Original subtitles

Subtitles downloaded from www.OpenSubtitles.org

Oost-Duitsland, augustus 1961.

Een volk kijkt toe...

...hoe 3000 mensen per dag...

...van oost naar west vluchten.

Het regime pareert de Exodus...

...met 'n vreselijke daad.

Soldaten werpen een barricade op...

...en isoleren 17 miljoen mensen.

Het hek dient ervoor...

...om hun eigen mensen binnen te houden.

Een hek van beton en prikkeldraad...

...snijdt dwars door dorpen...

...en omcirkelt Oost-Duitsland.

Gewapend met alarmsystemen...

...en automatische machinegeweren.

Daarachter een strook van vijf kilometer breed...

...die de overgangszone wordt genoemd.

De zone is verboden gebied.

Er wordt gepatrouilleerd en er liggen mijnen.

Het is bedoeld om vluchten te ontmoedigen.

Het is bijna perfect.

Alleen de wanhopigen proberen de zone over te steken.

Maar de Oost-Duitsers blijven het proberen.

Sommigen zullen slagen maar velen zullen falen.

Dit verhaal gaat over zo'n poging.

Het waargebeurde verhaal...

...van de families Strelzyk en Wetzel.

Pössneck, Oost-Duitsland 4 april 1978.

Lukas. - Hallo, pap.

Mr Wetzel, Mr Strelzyk.

Waarom ben je niet op school?

Ik heb een belangrijke opdracht gekregen.

Hier tekenen.

We hebben Müller op het werk al verketterd.

Verketter hem dan nog een keer.

Ze verknoeien je schooltijd.

En uitgerekend ik.

Ik heb alles van Müller gelezen.

Het is niet erg.

Pardon, dames.

Het volk verkettert de verrader en overloper Horst Müller.

Hier tekenen.

Dank u wel, Mrs Meier.

Niets is zo fijn als na het werk lekker relaxen.

Een beetje kletsen, een paar moppen, een beetje lachen.

Ik had nooit moeten tekenen.

Wat maakt die ene leugen uit?

We zouden ons aan moeten sluiten bij Müller.

Ik wilde kletsen.

Praten doen we genoeg.

Maar wanneer gaan we?

Kandidaten genoeg.

Iedereen in deze ruimte heeft zijn koffers al gepakt.

Een man alleen heeft een kans. Maar met een gezin...

Lukas is er klaar voor.

Geduld.

Over een paar maanden is ie klaar met school. En dan?

Het leger.

Dan sturen ze 'm naar de Russisch-Chinese grens.

Een radicaal idee. We hebben hard gewerkt.

We zijn moe, depri.

Dorstig.

Zondag gaan we picknicken.

Dan kunnen we lekker uitrusten en plannen maken.

Wat vind jij?

We wachten al jaren. Die paar dagen maken ook niks uit.

Hallo, Frank.

Hoe was het op school?

Wiskunde ging goed.

De rest is... - Ja?

Wordt het ooit anders?

Regeringen volgen elkaar op.

We weten hoe we erover denken.

Tegen mij en je moeder kan je alles zeggen.

Maar verder tegen niemand. - Is het altijd zo geweest?

Zolang ik me kan herinneren.

Waar gaan we naar toe? - Je moeder ophalen.

Wacht even.

Ik wil er geen ruzie om maken. - Neem 'm nou maar.

Dank u.

Mam, wat eten we?

Groeten we niet eerst?

Wat eten we?

Kinderen denken alleen aan zichzelf.

Wat eten we?

Je hebt huiswerk. - Oma...

Van de tv leer je meer.

We mogen niet naar de West-Duitse tv kijken.

Jij kijkt ook.

Ja, maar ik heb geen huiswerk.

Die zijn voor bij het eten.

Woonde u maar bij ons in, oma.

Niet zo flirten.

Sorry dat we zo laat zijn. - Het eten is nog niet klaar.

Straks eet je niet meer.

Nee maar...

Een eervol bezoek van Purzel.

Alles goed, Doris?

Ja, mama.

Het is zo lekker om 's avonds thuis te komen.

Halt...

Heb je iets te doen in de zone?

Ik breng Karin naar huis. - Hier tekenen.

Dank u, Miss Neuhaus.

Bezoek moet om 10 uur terug zijn.

En niet verder gaan dan Neuhaus.

Rijden maar.

Dag, Lukas. - Dag.

Ik zie je morgen.

Werken ze nog zo laat?

Ik weet van niets.

Onbevoegd voertuig.

Wegwezen.

Hierheen. Pas op voor die draad.

Wie is daar?

Hij leeft nog.

We halen 'm straks op.

We hebben andere dingen te doen.

Dat is mijn oude spijkerbroek.

Hij is te klein voor jou. - En te groot voor jou.

Goedemorgen. - Goedemorgen, overste.

Toe nou...

Ik heet Hans.

We zijn buren, Peter. Vrienden.

Op weg naar je werk? - Ja.

Je hebt twee werknemers, hè?

Günter Wetzel en Josef Keller.

Josef Keller.

Een oude vriend. En nu werkt hij voor jou.

Hij is een prima elektricien.

Gaan de gezinnen goed met elkaar om?

Ja...

En die Lukas? Is dat een goeie vriend van je?

Ja, we zitten op dezelfde school.

Lukas is slim en populair. Een echte leider.

Ben jij één van zijn volgelingen? - Ik snap niet wat u bedoelt.

Is er iets? - Zit er maar niet over in.

Goeiendag.

Moet je haar zien.

Wordt die meid nooit volwassen?

Ik hoop 't niet. - Je verwent haar.

Ik stop. - Ik ook.

Mijn jongetje.

Je zweeft weg.

Als ik weer kom, neem ik ballonnen mee.

En champagne voor de grote mensen.

Dan ben je meteen verdacht.

Ze kijken alleen maar wat ik mee terug neem.

Neem ons mee in je tasje.

Hij is groot genoeg.

Jij kan zo mee, Else.

Al mijn kennissen zijn hier.

Fitscher, kom nou.

Ik doe 't wel.

We hadden niet moeten komen. We bederven de picknick.

Ik wou dat we iets konden doen.

Ik wou dat ik wist waar ie was.

Heeft de politie niets gezegd?

Ze stellen alleen vragen over Lukas.

Wie zijn vrienden zijn, wat ie leest.

Doris, ik ben bang.

Het komt heus wel in orde.

"Moe van wachten en hopen."

"Tot we samen zijn in een betere wereld."

"Ik hou van jullie allemaal."

"We zijn als adelaars. Geboren om vrij te zijn."

"Lukas."

Dit gedicht van Horst Müller heb ik onder z'n bed gevonden.

Ik wist dat ie wanhopig was. Maar ik heb niets gedaan.

Sorry dat ik jullie uitje stoor.

Ik verzoek Josef Keller en zijn gezin met ons mee te gaan.

Worden ze gearresteerd? - Is Lukas terecht?

Kom nou maar mee, we leggen het zo wel uit.

Onze spullen... - Daar zorgen wij wel voor.

Ik zie steeds die mannen.

Zoals ze Josef, Magda en de kinderen meenamen.

En wij keken ernaar.

Het klopt gewoon niet.

Zo horen we niet te leven.

Lukas is dood.

Hij wilde de grens oversteken en werd neergeschoten.

Meerdere malen.

Ze...

...hebben me foto's laten zien.

Ze waren zo trots op hun daad.

Ze hebben geweren die automatisch vuren.

Weet je waarom ze Josef vasthouden?

Ze geven ons de schuld.

We zijn slechte ouders.

Wij hebben Lukas vermoord.

Blijf bij ons.

We hebben plaats genoeg. - Nee.

Ik vind je erg lief, maar dit is ons thuis.

We blijven hier.

Tot Josef thuiskomt.

Dezelfde sterren stralen op mensen in München.

In Frankfurt en Keulen.

Kom binnen.

Doris, we moeten weg.

Kijk me aan. - Ik weet hoe je je voelt.

Jij voelt toch hetzelfde?

Of wil je de rest van je leven in een land als dit blijven wonen?

Magda is er slecht aan toe.

Lukas wilde alleen maar iets bereiken.

En kijk naar de gevolgen.

Je mag hem niet de schuld geven.

Het is de schuld van die zwijnen.

Automatische geweren? Foto's van een doorzeefd lichaam?

Josef droomde van vrijheid.

Het enige wat je Lukas kan verwijten is dat ie erin geloofde.

Dan zijn we allemaal schuldig.

We praten over vrijheid maar we doen niets.

Wat doen we nu?

Een jaar wachten tot Frank oud genoeg is om 't te proberen?

Tot ze foto's van zijn doorzeefde lichaam laten zien?

Luister...

Ik wil dat wij vrij zijn.

Ik wil dat de jongens vrij zijn.

Ik wil ze dat geven wat ze ons hebben afgenomen.

Zoals Lukas al zei:...

"Ik wil dat we samen zijn in een betere wereld."

Hoe dan? - Dat weet ik nog niet.

Maar het kan.

Ik bedenk wel wat.

20 JUNI 1978

Je bent gek. We weten er niets van.

We kunnen het leren.

Vergeleken met een vliegtuig is het simpel.

Warme lucht is lichter.

We verhitten koude lucht in een grote zak van stof.

Dan stijgt die zak op. - En dat verhitten dan?

Met een brander.

Makkelijk. - Nee, maar wel de moeite waard.

En hoeveel stof hebben we nodig?

Iets tussen de 1000 en 1500 vierkante meter.

Dat kost een vermogen. - Weet ik.

Daarom heb ik al mijn spaargeld opgenomen.

Maar zoiets groots maken gaat maanden duren.

Ik werk voor mezelf en jij werkt voor mij.

We moeten de uurtjes benutten.

Jij hebt overal antwoord op.

Goeie ideeën worden altijd bespot.

We moeten in een ballon klimmen en weg zweven?

Over ontsnappen naar het westen maak je geen grapjes.

Het is geen grapje.

Als we het materiaal maar hebben.

Het is belachelijk.

Met z'n achten in de lucht.

Heb je alles al rond?

Dit zijn de plannen.

We hebben boeken, en Franks natuurkundeboek.

En een handboek voor gasbranders.

We hebben een zak nodig met een inhoud van 2000 kubieke meter.

Dat is 1250 vierkante meter aan materiaal.

Kun je wel zoveel kopen?

Ik doe 't in een andere stad.

We nemen deze. - Hoeveel wilt u?

1250 vierkante meter.

Heren, dat zijn geen grappen.

Ik weet dat 't veel is.

Maar we runnen een camping.

Het is voor de tenten.

1250 vierkante meter?

Dat is een grote camping.

Klopt.

Met grote tenten.

Ik heb niet zoveel, maar jullie krijgen alles wat ik heb.

Goedenavond, Günter. - Dag, Mrs Roseler.

Zijn jullie wezen winkelen?

Wat een groot pak. Ik help wel even. Wat zit erin?

Pardon. - Wat zit erin?

Een tapijt.

Wat Petra in de badkamer wil hebben.

Ik ben reuze benieuwd. - De kinderen slapen.

Goedenavond.

Dat mens ziet alles.

Ze is een goeie buur.

En lid van de partij. Ze kan zo de SSD bellen.

Wat heb je daar, papa? Iets voor mij?

Nee. - Waar bleef je zo lang?

Heb je dat in de stad gekocht?

Is dat een kleed? - Wacht nou maar. Het is zwaar.

Wat doen ze? - Het is een verrassing.

Ja, een verrassing.

Naar bed. Zeg maar welterusten.

Trusten. - Welterusten, Peter en Andreas.

Moeten we 't verstoppen?

Alleen als Petra een teken geeft.

Het duurt wel erg lang.

Wacht even...

Daar is ze.

Mrs Roseler. Ze kwam dit voor je brengen.

Wat is 't?

Kippenbouillon.

Ze heeft gezien dat je al twee dagen niet bent gaan werken.

Ze ziet te veel.

Ze vroeg ook naar die motor.

Ik heb gezegd dat je thuis bezig bent met een compressor.

Volgens mij geloofde ze 't niet.

Er komt een dag dat ze naar de SSD gaat.

Dan zijn wij al weg.

Of we maken geen ballonnen meer.

Wanneer is ie klaar?

Morgen.

Hij is klaar.

En nu?

Testen.

Wanneer?

Peter weet een plek.

Er is niemand.

Mijn voeten.

Ze doen pijn.

Ik kan nauwelijks lopen.

Wat als het mislukt?

We zien wel.

Ik had nooit gedacht dat je zo ver zou komen.

Denk je echt dat het lukt?

Misschien gaat ie net hoog genoeg om te pletter te storten.

Of hij vliegt in brand.

Of hij explodeert.

Er komt geen lucht in.

De propaan is op.

Verdomme. De brander is te zwak.

Ook dat, maar er is ook iets anders aan de hand.

Kom...

We moeten de ballon vullen en dan de lucht verwarmen.

Gaat het?

Is alles goed tussen jou en Peter?

Hij is zo vaak 's avonds weg...

...en jij zit ergens over in.

Met ons gaat alles goed.

Mama, heb jij ooit een emigratie-verzoek ingediend?

Moet dat dan?

Je weet maar nooit.

Ik ga niet weg uit Pössneck.

Tenzij ik een hele goede reden zou hebben.

Ik ga dit spelletje winnen.

14 OKTOBER 1978

We wisten niet dat je terug was.

Mr Keller, dit is een hele zware pijnstiller.

Ik hoop 't.

We hebben geprobeerd Magda en de kinderen te helpen.

Ik stel alles zeer op prijs.

Zodra je je weer goed voelt, kun je terugkomen.

Ik ga niet meer voor je werken.

Onze gezinnen kunnen beter niet meer met elkaar omgaan.

Doe maar net...

...of Josef Keller een ongeneeslijke ziekte heeft.

Besmettelijk.

Iemand in mijn toestand...

...kan alleen een vriend zijn...

...door geen vriend te zijn.

Strelzyk. - Ja...

Tot ziens.

Tot ziens, Josef.

Hoe gaat het? - Goed.

Is dit dezelfde aanhangwagen?

Ja, ik heb 'm verbreed zodat er meer op kan.

Je werkt te hard. Vroeg... laat...

Je bent altijd onderweg.

We hebben maar één leven en dat is al zo kort.

Geniet er een beetje van.

Kom, Fidel.

Je neemt grote risico's. - Straks is het voorbij.

Günter wacht.

Stop de ventilator.

Het ziet er goed uit.

Stomme brander.

Nog steeds te weinig druk.

Wat doen we eraan? - Een ander sproeistuk.

Een andere brander.

Misschien lukt het niet met deze spullen.

Het moet lukken.

16 DECEMBER 1978

Petra, word wakker.

Mijn kindjes.

Je hebt gedroomd. - Ik wil ze zien.

Ze zijn ongedeerd.

Ik doe het niet.

We houden op met die ballon.

Mijn kinderen gaan niet mee. Je hebt te veel naar Peter geluisterd.

Hij had een goed idee.

Een krankzinnig idee.

Laten zij zich maar van kant maken.

Of gearresteerd worden.

Het was een nachtmerrie.

Het was 'n nachtmerrie van 't begin af aan.

Uren naaien op die zolder.

Je elke avond schuilhouden.

Ik weet niet meer wanneer je thuis komt.

Je wil bij je moeder blijven.

Ik wil blijven leven.

Mijn kindjes moeten leven.

Jij moet blijven leven.

Peter zegt... - Ik ben niet met Peter getrouwd.

Ik hou van je.

Ik wil dat je een eigen mening hebt en eigen dromen.

Eigen risico's.

Dan ga ik met je mee.

Günter, alsjeblieft.

Ik vertel het hem morgen.

Het komt door Petra. Ze kan 's nachts niet slapen.

Ze heeft steeds nachtmerries. - Doris ook.

Maar we moeten doorgaan.

Als mijn kinderen ouder waren...

...dan was het makkelijker geweest.

Straks raken ze gewond...

...of worden het wezen.

Als je niks doet, wat voor kans hebben ze dan?

Het ziet er best goed uit, Petra wordt binnenkort controleur.

Eigen kantoor, 3,50 per uur.

Het spijt me.

Ik zal de spullen weghalen.

Graag...

We moeten elkaar minder zien.

Want als wij vertrokken zijn...

...ben jij alleen veilig als je zegt dat je nergens van wist.

Als het aan mij lag... - Tuurlijk.

Tuurlijk.

Zie je de wachttoren?

Die wil ik niet zien. - Daarachter ligt West-Duitsland.

Het lijkt zo dichtbij.

Het spijt me van de ballon.

Ik ga door. - Zonder Günter?

We doen het met z'n vieren. Frank kan me helpen.

Weet ie het al? - Nee.

Jij moet het ook goed vinden.

Jongens iets ouder dan Frank...

...staan klaar om ons neer te schieten.

En anders doen die automatische geweren het wel.

Vertel 't hem maar.

Weet je 't zeker?

Ook al geloof je niet in de ballon?

Ik geloof in jou.

23 APRIL 1979

Dit is beter.

Dat zeg je al maanden.

We hebben er nu vijf gemaakt. Elke keer gaat het beter.

Misschien is dit de goeie.

Laten we het hopen.

Check de buitenkant.

Meer lucht, Doris. Dit is niet genoeg.

Bind 'm vast, Frank.

Het lukt niet.

Eruit...

Schiet op.

De vlam is te zwak.

Er moet een manier zijn om meer druk te krijgen.

Frank, kom hier.

Ga je moeder helpen.

Dat houdt nooit.

Hij houdt 't.

Let op de touwen. - Hij gaat omhoog.

Laten we gaan. - We hebben te weinig gas.

Maar hij doet het. Morgen vertrekken we.

Als ik dit had geweten, had ik wat lekkers gemaakt.

We wisten het zelf ook niet.

We blijven ook niet zo lang.

Morgen moeten ze weer naar school.

We hebben gauw vakantie.

Misschien kunnen we een keer met z'n allen gaan eten.

Bernhard, Liesl, Oscar.

En misschien de Meissens ook.

We praten er nog wel over.

Over familie gesproken...

Ik zou die foto van jou en pa krijgen.

Wil je die echt?

Ik ben bezig met een familiealbum.

Als ik tijd heb, ga ik wel even zoeken.

Ik weet waar ie ligt.

Ik kan er een kopie van laten maken.

Hou 'm maar. - We moeten gaan.

Peter is zo ongeduldig.

Maar wel een goeie man.

En een goeie vader.

Berg deze op. - Lichtkogels?

Voor als we een ongeluk krijgen.

Waar is ze? - Het bad schoonmaken.

Wat...?

Wat doe je nou?

We gaan weg.

Ik wil niet dat de politie zegt...

...dat ik een slechte huisvrouw ben.

De jongens zitten in de auto.

Alleen foto's. De rest mag hier blijven.

Ik kom eraan.

Schiet op.

Zit je vast? Frank, pak aan.

Vervang de brander.

Haal Fitscher.

Kom. Wakker worden. - Wat is er?

We gaan een tochtje maken.

In dat ding?

Doris, schiet op.

Kom nou.

Het is ons gelukt.

Hoogte?

Ongeveer 100 meter. 120 meter.

Bijna 300 meter. Het gaat nu snel.

2100 meter.

2200 meter.

Iets flikkerends in het noordoosten.

Ongeveer 3 kilometer van hier.

De vochtigheid.

Hij wordt nat.

Alles oké? - Ik zet er een nieuwe fles onder.

Dat is beter.

Geef me die tang eens aan. En controleer de lijnen.

Nee, ik zie 't niet meer.

Het gas stroomt, maar er is weinig druk.

Het wordt een harde landing.

Iedereen oké? - Ja.

Fitscher, ik help je wel.

Voorzichtig, Doris. - De ballon.

Nee, Frank.

Hij vliegt weg. - Niks aan te doen.

Ben je ongedeerd? - Ik geloof van wel.

Hoe lang heeft 't geduurd?

34 minuten. Het is gelukt, hè?

Misschien. Blijf hier. Pas op je moeder en Fitscher.

Ik ga even kijken.

Mijn god...

Beweeg je niet.

Zijn we er?

We zijn in de zone.

Overal struikeldraden.

Als je ze aanraakt, gaat het alarm af.

En mijnen.

Wat doen we? - Wachten tot het licht is.

Dan gaan we terug.

Achter elkaar lopen en pas op voor de draden.

Jij achteraan.

Voorzichtig.

Dat lijkt wel een ballon.

Dat moet Lobenstein zijn. We moeten 't erop wagen.

Voorzichtig.

Blijf bij ons.

Niet omkijken.

De vaarders moeten in de zone zijn.

Doorzoek het hele gebied. En nergens aankomen.

Licht majoor Koerner in.

Een sleepwagen. Ze hebben onze auto gevonden.

Mijn god... - Rustig blijven.

Misschien is 't niks.

Kom...

Hier DDR22Z8.

Verzoek om te landen.

Land in sector 12.

Ten noorden van de bunker liggen mijnvelden.

Majoor...

Wacht even. We zijn er.

Het is niet ver meer. - Ik ben moe.

Het komt goed.

Daar staat ie. - Ze hebben 'm niet gevonden.

Snel...

Haal de kabels van de accu.

In de auto, Fitscher.

Een barometer? - Omgebouwd.

Hij doet dienst als hoogtemeter.

De brander is een kunststukje.

Stuur alles naar Berlijn. - Majoor.

We weten waar de ballon eerst geland is.

Kom, Fitscher. We zijn thuis.

Niets veranderd.

We waren er zo dichtbij. - Rustig maar.

Het is gemeen.

We moeten een aantal dingen doen.

Ik ben mijn medicijnen kwijt.

Toen je je tasje liet vallen.

Die vinden ze nooit.

We moeten eerst Frank ziek melden op school.

Daarna gaan we met Fitscher naar het ziekenhuis.

Als jij dat doet, ga ik naar de school van Frank.

Hallo... - Peter...

Ik had al eerder gebeld. Doris is niet op haar werk verschenen.

De jongens zijn ziek.

We gaan met Fitscher naar 't ziekenhuis.

Ik vroeg me af of alles in orde was met jullie.

Of er iets gebeurd was. - Alles is goed.

Doris belt je zo terug.

Sorry dat ik je wakker maak.

Geeft niks.

Ik ga naar de woonkamer.

Wat lezen.

Het is goed.

Nee...

Nee...

Ik heb gefaald. - Nee.

We waren er bijna.

We waren er bijna. - Ik weet 't.

Een paar kilometer verder...

Een kilometer...

Een paar honderd meter...

Waarom bleven we niet wat langer in de lucht?

Je hebt je best gedaan.

Mijn leven lang...

...ging alles me makkelijk af.

Misschien wel te makkelijk.

Alles wat ik wilde...

Alles wat ik echt wilde...

...kreeg ik voor elkaar.

Tot nu.

Het belangrijkste in mijn leven.

En ik kon het niet.

Schat, je kon er niets aan doen.

Het ging niet.

Ik voel me hopeloos.

Ik voel me echt hopeloos.

Nee...

Mogen we?

Natuurlijk.

Fitscher en ik hebben erover gepraat.

Het ging niet zo slecht.

Toch? Het was onze eerste poging.

We gingen omhoog en zijn weer geland.

Niemand raakte gewond.

We zijn weer veilig thuis.

We hebben veel geleerd.

We hebben 't niet gehaald.

Maar we hebben wel gevlogen.

Jij bracht ons omhoog.

We waren hier weg.

Maar heel kort.

Als die wolk er niet was geweest, hadden we het gehaald.

En de volgende keer...

...lukt 't wel.

Volgende keer?

Ik heb badges gemaakt.

Gezagvoerder.

Copiloot.

Navigator.

Steward.

Opnieuw?

De SSD zal ons zoeken, dat weet je.

Net zolang tot ze ons gevonden hebben.

Dat wil je toch niet?

Nee...

Dat gebeurt niet.

11 JULI 1979

Mr Strelzyk.

Hallo, Mrs Roseler.

Kom ik ongelegen?

Nee, kom binnen.

Alles goed met Doris en de jongens?

Ik heb haar gemist.

Fijn je weer te zien.

Kom, Petertje. - Komt Fitscher ook?

Wat is er met Petra?

Haar moeder in West-Berlijn is ziek.

Petra mag er niet heen. Ze willen haar geen visum geven.

Klinkt bekend.

Er gaat een gerucht.

Er is een ballon gevonden in de buurt van Lobenstein.

We waren er bijna.

Op een paar honderd meter na.

Ik ben met een nieuwe bezig want de SSD is op zoek naar ons.

Ik wou dat je meeging. - De ballon...

Deed ie het?

Je had 't moeten zien. Het was zo mooi.

Met jou erbij weet ik zeker dat het lukt.

Ik heb een nieuwe auto gekocht.

Die andere had ons zeker verraden.

Ik heb een trekhaak nodig.

Kom zaterdag maar langs.

OOST-BERLIJN

Het mes, het horloge en de tang zijn massaproducten.

Geen bijzondere kenmerken.

Maar de barometer is wel bijzonder.

We onderzoeken nu waar hij verkocht wordt.

En we zoeken nog naar 't vertrekpunt.

Het is een groot gebied, veel bossen.

Er zijn honderden geschikte plekken.

Iemand moet ze gezien hebben.

Maar durft niets te zeggen.

We weten hoeveel brandstof ze hebben verbruikt.

We weten het gewicht.

We weten de windrichting en de snelheid.

Hoe lang hebben ze gevlogen?

30, 35 minuten.

Hooguit 40.

Dat maakt het gebied een stuk kleiner.

Bel luitenant Fehler.

Zeg dat ie desnoods meer mensen inzet.

En het materiaal? - Dat is onze beste aanwijzing.

We trekken alle winkels na.

Als iemand het koopt, moeten ze dat melden.

Denkt u dat ze het weer zullen doen?

Absoluut.

Hoe is 't met Petra's moeder?

Geen idee. Ze wordt er gek van.

Je hebt een goeie koop gedaan. Voor z'n leeftijd is ie best goed.

Net als ik. Biertje?

Nog niet.

Ben je al begonnen?

Nee...

Ik weet nog niet hoe groot ie moet worden.

Doe maar voor acht personen.

Ik heb tegen Peter gezegd dat we meegaan.

Ik wist het.

Jij wil toch ook naar je moeder?

Ik wil geen koerier meer zijn.

Ik ben een hele goeie monteur.

En dat wil ik bewijzen.

Het kan ook anders.

Met een heli vanuit Tsjecho-Slowakije.

Hoe wil je naar Tsjecho-Slowakije?

Met twee kinderen stiekem de grens over?

En al zou dat lukken, dan kost het nog eens 12.000 Mark.

Denk je dat het kan?

Ik weet het zeker. We moeten wel.

De politie gaat op zoek naar de Strelzyks.

Wij zijn erbij betrokken.

Ik weet dat je bang bent. - Voor ons allemaal.

We hebben geen keus.

Wanneer?

Zodra we klaar zijn.

Heeft u ook taf? - Het spijt me.

We hebben meer nodig. - 40 meter is niet slecht.

We waren zo ongerust.

Kijk...

"Deze voorwerpen lagen op de plek."

Het net gaat zich sluiten. - De vorige duurde twee weken.

En deze is twee keer zo groot.

We werken dag en nacht.

Ik kan langer doorwerken en me daarna ziek melden.

Ze waren met z'n tweeën.

Ongeveer een jaar geleden.

Ze kochten honderden vierkante meters.

Kunt u ze omschrijven?

Degene die het woord voerde had donker haar.

Ongeveer uw lengte.

Hoe oud?

Een jaar of 35.

Die andere was jonger. Midden 20.

Blond en langer.

Zou u ze herkennen op een foto?

Oh ja.

Dat weet ik zeker.

Waarom heeft u zoveel stof nodig?

Onze groep Pioniers...

...gaat slaapzakken maken.

Het zijn er bijna honderd. - Ik snap 't.

Ogenblikje.

Ze halen de stof uit het magazijn.

Gaat u even zitten.

Als u 't niet erg vindt, kijk ik even rond.

De SSD was onderweg.

We hebben nog steeds niet genoeg.

Gisteren 5 meter, vandaag niets.

Kan je 'm niet kleiner maken?

Nee, we zijn nu met z'n achten.

Hij maakt een nieuwe.

In Jena heeft ie geen stof gekocht.

Hij komt er wel aan.

Een beetje hier.

Een beetje daar.

Rotkerel.

Wie is die jongere?

Hij ging de eerste keer niet mee.

Waarom niet?

Toen hij die poging deed... - We moeten wat doen.

Laat het hele gebied nogmaals doorzoeken.

Het is twee maanden geleden en het heeft geregend.

Laat het doorzoeken.

En ik wil extra bewaking...

...op elke grenspost.

Heeft u taf?

Petra, jij.

Geef maar. Geef mij die kleine maar.

Je moet gaan zitten.

Peter, jij naast mij.

Fitscher, tussen mama en Frank.

Heel goed. - Wanneer?

Morgen.

Gaan we 'm niet eerst testen? - Daar is geen tijd voor.

15 SEPTEMBER 1979

Ze lagen een paar meter van de landingsplaats.

Wat heb je ermee gedaan? - Ik heb geen actie ondernomen.

We kunnen de koper zo vinden.

Is die apotheek open?

Het is zaterdag. - Ga er achteraan.

Rijden...

Koud en helder weer. - Prima.

Petra vraagt of jullie komen eten.

Eten? Prima.

Gaan we echt?

Hangt van de wind af.

Waar gaan we naartoe?

We gaan heel ver weg.

Een lange reis? - Nee.

Een korte.

Propanol, tegen spanningen.

En hoge bloeddruk. Als ik het nummer had...

Ik wil de naam.

Dan moeten we ons hele dossier doorspitten.

Probeer het. - Het kan maandag pas.

Ik wil dat u het nu doet.

Becker, Rudolph.

Pferdestrasse 63.

Erdmann, Max.

Karl Marx Appartement 23.

Perfect.

De wind waait naar het westen.

Moeten we niet eerst testen?

Daar is geen tijd voor.

We moeten terug.

Hier is er nog één.

Friemling, Risi. Town Centre Complex 28.

Over 30 minuten gaan we. We gaan onze spullen pakken.

Kom, Fitscher. - Tot straks.

Laten we de baby een slaapmiddel geven.

Het gaat echt gebeuren.

Loder, Wilhelm. Schillerstrasse 16.

De eerste twee namen zijn gecheckt. Negatief.

Moet je niet dweilen? - Heb ik al gedaan.

Laat de lichten aan.

Geen speelgoed. - Deze zijn heel licht.

Alleen je favoriet.

We kopen wel weer nieuwe.

Je bent aangekomen.

Ik heb mijn nette broek eronder aan.

Ik wil er niet uitzien als een zwerver.

Ho even...

Schnapps.

Dat mag de SSD hebben.

Champagne? - Van mama gekregen.

"Voor een bijzondere gelegenheid."

Majoor Koerner.

We moeten nog twee namen natrekken.

De rest is onschuldig.

Twee met een S.

Streger, Stephan. Wertherstrasse 5.

Strelzyk, Doris. Altenburgring 46.

Mijn buren.

Hij heeft een aanhangwagen.

Altijd 's nachts bezig.

Ga maar vast.

We halen jullie wel in.

Niemand.

Er is nog een gezin. Wetzel.

Jonger? Blond?

Tuchmüllerstrasse.

Naar de achterkant.

Weet u het zeker? - Ja.

Ze gedragen zich al weken verdacht.

Majoor Koerner.

Beide gezinnen zijn minuten geleden vertrokken in een Wartburg.

Groot alarm. Sluit alle wegen naar de grens af.

Een blauw-witte Wartburg.

Kenteken: NK9743.

Met een aanhangwagen.

Ik herhaal, groot alarm.

Wat is er? - Geen idee.

Ik zie ze niet.

Ze hadden er moeten zijn.

Wat zou er gebeurd zijn? - Geen idee.

We wachten hier.

Geen enkel spoor.

Acht mensen in een auto.

Bel luitenant Fehler.

Ik ga naar de grens. - Ja, meneer.

Stap op.

Er is iets gebeurd. We gaan terug.

Wacht even.

We hadden pech.

Weet u dat zeker? Dank u wel.

Ze zijn gezien bij Liebengrun.

Stuur alle wagens erheen.

En waarschuw de wachttorens.

Hier luitenant Fehler, alle wagens naar Liebengrun.

Wat doet papa?

Hij gaat onze nieuwe tent proberen.

Of de stokken passen.

Ga die truck voorbij.

Hoe gaat het? - Bijna in Berlijn.

Waarom maakt papa een vuur? - Omdat het koud is.

Daar gaat ie.

Oké, Doris.

Iedereen eruit.

Doris, zeg dat ze opschieten.

Schiet op.

Ga zitten.

Rustig aan.

Bukken.

Klaar?

Klaar?

Klaar.

Papa, we staan in brand.

Mijn god. - Pak de blusser.

Snel...

Bukken, Peter.

Iedereen oké? - Frank heeft een snee.

En jij, Fitscher? - Oké.

We zitten nu al op 300 meter.

Houdt ie het wel? - Dat moet.

Kijk daar.

Hoger.

Hier Toren 416.

Majoor Koerner.

Ze zijn gesignaleerd.

Kom mee.

We gaan.

Wat is er? - Weet ik niet.

Hij zit verstopt.

Hoe hoog zitten we?

Bijna 2000 meter.

Het is koud.

Daar is ie.

Ik zie ze niet meer. Ze zitten vast zonder brandstof.

Dan hebben we ze.

Hier majoor Koerner voor alle eenheden.

Ga naar de sectors 15 en 16.

De aansteker.

Hoger.

Ik val. Mama, ik val.

Rustig maar. Mama is bij je.

Hij brandt. Meer gas.

Hij brandt nauwelijks.

Hoogte? - 1600 meter.

Stil maar.

Er was een kleine Teddybeer

Frank, check de andere flessen.

Ze zijn leeg, papa. Allebei.

Hij liet de kinderen zingen.

Het gas is op.

We vliegen nu 27 minuten. - Da's te kort.

Günter, kijk of je op de grond kunt schijnen.

We hebben 't geprobeerd.

Straks raken we de bomen.

Nee, ik zie een open plek.

Hou je vast.

Iedereen ongedeerd? - Ja.

Ja. - Ik neem de baby wel.

Achter elkaar.

Oké...

Günter en ik gaan verkennen. Jullie wachten hier.

Als we iets zien, vuren we 'n lichtkogel af.

Hier wachten.

We hebben 't niet gehaald, hè?

Papa laat ons heus niet in de steek.

Stop...

Kom tevoorschijn.

Zijn we in het westen?

Ja zeker.

Kom mee.

Het is gelukt.

Het is ons gelukt.

Gekoeld op 2300 meter.

DE GEZINNEN WONEN NU IN WEST-DUITSLAND

PETER HEEFT EEN WINKEL

EN GÜNTER IS EINDELIJK

AUTOMONTEUR

DE KINDEREN KUNNEN OVERAL NAARTOE

ZONDER LUCHTBALLON

Best watched using Open Subtitles MKV Player