Original subtitles

sync Nsl7

Awak tahu tak, awak sama seperti tiga tahun lepas?

Di masa itu juga saya ambil berat, tunggu,...

...dan gembira untuk awak.

Kita hanya lebihkan usaha saja kali ini,...

...dan awak ingat kita kekasih kan?

Tidak.

Sampai tahap ini, kita hanya mampu jadi kawan saja.

Myeong Soo, saya suka.

Jika jumpa orang awak pernah suka, boleh awak sukakan dia semula?

Bagi saya, daripada menyukai dia semula,...

...lebih baik berterusan sukakan dia.

-Kita akan buka semua kan? -Siapa mahu tipu ni?

Awak perlu tiup. Saya tak boleh buat seorang.

Awak mahu saya tiup seorang?

Patut kita tariknya dulu?

Tada!

-Bagaimana? -Apa ni?

Saya telefon awak lama tadi. Untuk majlis kejutan untuk Myeong.

Ajaklah pengarah. Patut saya telefon dia?

Dengan apa kita nak ikat ni?

Patut kita paku di mana-mana?

Awak di sini.

Baju itu.

Baju Myeong Soo.

-Saya pakai sebab wain tumpah tadi. -Wain susah hilang.

Awak perlu sampai sebelum jam lapan.

Maafkan saya.

Saya ada sesuatu perlu buat. Saya tak rasa dapat datang.

Baiklah.

Apa awak cakap ni? Mana boleh awak tak datang.

Maafkan saya kerana saya perlu pergi.

-Kejap. -Kejap.

-Kenapa dengan dia? -Biarkan dia.

Kenapa tiup belon di sini?

Jangan buat. Berhenti.

Awak baru pulang?

Ya.

Bukan awak perlu pergi ke kedai bawah tanah?

Kenapa saya perlu pergi sana?

Tiada apa.

Saya nak beri ini pada awak, tapi pintu kunci.

Jin Bae cakap dia pulang ke rumah dia hari ni.

Oh begitu.

Ini.

Awak datang hanya untuk beri ni?

Mari masuk.

Kenapa awak nak balik? Dari jauh awak datang?

Tidak, saya perlu pergi.

Soo Jin, ada sesuatu saya mahu katakan.

Tiada elektrik?

Apa yang awak nak cakap?

Kenapa tempat kerja awak selalu gelap?

Bagaimana percutian awak?

Ke mana awak pergi?

Soo Jin.

Ya?

Saya fikirkannya, dan,...

...saya tak mahu berterusan begini.

Apa?

Mari.

Berhenti berlakon sebagai pasangan kekasih.

Mari jadi pasangan kekasih sebenar.

Apa tu?

Siapa?

Bagaimana ia meletup di sini?

Bukan saya. Itu Jin Bae.

Awak ke?

Sangat merimaskan.

Kita dah berlatih banyak kali.

Kejutan!

Itu pengakuan kan?

Ya Tuhan.

Apa kamu semua buat di sini?

Kami mahu meraikan awak kerana kerja awak berjaya disiapkan.

-Jin Bae. -Ra Ra suruh saya terlibat.

Apa yang saya buat ni?

Mana awak nak pergi?

Kita patut dengar jawapan dia kan?

Jawablah. Jangan rasa terbeban.

Patut kami tutup telinga?

Myeong Soo bergurau kan?

Bukan gurauan.

Senyumlah.

Kami kawan. Awak tahu kan.

Kami bukan saja kawan, malahan teman baik.

Awak semua tahu.

Mari mulakan parti? Apa awak rasa?

Awak buat dengan baik.

Awak ditolak.

Tahniah kerana dapat siapkan kerja.

Tahniah keran berhenti kerja juga.

Awak pergi? Kenapa mereka semua pergi?

Siapa nak makan semua ni?

Saya rasa parti dah habis. Ini ke cara awak buat parti?

Jumpa esok.

Oh, pengarah, mari pergi bersama!

Ra Ra, mahu ke mana?

Apa yang awak ingin tahu?

Penulis Bang dan Soo Jin,...

...mereka seperti ada sejarah.

Kenapa awak nak tahu?

Kepentingan peribadi?

Saya pun tak tahu tentang itu.

Betul ke? Baiklah.

Ada sesuatu yang menarik.

Saya tahu.

Sebelum itu, saya pun tertanya juga.

Jika tentang watak awak, jawapannya tidak.

Saya ada janji dengan awak ke?

Tak. Saya ingin tahu tentang awak.

Saya?

Mungkin awak suka saya? Sebagai seorang lelaki?

Tak boleh ke?

Tak boleh.

Awak bukan citarasa saya.

Saya rasa awak tak ingin tahu tentang Soo Jin.

Saya memang ingin tahu. Tapi, tak mahu gunakan awak.

Gembirakan hidup awak lagi.

Kenapa awak biar orang gunakan diri awak?

Awak cakap kita kawan? Awak puas hati dapat balas dendam?

Terima kasih sedarkan saya. Maaf, saya salah faham.

Begini yang awak rasa sebelum ini.

Apa yang saya harus buat? Semua tunggu saya macam nak makan.

Kenapa dengan mereka? Ini tentang kita!

Yang penting perasaan awak.

Kenapa sibuk dengan apa mereka fikir?

Saya rasa terpaksa untuk menjawab perasaan sebenar saya, awak gembira?

Menerima seseorang adalah perkara peribadi.

Boleh tak kita buat secara senyap dan hanya kita berdua?

Awak tahu wanita sangat menunggu saat seperti itu?

Jika begitu?

Jangan buat macam tu.

Hei, jujurlah dengan saya.

Awak nampak saya sebagai kawan ke?

-Saya tak tahu. -Cakaplah.

Saya nak pulang.

Awak tak boleh pergi.

Kenapa awak macam ni?

Muka awak merah.

Mana ada!

Apa awak buat?

Apa awak buat di tempat kerja saya? Awak patut tidur.

Awak sibuk ke?

Jangan pedulikan saya. Saya tak gembira hari ni.

Memandangkan keadaan Jin Bae kurang baik, saya pergi dulu.

Pergilah.

Mana awak nak pergi?

Mari kemas bersama.

Apa?

Awak nak mati ke?

Saya tak faham kenapa Myeong Soo suka Soo Jin?

Dia ada citarasa tinggi.

Tak sangka saya okey saja.

Jika Myeong Soo jumpa wanita lagi cantik, pasti saya sedih.

Awak nak cakap awak lagi cantik daripada Soo Jin?

Daripada segi jenis kulit dan saiz, kami berbeza!

Awak sama sahaja.

Saya rela dia bersama orang yang lagi baik daripada saya.

Jenis wanita yang saya tak persoalkan.

Saya tak suka bekas kekasih jumpa orang lebih baik daripada saya.

Saya juga.

Jadi, awak mahu dia bersama orang selekeh,...

...dan minta putus dengan awak supaya dia boleh hidup selekeh.

Jenis pemikiran apa tu?

Lihat dia bersama dengan wanita lebih baik, kehidupan lebih baik,...

...buat saya marah.

Senang dijadikan cerita, saya tak suka kedua-duanya.

Bagaimana kalau mereka jadi kekasih?

Bukan kita mak mertuanya yang boleh bantah.

Walaupun kita tak boleh bantah,...

...kita boleh halang.

Maafkan saya tak dapat buat parti seperti diharapkan hari itu.

Apa awak nak cakap?

Awak tiada apa dengan Soo Jin kan?

Fikirkan tentang itu, saya dan Soo Jin perlu habiskan filem cepat!

Itu sangat tak selesa kan? Awak tak fikir tentang saya?

Siapa yang rancang saya dan Soo Jin sebagai pasangan?

Biar Soo Jin berseorangan.

Semua dah okey dengan Pengarah Jo, awak tak nak ambil dia semula kan?

Soo Jin ada cakap ke yang semua dah baik dengan Jo Geon?

Mereka serasi semenjak bekerja sama.

Bagaimana Soo Jin boleh dapat lelaki hebat begitu?

Hebat?

Yeong Jae cakap Pengarah Jo sangat kaya.

Pengarah Jo itu mewah.

Saya tak suka Soo Jin.

Soo Jin wanita yang baik. Jika dia pelik, dia bukan kawan saya.

Awak ni sangat lurus kerana awak tak tahu bila wanita seperti musang.

Soo Jin pasang dua sekarang, awak tak tahu ke?

Jika tak, mesti dia terima awak hari tu juga.

Lihat apa dia cakap dengan Pengarah Jo, dia cakap kamu berdua kawan kan?

Perangainya berubah bila kamu berdua sahaja dengan dia?

Itulah musang.

Ini bukan masanya awak lakukan ini.

Awak tahu apa jadi selepas awak dikeluarkan?

Apa awak nak cakap?

Saya dengar pengarah dan Soo Jin berkepit sahaja.

Awak tahu kan pengarah layan Soo jin istimewa?

Kenapa lelaki seperti pengarah suka Soo Jin?

Lelaki yang sempurna hanya mahu puaskan dirinya!

Saya begini kerana saya risau.

Jika ini berterusan, bagaimana kalau Soo jin derita!

Ya, saya di bengkel. Bila awak habis?

Pasti sukar tanpa Eun Hye.

Saya tak boleh jumpa awak sebab awak sibuk, kerja baik-baik.

Tolong cakap dengan penerbit, bukan saya.

Tolong datang ke ujibakat. Kenapa awak mahu jalan mudah?

Bukan ke awak mesyuarat?

Saya datang sebab mahu ambil profil pelakon.

Kertas apa ni?

Jadual.

Awak ada bau sesuatu?

Bau?

Tak.

Oh, saya makan ayam tadi.

Mana stapler?

Pengarah!

Boleh tolong semakkan untuk saya?

-Apa ni? -Tolong.

Jadual ini okey ke?

Saya masih tak pasti tempo ia.

Ini perlahan tapi laju juga.

Apa?

Saya boleh habiskan jika saya dapat perasaan, tapi ambil masa.

Begitu.

Bagaimana dengan awak, Soo Jin?

Apa?

Bila masanya awak nak buka hati awak?

Awak kelihatan sangat berhati-hati.

Saya jatuh cinta pada pandangan pertama juga.

Dengan Penulis Bang?

Bukan.

Kenapa awak tolak dia hari itu?

Saya ingat awak ada perasaan dengan Penulis Bang.

Jika awak mahu mengakui, awak patut katakan.

Waktu itu terlalu ramai.

Saya bukan sukakan publisiti.

Awak patut katakan lebih awak, jadi orang tak akan ganggu.

Awak beri tekanan pada saya ke?

Awak menyuruh saya untuk jawab dengan cepat.

Saya tertangkap ke?

Gembira rasanya kita berdua bekerjasama hari itu.

Awak sangat menjaga harga diri.

Kamu berdua memang kawan ke?

Pengarah, awak tak lewat ke mesyuarat ke?

Saya suka perkara yang tepat dan jelas.

Jika awak tak jawab, saya andaikan yang kamu berdua kawan baik.

Apa kaitannya ini dengan awak?

Akan jadi masalah saya.

Makanlah ayam awak.

Kenapa awak sorok di pejabat tadi?

Saya tak mahu jumpa lelaki itu.

Sebab itu awak sorok?

Saya ini siapa bagi awak?

Apa maksudnya?

Apa perasaan awak terhadap saya?

Awak tak pernah katakan.

Katakan?

Saya tunjukkan perasaan saya dengan jelas.

Mesti ada reaksi seperti saya suka awak atau saya tak suka awak.

Lebih kurang begitu.

Perlu ke saya katakan?

Jika awak tak katakan, jadi dengan akal fikiran awak?

Saya hanya mahu tahu perasaan awak. Susah sangat ke?

Saya juga suka awak.

Saya rindukan awak dan fikirkan tentang awak.

Saya sentiasa mahu telefon awak. Begitu?

Telefon lah saya. Saya tunggu.

Saya takut.

Akan sakit lagi.

Mungkin parut saya dahulu masih belum sembuh?

Boleh awak tunggu saya lagi?

Cuaca sangat indah.

Ya, apa?

Helo? Oh, Soo Jin.

Awak mahu tengok wayang esok?

Saya mahu pergi lihat lokasi esok.

-Awak pergi seorang? -Ya.

Saya seorang.

Jangan sesat dan pastikan makan.

Baiklah.

Apa awak cakap?

Saya cakap faham.

Bukan, tadi awak cakap. Cuba katakan semula.

Saya tak tahu. Letaklah.

Bukan, cuba lagi.

Saya tak tahu! Saya letak okey.

Apa yang awak cakap tadi? Helo?'

Saya dah gila!

Faham.

Kenapa awak buang ni?

Dah 10 tahun saya tak nampak dalam almari.

Apa maksud awak, 10 tahun? Saya beli lepas kahwin.

Awak tak pakai. Ada lubang di sini?

Begitu lah.

Awak perlu lap dan pakai sahaja.

Ini mahal.

Patut tak saya cuba pakai saja?

Nampak kecil lah.

Saya akan kuruskan badan.

Kenapa ia tak muat pada saya?

Sayang, awak tak akan kurus. Dah tujuh tahun.

Lihat ini? Pelik ke?

Ya.

Tiada minuman ringan ke?

Awak akan gemuk. Minum air kosong juga.

Susun baju yang awak tak pakai. Buang kasut juga.

Nanti cuti saya buat.

Bila hari cuti awak? Awak hanya tidur!

Ini kasut baru? Awak punya kan?

Kakak nak guna untuk ke padang bola keranjang.

Kecilnya.

Hei, saya tak pakai benda merepek!

Sayang, buka ni cepat.

Mari beli lagi satu.

Awak selalu mahu beli benda baru!

Awak cakap ada sesuatu untuk dilihat di sini?

Boleh saya gunakan kawasan dari bumbung hingga tempat kosong tu?

Hanya untuk tiga bulan?

Untuk apa?

Kami akan gunakan untuk penggambaran.

Awak perlu minta kebenaran dewan daerah.

Saya akan lakukan itu.

Tak bising ke nanti?

Pakcik, kami bekerja keras untuk buat filem sediam mungkin.

Cubalah.

Tempat ini sangat cantik.

Ya Tuhan!

Awak takutkan saya!

Kenapa awak di sini?

Saya lalu sahaja.

-Sini? -Ya.

Eun Hye beritahu awak kan?

Bukan, saya di sini untuk buat kerja sama seperti awak.

Satu, dua, tiga.

Wah, ini sangat cantik.

-Cantik kan? -Ya.

Cantik gambar ni.

Saya akan beri awak nanti.

Betul ke?

Letak kaki tepi atas kaki saya.

Sangat comel!

-Saya pun mahu. -Awak juga?

Jangan bergerak.

Lihat ini. Sangat comel kan?

Mana awak beli kamera ni?

Saya beli dah lama. Tak sangka kualitinya cantik.

Kamera ialah kamera.

Apa ni? Mari buang gambar.

Apa?

Kenapa buang?

-Buanglah. -Kenapa awak buang?

-Buang kerana ia pelik. -Kenapa awak ni?

Buang!

Saya nampak pelik.

-Cepat buang! -Buang apa?

-Lupakan. -Bagaimana awak ambil?

-Padam sekarang! -Jangan bergerak, saya buang.

Cepat buang!

Bila boleh saya jumpa awak lagi? Bila awak akan kerja di luar lagi?

Saya akan telefon awak.

Bila, sebab awak selalu di talian dengan pengarah.

Jika orang lain lihat, mereka akan ingat dia kekasih awak.

Kekasih?

Saya cakap kekasih lah. Siapa?

Saya tak tahu. Saya nak masuk.

Beritahulah. Kenapa awak ketawa?

Jangan ketawa begitu.

Hati-hati.

Saya masuk lepas awak beredar.

Baik, gambar itu.

-Hantai melalui emel. -Awak ni lembap.

Awak tahu saya nak jumpa awak, itu sebagai alasan untuk beri gambar.

Ya Tuhan!

Bawa keluar kamera.

Kamera?

Saya nak pulang.

Bila dia ambil ni?

Ini sewaktu saya bercakap.

Dia sangat comel.

Saya ada kamera.

Saya akan kemaskan barang awak dan hantar.

Boleh awal lihat video?

Jika awak buang kamera,...

...semua akan hilang.

Saya akan berkahwin esok.

Saya tahu dah lama awak tunggu saya.

Tapi, saya tak boleh pergi.

Saya gembira sewaktu dengan awak.

Saya tak tinggalkan awak.

Saya tak tahu jika awak percaya.

Orang yang saya cintai,...

...hanya awak, Myeong Soo.

Unni!

Unni!

Oh.

Saya panggil awak dari tadi. Kenapa tak jawab?

Maaf, saya termenung.

Awak dah ubah sebutharga awak terima pagi tadi?

Ya, itu.

Awak ni mengelamun ke?

-Saya buat sekarang. -Tolong cepat.

-Gambar. -Ya, saya akan hantar.

Mari lihat sekarang.

Ya.

Saya ingat awak bekerja. Awak bukan keluar temu janji kan?

Maafkan saya.

Untuk apa? Tak buat kerja atau temu janji?

Saya mahu penerbit saya berusaha sepenuhnya untuk saya.

Ya, saya akan tumpukan perhatian.

Bagaimana dengan jadual?

Jadual sebenar akan keluar lepas mesyuarat minggu ini.

Awak cakap yang kita mulakan buat filem semasa musim salji?

Saya sahaja ke yang bermasalah jika kita buat di musim sejuk?

Ya, saya akan buat keputusan hari ni.

Jangan pulang ke rumah.

Baik.

Jika awak mahu lupakan saya, padam video ini.

Hanya satu,...

...jika awak cintakan saya,...

...jangan padam ini dan simpan?

Helo Soo Jin? Mahu makan malam hari ni?

Kerja lewat malam,baiklah. Jangan lupa makan, saya tunggu.

Baiklah. Kerja elok-elok!

Siapa dia nak suruh Soo Jin kerja begini?

Dia sibuk ke? Ya, main tarik tali.

-Jangan sibuk. -Awak tak beri ikan makan yang dipancing.

Jin Bae.

Kenapa?

Pengarah.

Pengarah!

Awak tak mahu makan?

Macam mana muzik saya?

Menghiburkan! Bagus!

Saya tak suka.

-Mari. - Ke mana?

Awak cakap nak makan.

Bukan begitu.

Saya lapar.

Mari pergi bersama!

Selamat datang!

Awak nak makan?

Myeong Soo, kenapa awak di sini?

Saya dah cakap jangan tunjuk muka?

-Amaran jenis apa? -Bandar ini awak punya ke?

Awak mahu makan kek nasi?

Sampai bila awak nak ikut Soo Jin?

Lebih lama daripada awak.

Bukan ke awak ditolak Soo Jin hari tu?

Itu proses pertama dalam permainan tarik tali.

Orang ini lihat permulaan cerita, dia ingat dia dah tau semua cerita!

Banyak cerita yang hanya seronok di awalnya.

-Makan lah yang lain dulu. -Saya yang pilih dulu.

-Awak yang potong. -Awak tak lihatnya dari awal!

Awak cabar saya selepas saya pilih?

Bukan ke awak yang ganggu apa yang saya rancang dari awal?

Banyak lagi kek nasi. Banyak kentang juga.

Lepaskan. Ia nak putus.

Awak meludah ke muka saya.

Makan ini.

Kenapa awak lepas apa yang saya beri pada awak?

Macam mana saya nak lepas jika awak datang begitu?

Kenapa awak begitu taksub sedangkan makanan baru hadam?

Awak bisinglah!

Bukan ke itu adik ipar awak?

Oh.

Terima kasih kerana hantar kami, pengarah.

Awak yang pandu ke?

Itu macam Bang Myeong Soo.

Siapa?

Itu kawan Soo Jin, pelukis komik.

Saya lihat dia di laman web.

-Jumpa esok. -Ya.

Saya dah cakap jangan jumpa dia kan? Perempuan ni.

Kim Soo Jin!

Unni.

Siapa awak?

Oh, ini pengarah kami.

Oh betul ke? Apa khabar!

Banyak saya dengar tentang awak. Saya kakak Soo Jin, Kim Soo Kyung.

Sayang.

Stail artis luar negara ini.

Awak ada stail yang unik.

Ya.

Awak Bang Myeong Soo kan?

Unni.

Saya tahu, okey.

Awak Myeong Soo, kan?

Awak kawan Soo Jin kan?

Awak patut pulang awal. Awak ni burung hantu ke?

Kenapa awak selalu keluar malam? Pakaian apa ni?

Awak bukan budak-budak.

Unni.

Pastikan hubungan sihat okey? Hanya kawan.

Saya tak anggap Soo Jin lebih daripada itu.

Unni.

Kawan, betul tu!

Bang Myeong Soo dan Kim Soo Jin hanya kawan.

Kenapa awak beritahu?

Memandangkan awak di rumah kami, mahu masuk minum teh?

Perlu ke saya?

Macam mana dengan saya?

Awak patut pulang, cuaca agak panas.

Saya dengar pengarah pandai berbahasa Inggeris.

Seronok bertemu awak! Awak sangat baik.

Terima kasih!

Sebentar.

Hei, mengaku sekarang.

Tentang apa?

Cinta tiga segi apa ni?

Kenapa awak keluar dengan Myeong Soo dan pengarah?

Saya rasa saya ada kekasih.

Awak suka Kim Soo Jin?

Awak tahu saya cintakan dia.

Maaf, Soo Jin ada kekasih. Sayalah orangnya.

Soo Jin tak cakap apa-apa tentang itu.

Saya beritahu sekarang kan?

Jangan ganggu teman wanita orang.

Jika awak pengarah terkenal, awak perlu berhati-hati.

Kenapa awak peduli sangat? Awak tak yakin?

Apa ni.

Soo Jin dan saya ada sejarah.

Sejarah yang tak boleh diganggu.

Sejarah antara awak dan bekas-bekas kekasih awak,...

...boleh Soo Jin ganggu itu?

Walaupun kamu berdua jadi kekasih, pengakhirannya tak menggembirakan.

Sejarah awak akan menghantui awak.

Jika awak ada kekasih, awak patut gembira jadi kenapa dengan muka itu?

Sukar untuk dijelaskan.

Sukar untuk lari daripada masalah.

Myeong Soo ada tiga bekas kekasih.

Awak tahu.

Orang yang menangis selepas putus, adalah orang yang dia paling suka?

Jika ada wang yang awak pinjamkan pada orang, dan orang tak bayar.

Jangan bergurau.

Siapa antara tiga? Kucing itu?

Harimau? Musang?

Saya tak tahu.

Biar saya teka? Kucing itu kan?

Mana awak tahu?

Itu cinta pertama Myeong Soo.

Kedai Ji Ah? Kenapa?

Saya mengidam risotto di situ.

Awak ingat siapa yang buat tu?

Saya lah, jadi beli ramuan. Datang studio, saya buatkan.

Maksud saya, saya rindu muziknya.

Awak pun dah lama tak ke sana?

Sudah lama.

Jika begitu? Baiklah.

Okey, awak juga.

Awak bersama Soo Jin ke sekarang?

Awak cakap mahu singgah. Jika tiada apa, pergilah.

Susah nak jumpa awak. Awak tak pergi ke kedai Ji Ah.

Soo Jin pun sibuk sekarang.

Bagaimana dengan filem? Semua baik?

Tanya Soo Jin tentang filem. Kami akan ke MSG kejap lagi.

Soo Jin mahu makan risotto.

Soo Jin cakap mahu makan risotto Ji Ah?

Mungkin sebab sedap.

-Awak ni lembap ke? -Huh?

Awak ingat Soo Jin mahu betul-betul makan risotto ke?

Habis itu?

Kenapa awak rasa teman wanita mahu pergi tempat lepak bekas kekasih?

Dia mahu beritahu semua bekas kekasih awak.

Kami bersama.

Perlu ke buat begitu?

Lelaki memang tak tahu benda begini.

Berapa banyak Soo Jin terseksa sebab kami selama ini?

Awak perlu jelaskan.

Cakap yang kamu berdua kekasih dan biarkan semua terdiam.

Jangan berani untuk katakan apa-apa!

Awak boleh!

Saya nak pergi.

Jangan berbunyi.

Wah, cantiknya.

Tak melampau ke? Kita bukan di Hollywood.

Bagaimana dengan ini?

Okey kah? Depannya agak terdedah.

Ini nampak mahal. Berapa harganya?

Murah je, lagipun ini sekali seumur hidup, saya mahu nampak cantik.

Bagaimana awak tahu ini sekali seumur hidup?

Jangan terlalu berkeras pada kami. Kenapa awak sangat garang?

Ji Ah garang sejak kebelakangan ini.

Apa awak cakap?

Ah, Oppa Myeong Soo cakap kita patut berjumpa esok.

-Esok? -Kenapa?

-Kuat saya katakan. -Perasaan itu mungkin betul.

Soo Jin dah bersama?

Saya dah agak walaupun saya serabut masa itu.

Unni, bukan ke itu perkara baik?

Pengarah ingat mereka bercinta.

Saya marah sebab lain.

Apa awak nak buat? Jika mereka katakan kami kekasih?

Saya tak tahu! Lupakan, saya tak mahu dengar.

Saya tertekan tentang perkahwinan, saya tak tahu jika saya mengamuk.

Bagaimana dengan awak?

Apa awak akan lakukan?

Saya akan ucapkan tahniah pada mereka.

Seikhlasnya?

Dah lama kita tak ke sini kan?

Mari, makan risotto sekali.

Baiklah.

Saya tak mengidam makanan berat.

Habis tu?

Mari masuk sekejap dan pulang lepas tu.

Baik lah, kita masuk sekejap.

Mari.

Noona.

Hwa Yeong dan Ra Ra ada di sini?

Mereka akan datang nanti.

Awak bau sesuatu?

Apa akan jadi jika awak biar begitu!

Maafkan saya. Fikiran saya kacau.

Pemegang itu dah cair. Jangan sentuh.

Biar saya buat.

Jangan!

Myeong Soo!

Tidak!

Dengan siapa awak paling sedih lepas berpisah?

Na Ji Ah.

Awak suka dapat jumpa dia semula?

Ada lagi seseorang yang saya gembira dapat berjumpa semula.

Siapa? -Awak.

Kekasih tipu, saya pergi dulu.

Kucing itu kan?

Bagaimana awak tahu?

Itu cinta pertama Myeong Soo.

Soo Jin! Hei.

Kenapa awak lari lepas nampak saya?

Saya tahu semua. Saya nampak semua.

-Apa? -Video Ji Ah di kamera awak.

Kenapa tak padam?

Awak tak padam kerana awak tak boleh lupakan Ji Ah?

Berapa lama kamera itu? Saya tak tahu pun ia di situ!

Awak cakap awak paling sedih lepas berpisah dengan dia.

Awak lupa ke?

Saya dah tiada perasaan padanya.

Kenapa saya nak ingat?

Bagaimana dengan ini? Ji Ah pakai baju ini.

Baju apa?

Hentikan!

Kim Soo Jin.

-Saya nak jadi gila. -Siapa?

Ya. Awak mahu tahu?