Original subtitles

Βλέποντάς την από ψηλά, η Γη φαίνεται σα να ανήκει σε μας...

αλλά στην πραγματικότητα, την μοιράζονται όλα τα ζωντανά της πλάσματα.

Η ΓΗ ΑΠΟ ΨΗΛΑ

Το καθετί είναι ζωντανό και όλα συνδέονται μεταξύ τους.

Γιατί κάναμε αυτό το ντοκυμαντέρ;

Τα τελευταία 30 χρόνια...

χάσαμε το 30% περίπου όλων των ειδών ζωής στη Γη.

Είναι ώρα να κάνουμε κάτι.

Yann Arthus Bertrand: Γεια σας! Θα χαρώ να μοιραστώ μαζί σας αυτήν την ταινία, εδώ στην Κένυα.

Είναι μια συναρπαστική χώρα με μεγάλη ποικιλία ζώων και φυτών

που είναι ιδιαίτερα ευπρόσιτα.

Είναι το ιδανικό μέρος για να ασχοληθεί κανείς με τη βιοποικιλότητα...

που καλύπτει τον πλανήτη μας από τα μεγαλύτερα είδη ως τα μικρότερα.

Στην ταινία αυτή θα περιγράψουμε την κατάσταση του πλανήτη μας

και τις ενεργές του συνθήκες.

Θα δούμε ότι, παρά τις δυσκολίες,

είναι επιβεβλημένο να αντιδρούμε στις μη αναστρέψιμες ζημιές

που υφίσταται ο πλανήτης μας κάθε μέρα.

Ένα συναρπαστικό ταξίδι στην καρδιά της ζωής, μας φέρνει στην Κένυα...

για να παρατηρήσουμε μερικά από τα τελευταία μεγάλα αιλουροειδή...

που περιπλανώνται ελεύθερα.

Θα δούμε μια από τις μεγαλύτερες μεταναστεύσεις ζώων στον κόσμο

Κοπάδια 1,5 εκατομμυρίων γκνου να έρχονται από την Τανζανία...

και να διασχίζουν το ποτάμι αφήνοντας πίσω τους χιλιάδες πτώματα.

Δεν τα περιφρονούν.

Όλα συνυπάρχουν στην άγρια φύση.

Τα κύματα μετανάστευσης των ελεφάντων, που καταστρέφουν τη βλάστηση.

Και στο Κονγκό, 30.000 ιπποπόταμοι σκοτώνονται...

κι όλο αυτό ο άνθρωπος το αφήνει να συνεχίζεται.

Να πάρει! Δε γίνονται αυτά τα πράγματα!

Στη Βραζιλία, οι βάλτοι του Παντανάλ απειλούνται κι αυτοί.

Πολλοί εδώ κάνουν ό,τι μπορούν...

για να σώσουν αυτόν τον παράδεισο της βιοποικιλότητας.

Οι βόμβες Ναπάλμ χρησιμοποιήθηκαν...

για την καταστροφή των δασών της Τασμανίας, στη Νότια Αυστραλία.

Οι καταστροφές ήταν τόσο μεγάλες που τις κρύβουν από τους τουρίστες.

Στην Κίνα όμως, η μοντέρνα Ιατρική μόλις ανακάλυψε ένα νέο φυτό...

που μπορεί να θεραπεύσει την ελονοσία.

Καταστρέφοντας τα δάση, στερούμαστε το σπουδαίο φαρμακείο της Φύσης.

Συνήθως όμως τα φυτά είναι ευεργετικά για την υγεία του ανθρώπου.

Όταν όμως οι άνθρωποι δρουν σαν μαθητευόμενοι μάγοι...

το μόνο που προκαλείται είναι μια πιο μεγάλη διαταραχή.

Η εισαγωγή ενός νέου είδους ψαριού έχει καταστρέψει τη λίμνη Βικτώρια

τη μεγαλύτερη λίμνη της Αφρικής.

Ο παγετώνας του Κιλιμάντζαρο λιώνει...

ως άμεση συνέπεια της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Το λιώσιμο των πάγων καταστρέφει την καθημερινή ζωή των Ινουίτ...

και προαναγγέλλει την πιθανή εξαφάνιση της βασίλισσας των πάγων,

...της πολικής αρκούδας.

Τα προβλήματα είναι τόσο περίπλοκα όσο και το μέγεθος της Γης.

Το μέλλον της Γης το καθορίζουμε σήμερα.

Yann Arthus Bertrand: Ο άνθρωπος δεν είναι αποκομμένος από τη Φύση, είναι αδιάσπαστο κομμάτι της.

Είμαστε όλοι μέρη του συνόλου και πρέπει να μάθουμε να συνυπάρχουμε...

με τη ζώσα βιοποικιλότητα που μας περιβάλλει.

Πριν 30 χρόνια στην Κένυα,

συνήθιζα να οδηγώ αερόστατο για να βγάζω το ψωμί μου...

και με τη σύζυγό μου, την Αν, ήρθαμε στην Αφρική για να μελετήσουμε τα λιοντάρια.

Κατάλαβα αμέσως ότι η φωτογραφία με βοηθούσε...

να δείξω πράγματα που δεν μπορούσαν να εκφραστούν με λέξεις.

Επί τρία χρόνια μελετούσαμε την οικογένεια των λιονταριών κάθε μέρα

Μπορούσαμε να αναγνωρίζουμε το καθένα από τις φαβορίτες του.

Η περιοχή Μασάι Μάρα είναι μοναδική για την παρατήρηση της άγριας Φύσης.

Καθώς εδώ ο άνθρωπος δεν έχει κυνηγήσει επί 60 χρόνια...

εμείς δεν ήμασταν για αυτά ούτε κυνηγοί ούτε λεία.

Με τα χρόνια, τα συμπάθησα.

Νιώθαμε το ίδιο. Νοιαζόμασταν για τα κοπάδια τους.

Δέθηκα μαζί τους.

Είμαι τώρα στο Εθνικό Πάρκο Μασάι Μάρα...

εδώ όπου ζούσαν τα λιοντάρια μου.

Με μεγάλη μου ευχαρίστηση,

συντάντησα και πάλι τον φίλο μου Τζόναθαν Σκοτ

Είναι κι αυτός φωτογράφος σαν κι εμένα.

Παρουσιάζει μια εκπομπή στο BBC για τα μεγάλα αιλουροειδή.

Όταν ξαναβρεθήκαμε τι συζητήσαμε;

Για την Αφρική, και ειδικά για τα λιοντάρια μας.

Πρώτα απ'όλα, γιατί την Αφρική;

Τζόναθαν Σκοτ: Εδώ δε γεννηθήκαμε εμείς;

Και δεν εννοώ ότι εμείς γεννηθήκαμε εδώ.

Εγώ δεν γεννήθηκα εδώ. Γεννήθηκα στην Αγγλία.

Αλλά το ανθρώπινο είδος κατάγεται από την Αφρική.

Εδώ είναι το λίκνο της ανθρωπότητας.

Και 2 εκατομμύρια χρόνια πριν, δεν τα κοιτούσαμε αυτά.

Πιθανότατα κρυβόμασταν πίσω από τους θάμνους...

γιατί ανταγωνιζόμασταν με τα λιοντάρια για την τροφή μας.

Μερικές φορές προσπαθούσαμε να τους κλέψουμε την τροφή.

Κι άρα η σχέση μας με την Αφρική πάει πολύ πίσω στο χρόνο.

Μια σχέση που μας συνδέει με αυτό το μέρος.

Και τα μεγάλα αιλουροειδή; Μπορούν να συνυπάρξουν με μας;

Όχι βέβαια, αλλά θέλω πολύ να σου πω ότι...

...να σε πείσω ότι όλα είναι μια χαρά...

...όλα είναι μια χαρά για τα λιοντάρια...

...όσο βρίσκονται σε προστατευμένη περιοχή, όπως εδώ στη Μασάι Μάρα.

Επειδή, φυσικά, οι άνθρωποι δεν μπορούν να τα σκοτώσουν...

όσο αυτά παραμένουν εδώ.

Αλλά αν διαβούν τα όρια της περιοχής...

κι εγώ είμαι ένας Μασάι που έχω και βόδια...

που πρέπει να προστατέψω...

τότε η γη γίνεται πολύ διαφορετική για τα λιοντάρια.

Είναι ωραία να καθόμαστε εδώ και να λέμε: "Δεν είναι όμορφα;"

Δεν είναι και τόσο όμορφα όταν πρόκειται να επιτεθούν στα βόδια σου.

Όταν πάνε να καταστρέψουν το καπάδι σου.

Στην Κένυα επιλέξαμε να προστατέψουμε τη ζωή στην άγρια φύση...

δημιουργώντας μεγάλες προστατευμένες περιοχές, όπως η Μασάι Μάρα.

Από τότε, έγιναν πόλος έλξης για τους τουρίστες.

Για αυτήν τη φτωχή χώρα...

αποτελούν πηγή εισοδήματος και απασχόλησης.

Τα ζώα εδώ δεν φοβούνται τον άνθρωπο.

Μερικές φορές ξεχνούν ακόμα και την παρουσία μας.

Μια φορά είχαμε εδώ ένα τσιτάχ.

Συνήθιζε να ορμάει και να πηδά πάνω από το αυτοκίνητό μας.

Νόμιζε ότι το αυτοκίνητό μας ήταν ένα φράγμα.

Και μια άλλη φορά...

νόμισε ότι το αυτοκίνητό μας ήταν τουαλέτα.

Κι εγώ προσπαθούσα να την εμποδίσω να κατουρήσει...

προσπαθούσα να πιάσω λεπτά χαρτιά...

και να σκουπίσω τον κάμεραμαν...

κάτι που ήταν το πιο αστείο απ' όλα.

Και τώρα, όταν με βλέπει ο κόσμος, με ρωτάει:

"Δε θα πας κοντά στο τσιτάχ;"

Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι παραπλανητικό.

Φαίνεται σαν να υπάρχουν λιοντάρια σε όλη την Αφρική.

Όμως ζούνε μόνο σε προστατευμένες περιοχές.

Ξέρεις, στο Μάρα,

υπάρχουν τώρα τόσα λιοντάρια

...με όσα έβλεπες κι εσύ πριν 30 χρόνια. Ίσως 5.000.

Φαίνονται ότι είναι πολλά.

Όταν βλέπεις ένα ζώο σαν το λιοντάρι, σου φαίνεται πολύ δυνατό.

Σαν τίποτα να μπορεί να το επηρρεάσει.

Αλλά μην ξεγελιέσαι. Να δούμε την Αφρική ολοκληρωμένα.

Τώρα αρχίζουμε να σκεφτόμαστε...

ότι υπάρχουν πολύ λιγότερα λιοντάρια απ'όσα αρχικά νομίζαμε.

Ίσως λιγότερα από 40.000 σε όλη την Αφρική.

Εδώ τα λιοντάρια προστατεύονται. Εκτός της περιοχής, έχουν μεγάλο πρόβλημα.

Και το μεγάλο τους πρόβλημα είμαστε εμείς.

Τα 40.000 λιοντάρια στην Αφρική φαίνονται πολλά.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι απέμειναν μόνο 6.000 τίγρεις στην Ασία...

σε σχέση με τις 100.000 που υπήρχαν πριν 100 χρόνια.

Είναι σχεδόν η ίδια ιστορία. Ανταγωνιζόμαστε για την ίδια γη.

Αν τα λιοντάρια είναι πολυπληθή στη Μασάι Μάρα...

είναι επειδή υπάρχει αρκετή ποσότητα τροφής.

Επί τρεις μήνες το χρόνο μεγάλες μεταναστεύσεις ζώων...

...διαδραματίζονται σ' αυτή τη γη.

Σήμερα, όλα είναι ήσυχα.

Yann Arthus Bertrand: Παρακολουθώ αναμφίβολα μια από τις πιο εντυπωσιακές στιγμές...

στη ζωή μου ως φωτογράφος.

Σ' αυτό εδώ το μέρος κάθε χρόνο χιλιάδες γκνου διασχίζουν τον ποταμό

και πολλά από αυτά, χάνονται.

Κάθε χρόνο γίνεται η ίδια τελετουργία.

Περίπου 1 εκατομμύριο γκνου αφήνουν τις πλούσιες πεδιάδες της Τανζανίας...

για να εγκατασταθούν στις πράσινες πεδιάδες της Μασάι Μάρα, στην Κένυα.

Ένα ταξίδι 4 μηνών, που καλύπτει απόσταση 700 χιλιομέτρων.

Είναι η τελευταία χερσαία μαζική μετανάστευση πάνω στη Γη.

Κάθε φορά που τα βλέπω, μπορώ να φανταστώ...

πώς ήταν η μετανάστευση των βουβαλιών πριν 150 χρόνια

κατά πλάτος των τεράστιων πεδιάδων της Αμερικής.

Τότε ο πληθυσμός τους έφτανε τα 60 εκατομμύρια.

Σήμερα είναι μόνο 500 χιλιάδες.

Δεν έχουν άλλη επιλογή: πρέπει να διασχίσουν τον ποταμό.

Χιλιάδες γκνου βουτάνε στο νερό για να φτάσουν στην άλλη όχθη

αλλά υπάρχει μόνο ένας δρόμος το καθένα.

Το απόλυτο χάος: οι μάνες φωνάζουν τα μικρά τους

και τα μικρά από την άλλη, ζητούν βοήθεια.

Γίνονται τέτοιες ομηρικές μάχες που πολλά γκνου πνίγονται και πεθαίνουν.

Έχω δει πολλές φορές αυτό το απαίσιο θέαμα.

Σου' ρχεται να πας να βοηθήσεις κάποια.

Αλλά καταλαβαίνεις ότι δεν αξίζει τον κόπο.

Όλα ηρέμησαν τώρα.

Μπορείς να μετρήσεις χιλιάδες πτώματα.

Στο σημείο αυτό, οι ιπποπόταμοι μετατρέπονται...

σε συλλέκτες "απορριμάτων".

Συγκεντρώνουν τα γκνου σε σορούς, σα να επρόκειτο να καθαρίσουν το ποτάμι.

Αυτοί οι σοροί των πτωμάτων μπορεί να αποτελούν σουρρεαλιστικό θέαμα...

ωστόσο, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, είναι το μέρος συγκέντρωσης...

κροκοδείλων, ερπετών που διανύουν 200 χιλιόμετρα για να έρθουν εδώ...

...ψαριών και εκατομμυρίων εντόμων που ζουν στην περιοχή.

Αυτή η μετανάστευση παίζει σηματικό ρόλο για την ισορροπία του οικοσυστήματος.

Και πάλι, όταν μιλάμε για τα ζωντανά όντα

πρέπει να θυμόμαστε ότι όλα συνδέονται μεταξύ τους.

Yann Arthus Bertrand: Σφάζοντας τους ιπποπόταμους στη λίμνη Έντουαρτ στο Κονγκό

ο άνθρωπος συνειδητοποιεί πια ότι και το δικό του μέλλον μπαίνει σε κίνδυνο.

Είναι η δεύτερη πλουσιότερη περιοχή του κόσμου σε βιοποικιλότητα.

71 είδη θηλαστικών και 10.000 καταμετρημένα είδη φυτών.

Ένα θέατρο της Φύσης, το πάρκο Βιρούνγκας...

στα ανατολικά της Δημοκρατίας του Κονγκό.

Είμαστε στην καρδιά της Αφρικής.

Στην περιοχή των μεγάλων λιμνών και των ηφαιστείων.

Εδώ ζουν οι διάσημοι γορίλλες των βουνών.

Αλλά στο έδαφος η εικόνα δεν είναι και τόσο τέλεια.

Ο εμφύλιος έχει οδηγήσει τις κυβερνητικές αρχές...

και τους εχθρούς της σε σύγκρουση.

Κι ανάμεσά τους, τα στρατεύματα του ΟΗΕ.

Ο εμφύλιος προκαλεί μεγάλη πείνα στο λαό για πάνω από 10 χρόνια.

Αυτός ο δρόμος είναι από τους πιο επικίνδυνους.

Μέσα στο αυτοκίνητο...

ο Πήτερ μιλά για τη χώρα του συνεχώς:

Πήτερ Μπάνζα, Συντονιστής του Διεθνούς Ταμείου για τη Φύση: Όλοι φοβούνται σ' αυτόν τον δρόμο, το ίδιο κι εγώ.

Και προσπαθώ ενίοτε να το ξεχνώ αυτό όταν είναι να κάνω τη δουλειά μου.

Πρέπει να μη σκέφτομαι τις επιθέσεις τους. Αλλιώς δε θα κάνω τίποτα.

Μερικές φορές πρέπει να είσαι εδώ...

και να κάνεις σα να έχεις συνηθίσει την κατάσταση αυτή.

’σχημο μεν, αλλά έτσι είναι ο πόλεμος.

Η αποστολή του Πήτερ, η μάχη του, είναι πολύ πιο ειρηνική:

Η επιβίωση των ιπποποτάμων.

Πριν 30 χρόνια...

αυτή η περιοχή είχε τους περισσότερους ιπποπόταμους στον κόσμο.

Σήμερα έχουν απομείνει μόνο 800 από τους 30.000 του παρελθόντος.

Αν και οι ιπποπόταμοι προστατεύονται επίσημα...

εξολοθρεύονται από τον άνθρωπο.

Ο Πήτερ είναι υπεύθυνος από το WWF για τα είδη που κινδυνεύουν.

Αυτό το πρωί περιοπολεί με την ομάδα του για λαθροκυνηγούς.

450 άντρες ψάχνουν για λαθροθήρες χωρίς ασυρμάτους, κυάλια...

και φυσικά χωρίς αυτοκίνητα, για να καλύψουν μια περιοχή σαν την Κορσική.

Ρισκάρουν τη ζωή τους για 30 ευρώ το μήνα.

Τα απομεινάρια μιας φωτιάς τραβούν την προσοχή τους.

Μάλλον οι λαθροθήρες δεν είναι μακριά.

Το βλέπεις;

- Αυτό εδώ μόλις το σκότωσαν. - Να πάρει!

Κοίτα!

Το σκότωσαν και άφησαν το κρέας του. Το άφησαν όλο εδώ.

Η ομάδα μπορεί να βρει μέχρι και 10 ζώα σαν κι αυτό κάθε μήνα.

Οι ιπποπόταμοι αυτοί καταδιώκονται για το κρέας ή τα δόντια τους.

Απίστευτο...

Είχαν αρκετό χρόνο να βγάλουν το...

Βλέπεις ότι το προσπάθησαν.

Να το σημάδι από το πριόνι.

Να τι έκοψαν.

Μπορείς να βρίσκεις πολλά τέτοια κάθε φορά.

Ο Πήτερ πετά πάνω από την περιοχή συχνά...

και καταλαβαίνει πόσο πολύ κινδυνεύουν οι ιπποπόταμοι.

Μια καταστροφή που φαίνεται από ψηλά.

Εδώ ζούσαν 28 ιπποπόταμοι μόνιμα...

...αλλά σήμερα μπορείς να δεις κανέναν;

Εξαφανίστηκαν όλοι.

Ούτε ένας ιπποπόταμος έμεινε, κι ο Πήτερ με το ζόρι κρατά τα δάκρυά του.

Και ξέρει ότι σκοτώνοντας τους ιπποπόταμους...

ο άνθρωπος βάζει σε κίνδυνο τον ίδιο τον εαυτό του.

Η δύση στη λίμνη Έντουαρτ.

Αυτοί που επηρρεάζονται πιο πολύ από την έλλειψη των ιπποπόταμων

είναι οι ψαράδες της λίμνης.

Από το 1935 που ξεκίνησε η λειτουργία του Πάρκου στην περιοχή τους...

είναι οι μόνοι που νόμιμα τους επιτρέπεται να ζουν εκεί.

Ο Τσαρλς ζει από το ψάρεμα εδώ και 20 χρόνια.

Αλλά μετά την σχεδόν εξαφάνιση των ιπποποτάμων,

οι ψαριές του γίνονται όλο και μικρότερες.

Τσαρλς: Στην δεκαετία του '80...

πηγαίναμε για ψάρεμα στη λίμνη

και πιάναμε μέχρι και 1000 ψάρια,

αλλά σήμερα πάμε στη λίμνη

και πιάνουμε μόνο 10-20 ψάρια.

Ξέρουμε ότι η κοπριά του ιπποππόταμου είναι η τροφή των ψαριών.

Κι άρα, όταν σκοτώνουν τους ιπποπόταμους...

τα ψάρια μας γίνονται λιγότερα.

Αυτό που περιγράφει ο Τσαρλς είναι ο χρήσιμος κύκλος...

που μόνο η Φύση δημιουργεί.

Τα κόπρανα των ιπποποτάμων είναι γεμάτα θρεπτικά συστατικά.

Ακολουθώντας τους ιπποπόταμους, τα ψάρια παίρνουν την τροφή...

που είναι απαραίτητη για την επιβίωσή τους.

Χωρίς τους ιπποπόταμους, δεν υπάρχει τροφή για τα ψάρια.

Κι ούτε ψάρια για τους ψαράδες.

Ο άνθρωπος δεν είναι υπεράνω της Φύσης.

Είναι μέρος της.

Η τροφική αλυσίδα στη λίμνη Έντουαρτ ήταν τέλεια...

μέχρι που ήρθε ο άνθρωπος εδώ για να σκοτώνει τους ιπποπόταμους.

’νθρωποι και ιπποπόταμοι πρέπει να ζουν χώρια.

Αυτή είναι η άλλη αποστολή του Πήτερ.

Όσοι ιπποπόταμοι έχουν επιβιώσει, πρέπει να συνυπάρχουν με όπλα και χωρικούς...

που εισέβαλλαν στην περιοχή κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου.

Χτίσαν αυτά τα μικρά χωριά εντελώς παράνομα σε περιοχές ιπποποτάμων.

Πήτερ Μπάνζα, συντονιστής του WWF: Όλοι αυτοί που ζουν εκεί κάνουν ζημιά στους ιπποπόταμους.

Δε γίνονται αυτά.

Εκεί που βλέπετε τον καπνό,

βρίσκεται το σπίτι ενός βοσκού.

Ακόμα καίει η φωτιά.

Μια δραστική λύση θα ήταν το κάψιμο των σπιτιών...

κάτι που τελικά δε θα έλυνε τίποτα.

Που θα κατέληγαν όλοι αυτοί που θα απομακρύνονταν;

Περιμένοντας μια πιο μακροπρόθεσμη λύση,

ο Πήτερ μετράει, ψάχνοντας για κάποιο σημάδι ελπίδας.

Κάποιον ιπποπόταμο που μπορεί να του ξέφυγε.

7, 8...

Ένας είναι εκεί πέρα, στους θάμνους. 9, 10.

Είναι 10.

Θα χρειαστούν 10 χρόνια χωρίς κάποια αρνητική επίδραση του ανθρώπου...

για να αποκατασταθεί η αποικία των ιπποπόταμων Virunga.

Eπιστρέψαμε για να ξαναβρούμε τον Τσαρλς τον ψαρά...

καθώς θα γύριζε πίσω στο χωριό του, το Νυάκακομ

Δεν είχε πολλά ψάρια για πούλημα σήμερα.

Δεν μπορεί να ταΐσει την οικογένειά του κι όπως κι άλλοι πολλοί...

πρέπει να μετακομίσει στην πόλη.

Όπως ο Τσαρλς κι ο Πήτερ,

πολλοί εδώ εύχονται να επέστρεφαν οι ιπποπόταμοι στη λίμνη όπως ήταν πριν.

Παγκοσμίως το 25% των θηλαστικών απειλείται με εξαφάνιση.

Για τα ψάρια το ποσοστό είναι 16% και για τα ψάρια 33%.

Πετάω τώρα πάνω από την περιοχή της Αμπροσέλια

στους πρόποδες του Κιλιμάντζαρο, του ψηλότερου βουνού της Αφρικής.

Μετά το λιώσιμο, το χιόνι του παγετώνα...

σχηματίζει έναν τεράστιο βάλτο, που βρίσκεται στην καρδιά του πάρκου.

Αυτά τα κανάλια που βλέπετε έγιναν από ελέφαντες

Κατά την περίοδο της ξηρασίας έρχονται εδώ για φαγητό και νερό.

Την περίοδο αυτή ο πληθυσμός τους διπλασιάζεται ή ακόμα και τριπλασιάζεται.

Είναι εντυπωσιακό να βλέπεις έναν ελέφαντα να περπατάει.

Τη σκηνή αυτή την έχω δει εκατοντάδες φορές...

και πάντα διακατέχομαι από τα ίδια συναισθήματα.

Ο ελέφαντας έχει τη δύναμη...

του ζώου που δε φοβίζει κανέναν και δεν φοβάται κανέναν.

Ο ελέφαντας είναι ο κηπουρός της περιοχής.

Είναι αυτός που καθαρίζει και κουρεύει το γρασίδι.

Μαζεύει σπόρους, την πηγή πολλών φυτωρίων.

Βασικά, ο ελέφαντας ελέγχει ένα μικρό οικοσύστημα.

Επί 20 χρόνια η Νόρα μελετά τους ελέφαντες στο πάρκο Αμπροσέλια.

Τους ξέρει όλους με τα ονόματά τους...

και ανέπτυξε μια ιδιαίτερη σχέση μαζί τους.

Γεια σου, Τρότσκι, πώς είσαι σήμερα;

Δε χρειάζεται να με φοβάσαι.

Νόρα Ν'τζιριανί, βιολόγος: Εγώ είμαι, αν και βρίσκομαι σε άλλο όχημα.

Φοβάσαι; Η Νόρα είμαι, όλα καλά.

Ποτέ δεν ξεχνούν.

Είναι επιθετικοί;

Ναι.

Έχουν επιτεθεί σε αυτοκίνητα με τουρίστες;

Όχι, ποτέ.

Αυτό γίνεται όταν το αρσενικό...

To θηλυκό έρχεται δίπλα μας....

...και το αρσενικό το ακολουθεί.

Σεξουαλική δραστηριότητα.

Και τα δυο μπαίνουν σ' αυτή τη φάση μαζί.

Ξέρετε, οι ελέφαντες είναι πολύ έξυπνα ζώα.

Αλλά δεν βλέπουν και τόσο καλά.

Έχουν κακή όραση.

Δεν βλέπουν καλά;

Ναι, δεν βλέπουν πολύ καλά.

Ακούν πολύ καλά.

Οσμίζονται πολύ καλά, αλλά η όρασή τους είναι φτωχή.

Απόψε το βράδυ θα πάνε στη φάρμα.

Αλλά έρχονται εδώ στο πάρκο για να φάνε...

...να πιουν κι επιστρέφουν πίσω.

Και πάλι βρισκόμαστε μπροστά στο θέμα της συνύπαρξης.

Κοιτάξτε αυτά τα λιβάδια με καλαμπόκια. Μερικά είναι τελείως κατεστραμμένα.

Παραδοσιακά, οι Μασάι είναι κτηνοτρόφοι

Επί αιώνες συμβίωναν ειρηνικά με τους ελέφαντες.

Αλλά τώρα οι Μασάι νοικιάζουν τη γη τους σε αγρότες

και ήδη έχουν προκύψει προβλήματα μεταξώ των γειτόνων

Έβαζα σπόρους και καλλιεργούσα κρεμμύδια. Οι ελέφαντες τα έφαγαν όλα.

Τα καλλιεργούσα παντού εδώ γύρω και στη μέση έβαζα καλαμπόκια.

Τους μισώ! Τα κατέστρεψαν και πάλι όλα.

Θέλω κάποιος να λύσει το πρόβλημα.

Καθόλου δε χαίρομαι. Έχασα τα πάντα.

Είναι μια τραγωδία!

Πώς θα πληρώσω τα δίδακτρα για το σχολείο των παιδιών;

Πρέπει να τα ντύνω, να τα ταΐζω.

Τι συμβαίνει, Νόρα;

Οι ελέφαντες έχουν αυξηθεί.

Βγαίνουν έξω από το Πάρκο.

Κι έρχονται εδώ και δημιουργούν προβλήματα στους αγρότες.

Τι θα κάνετε γι' αυτό;

Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.

Θα ξανακαλλιεργήσω τη γη μου και θα φυτέψω κρεμμύδια.

Αλλά αυτή τη φορά θα βεβαιωθώ ότι θα προστατέψω τη γη μου.

Θα έρχομαι εδώ κάθε βράδυ.

Σας έχουν επιτεθεί ελέφαντες ενώ προστατεύατε τα χωράφια σας;

Γίνεται συχνά αυτό;

Οι ελέφαντες έχουν σκοτώσει αρκετούς,

επειδή υπάρχει καλαμπόκι στο χωράφι μου...

και κανείς δεν πλήρωσε για τις ζωές που χάθηκαν.

Τι θα κάνετε;

Θα τους σκοτώσετε όλους ή θα τους πάτε κάπου αλλού;

Το να σκοτώνουμε δεν είναι η λύση.

Επειδή έτσι θα τους σκοτώσουμε όλους.

Ακόμα κι αν γίνει αυτό, κάποιοι θα παραμείνουν...

και θα γίνονται πάλι τα ίδια.

Η μόνη λύση είναι να γίνει ένας φράχτης και να τους έχουμε ελεύθερους.

Αυτό θα βοηθούσε πολύ.

Tι δεν πάει καλά δηλαδή;

Γιατί τα χωράφια των καλαμποκιών καταστρέφονται από τους ελέφαντες;

Θα μάθετε τον λόγο.

Αυτό είναι το λεγόμενο "ηλεκτρικό φράγμα" για την αντιμετώπιση των ελεφάντων.

Δυστυχώς όμως, τα ηλιακά πάνελ κλάπηκαν, όπως κι οι μπαταρίες.

Αυτό επέτρεψε στους ελέφαντες να περάσουν τα ηλεκτρικά καλώδια

όπως και τα άλλα επιβλαβή ζώα, και τώρα είναι άχρηστο.

Η πραγματική αιτία αυτής της καταστροφής...

...δεν είναι οι ελέφαντες, αλλά οι άνθρωποι.

Είναι όμως δύσκολο για μένα να προβαίνω σε κρίσεις...

σε μια χώρα που το κατά κεφαλήν εισόδημά της είναι από τα χαμηλότερα στον κόσμο.

Εδώ οι άνθρωποι πέφτουν συχνά σε αντιφάσεις.

Φτάσαμε στη φάρμα ορφανών ζώων της Δάφνης Σέλντρικ.

Η Δάφνη αναλαμβάνει τα ελεφαντάκια των οποίων οι μάνες έχουν σκοτωθεί.

Ο ελέφαντας έχει την ανάγκη να αποτελεί μέρος μια κοινωνικής ομάδας.

Το προσωπικό τα περιποιείται και τα ταΐζει ώστε να παραμένουν ζωντανά.

Αυτή η μικρή είναι η Νόρα,

...που η μητέρα της σκοτώθηκε από αγρότες.

Οι ελέφαντες έχουν μεγάλη συναισθηματική μνήμη.

Μπορούν να θυμούνται αυτούς που τους έχουν περιποιηθεί...

...για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Πολλοί λένε για έναν 42χρονο ελέφαντα...

μετά από ένα κενό 35 χρόνων, αναγνώρισε αμέσως αυτόν που τον φρόντιζε.

Τι κάνεις;

Όταν έρχονται εδώ, είναι λυπημένοι, έχουν πέσει σε κατάθλιψη.

Έχουν χάσει τη μάνα τους και μερικές φορές...

ακόμα κι αν είναι σε καλή φυσική κατάσταση...

...είναι τόσο άσχημα ψυχολογικά, που είναι αδύνατο να τους σώσεις.

Το βασικό για το προσωπικό είναι να φτιάξει πάλι μια ομάδα, μια οικογένεια.

Θα' θελα να σκεφτώ ότι με την Αγάπη σώζεις ζωές.

Το εντυπωσιακό εδώ είναι ότι επιτρέπουν σε παιδιά από το Ναϊρόμπι...

αλλά και σ' αυτά που ζουν σε μεγάλες πόλεις να γνωρίσουν εδώ την ’γρια Φύση

γιατί δεν μπορούν να πάνε στο φυσικό τους χώρο από οικονομική άποψη.

Τους επιτρέπουν να πλησιάσουν τα ζώα...

και να μάθουν για την οικολογία τους από το προσωπικό.

Όταν μιλάμε για τη Φυσική Επιλογή,

ο νους μας πάει πάντα στη μάχη για τη επιβίωση.

Αλλά ίσως η Φύση έχει επινοήσει για μας την Αγάπη για να μπορούμε να επιβιώνουμε.

Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε.

Προστατεύοντας τη βιοποικιλότητα προστατεύουμε το φυσικό περιβάλλον.

Υπό αυτήν την έννοια, οι περιοχές με υγρασία...

όπως τα τέλματα, οι βάλτοι

αποτελούν τους παράδεισους της βιοποικιλότητας.

Σε 100 χρόνια από τώρα, λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας,

το 50% των υγροβιότοπων θα έχουν εξαφανιστεί.

Κι αυτό συμβαίνει τώρα στους μεγάλους βάλτους στο Παντανάλ της Βραζιλίας...

με επίδραση ειδικά πάνω στην ζωή των άγριων ζώων.

Yann Arthus Bertrand: Αν και τώρα, σ' αυτά τα μέρη της Γης...

μερικοί άνθρωποι μαθαίνουν να συμβιώνουν αρμονικά με τα ζώα και πάλι.

Πρόκειται για ένα μοναδικό μέρος πάνω στη Γη.

Μια απομονωνμένη περιοχή που οι Βραζιλιάνοι αποκαλούν "Γη του κανένα".

Το Παντανάλ είναι η μεγαλύτερη ζώνη υγροτόπων στον κόσμο.

Κατά την περίοδο των βροχών, από τον Νοέμβριο ως τον Μάρτιο,

το νερό πλυμμηρίζει την περιοχή,

που εκτείνεται σε 3 χώρες: την Παραγουάη, τη Βολιβία και τη Βραζιλία.

Είναι μια έκταση κάτω από το νερό που αντιστοιχεί στα 2/3 της Γαλλίας.

Η περιοχή αυτή, μισή υδάτινη και μισή χερσαία,

είναι το τέλειο μέρος για τη διαβίωση εντυπωσιακά πολλών ειδών.

Αυτός ο κήπος της Εδέμ κατοικείται από θηλαστικά, αμφίβια, ερπετά και ψάρια.

Είναι και το φυσικό καταφύγιο για 250 είδη πουλιών...

όπως τα Τουκάν, τα Ίμπις και τα περίφημα Χάρα.

Περιοχές όπως το Παντανάλ είναι ζωτικής σημασίας για τον πλανήτη μας.

Λειτουργούν σαν βιολογικά φίλτρα.

Παγιδεύουν τα κατακάθια και καθαρίζουν το νερό της βροχής

και το βελτιώνουν απομακρύνοντας ουσίες που μολύνουν, όπως τα νιτρικά άλατα.

Το έδαφος είναι σαν ένα τεράστιο σφουγγάρι

ικανό να συγκρατήσει το βρόχινο νερό κατά την περίοδο των βροχών επί μήνες

και να το απελευθερώσει σε περιόδους ξηρασίας.

Η οικογένεια του Μαουρίσιο ήρθε να μείνει πριν 15 χρόνια εδώ,

σ' αυτό το περιβάλλον βιοποικιλότητας.

Αν και εργάζεται εδώ ως ξεναγός, ακόμα εκπλήσσεται από το μέρος αυτό.

Ένα ανακόντα...

Μαουρίσιο Κοπέτι, ξεναγός: Δεν είναι εύκολο να τα δεις.

Αλλά τώρα έχουμε την ευκαιρία να τα παρατηρήσουμε.

Αυτό εδώ είναι μικρό.

Είναι συνήθως 3-4 μέτρα.

Αυτό είναι το μέγεθος.

Μερικές φορές πολλοί νομίζουν ότι είναι πολύ μεγαλύτερα.

Αλλά είναι πολύ δύσκολο να βρεις ένα πραγματικά μεγάλο.

Είναι ένα φοβερό ζώο, αλλά κατά απίστευτο τρόπο, γιορτάζει...

όταν συναντά ένα από τα μεγαλύτερα θηράματα της Γης.

Το καμπιβάρα, 60 εκατοστά ψηλό και 65 κιλά σε βάρος.

Το ανακόντα σκοτώνει το θύμα του πνίγοντάς το.

Αλλά το δυσκολότερο είναι το να το καταπιεί.

Η ελαστικότητα του στόματος των ερπετών είναι εντυπωσιακή.

Τα σαγόνια τους ανοίγουν χωρίς τέλος.

Θα χρειαστεί έξι ώρες για να χωνέψει το θύμα του.

Αυτή η περιοχή είναι πολύ βολική και για γεωργικές εργασίες.

Έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον του ανθρώπου.

Επί τρεις αιώνες, ο γη και ο άνθρωπος παλεύουν...

...στην περιοχή του Παντανάλ.

Σ' αυτήν τη "fascenda" συχνά στα ζώα επιτίθενται διάφορα αρπακτικά.

Ένα μεγάλο αιλουροειδές επιτίθεται στη λεία του τη νύχτα.

Πριν 20 χρόνια το κυνήγι των τζάγκουαρ ήταν ακόμα νόμιμο.

Στο Παντανάλ, αυτό το επαναλαμβανόμενο κυνήγι...

έχει σχεδόν εξαφανίσει το μεγαλύτερο αιλουροειδές του κόσμου.

Κάθε φάρμα έχει συγκεκριμένους κυνηγούς.

Ο Αντόνιο Ριμπέιρο είναι ένας από τους καλύτερους.

Έχει σκοτώσει 60 τζάγκουαρ.

Αλλά πέρσι ο Αντόνιο αποφάσισε να σταματήσει το κυνήγι για πάντα.

Εξομολογήσεις ενός πρώην κυνηγού.

Aντόνιο Ριμπέιρο, πρώην κυνηγός: Αυτό που με οδήγησε ατο να σταματήσω το κυνήγι ήταν το εξής:

πήγαινα πολύ κόσμο σε σαφάρι.

Πηγαίναμε να σκοτώσουμε τζάγκουαρ. Αυτοί σκότωναν ό,τι συναντούσαν.

Σκότωναν ελάφια, μυρμηγκοφάγους...

...ακόμα και ζαμπίρου.

Βαρέθηκα να βλέπω να σκοτώνουν ζώα.

Δε σέβονταν τίποτα.

Για εκείνους, η φύση δεν είχε μεγάλη σημασία.

Αυτό με έκανε να σταματήσω.

Πρέπει να σταματήσει η εξάλειψη των τζάγκουαρ.

Και τώρα ο Αντόνιο συνεργάζεται με βιολόγους.

Έχουν βάλει ηλεκτρονικούς πομπούς σε 10 τζάγκουαρ και τα μελετάνε.

Με υπομονή εξετάζουν μακρινές περιοχές ελπίζοντας να βρουν κι άλλα τζάγκουαρ.

Ενρίκε Κονκόνε, βιολόγος: Εδώ έχουμε ένα πολύ σαφές παράδειγμα...

...του πόσο προχώρησαν οι άνθρωποι.

Εκεί βλέπετε αγροτικές περιοχές να πλησιάζουν όλο και πιο πολύ στις δασικές.

Οι άνθρωποι εξαναγκάζουν τα τζάγκουαρ...

...να αρκεστούν στα δάση που απέμειναν.

Κι έτσι αρχίζουμε να έχουμε μια περιοχή επαφής που είναι πολύ κοντά.

Δεν απειλούνται μόνο τα τζάγκουαρ από τον άνθρωπο εδώ στο Παντανάλ.

Η δύση του ήλιου στο δέλτα του ποταμού.

Η Καρολίνα Βάργκας είναι κτηνίατρος.

Με τη βοήθειά της διασχίζουν αυτόν το λαβύρινθο καναλιών κάθε μέρα.

Ψάχνουν για ένα μεγάλο αρπακτικό, τη μεγάλη ενυδρίδα,

που μπορεί να φτάσει σε μήκος τα 2 μέτρα.

Αυτό το ζώο το κυνηγάνε επί χρόνια για το δέρμα του...

...κι έχει σχεδόν εξαφανιστεί.

Οι μεγάλες ενυδρίδες λειτουργούν ως βιολογικοί δείκτες.

Καρολίνα Βάργκας, κτηνίατρος: Ως αρπακτικά, είναι στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας...

κι αυτό σημαίνει ότι όπου κι αν τις συναντήσεις...

όλη η τροφική αλυσίδα κάτω από αυτές βρίσκεται σε ισορροπία.

Κι αυτό είναι καλός δείκτης.

H χαρά και η περηφάνεια της Καρολίνα είναι αυτή η νεαρή ενυδρίδα,

που θα πέθαινε χωρίς τη βοήθειά της.

Τον Σάντσο τον βρήκαμε στο Ρίο Μιράντα από έναν ψαρά.

Ήταν μόνος του και τον παρέσερνε το ρεύμα.

Ήταν πολύ μικρός. Υπολογίσαμε ότι δεν θα ήταν καν ενός μηνός.

Επί 7 μήνες η Καρολίνα μάθαινε στον Σάντσο τα πάντα.

Πώς να παίζει, να κολυμπά και να πιάνει ακόμα και ψάρια.

Από τότε που άρχισε να τρώει ψάρια, του δίναμε μικρά κομμάτια νεκρών ψαριών.

Έτρωγε όλο και πιο πολύ. Έπρεπε να του δίνουμε νεκρά ψάρια...

για να συνηθίσει στο νερό και για να κολυμπά μετά το ψάρεμα.

Και στο τέλος...

έπρεπε να του δίνουμε ζωντανά ψάρια

ώστε να κολυμπά μεγάλες αποστάσεις κυνηγώντας ψάρια.

Ήταν μια διαδικασία μεγάλης διάρκειας.

Έπρεπε να υποκαταστήσουμε τη μητέρα του.

Ήταν ένα ορφανό κι έπρεπε να του μάθουμε να φέρεται ως ενυδρίδα.

Την ίδια όμως στιγμή καθώς ήταν σε επαφή με μας...

άρχισε να του αρέσει η επαφή με τους ανθρώπους...

κι έπρεπε κι εμείς να φερόμαστε όπως οι ενυδρίδες.

Μας έδειξε κατά τη διάρκεια αυτής της επτάμηνης διαδικασίας...

ότι το ένστικτο του ζώου ήταν ανέκαθεν δυνατότερο...

...από τη επαφή με τους ανθρώπους...

παρά τον τόσο χρόνο που είμασταν μαζί.

Σήμερα ο Σάντσο έχει γυρίσει στον ποταμό Ρίο Σαλόμπρα.

Η Καρολίνα κατάφερε να εντάξει και πάλι μια μεγάλη ενυδρίδα...

πίσω στο φυσικό της περιβάλλον για πρώτη φορά στον κόσμο.

Σε όλη την υφήλιο υπάρχουν πολλοί υγροβιότοποι σαν το Παντανάλ...

όπως το Οκαβάνγκο, το δέλτα του Δούναβη...

και να μην ξεχάσουμε και τη Καμάργκ στη νότια Γαλλία.

Όλες αυτές οι περιοχές απειλούνται από τον άνθρωπο.

Μέσα σε 30 χρόνια ο πλανήτης μας έχασε το 30% των φυσικών του πόρων.

Είμαστε υπεύθυνοι γι' αυτό.

Ο άνθρωπος είναι μόνο το ένα από τα 2 εκατ. επίσημα αναγνωρισμένα είδη.

Στα ζωντανά είδη ανήκουν και τα δάση.

Είμαστε στη Κένυα και κατευθυνόμαστε στο δάσος Κακαμέγκα.

Πετάμε πάνω από τους λόφους του Κέρικο

...που αποψιλώθηκε για να γίνουν στη θέση του αυτές οι μεγάλες φυτείες τσαγιού.

Το τσάι το έφεραν εδώ Βρετανοί ιεραπόστολοι

στις αρχές του 20ου αιώνα.

Τώρα η Κένυα είναι η τρίτη μεγαλύτερη παραγωγός χώρα τσαγιού στον κόσμο.

Εδώ μπορείτε να δείτε αυτά τα μεγάλα δάση ευκαλύπτων.

Χρησιμοποιούνται για να ξεραίνουν το τσάι.

Οι ευκάλυπτοι εισήχθησαν από την Αυστραλία...

και δεν ευνοούν την βιοποικιλότητα.

Δεν υπάρχει ζωή κάτω από τα κλαδιά τους.

Κοιτάξτε! Είναι εντυπωσιακό. Μας κοιτάνε.

Έχουν παγώσει. Σαν να κολυμπάνε.

Κολυμπάνε σε μια θάλασσα τσαγιού. Είναι τεράστια!

Κατέστρεψαν χιλιάδες δάση.

Αλλά έτσι δημιουργήθηκαν 400.000 θέσεις εργασίας.

Περνάμε από το τελευταίο τροπικό δάσος της Κένυας.

Να υπενθυμίσω ότι το 50% των άγριων ζώων ζει σε τροπικά δάση.

Η βιοποικιλότητα είναι απίστευτη εδώ.

Για να πειστεί η ανθρωπότητα ότι η ζωή εδώ πρέπει να προστατευτεί...

καθώς και όλη της η βιοποικιλότητα...

ο στόχος είναι ένας:

ένας οργανισμός που θα σώσει το τελευταίο τροπικό δάσος της Κένυας.

Το δάσος Κακαμέγκα, το μέρος όπου βρίσκομαι τώρα.

Το δάσος Κακαμέγκα κινδυνεύει...

...λόγω της αύξησης του πληθυσμού. 200.000 άνθρωποι ζουν εδώ.

Μέσα σε 50 χρόνια το μισό δάσος εξαφανίστηκε.

Μπέντζαμιν Ο'Κάλο Διευθυντής του Οργανισμού ΚΕΕP: Η βασική αιτία της αποψίλωσης του δάσους

...είναι η φτώχεια.

Οι περισσότεροι που ζουν γύρω από το δάσος είναι πολύ φτωχοί.

Η βασική πηγή του εισοδήματός τους...

είναι τα προϊόντα του δάσους.

Εμείς με το πρόγραμμά μας προσπαθούμε να βρίσκουμε τρόπους...

για τη διαβίωση εδώ χωρίς να μπαίνει το δάσος σε κίνδυνο.

Όταν μιλάμε για "αποψίλωση", πρέπει να έχουμε έναν αριθμό στο μυαλό μας.

Για 3 δισεκατομμύρια ανθρώπους στη Γη το ξύλο είναι η βασική πηγή ενέργειας.

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι...

που μαγειρεύουν και ζεσταίνονται από το ξύλο.

Πώς λοιπόν να πείσουμε τους ανθρώπους να προστατεύουν τα δάση;

Με τον οργανισμό του, τον ΚΕEP,

ο Μπέντζαμιν Ο'Κάλο αποφάσισε να επικεντρώσει την προσοχή του στα παιδιά.

Γιατί εδώ, καλύτερα από οπουδήποτε αλλού, μπορεί να προσεγγίσει τους γονείς τους.

Καλημέρα.

Καλημέρα, κύριε!

Πώς είστε;

Καλά!

Κάθε Σάββατο προσκαλούμε τα παιδιά...

να παρακολουθήσουν τα περιβαλλοντικά μας μαθήματα.

Τα παιδιά μαθαίνουν για το δάσος

και πώς να το προστατεύουν.

Διδάσκονται τη σωστή συμπεριφορά απέναντι στο δάσος.

Τους μαθαίνουμε και τη σημασία των ζώων του δάσους

και μαθαίνουν για τη χρήση των φυτών του δάσους.

Επίσης οργανώνουμε μεγάλους περίπατους στο δάσος...

για να βλέπουν το δάσος και να καταλαβαίνουν το πώς απειλείται.

Η πρωτοβουλία του Μπέντζαμιν εδώ είναι σημαντική.

Αλλά η αποψίλωση δεν αφορά μόνο σε αναπτυσσόμενες χώρες.

Αυτό που συμβαίνει π.χ. στην Τασμανία, την οποία και θα επισκεφτούμε...

είναι ιδιαίτερα εξοργιστικό.

Αυτό το νησί της νότιας Αυστραλίας εμφανίζει μια τεράστια αποψίλωση δασών...

...σε ευρεία κλίμακα...

με τη χρήση βομβών Ναπάλμ.

Σαν μια σταγόνα που χωρίστηκε από την αυστραλιανή ήπειρο...

η Τασμανία φαίνεται σαν να κατευθύνεται προς την Ανταρκτική.

Ξεχασμένο από καιρό,

το νησί αυτό, μικρότερο από την Ιρλανδία, είναι ένας φυσικός παράδεισος.

Τα νερά του είναι τα καθαρότερα στον κόσμο.

Όλη η ανατολική του ακτή έχει γαλλικά ονόματα.

Το βουνό La Perouse, ο ποταμός Hyon,

ο κόλπος De la Recherche...

Οι Γάλλοι ήταν οι πρώτοι που ζωγράφισαν αυτό το καταπράσινο νησί.

200 ναύτες κι επιστήμονες στάλθηκαν εδώ από τον βασιλιά Λουδοβίκο τον 16ο

κι εγκαταστάθηκαν εδώ για να εξερευνήσουν το όρος La Perouse.

Mπομπ Μπράουν, Αυστραλός Γερουσιαστής: Το δάσος είναι όπως ήταν τότε που ήρθαν οι Γάλλοι, πριν 200 χρόνια.

Για την ακρίβεια, είναι όπως ήταν...

την εποχή των Αβορίγινων ιθαγενών κατοίκων εδώ και 10.000 χρόνια.

Ο Μπομπ Μπράουν είναι γιατρός με πάθος για τον οικολογικό ακτιβισμό.

Έγινε Γερουσιαστής και άρχισε να αγωνίζεται...

για την προστασία των δασών περισσότερο από 20 χρόνια.

Βλέπουμε εικόνες από μέρη τα οποία μπορούν να επισκεφθούν οι τουρίστες...

αλλά αυτά είναι μόνο ένα μέρος του δάσους.

Πίσω από αυτά, πίσω από τις κλειδωμένες πύλες,

είναι οι ζώνες καταστροφής, τις οποίες τις κρύβουν από τους τουρίστες.

Αυτά που δεν πρέπει να δουν οι τουρίστες...

είναι τα ελικόπτερα που πετάνε πάνω από πρωτόγονο δάσος.

Κάτω από το καθένα υπάρχει μια δεξαμενή που απελευθερώνει εκατοντάδες σφαίρες...

που περιέχουν παράγωγα των βομβών Ναπάλμ.

Όταν πέφτουν στο έδαφος, εκρήγνυνται και δημιουργούν εστίες φωτιάς.

Mια δραστική μέθοδος που χρησιμοποιεί η βιομηχανία αποψίλωσης δασών...

για να καθαρίζει το έδαφος.

Οι πυρκαγιές μπορεί να κρατήσουν πολλές βδομάδες.

Στην πραγματικότητα, καταστρέφουν αρχαία δάση,

αλλά και τα πλάσματα που ζουν σ' αυτά, όλα τα είδη των τροπικών δασών.

Κι έτσι θα μετατρέψουν την περιοχή...

σε μια βιομηχανική ζώνη κοπής ξύλων για το μέλλον.

Καταστρέφουν εκατοντάδες παλιά δέντρα, όπως τους ευκαλύπτους της Τασμανίας,

τα πιο όμορφα είδη που υπάρχουν εδώ, στην Κοιλάδα των Γιγάντων.

Φτάνουν τα 130 μέτρα σε ύψος,

και μαζί με τις σεκόιες, είναι τα πιο ψηλά δέντρα στον κόσμο.

Κάτω από τα δέντρα αυτά αναπτύχθηκαν πολλά σπάνια φυτά...

που γοήτευσαν τους Γάλλους εξερευνητές.

Ο Ντάντε Κάστο μίλησε για τους αγρότες αυτών των δασών...

και περιέγραψε το πώς οι Αβορίγινες ζούσαν μέσα σε κάποια δέντρα.

Αυτό δέντρο είναι ένα σωστό μνημείο, το εσωτερικό του είναι κούφιο,

Εδώ μέσα μπορούμε να σταθούμε εμείς.

Μια ποδοσφαιρική ομάδα, μια εκκλησιαστική χορωδία χωράνε άνετα εδώ μέσα.

Μέσα σε δέντρα σαν κι αυτά ζούσαν οι Αβορίγινες,

γιατί τους παρείχαν ασφάλεια από τον καιρό.

Οι ευκάλυπτοι έχουν μπει στο μάτι της βιομηχανίας

λόγω των ινών τους και της αξίας τους.

Μπροστά μας βλέπουμε μια εκκαθαρισμένη περιοχή

που μοιάζει με ουλή στην πλαγιά του βουνού.

Από εδώ ξεκινάνε με τη σειρά, κόβουν όλο το δάσος...

μετά βάζουν φωτιά στο δάσος και το δηλητηριάζουν.

Το 90% του δάσους αφαιρείται για να γίνει ίνες στην Ιαπωνία.

Έτσι πεθαίνουν αυτοί οι "Γίγαντες": γίνονται κομμάτια ξύλου για την χαρτοβιομηχανία.

Για πάνω από 30 χρόνια μία μόνο μεγάλη εταιρεία διαχειρίζεται λίγο-πολύ...

την εντατική εξαγωγή δημόσιων και ιδιωτικών δασών.

Κόβουν και καίνε το φθινόπωρο.

Την άνοιξη φυτεύουν σπόρους δέντρων που μεγαλώνουν ταχύτατα...

και έχουν το κατάλληλο μέγεθος για τις ξυλοκοπτικές τους μηχανές.

Στο ενδιάμεσο υπάρχει μόνο μια έρημη και άκαρπη γη.

Είναι μεγάλο κρίμα.

Είναι πολύ καταθλιπτικό να βλέπεις από κοντά τι συμβαίνει.

Nεντ Τρεουάρτα, οδηγός: Τα δέντρα κόβονται σε μικρά κομμάτια.

Αν έμεναν εδώ, θα ήταν χρήσιμα για πολύ περισσότερο χρόνο.

Ο Νεντ είναι επιπλοποιός.

Τρομάζει στη ιδέα να βλέπει τα αρχαία δάση να γίνονται στάχτη.

Ούτε το 3% των κομμένων ξύλων δε χρησιμοποιείται...

για έπιπλα ή άλλες κατασκευές.

Είναι πραγματικά πολύτιμα.

Κάθε τμήμα του ξύλου μπορεί να χρησιμοποιηθεί.

Εδώ υπάρχουν παντού κομμάτια ξύλου.

Αυτό το κομμάτι ξύλου μπορεί να είναι 1000-2000 ετών.

Είναι κομμάτι από αρχαίο ξύλο.

Καμιά φορά, τα βλέπω και σκέφτομαι:

"Ας το βάλω να ταιριάξει κάπου πάνω στη βάρκα..."

"...σ' αυτήν ακριβώς τη θέση έχοντας το ίδιο σχήμα"

Είναι σαν να περίμενε...

Είναι σαν να με περίμενε 1000 χρόνια να το κάνω αυτό.

Στην Τασμανία, επιπλοποιοί και τεχνίτες είναι άνεργοι.

Ο τομέας του ξύλου έχει χάσει τις μισές θέσεις εργασίας μέσα σε 30 χρόνια.

Για να κάνεις μία τέτοια...

πρέπει να βρεις μια ομάδα τεχνιτών.

Τώρα έχεις πρόβλημα να βρεις μια ομάδα που θα τη φτιάξει.

Η καταστροφή είναι τόσο ανησυχητική...

που 20 περίπου Αυστραλοί επιστήμονες, ειδικευμένοι σε θέματα περιβάλλοντος...

...προειδοποίησαν επίσημα τις Αρχές.

Ο Πήτερ MακΚουίλαν είναι ένας από αυτούς.

Αυτή η έκταση είναι περίπου 50 εκτάρια.

Αυτό που υπάρχει στο έδαφος είναι πολλοί τόνοι απορριμάτων ξύλου.

Πήτερ ΜακΚουίλαν, περιβαλλοντολόγος: Μερικά τα έφεραν εδώ για να αποξηρανθούν

κι όταν έρθει η κατάλληλη ώρα, θα αποτεφρωθούν.

Κι έτσι θα δημιουργηθεί κοπριά για τους σπόρους των ευκάλυπτων...

που θα εμφυτευθούν εδώ.

Αυτός ο κύκλος θα δημιουργήσει ένα δάσος από ευκάλυπτους,

που δε θα έχει όμως τη βιοποικιλότητα...

...του δάσους από οξιές που προϋπήρχε εδώ.

Οι αναλύσεις δείχνουν ότι οι νέες φυτείες...

...έχουν 10 φορές λιγότερα είδη απ' ό,τι τα αρχαία δέντρα.

Οι επιστήμονες κατέδειξαν κάποια ζώα που απειλούνται.

Το μικρό καγκουρό και η θυλογαλή της Αυστραλίας.

Αυτά τα δυό διαβολάκια της Τασμανίας, που ζουν αποκλειστικά στην Αυστραλία,

...αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της εξαφάνισης.

Τα ζώα αυτά ζουν κάτω από τα νέα δέντρα...

κι αυτό είναι ένα πρόβλημα.

Χρησιμοποιούνται διάφοροι φτηνοί τρόποι...

...για να τα ελέγχουν δηλητηριάζοντάς τα σε μεγάλη κλίμακα.

Είναι πολύ αποτελεσματικό, αλλά σκοτώνοντας τόσα πολλά ζώα...

επηρρεάζεις την τροφική αλυσίδα.

Οι ουσίες αυτές διαλύονται εύκολα στο νερό και επηρεάζουν τους υδάτινους πόρους.

Αυτή η μέθοδος εφαρμόστηκε πολύ γρήγορα...

και πρέπει να αντικατασταθεί από καλύτερες μεθόδους.

Το 2004, περίπου 100.000 ζώα δηλητηριάστηκαν.

Η βιομηχανία χρησιμοποιεί το "10-80",

μια χημική ουσία που έφτιαξαν οι Ναζί.

Όταν εξαφανίζεται το δάσος, καταστρέφεται και η βιοποικιλότητά του.

300 εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης...

πήγαν στράφι σε μόλις 30 χρόνια.

Δείτε εδώ αυτές τις φτέρες.

Εδώ έχουν ρίξει το δέντρο και έγινε ένα άνοιγμα στο δάσος.

Αλλά αυτές οι φτέρες ήταν εδώ επί 60,70,100 εκατομμύρια χρόνια.

Και μεγαλώνουν πολύ αργά, ίσως κατά ένα μέτρο ανά αιώνα.

Αυτή η φτέρη είναι 5-6 μέτρα

και η ηλικία της είναι ίσως 500-600 χρόνια.

Πιο παλιά κι από τους ευκάλυπτους.

Μερικές έχουν ηλικία 1000 ετών.

Ο Μπομπ Μπράουν και η ομάδα του...

αποφάσισαν να αγωνιστούν, αλλά πρέπει να πληρώσουν και το ανάλογο τίμημα.

Η Χάιντι είναι σκηνοθέτιδα.

Χάιντι Μπράουν, σκηνοθέτιδα: Μου έκαναν αγωγή ύψους μισού εκατομμυρίου δολαρίων...

γιατί κατέγραψα κάποιες εκδηλώσεις...

όπου ο κόσμος διαμαρτυρόταν για την καταστροφή των δασών της Τασμανίας.

Η Χάιντι Μπράουν κι άλλα 20 άτομα απειλήθηκαν με προσφυγές στη Δικαιοσύνη.

Οι βιομηχανίες τούς κατηγορούν ότι σπιλώνουν την εικόνα τους

και προστατεύουν τα συμφέροντά τους με τον δικό τους τρόπο.

Υπάρχει ένα μεγάλο ιστορικό βίας...

απέναντι στο κίνημα προστασίας των δασών της Τασμανίας.

Ο Μπομπ Μπράουν είχε προβλήματα από την ανάμειξή του στο θέμα

και επιτέθηκαν εναντίον μου, επειδή κινηματογράφησα τις εκδηλώσεις.

Είναι η δουλειά μου, αυτό κάνω.

Εδώ είναι δημόσιος χώρος, ε;

Κι αυτό είναι επίθεση.

Είναι αποτελεσματικό και επείγον

ο κόσμος να εκφράζει τη γνώμη του για ό,τι συμβαίνει εδώ στην Τασμανία.

Παρά τη βία και τα δικαστικά προβλήματα,

ο γερουσιαστής Μπράουν αγωνίζεται ακόμα για την προστασία των δασών.

Τα οποία εξαφανίζονται σιγά-σιγά μέρα με τη μέρα.

Δεν πρέπει να θυμώνουμε ή να πέφτουμε σε κατάθλιψη.

Το σωστό είναι να τους αψηφούμε.

Πρέπει να αψηφούμε αυτούς που δεν μπορούν να καταλάβουν...

ότι εδώ μιλάμε για έναν "Καθεδρικό ναό"

κι αυτοί φέρονται σαν τους Βίκινγκς μέσα στο ναό.

Δεν μπορούν να αντιληφθούν την ομορφιά ή την αξία.

Δεν καταλαβαίνουν το πνεύμα αυτών των δασών...

με το οποίο μεγάλωσαν οι άνθρωποι εδώ.

Οι άνθρωποι έρχονται εδώ με τις μηχανές τους για να καταστρέψουν...

για έναν και μόνο λόγο: για το χρήμα.

Και μεις ξεχνάμε όλη εκείνη τη γνώση, την ομορφιά και την υποχρέωση...

να παραδώσουμε τα δάση σώα στην επόμενη γενιά.

Αν αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε εδώ στην Αυστραλία,

σ' αυτόν τον πλούσιο και τυχερό τόπο...

πώς θα ζητήσουμε από τον κάτοικο του Αμαζονίου...

ή της Ινδονησίας ή της Αφρικής να προστατέψει τα δικά του δάση;

Οι αριθμοί προκαλούν τρόμο.

Κάθε λεπτό που περνά, 28 εκτάρια δάσους καταστρέφονται σε όλον τον κόσμο.

Αυτό αντιστοιχεί σε μια έκταση όσο η Ελλάδα.

Έχω συνηθίσει στο γεγονός...

πως όταν χρησιμοποιώ χαρτί ή ξύλο, αυτά τα δυο προκύπτουν από κάποιο δέντρο.

Αλλά από πού προέρχονται;

Ποιος τα έκοψε;

Και ποιες οι συνέπειες;

Πρέπει να τα σκεφτούμε όλα αυτά...

και να αναρωτηθούμε: "Μήπως κι εγώ καταστρέφω τη φύση;"

Στη νότια Κένυα πετάμε πάνω από τη λίμνη Νατρόν.

Μια αλμυρή λίμνη που έχει αποικίες των ροζ φλαμίνγκο.

Τα οποία τρέφονται με οστρακόδερμα και φύκια...

που ευδοκιμούν στην αλμυρή λίμνη.

Από κάτω μας είναι η κοιλάδα Ριφτ, με ένα τεράστο ρήγμα μήκους 6 χιλιομέτρων...

...που κόβει την Αφρική από την Ερυθρά Θάλασσα ως τη Ζιμπάμπουε.

Για μένα αυτές οι φωτογραφίες της αλμυρής λίμνης είναι κάτι σαν ευλογία.

Μ' αρέσει να βγάζω φωτογραφίες ξερούς ποταμούς, σχισμές,....

...σπασίματα που γίνονται αφηρημένα σχήματα.

Τοπία που μας παραπέμπουν στις αρχές της ζωής της Γης.

Χωρίς να χρειάζεται να γυρίσουμε πίσω τον χρόνο...

από τότε που υπήρξε ο άνθρωπος, είχε μάθει να χρησιμοποιεί τα φυτά όταν αρρώσταινε.

Ακόμα και τώρα τα 3/4 των ανθρώπων χρησιμοποιούν τα φυτά ως φάρμακα.

Στην περιοχή των Μασάι θα συναντήσω τον Λαϊμπόν, τον πνευματικό τους ηγέτη.

Τον σέβονται πολύ λόγω των γνώσεών του πάνω στα φαρμακευτικά φυτά.

Ξεχνάμε συχνά ότι το 50% των φαρμάκων προέρχεται από φυτά.

Το δάσος είναι πραγματικά ένα μεγάλο φαρμακείο.

Πόσο καιρό νομίζεις ότι θα χρειαστεί ο γιος σου...

για να αποκτήσει τις γνώσεις σου και να γίνει σπουδαίος σαν κι εσένα;

Τατζέ Λαϊμπόν, ηγέτης των Μασάι: Του μαθαίνω για τα φαρμακευτικά φυτά εδώ και 3 χρόνια.

Αν δεν μάθει για όλα τα φυτά, δε θα πάει στο σχολείο.

Θα τον γυρίσω σε όλη την Κένυα για να του δείξω τη φύση...

και όλους τους κινδύνους της, όπως τα φίδια και τα δηλητήριά της.

Για πες μου, τι έχεις μάθει;

Ο πατέρας μου μου μαθαίνει για το δάσος εδώ και τρία χρόνια.

Είμαι ένας πραγματικός Λαϊμπόν.

Ξέρω ακόμα και το πώς θα θεραπεύω τους ανθρώπους.

Χάρη στον πατέρα μου ξέρω όλα τα φυτά του δάσους.

Ξέρω το πώς να τα επιλέγω και πώς να φτιάχνω φάρμακα από αυτά.

Τώρα μπορώ και να αναγνωρίζω και τα δηλητήρια.

Υπάρχουν φυτά που χρειάζεσαι και είναι δύσκολο να τα βρεις;

Παλιά είχαμε πολύ αποτελεσματικά φυτά...

αλλά τώρα αυτά έχουν εξαφανιστεί.

Κανείς δεν ξέρει τι έγινε.

Μπορεί να φταίνε τα ζώα, ή οι πυρκαγιές ή κάτι άλλο.

Στα νιάτα μου υπήρχε ένα πολύ καλό φάρμακο για το στομάχι...

αλλά εξαφανίστηκε κι αυτό.

Ήταν το καλύτερο και τώρα δεν μπορώ να το ξαναβρώ.

Έψαξα παντού, από το Μάο ως την Τανζανία, αλλά δεν υπάρχει πουθενά.

Σήμερα, δόξα τω Θεώ, ανακάλυψα μια νέα ρίζα.

Ο θεός μας ο Ν'Γκάι μάς την έδωσε.

Κάθε χρόνο η ελονοσία σκοτώνει εδώ στην Κένυα και σε όλον τον κόσμο...

πάνω από 2 εκατομμύρια ανθρώπους και δυστυχώς, οι πιο πολλοί είναι παιδιά.

Θα δείτε ότι στην Κίνα,

οι παραδοσιακοί γιατροί όπως ο Δρ. Χο,

χρησιμοποιούν ένα εκπληκτικό φυτό, την αρτεμισία.

Η μάχη κατά της ελονοσίας.

Η ελπίδα βρίσκεται 8.000 χιλιόμετρα ανατολικά της Αφρικής, στην Κίνα.

Ένα μικρό χωριό στην καρδιά της επαρχίας Γιουνάν, στη νοτιοδυτική Κίνα.

Αυτοί εδώ δεν έχουν καμιά σχέση με τους πρωταθλητές στο Mahong.

Κι αυτός εδώ ο κοντός με την άσπρη στολή;

Ταξιδέψαμε σε όλη την περιοχή για να συμβουλευτούμε αυτόν τον 83χρονο.

Ο παλμός σου είναι καλύτερος.

Φαίνεται ότι πας καλύτερα, έτσι;

Νομίζω ότι σύντομα θα αναρρώσεις πλήρως.

Ναι, είσαι πολύ καλύτερα από τη προηγούμενη φορά.

Για να σε δω. Ναι, εντάξει. Είσαι καλύτερα.

Ο δρ Χο είναι ένας ειδικός γιατρός.

Δε χρησιμοποιεί αντιβιοτικά, ούτε αναλγητικά, ούτε καταθλιπτικά.

Η γνώση του βασίζεται στην εμπειρία.

Είναι ειδικός στην παραδοσιακή ιατρική επί 66 χρόνια.

Τη γνώση του τη μετέδωσε στο γιο του.

Στο πίσω μέρος του γραφείου του υπάρχουν βάζα και σκόνες.

Δεν σε εντυπωσιάζουν αρχικά, αλλά πρόκειται για σωστό θησαυρό.

Όλα τα φάρμακα του δρ Χο βρίσκονται εδώ.

Φυτά της περιοχής.

Κι αυτός γνωρίζει τη σύσταση των 2.000 από αυτά.

Το βλέπετε αυτό;

Είναι ρίζα του φυτού "αστράγαλος".

Βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος.

Είναι καλό και για το σταμάτημα της αιμορραγίας.

Είναι καλό όταν έχεις π.χ. αιμορραγία στο στομάχι.

Πάρ'το, είναι πολύ αποτελεσματικό!

Θα πάρεις αυτό, λοιπόν.

Δύο γραμμάρια τη φορά, 3 φορές τη μέρα. Ανακάτεψέ το με νερό μέσα σε ποτήρι.

Πιες το σιγά-σιγά.

Δρ Χο, παραδοσιακός γιατρός: Αν δεν υπήρχαν τα φυτά στη Γη...

το διοξείδιο του άνθρακα που εκπνέουμε θα έμενε απαρατήρητο.

Τα φυτά παίρνουν το διοξείδιο του άνθρακα και μας δίνουν οξυγόνο.

Χωρίς οξυγόνο η Γη θα ήταν επικίνδυνη.

Σωστά; Θα ήταν μεγάλο πρόβλημα αυτό.

Στην πραγματικότητα, πολλά φυτά μπορούν να θεραπεύσουν τις αρρώστειες.

Ακόμα και τα δηλητηριώδη φυτά μπορούν...

αρκεί να τα χρησιμοποιούμε σε σωστή αναλογία.

Μην τα χρησιμοποιείτε σε μεγάλες δόσεις, γιατί θα σας σκοτώσουν.

Συνήθως όμως, τα φυτά ωφελούν την υγεία του ανθρώπου.

Κάθε μέρα, ο γιος του δρ Χο ψάχνει στο βουνό του Δράκου.

Σκοπός του είναι να βρει θεραπευτικά βότανα.

Η βιοποικιλότητα μπορεί να θεραπεύσει όχι μόνο τις ασήμαντες ασθένειες.

Εδώ στη νότια Κίνα, υπάρχει ένας φυσικός θησαυρός στον αγώνα κατά της ελονοσίας.

Χο Σου Λονγκ: Το βλέπετε αυτό το φυτό;

Είναι η αρτεμισία.

Το χρησιμοποιούμε εδώ και 200 χρόνια κατά του πυρετού.

Το φυτό αυτό είναι πραγματικά εκπληκτικό.

Επειδή οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι μια ποικιλία αυτού του φυτού...

μπορεί να γιατρέψει την ελονοσία και να σώσει πολλές ζωές.

Ελονοσία.

Η πιο θανατηφόρα νόσος για τα παιδιά.

Μόνο στην Αφρική, πεθαίνει ένα παιδί κάθε 30 δευτερόλεπτα εξαιτίας της.

Το πρόβλημα είναι ότι το βακτήριό της το μεταφέρουν τα κουνούπια.

Καλυμμένες από τα σύννεφα...

οι αρτεμισίες φυτρώνουν σε μια έκταση λίγων εκταρίων.

Είμαστε στο Γιου Γιανγκ, στη μέση της Κίνας.

Το φυτό καλλιεργείται εδώ από αγρότες σε μεγάλες ποσότητες.

Λίγα μόνο εκατοστά του μπορούν να αποτελέσουν...

τη βάση της θεραπευτικής αγωγής κατά της ελονοσίας.

Πολλή φύλαξη και 7 μήνες ανάπτυξης.

Ο καθηγητής Νινγκ επιβλέπει τα πάντα. Είναι ειδικός στην αρτεμισία.

Ένας επιστήμονας που μελετά το φυτό επί χρόνια.

Σου Νινγκ, καθηγητής: Καλλιεργούμε την αρτεμισία για το βασικό της συστατικό, την αρτεμισινίνη.

Για μας, αυτό που καθορίζει την ποιότητα της αρτεμισίας...

είναι η ποσότητα της αρτεμισινίνης που διαθέτει το φυτό.

Και πρέπει να έχει πολλά φύλλα για να διασφαλίσουμε την ποσότητα αυτή.

Για να μετρήσουμε το περιεχόμενο...

πρέπει να τις δοκιμάσουμε στο εργαστήριο αφού τις πάρουμε από το έδαφος.

Το συστατικό αυτό είναι πολύ γνωστό και χρησιμοποιείται ευρέως...

και γι' αυτό τα προϊόντα της αρτεμισίας τα συστήνουν πολλοί.

Επικεντρωθήκαμε στην έρευνα και την ανάπτυξη προϊόντων...

που περιέχουν την αρτεμισινίνη...

ή σχετικά με την αρτεμισινίνη συστατικά.

Δεν είναι απλά ένα φυτό, είναι πράσινος χρυσός. Μια αποκάλυψη.

Η ανακάλυψη αυτή αμελήθηκε επί 20 χρόνια, κατά τον Ψυχρό Πόλεμο...

μέχρι που ο Δυτικός Πολιτισμός της έδωσε σημασία.

Είναι όμως πράγματι αποτελεσματική;

Για να το μάθουμε αυτό, πήγαμε στο Ουάνκ Πα...

ένα μικρό χωριό της βορειοδυτικής Ταϋλάνδης.

Σ' αυτήν ειδικά την περιοχή, το βακτήριο της ελονοσίας ανέπτυξε...

την ισχυρότερη αντίσταση κατά των παραδοσιακών θεραπειών.

Η Βιρμανία απέχει από δω μόλις 200 μέτρα.

Αλλά από την άλλη μεριά των συνόρων...

δεν υπάρχει χώρος υγειονομικής περίθαλψης.

Κι έτσι, οι πρόσφυγες ανέλαβαν την κλινική.

Πάνω από 100 άτομα ήρθαν σήμερα εδώ, επηρεασμένοι από την ελονοσία.

Η Τάι Τάι Γουίν είναι 4 ετών και έχει υψηλό πυρετό επί 3 μέρες.

Η μητέρα της ανησύχησε και την έφερε στην κλινική.

Φρανσουά Νοστέν, καθηγητής Ιατρικής στο πανεπιστήμιο της Μπανκόγκ: Έχει ελονοσία, χωρίς επιπλοκές.

Ήταν θετική στο τεστ.

Θα ξεκινήσει σήμερα τη θεραπεία...

παίρνοντας σε συνδυασμό αρτεμισία με μεφλοκίνη, το Lariam.

Η μητέρα της θα την ξαναφέρει εδώ αύριο.

Μια συνδυασμένη θεραπεία λοιπόν.

Ένα χάπι από παράγωγο της αρτεμισινίνης κι ένα ακόμα συστατικό...

για την καταπολέμηση της μεγάλης σε διάρκεια αντίστασης του βακτηρίου.

Πρόκειται για μια επανάσταση: Το 90% των ασθενών θεραπεύτηκε.

Επιστρέψαμε στην κλινική την επόμενη μέρα.

Ο πυρετός του κοριτσιού σταμάτησε.

Χρειάστηκε να περάσουν 30 χρόνια για να πειστούν οι διεθνείς οργανώσεις...

για την αποτελεσματικότητα αυτής της θεραπείας.

Μετά από 30 χρόνια, μετά από 60 εκατομμύρια νεκρούς ανθρώπους...

ένας πληθυσμός όσο ο πληθυσμός της Γαλλίας...

δεν υπάρχει πια.

Στην Ευρώπη εκτιμούν...

ότι θα χαθεί το 15-40% των φυτών τα επόμενα 100 χρόνια.

Κάτι που σημαίνει ότι θα έχουμε λιγότερα θεραπευτικά όπλα.

Η διατήρηση της βιοποικιλότητας προϋποθέτει...

ότι πρέπει να κοιτάμε πέρα από τη μύτη μας.

Να υπολογίζουμε τα πράγματα με μακροπρόθεσμη προοπτική...

γιατί ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας.

Το καλύτερο παράδειγμα γι' αυτό το συναντάμε στη λίμνη Βικτώρια.

Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη καθαρού νερού στον κόσμο.

Μια θάλασσα έκτασης άνω των 70.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων...

ανάμεσα στην Κένυα, την Τανζανία και την Ουγκάντα.

Είναι και η πηγή του Νείλου.

Αλλά πρόσφατα η λίμνη έχει περιέλθει σε μεγάλη ανισορροπία.

Τη δεκαετία του '50

υπήρχαν πάνω από 2.000 διαφορετικά είδη ψαριών στη λίμνη.

Μέσα σε λίγες δεκαετίες τα πιο πολλά εξαφανίστηκαν.

Μια αιτία είναι η πέρκα του Νείλου.

Την έφεραν εδώ οι ’γγλοι το 1954.

Από τότε χάθηκε εντελώς η ισορροπία στη λίμνη.

Η αύξηση αυτού του ψαριού-αρπακτικού είναι τόσο ταχεία...

που μπορεί να φτάσει τα 100 κιλά σε βάρος, εξολοθρεύοντας τα άλλα είδη.

Απουσία άλλου αρπακτικού...

αποτελεί το μόνο στόχο ψαρέματος για τους ντόπιους ψαράδες...

που την εξάγουν στο εξωτερικό.

Κι επειδή αυτό γίνεται κάθε μέρα,

μπορείς εύκολα να τη βρεις σε ιχθυοπωλεία στη Γαλλία.

Αλλά τώρα και η πέρκα της λίμνης Βικτώρια κινδυνεύει να εξαφανιστεί.

Γιατί τα άλλα είδη δε γίνεται να επιστρέψουν.

Κύριε Τζαμαρί, είστε ο πιο παλιός ψαράς...

του χωριού Βακούλς στη λίμνη Βικτώρια.

Είδατε με τα μάτια σας την εισαγωγή της πέρκας του Νείλου εδώ.

Τι συνέβη μετά;

Πολύ καιρό πριν, εμείς εδώ πέρα καλλιεργούσαμε τη γη.

Το ψάρεμα ήταν δύσκολο.

Πιάναμε τα ψάρια ένα-ένα μόνο.

Μόλις πιάναμε ένα, επιστρέφαμε αμέσως πίσω...

γιατί οι κροκόδειλοι κάνανε επίθεση στις βάρκες μας.

Τώρα οι ψαράδες αδειάζουν τη λίμνη. Ψαρεύουν πάρα πολύ.

Αν συνεχίσουν έτσι, δε θα μείνει ούτε ένα ψάρι.

Έχουμε πάρα πολλούς ψαράδες εδώ.

Γιατί εξάγονται όλες αυτές οι πέρκες;

Δεν χρειάζεστε τα ψάρια εδώ;

Οι ντόπιοι εδώ πείστηκαν...

ότι αυτό το μεγάλο ψάρι κατάπιε ανθρώπους...

και γι' αυτό αρνούνται να το φάνε.

Το θέμα είναι πως το ψάρι αυτό είναι τόσο ακριβό, που οι ντόπιοι δεν το τρώνε.

Το κρατάνε για να το εξάγουν.

Μέσα σε λίγα χρόνια τα κέρδη ήταν τόσο πολλά...

που οι αγρότες έγιναν ψαράδες.

Πολλοί ήρθαν εδώ για να ψαρεύουν αυτό το θαυματουργό ψάρι.

Λες και επρόκειτο για κυνήγι χρυσού, μικρά χωριά ξεφύτρωσαν παντού.

Αλλά αυτός ο πυρετός για το ψάρεμα έχει αρχίσει να εξαντλεί τη λίμνη.

Τι πρέπει να κάνουμε για να σταματήσουμε την εξαφάνιση αυτού του ψαριού;

Αν συνεχίσουμε να ψαρεύουμε έτσι...

η πέρκα του Νείλου και τα άλλα είδη θα πεθάνουν μια κι έξω.

Δε θα έχουμε τίποτα να πουλήσουμε ή να φάμε.

Αν δε θέλουμε να εξαφανιστεί η πέρκα του Νείλου...

πρέπει να την ψαρεύουμε μόνο για 1-2 μήνες.

Πρέπει και να ελαττώσουμε τον αριθμό των βαρκών...

για να αφήσουμε στα ψάρια χρόνο για να αναπαραχθούν.

Βλέπετε; Από τον μικρότερο οργανισμό ως τον μεγαλύτερο...

υπάρχουν πολλοί τρόποι να διαταραχτεί η εύθραυστη ισορροπία.

Σήμερα έχουμε περάσει σε ένα υψηλότερο επίπεδο.

Η άγνοιά μας έχει παγκόσμιες συνέπειες.

Αυξάνοντας τα αέρια του θερμοκηπίου, αποσυντονίζουμε τον θερμοστάτη της Γης.

Μέρα με τη μέρα η Γη θερμαίνεται.

Δεν είναι η πρώτη φορά εδώ και 5 δις χρόνια που το κλίμα αλλάζει.

Υπήρξαν εποχές παγετώνων, κατακλυσμοί και άλλα τέτοια.

Και πέντε μεγάλες εξαφανίσεις ειδών, όπως των δεινοσαύρων.

Κάθε φορά αυτές οι φυσικές καταστροφές...

σχεδόν εξολόθρευαν κάθε είδος ζωής στη Γη...

και κάθε φορά η ζωή ξαναδημιουργείτο.

Αλλά χρειαζόταν εκατομμύρια χρόνια για να έρθει σε μια ισορροπία.

Τώρα εμείς πάμε πολύ μπροστά την ταινία.

Αυτό που η ζωή χρειάζεται χιλιάδες χρόνια να το κάνει...

εμείς το κάνουμε σε ελάχιστες δεκαετίες.

Τώρα όμως η κλιματική μηχανή πάει πολύ γρήγορα...

κι εμείς αντιλαμβανόμαστε τις πρώτες επιπτώσεις.

Βλέπουμε το λιώσιμο του παγετώνα του Κιλιμάντζαρο.

Στις γαλλικές ’λπεις από το 1850

οι παγετώνες έχουν χάσει το 50% της επιφανειακής τους έκτασης.

Ο Πάτρικ Ντάνκαν, οικολόγος του Γαλλικού Οργανισμού...

...για την επιστημονική έρευνα,

μας λέει τις προβλέψεις του για την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Ο παγετώνας λιώνει στην κορυφή του βουνού.

80% μέσα σε 100 χρόνια.

Οι ειδικοί λένε ότι μέσα στα επόμενα 20 χρόνια...

θα εξαφανιστεί πλήρως αν συνεχίσουμε έτσι.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό...

που θα διαταραχτεί στην κορυφή του βουνού τα επόμενα χρόνια.

Η βλάστηση θα ακολουθήσει τον πάγο και θα ανέβει...

επειδή η θερμοκρασία είναι αυτή που καθορίζει...

πού θα είναι οι ζώνες βλάστησης πάνω στο βουνό.

Από κάτω είναι το δάσος...

μετά η ζώνη των μπαμπού, και στην κορυφή, η αλπική ζώνη.

Το Κιλιμάντζαρο είναι η μικρογραφία όλου του κόσμου.

Στην Ευρώπη τα δάση έχουν βόρεια κατεύθυνση φτάνοντας μέχρι την Αρκτική...

ακολουθούμενα απ΄το μεσογειακό κλίμα, που φτάνει ως το Παρίσι.

Οι αλλαγές αυτές θα είναι το ίδιο δραματικές.

Θα βλέπουμε τυπικά μεσογειακά πουλιά, όπως οι μελισσοφάγοι...

που ήδη έχουν αρχίσει να εγκαθίστανται στην κεντρική Γαλλία...

θα βλέπουμε την πράσινη οξυά, παρόμοια φυτά...

και όλο το τυπικό Μεσογειακό οικοσύστημα θα φτάσει ως το κέντρο της Γαλλίας.

Κάτι που δεν είναι και τόσο κακό...

όσο το περιβάλλον διαθέτει πάρα πολλά θηλαστικά, πουλιά και ψάρια.

Είναι ένα από τα δυνατά σημεία υπέρ της βιοποικιλότητας.

Όταν μιλάμε για την υπερθέρμανση του πλανήτη...

ο κόσμος πάντα λέει:

"Ανέκαθεν η Γη θερμαίνεται και μετά κρυώνει και πάλι από την αρχή".

Η διαφορά όμως είναι ότι όλα γίνονται πια πολύ γρήγορα.

Η ταχύτητα είναι το μεγάλο πρόβλημα...

επειδή οι οργανισμοί δεν έχουν αρκετό χρόνο για να προσαρμοστούν.

Η τοπική προσαρμογή επιτρέπει στα ζώα να αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους...

αλλά γίνεται πολύ γρήγορα.

Γι' αυτό και τώρα είμαστε σε μια φάση εξάλειψης.

Χάνουμε είδη...

από 100 ως 1000 φορές πιο γρήγορα από τον κανονικό ρυθμό εξάλειψης.

Απλώς τα είδη δεν έχουν τον χρόνο να προσαρμοστούν.

Φαίνεται ότι αν και γνωρίζουμε για το θέμα της εξάλειψης, δεν υπάρχει λύση.

Υπάρχουν λύσεις.

Οι άνθρωποι και οι κυβερνήσεις που κατανοούν τι διακυβεύεται...

έχουν ήδη μειώσει την επιρροή τους πάνω στον πλανήτη και στην ατμόσφαιρα.

Αναφέρομαι στο πρωτόκολλο του Κυότο.

Ο καθένας μας μπορεί να αντιληφθεί το αποτύπωμα που αφήνουμε στη Γη...

και να πάρει τα κατάλληλα μέτρα για να το μετριάσει.

’ρα, εξαρτάται από μας.

Σε καθέναν από μας. Υπάρχουν πολλές λύσεις.

Απλά πρέπει να τις εφαρμόσουμε.

Οι λύσεις αυτές είναι προσιτές.

Τρώμε, φοράμε ρούχα...

μετακινούμαστε, ζεσταίνουμε τα σπίτια μας.

Από μας εξαρτάται να ενεργούμε δίκαια ώστε να επιλέγουμε σωστά

και να μειώσουμε την οικολογική μας επιβάρυνση πάνω στη Γη.

Αν όλοι σπαταλούσαν τόσα πολλά όσο εμείς...

και δεν αναφέρομαι μόνο στους Γάλλους,

θα χρειαζόμασταν τρεις πλανήτες για να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας.

Αν όμως δεν κάνουμε κάτι, το μέλλον είναι ήδη εδώ, στη Γροιλανδία.

Το 40% του πάγου της έχει λιώσει από 1960.

Κι όλοι μας βλέπουμε τις συνέπειες του φαινομένου...

για την πολική αρκούδα και τους Ινουίτ.

Ένας κόσμος με ακρότητες.

Ο Βορράς της... απώτατος και απόλυτος.

Ένας κόσμος πάγου και καθαρότητας όπου ο άνθρωπος θεωρείται "εισβολέας".

Στην περιοχή αυτή κυριαρχεί ένας αδιαφιλονίκητος αρχηγός.

800 κιλά μυών, γούνας και λίπους, το πιο μεγάλο σαρκοφάγο της Γης.

Η πολική αρκούδα.

Έχουν απομείνει μόνο 22.000 τέτοιες σε όλον τον πλανήτη.

Ένα θαύμα της φύσης.

Φτάνει τα 40 χλμ/ώρα και μπορεί να κολυμπήσει μέχρι και 100 χλμ τη μέρα.

Μόλις τελειώσει ο χειμώνας, η πολική αρκούδα βγαίνει για κυνήγι.

Είναι απαραίτητο για την επιβίωσή της.

Tο αγαπημένο της φαγητό είναι τα μωρά φώκιας στο πάγο.

Τα επονομαζόμενα "λευκά παλτά".

Η αρκούδα χρειάζεται το κρέας τους και ειδικότερα το λίπος τους.

Πρέπει να φτιάξει το δικό της λίπος για την θερμική της προστασία.

Όλα φαίνονται καλά τακτοποιημένα από τη Φύση...

αλλά η κυρίαρχος του πάγου κινδυνεύει.

Ο εχθρός είναι επιδέξιος και απρόβλεπτος:

η υπερθέρμανση του πλανήτη που λιώνει τους πάγους.

Η δραστηριότητα του ανθρώπου και η υπερθέρμανση του πλανήτη

έχει προκαλέσει την αύξηση της θερμοκρασίας...

δυο φορές πιο γρήγορα εδώ απ'ό,τι στον υπόλοιπο πλανήτη.

Κι ο πάγος αρχίζει να λιώνει ενώ ήταν ακίνητος εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Αυτό είναι καταστροφικό για την πολική αρκούδα.

Ο θερμός χειμώνας και η πρόωρη άνοιξη.

Καθώς ο πάγος ελαττώνεται, το πεδίο κυνηγιού της συρρικνώνεται.

Χωρίς πάγο, δεν έχει φώκιες, ούτε λίπος και άρα ούτε φαγητό για την αρκούδα.

Η πείνα και ο θάνατος είναι αναπόφευκτοι.

Με το ρυθμό αυτό, η πολική αρκούδα θα εξαφανιστεί...

μέσα στα επόμενα 100 χρόνια.

Αυτό το δράμα που εκτυλίσσεται στον μακρινό Βορρά...

δεν περνά απαρατήρητο ούτε από τον άνθρωπο ούτε από την αρκούδα.

Επί γενιές οι Ινουίτ έμεναν απομακρυσμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο...

ζώντας πάνω σ' αυτά τα κομμάτια πάγου.

Για τους 1.300 κατοίκους του Upernavik στη Γροιλανδία,

η υπερθέρμανση του πλανήτη είναι πια πραγματικότητα.

Ο Νικολά Ντυμπρόι είναι οδηγός και ειδικός στην περιοχή του Βορρά.

Καλύπτει την περιοχή για 50 χρόνια και η ανάλυσή του ενοχλεί.

Τα τελευταία 5 χρόνια βλέπει τον κόλπο του Upernavik,

που ήταν συνήθως παγωμένος από τον Νοέμβριο μέχρι τον Ιούνιο

τώρα να έχει λιώσε σχεδόν εντελώς από τα μέσα Απριλίου.

Όλα πρέπει να επανασχεδιαστούν για τους Ινουίτ.

Κοίτα, ο πάγος είναι παντού χάλια.

Tίτους Γιάκομπσεν, ψαράς: Σπάει μόλις τον αγγίξεις λιγάκι.

Χτες προσπάθησα να περάσω από κει.

Αλλά τα παράτησα. Είναι πολύ επικίνδυνο.

Το βασικό για τους ανθρώπους εδώ...

είναι να βρουν ένα ασφαλές μονοπάτι πάνω στον πάγο.

Χρησιμοποιούσαν παλιά μονοπάτια όπως έκαναν οι πρόγονοί τους.

Τώρα πια αυτό είναι αδύνατο. Πρέπει να βρουν καινούργια...

...για να φτάσουν στα χωριά, για να τα συνδέσουν μεταξύ τους.

Κι έτσι τα μονοπάτια αυτά είναι πιο δυσεύρετα...

γιατί δεν υπάρχουν δρόμοι για να διασχίσουν το βουνό.

Κι έτσι κάνουν πιο πολύ δρόμο...

κι αυτό απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια με τα σκυλιά τους ή με τα snowmobile τους.

Όπως η πολική αρκούδα, η κοινότητα εδώ ζει από το κυνήγι και το ψάρεμα.

Με τα έλκυθρά τους...

οι κυνηγοί είναι οι πρώτοι που αντιλαμβάνονται...

τις δραματικές συνέπειες της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

και τις αλλαγές στη ροή των πάγων.

Η θερμοκρασία έχει αυξηθεί...

κατά 1,5 °C σε σχέση με την δυτική ακτή της Γροιλανδίας.

Πριν, μπορούσες να διασχίσεις με ασφάλεια μια απόσταση άνω των 10 χιλιομέτρων...

αλλά τώρα τα χάσκυς, τα καλύτερα προειδοποιητικά σημάδια,

προσέχουν πολύ...

και κάνουν ό,τι μπορούν για να προειδοποιούν τα αφεντικά τους.

Πέρυσι έπεσα από το έλκυθρό μου..

και τα σκυλιά μου ζορίστηκαν πολύ για να με σώσουν.

Τέτοια ατυχήματα γίνονται όλο και πιο συχνά.

Η Φύση είναι ένας συνδυασμός αλληλεπιδράσεων και ασταθών ισορροπιών.

Ό,τι επηρεάζει την πολική αρκούδα επηρρεάζει και τον άνθρωπο.

Αλλά η υπερθέρμανση του πλανήτη δεν είναι η μόνη απειλή.

Κι ένας ακόμα εχθρός έφτασε στην Αρκτική από μακριά.

Η μόλυνση.

Χιλιάδες χιλιόμετρα από το Upernavik,

οι βιομηχανικές χώρες αποθέτουν μικροβιοκτόνα, βαρέα μέταλλα και χαλκό...

...στον αέρα και στο νερό.

Οι άνεμοι και τα θαλάσσια ρεύματα...

έχουν φέρει όλους αυτούς τους μολυσματικούς παράγοντες...

...στην Αρκτική.

Η συγκέντρωση των τοξινών στο νερό και στα φυτά στο Βορρά...

...είναι τεράστια.

Μπο ’λμπρεχτ, Αμερικανός εθνογράφος: Γι' αυτό, η γαρίδα συγκεντρώνει κατά τη διάρκεια της ζωής της...

όλες τις λιπαρές, διαλυτές, τοξικές ουσίες...

που υπήρχαν στο φυτοπλαγκτόν που έφαγαν.

Φυσικά, μια μέρα τη γαρίδα θα τη φάει ένα ψάρι.

Και το ψάρι θα το φάει μια φώκια.

Και στο τέλος της τροφικής αλυσίδας, η πολική αρκούδα.

Και πάλι στο στόχαστρο.

Οι μολυσματικοί παράγοντες συγκεντρώνονται στο λίπος...

τη σημαντική τροφή που ψάχνει η πολική αρκούδα.

Οι τοξίνες είναι 3 εκατομμύρια φορές πιο πυκνές στο λίπος της πολικής αρκούδας

...απ' ό,τι στο νερό που κολυμπούν.

Αλλά αυτή η καταστροφή δεν περιορίζεται στην αρκούδα.

Στην τροφική αλυσίδα υπάρχει κι άλλο ένα πιο ενοχλητικό σκαλοπάτι.

Επί γενιές η οικογένεια της Κλώντια ζει τρώγοντας κρέας φώκιας.

Και το κυνήγι της πολικής αρκούδας είναι νόμιμο σε συγκεκριμένα τρίμηνα.

Αυτή είναι η παράδοση εδώ.

Κλώντια Πέτερσον: Παππού, ξέρεις τι λένε;

Ότι η φώκια που κουβαλάς έχει προσβληθεί από το PCB, έναν μολυσματικό παράγοντα.

- Δηλαδή είναι τοξική. - Δεν το καταλαβαίνω αυτό.

Είναι το μόνο φαγητό που τρώω από μικρός και δεν έχω πάθει ποτέ τίποτα.

Δεν νομίζω ότι μας βλάπτει.

Αλλά άκουσα ότι στα ανατολικά είχαν πρόβλημα με τις αρκούδες.

Η ειρωνεία είναι ότι το ωμό κρέας είναι και το πιο λιπαρό.

Και τα πιο μολυσμένα κομμάτια είναι κι αυτά που τρώγονται πιο πολύ.

Τρώμε κρέας φώκιας επί γενιές τώρα.

Και ειδικά το συκώτι και τα νεφρά.

Είναι σαν το χαβιάρι: πολύ νόστιμο!

Οι κάτοικοι είναι επιφυλακτικοί όταν μαθαίνουν για τις σκληρές στατιστικές.

Οι μελέτες είναι ακόμα πρόσφατες και αμφισβητούμενες.

Αλλά οι επιδράσεις αυτής της υπερσυγκέντρωσης τοξινών...

είναι εξαιρετικά ανησυχητικές...

τόσο για τον άνθρωπο όσο και για την πολική αρκούδα...

όσον αφορά στην ανοσοεπάρκεια και στη γονιμότητα.

Για να μας πείσει όλους...

η Κλώντια μάς πήγε σε μια φίλη της, που μόλις γέννησε το δεύτερό της παιδί.

Στον ομφάλιο λώρο των νεογέννητων Ινουίτ...

οι μολυσματικοί παράγοντες είναι 20-50 φορές υψηλότεροι...

από οπουδήποτε αλλού στον πλανήτη.

Το στήθος των γυναικών εδώ μπορεί και να χαρακτηριστεί ως "τοξικό"

και τα κρούσματα καρκίνων του μαστού έχουν διπλασιαστεί μέσα σε 10 χρόνια.

Αλλά η Τζοάνα δεν ανησυχεί.

Τζοάνα Όλσεν, νοικοκυρά: Δεν άκουσα ποτέ ότι εμείς εδώ στη Γροιλανδία...

έχουμε πιο πολλές αρρώστιες από οπουδήποτε αλλού.

Αυτό που ξέρω είναι ότι η μητέρα μου με τάιζε από το στήθος της...

κι ότι το ίδιο κάνω κι εγώ στα παιδιά μου και είναι μια χαρά στην υγεία τους.

Ένας άνθρωπος καλύπτει την περιοχή ασταμάτητα...

προσπαθώντας να πείσει και να κινητοποιήσει τους κατοίκους.

Ο Χανς Κρίστιαν είναι ο διευθυντής του σχολείου της περιοχής.

Ο αγώνας του λέγεται: "Προετοιμασία για το μέλλον με τα παιδιά".

Τα ακάλυπτα απόβλητα της πόλης είναι η βάση του για μαθήματα οικολογίας.

Τα παιδιά κληρονόμησαν μια ξενόφερτη μόλυνση.

Πρέπει να γνωρίζουν για τα δικά τους απόβλητα...

για να καταλαβαίνουν και να αποφεύγουν να κάνουν τα ίδια λάθη.

Μια φορά τη βδομάδα τα παιδιά μαθαίνουν...

για το πώς ο τρόπος ζωής μας σκοτώνει αργά τον πλανήτη...

και αρρωσταίνει τον κόσμο.

Αν ξέρεις γιατί πρέπει να το σταματήσεις αυτό...

τότε θα το σταματήσεις αυτόματα.

Θα πω στο γείτονά μου:

"Μην το κάνεις αυτό..."

"...γιατί αν το κάνεις..."

"...κι εγώ, κι ο γείτονάς μου θα αρρωστήσουμε..."

"Κι η διπλανή πόλη το ίδιο."

"Και η διπλανή χώρα".

’ρα, αν το σταματήσουμε όλοι...

...αυτή θα είναι η λύση.

Είναι τρομακτικά πιστευτό ότι ένα τέτοιο περιβάλλον...

χωρίς μεγάλες πόλεις, χωρίς γεωργία ή βιομηχανία...

...μπορεί να μολυνθεί τόσο πολύ.

Η Αρκτική κινδυνεύει...

λόγω της αόρατης μόλυνσης και της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Είναι ζωτικής σημασίας να σωθεί τώρα...

για την επιβίωση της πολικής αρκούδας και των κατοίκων της περιοχής.

Θα μπορέσουμε άραγε ξανά να πάρουμε τέτοια εκπληκτικά πλάνα...

...από νεογέννητη πολική αρκούδα;

Δεν είμαι σίγουρος.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι...

ο πάγος, οι πολικές αρκούδες και οι Ινουίτ είναι πολύ μακριά.

Ποιος νοιάζεται;

Αλλά αυτό είναι λάθος.

Κάθε μέρα, όπου ζούμε και ό,τι κάνουμε...

έχει επιπτώσεις στην άλλη πλευρά του πλανήτη.

Η Γη δεν είναι σούπερ-μάρκετ ή κάδος απορριμάτων...

...απλά και μόνο επειδή είναι το σπίτι μας.

Αυτά τα απότομα ηφαίστεια... Είναι απίστευτο! Δεν έχουν χιόνι.

Τα είχα δει πριν 20 χρόνια και ήταν εντελώς καλυμμένα από πάγο.

Απίστευτο!

Πριν εκατομμύρια χρόνια...

οι πρώτοι άνθρωποι ξεκίνησαν από εδώ, από την Αφρική...

για να κυριαρχήσουν στον πλανήτη.

Όλοι μας είμαστε απόγονοί τους.

Αυτοαποκαλούμαστε "Homo Sapiens", δηλαδή "Σοφοί ’νθρωποι".

Ας είμαστε σοφοί λοιπόν! Πρέπει να αντιδράσουμε...

και να ακολουθήσουμε το παράδειγμα εκείων των αντρών και των γυναικών

που αφιέρωσαν τη ζωή τους για το καλό του πλανήτη.

Και να θυμάστε ότι το ανθρώπινο είδος δεν είναι ανώτερο από τη Φύση.

Είναι απλά ένα μέρος της.

Καλό βράδυ!

Ευχαριστούμε τον Χανς Κρίστιανς που μαθαίνει στα παιδιά...

να προστατεύουν το περιβάλλον τους.

Ευχαριστούμε τον Πήτερ Μπάνζα, που κάνει ό,τι μπορεί...

για να σώσει τους ιπποπόταμους στο Κονγκό.

Ευχαριστούμε τον Μπομπ Μπράουν, που κατήγγειλε τα εγκλήματα...

κατά των δασών της Τασμανίας.

Ευχαριστούμε τον Τζόναθαν Σκοτ, τον παλιό μου φίλο...

που ποτέ του δεν εγκατέλειψε τα λιοντάρια του.

Ευχαριστούμε τον Δρ Χο, που θεραπεύει τους ασθενείς του με την αρτεμισία.

Ευχαριστούμε τη Νόρα, που ακόμα προσπαθεί...

για τη συνύπαρξη των ανθρώπων με τους ελέφαντες.

Ευχαριστούμε την Καρολίνα Βάργκας, που προσπαθεί να σώσει...

τα είδη του Παντανάλ που κινδυνεύουν.

Ευχαριστούμε τον Μπέντζαμιν Ο'Κάλο, που διδάσκει στα παιδιά της Κένυα...

...να σέβονται το δάσος.

Ευχαριστούμε τη Χάιντι Ντάγκλας για το θάρρος και την αποφασιστικότητά της.

Ευχαριστούμε τον Πάτρικ Ντάνκαν,

που μας προειδοποίησε για το λιώσιμο των πάγων στο Κιλιμάντζαρο.

Ευχαριστούμε τον Μαουρίσιο Κοπέτι,

που προστατεύει τη βιοποικιλότητα στη Βραζιλία.

Αυτό το ντοκυμαντέρ...

είναι "εξισορροπιστικό του διοξειδίου του άνθρακα".

Τι θα πει αυτό;

Για να κάνουμε αυτήν την εκπομπή με ελικόπτερα, και κάνοντας πτήσεις...

εκλύσαμε περίπου 170 τόνους αερίων του θερμοκηπίου.

Χοντρικά είναι ό,τι παράγουν 20 Γάλλοι για μια ολόκληρη χρονιά.

Αποφασίσαμε να εξισορροπήσουμε αυτή τη μόλυνση...

συμμετέχοντας στο πρόγραμμα "Δράση για το διοξείδιο του άνθρακα"

...του οργανισμού "Goodplanet.org"

Βοηθά απευθείας μια γαλλική ΜΚΟ...

που δραστηριοποιείται στην Καμπότζη.

Αυτή η ΜΚΟ εκπαιδεύει κατοίκους της Καμπότζης

να φτιάχνουν οικολογικούς φούρνους...

ώστε να εξοικονομείται ξύλο...

και να μειώνεται η έκλυση αερίων του θερμοκηπίου.

Τα τελευταία 30 χρόνια τα μισά δάση της Καμπότζης εξαφανίστηκαν.

Αυτοί οι φούρνοι θα μειώσουν την αποψίλωση των δασών...

και θα συνεισφέρουν στη μάχη κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Να σας θυμίσω ότι αναφερθήκαμε στα 3 δισεκατομμύρια ανθρώπων...

που βασίζονται στο ξύλο για το μαγείρεμα και τη θέρμανσή τους.