Original subtitles

Verdomme, ik vind m'n portemonnee niet.

Misschien is hij wel gestolen.

Het was allemaal uitschot op die fuif.

Dan maar de harde maatregelen.

Ogenblikje.

Gelukkig maar. Dat was schrikken.

Twee? - Nee, zevenennegentig.

En toen? - Op de koop toe

deden we het in het bed van z'n ouders. Met Jezus aan de muur

en de foto van mama op het nachtkastje. Dat was balen, zeg.

Ik voelde haar blik voortdurend op mij gericht.

Wat zit jij hier te klagen? Na een kwartier had je al beet.

Ik klaag heus niet. Die kerel wist zo ongeveer wel wat hij deed.

Voor hen is het altijd makkelijker, niet?

Of ze nu goed zijn of slecht, wie het meisje ook is, klaarkomen doen ze.

Ik dus niet. Tenzij ik naar huis was gegaan en mezelf had gevingerd.

De mijne vond zichzelf in elk geval een kei.

Hij dacht vast dat ik in het circus werkte. Op de buik, op de rug...

En maar keren, alsof ik een biefstuk was.

Soms denk ik dat er zijn die net de Kamasutra hebben gelezen

en die jou dan gebruiken als oefenpop.

Wat ik niet verdraag, zijn kerels bij wie het uren blijft duren

en als ze dan op het punt staan te komen, houden ze er plots mee op.

Die vent heeft zijn rijbewijs zeker bij een tombola gewonnen?

Zoals ik dus zei, heb ik een hekel aan de langdurigen.

De volgende dag staat je kut in brand en niezen wordt haast ondraaglijk.

Het ergste vind ik die gasten die alleen maar gepijpt willen worden.

En ze blijven er maar over zeuren.

En duren dat het doet...

Als je een hele tijd zo met je mond en je tong moet doen...

Ik heb vaak zin om er stevig in te bijten, zodat ik er vanaf ben.

Nee, het ergste van allemaal...

zijn die kerels die jou willen likken.

Ze stoppen hun kop tussen je benen en beginnen te likken en te zuigen

als een wild beest, en ze vinden niet eens je clitoris.

Wat is dat met die bus? Verdomd gevaarlijker dan een kernraket.

Luister, dan moet jij maar niet zo hard praten.

Of denk je dat we die vuilbekkerij willen horen?

Precies.

Wat denken jullie wel? - Ik weet alleen

dat mijn dochter zo niet moet praten of ik was haar mond met zeep.

Denk je dat jouw dochter niet neukt? - Ze zijn gefrustreerd. Kom, we gaan.

Ik ga nog liever te voet dan dat ik op deze bus moet blijven.

Met al deze macho's.

Praat in het vervolg wat zachter. Ik ben dat gedoe zat.

Je kunt beter zelf zwijgen.

Verdomd, wat een gelul.

Ik heb echt zin in een douche. Ik hang vol speeksel.

Hij heeft me vol speeksel gehangen.

Heb je die blonde gezien?

Die zich daar zo stond te vervelen?

Ja. - Knap baasje.

Knap? Een echte stoot, dat was hij.

Hallo, ga je naar de stad?

Cris, heb jij Freud gelezen?

Heb je zelf Freud gelezen? - Ja, nog niet zo lang geleden.

Ik heb iets gelezen over de theorie van de sublimatie.

Als we alle energie die we aan seks besteden,

door eraan te denken, of te fantaseren over met wie het te doen...

En hoe je er nadien vanaf raakt.

Wel, als we al die energie voor een hoger doel zouden gaan gebruiken,

dan zouden we ze sublimeren.

En hoe doe jij dat eigenlijk?

Op dit moment sublimeer ik niet echt.

Maar toen ik nog drummer was,

sublimeerde ik wel wat af.

Best dat je ermee bent gekapt, want dat grungebandje was niet veel soeps.

Hoe dan ook, ik vind dat geen oplossing.

Je maakt energie vrij, je sublimeert ze niet.

Dat denk ik toch.

Niet op je schort tekenen...

of mama zal boos worden.

Anita, het is al laat.

Dag, Rosa. - Goedendag.

Hoe loopt het? - Goed, maar ze zijn nog niet klaar.

Ik wist niet wat ik daarmee moest aanvangen.

Bedankt, meid.

Het is open.

Pardon, hoe ga ik naar de Gran Vía?

Het ligt hier vlak achter. Loop de straat uit

en sla bij de muur linksaf. Je kunt je niet vergissen.

Ik zou op het hoofd van mijn kinderen zweren dat ik je al heb ontmoet.

Heb jij kinderen? - Natuurlijk niet.

Bij wijze van spreken.

Verdomd, ik weet het weer.

In de bus. - Waarom heb je niks gezegd?

Geen idee.

Dat was niet bijster slim van ons.

Maar wat een toeval. Wat drink je om het te vieren?

Een whisky, graag.

Lees je Anna Karenina?

Uiteraard lees je 'm. Je laat 'm niet gewoon even uit.

Maar het zou niet de eerste keer zijn. Hier krijg je van alles te zien.

Heb je La Regenta gelezen?

Nee, is dat goed? - Ja, beter dan die daar.

Zelfs beter dan Madame Bovary.

Dat betwijfel ik.

De Regenta gaat tenminste niet dood.

Wist je dat Tolstoj Anna Karenina heeft geschreven

omdat zijn vrouw verliefd was op een officier?

Dat vertellen ze hier in het voorwoord.

Blij dat te vernemen.

Ik schrijf een thesis over de liefde in de 19de-eeuwse literatuur.

Ik studeer filologie.

Heb je al gemerkt dat het altijd verhalen over ontrouw zijn?

Ja, maar dat komt doordat je vroeger alleen verstandshuwelijken had.

Misschien wel.

Hoe heet jij?

Guillaume. Maar iedereen noemt me Willy.

Ik ben Cristina.

Een maand al, en je kent de Gran Vía nog steeds niet?

Ik heb je hier al gezien.

Als kind ging ik tijdens de zomer naar Frankrijk.

Naar Biarritz.

Mijn moeder was Baskische.

Dat zijn de zeldzame gelukkige herinneringen uit mijn jeugd.

Waarom ben jij in Madrid?

Ik wou eens wat anders.

In Marseille was ik aan het verstikken.

Je hebt een goed accent.

Ik hou wel van Spaans.

Ik heb het enkele jaren geleden gestudeerd.

Hier is het.

Wat een flat.

Hoe kun je zoiets betalen?

Dit is van een vriend van een vriend.

Hoe zeg je dat ook weer? Ze lenen 'm uit.

Maar toch... Ofwel ben jij een unicum, ofwel is je familie stinkend rijk.

Net wat ik nodig had, een Franse vriend.

De droom van elke verleidster.

Wat is er? Wil je een glas water?

Nee, het gaat wel. Maak je geen zorgen.

Heb je dit vaak voor?

Helaas niet. - Hoezo, helaas? Je gaat bijna dood.

Precies, had ik maar altijd zulke orgasmen.

Bedoel je dat dat een orgasme was?

Ja, had je dat nog nooit gezien? - Toch nooit zo.

Het schijnt dat astmalijders wild in bed zijn

omdat het zuurstoftekort het orgasme versterkt.

Vandaar ook die wurgscènes in Empire of the Senses.

En Margarita Gaultier, die aan tbc leed? En Vivian Leigh.

Vivian Leigh? - Zij had ook astma.

Bovendien ben jij erg goed in bed. Allicht omdat je Fransman bent.

Iedereen weet hoe pervers de Fransen zijn.

Bataille, Laclos, Markies de Sade.

Meestal laat ik dat niet toe. - Geen enkele vrouw wil dat.

Het doet wel een beetje pijn, weet je.

Maar niet bij mij, ik vond het heerlijk.

Dat zie ik.

Jij wordt de vader van mijn kinderen.

Wacht, kom nog even.

Ik moet ervandoor.

Heb je zin om een reisje te maken?

Een reisje?

Naar Biaritz, bijvoorbeeld.

Het klimaat is er goed voor astmalijders.

Goed, maar wel een weekend wanneer ik niet hoef te werken.

Je hebt mijn telefoonnummer.

Ik moet ervandoor.

Wat doe je?

En lil?

Goedemorgen het is acht uur. Vandaag zijn we woensdag 11 mei,

de feestdag van Jeanne d'Arc. Het weer blijft stabiel in het noorden

met enkele buien aan de kust en regen in het centrum van het land.

Wolken en opklaringen wisselen elkaar af in de rest van het land.

In de hoofdstad schommelt de temperatuur tussen?0 en 20 graden.

Eén over acht. Daar gaan we.

Dag, Rosa.

Goedendag. Luister, ik kan vandaag niet komen werken.

Annuleer al mijn afspraken.

Vind maar wat uit. Een griep, of zo.

Tot morgen.

Nog een glas wijn, graag.

Alles goed? - Ja, dank u. Alles gaat altijd goed.

Pardon.

Jij bent niet van Biarritz.

Ergens wel.

Als kind kwam ik hier altijd op vakantie.

Maar dat is allang geleden.

Dat was de prehistorie. Nu ben ik zowat een levend fossiel.

Zo zie je er in elk geval niet uit.

Wat moet ik daarop zeggen? Vandaag word ik dertig.

Dan overschrijd je een grens. Je bent niet langer jong en vol belofte,

maar een rijpe vrouw met sleet op.

Het kan me eigenlijk niks schelen.

Hoegenaamd niks.

Heb je ruzie met je vriendje?

Nee, ik heb zelfs nooit een vriend gehad.

En een naam?

Rosa.

Ik ben Lorea.

Weet je, ik heb vanmorgen pas beseft dat het mijn ver jaardag was,

net voor ik naar het werk vertrok.

Niet vertrok, eigenlijk. Want ik heb de hele dag vrij genomen.

En toen besefte ik dat ik niemand had om het mee te vieren.

Heb je geen broers of zussen?

Twee zussen. We zien elkaar niet vaak.

Ik vraag me af waar ze nu zijn.

Is er iets? - Ja.

Ik besef niet goed wat ik doe.

Als je het niet weet...

Maken we een ommetje, voor de verandering?

Er zijn hier heel wat bezienswaardigheden.

Ik ken er alvast één van.

Mijn vader is ervandoor, met een ander.

Al weet ik dat niet zeker. Niemand van ons weet het zeker.

We horen niks meer van hem. - Nooit?

Ik weet het, dat is vreemd. Hij heeft vast een andere naam genomen.

Mijn zus, Rosa, is naar hem op zoek gegaan.

Hij is alvast niet overleden.

Dus... mijn moeder raakte depressief en werd opgenomen.

Mijn zussen en ik zijn in Biarritz gebleven,

bij tante Lide. Dat was mijn moeders beste vriendin.

Haar zoon was een knapperd, we waren alle drie dol op hem.

Maar alleen met mij kwam hij hier wandelen.

Mikel...

Wat is er van je grote liefde geworden?

Geen idee, en het kan me ook niks schelen.

Willy, ik was toen pas negen.

Zit eens een beetje stil.

Ik hou van je, maar soms maak je het me verdomd lastig.

Pas op, of ik laat Rita het doen.

Je luistert niet eens, net als je vader.

Maar daar zijn jullie ook mannen voor.

Goed...

Ja? Wat wil je, Borja?

Maar wat doet hij in Madrid?

Komen eten? Hier thuis?

Maar ik heb helemaal niks in huis.

Goed, goed... in orde.

Het is een geweldige investering, Borja. En zonder risico.

Je zorgt voor het geld en twee weken later...

Neem me niet kwalijk. - Hier.

Waar hadden jullie het over? - Nergens over.

Hij had het over een kaart die je in de telefoon stopt

waardoor je toestel een multimediaterminal wordt.

Voor mij is dat allemaal Chinees.

Anita en technologie, weet je wel...

Weet hij dat? Hoe kan hij dat weten?

Anita, je vat het verkeerd op. - En noem me niet Anita.

Goed, dan zeg ik Ana. Mevrouw Ana.

Want in die jurk ben je een hele mevrouw.

Niet overdrijven.

Straks ga ik me oud voelen.

Oké, dan. We noemen je dus Anita.

Nico, wat doe jij hier?

Ik kan niet slapen. - Nee? Kom eens hier.

Dit hier is Mikel. Oom Mikel.

Mikel, dit is Nicolas. - Dag, Nicolas.

Nico, je mag niet opblijven. Je moest allang in bed liggen. Kom.

Ik ga 'm in z'n bed stoppen. Vooruit.

Ik had een babysitter gevraagd, maar...

Ze had tien uur gezegd, maar ze is te laat.

Tot ziens. - Slaap lekker.

Is ze altijd zo? - Nee, eigenlijk niet.

Ik heb haar al lang niet meer zo zenuwachtig gezien.

Ze ziet er in elk geval geweldig uit.

Ik geloof mijn ogen niet.

Mijn zus, in de keet waar ik werk.

Het moest er toch eens van komen? - Dag, Cris.

Je ziet er hip uit. - Tja.

Hallo. - Kijk eens wie hier is.

Verrek, dat is een eeuwigheid geleden.

Je ziet er echt knap uit. Zoals altijd, overigens.

Kwestie van volharding.

Ken jij toevallig niemand die spul verkoopt?

Werk je hier echt graag of doe je dit om rebels te doen?

Het is tijdelijk, maar het bevalt me wel.

Wat zal het zijn?

Twee whisky's. En een cola voor Ana. Je hebt wel voldoende gedronken.

Zeg, waar hebben jullie Mikel gevonden?

Borja liep 'm vanmorgen tegen het lijf en heeft 'm bij ons uitgenodigd.

We hebben 'm niet meer gezien sinds ons huwelijk.

Hij is echt tenger geworden.

Tenger, maar nog altijd even knap.

Ik laat jullie een beetje met elkaar praten, meisjes.

Geef me eens een beetje whisky.

Hoe gaat het? - Ontzettend goed.

Ik twijfel tussen nog een kind nemen, of gaan scheiden.

Nog iets gehoord van Rosa? - Niks.

Alles zal wel oké zijn.

Met haar megaflat, haar megajob en haar mega-auto...

Het zal wel mega met haar gaan. Ze heeft nu alles wat ze ooit wou.

Denk je

Ik heb alles wat ik wil en met mij gaat het niet...

Hoe zeg je dat ook weer? Megagoed.

Ana! Blij je te zien.

Je ziet er geweldig uit.

Echt? Ik weet het niet, hoor.

Jij bent net een grassprietje. - Klets niet, ik lijk wel een walvis.

Helemaal niet. Je bent zelfs bijna te mager.

Ze lijkt wel een radiografie van een aardworm.

Ik blijf het herhalen, maar zonder resultaat. Ze vindt dat ze dik is.

Genoeg gediscussieerd. Dat tast de stofwisseling aan en zo word je dik.

Die is geschift.

Heb je het eindelijk door?

We gaan ervandoor, Cris. We zijn hier al te oud voor.

Zusje... niet vergeten te eten.

Blij dat ik je nog eens heb gezien.

Ik ook.

Ik zou je wel liever wat gezonder zien. - Hoezo? Met mij is alles super.

Ik heb twee jaar ontwenning gevolgd en probeer nu 'n normaal leven te leiden.

Hoe gaat het met Rosa? Ik zou haar graag nog eens terugzien.

Maar zij jou allicht niet.

Dat is eigenlijk nooit anders geweest.

Je kunt nu maar beter zwijgen. Ieder heeft z'n trots.

Jij hebt geluk. Ik heb er geen meer.

Heb je je zus eens goed bekeken? Ze leek wel een topmodel.

Ze zegt dat ze aantrekt wat ze in haar kast vindt.

Maar ja, als je een kast van tien vierkante meter hebt...

Verdomd, wie was die vent? Dat is vast een beest in bed.

Erg geraffineerd. - Wat wil je, ik kom uit Carabanchel.

Arbeidersgezin, niet zoals jij. Ik leerde nooit nadenken. Wie was dat?

Mikel.

Mikel, van Biarritz?

Ben zo terug. Willen jullie nog wat? - Nog een whisky.

Je zult je ellendig voelen.

Ik denk niet dat jij me de les te lezen hebt.

Wat bezielt jullie eigenlijk? Geef mij er nog maar eentje.

Weet je nog, die avond twaalf jaar geleden, in het bos van Lazaret?

Twaalf jaar geleden?

Verdomd...

Wat gaat de tijd snel. In wat voor een toestand waren we?

Ik was dronken. Jij ook, denk ik.

Maar weet je het nog?

Ik weet niet waarover je het hebt.

Je bracht me met je motor naar huis en plots sloeg je ergens af.

Je wou me iets laten zien.

We reden een klein weggetje op.

Toen heb je de motor afgezet.

Ik moest lachen.

Je nam me bij de arm mee naar een weide.

Je gooide me op de grond en ging op me liggen.

Ik heb me verzet, maar je hebt me twee keer geslagen.

Of drie keer?

Het was mijn eerste keer.

Het pijnlijkste was dat je me daarna hebt laten zitten voor een ander.

Ik fotografeer graag mensen.

Allemaal mannen. - Ja.

Ogenblikje.

Dat ligt daar al jaren.

Wat krijgen we nu?

Ofwel neuk je me, ofwel kun je ophoepelen.

Verdomd... Ik wil voelen dat je me begeert.

En ik wil weten hoeveel venten je neukt.

Niemand sinds ik jou ken, onnozelaar. - Dat betwijfel ik.

Ik herinner me niet een eed van trouw gezworen te hebben.

Dat ligt toch voor de hand? - Voor jou, misschien.

Goed dan...

Verdomd geweldig.

Klootzak!

Hallo? Hij is op kantoor. Met wie spreek ik?

Arantxa, da's lang geleden. Hoe gaat het met jou?

Wat zeg je nu?

Bedankt dat je ons inlicht. Tot ziens.

Hier hebben we alles onder controle...

Met wie spreek ik?

Zeg dan iets.

Hoeveel moet je van me? - Niks, laat maar.

Maar leg eens uit... Je serveert hier de hele avond drankjes

en dan kom je ook nog hierheen om zelf wat te drinken.

Ik wil ook wel eens aan de andere kant van de bar staan, voor de verandering.

Wat heeft die stumperd misdaan? - Typisch: we zijn beiden alleen...

Laten we onze eenzaamheid delen. Waar heb ik dat nog gehoord?

Maar de arme jongen zag er toch wel droevig uit.

En nu nog meer. - Arme schat, helemaal alleen.

Ik ben ook alleen, net zoals iedereen. Er is geen oplossing.

Ik kan zijn leegte niet vullen, hij de mijne niet.

Niks kan dat. Drugs niet, alcohol niet, seks niet.

Cris, jij schakelt van genieten zomaar over op absurd existentialisme,

en dat met een ongelooflijke snelheid.

Wie is dit? - Prinses Cristina.

Wie denk je? Ik.

Ik kan niet leven zonder jou.

Je moet me toch eens vragen om bij je in te trekken.

Zou dat iets oplossen?

Zo zou je me altijd kunnen controleren.

Luister, ik wil je niet controleren.

Wat ik wil, is dat jij jezelf onder controle houdt.

Trouwens, ik kan niet leven met iemand die zo complex is.

Complex, ik? Ik ben maar een eenvoudig meisje.

Het is mijn leven dat niet eenvoudig is.

Willy? ' Wat?

Ik hou echt van je. - Ik ook.

En dan?

Het spijt me.

Ana, het is vijf over acht.

Wat? - Het is al laat.

Ik voel me niet lekker, Borja. Ik heb overal pijn.

Mooi, maar we hebben een probleem. Ik heb een belangrijke vergadering

en iemand moet zich over de kleine ontfermen. Ik kan niet alles doen.

Goedendag. Pardon, hebt u gereserveerd?

Jawel.

Wat een eer, ik mag lunchen met de prinses van Monaco in eigen persoon.

Nog zo'n grap en jij betaalt de volgende keer.

Neem me niet kwalijk, hoogheid.

Ik krijg niet vaak de kans in zulke restaurants te eten.

Wel, laat eens horen.

Mag ik m'n zus niet 's uitnodigen? - Wat moet ik daarop zeggen?

We hebben dit al vier jaar niet meer gedaan.

Borja heeft me gebeld. Hij zegt dat het slecht gaat met Ana.

Ik wil haar wel bellen, maar gezien onze slechte band haalt dat niks uit.

Bij mij is het gewoon nog erger.

Aznar en Gonzalez hebben een betere band dan wij.

Je weet dat ze jouw levenswijze niet begrijpt.

En ik de hare niet, verdomme.

Onlangs kwam ze in PlanetaX opdagen met Borja en Mikel.

Mikel? Wat een toeval, ik denk dat ik hem onlangs ergens gezien heb.

Hoe gaat het met hem?

Belabberd. Hij is nog steeds een halve junkie.

Hij was wel knap. - Dat is hij nog steeds.

Ik vond hem vroeger wel leuk, toen hij bij ons woonde.

We vonden hem allemaal leuk. - Maar jij hebt meer geluk gehad.

Ik? - Hou je niet van den domme.

Op de bruiloft van Ana ben je met hem weggeglipt.

Heeft iemand dat dan toch gezien? - Ik wel.

Ik heb het hele feest achter hem aan gezeten. Ik wou ervoor gaan.

Het deed echt pijn jullie samen te zien.

Nu vind ik het gewoon grappig.

Je zou 'm in elk geval zo kunnen strikken hebben.

Denk je? - Zeker weten.

Ik ken Mikel, vroeger toch.

Die nacht was niet de eerste keer. - Dat had ik al geraden.

Je kunt niet alles raden. Ik zou liever niet meer over Mikel praten.

Ana deed wel erg vreemd. Ze was zelfs stomdronken.

Maar ze drinkt niet.

Dat dacht ik ook. Ik begreep er niks van.

Kun jij niet met haar praten? - Zij leeft in haar wereldje,

met haar man en haar kind.

Jij doet net hetzelfde, je leeft in je eigen wereldje.

Ik trouwens ook. Dat moet veranderen.

Waarom stellen die snobs de menukaart toch in het Frans op?

De ober en de chef komen uit deze streek.

Wist je al dat ik samenwoon met een Fransman? Hij komt uit Marseille.

Eigenlijk woon ik bij hem in.

Hij heet Willy en is een echte schat. Intelligent, beschaafd, teder...

Je hemelt hem duidelijk op. - Nee, dat zou hij nooit dulden.

Hij zegt dat ik karakter heb. Wat denk jij?

Niet meer dan de mannen op mijn werk.

Voor mannen is dat een voordeel, maar voor vrouwen...

Geen feministische preek, alsjeblieft.

Word eens wakker. Er zijn slechts twee soorten mensen:

wij, intelligente vrouwen, en die zes miljard idioten die in de weg lopen.

Snap je? - Blij dat ik geen kaderlid ben.

Als barmeid heb ik dat probleem niet.

Je hebt ook geen enkel toekomstperspectief.

Nu ben je nog mooi, maar over tien jaar hangen je borsten te wapperen

en dan wil niemand je nog als barmeid.

Ten eerste, zwijg over mijn borsten. Ten tweede, ik gebruik mijn hoofd ook.

Jij bent te verstandig om in een bar te werken.

Elke voormiddag heb ik voor mij alleen. Da's meer waard dan een dik salaris.

Nooit werk ik nog in een kantoor. Ik word nog liever hoer.

Zou het niet makkelijker zijn als we eens een kurkentrekker kochten?

In Marseille deed ik mijn flessen altijd zo open.

Ik geloof niet dat Spaanse wijn zo anders is.

Probeer het hier eens mee.

Hou eens vast.

Gezondheid.

Waarom praat je nooit over Marseille?

Omdat...

Omdat ik er nooit aan terugdenk.

Ik ga iets oppikken. Ik ben zo terug.

Opruimen en schoonmaken zijn blijkbaar niet je sterkste punten.

Daar heb je weer die Europese obsessie dat alles netjes moet zijn.

Ze reinigen de straat zelfs elke dag.

Toe, doe een inspanning. Ik kan echt niet in zo'n stal leven.

Hallo?

Hallo. - Is Willy daar?

Hij is even weg. Met wie spreek ik? - Nathalie.

Wil je een boodschap achterlaten? - Nee.

Ik begrijp het niet. Ergens wel, maar het is niet rechtvaardig.

Het zal nooit meer gebeuren, dat zweer ik.

Jij had toch gezegd dat als een van ons zou weggaan,

de ander dan van verdriet zou doodgaan.

Wel, ik ga dood, want jij bent er niet.

Jij bent het mooiste wat me ooit is overkomen.

Als ik je heb gekwetst, dan spijt me dat ontzettend...'

Hier ben ik.

Kom eens. Ik heb iets voor je.

Nathalie heeft gebeld.

Ik antwoordde met 'n accent dat wel zou passen in de Comédíe Française.

Als je wilt neuken, zet dat dan af.

Maar dat is een geweldige film. Het is een klassieker.

Ruk je dan maar af terwijl je kijkt.

Wat? - Ik hou niet van porno.

Bovendien is het vrouwonvriendelijk.

Het is maar seks.

Sinds wanneer ben jij feministe?

Sinds mijn zus me heeft overtuigd.

Er zijn twee soorten mensen:

wij, intelligente vrouwen,

en de zes miljard idioten die in de weg lopen.

Zal dit nog lang zo doorgaan, Anita?

Ga jij me nog lang Anita noemen?

Borja,

ik kan niet meer.

Hou dan toch op met die pillen te slikken.

Je begrijpt het niet.

Dat is het niet.

Da's lang geleden. - Alles goed?

Je ziet er stralend uit. Wat doe je vanavond?

Ik ben bezet.

Cristina, verdomd leuk je te zien. Je bent nog geen haar veranderd.

Op die kilo's na.

Maar die zitten precies waar ze horen te zitten.

Jou noemen ze toch Prozac, hè? Allicht omdat je zo'n opkikker bent.

Wij moeten ons eens samen bezatten, zoals in de goeie ouwe tijd.

Ik geef je mijn nummer.

Ga alvast aan de bar iets bestellen. Ik kom zo.

Twee whisky-cola, alstublieft.

Sorry, er zijn hier zoveel mensen die ik ken.

Dat zie ik.

Ga je vervelend doen?

Nee, maar jij lijkt de helft van Madrid al genaaid te hebben.

Overdrijf je niet een beetje?

Een beetje.

Was het maar waar.

Ik ben 25 en Madrid telt vier miljoen inwoners.

Niet makkelijk, zelfs niet als ik er elke dag één naai.

Was dat nog iemand uit je collectie? - Dat was gewoon een vriend.

Waarom ga je met hem het toilet binnen? Om te neuken?

Doe niet zo idioot. - Precies, ik ben een idioot.

Ik had gezworen nooit nog iets met een barmeid te hebben.

En dan heb ik er nu eentje die minnaars verzamelt

en hun foto's aan de muur hangt. Wat jij doet, is niet normaal.

Weet jij wie ik geneukt heb? Er hangen nichten tussen.

Je meent het.

Luister, is dat nu echt belangrijk? Het is een keuze.

Neuk met wie je wilt, als je maar van mij houdt.

Dus jij mag neuken al wat je wilt, maar ik moet je trouw blijven?

Dat heb ik niet gezegd. Jij bent gewoon bang van jezelf.

Bang van mezelf? Jij bent bang, ja.

Zo bang zelfs dat je niet één nacht alleen kunt zijn.

Hou op met schreeuwen. Er is al genoeg tegen me geschreeuwd.

We kunnen zo niet doorgaan. - Jij verpest alles met je paranoia.

Ik?

Mijn huis is een waar slagveld, jij loopt met iedereen te flirten,

en op de koop toe draag je een geschifte jurk.

Jij provoceert veel te graag. - Hou op, Willy.

Jij bent gestoord. Dat is jouw probleem.

Je bent compleet geschift.

Bedankt dat je me naar huis bracht. Ga nu maar.

Ga weg, Willy. Ik wil alleen zijn.

Goed, dan gaan we akkoord.

Ik wil ook alleen zijn.

Het kan me niet schelen.

Heb ik je wakker gemaakt? - Nee, het is niet erg.

Ik heb het uitgemaakt met Willy.

Ik ben er kapot van.

Mijn leven heeft geen enkele zin. - Het mijne ook niet. Van niemand.

Het is maar een vent. Zo lopen er nog massa's rond.

Je hebt ook nog andere mogelijkheden. - Hoezo?

Weet ik veel. Ecstasy, chocolade, anale seks...

Luister, doe niet zo melodramatisch.

Nu moet ik naar een repetitie, maar straks praten we nog, oké?

Misschien. Er belt iemand aan. Tot ziens.

Cristina Gaena? Hier tekenen.

Hallo. - Ik geloof mijn ogen niet.

Wat is er met je haar gebeurd? - Niks, wat bijgeknipt.

In de vernieling geknipt, bedoel je.

Wat wil je? - Cola light.

Ik wou eens horen of er al nieuws was over Ana. Je hebt me niet gebeld.

En ik wou ook wel eens zien waar mijn zus haar leven verknalt.

Uiteraard. Voor jou is een zus die barmeid is

net zo'n schande als voor een Siciliaan een zus die hoer is.

Zo ongeveer.

Hoe gaat het met Ana? - Geen idee.

Ik heb nog geen tijd gehad. Als het zo belangrijk is, doe dan zelf iets.

Wat zou ik trouwens voor haar kunnen doen als het met mij zo slecht gaat?

Hoezo?

Willy heeft me in de steek gelaten.

Wel, wie had dat gedacht? Hoe lang heeft het ditmaal geduurd?

Niet lang, zoals altijd.

Maar ditmaal was het anders. - Anders?

Ja, zoals altijd.

Kom je nu pas van je werk?

Ja, ik heb een rapport moeten afwerken, mijn beleidsrapport.

Luister, kind. Dat is geen leven, ook al word je er dik voor betaald.

Weet ik. Ik werk zo hard om daar verandering in te brengen.

Ik hou je wel op de hoogte. - Het beste gaat aan je voorbij.

En wat is dan precies het beste?

Weet ik veel...

Uitgaan, mensen ontmoeten... neuken.

Elke avond uitgaan is niks voor mij en seks zegt me steeds minder.

Daar kan ik inkomen. Ik ga door net zo'n fase.

Sorry.

Zeg eens. - Een whisky-cola.

Welke whisky?

Hoe heet die fles daar helemaal bovenaan?

Da's geen whisky maar gin. - Een gin-cola, dan.

Met die gin.

Wil je wel eens ophouden met naar de kont van mijn lief te staren?

Is dat jouw lief?

Ja, en ik heb een zwarte gordel in het karate.

Ga jij maar dansen. Daar loopt het vol tienermeisjes met strakke kontjes.

Als barmeid heb je duidelijk niet dezelfde problemen als zakenvrouwen.

Zoveel is duidelijk.

Het is halftwaalf en ik moet om zeven uur op.

Probeer eens naar Ana te gaan. Ik denk dat ze echt hulp nodig heeft.

Hallo, met Rosa Gaena. Je weet wat je te doen staat.

Hallo, dit is het antwoordapparaat van Willy...

Cristina Gaena. - Dat ben ik.

Loopt u even mee?

Het kan me allemaal niks meer schelen, Cris.

Dat kapsel is echt afgrijselijk.

Weet ik. Drang naar zelfvernietiging, noemen ze dat.

Werkelijk, wie haalt het nu in z'n kop om met een Fransman aan te pappen?

Wie begrijpt nu een Fransman? - Een Française.

Hij had er trouwens al een. Hij hield al haar brieven bij.

Meid, kwel jezelf toch niet zo om een man.

Je kent hen toch? - Ik moet je nog iets vertellen.

Het gaat over Mikel. - Heeft hij een kleintje?

Nee, dat niet.

Je weet niet op welke leeftijd ik iets met hem gehad heb.

Ik was negen.

Verrek, dat noem ik pas een seksverslaving.

Het is geen grapje, ik meen het.

Neukte jij al toen je negen was? - Eens kijken...

In het begin was het maar om te lachen. We kietelden elkaar.

En hij raakte me aan, nog steeds om te lachen.

Maar ik wist verdomd goed wat er aan het gebeuren was.

Ik was gewoon stapelverliefd op hem.

Mijn vader was weg, mijn moeder was opgenomen

en voor mijn zussen was ik lucht.

De enige die er voor me was, was Mikel.

Ik wou hem niet kwijt.

We zijn dus verder gegaan. Ik zal je de details besparen.

Volgens mijn psycholoog zijn vrouwen die als kind zijn misbruikt,

later veeleer losbandige types.

Het is de enige manier waarop we affectie kunnen uiten.

Ik ben ook geobsedeerd maar ik ben pas op mijn achttiende begonnen.

Dat heeft er dus niks mee te maken.

Misschien niet, ik weet het niet.

Ik wist wel dat dit op een dag zou gebeuren.

De hele nacht op stap, de hele dag slapen, en dan al die drugs...

Je hebt gelijk, mam. Ik moet mijn kamikazeleven opgeven.

Alcohol, drugs, seks, McDonald's.

Rustig, alles is oké. Ze moet enkel rusten, zegt de dokter.

Bedankt dat je me belde. Wat verwacht dat kind eigenlijk van 't leven?

Ze is geen kind meer, oké? Ze moet gewoon eten zoals het hoort.

Wel, ben je weer op stap gegaan?

Nee, ik heb niks gedaan. Helemaal niks.

Je hebt toch iets gedaan?

Ik eet niet veel, ik slaap nog minder.

Ik zorg voor mijn gezinnetje.

Maar niet echt veel.

Is Nico op school?

Ze moeten vroeger beginnen zodat ze sociaal gedrag kunnen aanleren.

Wie zegt dat? - De psychologen.

Geloof jij die mannen? Kijk maar wat ze er bij mij van terecht brachten.

Jij valt wel mee.

Behalve dat kapsel.

Je zou eens vaker buiten moeten komen.

Ik heb nergens zin in.

Ik ben altijd al een saai mens geweest.

Niet zoals jij of Rosa. Jullie zouden de hele wereld verslinden.

De wereld verslinden?

Ik krijg zelfs het voorgerecht niet meer op.

Dan zijn we alvast met z'n tweeën.

Sorry, het zijn de pillen. - Neem je pillen?

Ja. Toen mam overleed, zwoer ik er nooit te zullen slikken.

Zij nam er veel te veel. - Ze was dan ook apothekeres.

Ik heb nooit begrepen wat ze in die pillen zag.

Nu begrijp ik het wel.

Ik had er gewoon nog niet voldoende genomen.

Let op want je raakt er makkelijk aan verslaafd, dat weet je toch?

Wat weet ik?

Dat is wat mam is overkomen.

Zou ze het met opzet hebben gedaan?

Luister...

Mikel is gestorven aan een overdosis.

Arantxa heeft ons gebeld.

Ze hebben hem gevonden in het bos van Lazaret, bij Biarritz.

Dat zat eraan te komen.

Vreselijk.

Ik vind het vooral erg van die tafel.

Je hebt 'm zeker al gezien, hij valt nogal op.

Hij draag altijd een rode plastic overall.

Niet gezien, zeg ik. Trek het je niet aan, ik ben ook onlangs gedumpt.

Enkel dwazen putten daar troost uit, en slim zie jij er niet uit.

Wat is dat met al die computers? - Tja...

Wil je me nog één minuutje vervangen? Niet meer.

U hebt één nieuw bericht

Rosa, ik weet niet of je dit al wist en of het je wel interesseert,

maar ik heb net van Ana vernomen dat Mikel overleden is.

Sorry dat ik het je zo vertel,

maar het is al drie uur 's nachts en ik heb me moed moeten indrinken.

Je weet waar je me kunt bereiken. Je lieve zus - hoop ik... Cristina.

Wat doe je?

Zoals je ziet. Ik ga weg. - Waarheen?

Wil je je carrière om zeep helpen?

Dat is precies wat ik wil. En ik ben er helemaal niet zeker van.

Ik benijd je bijna.

Sorry, dat had ik niet moeten zeggen.

Luister, laat zien wat je in huis hebt en neem dit kantoor in.

Doe niet zo paternalistisch.

Maternalistisch, in mijn geval.

Dat is mijn trui.

Kun je echt niks anders verzinnen?

Ja, je ziet er knap uit, zoals altijd. Krijg ik hem nu terug?

Je bent gek, Cris.

Die trui was van Mikel. Ik heb 'm heus niet speciaal voor jou bijgehouden.

Ik heb 'm met je geruild voor de mijne, die te klein was.

Dat herinner ik me niet.

Morgen schiet het je wel te binnen. Kom, de film begint.

Goed, maar geef me eerst mijn trui.

Hou toch op, hij is niet meer van jou. - Jawel.

Wie is dat?

En, ga je Madrid op stelten zetten?

Twintig, meer had hij niet. Voor duizend.

Achterin ligt een fles water.

Hij zei dat het goede kwaliteit is.

Gaan we naar de Factor?

Ken ik niet. - Het is nieuw.

Goed.

Ik heb steeds minder zin om uit te gaan.

Luisteren naar kutmuziek en steeds weer al die idioten van me afslaan.

Maar ik durf ook niet naar huis te gaan.

Dan valt m'n wereld in elkaar.

Telkens als ik alleen ben, begin ik te huilen.

Papieren nemen en uitstappen, alstublieft. Allebei.

Tassen en zakken leegmaken.

Waar hebt u dit vandaan?

Een feestje. - Planeta X.

Van een feestje in de Planeta X.

Hebt u er nog?

Hebt u er nog? Ik heb niet de hele nacht.

Neemt u al uw spullen maar, we gaan naar het politiebureau.

Verrek, ik dacht dat een dikke lesbo me zou fouilleren,

zoals in de film. Maar niks van.

Ze laten ons gaan omdat de pillen nep waren.

Ik ga er anders aardig van uit mijn dak.

Nep? Ze houden ze voor eigen gebruik, ja.

De hele brigade kan trippen op onze kosten.

We zijn drie uur en een pak geld kwijt.

Nu ja, we gaan toch nog stappen, hè?

Ik heb de hele morgen gebeld. Waarom nam je niet op?

Ik was er niet. - Instappen.

We moeten ergens heen. - Hoezo?

Borja heeft gebeld. Ana ligt in het ziekenhuis.

Wat heeft ze?

Alles is nog wazig, maar ik weet zeker dat ik geen zelfmoord wou plegen.

Ik wil nog niet dood.

Ik wou slapen en heb er te veel genomen.

Ik neem er zodanig veel dat ze me niks meer doen.

Mam moet hetzelfde gedacht hebben.

Zwijg.

Rosa.

Ja? - Als ik Borja verlaat, kan hij dit

dan gebruiken om het hoederecht over ons kind te krijgen?

Vast niet.

Waarom wil je scheiden? - Vraag jij dat?

Je hebt mijn man nooit gemogen. - Ik niet, maar jij wel.

Nee, ik ook niet.

Ik ben met hem getrouwd uit wrok.

Hou op, dit lijkt wel een stationsroman.

Laat haar uitspreken.

Ik heb altijd van Mikel gehouden.

Altijd.

Hij heeft me gebruikt en afgedankt. Hij heeft zelfs geweld gebruikt.

Ik haatte hem zo erg...

Zo erg...

dat ik me gewroken heb door met z'n beste vriend te trouwen.

Ik wou dat hij wist dat zijn grote voorbeeld, zijn held,

mij wel naar waarde wist te schatten.

Nu Mikel gestorven is, begrijp ik hoe absurd dat wel was.

Mezelf straffen om me te wreken...

Het leven is te kort. Ik wil nu echt intens gaan leven.

Het leven is meer dan schoonmaken en boodschappen doen.

Maak je geen zorgen, alles komt goed.

Wat denk jij?

Geen idee. Je leven mag je niet zomaar vergooien.

Ana, we moeten ervandoor.

Maak je geen zorgen, je kunt op me rekenen.

Op ons, bedoel ik.

Kom, geef me eens een kus.

Het is lang geleden dat je me omhelsd hebt.

Sinds de begrafenis van mam.

Ik zeg het, dit is erger dan een stationsroman.

Ik geloof m'n oren niet.

Wacht, het is nog niet voorbij. - Is de paus van geslacht veranderd?

Ik heb mijn werk opgegeven. - Wat?

Ik heb mijn ontslag gegeven.

Maar waarom?

Weet je hoe oud ik ben, Cristina? Dertig.

En weet je wat ik al met mijn leven heb gedaan?

Helemaal niks.

Dat zou ik niet zo stellen.

Je hebt een carrière die weinig vrouwen op jouw leeftijd hebben.

Je snapt het niet. Dat stelt helemaal niks voor.

Ik heb niet geleefd. Geen feestjes, geen intieme vrienden,

geen liefjes, nooit gedumpt geworden.

Ik ben pas een maand geleden tot dat besef gekomen.

Toen die telefoontjes begonnen. - Welke telefoontjes?

Elke avond gaat op hetzelfde tijdstip de telefoon.

Ik moet dan gewoon naar een liedje luisteren.

Een liedje?

Weet je nog?

Uiteraard.

Het lievelingsliedje van Ana en jou in Biarritz.

Wie was de beller? - Geen idee.

Maar ik begreep wat hij me wilde vertellen.

Ik dacht terug aan hoe begeesterd ik vroeger was.

Hoe ik ervoor kon gaan.

Maar doordat pap wegging en door die hele geschiedenis met mam

ben ik me in mezelf gaan opsluiten.

Elk examen, elke promotie, elke stap in mijn carrière

zorgde ervoor dat mijn pantser sterker werd.

Ik weet niet wie me gebeld heeft, maar voor mij was het

alsof mijn eigen ziel me belde.

Ga nu niet de mystieke toer op.

Waarom doe jij altijd zo cynisch?

Ik bouw ook een pantser om me heen.

En, je nieuwe baan?

Ik ben garnituur.

In een platenzaak werken, leek me wel wat.

Maar eigenlijk ben ik maar een mooie, onderbetaalde secretaresse.

Maar ik mag me tenminste kleden zoals ik dat wil. Da's toch iets.

En jij, bij je tijdschrift? - Geweldig.

Ik ben met foto's begonnen, maar eigenlijk kan ik beter schrijven.

Zeg dat wel.

De foto's stelden niks voor, maar die mannen waren wel binken.

Toch niet allemaal. Je moet ook niet overdrijven.

Ik word per pagina betaald, een echte ramp.

Maar ik mag wel schrijven wat ik wil.

En ze vinden het heerlijk dat ik zo'n los provocerend kreng ben.

Je foto's gaan tonen bij Shangay, dat was je beste idee ooit.

Hoedje af, Cris.

Maar het is een homoblad,

dus kijken mag, aankomen niet. Ontzettend frustrerend.

Maar ik ben dolgelukkig.

Ik schrijf echt graag en ik wil er wat van maken.

Weet je dat ik een roman probeer te schrijven?

Verrek, meid...

Dit is onze halte, zeker? - Ja.

Openmaken!

En je zussen? - Ana studeert reclamewetenschappen.

En Rosa heeft een erg hip cybercafé in Biarritz.

Ze heeft nu zelfs 'n millimeterkapsel. - Als je 't mij vraagt, is ze 'n lesbo.

Tja, da's dan haar probleem.

Hallo...