Original subtitles

MACABRE

Dames en heren,

gedurende het komende uur en 15 minuten

krijgen jullie beelden te zien, zo angstaanjagend,

dat het beleid van dit theater zich zorgen maakt om jullie welzijn.

Om die reden

veronderstellen wij dat ieder van u zich bekommert om elkaar.

Mocht iemand naast u gek worden van angst,

gelieve dan het beleid te verwittigen

zodat medische hulp kan aanrukken.

Synchroniseer jullie horloges.

Het is 18.45 uur 's avonds.

In een stadje genoemd Thornton.

Ze kraakten het slot, klommen binnen door het raam

en stalen mijn duurste kinder doodskist.

Neem je vingerafdrukken, Jim?

Niet meteen nu, Ed.

Onbegrijpelijk dat iemand de doodskist steelt.

Ze is 75 dollar waard.

75 Dollar voor de rouwenden, 29.50 voor jou.

Ik doe dit niet voor mijn gezondheid.

Denk je de dader te zullen vatten?

Geen idee. Hoe groot is de kist?

De maat van die kist daar.

Iets dat de dief kon dragen. -Ja, het is een kinderkist.

Misschien werd ze nooit gestolen en wil je met het geld van

de verzekering op de paarden wedden.

Ik zei toch dat ik daar mee ben opgehouden.

Ja, ja, net zoals met poker.

Dat is maar kleingeld.

Wanneer zoek je je schulden af te betalen?

Heel snel, Jim. Ook jou.

Waar haal je het geld? Reken je ouwe Wetherby

een miljoen aan om vanavond Nancy te begraven?

Ik reken iedereen hetzelfde aan.

Ja, zoveel je eruit kunt slepen.

Weet je wat Wetherby me zei toen zijn dochter stierf?

Hij zei:

''Weet je, mijn Nancy leefde in duisternis, stierf in duisternis

''en zal begraven worden in duisternis.''

Vreemd geval, een begrafenis midden in de nacht.

Reken maar op ouwe Jode om de dingen anders te doen.

Zoals tien miljoen dollar bezitten.

Het blijft hard voor de ouwe, twee dochters die plots overlijden.

Je denkt nog vaak aan Alice, niet Jim?

Zelfs nadat de dokter haar bij jou wegkaapte.

Zelfs nadat ze overleed. -Jij praat teveel, Ed.

Ik moet weer aan de slag.

Jim, Jim, wat met mijn gestolen kist?

Ik zal ze niet vergeten, Ed.

Dokter.

Hoe gaat het?

Goed, Tyloe.

Met jou?

Ik houd me sterk.

Hoe is het met je kind?

Ik zag haar al een week niet.

Prima. -Ze is verleden week drie geworden, ja?

Je hebt een sterk geheugen.

Ja, ik herinner me de nacht waarop je vrouw stierf beter dan jij.

Ik was nuchter.

Ik was bij haar.

Ik zal je wat goede raad geven. Verdwijn uit deze stad.

Je hebt hier geen klanten meer.

Denk je dat.

Ze zeggen dat een goede dokter Nancy die nacht had kunnen redden.

Ik krijg jeugdige zin om jou klappen te geven.

Wat scheelt er?

Wat beweren ze over Nancy Wetherby?

Dat een geschikte dokter haar leven kon redden?

Ze willen me wegjagen door te roddelen.

Het zijn niet gewoon maar praatjes, Rodney.

Als Alice en Nancy normale zussen waren, was het anders.

Maar ze waren Wetherbys,

de rijkste meiden in de stad,

de mooiste,

allebei dood binnen de drie jaren.

Ze mogen mij niets verwijten voor de dood van Alice.

Mijn eigen vrouw.

Inderdaad, maar waar was jij de nacht dat ze stierf?

Je zegt bij Sylvia Stevenson, dronken.

Een borrel, en de dokter is dronken.

En Nancy,

we weten dat geen enkele dokter haar had kunnen redden,

maar je kunt deze stad er niet van overtuigen.

Rod, verlaat deze stad.

Het is niet vluchten, neem Marge en vertrek.

Neem mij met je mee.

Denk je dat Jode Wetherby hier geloof aan hecht, Polly?

Kan hij het verhelpen, Rod?

Jode is een ouwe, eigenwijze man, maar zijn beide dochters zijn dood

en de hele stad fluistert hem dingen in.

Zie je niet hoe hopeloos jouw situatie hier is?

Ik gun Jim Tyloe en de rest de voldoening niet mij te zien vluchten.

Ik neem aan dat ik vandaag geen pati�nten ontvang?

Neen, geen enkele.

Ja, toch,

een geval.

Sylvia bracht Marge hier voor een tweede polio injectie.

Ze gaf geen kik.

Marge smeekte me om langs te komen om haar in te stoppen.

Denk je? -Kom, we gaan.

Het hangt me hier de keel uit.

Vragen we Marge mee om te eten bij het meer,

we dienen al het lekkers op dat we hier hebben.

Marge.

Margie. Ik ben thuis.

Ze verstopt zich vast.

Margie. Polly is hier.

Goedemiddag, dokter. -Hallo, juf Kushins. Marge in de buurt?

Ja, in de speelkamer.

Ik zal haar roepen. -Laat mij maar.

Wil je me een moment alleen geven met haar, juffrouw Baron?

Als ze jou merkt, zie ik haar de ganse dag niet meer.

Hoe is het met je, juf Kushins? -Heel goed, dank je.

Blijf je voor het avondmaal?

Neen, we neme Marge mee uit eten bij het meer.

Juf Kushins?

Ja?

Ik zie haar nergens. -Ze is daar binnen.

Ik weet dat ze niet naar buiten kwam.

Ze vond vast een nieuwe schuilplaats.

Maar ze was hier duidelijk.

Wanneer zag je haar voor het laatst?

Toen Sylvia haar thuisbracht.

Ze leek slaperig en wilde enkel met haar teddybeer spelen.

En dat op zo een zonnige dag. -Ze is hier niet.

Was je de hele tijd hier? -Uiteraard.

Ik bezocht mijnheer Wetherby, maar ik zag haar voor ik vertrok.

Ze lag op de vloer te zingen voor haar teddybeer.

Waar is ze nu?

Ze moet hier ergens wezen. Marge.

Ik was maar kort bij mijnheer Wetherby.

Zag je haar nadat je weer terug was, juf Kushins?

Zo lang was ik niet uit, juffrouw Baron.

Waar is ze? -Bij Sylvia.

Waarom Sylvia? -Ze waren deze namiddag samen.

Ze merkte dat juf Kushins uit was en keerde terug naar Sylvia.

Ik ga er zelf naartoe.

Neem wat te drinken, Polly.

Waar is Marge?

Ben je niet wat vroeg? Ik zei half negen.

Marge is niet bij jou?

Ik bracht haar uren geleden thuis.

Is ze weggelopen?

Misschien voelt ze zich wat verwaarloosd, net zoals ik.

We zien je om half negen.

Het spijt me, maar ik beloofde Marge naar het meer te gaan.

Maar er is de begrafenis van Nancy vanavond.

Komt Polly mee naar het meer? -Marge vroeg haar mee.

Ik had de hele dag aandacht voor je dochter.

Waarom mag ze me niet, Rod?

Tenslotte word ik haar moeder.

Ze kent jou nog niet echt, schat.

Ze is natuurlijk vaker bij Polly.

Ja, natuurlijk.

laat je niet toe dat Polly een verkeerde indruk maakt, Rod?

Polly lijkt te vergeten dat ze slechts de kinderjuf is.

Ze gedraagt zich alsof ze jouw vrouw is.

Bij dokter Barret.

Neen, hij is er niet. Wie zal ik zeggen?

Ja, dat is hij.

Wat?

Wat zeg je?

Neen, wacht.

Niet inhaken, alstublieft.

Hallo.

Hallo.

Polly.

Wat is er gebeurd?

De telefoon rinkelde en zij nam op.

Ze vroeg een paar keer wat en viel toen flauw.

Rustig maar, Polly.

Wie was er aan de lijn? -Hoe zou ik het weten?

Kalm, je bent in orde.

Rod.

Rod. -Marge?

Is ze gewond?

Ik weet het niet.

De man aan de telefoon, hij,

hij moet gestoord zijn, Rod.

Wie was hij?

Geen idee. Ik kan me niet inbeelden wie zoiets kan doen.

Wat heeft hij gedaan, Polly?

Vertel, van bij het begin.

De telefoon rinkelde. Ik dacht niet na over wie het kon zijn

en nam gewoon op zoals ik dat doe op kantoor.

Het was een mannenstem.

Wacht even, wacht.

Ik wil me zijn exacte woorden herinneren.

Eerst vroeg hij of de dokter er was, ik zei van niet.

ik vroeg wie aan de lijn was,

hij antwoordde niet en lachte. Die stem, dat afschuwelijk gelach.

En toen?

Hij hield op met lachen

en zei ''De dokter zoekt vast zijn kleine meid''.

Ik was zo bezorgd om Marge, ik dacht niet na.

Ik was overtuigd dat hij zou zeggen waar ze was.

Is hij onderweg?

Ik zei van wel. -Ja, dat was ik.

Ga verder.

Hij begon opnieuw te lachen.

Komaan.

Hij zei: ''Zeg de dokter dat Marge op dit moment begraven wordt.

"En nu is ze onder de doden."

Begraven?

Wat zeg je nu, Polly?

Dat is wat hij zei: ''Marge wordt begraven en is bij de doden.''

Dus Marge is dood?

Neen. Onmogelijk.

Toen zei hij: ''Zeg de dokter dat ze nog niet dood is,

''nog niet,

''ze ligt in een kist, groot genoeg voor haar.

''Er is nog tijd om haar te vinden. Vier tot vijf uren."

Levend begraven? In een doodskist?

Niet mijn klein lammetje.

Niemand kan dit mijn lieve meid aandoen, niemand.

Wat doe je, juf Kushins?

Ik roep de politie erbij. -Neen.

Rod, we bellen ze best. -Neen.

Ben je Jim Tyloe vergeten, Polly?

Hij zou alles doen om mij te raken. Zelfs Marge laten sterven.

Onderneem iets, Rod.

Blijf je daar maar staan, terwijl mijn lammetje

Haar begrafenis was net begonnen?

Bij de doden?

We verspelen tijd, Rod. We moeten opschieten.

We hebben hulp nodig, Polly, de hele stad moet mee zoeken.

Ik vertrouw hier niemand, behalve Sylvia.

Ik moet het alleen doen.

Je vertrouwt Sylvia, maar mij niet?

Zo bedoelde ik het niet, Polly.

Ik grijp enkele spaden, In mijn kamer vind je een lantaarn.

En nog een in de wagen.

Juf Kushins,

ik rijd naar het kerkhof om Marge te zoeken.

Mocht men weten waar ik ben, willen ze mij wellicht dwarsbomen.

Vertel niets tegen eender wie, juf Kushins.

Dacht je dat ik zou toestaan dat Marge wat overkomt?

Juf Kushins,

dat geld ook voor Marge haar grootvader.

Je mag er niet heen of hem bellen, begrepen?

Maar mijnheer Wetherby hoort dit te weten.

Hij wil haar net zo goed vinden als jij.

Juf Kushins, je weet van zijn zwakke hart.

Wil je hem de dood injagen?

Dan adviseer ik je om hem niet te zeggen wat Marge is overkomen.

Marge haar teddybeer.

Die lag hier niet toen ik van bij Sylvia terugkeerde.

Iemand legde die hier neer.

Er zit aarde op.

Dit is geen bovenlaag,

het is klei,

van dieper uit de grond.

Grafdiepte.

Mijnheer Wetherby.

Mijnheer Wetherby.

Mijnheer Wetherby.

Ik vroeg om niet gestoord te worden

tot de begrafenis, juf Kushins.

Dat weet ik, maar ik moet je spreken.

Marge werd levend begraven. In een doodskist.

Eerst Alice,

dan Nancy.

En nu Marge.

Neem de zaklantaarn.

Het is vergrendeld. -Rod.

Splitsen we ons op? -We blijven samen.

Als we beiden graven, vlot het sneller.

Waar moeten we beginnen?

Waar?

Zoveel graven, Polly.

Ze kan in eender welk van ze liggen.

Als hij haar werkelijk begroef, Rod,

kon hij dat niet zonder sporen achter te laten.

Kijk uit naar graven waar mee geknoeid is.

Vers opgeworpen aarde.

We vonden het.

We liepen er recht op af en vonden het.

Dit lijkt op de klei aan Marge's teddy.

Het is niet hier.

Wat is er?

Ik hoorde iets.

Hoor je het ook nu?

Rod,

we moeten denken als de man die dit deed.

Alleen zo kunnen we Marge vinden.

Er wonen vier, vijf rechtschapen burgers hier die me zo haten

dat ze wreed of gestoord genoeg zijn om een kind te begraven.

Ik kan me niet in hun denkwereld verplaatsen.

We kunnen enkel blijven zoeken naar verse graaf sporen.

Neen, ik hoorde wat.

Het leek op gefluister.

Ik niet.

We zetten door.

Zoek jij rechts, ik neem links.

Blijf op de grond schijnen.

Ik hoor iets, ik weet niet wat.

Het was mogelijk dat.

Dit is het. -Dat we daar niet eerder aan dachten.

Het werd in jaren niet meer geopend.

Iemand volgt ons.

Hij speelt met ons.

We doen exact wat hij wilt dat we doen.

We zijn hulpeloos.

Mogelijk. Maar als hij hier gegraven heeft, vinden we Marge.

En op tijd.

Hij heeft dit zo gepland.

Hij bespiedt ons op dit moment.

Al lachend, zoals aan de telefoon.

Hij volgt alles. -Natuurlijk is hij hier.

Iemand zo gestoord om een kind te begraven, wil me zien lijden.

Erover fantaseren is niet voldoende.

Hij draait her mes dat hij in mijn rug stak en geniet.

Dat maakt er deel van uit.

Wie kan het zijn, Polly?

Wie?

Zie je dat?

Neen.

Er bewoog daar iets.

Het zijn je zenuwen.

Je ziet dingen.

Er bewoog iets, geen zenuwen, iets bewoog. Ik zag het.

Hoe dom van ons. Vanavond begraven ze Nancy.

Ze groeven haar graf,

daar komt de modder vandaan op de teddybeer.

Kom.

Wacht.

Doof het licht.

Blijf in de schaduwen.

Indien je neerkijkt in een open graf

en niets zag.

Graaf dan een gat in de bodem van het graf,

plaats daar de kleine doodskist.

Bedek de kist met wat aarde om ze te verhullen.

Het komt, wegwezen. -Neen, te laat.

Wie daar?

Wat heb je daar te zoeken?

De toezichter. -Wie is daar?

Het is Jode Wetherby.

Wat doe jij hier, Jode?

Marge. Marge. Ik probeer haar te vinden.

Die man, het geweer.

Ik dacht dat ze in Nancy's graf lag.

Wat gebeurt hier, Rod.

Waarom zoek ik mijn kleindochter in het graf van mijn dochter?

Waarom, Rod, waarom?

Ik verwijt het mezelf, Rod.

Ik heb geprobeerd.

Ze raasde steeds door haar eigen duistere wereld.

Ze haastte zich overal heen.

Ik liet haar gaan.

Nancy.

Nancy.

Sneller.

Sneller.

Zeg me dat we 100 mijl per uur gaan.

Ik wil snel leven, liefhebben en snel sterven.

Neem je voet af het gaspedaal, juffrouw Wetherby.

De politie achtervolgt ons. Ik kan niet sturen zo.

Hoi, Jimbo.

De blondine die me koppijn bezorgt. Sinds wanneer ben je terug, Nancy?

Gisteren.

Wil je me in Italiaans horen spreken?

Spaans, Duits?

Of heb je liever Frans, Jimbo?

Nog iemand boeiend leren kennen?

Heilige mannen.

Hielpen die buitenlandse dokters?

Neen. Ik zal voor eeuwig blind blijven.

Je hebt een nieuwe chauffeur.

Mijn lieve schat.

Nick, dit is Jim Tyloe.

Hij zal ons voortdurend arresteren.

Jim bewondert mijn rijkunsten.

Ja, ze worden je dood nog.

Is dat erg? -Ja, voor andere personen.

Ontspan je wat.

Ze kunnen mij wel zien.

Nick.

Breng de wagen thuis.

Ik rijd mee met de baas van de politie.

Kunnen we lekker roddelen.

Leuk dat je weer bij ons bent, Nancy.

Goeie, ouwe Jimbo.

Hoe is het met Rod Barrett?

Blijf je een tijdje?

Weet ik niet.

Vader beweert dat hij het goed stelt, maar zo klinkt hij niet.

Het verlies van Alice kwam hard aan.

Voor jou ook, niet, Jim?

Dit is niet de weg naar huis.

Het leidt ergens naartoe.

Ik hou van de bestemming.

Knoop, knoop,

wie heeft mijn knoop?

Knoop, knoop,

wie heeft mijn knoop?

Knoop, knoop, wie heeft mijn knoop?

Knoop, knoop,

Hoor, Nancy,

waarom trouwen we niet?

Trouwen? Jim, wees niet zo dwaas.

Waarom zou ik huwen?

Alle mannen lijken eender in het donker.

Ik ben ernstig. -Ik eveneens.

Jim, jij bent de laatste man ter wereld wie ik zou huwen.

Ik wil geen restjes. -Schat,

Wees eerlijk, Jim, je weet dat je houdt van Alice.

Zelfs toen Rod haar huwde.

En je houdt nu van haar, al is ze dood.

Maar ik begrijp je, Jim.

Kom op.

We laten de sirene loeien, heel de weg naar huis.

Hallo, juffrouw Wetherby.

Noem me nogmaals zo en ik laat je ontslaan.

Wat doe je hier?

Niets. Weet je, juf,

Nancy?

Op een keer duik je, terwijl er geen water in staat.

Kom er bij in.

Ik ben aangekleed.

Wat maakt mij dat uit.

Geen twijfel mogelijk, Nancy.

Wat moet ik nu verder?

Trouw met hem.

Stel dat het iemand, of meerdere onbekenden waren.

Het is de enige uitweg, Nancy, tenzij je

een tijd ergens naartoe gaat.

En een blind kind krijgen?

Neen, dat doe ik niet.

En ik trouw ook niet in het wilde weg.

Ik wil geen echtgenote zijn. En ook geen moeder.

Ik wil

zijn wat ik al heel mijn leven ben, niets.

Dus.

Neen.

Wat als vader het ontdekt?

Hoe zal hij reageren? -Dat kan ernstig blijken.

Opnieuw een hartaanval. -Precies.

Ik ben al wat hem nog rest, Rod.

Hij is trots op me, God weet waarom.

En hij houdt van me.

En als hij het te horen krijgt. -Ik ben maar een dokter, Nancy.

Ik heb niet de macht om levens tegen elkaar af te wikken

Wil je me niet helpen en vertellen wat te doen?

Hoe kan ik dat, Nancy?

Ik ben arts.

Dokter Barrett.

Wat?

Hoe zwaar?

Voer haar naar het hospitaal. Ik zal er zijn.

Wat?

Laat dat voorlopig en vertrek.

Steeds razende door haar donkere wereld.

Overal naartoe.

Om niets te bereiken.

Nancy.

Nancy.

Alice is weg.

Nancy is weg.

Ik heb enkel Marge nog over.

Je moet haar vinden.

Dat zal ik doen.

Maar jij hoort hier niet te zijn.

Ik wilde helpen waar ik kon.

Je kunt niets beginnen.

Waar denk je dat ze is?

Hier.

Ergens.

Laat niemand horen dat je hier bent. Ze zullen je tegenhouden.

Vind haar, alstublieft.

Je hebt hem vermoord, Jode.

Dit is faliekant voor ons allen.

Tot Marge veilig is, kan niemand weten dat Hummel dood is.

Als Jim Tyloe dit weet, -Niemand.

Jode, je moet hier verdwijnen.

Polly, breng hem naar mijn huis.

Juf Kushins.

Marge.

Ach, mijnheer Wetherby, wat deden ze met mijn kleintje?

Wie zag het kind voor het laatst?

Sylvia Stevenson bracht haar thuis.

Dus zag jij haar het laatst, juf Kushins.

Ik neem aan van wel.

Op haar ontvoerder na.

Je zorgde je hele leven al voor de familie Wetherby, niet?

Eerst mevrouw Wetherby,

dan Alice en Nancy,

en nu is het Marge.

Een leven lang,

maar het einde nadert, niet?

Wanneer de dokter trouwt met juffrouw Stevenson,

wordt jij overbodig voor Marge.

Jij denkt toch niet, -Er is nog tijd, juf Kushins.

Hallo.

Polly.

Heb je, -Neen.

Luister, denk goed na over dat telefoongesprek.

Waar exact zei hij dat Marge was?

In haar doodskist.

Hier?

Hij zei niet waar, maar

de beer hing vol grafaarde.

Dat kon er nadien zijn op gesmeerd.

Tracht je te herinneren.

Zei hij dat ze werd begraven?

Hij zei dat

haar begrafenis gaande was,

en ze bij de doden was.

Het is Rod.

Begrafenis, bij de doden.

Nancy is dood.

Toch niet in de kist samen met Nancy.

Ik ga meteen naar het lijkenhuis.

Ik kom mee. -Neen, Polly.

Ik wil het, waar ben je?

Goed, maar niet vooraan, in de steeg.

Hij denkt dat ze bij Nancy is?

Ik bel je als, -Polly.

Alleen ik heb het recht Nancy's kist te openen.

Polly, waarom toch?

Indien ze bij Nancy is.

Ze is in de kist, dat moet wel.

Ze is hier, waar is ze?

Ik kan haar horen.

Waar is ze?

Jode. Polly.

Waar?

Waar is ze? Ik kan haar horen ademen, waar is ze?

Wacht.

Spreek.

Zeg op.

Het ademen is kunstmatig, een mechanische pomp,

het klinkt als ademen.

Het is de motor onder de kist.

Het klinkt levensecht voor de rouwenden.

Wat deed je met haar? -Wacht.

Met wie? Waarom? -Marge. Wat deed je haar aan?

Niets, dokter. Niets.

Ik zag haar in geen week.

Wat is er aan de hand? -Jij begroef haar levend, Quigley.

Levend begraven, ik, mijnheer Wetherby?

Wacht, ik weet van niets.

Levend begraven, mijn God.

Waarom denken jullie dat ik zo iets zou doen?

Wacht. Jullie hebben het mis.

Ik zweer het bij God.

Ik weet niets af van Marge.

Niets.

Ik meen dat hij oprecht is, Rod.

Luister, Quigley. Je zwijgt over Marge, verstaan?

We gaan zoeken op het kerkhof.

We gaan met ons allen, dokter.

Goedenavond, mijnheer Wetherby.

Tyloe.

Werd opnieuw een kist gestolen?

Wat is dit over een gestolen kist?

Iemand heeft gisteren ingebroken en nam een kinderkist mee.

Dat is toch wat Ed beweert.

Is Hummel al aangekomen?

Niet gezien.

Kleed je je zo voor een begrafenis? Helemaal besmeurd?

Ik kleed me best even om.

Jim.

Jim, ik kan Hummel niet bereiken. Hij was nog nooit laattijdig.

Hummel of niet, we moeten aan de slag.

We helpen je met inladen.

Je helpt graag mee, ja toch?

Er rest niet veel tijd meer.

Die kist waar Jim over sprak?

Je loopt niet ongezien de stad door met een kist?

In een wagen.

Een vrachtwagen.

Zoals die van Hummel, of de lijkwagen van Ed.

Wie anders kan hier komen aanrijden met een doodskist

op klaarlichte dag zonder dat men zich vragen stelt?

Hummel met een truck, of Ed met zijn lijkwagen.

Niemand heeft gedacht aan Jim Tyloe.

Rod, kijk.

Heel wat mensen konden het doen. Maar wie zou het doen?

Iemand

krankzinnig genoeg om te denken dat Marge beter af is bij haar moeder.

Beter af?

Met een vrouw als Sylvia,

die Marge wilde gebruiken voor haar eigen ambities.

Daarom worden ze stiefmoeders genoemd.

Genoeg, Polly.

Dit is gewoon een list.

Ze gooiden verse aarde op een graf zodat we tijd verprutsen.

Goed dan, Polly. Vertel het maar.

Wat ze zeiden over Alice,

Mij schuldig achten voor haar dood?

Nancy, Kushins, Jim Tyloe, iedereen.

En jij?

Neen, niet fysiek.

Hoe bedoel je, ''niet fysiek''?

Niet met je eigen handen.

Niet met vergif.

Jij was met Sylvia toen Alice ziek was door Marge,

de hele stad roddelde.

Alice Wetherby, nu zal jouw man mij dit verwijten.

Stil maar.

Alice. -Dag, Polly.

Het is alsof je een spook zag.

Het is zo lang geleden. Hallo, juf Kushins.

De dokter heeft het momenteel druk.

Ik zeg hem dat je er bent. -Dank je.

Veel dank, Rod.

Je vrouw is er, dokter.

Alice, hier? -Zullen we lunchen?

Ik doe mijn best. -De Country Club, een uur.

Alice, wat krijgen we nu. -Dag, schat, verrassing.

Dag, Sylvia.

Alice, goed je beter te zien. Het is al even geleden.

Ik moet me haasten, gedag, Alice. Gedag, Rod.

Alice, werkelijk.

Dit is echt idioot, juf Kushins.

Kijk mij niet aan. Ik deed mijn best om haar tegen te houden.

Ik werd het beu steeds in bed te moeten blijven.

Negen maanden, Rod. -Alice.

Toen we dit besloten, kende je de risico's.

Dit is zeer onverantwoord. -Ik voel me vandaag veel beter.

Rod, ik wil dat je een ritje met me maakt

door het platteland en dan lunchen we ergens.

Ik wil zelfs een cocktail.

Schat, de enige rit die jij maakt, is recht naar huis toe.

Rod, alstublieft, een kleine rit en dan

eten we ergens wat. -Alice, toe.

We tellen reeds af.

Doe het nog even rustig aan.

Juf Kushins brengt jou thuis, schat.

Kun jij me niet thuis brengen en blijven eten?

Graag, maar ik heb de ganse namiddag afspraken.

Vertrek nu maar.

Voorzichtig op de weg, juf Kushins.

Is dokter Barrett gearriveerd? -neen, ik weet niet waar hij is.

Dank je, Sylvia.

Ik maak me zorgen om Alice.

Ze had niet mogen rondlopen vandaag.

Ontspan je af en toe, Rod.

Ik heb dit niet echt nodig, weet je?

Hier bij je zijn, volstaat.

De afgelopen maanden eisten hun tol, Rod.

Je raakte zo gespannen.

Het maakt dat ik bezorgd ben.

Denk ook een keer aan jezelf, Rod.

Je bent te getalenteerd voor een stadje als dit.

Excuseer me.

Hallo?

Is dokter Barrett bij je, Sylvia?

Neen, ik ben bang van niet.

Weet je waar hij is?

Neen, spijt me.

Het waren moeilijke tijden voor jou en Alice, niet?

Een vriend is iets geweldig.

Jij redde het afgelopen jaar zowat mijn leven.

Daar sta ik voor klaar, Rod. Om zoveel mogelijk te helpen.

Je kunt niet de hele tijd met ziektes bezig zijn.

Is dokter Barrett er?

Hij is niet bij Sylvia, in zijn praktijk of het hospitaal.

We kunnen geen tijd meer verliezen.

Waar is Rod?

Haal Rod, alstublieft.

Roep Jim, Jim Tyloe, vlug.

Rod, Rod. Waar ben je?

Dokter.

Hoe kom jij hier binnen?

Gelopen.

Wil je wat kwijt, Jim? -Niet echt.

Het moet wel belangrijk wezen dat je nog zo laat komt.

Ik kwam langs om je te feliciteren.

Mij, waarom?

Je bent de vader van een gezonde dochter.

Alice?

Ze is dood.

Dit is nog maar het begin van jouw boetedoening.

Er volgt nog veel meer.

Toen Alice zo onwel was vanwege Marge sprak iedereen er over.

In mijn ogen ben je een goede dokter.

Maar Sylvia verpestte je als man,

zoals ze dat deed bij haar eerste echtgenoot.

En ik meen dat ze jou ru�neerde als vader.

De manier waarop je Marge verwaarloost.

Je was nimmer eerlijk over Sylvia, niet eens oprecht tegenover jezelf.

Ik vraag me dit af, je ziet me al uren lijden, ja?

Hoe dit alles mij kapot maakt.

Maar het volstaat nog niet, dus wacht je.

Je wacht tot ik het geen minuut langer kan uithouden.

Doe je dit om me een les te leren?

Wil je me zo dankbaar maken voor het redden van mijn kind

zodat ik Sylvia vergeet, is dat het?

Maar het telefoon gesprek?

Hoe weet ik dat er een gesprek was?

Het is mooi genoeg geweest.

Behalve knokken, wat spoken jullie hier nog uit?

Was je het vergeten, Jim. De begrafenis van Nancy, ja?

Zitten de spaden niet bij het verkeerde graf?

Jim, hoor eens, -Polly.

Iemand ontvoerde Marge en begroef haar in een kist.

Help ons haar te vinden, Jim, alstublieft.

Wat, -We keken overal.

De grafkelder.

Niet zo snel. Dit is mijn familiegraf.

Het is gesloten, heel de tijd. -Heb je een sleutel?

Die bewaart Hummel. Niemand kan hier binnen.

Ze is niet hier, Polly.

Weet jij hier van af, dokter?

Neen.

Dat dacht ik al.

Er rest geen tijd meer, Polly.

Heer, wij bidden voor deze overleden ziel,

het licht dat haar werd geweigerd tijdens haar korte bestaan.

Wij bidden U, Heer, verlos Nancy uit het duister in haar leven

en schenk haar de eeuwige zon van hemelse vrienden.

Wij vragen U, dat op het moment des oordeels de last van blindheid

die Nancy haar hele leven meedroeg, opweegt tegen haar misstappen.

Wij vragen uw vergiffenis voor dit kind uit het donker,

en dat haar geen schuld treft.

Zoals zij gedurende haar korte leven,

niemand de schuld gaf voor haar aandoening.

Heb genade met haar.

Dat uw licht de weg mag tonen aan onze overleden zuster.

Amen.

Ook jij, dokter.

Help me, Jim. Graaf.

Marge. Marge.

Marge.

Neen.

Mijnheer Wetherby, neen.

Mijnheer Wetherby.

Hij is gek. Ik was het niet.

Kijk in zijn zakken.

Neem het terug.

En neem het mee. Meer zal jij nooit meer aanraken.

Waarom schoot je op hem, Ed?

Niemand stal die kist. Hij dwong mij om ze hier te brengen.

Ik maakte dit ding. Hij bracht de jurk en de hoed.

Iedereen wilde dat ik mijn schulden af betaalde.

Jij ook, Jim.

Hij beloofde me alle hulp, indien ik meewerkte.

De dokter had haar kunnen redden.

Maar hij liet haar sterven.

Toen zei hij dat het mijn schuld was.

Dan bewerkte hij Jode Wetherby.

Overtuigde hem Nancy om middernacht te begraven.

Hij liet hem horen dat marge levend was begraven.

Hij liet me dat beademingstoestel bouwen in mijn mortuarium.

De dokter trachtte de ouwe man overstuur te maken.

Hem te doden met schok na schok.

Jode Wetherby bleek taaier dan je dacht, dokter.

Je had bijna vijf uren nodig om hem te doden.

Je hoefde enkel hartfalen als oorzaak op te geven.

Niemand zou vragen stellen.

Help me, Jim.

Ik breng je naar het hospitaal. -Ga eerst langs mijn praktijk.

Jij, meekomen.

Laat me alleen gaan. Enkel met Polly.

Ik meen het.

Waarom, Rod? Waarom?

Jode zijn fortuin.

Ik wacht er al zo lang op.

Al die jaren met Alice,

en nog drie jaren met Nancy die in de weg stond.

Met haar dood, zou ik alles krijgen.

Ik had maar vijf uren nodig, Polly.

Het was perfect.

Ik vermoed dat de dokter op zoek is naar zijn kleine meid.

Nu,

kan ik deze stad verlaten,

samen met Marge.

En wegtrekken

uit deze stad.

En nu is ze bij de doden.

Zeg de dokter dat ze niet dood is. Nog niet.

Zeg hem dat ze in een ruime doodskist ligt.

Er is tijd om haar te vinden.

Vier tot vijf uren.

Marge.

Marge.

Dames en heren.

Onthul alstublieft de ontknoping niet aan vrienden.

Het zou hun plezier vergallen.

Vertaling door Gutte.

Wij hopen dat er geen doden vielen,

en dat iedereen ongedeerd is.