Original subtitles

Ik ben Chloé. Een half jaar geleden zijn we in Mêle-sur-Marthe komen wonen.

Nee, daar heeft u echt nog nooit van gehoord.

600 inwoners, een hoofdstraat, een kerk, meer niet.

Al het mooie is tijdens de oorlog weggebombardeerd.

Een doorsnee Normandisch dorp.

Weet u niet waar Normandië ligt? Dan mist u ook niet veel.

M'n ouders waren de vervuiling en stress van Parijs beu, ze wilden naar Le Perche.

Zonder mij iets te vragen. Eerst alleen met de schoolvakanties...

...tot papa inzag dat hij 3/4 van z'n werk via internet kon doen, op afstand.

Mama liet een oven plaatsen en ging zelf brood bakken.

Dinsdags begint ze om 5 uur aan haar bio-baguettes voor de markt in Rémalard.

Op donderdag staat ze in Mamers. Nog verder weg.

Papa ging nog drie dagen per week naar Parijs. Toen werd het twee dagen.

Toen nog maar één. Vandaag moet hij de trein nemen en een dag op kantoor zitten.

Maar zelfs dat valt hem te zwaar.

Ben je iets vergeten?

Zo mis je je trein.

Voortaan geen trein meer.

Nu is het onrustig, de boeren hebben besloten dat het zo niet verder kan.

De prijzen van vlees en melk blijven dalen.

Ze worden steeds verder uitgebuit. Nu is het genoeg.

Ze starten een wegblokkade op de N12. Heel het dorp doet mee.

Als u alleen met de vakantie de stad uit komt en nooit radio luistert:

Het gaat slecht met de Franse boeren.

Wekelijks hangt iemand zich op in z'n schuur.

Uit pure wanhoop. Maar vandaag maken ze zich op voor de strijd.

Hallo, Balbu.

Dag, Georges.

Dit is hun leider, burgemeester Georges Balbuzard...

...al vijftien jaar op rij herkozen.

Deze keer op het nippertje, want de supermarkt ging naar de buren.

Hij is zeer geliefd, tot alles bereid voor zijn dorp.

Z'n vrouw kon het niet meer aan en heeft hem verlaten.

veehouderij ons brood

Opschieten, papa.

we worden gewurgd

Straks is het gedaan met de Franse vleesproductie.

Wat zetten we dan in de wei?

Het systeem dat de afgelopen decennia is ingevoerd, moet op de schop.

Terug naar een Franse productie van proteïnen, luzerne, klaver...

Ik ben slager. We vechten zij aan zij met de boeren voor betere prijzen.

We willen gewoon kunnen leven van ons beroep.

Zonder boeren hebben jullie straks niet te eten.

Vijftien uur werken per dag, hoge schulden en dalende vleesprijzen.

We staan op de rand van de afgrond, nog even en we vallen erin.

Duitsers en Roemenen maken de markt kapot. Waarom staat de regering dit toe?

Supermarkten betalen ons een schijntje.

Frankrijk moet begrijpen dat we langzaam creperen.

Bravo, Balbu.

We hebben maïs gezien, tarwe, koolzaad...

De steenplateaus, de kliffen... Honderden foto's hebben we genomen.

Gorges du Verdon. De kreken bij Marseille vond je mooi.

Dat viel tegen.

De lavendel van Valensole vond je enig. - Ja, hoe staat het daarmee?

Te paars.

Weet je, Newman, we hebben rondgereden als een kip zonder kop.

We hebben de goeie locatie nog niet. - Die bestaat alleen in jouw hoofd.

Wat is dit, verdomme?

Hij wil naar Parijs. Gaat niet lukken, het staat muurvast, niemand kan erdoor.

Wij naar New York. Amerikanen.

Alsof je er dan plotseling door mag. Wat een grapjas.

Sorry, weg geblokkeerd.

We moeten onze vlucht halen. Un avion. Vous comprendre?

Het is niet tegen jullie. We houden van Amerika en van Obama.

Obama is geen president meer. - Maakt niet uit, Obama blijft Obama.

Ik ben niet zo dol op Amerikanen. Balbu, deze man wil erlangs. Een Amerikaan.

Fuck, zo missen we onze vlucht.

Het is hier oorlog, net als in Vietnam. - Wat moeten wij dan?

Gewoon wachten en... You wait.

Hij kan ook omkeren. - Maar ons vliegtuig.

Wij verdwaald.

Wij gaan naar Parijs.

Dat is simpel. Rechtdoor, en bij de tweesprong niet rechts maar links.

Dan komt u bij een landhuis. Daar gaat u niet links, maar rechts.

Rechts, links, rechts. - Oké. Goedenavond.

Rustig aan, mannen. Nu zijn wij aan de beurt.

Vanmorgen was de N12 in twee richtingen geblokkeerd...

...bij Mortagne-au-Perche.

De Normandische veetelers hielden de druk erop, verbrandden hooi op de weg...

...hadden zelfs koeien meegebracht. Dat als protest tegen dalende prijzen.

In de namiddag kon er weer gereden worden.

De boeren staan klaar voor verdere actie.

Nicolas Corbar en Damien Miniot gingen erheen.

Ze hebben de grond vruchtbaar gemaakt, gevoed met hun tranen, bloed...

...en zweet. Het is de essentie van onze identiteit.

Victor Hugo bezong al deze helden in de schaduw, die het land bewerken.

Er is niets mooiers dan die gegroefde boerenhanden...

...zwart van aarde, die vertellen van ons voorouderlijk land.

Ik zou hem graag met m'n gegroefde vuist op z'n smoel slaan.

Nog geen twee minuten duurde het. Nemen ze ons in de maling?

Ik zei het, er zijn hardere acties nodig. - De minister stuurt nu een hulpje.

We zijn toch geen bedelaars? - De mensen weten dat we ons afbeulen.

De politici zijn 't probleem. Om doodziek van te worden. Allemaal door Brussel.

Misschien moeten we anders werken. Stoppen met pesticiden.

Hé, eco-boer, ben je voor of tegen ons? - Natuurlijk ben ik voor jullie.

Hij heeft gelijk, Didier, jullie geven een vermogen uit aan fosfaten.

Jullie voeren je beesten soja uit Argentinië.

En dan klagen dat je wordt uitgeknepen.

Maurice, jij was niet bij de blokkade. - Nee, bij m'n beesten.

Je bent niet de enige met vee. - Mooie solidariteit.

Ik ben niet solidair.

Jullie zijn verkeerd bezig. Schulden maken schiet niet op.

Jij pikt andermans land in en dan wil je dat we naar je luisteren.

Ik heb geen land ingepikt. - Waarom heeft m'n pa zich opgehangen?

Eugène, genoeg. We moeten als dorp de rijen sluiten.

Goeiendag. - Maurice.

We moeten met de tractoren naar Parijs en alles blokkeren.

Zo nodig pakken we de geweren. - Wil je in de bak eindigen?

Ik heb niks meer te verliezen. - Als wij kapotgaan, dan Frankrijk ook.

Rustig. Met vandalisme jagen we heel het land tegen ons in het harnas.

Moeten we onze mond maar houden? - Natuurlijk niet. We gaan door.

Maar we moeten iets nieuws bedenken. Iets wat aankomt.

Iets wat aankomt? Zoals toen jij zorgde dat de Intermarché er niet kwam?

Die had ons uit de brand geholpen. - Ja, die brengt belasting binnen.

Jullie hebben zelf tegen gestemd vanwege de kleine middenstand.

Nu staat hij in het dorp hiernaast. - Eigen schuld, had dan geluisterd.

ze kennen de namen van de bronnen niet meer.

ze kennen de smaak van het water niet meer

ze kennen het geknars van de ketting niet meer

van de oude waterput

kunnen onze kinderen straks nog

praten met de paarden, de sterren tellen?

kunnen onze kinderen straks nog

praten met de paarden, de sterren tellen?

Vincent. Vincent Jousselin.

Je bent terug en komt niet eens gedag zeggen?

Je schreeuwt iedereen wakker. - Dat mag ik, als burgemeester.

Zo kan die wel weer.

Zeg dat je m'n vriend bent. - Ik ben je vriend, Balbu.

Eeuwenlang hebben we het land gevoed, nu creperen we van de honger.

Als er nog iets van solidariteit was in het dorp, maar nee.

Als kwajongens maken bekvechten ze over dingen uit de tijd van Methusalem.

Echt... - Ik heb je nog niet gehoord over Betty.

Die is twee jaar geleden bij me weggegaan.

Ze is nu met een tandarts in Alençon.

We zouden na tien jaar eindelijk weer eens op vakantie gaan.

Naar Griekenland. Maar ik zegde het af toen de zagerij failliet dreigde te gaan.

Ik wist het faillissement te voorkomen en redde daarmee 22 banen.

Maar ze vergaf het me niet. - Dat had ze toch moeten begrijpen.

Ik was er nooit. Het stadhuis, de protesten, de boerderij...

Ze had gelijk. Geef me nog een calvados. - Heb je niet genoeg gedronken?

Beter drinken dan doodgaan. - Je gaat niet dood.

We zitten erdoorheen, Vincent. Het is gedaan met ons.

Je had niet moeten stoppen. Je hebt de kop van een kampioen.

De kampioen, dat ben jij.

Je paspoort. We gaan inchecken. - Dit weiland. Dit is de plek.

Wat voor plek? - Waar we de foto moeten maken.

We moeten vliegen, we gaan naar huis.

Nee, we moeten zo snel mogelijk terug naar die wei.

Laten we daar in New York over nadenken.

Ik moet die foto nu maken. - Ik blijf hier geen seconde meer.

We gaan terug naar dat dorp, maken de foto, in twee weken zijn we klaar.

Twee maanden, bedoel je. - Meen je dat, twee weken?

Ik stap nu op het vliegtuig. Dat weiland is er over een maand ook nog.

Over een maand is alles anders. Het licht, de bomen...

Dan is het een heel andere wei.

Nee, ik heb het gehad.

Ik ben er nog.

Trek het je niet aan, Eugène.

We laten je niet vallen.

Nee maar, daar is mooie Vincent. - Dat is een tijd geleden.

Leuk je weer te zien, Aurélie. - Vind ik ook, Vincent.

Hoe is het ermee? - Ze gaat over tien dagen trouwen.

Ze heeft niet op je gewacht. - Anders was ik met jou getrouwd.

Hoelang heb je niks van je laten horen? - Ik heb je ge-sms't.

Ja, één keer. Drie jaar geleden. Echt een correspondentie.

Jij hield meer van de Parijse vrouwtjes. - Leuk om mee te spelen, maar verder...

Alleen Normandische vrouwen? - Nee, anders was hij niet weggegaan.

Geen Parijse en ook geen Normandische vrouwen. Je houdt dus van niemand.

Je komt toch wel op m'n trouwerij? - Ja, over tien dagen ben ik er nog.

Ik ben Aurélie's getuige. Geef me je nummer maar.

Wil je m'n nummer? - Ja, wel zo handig.

Goed, ik schrijf het op.

Zag je hoe ze z'n nummer regelde? - Ja, wat een techniek, Charlotte.

Alles goed, lieverd?

Wat kijk je? - Een documentaire over dierenleed.

Die ellende. - Het is realiteit.

Daar ben je te jong voor. Zet uit.

Je blijft maar niezen, hè? - Gewoon een verkoudheid.

Dat begon toen we hier kwamen wonen. - Helemaal niet waar.

Hoor je dat?

De Parijse ringweg is afgesloten, alles staat vast.

Tachtig kilometer langzaam rijden op de A7. Die sukkels...

Hoe blijf je de zaak leiden als je er niet meer komt?

Via internet, Skype. Met de tijd meegaan. - Thierry, ik ben terug van de markt.

Hij doet alsof het prima gaat, maar heeft allerlei psychosomatische kwaaltjes.

Hij laat liever z'n armen afzetten dan het toe te geven. Ontkenning heet dat.

Deze tomaat smaakt echt naar tomaat. - Ik wil psychiater worden.

Ik oefen op m'n ouders. Een hoop werk.

Voor de honderdste keer: schillen in de compostbak.

Die stinkt zo. - Welnee.

Het is plantaardig, het voedt de aarde. Compost stinkt niet.

Kijk, dit is een wortel die echt naar wortel smaakt. Moet je zien.

Wat is 'boudin'? - Bloed.

Hoe bedoel je? - Gewoon, bloed. Varkensbloed.

Wij zijn de Amerikanen.

Mijn naam is Bradley. En dit is meneer Newman.

O ja, u heeft gebeld. Ik kom zo bij u.

Wat doet u? - Hij insemineert de koe.

Hij geeft een baby. Aan de koe.

Waar is de stier? - Die is er niet.

Geen stier? - Dit is de stier.

Dat is het 'champ Chollet'. Zo heet dat stuk land.

Aha, le champ Chollet.

Meneer Newman is een zeer bekend fotograaf.

Hij werkt in landen over de hele wereld, en altijd met naakte mensen.

In steden, aan het strand, in het bos...

Honderd of tweehonderd mensen. Soms wel vijfhonderd.

Allemaal naakt?

Spiernaakt.

En waarom?

Zijn foto's zijn kunstwerken, met honderden naakte mensen.

Puur natuur. - Nee, het is geen natuur.

Meneer Newman houdt niet van natuur.

Kunst is belangrijker dan natuur.

En waarom bent u hier in Mêle-sur-Sarthe?

Meneer Newman vindt dat veld erg mooi. - Ja, champ Chollet vind ik prachtig.

Wat is er zo bijzonder aan?

Meneer Newman gaat de mensen van het dorp vragen te poseren.

Naakt? - Alle kleren uit. Naakt.

Moeten de mensen naakt poseren?

Dat is leuk.

We krijgen niets voor vlees en melk, bezwijken onder de belasting...

...en u komt doodleuk vragen om met z'n allen naakt in de wei te gaan staan.

Verdomme, ze pakken ons alles af.

We zijn uitgekleed. Weet u wat?

U stapt lekker in de auto en gaat terug naar New York.

Meneer Balbuzard, luister nou. - Doe geen moeite.

Goedendag.

We zijn al uitgekleed. Voor hen gaan we niet uit de kleren.

Zo is het.

Ik ben gek op Amerikanen. Ze hebben in de oorlog het dorp bevrijd.

Ik was nog niet geboren, maar m'n moeder had het er vaak over.

Hier heb ik een verrassing. Generaal- majoor Oliver heeft hier geslapen...

...toen de Amerikanen door Normandië trokken om zich bij Leclerc te voegen.

Ze hebben het hotel ingenomen. M'n moeder was dol op ze.

Misschien had ze wel een oogje op de generaal.

Zijn kamer is nog precies zo. Er heeft nooit meer iemand geslapen.

Ik breng u naar uw kamers op de eerste.

Ik ga hier slapen. - Hè nee...

Beneden zit u veel beter. Die kamers zijn opgeknapt, met tv, minibar, wifi...

Dit is goed.

Mest storten bij de prefectuur? Melk over de snelweg gieten?

We nemen de directeur van een supermarktketen in gijzeling.

Ook niet.

Dan hangen we ons op. - Nee, integendeel.

We gaan naakt in de wei staan. Het hele dorp, helemaal naakt.

Waar heb je het over?

Er is een Amerikaanse fotograaf die ons naakt op een veld wil fotograferen.

Toch wel in onderbroek?

Natuurlijk niet, naakt is zonder onderbroek.

Wat is dit voor grap? - Nee, het is serieus.

Iedereen naakt, dat is de stijl van die Amerikaanse kunstenaar.

Op het moment is het 's morgens stervenskoud.

Dan kan je beter wachten op mooi weer. - Nee, er is nu actie nodig.

Ik heb geen zin om me uit te kleden. - We zijn al uitgekleed.

Je hebt 145.000 euro schuld bij de bank. Je verdient 1000 per maand.

Je werkt om de rente te betalen, waar of niet?

Het klopt wel. - En jij, Eugène?

Zeg dan wat er is gebeurd bij jou. Jij bent ook uitgekleed.

Ze hebben de hooikeerder en de tractor meegenomen. Hierna m'n grond.

Ik raak ook alles kwijt. - Wil hij de vrouwen ook uit de kleren?

Vrouwen, mannen, jong, oud: iedereen. - Zou jij meedoen, Lucie?

Als jullie het allemaal doen, kom ik misschien in de verleiding.

Als jij het doet, kom ik misschien ook. - Frankrijk zal ons zien zoals we zijn.

Niet alleen de regionale tv zal erop duiken.

Ook de Franse en Europese nationale zenders. Die foto gaat de wereld over.

Je wilt net doen als die Russische vrouwen. Femen.

Die kwamen in de cel terecht. - Wij niet, want wij staan samen sterk.

Iedereen uitkleden is wel wat ze willen. - Maar ik doe mooi niet mee.

Je hangt elke zomer de naturist uit, nu durf je je kont niet te laten zien.

Naturisme is iets heel anders. Dat is opgaan in de natuur.

Opgaan in de natuur... - Wat doen die Amerikanen ermee?

Ze gaan geld verdienen met onze lijven. - Wat maakt dat uit?

Ze kregen de Duitsers weg, maar ons krijgen ze niet uit de kleren.

Het zijn de Amerikanen die het dorp hebben gebombardeerd.

Om Duitse treinen tegen te houden.

Ons huis kreeg een voltreffer. M'n grootouders hebben het nooit verwerkt.

Ja, maar de Amerikanen hebben ons wel bevrijd, of niet?

Daarom mogen ze nog niet alles. - Ze doen ons een uniek voorstel.

En jij begint over een bombardement van zeventig jaar terug.

Geschiedenis mogen we niet vergeten. - Ik leef nu. We moeten nu vechten.

We zetten alles in op die foto. Dan wordt het geen korte nieuwsflits...

...maar een halfuur of een uur. Geloof maar dat dat wat losmaakt.

Stommeling.

Stelletje klootzakken.

Gefeliciteerd.

Fijn, die pesticiden. U laat alles maar toe. Die boeren verzieken de natuur.

Ze doden de insecten, er is geen vlinder of bij meer te vinden.

Ze vergiftigen rivieren, alles gaat dood. - Het is zaaitijd.

Nou en? Boeren zijn de pest voor de natuur, ze moesten verboden worden.

Meerijden?

Adam en Eva. Mooi? - Zeker.

Rubens.

Of deze? - Nee, die vorige.

Die van Cranach? - Ja, die.

Vind je haar niet wat mager? - Nee, die Cranach bevalt me wel.

Goed dan. Het wordt geen schoonheidswedstrijd.

En deze Eva combineren met die Adam? - De ene is 16e-eeuws, de andere 17e.

Is dat een probleem? - Nee, hoor.

Het is niet voor kunststudenten, maar voor de inwoners van Mêle-sur-Sarthe.

Die twee dus? Ik selecteer hem...

Nu pak ik Eva erbij...

We kiezen er een veld bij. Is dit goed?

Daar gaat ie. Een beetje kleiner...

Is dit goed? Dan wordt dit het aardse paradijs op champ Chollet.

Ik geef u het bestand mee.

Dag, meneer de burgemeester. Koffie? - Nee, ik moet verder.

Weet je het al? Newman is hier om een foto te maken.

De fotograaf? - Ja, niet Paul Newman.

Ongelofelijk. - Is hij zo beroemd?

Wereldberoemd. - Hij exposeert overal.

Z'n foto's kosten een vermogen. Wil hij Mêle-sur-Sarthe uitkleden?

Ik heb al gepolst in het dorp. Het zal niet vanzelf gaan.

Als u een Parisienne van 42 wilt: prima. - Gaat u zomaar uit de kleren?

Valérie danste vroeger voor een choreograaf die veel met naakt werkte.

En daar had u geen moeite mee? - Totaal niet.

Mam, dat ga je niet weer doen. - We zijn allemaal hetzelfde geschapen.

Dat hoeft niet iedereen te zien. - Wat ben je bekrompen.

Nee, jij bent een exhibitionist. - Ik ga. Bedankt voor de foto.

30 april iedereen naakt op champ Chollet

de leraren naakt op champ Chollet

voor de foto van 30 april

Heb je het gezien? Ze hebben champ Chollet uitgekozen voor die naaktfoto.

Nou en? - Mama en ik gaan ook uit de kleren.

Voor de goede zaak. - Jullie snappen het niet.

Ze hebben champ Chollet gekozen. Dat is mijn land.

Het is niet van ons, maar van Maurice.

Nee Lenny, het is van ons. Al tien generaties lang.

Het was van m'n vader, m'n grootvader, m'n overgrootvader. Het is van ons.

Kan je dat aantonen, Eugène?

Nee.

Het kadaster is destijds gebombardeerd. - Dat bedoel ik.

We kríjgen wat van dat champ Chollet. - Ja papa, hou er nu eens over op.

Ik werk me kapot en kan m'n dochter niet eens een huwelijksreis aanbieden.

En Maurice verhuurt mijn grond. - Ik ga hier op huwelijksreis, bij jullie.

Eugène, kijk nou eens hoe mooi je dochter is.

Ik heb uw lamsbout klaarliggen. - Dank je, Gisèle.

Goed dat we u treffen. - We hebben veel vragen over die foto.

Ik wil best meedoen voor het dorp. Maar dat iedereen elkaar kent, zit me dwars.

Zou u zich wel uitkleden voor mensen van buiten? Toe nou, mevrouw Lemoulin...

Voor onbekenden zou makkelijker zijn. - Je ziet elkaar weer bij de Intermarché.

We gaan niet naar elkaars billen gluren. We gaan deelnemen aan een kunstwerk.

Zo mooi zijn we niet, hier in Mêle-sur-Sarthe.

We hebben de mooiste billen ter wereld, dat zal de hele wereld zien.

U bent niet goed bij uw hoofd.

Het lot van de streek hangt ervan af. Het lot van ons allen.

Doe jij ook mee, Gisèle, een schoonheid als jij?

Heel aardig, maar dat gebeurt niet. - Miss Calvados moet erbij.

Dat was lang geleden. - Meneer Roger, zeg dat ze meedoet.

Ik ben faliekant tegen die foto.

Ze willen onze vrouwen uitkleden. Wat komt hierna?

Uit de kleren gaan is leuk als je jong bent. Maar later... Dat is niet gepast.

Maar Gisèle, jij bent onze schoonste bloem. Dat weet je best.

Wat een spanning voel ik daar. Ik krijg slechte vibraties door.

Maar ik voel me prima, ik ben gek op het platteland.

Misschien houdt het platteland niet van u.

Gouden handen. In Parijs zou u rijk worden.

Ik ben er geweest op m'n 20e. Ik vond het niks. Kom zitten.

Daarom ben ik ook weg uit Parijs. Van wie heeft u die gave?

Van m'n vader. Die zocht water met de wichelroede.

Die vond een bron op 20 meter diepte. - Heeft u de koeien weggedaan?

M'n broer kan het alleen aan. Aan het eind van de maand heb ik meer over dan hij.

Wat vindt u van die naaktfoto? - Ik zie iedereen naakt. Mij doet 't niks.

Vooruit, meisjes. - Balbu.

Is Newman niet meegekomen? - Hij wilde in het hotel blijven.

Hij is bang voor koeien.

Speciaal geval, die baas van u.

Z'n ouders waren heel christelijke mensen uit Salt Lake City.

Newman had nog nooit iemand naakt gezien...

...tot hij op z'n 22e plotseling 30 naakte mensen in een kleedkamer zag.

Dat was een hele schok. - Sindsdien kleedt hij de hele wereld uit.

Ikzelf ben oorlogsfotograaf geweest. In Irak, Afghanistan...

Ik raakte gewond en ben abrupt gestopt.

Newman stelde voor dat ik voor hem kwam werken. Dat doe ik nu al tien jaar.

Hoe staat het met de modellen? - Er is wat verzet. Stijfkoppige types.

Krijgt u er wel 200 die tekenen? - 200, dat weet ik niet.

Over tien dagen moet de foto klaar zijn. - De mensen hebben tijd nodig.

Ze hebben er moeite mee. Weinig modern, maar zo zijn ze nu eenmaal.

Een Normandiër gaat niet zomaar uit de kleren.

Met 40 graden in de schaduw houdt hij z'n hemd en z'n broek aan.

Hoe moet het dan? - Ik ga ze stuk voor stuk overtuigen.

Het gaat wel lukken. Over tien dagen staan we met z'n allen op champ Chollet.

Bent u degene die het dorp wil uitkleden? - Ja, ik ben de fotograaf.

Ik wil bloedworst kopen.

We zijn vandaag gesloten. Closed.

te koop

Nee, we zijn gesloten.

We zijn gesloten.

Dat begrijp ik, maar heeft u een ogenblik?

Kodak is kaputt. Bestaat niet meer.

Ik wil die foto's kopen.

Die trouwfoto's en eerste communie-plaatjes?

Weet u het zeker? Goed dan.

Zijn deze ook allemaal te koop?

Ja, maar die zijn veel duurder dan de foto's.

Mooi apparaat.

Een Polaroid 600. - Van m'n vader geweest. My father.

Was uw vader fotograaf? - Ja, hier werkte hij.

Bent u ook fotograaf? - Nee, ik ben drukker. Of dat was ik.

Een museum vol schatten.

Zo zou hij het moeten doen. Even proberen.

Geweldig.

De digitale fotografie heeft dit allemaal kapotgemaakt.

Dat zei m'n vader ook: Digitaal heeft analoog om zeep geholpen.

Heeft het ook uw vader gedood? - Nee, dat was eerder de calvados.

Hier maakte m'n vader pasfoto's.

Het hele dorp heeft hij op deze stoel gefotografeerd. Maf idee hè?

Ik wil dat u voor mij gaat werken. - Nee, m'n vader was de fotograaf.

Maar u heeft verstand van fotografie. - Ja, maar ik ga weg.

Over drie weken verkoop ik de boel. - Wat is dat daar?

Grendeltje opzij, uittrekken...

Daardoor kijken. Ziet u me?

Dat is echt geweldig.

We hebben allemaal een piemel, laten we daar niet moeilijk over doen.

Tien minuten, en het is klaar. - Ik heb er gewoon geen zin in.

In dienst vond ik douchen al een probleem.

Als m'n ex naar me keek, schaamde ik me.

Ik ga niet naakt op champ Chollet staan. - Ook niet voor het dorp?

En jij? Laat jij je piemel zien? - Maurice, het is oorlog.

Als 't moet, laat ik m'n broek zakken. - Ik doe het niet. Ik ga niet.

Denk niet dat ik iets te verbergen heb. - Als dat zo is...

Dat is zo, ik heb niets te verbergen. Ga nu van m'n trekker af.

Waarom word je nu boos? - champ Chollet is van mij.

Je mag het gebruiken. Ik hoef er geen cent voor. Maar laat me nu met rust.

Je gaat toch geen ongelabeld vlees kopen?

Als je vlees van elders koopt, krijg je er hier van langs.

Neem dit liever. Normandische fokkers.

Waarom verkopen ze hier dan vlees dat niet uit de streek komt?

Wat naïef. Ze smeren je van alles aan, als ze hun marge maar pakken.

Wat ben jij een scherpslijper. - Valt mee, ik heb de juiste reflexen.

Maar dit kan dus wel? Bedankt.

We hebben elkaar al eens ontmoet. - Dat zou ik me herinneren.

Vier jaar terug won je met wielrennen. Dat kwamen we met z'n allen vieren.

Niemand snapte waarom je bent weggegaan. Je hàd het gewoon.

Nee, niet ik. M'n vader had het voor mij.

Hij droomde van wielrennen, ik niet.

Weet je het echt niet meer? Ik heb je toen de bloemen overhandigd.

Dat meen je niet. - Jawel.

Dus je kuste me waar iedereen bij was? - Nee, toen kuste ik nog geen jongens.

En tegenwoordig? - Tegenwoordig?

Giselle uit de kleren!

Wat hebben die Amerikanen je betaald? - Niks. Ze mogen het gratis gebruiken.

Ze boden 5000 euro. Dat geef ik jou. - Ik wil jouw geld niet.

Ik laat die Amerikanen niet toe op mijn champ Chollet.

Sluit dat hoofdstuk af. Het staat buiten ons, het is iets van vroeger.

Ja, voor jou. Ik droom elke nacht weer dat ik m'n vader losknoop.

Heb jij dat wel eens gedaan? - Hij deed 't niet vanwege champ Chollet.

Hij deed het omdat hij het niet meer aankon.

Als hij champ Chollet had gehad, had hij zich gered. Je krijgt het nooit.

Wat moet je met dat geweer? Mij neerknallen?

Je hebt geluk dat m'n dochter over een week trouwt.

Ik doe nu geen gekke dingen.

Maar waag het niet hier ooit nog te komen.

Ze hebben al drie keer wat op m'n etalageruit geschreven.

Wat staat er dan? - Er stond: Uit de kleren, Giselle.

Uit de kleren, Giselle? Laat je me daarvoor komen?

Het is niet grappig. - Enig idee wie erachter zit?

Eerst dacht ik: Leclerc. Uit wraak, omdat ik z'n vlees niet meer afneem.

Toen dacht ik: de zoon van Bezon. Die heb ik ontslagen als hulpje.

Of Lefranc. Die heeft 2000 euro geleend en nooit teruggegeven.

Nee, Lefranc zou zoiets nooit in het geniep doen.

Ik dacht dat ik alleen maar vrienden had, maar nu...

Weet je wat ik doe? Ik plaats een camera tegenover je slagerij.

Als het nog eens gebeurt, weten we wie het was. Oké?

Kunnen we eruit? M'n dinges bevriezen zowat.

Vooral m'n onderrug doet pijn. - Je moet 'm goed strak houden.

's Avonds mag hij toch wel af? - Uiteraard.

Goed dat ik u tref. - Dag, meneer Férol.

U bent niet gekozen om het dorp uit te kleden.

Ik ga m'n beklag doen bij de prefectuur, de senaat zelfs.

Rustig nou. - Daar heb ik geen zin in.

Om het dorp te redden onderwerpt u ons aan een collectieve vernedering.

Ik adviseer u iets kalmerends te slikken. - O, is dat uw reactie?

Ik ga hier werk van maken. - Heeft u op catechismus gezeten?

Ik ben zelfs praktiserend katholiek. - Dan kent u het boek Genesis.

Tweede hoofdstuk. 'De man en de vrouw waren naakt, maar schaamden zich niet.'

Wat is er, lieverd? - Niks.

Ik zie echt wel dat je iets dwarszit.

Beloof je dat je niet naakt gaat poseren?

Voor de zoveelste keer: Ik voel er niets voor.

Nu moet je het niet meer vragen. Afgesproken?

Dat beloof ik. - Alleen jij mag me naakt zien.

Dit vond ik op m'n kamer.

Al die jonge levens opgeofferd voor onze vrijheid.

Sommigen waren nog geen achttien.

De geometrie is... - De geometrie?

Zo wil ik de foto op champ Chollet organiseren. Kijk...

Tweehonderd paaltjes, waar de modellen voor moeten staan.

Dan abstracte lichamen, zo ver het oog reikt. Net als de kruisen.

Hier is het dan, het veld.

Mijn veld. Champ Chollet.

Wie is die vent? - Geen idee.

Wie bent u? - De eigenaar van dit veld.

O, bent u de eigenaar? Ik hou erg van dit veld. Champ Chollet.

Ik ben erg blij dat ik hier een foto ga maken. Met alle modellen.

Ik stel ze hier op, zo in het rond, overal.

Naakte vrouwen en mannen. Het wordt geweldig.

Dat zal niet gaan. - Kan het niet?

Nee, ik vraag u het terrein te verlaten. - Leg jij het even uit.

We gaan over vijf dagen een foto maken.

Een mooie foto. Hij is een kunstenaar.

Mijn God.

Ben je gek geworden?

Die foto is belangrijk voor de hele regio, en jij schiet op die Amerikanen.

Interesseert me geen donder.

Je krijgt geld als je meewerkt. - Ik wil dat veld.

We hebben eindelijk een manier om ons te laten horen.

Ik wil m'n veld terug. - Niemand weet van wie het is.

Kijk dan in het kadaster. - Dat is verbrand, dat weet je.

Wie een voet op m'n veld zet, knal ik neer.

Prima. Maar reken niet meer op mij als er moet worden gepraat met de bank.

Crepeer lekker op je veld. - Prima.

Wat? - Niks.

Is het hier niet mooi? Hier kunt u doen wat u wilt.

Hier kunt u vijfhonderd naakte Normandiërs kwijt.

Niemand die u lastigvalt.

Ik wil champ Chollet. - Ik krijg wat van dat champ Chollet.

Wat heeft dat te bieden? Het is klein, niet mooi...

Helemaal niets bijzonders. Nee, dan dit. Kijk...

Koeien... En daar die eiken. Prachtig toch?

Meneer Newman wil het champ Chollet. - Dat kan hij vergeten.

Die gek wil iedereen doodschieten die zich daar waagt.

Maar waarom? - Het is een kwestie van onverdeeldheid.

Wat is dat, onverdeeldheid?

Dat is Frankrijk, men bestrijdt elkaar al honderd jaar zonder te weten waarom.

Wat gaan we doen?

Laten we het vóór de prefectuur doen. Driehonderd naakte boeren.

De prefectuur heeft in elk geval een fantastische uitstraling.

Ik heb liever le champ Chollet.

Ben je nog niet weg? - Nee, de overdracht is over twee weken.

Jij laat ook niets merken.

Deed het je niets toen ik je kuste? - Jawel.

Wat een enthousiasme.

Bied je me iets te drinken aan? - Wil je iets drinken?

Echt vlot ben je niet hè?

Wat doe je eigenlijk? - Oude apparaten inpakken.

Die Amerikaan heeft de halve winkel leeggekocht.

Dat is mooi.

Hier ben ik geweest als klein meisje.

Met m'n moeder, voor een eerste communie-foto.

Ik was toen superkatholiek. Ik had een misgewaad aan, een sluier om...

...en een rozenkrans in m'n hand.

Je vader was heel aardig, vertelde allerlei verhalen.

Die foto moet nog in het archief zitten.

Kan je 'm voor me opzoeken? - Nee, dat kost uren.

Alsjeblieft.

En? Zou ik het goed doen op champ Chollet?

Maar zo wordt het nog beter, met een sneeuwlandschap.

Een beetje koud.

Vincent, wil je me niet kussen?

Weken geleden had Volker beloofd langs te komen.

Nu kwam hij, in z'n mini-helikopter.

Hij is papa's beste vriend en z'n voormalige compagnon.

Samen hebben ze de zaak opgezet. Nu is Volker rijk geworden met een start-up.

Papa geeft het niet toe, maar hij heeft psoriasis, eczeem en astma.

Er is werkelijk geen allergie of hij heeft hem.

Volker komt hem ophalen, maar dat is geen sinecure.

Doe die bril eens af. - Hoezo?

Zet af. - Goed, als je wilt.

Heb je in de spiegel gekeken? - Ik heb een beetje hooikoorts.

Dat is volgende week over. - Ga nou naar Parijs...

...naar een specialist, en dan terug. - Hier is alles wat ik nodig heb.

Een geweldige genezeres. Haar pa was wichelroedeloper.

Je bent nodig op het werk. In drie dagen heb je alles weer op de rails.

Ik heb er een streep onder gezet.

We hebben hier groenten, pompoenen, tomaten, Valérie bakt zelf brood.

We zijn zelfvoorzienend. - Wat bezielt je?

Ik ben veranderd, dat is toch niet raar? Dat je niet meegaat in dat debiele gedoe?

Niet zo agressief. - Dat ben ik niet.

Je denkt alleen aan jezelf. Ik heb het hoofdstuk afgesloten.

Volker ging weer zoals hij was gekomen. Ik mocht niet mee naar Parijs.

Blijf bij je vader, zei hij. Die zou wel een keer bijdraaien.

Is er iemand? - Kom binnen, Vincent.

Dit is Charlotte. Ze werkt in de melkfabriek van Vanchères.

Ik ken jou. De dochter van Blamand. - Klopt.

Was je vader kwaad toen je wegging van de boerderij?

Nee. Of wel, maar we spreken elkaar weer.

Haar vader is een vreselijke stijfkop.

Vincent, we zouden toch samen eten?

Ja, maar ik zou iets doen met Charlotte, en toen nodigde jij me uit en...

En? - Dus ik dacht...

Dat we ook wel met z'n drieën konden eten.

Dat is ook zo.

Dat hoofd. - Hij heeft het klamme zweet.

Glaasje witte wijn?

Deze vond ik bij het opruimen van de winkel.

Zo zijn er honderden.

Hier was ik vier.

Je ziet dat ik het ben. - Wat een ukkie.

Die graansilo is vijf jaar geleden gesloopt.

Zie je wie dat is? - De vorige burgemeester.

Kijk eens.

Giselle als Miss Calvados. Wat een stuk. - Beeldschoon.

Niemand wist dat hij dat allemaal fotografeerde.

En de foto van die Amerikaan? - Dat zit muurvast.

Maar een troep naakte Normandiërs op champ Chollet, dat wil ik graag zien.

Even naar het nieuws kijken.

In spiervlees zit ijzer.

Bij het maken van vleeswaren voegt men nitriet toe...

...een soort zout gemengd met kruiden dat het bederf tegengaat.

Het laatste rapport van de WHO stelt vast...

...dat rood vlees kankerverwekkend is.

Niet voor het eerst staan vleeswaren en rood vlees onder verdenking.

Maar voor het eerst publiceert de WHO er zo'n schokkend rapport over.

Vleesconsumptie werkt diabetes...

...obesitas en hart- en vaatziekten in de hand.

Veeteelt brengt niet alleen onze gezondheid in gevaar...

...maar zorgt ook voor 18 procent van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen.

Meer dan de mondiale transportsector. Veeteelt speelt een belangrijke rol...

...bij de opwarming van de aarde. Die catastrofe moeten we voorkomen...

...door minder vlees te consumeren. - Ze willen ons echt dood hebben.

Na die uitzending van gisteravond komen ze wel.

Ik heb niets te verbergen.

U gaat toch niet naar champ Chollet?

Mogen alleen jongeren plezier maken? Ik wil ook op de foto.

Maar op uw leeftijd... - Ik heb nog een stevig lijf.

Ik was me elke ochtend met koud water. - Dag, mevrouw de Quincy.

Dag, Roger. Hoe gaat het?

Ik doe al een week geen oog dicht.

Ik geef je Imovane mee, dan slaap je als een roos.

Die foto zit je dwars, hè? - Hoe weet u dat?

Omdat het iedereen dwarszit. Dat obscene gedoe.

Ik heb de prefect geschreven, maar niets gehoord.

Ze gaan die foto gewoon maken. En m'n vrouw gaat ook.

Gisèle is zo mooi...

Alle mannen uit de streek komen naar haar kijken.

Viezeriken. - Je kunt het ze amper kwalijk nemen.

Het komt wel goed. De mensen zullen wel een beetje naar haar gluren...

...maar binnenkort ben je het weer vergeten.

Viezeriken.

Die graffiti kan je een aardige aanklacht opleveren.

Vernieling, seksistische uitlating...

Ik ben toch minderjarig. - Maar het komt wel op je strafblad.

Het grijpt Roger enorm aan. Hij is ervan overtuigd dat hij hier vijanden heeft.

Net goed. Over tien jaar is er geen vlees meer, geen veetelers, geen slagers.

En dat is beter voor de wereld. - Hoe kom je aan die achterlijke ideeën?

Je ouders zullen opkijken. - Dat kan me niet schelen.

Ik blijf hier niet, ik ga naar Parijs. - Riem vast.

Je biedt meneer Roger je excuses aan. - Nooit.

Hij executeert onschuldige koeien. - Wat is dit?

Ze heeft de winkelruit van de slager beklad.

Hij doet geen aangifte.

Waarom? - Slagers zijn schoften.

Heb je die video's van slachthuizen gezien? Zoals ze die arme beesten afslachten.

Hij heeft jou niets misdaan. - Door jullie zit ik hier gevangen.

Ik had het prima naar m'n zin in Parijs.

Maar er komt vanzelf een eind aan. - Dit bespreken we later.

Door de klimaatverandering wordt Normandië een woestijn.

De temperaturen stijgen, alles droogt uit. Straks regent het nooit meer.

Het wordt altijd 40 graden. Alles wordt geel, de aarde barst...

...het gras verdwijnt, de koeien sterven van de dorst, vel over been.

Alles goed, papa? Je ziet er zo raar uit.

Ik droomde dat Normandië een woestijn was. Het was het einde van de wereld.

Dat ik ga trouwen is niet het einde van de wereld.

Het is gelukt.

De Amerikanen.

M'n dochter gaat trouwen. Kom mee, jullie zijn welkom.

Gaat u maar zitten.

Het stadhuis heeft echt een grotere zaal nodig.

Een toespraak? Dat komt goed uit, ik heb er een voorbereid.

Lieve Aurélie, ik ken je sinds je zo klein was.

Beste Jimmy, jullie hebben elkaar gekozen uit liefde. Gefeliciteerd.

In een wereld waarin de groten de kleintjes verpletteren...

...een wereld die ons ontkent en vertrapt...

...is het huwelijk een gok op de toekomst.

Maar is er wel een toekomst?

Zolang Roemeens en Duits vlees onze markt overspoelt...

...is er geen toekomst.

Kijk eens naar de exportcijfers sinds Rusland de grenzen heeft gesloten...

...om nog te zwijgen van de Chinese markt.

Balbu, dit is een trouwerij, geen politieke bijeenkomst.

Je hebt gelijk. Je vader heeft gelijk.

Vandaag heeft jouw liefde de ereplaats, je liefde voor Jimmy, en andersom.

Jullie zijn aan de wanhoop ontsnapt. En ons rest maar één hoop...

...en dat zijn onze Amerikaanse vrienden. Applaus voor hen.

Jullie hebben je steun toegezegd voor de foto, al aarzelen sommigen nog.

Wil ik wel op die foto?

Ik roep u met klem op morgen te komen. Dat is van levensbelang voor ons allen.

Ik doe mee. - Ja, kom jij naar champ Chollet?

Reken maar. Als het moet, trek ik hier ter plekke m'n trouwjurk al uit.

Geweldig.

Ik ook. Er wordt me onophoudelijk gevraagd of ik van de partij ben.

Ja dus, ik kom ook.

Miss Calvados doet toch nog mee. De schoonste bloem van het dorp.

Laten we een toost uitbrengen. - Je moet ons nog trouwen.

Die mensen die de winkel kopen...

...willen er snel in. Ik heb gezegd dat ze komende maand kunnen verbouwen.

Prima. Maar waarom vertel je me dat?

Omdat ik eerlijk tegen je wil zijn. - Omdat we met elkaar naar bed gaan?

Nee, helemaal niet. - Bang dat ik me dingen in m'n hoofd haal?

Bang dat ik je smeek om te blijven, omdat ik zo verliefd ben?

Dat heb ik niet gezegd. - Dat gebeurt echt niet. Doe wat je wilt.

Of je blijft of weggaat, dat maakt mij niet uit.

Tot kijk.

Wat bezielde je?

Wat bezielde je, Gisèle?

Dus je gaat echt op de foto?

Maar je had me beloofd...

Hou alsjeblieft je mond. Ik wil je niet meer horen.

Dag, Josy. Bloedworst? - Die heeft meneer Newman besteld.

Eet hij bloedworst bij het ontbijt?

Hier is uw bloedworst.

De grote dag, hè? - Zo meteen zien we het hele dorp bloot.

Josy, je bent er wel bij, hè? - Natuurlijk. Het lijkt me leuk.

De beste bloedworst van de hele streek. - Waar wacht je op? Hij is heerlijk.

Roger, dat treft. Meneer Newman begint net aan je bloedworst.

Eindelijk.

Wat is er? Je kijkt zo raar. - U moet die foto niet maken.

Wat heb je, Roger?

U moet die foto niet maken. - Een andere keer. De mensen wachten.

U moet die foto niet maken. - Geef mij dat mes.

Geef hier dat mes. - Roger, toe nou. Rustig.

Hou op met die waanzin.

Hou nou op.

Die foto... - Laat los dat mes.

Maak die foto niet.

Mijn vrouw gaat ook poseren, spiernaakt. Gisèle heet ze.

Ga zitten.

Wegwezen. Deze mensen zijn gestoord.

Waar gaat u heen? - Wij zijn hier klaar.

We zijn er bijna. Iedereen wacht op ons. Het kan nog.

Met Vincent. Er is niemand komen opdagen. Bel me terug.

Wat is dit? Waar blijft de rest? - Die komen zo.

Waar zijn ze? - Wat is er met je arm?

Niets, Roger ging door het lint. - Ik ben al een uur aan het bellen.

Iedereen moet dringend iets doen. Ze komen later, zeggen ze allemaal.

We hebben ze nu nodig.

Waar zijn al die Normandiërs? - Geen idee.

We staan al een uur te wachten. - We beginnen zo, maak je geen zorgen.

Balbu, wat is dit? Waar zijn al die Normandiërs?

Ik weet niet wat er aan de hand is.

Je neemt ons in de maling. Je hebt gelogen.

Er is niemand op champ Chollet.

Ze komen wel, dat hebben ze beloofd.

Te laat. Het licht is weg. We gaan.

We vertrekken. - Wacht nou, dan doen we het morgen.

Ik zorg dat ze komen. Blijf nou. - Tot een volgende keer. Sorry.

Zo komt u er niet van af. Hoe moet het dan met deze streek, met de veetelers?

Dat is ons probleem niet meer. - Ze komen, ze hebben het beloofd.

Succes, Balbu.

Ik zal u eerlijk zeggen: Ik heb genoeg van Normandië.

Ik zorg dat ze er morgen allemaal zijn. Ik geef u mijn woord.

Je woord?

Wacht nou even.

Hier zijn we.

Nu heb ik die bloedworst nog niet geproefd.

Het is over. Die foto komt er niet. Ik ben net zo triest als de rest.

Het was een goed idee. Eindelijk gebeurde er hier iets.

Er waren voor- en tegenstanders. Er was ruzie, er was leven.

De dorpelingen zullen nooit meer naakt zijn.

Ze lopen er verweesd bij, met een bedrukt gezicht.

Eén is er tevreden: apotheker Férol.

Roger is 24 uur in bewaring gehouden, maar Balbu heeft geen aangifte gedaan.

Hij kwam vrij.

In de slagerij ging het leven door, maar leuk is het niet voor hem.

Ik heb Balbu al drie dagen niet gezien. - Hij belt maar niet terug.

Zou er iets met hem zijn? - Jullie hebben 'm keihard laten vallen.

Het was beneden alle peil. Bezon, Didier, Lefranc, iedereen.

Ik dacht dat de anderen zouden gaan. - Ik dacht: ik kom ietsje later.

Ik ook. - We hadden het niet door.

Kunnen we bij hem langs? - Om wat te zeggen?

Dat we meewerken. Hij moet de Amerikanen terughalen.

Die zijn weg en komen niet meer terug. Dat is afgelopen.

Misschien kan Balbu ze terughalen.

Je krijgt een schot hagel in je reet als je gaat.

Kan jij het niet voor ons doen?

Nee, ik wil niemand zien. - Waarom loop je in pyjama?

Als ik ontslag had genomen, was Betty er nog geweest.

Alles heb ik opgeofferd voor die honden. - Op een dag zullen ze je bedanken.

Intermarché heeft me 20.000 euro geboden.

Heb ik geweigerd, domoor die ik was.

Je hebt juist gehandeld.

Volgens sommigen heb ik commissie gepakt bij de bouw van die supermarkt.

Weet je wat... - Laat me met rust.

Laat me met rust. Jij vertrekt hier over drie dagen.

Wegwezen. Rot op.

We hebben pas van de winter hout nodig. - Stel dat het ineens koud wordt.

Het is geen toeval dat je niet op die foto staat.

Ik ga wel op de foto hoor. Ik heb niets te verbergen.

En dit dan?

Hoelang duurt het nu al, dit gedoe?

Ik weet niet... Generaties lang.

Moest je van papa je mond houden? - Ja.

En daarvoor moest het van grootvader, en daarvoor van diens vader...

...en ga zo maar door. Van vader op zoon...

...werd het geheim doorgegeven.

Dus Eugène had gelijk.

Ik breng die akte naar de notaris.

Nee, je gaat 'm zelf aan Eugène geven.

Ik wil hem geen victorie zien kraaien. Hij krijgt z'n veld terug.

Dat veld zal hem worst wezen. Hij wil dat jij hem die akte overhandigt.

Ik wil je hier niet zien.

Iets drinken?

Ik zeg geen nee.

Pak een stoel en neem een glaasje. - Zelf gestookt?

Heb je een distilleertoestel? - Natuurlijk. Jij zeker niet?

Zeker wel. Calvados maak je toch zelf?

De strijdbijl is begraven. - We zijn nu vrienden.

Dat vieren we. Kom ook een glaasje drinken.

Hoelang hadden jullie niet gepraat? - Sinds de Eerste Wereldoorlog.

Wat doet hij in jouw schuur? - Geen idee.

Discussiëren met je geiten.

Je lacht nu, maar een geit heeft gevoel. Ik praat altijd tegen ze.

Wat moest hij nou in z'n pyjama?

Had hij z'n pyjama aan? - Jazeker.

Balbu, doe dat niet.

Hier heeft iemand zich verhangen. Dat doe ik ook.

Kom naar beneden. - Vergeet het maar.

Je hangt je niet op bij iemand anders. Dat doe je niet.

Inderdaad, dat doe je maar thuis. - Als ik het hier wil doen, doe ik dat.

Jullie waren gewoon te belazerd om op die foto te gaan.

Dat was te veel gevraagd. De een moest naar z'n koe, de ander naar z'n geit...

...de derde wachtte op de veearts, de vierde had pech met de tractor.

Niet één was er...

...die verder keek dan z'n eigen zaakjes. Niet één.

Ik heb alles gegeven. M'n vrouw is opgestapt, ik ben doorgegaan.

Ze zou sowieso zijn vertrokken. - Ze had het al tien jaar gehad met jou.

Het ontbreekt jullie naast gezond verstand ook aan een hart...

...aan pit, aan solidariteit. Jullie vechten om een stukje grond...

...maar Normandië bestaat al niet meer.

Daardoor creperen jullie. Niet door de quota's.

Jullie kwamen niet naar champ Chollet uit schaamte.

Jullie zijn een en al schaamte, met je geheimpjes, zielige illegale praktijkjes.

Zo kan ie wel weer. Jij moet ons niet de les lezen.

Je had je al moeten ophangen toen je had gerotzooid met de Intermarché.

Wat zei je daar? - Door jou zijn ze naar de buren gegaan.

Beginnen jullie weer te zeiken over de Intermarché?

Jullie wilden het zelf niet, idioten. - Jij hebt commissie gepakt.

Heb ik dat gedaan? - Je deed er zo vaag over.

Gaat het?

Dit was de laatste keer.

Ik heb besloten de zaak van m'n vader niet te verkopen.

En wat zou dat? - Wie zegt dat ze jou wil zien?

Ik heb het niet tegen jou, hè?

Ik wil bij jou blijven. - Heb ik daar niets over te zeggen?

Mannen besluiten in hun eentje iets en dan moet je ze toejuichen.

Dit is de communiefoto waar je naar vroeg. Ik heb 'm gevonden.

Kijk eens, dames...

Een foto van de fabrieksarbeidsters, door m'n vader gemaakt.

Waar sta jij? - Achter Jocelyne.

Caroline. Die heeft meneer Gilbert lik op stuk gegeven.

Wie was dat? - De personeelschef. Een ontzettende zak.

Hopelijk heb je me niet zomaar gewekt. - Zonsopgang boven champ Chollet.

Laat je me daarvoor om 6 uur komen? - Daarom wilde hij 'm 's morgens maken.

Dan komt het licht uit het oosten. - En?

Newman wilde ze met de zon in het gezicht.

Maar het is beter als het uit het westen komt.

Het tegenlicht maakt een gezicht zachter.

Waarom zeg je dat allemaal? - Snap je het nog niet?

Balbuzard, ik ga die foto maken.

Uit de kleren, Férol.

Papa, hou toch op met doen alsof je hier zo gelukkig bent.

Ik heb het hier echt naar m'n zin.

Zeg maar dat je een hekel hebt aan het platteland.

Dat je er niet meer tegen kunt.

Je hebt het geprobeerd, het is niet gelukt. Je hoeft je niet te schamen.

Het is een opluchting voor iedereen als jij ophoudt met doen alsof.

Zou je niet terug willen naar Parijs?

Koffie drinken op een terras.

Bij Reinitas, rue Lafayette. Lekker, een straat zonder groen.

Ja, geen bomen of planten, alleen asfalt.

Altijd iets te doen in rue Lafayette. Opstoppingen, benzinedamp, verkeer...

Getoeter. Overal lawaai. - Heerlijk.

Lekker weer. - Het heeft vannacht gevroren.

Vinden we onze kleren terug? - Straks moet ik Pechon's kleren aan.

Hoezo? Stinken ze naar koeien of zo?

Vind je 't vervelend als ik naast je sta? - Integendeel.

We hebben nu niets meer te verbergen.

Hoe is het, Vincent? - Dag, meisjes.

Krijgen we een kusje? - Ik kom eraan.

Je gaat ons dus allemaal uitkleden. - Dat heb je slim gespeeld.

Dag, vrienden.

Je bent er. Jij wilde toch niet meedoen?

Als Vincent de foto maakt is het geen Amerikaans imperialisme.

We zijn onder ons.

Roger, hoe is het?

Ik wilde je bedanken dat je geen aangifte hebt gedaan.

Ik weet niet wat ik had. Ik wilde je niks doen.

Weet ik wel.

Zeg maar wat je net tegen mij zei.

Goed dan... Ik ben uiteindelijk akkoord gegaan.

Waarmee? - Ik ga ermee akkoord dat Gisèle...

Dat Gisèle wat? - Dat ze ook op de foto gaat.

Met die hele vleescrisis en zo is het nodig om die foto te maken.

Ook met Gisèle erop? - Jazeker.

Helemaal naakt op de foto?

Toch nog. Roger vindt het goed dat Gisèle met ons op de foto gaat.

Zullen we? - Nog even het licht checken.

Mogen we de laarzen aanhouden? - Je doet maar.

Waarom? - Voor als er een koeienvlaai ligt.

Niet op champ Chollet. - Hij heeft gestofzuigd.

We kunnen.

Vrienden, ik tel tot drie, dan gaat alles uit.

Wacht even.

Daar zit m'n dochter in.

Ik zie mama.