Original subtitles

Toen ik nog klein was, dacht ik echt dat mijn vader me wou opeten.

Begrijp me niet verkeerd, ik hield heel veel van mijn vader.

Omdat hij mijn vader was.

Je bent zo laat vandaag? - Het zal niet meer gebeuren.

Bedankt. - De nada. Alles goed met je?

Ja, prima. - Goed zo.

Hij was een taaie, en slim. Hij had altijd wel ergens stiekem voordeel in.

Hij was al wat ik had. De zon kwam op en ging weer onder op zijn bevel.

Het is tijd.

Hij keek altijd van heel dichtbij naar me, zodat ik zijn adem kon voelen.

Hij pakte me altijd op toen ik klein was en hield me boven z'n hoofd.

Heel hoog...

Hij keek altijd naar me, onderzoekend...

... en grinnikend, waarbij je zijn tanden kon zien.

Misschien was het daardoor dat ik dacht dat hij me wou opeten.

Voorzichtig...

Milt?

Milt!

Milt!

O, jee...

Ze hebben je te pakken, h�? Wat ben je toegetakeld.

Het spijt me, Milt.

Nee... Dit kan niet waar zijn.

Nee, nee, nee. Waar is het, Milt?

Waar is het?

Geef op, man. Geef op. Je had het in je handen. Je had het.

Als je er geld in stopt, komen er geen kranten uit.

Ik had een droom. En in die droom zag ik alleen volle zee.

De glinstering van het water deed pijn aan mijn ogen. Jij was daar ook.

Maar ik kon jou niet zien door het licht...

Hoe klinkt het?

Als een soort machine.

Een kleine, perfecte machine die daarbinnen bonst.

Hoor je het? - Ja, het klinkt als water.

Probeer het maar eens bij mij. Doe gewoon je ogen dicht en luister.

Jij klinkt precies hetzelfde. - Ik weet het.

Mijn vaders bloed heeft mij gemaakt, zijn vaders bloed heeft hem gemaakt,

en dat van mij heeft jou gemaakt.

Dat is de verbinding tussen ons, en die is onbreekbaar.

Ze is oneindig, en dat is het enige wat telt.

Bloed maakt alles.

Bloed kent de waarheid, bloed kent het hele verhaal.

Ze hebben je goed te pakken, Milt.

Ze hebben je echt kleingekregen.

Wat heb je me aangedaan, Milt? Je hebt me belazerd.

Ben je een goochelaar of zo? Heb je toverkrachten?

Wat heb je gedaan?

Daar zul je niks waardevols vinden.

Als je iets interessants wilt stelen, klop dan aan bij Mrs Richard.

Haar tv speelt de hele dag lang. Om gek te worden.

Steel hem alsjeblieft, dan is er hier rust.

Wacht even...

Waar ben je? Waar ben je nu?

Je kunt niet zomaar ophangen.

Je kunt niet zomaar ophangen.

Ken je de kerel die hier woont? - Ja, iedereen kent hier iedereen.

Die kerel is nu weg. Milt.

Heeft Milt jou toevallig verteld waar hij naartoe ging?

Waarom zou hij me dat vertellen?

We kennen elkaar in bijbelse zin.

We slapen samen, maar hij is geen grote prater.

Bij mij is dat net omgekeerd. Ik praat te veel. Bla, bla, bla...

Ik vertel mensen altijd meer dan ze willen weten. Mijn moeder zei altijd:

'Spreken is zilver, zwijgen is goud', maar het bleef niet hangen.

Antwoord nooit op een vraag die niet gesteld werd.

Dat was er nog zo een die ik nooit heb kunnen naleven.

Hij vertelt alleen iets tegen het kind. - Het kind?

Het kind, zijn zoon. Fatsoenlijk jongetje.

Je zei toch dat je Milt kende?

Ik heb hem lang geleden gekend.

Die jongen, ik heb het gevoel dat ik hem ken.

Bezorgde hij kranten? - Kranten?

Ja, kranten.

Ja, 's morgens op zijn skateboard. - The Star?

Ik zou niet weten hoe die krant heette.

Hallo.

Ik weet dat je daar bent, want ik hoor je ademen.

Ik hou niet van zulke telefoontjes.

Ik ga ophangen, hoor.

H�, Feather. - Ben jij het?

Als je van de duivel spreekt...

Ik dacht net aan jou. - Is Milt daar? Ik moet 'm spreken.

Milt? Nee.

Hij heeft me de indruk gegeven dat ik hem hier niet meer zal zien.

Je hebt Milt graag, h�? - Ja, ik mag hem wel.

Ik weet dat hij jou ook mag.

Als je Milt ziet, zeg hem dan dat ik het plan volg.

Je maakt me bang. Waar ben je? - Ik ga naar Wapizagonke.

Waar? - Het beloofde land, zoals Milt zegt.

Hij heeft jou in zijn rotzooi betrokken, h�?

Ik moet weg. De bus vertrekt. - Pas goed op jezelf.

Milt is dood, h�?

Ja. Hij is dood. Morsdood.

Weet je het zeker?

Ik had het kunnen weten.

Toen de jongen zei dat hij me mocht, kon ik al weten dat hij dood was.

Stom, stom, stom.

Nee, niet stom.

Ouwe Milt was heel snugger.

Gewoon pech gehad. Hij had geen geluk.

Arme knul, helemaal alleen op die bus.

Hij weet niet eens dat zijn vader dood is. Arme knul.

Bus? - Ja, hij ging naar Wapizagonke.

Kom, we gaan hem halen. - Hoezo, we?

Hij kent jou en vertrouwt je.

Hij zal jou wel aardig vinden. Mooie meid...

En jij vindt hem ook aardig. Dat zie ik. Waarom ook niet?

Hij is een aardige, slimme, vindingrijke knul. Vandaar, wij.

Besef je wat er met hem kan gebeuren?

Zo'n knul in z'n eentje?

Toe maar, zeg wat je te zeggen hebt.

Je hebt zopas je eigen vraag beantwoord.

Als we hem de helft geven, krijgen wij ook maar de helft. Jij en ik.

Als we dat niet doen, krijgen we alles. Heel eenvoudige wiskunde.

Wij zijn partners, jij en ik.

En de wereld... De wereld legt je zijn wetten op.

Maar soms... kun je die niet naleven.

Ik zal je wat zeggen, knul.

Die kerel is een misdadiger, een dief.

Zo iemand kun je niet bedriegen.

Zulke kerels verdienen het gewoon.

Heb jij ooit eens het gevoel gehad dat al je hoop en ambities

plotseling van goud in stront veranderden?

Ze hadden gezegd dat niemand ooit zou merken dat ik een hazenlip heb.

De dokters noemden het een litteken. Ze zeiden:

Je wilt toch mooi zijn, h�?

Weet je hoe dat klinkt als je niet mooi bent? Tuurlijk wilde ik dat.

Sigaret? - Nee.

Nou ja, ze hebben je toestemming niet nodig als je een kind bent.

Ze gingen dus gewoon hun gang en zetten het mes in me.

Sjonge, ik dacht dat ik zou sterven van de pijn.

Ik moet een ontsteking hebben gekregen, want ik had koorts.

Geloof me, ik zag mijn eigen begrafenis voor me.

Ik zag de open kist en de hele poespas errond.

Ledereen kwam naar me kijken. Mijn gezicht was zuiver wit.

Als zeep. Mijn huid straalde. Daar was ik blij om.

En iedereen zei: Sjonge, wat ziet ze er mooi uit.

Kinderen hebben soms rare idee�n. - Ja...

Maar goed, het is anders uitgedraaid.

Ik was niet dood, en ik was niet mooi.

Wat mag het zijn? - Toast met kaas en soep, graag.

Lets om te drinken? - Ja, chocomelk.

Wat?

Soms krijg ik het idee

dat je de jongen wil vinden voor een andere reden.

Dan wil ik je niet helpen.

Ik heb niks persoonlijks tegen hem.

Zijn vader heeft me een streek geleverd.

Die knul is daar ergens, op dit eigenste moment.

Elke seconde dat ik hier zit, is hij daar ergens.

Hij heeft me belazerd.

Hij en Milt. - Straks doe je je nog pijn.

En weet je wat nog het ergste is?

Ik mocht die zak van een Milt. Ik dacht dat we vrienden waren.

En de hele tijd heeft hij me belazerd.

De hele tijd dacht hij: Ik en mijn zoon gaan je beduvelen.

Ben je oud genoeg om te roken? Je bent te jong om daaraan te sterven.

Waar zijn je ouders?

Ik voel me niet zo lekker. - Die sigaretten maken je kapot.

Het is vast al te laat, is het niet?

Je komt te laat voor de bus.

Dat moet 'm zijn. Daar is onze knul. Kom op.

Opschieten.

Weet je wat liefde eigenlijk is? Zal ik het je vertellen?

Liefde is een kanker die je vanbinnen opvreet, zonder dat je het merkt.

Het neemt dezelfde vorm en grootte aan van wat er daarvoor in je was.

En als de ziekte verdwijnt, dan merk je dat je hol bent vanbinnen.

Er is niks meer in je. - Een gebroken plumeau.

Alles is weg.

Wist je dat het volgende dorp 24 kilometer verder is?

Hoe heet je, voetganger? - Hm... Simon.

Wel, Hm... Simon, ik ben Crystal. Kom, stap in.

Wat zit daarin? Goud?

Gas of gras? - Wat?

Dat is iets van voor jouw tijd. - Ja, blijkbaar.

Moeten we echt zo dicht volgen? Ik word misselijk van de stank.

Zie je iets wat je mooi vindt? - Ja, mooie auto. Is hij van jou?

Reken maar. Waar ga je naartoe? - Wapizagonke.

Echt? - Ja.

Ik kom daar toevallig voorbij. Wil je een afspraakje?

Nee.

Niet te geloven.

Dit kan niet waar zijn. Ik ben een boon als dat waar is.

Benzine.

Is de man die je ontmoet familie? - Ja, hij is mijn vader.

En komt je moeder ook? - Ze is dood.

Wat naar voor je.

Drie kilometer naar Het Geheime Hol van de Kerstman.

Zullen we even gaan kijken? - Ja, goed idee.

Ho ho ho. Wil je even bij de kerstman op de schoot, jochie?

Nee, bedankt.

Wees maar niet bang. De kerstman doet je heus geen kwaad.

Ik ben niet bang, ik wil gewoon niet. Heb je telefoon in dit Geheime Hol?

Beneden, in mijn kantoor. - Bedankt.

Ik wil wel op zijn schoot zitten. - Ho ho ho.

Hoe heet jij, schatje? - Crystal.

Mooie naam. Ben je braaf geweest? - Niet echt. Heel erg stout.

De kerstman vergeeft je. Hij vergeeft alles. Wat wil je voor Kerstmis?

Een parelsnoer. Een halve meter lang met 6... nee, 7 millimeter parels.

En ik zou willen dat je mijn man koud maakt.

Ho ho ho. Zulke dingen doet de kerstman niet.

Ik heb benzine nodig. - Dit is geen tankstation.

Dit is Het Geheime Hol van de Kerstman.

Maar ik kan voor een takel zorgen.

Nee, ik wil alleen benzine.

Is er echt geen benzine in dit hol?

Je vangt meer vliegen met honing dan met azijn.

Mijn moeder zei dat ook altijd.

Goed dan, ik ben tenslotte maar de kerstman.

Eens kijken of ik benzine kan vinden.

Bedankt, dat zou helpen.

Fijn dat je ons een lift hebt gegeven, meid.

Tegenwoordig moet je oppassen. Ik had het vast ook niet gedaan.

Niemand thuis?

Ik bel dat nummer zelf ook altijd.

Je krijgt het cadeau. - Heel aardig van je, Herr Kringle.

Maar ik wil wel mijn tank terug.

Kom op. - Ik kom. Sorry...

In het zadel, cowboy. Het is tijd.

Alles in orde? - Ja, ja.

Kijk eens. Kerstkaartjes.

Fantastische krijgers, de Azteken. Zo goed als de Europeanen.

Misschien zelfs beter. Cortez had geen schijn van kans.

Er was alleen maar dood en vernieling in het vooruitzicht.

Cortez deed het enige wat hij kon bedenken: Z'n schepen verbranden.

Hij verbrandde ze tot er alleen nog verkoold hout en rook overbleef.

Voor hem en zijn mannen was er geen weg terug naar Spanje.

Voor hen was het veroveren of sterven.

Veroveren of sterven. Begrijp je?

Een nieuw begin. Geen weg meer terug.

Zo kun je het ook bekijken. - Ik rij.

Wow, wat een chauffeur.

Neem op. Hij ligt daarin.

Hallo? Nee, ik ben gewoon...

Nee... Wacht even... Nee.

Ik denk dat hij jou wil spreken. Hij is woest.

Zijn naam is Simon en we gaan samen naar de Paradise Lodge.

Ik ben daar niet meer geweest sinds ik klein was.

Jij bent daar nooit met me geweest.

We gaan een boot huren, zonnebaden en elkaar insmeren met zonneolie.

Of ik hem al geneukt heb?

Hij wil weten of ik je al geneukt heb.

Simon zegt niks. Tuurlijk vond ik het lekker, hij is gewoon de beste.

Geen idee, ik zal het hem vragen.

Hij wil weten of je de tieten van iemand anders z'n vrouw leuk vindt.

Wat?

Nee, je mag hem niet spreken. Dus vraag het ook niet meer.

Nee, want hij heeft zijn mond vol.

Oh, Simon... Dat mag je niet doen, mijn man...

Nee, niet terwijl ik rij...

Hoezo, jouw auto?

Nee, loop naar de maan. Dit is jouw auto niet.

Hoor je me? Deze auto is van mij. Sturen.

Weet je wat ik nu vastheb? Die lelijke broodrooster, weet je wel?

Hierbij verklaar ik dat dat stuk rotzooi van jou is.

Oeps, hij is weg. Sorry, schat.

Weet je wat ik hier nog meer heb? Je dierbare Cubaanse sigaren.

Ga jij me zeggen wat ik moet doen? Niet te geloven. Te laat...

En die prachtige telefoon die je me gegeven hebt?

Die volgt. Zeg maar dag, schat...

Hij maakt me woest.

Dat had ik niet mogen doen. Wat bezielt mij toch?

Ik hield van die telefoon.

Wil je er een?

Hier is het, denk ik.

Jawel. Bedankt.

Mevrouw?

Uw kaart wordt geweigerd. Geannuleerd, zei de mevrouw.

Wat? - Uw kaart is geannuleerd.

Dat moet een vergissing zijn. - Ik kan niks doen. Geannuleerd.

Klootzak. - Ik kan daar niks aan doen.

De klootzak. Hij heeft ze geannuleerd.

Nu heb ik helemaal niks meer.

Ik wou echt dat ik iets kon doen. - Laat maar zitten.

Is dit genoeg? - Ja, hoor. Zeker.

Bedankt, cowboy.

Het beloofde land? Klinkt prima.

Ik weet nog dat mijn ouders hier dansten. Ze dansten de tent plat.

Het was ongelooflijk. Een groot jazzorkest.

Mijn moeder droeg van die lange jurken in bloemetjesstof.

Ze had prachtige benen. Lang, slank en gespierd.

Ze kenden alle pasjes, alsof ze professionals waren.

Ze waren zoals Ginger Rogers en Fred Astaire.

Die ken ik niet. - Je maakt een grapje.

Nee.

Ik heb hen nooit zien oefenen, maar ze konden alles.

Foxtrot, rumba, tango...

Dansten jouw ouders ook? - Nee.

Ik zal je iets vertellen wat mijn vader me vertelde.

Hij zei tegen de mooie meisjes dat ze lelijk waren, en omgekeerd.

Dat is geoorloofd.

Het werkt altijd.

We speelden een spelletje, hij en ik.

Soms, toen het spelletje goed begon te lopen,

leek het alsof ik zijn gedachten kon lezen.

Alsof ik op voorhand wist wat hij zou doen.

Op zulke momenten begon ik te denken

dat hij mij imiteerde, in plaats van omgekeerd.

Het was moeilijk te zeggen...

Het was moeilijk te zeggen wie van ons beiden echt was,

en wie de weerspiegeling.

Opstaan. - Hoe laat is het?

Tijd om te water te gaan. - Wat?

Je wou een boot, dus heb ik daarvoor gezorgd.

Nee, toch...

Kleed je aan, ik ben zo terug.

Zijn er boodschappen voor mij? - Nee.

Ik verwachtte... - Er zijn geen boodschappen voor je.

Kunt u nog eens kijken, hut 17? - Ik weet best wat je nummer is.

Als er iemand belt...

Dan zul jij het als eerte weten.

Het is hier zo verdomd stil. Waarom lach je zo?

Jij praat niet veel. - Praten brengt je in problemen.

Er valt weinig te zeggen. - Tegen mij of tegen de mensen?

De mensen. Ik heb nooit iemand gehad om tegen te praten,

behalve mijn vader dan, en meestal is hij het die altijd praat.

Hoe is hij, die Milt?

Hoe? Hij is... mijn vader.

Was hij niet bang om jou alleen te laten reizen?

Nee, ik kan voor mezelf zorgen.

Hij moest nog wat regelen. En dan zou hij hierheen komen.

Wat zit er in die tas? Lets belangrijks...

Toe, laat zien.

Geen vragen meer, anders denk je dat ik een flik ben.

En vind je me niet meer aardig. - Dat denk ik niet.

Vind je me nog aardig? Al is het maar een beetje?

Ik leef met u mee, en ik vind het jammer dat u uw zoon kwijt bent.

In dergelijke situaties

kan de politie uw probleem oplossen.

Kom, hij is hier niet.

Maar misschien... - Hij is hier niet, schat.

De politie is uw beste kans.

Heb je dat zelf gedaan?

Bloed kent de waarheid, bloed kent het hele verhaal. Het stroomt in je.

Daarbinnen...

En weet je wiens bloed het is dat in je aderen stroomt?

Wie vertelt jou alles wat je moet weten, doen en zijn?

Dat van jou. - Precies.

Als ik het bloed zie, word ik rustig.

Op hoeveel deuren moet ik nog gaan kloppen?

Die laatste dacht dat ik een hoer was die van deur tot deur gaat.

We hebben ze allemaal gecheckt, maar hij was er niet, h�?

Ik heb hem niet gezien. - Zou je het anders hebben gezegd?

Ik denk het wel. Ik wil gewoon niet dat er iets ergs gebeurt.

Wat zou er kunnen gebeuren? - Dat weet ik niet.

Ik voel me verdwaald. Ik ben verward.

Welkom in de echte wereld. We blijven kloppen, tot we hem vinden.

Jij hebt de sleutels, h�? - Nee, jij.

Gray. - Kijk eens aan...

Is het niet schattig?

Papa Beer, Mama Beer en kleine Baby Beer.

Luister, Gray... - Hou je mond, zeg ik.

Ik dacht mijn auto terug te halen. - Ja, je mag...

Ik wil mijn auto terug.

Een man kan het niet hebben dat er iets van hem wordt gestolen.

En vooral zijn auto niet.

Maar toen ik mijn auto zag en bedacht dat jij hierbinnen was,

met een of andere vreemde, kwam de gedachte bij me op

dat ik een man was, een volwassen man.

Geen kind.

Laat mij nu maar. Ik kan je helpen.

Ik weet hoe je een verband aanbrengt. Dat is iets wat ik kan.

Hoe denk je dat ik hier kom? - Ik zou het niet weten.

Denk je misschien dat ik een detective ben? Een helderziende?

Heel grappig. - Inderdaad.

Ze vertelde me aan de telefoon waar ik je kon vinden. Weet je nog?

Ze zei me waar je naartoe ging. Ze wilde dat ik het wist.

Ze wilde dat ik kwam. Ze heeft me nodig, weet je.

Laat hem met rust. Hij is een kind.

Dat moet jij net zeggen.

Ik heb niks met hem gedaan. Dat kan ik van jou niet zeggen.

Schoft.

Kom eens hier, liefje.

Komaan, laat eens wat klasse zien.

Wat dacht je eigenlijk, schat?

Dacht je misschien dat we met z'n drie�n familie konden zijn?

Een soort gezinnetje? Een leuke, kleine, hechte kerneenheid?

Ik dacht...

Ik weet niet echt wat ik dacht.

Maar ik voelde een nieuwe mogelijkheid in het leven.

Ik voelde een nieuwe ontdekking.

Je denkt nog steeds dat ze het goed met je voorhad.

Het laat je allemaal koud wat ik zeg.

Maar geloof me, het was niet zo.

Ze deed het puur voor zichzelf.

Open je ogen, knul.

Denk je dat het de eerste keer is dat ze zoiets doet?

Open je ogen.

Kijk naar haar. Het enige wat je ziet, is een piepklein bikinietje...

...en een decollet�.

En je tienerhersens worden heet, en je pik wordt stijf...

En ja, je kunt ineens niet meer kritisch denken.

Ik kan het weten, want ik heb het zelf meegemaakt. En nog steeds.

Ze is mijn vrouw.

Ze is aan mij gebonden door de wetten van de mens en van God.

Ik ben hier voor die onverbrekelijke band tussen ons.

Wij zijn onscheidbaar, Crystal.

Is dit 'm? Stomme vraag.

Ken je mij nog? Het wolfsmasker?

Waar is het? Waar heb je het verstopt?

Daarbinnen. Die man heeft het.

Man? Er is geen man. Kom op, jij hebt het geld.

Welk geld? - Daarbinnen, hij heeft het afgepakt.

Sjonge, wat krijgen we nu? Waar heb je jezelf ingewerkt, knul?

Dit is een priv�-kamer. Hoepel op, en neem je schandknaap mee.

Schandknaap? - Hoepel op, heb ik gezegd.

Wow, dit werkt beter dan ik had gedacht.

Bedoelde je dat die man het heeft? - Ja.

'Opgepast: Damp niet inademen, contact met de huid vermijden.'

'Buiten bereik van kinderen houden.' Klinkt erg, h�?

Maak dat je wegkomt. - Blijven staan.

Het geld? - Mijn portefeuille zit in mijn broek.

Je portefeuille? Denk je dat ik daarvoor hier ben?

Denk je dat ik een straatdief ben?

Vooraleer ik je in de fik steek, vraag ik het je nog ��n keer.

Waar is het geld? - Ik weet niet wat je bedoelt.

Je wou hem toch helpen? Je kwam mee omdat je die knul wou helpen.

Hoe kun je iemand helpen zonder je te bezeren?

Dit moet een grap zijn. - Ja, een grap. Dat is het.

Ik steek je niet in de fik. Daar moet je toch gestoord voor zijn?

Hij heeft het geld niet. - Ik zal het je geven.

Wat? - Ik zal het je geven.

Begrijp ik dit goed?

Je wilt me het geld geven, zolang ik hem maar niet rooster?

Juist?

Ach, wat.

Is die sukkel van jou, schat? - Ja, hij is van mij.

Neem 'm dan maar gauw mee. - Kom, lieverd.

Ik denk...

Ik denk dat ik eerst even ga zitten voor we onze deal afronden.

Vind je dat goed? - Ja.

Goed...

Heb je het geld echt? - Ja.

Ga het halen.

Ik zal met jou precies dezelfde deal maken als ik met Milt heb gedaan.

De helft voor jou, de helft voor mij. Mooi in twee verdeeld.

Dat is toch fair?

Jij bent toch een eerlijke jongen?

Milt zegt me wel wat ik moet doen. - Milt?

Hij is al vier dagen dood.

Wist je dat niet?

Verdomme, toch. Dat moest je toch weten?

Ik had het je nooit op die manier verteld...

Jij was daar...

Ik dacht dat je dat wel had gezien.

Ga je nu huilen?

Ik huilde toen mijn vader gestorven is. En ik was toen veertig.

Hij liep gewoon op straat, toen zijn hart het begaf.

Het stopte gewoon met kloppen, van de ene voetstap op de andere.

Je bent een taaie knul. Taaier dan ik.

Heb je hem vermoord? - Wie? Milt?

Nee, helemaal niet. Waarom zou ik Milt vermoorden?

We waren vrienden, partners.

Welnee... Het was dezelfde kerel die mij heeft geraakt.

We waren goeie partners, ik en Milt. Hele goeie.

We hadden de klus mooi geklaard. Zo perfect als maar kon...

...op dat laatste stuk na.

Hij had die kalkoen vast. - Hij is al vier dagen dood.

En hij maar tegen me schreeuwen. - Hij hield die kalkoen voor me.

We waren goede partners.

Jij was daar.

Het is een ziekte.

En als de ziekte verdwijnt...

Wij zijn partners. Jij en ik.

Je was niet bang, krantenjongetje.

Ik was de hele tijd bang.

Jij en ik zouden verdomd goeie partners kunnen zijn.

Je bent taai, je doet wat van jou verlangd wordt...

Slim...

Verdomd goeie partners.

Vergeleken bij waar ik naartoe ga...

lijkt alles wat hiervoor gebeurd is heel erg aangenaam.

We speelden een spelletje, hij en ik.

Soms, toen het spelletje goed begon te lopen,

leek het alsof ik zijn gedachten kon lezen.

Alsof ik op voorhand wist wat hij zou doen.

Op zulke momenten begon ik te denken

dat hij mij imiteerde, in plaats van omgekeerd.

Het was moeilijk te zeggen...

Het was moeilijk te zeggen wie van ons beiden echt was...

... en wie de weerspiegeling.

www.nlondertitels.com