laatste keer adem...

en loop naar voren.

De tijd tikt. - Het is stil buiten.

Het is net de Apocalyps.

Slechts één kogel.

Ik zei, er is niemand.

Ja, het is doodstil.

Zoals een lijk.

Is hij geladen?

Je bent dood.

Melk en twee suiker.

Waar wacht je op?

Goedzo.

Ik kan het niet.

Teleurstellend.

Teleurstellend?

Dit is zeker een spelletje voor je?

Knoop dit goed in je oren.

Ik ben stervende. Ik ga dood. Dit is echt voor mij.

Dat gat in de grond, is echt.

Ik sta niet aan de rand van de afgrond. Ik ben er al.

Hoe oud ben je, 23, 24? Jong, knap, onsterfelijk?

Dat is de inhoud van je doodspraatje. Volledige onzin.

Kom meer buiten. Geniet van de mooie dingen.

Hou op je tijd te verdoen rond grote gaten. En vergooi je leven niet in cafetaria's.

Hou op met dat toneelspel, die fantasie. - Ga door Bill.

Reageer je woede af op 't dimmende licht. - Begon deze onzin toen je moeder stierf?

Was je vader er niet of een bezorgde priester?

Wilde je de aandacht krijgen door je als gek met duistere gedachtes voor te doen?

Ik durf te wedden dat jij jezelf sneed.

Je hield vast van een goed scheermes, zodat iedereen de littekens zou zien.

Had je een kleine vriend, een handlanger?

Iemand met wie je kon verstoppen en sigaretten op elkaar kon uitdrukken.

Een denkbeeldige wees en elkaar aanzetten tot verminking.

Typisch, Annie. Typisch.

Je bent niet anders.

Ik heb vele onder m'n hoede gehad. Ik ken jouw soort al m'n hele leven.

Ondeugende, kleine meisjes, net als jij.

Ondeugend?

Ik vind 't leuk om te zien hoe jij kijkt, als ik "ondeugend" zeg.

Nu heb ik je.

Hebben wij elkaar eerder ontmoet?

Weet je het weer?

Ja toch, Mr Braithwaite?

Ik had 't zeker onthouden als we elkaar eerder hebben gezien.

Dat zou je denken, hé?

Weet je dit nog, ondeugend klein meisje?

Weet je nog, dat je mij straf gaf, Mr B?

Ondeugende meisjes, genoeg.

Misschien is 't goddelijke vergelding. M'n zondes die terugkomen.

Het spijt me. - Als 't licht uit is, ons geheimpje.

Is je iets overkomen als kind?

Ik heb de hele avond gewacht op 't moment dat je me zou herinneren.

De hele avond in je nabijheid...

wachtend tot je het eindelijk zou begrijpen.

Wil je weten waarom je de ballen niet hebt om jezelf om te leggen, Mr Braithwaite?

Want je weet precies waar je naartoe gaat als je sterft.

Weeskinderen zijn de beste slachtoffers, toch William?

Leraren die zich vergrijpen aan kinderen, laten onuitwisbare sporen achter.

Beschouw dit als goddelijke vergelding.

Brand in de hel.

Was dat wapen geladen? Die je op me richtte.

Kan ik niet met zekerheid zeggen.

Wat is dat? - De telefoon.

Begrepen.

Dat was Mr Franklin. Het gaat door.

Doet die telefoon het?

Waar is het doelwit?

Waarom schiet je niet? - Er is niemand om te schieten.

Schiet Vince, wat is het probleem. - Hou je klep.

Namaakblondje?

Wat doet zij hier?

Hebbes.

Leg je wapen neer, baas.

Wat is er aan de hand?

Dit noemen ze, belazerd worden. Leg je wapen neer.

Ga aan tafel zitten. Laat je handen zien.

Gaat het, namaakblondje? - Ik dacht dat je 'm zou laten schieten.

Dat heeft hij vaak genoeg geprobeerd.

Alfred, niet zo ondeugend doen. - Sorry, schat.

Kom hierheen.

Beleef dit moment met mij.

Je bent eindelijk ontmaagd. Gefeliciteerd.

Hallo, knapperd.

Je ruikt anders. - M'n nieuwe parfum.

Het is verslavend.

Maak me alsjeblieft van kant. - Met genoegen.

Wacht eventjes.

Zeg eens.

Wat heb ik je ooit misdaan?

Vincent Escariot.

Je zou je partner nog verraden voor een habbekrats.

Ik hou van loyaliteit die ik kan kopen.

Verrader.

Wat heeft dat met jou te maken? - Niet nu, Vince.

Doe niet zo onbeleefd.

Je bent al onbeleefd genoeg geweest.

Je vriendin doet nu het denkwerk? Lik m'n reet.

En die smerige hoer ook.

Schat de situatie waar je in zit, niet verkeerd in, Vincent.

Hou die toon voor je, of het wordt geen snelle dood, maar een langzame.

Je bent een verdomde lastpak.

En ook nog eens een verachtelijke verrader.

Weet je wat...

ik heb nu een nieuwe partner.

En in tegenstelling tot jou...

vind ik het heerlijk als ze me neukt.

Is dit jouw werk, namaakblondje? - Ja, Vincent.

Ik ben het meesterbrein.

Helemaal gestoord.

Jullie zijn beide gek met waanideeën.

Krijg de tering...

en die hoer van je ook. - Zo mag hij niet over ons praten.

Je ogen. Ik zag ze...

Doei, Vince.

Dat was leuk. - Dat was briljant.

Ik ga douchen, omkleden en daarna neem ik je uit eten.

Ik trakteer.

Onze eerste echte date.

Dag, schat.

Dag, knapperd.

De schoonmaakservice.

Ik wil het volledig schoon hebben.

Spik en span.

Hier heb je een extraatje.

Noem het een excuusbrief, voor m'n gedrag, eerder op de avond.

Tot later, conciërge.

Hallo, knapperd. - Hallo, schat.

Heb je je huiswerk af?

De beste van de klas. - Slimme meid.

Ik heb een verrassing voor je.

Heb je je strip-outfit hieronder aan? Kousen, bretels?

Je hebt echt een geweldige kaak.

Wacht hier.

Schat?

Schat?

Ik heb een hekel aan dat woord.

Laat je wapen vallen. Laat je handen zien.

Een verkeerde beweging, en je hebt dat gat in je hoofd waar we 't over hadden.

Laat vallen.

Schop 'm weg.

Grote jongen.

Ik dacht dat we partners waren? - Die heb ik al.

Die kreupele?

Dus dit was...

Een plan om jou om de tuin te leiden. In elkaar gezet...

door zeer gemotiveerde en intelligente mensen met een...

foorkeur voor drama.

Het is "voorkeur".

Je hebt gelijk, Alfred.

Ik zat twee weken in dat appartement...

te wachten om iemand te vermoorden die mij moest vermoorden.

Waarom? - We behouden graag het overzicht.

Als stervende ratten gevangen in een kooi, die elkaar afmaken voor ons plezier.

Je vond me nooit leuk?

Ik? Nee.

Heeft iemand je ooit verteld...

dat je een schijnheilige...

verraderlijke, manipulatieve en een harteloze kreng bent?

Je moest eens weten.

Annie, lieverd. We kunnen hier toch over...

Nee.

Ik weet dat je hem wilde houden, maar er zwemmen grotere vissen in de zee.

Ik heb z'n ID. Geef me z'n wapen.

Bezorgd en wel.

Ik kreeg bijna een hartaanval.

Je bent vroeg.

Geef me dat wapen.

Waar heb je Vincent gelaten?

Wat ga je hun doen?

Kunnen we ze in de rivier dumpen?

Ik heb een beter plan. Help me eventjes.

Na een ervaring als deze...

kan ik alles aan.

Nieuwsgieriger en nieuwsgieriger.

Tot ziens, conciërge.

Het is gebeurd, Mr Franklin.

Beide. - Mooi.

En de gunst, de leraar?

Ik sta voor altijd bij je in 't krijt.

Had je het naar je zin?

Ontzettend.

De kreupele was nuttig.

End of the Line Cafetaria. Hij is de boodschapper. Schoonmaakservice.

Hij kan nuttig zijn.

Bent u onder de indruk, Mr Franklin?

Zeker weten.

Mooi, mag ik op je diensten vertrouwen?

Ik heb beperkte keuze.

Je hebt de competitie bewonderenswaardig stil gekregen.

Hoe weet ik dat je mij niet gaat bedriegen? Je bent er aardig bedreven in.

Dat zeker, maar onthou, ik hou van loyaliteit die ik kan kopen.

Je bent uniek. De enige in je soort.

Je hebt je waarde bewezen.

Dus...

dit is het begin van een mooie samenwerking.

Zeker weten.

Goedenavond. - Goedenavond.

De 404, mooi.

Wat moet je?

Er zijn twee dingen in 't leven waar we nooit echt bedacht op zijn.

Een tweeling.

Nou, nou...

hij leeft.

Sorry, Mr Franklin. Is 't licht vervelend?

Waar ben ik?

Vind je 't mooi wat we met de ruimte gedaan hebben?

Het had wat vrouwelijke inbreng nodig.

Hoe heb je dit voor elkaar... - Kijk door 't glas, Mr Franklin.

Of zullen we je...

Clinton noemen?

Een roos onder een andere naam.

Je bent in 't konijnenhol gevallen, ver van hoop, rijmpjes en degelijkheid.

Doorgespoeld in een rivier van tranen.

Je bent gek. Helemaal gestoord. - Dat kunnen we niet verhelpen, zei de kat.

We zijn allemaal gestoord hier. Ik en jij.

Heb je dit ooit gelezen? - Onze lievelingsboek.

Tweedledum en Tweedledee.

Mama, las 't elke avond voor. - We kennen het helemaal uit ons hoofd.

Geef ons een paginanummer en een regel. - Dan geven wij je de woorden, letterlijk.

We horen dat het erfelijk is.

Zoals de oogkleur. - Of moordlustige impulsen.

Komt vanzelf tevoorschijn.

Mogen we een verhaal vertellen, Mr Franklin?

Zit u comfortabel?

Laten we dan beginnen.

Lang geleden, op een plek die een beetje lijkt als deze...

eigenlijk, identiek aan deze plek...

leefde er een vrouw genaamd, Chloe Merryweather.

Chloe Merryweather had een blik in haar ogen.

Ze wilde avontuur.

Op een avond in een tent genaamd Anything Goes...

viel Chloe voor de charmes van ene Clinton Sharp.

Een nietszeggende crimineel met een neusje voor pracht...

die mooie woorden fluisterde in haar oor...

en zorgde dat ze niets tekort kwamen.

Ze hadden een spannende relatie.

Toen hoorde we een tijd niets van Chloe Merryweather.

Tot ze een jaar later kwam bovendrijven. Ze was gegroeid...

zoals alle kleine meisjes doen.

Op de dag was ze serveerster en in de nacht was ze paaldanseres.

Chloe had een geheim, die niemand kon. Diep verborgen in haar hart.

Ze had twee dochters thuis...

Een tweeling.

Het resultaat van de relatie met Mr Sharp.

Papa.

Chloe Merryweather wilde Clinton niet in het leven van haar dochters hebben.

Want ze had de schaduw van zijn ziel gezien.

De moord in z'n ogen.

Ze hield ze verborgen voor de wereld, en voor Clinton Sharp.

Dat waren nog eens leuke tijden.

Maar het leven is wreed en de wereld is klein...

en het lot lacht ons genadeloos uit.

Op een diepe en duistere avond...

zag Chloe Merryweather iets wat ze niet had mogen zien.

Clinton Sharp aan het werk.

Chloe Merryweather vluchtte voor haar leven, door die diepe en duistere avond.

Maar het duurde niet lang, voor Clinton Sharp voor Chloe kwam.

Met een kan gevuld met benzine en een aansteker.

Het gerucht gaat, dat hij floot als hij bezig was.

Chloe Merryweather was een vechter.

Een wilde kat, die niet zomaar ten onder zou gaan, die avond.

Chloe redde haar twee dochters, maar de wilde kat, kon zichzelf niet redden.

En zo kwamen we op de afdeling van dit district.

We vielen onder de zorg van het St. Catherine's weeshuis.

In de open armen van priesters en leraren, en hun vrije handen en kleverige vingers.

Hier leerden we ons ogen dicht te doen en op ons lip te bijten.

We leerden onze gedachtes te verzetten, en het licht ging uit.

Toen ons benen het toelieten, renden we heel ver weg.

Overleven was het enige wat we konden. Een wild bestaan.

Tot op een dag, we iemand zien langslopen, met een kar, bezem en een hinkend been...

Clinton Sharp.

In z'n kreupele glorie.

Hetzelfde fluitje wat al zolang in onze nachtmerries voorkwam.

Dus we gingen je achterna, papa. En we hadden je geheim snel door.

Mr Franklin, een pseudo-meesterbrein.

De legendarische zwarte koffer, De berichten over de telefoon...

de verloren kunst van mysterie.

Wat zit erin? Nog een kluisnummer.

Je moet wel van Mr Franklin houden, toch?

Wie zegt dat mysterie een verloren kunst is?

We lieten je ons volgen. Zoals wij jou volgden.

Stukje voor stukje planden we dit plan tegen je.

We lagen de vallen klaar en lokte je uit.

Wij trokken aan de touwtjes, waardoor jij ging dansen.

We wisten precies wat je aandacht zou trekken.

En dat je 't niet kon laten onze biecht aan te horen.

Ik heb een kleine donatie nodig, Mr Nigel Illing.

Mr Franklin, ik moet toegeven, dat ik een ondeugend meisje ben geweest.

Ik zie je in St. Catherine's kerk. - Dit is een mooie plek.

Ik wil je werk, je contracten, alles.

Ik denk dat je geluk op is.

Mij is een andere partij aangeraden, om mijn problemen af te handelen.

Ik ben beter.

Dat betwijfel ik.

Jullie mannen, met jullie slechte pakken en zachte kapsels.

Je bent erg voorspelbaar.

Ik let op het moment dat je slordig bent.

Ik...

ben de mes die in de kousenband snij.

De stiletto in de stiletto's.

Ik ben de verrassing waar ze geen rekening mee houden.

Wie zegt dat mysterie een verloren kunst is?

Wie had dat gedacht, we zijn papa's meisjes.

En nu staan we op de rand van onze wraak, op de punt van onze gerechtigheid.

Jullie zijn mijn dochters.

Alleen via het bloed. Raak er niet gehecht aan.

Mama moet gewroken worden.

Papa, ben je bekend met de materie van een hersensoperatie?

Hedendaags een gevoelig onderwerp, maar in dit scenario, erg passend. Toch?

Alsjeblieft, meiden. Ik doe alles.

Dit niet. Alsjeblieft, dit niet.

Ik smeek het, in de naam van je moeder. Ik ben je vader.

Nee, nee. Daar ben je veel te laat mee.

Rustig, papa. Ik heb je vast. Probeer er niet tegen te vechten.

De tijd is gekomen, zei de walrus.

Om over veel dingen te praten...

over schoenen, schepen en zegelwas...

over kleermakers en koningen.

Oog om oog, tand om tand.

Papa.

Jij mag de genadeklap geven, lieve zuster.

De nagel in de doodskist.

Stuur Mr Franklin naar Wonderland.

Slaap lekker, papa.

Perfect.

Vertaling: fijnproever