Original subtitles

Stel je voor dat je dood bent...

...voel je langzaamaan verstijfd raken.

Begin met je vingers...

...dan je handen...

...je polsen en dan naar je ellebogen.

Alles is...

...dood.

Als we onze eigen dood kunnen verbeelden, maar tóch weer tot leven kunnen komen...

...dan is dat 't bewijs dat we alles kunnen overleven.

Niet bang zijn.

Wees het moment de baas.

Als je de controle bewaart, vindt de chaos plaats om je héén en niet in je.

Snap je wel?

Zit de camera in de pet? - Reken maar.

Kijk.

Ik hoop dat dit werkt.

Na drie maanden voorbereiding? Het wordt perfect.

Ik begin om 09.00 uur, zoals altijd. Geef me 20 minuten. Dan zijn er al mensen.

Mag ik het nepbloed nog eens proeven, mam? - De zak zit al dicht. Ik wil geen vlekken.

Hallo, wat kan ik voor je doen?

"BLIJF KALM EN DOE NIKS DOMS. GEEF ME DE LOLLIES"

Nog een fijne dag.

Allemaal...

Wapen!

Ik heb het wapen te pakken. Het is voorbij!

Hoe kon je...

...mama, nee...

Niet doodgaan.

Mammie...

En waarvoor? Lollies?

Mama is dol op lollies.

Echt, het smaakt gewoon naar stroop.

Jongens, het spijt me.

Ik heb honger. We hebben niet ontbeten.

Goed gedaan. Jij was fantastisch.

Het was mijn schuld. Ik viel als eerste uit mijn rol.

Ik zie je in de auto. - Vooruit maar.

Wat moet dit verdomme voorstellen?

Dames en heren...

...laat dit een wijze les voor u zijn.

Het leven is zoet...

...dus laat 't u smaken zolang het kan.

'Twee bebloede lichamen gevonden op parkeerplaats'

'Het gezin Fang verliest ouders...'

'Een reeks moorden...'

'Verloren kunstvorm: Caleb & Camille Fang vermist...'

'Rust in vrede'

Baxter!

Baxter! Ik heb, denk ik, iets gevonden!

EEN MAAND EERDER

Het is gewoon wreed.

Ik zit hier alleen omdat mijn vader te laat is...

'ANNIE FANG DRINKT ALLEEN'

Verdomme...

Dit is gewoon...

We zijn bijna zover. Je moet je badjas nu aantrekken.

Mijn badjas?

We doen zo de topless scène. Er ligt een badjas klaar in je trailer.

Topless?

Er staat niks over naakt in mijn script.

Freeman heeft het 'r vanmorgen ingeschreven.

Hij zei er niks over tijdens de repetitie.

We beginnen over 5 minuten, mensen.

Jij hebt wel iets langer nodig.

Ik heb veel langer nodig dan 5 minuten.

Hoe gaat ie, zonnetje-in-huis?

Jij wil dat ik naakt ga. - Topless.

Een vent doet de deur open en ik sta in mijn blote tieten?

Gina wil meester zijn van de situatie.

Met haar borsten? Toe nou...

Nooit verwacht dat je zo geremd zou zijn...

...juist jij, Annie Fang, de wilde vrouw, lieveling van de indie film.

Sorry dat ik je teleurstel.

Vroeger deed je alles voor je rol.

Daar ben ik niet trots op...

...dat waren stomme dingen van 'n acteur die niet durft te acteren.

Ik weet nu wel beter. - Jammer dan.

Wat? Dat ik ouder en wijzer ben?

Nee, dat je zo burgerlijk bent geworden...

...met suffe rom-coms en Lady Lightning flut films.

We zijn klaar hier. Ga weg.

Je moet gaan. - Ik probeer je te helpen!

Ik doe het niet.

Ik wil de wereld tonen dat je nog steeds een ter zake doende...

...actrice bent. Dapper en zonder vrees...

Maar ik doe het niet.

Ik weet dat wat ik vraag moeilijk is.

Maar grote kunst is altijd moeilijk!

Wees niet bang.

Wees het moment de baas.

Als je de controle bewaart, vindt de chaos plaats om je héén...

...en niet in je.

Snap je wel?

Lag de badjas niet klaar? - Hoeft niet, ik heb 't onder controle.

Laten we die klotescène snel doen. - Fantastisch! Daar gaan we, mensen!

'LADY LIGHTNING SLAAT WEER TOE!'

'DE STER LOOPT TOPLESS ROND OP DE SET'

Goeiedag.

Hoeveel is deze? - Twee dollar. Samen vijf.

Dit is voor deze. Maar goed dat ik deze hiervoor had.

Dat is voor jou en dit is voor mij.

Hoe gaat het, Harold? - Baxter, alles goed?

Het boek is nog niet klaar, als je dat bedoelt, maar ik werk er hard aan.

Vorig maand was je al twee jaar te laat, hè?

Ik weet het. - Ze verliezen hun geduld.

Vast wel. Als je me 'n rotgevoel wilde geven, is het je gelukt. Hang maar op.

Ik heb wellicht een klus voor je. - Echt? Voor mij?

Een verhaal voor een mannenmagazine. Weet je wat een aardappelgeweer is?

Dan doe je de hairspray, ongeveer anderhalve tel.

Haarspray?

Afsluiten en strak aandraaien.

Dicht...

Hier is je wapen.

Dit wordt leuk. - Richten en afvuren.

Ruikt dat niet als verse patat?

Een beetje wel.

Jullie komen hier vaak, hè? - Elke avond, tenzij er iets op TV is.

Begrijpelijk.

Goed, Lois Lane, dit ding noemen we Air Force One.

We beweren niet dat dit beter is dan seks, maar blij word je er wel van.

Moet je kijken!

Je bent een natuurtalent.

Ik snap 't!

Dat is kicken, zeg! Nog een keer!

En nog zo eentje!

Niet bang zijn. Wees het moment de baas.

Als je de controle bewaart...

...vindt de chaos plaats om je héén, en niet in je. Snap je wel?

Ik ben er klaar voor.

Nog een keer!

Nee! - Je bent gek!

Tart je geluk niet.

Ik doe het wel.

We doen het! Ga je gang!

Blijf bij ons, man! - Wat gebeurt er?

We gaan naar het ziekenhuis, maar je moet blijven praten...

Baxter, lukt dat?

Ik schoot je voor je kop. - Wat moet ik zeggen?

Maakt niet uit. Waar schrijf je zoal over?

Ik werk aan 'n nieuw boek, maar ik heb writer's block.

Misschien kunnen we je helpen. - Hoe heet het?

Het heet 'De Kinder Arena'.

Waar gaat het over?

Een broer en zus vluchten uit het wees- huis, maar de Arenameester vindt hen weer.

Wat is dat?

Iemand die kinderen tegen elkaar laat vechten in een arena.

Ontsnappen ze?

Geen idee. Zo ver ben ik nog niet.

Ik wil een dutje doen... - Nee, nee!

Wat is er met mijn oor? Het doet pijn. - Geperforeerd trommelvlies.

Komt allemaal weer goed. Maar vliegen zit er even niet in.

Zei je 'niet vliegen?' - Dat zei ik, ja.

Je voelt je vast beter als je familie komt.

Hoezo? Die heb ik niet.

We hebben je portefeuille doorzocht. Standaardprocedure...

...de dokter heeft je ouders gebeld. Ze komen je zo ophalen.

Nee, nee... zuster?

Zuster?

Caleb en Camille Fang zijn bekend om hun geïmproviseerde performances...

...waarbij hun kinderen ook een sleutelrol vervullen.

Het resultaat is soms even vervreemdend als boeiend.

Bij één van z'n vroegste werken droeg Caleb zijn dochtertje mee op een schaatsbaan.

Plotseling gingen er vuurwerkachtige lichtkogels af...

...die hij op z'n rug droeg.

Camille filmde de gebeurtenis vanaf een hoger gelegen punt.

De Fangs duiken op in een ruimte als handgranaten...

...wachtend op de explosie en de verwarring.

Groot applaus voor Candace Fang!

De enige verwachting die ze hebben, is opzettelijk ongemak veroorzaken.

Blijf van haar af!

Dit soort gebeurtenissen is zó rudimentair...

...zó wars van tradities die eraan vooraf gingen...

...dat het bijna alle regels trotseert die 'kunst' omschrijven.

De Fangs, dat is niks meer dan een gimmick.

Dat is niet eerlijk.

Of je nou wel of niet geeft om hun werk: de artisticiteit valt niet te ontkennen.

Natuurlijk kan ik dat wel. Dat is mijn werk. Kijk maar.

De Fangs halen een flauwe stunt uit en dat is dan genoeg?

Dat kun je ook zeggen over de Diggers, de Situationisten of de Dadaïsten.

Als je beter kijkt, zie je dat de Fangs iets overstijgen...

Overstijgen? Dat doen ze helemaal niet. Het is een trucje.

Bij de schoonheidswedstrijd betwisten ze geslachtsstereotypen...

...in de restaurantperformance dwingen ze ons om anders naar voedsel te kijken.

Toe nou, een toegevoegd statement maakt het nog geen kunst.

Jij noemt het kunst, maar dat vereist een esthetische intelligentie...

Maar is het kunst of een grap? Is het diepgemeend of een stunt?

Genieën of charlatans? Die vragen willen ze ons doen laten stellen.

Daar zijn makkelijke antwoorden op te bedenken.

De Fangs stellen de aard van de kunst ter discussie.

Vind ik niet.

Ze omarmen de schoonheid van de kunst maar geven er een draai aan.

Ze zijn serieuze clowns... - Clowns zijn ze inderdaad.

Sorry, wat zei je?

Ik vind het prachtig wat ze doen.

Ik kan 't gewoon niet vatten.

Dat is wel duidelijk.

Feit is dat een film maken een raar proces is.

Het vereist een zekere mate van vreemd zijn.

Ging je daarom topless?

Dat deed ik omdat...

...ik mezelf wilde bewijzen dat ik het kon.

Ik had nog nooit een naaktscène gedaan, dus waarom niet?

Heeft Sally je verteld dat dit...

...een heel belangrijk artikel voor me is?

Dat niet. Maar ik weet het wel.

Ze zeggen dat ik...

...op een gevaarlijk punt in mijn carrière ben aangeland...

...en dat ik...

...ik ben niet stabiel.

Maak je daar maar geen zorgen over. - Dank je, maar dat doe ik dus wel.

Relax, want ik heb geen interesse in je inzinkingen.

Ik heb meer interesse in je familie.

Geeft niet. - Sorry.

Dank je wel.

Dat zet je toch niet in het artikel, hè? - Hoe zou ik dat kunnen weglaten?

Ben je altijd zo nerveus als je ouders ter sprake komen?

Die komen eigenlijk zelden ter sprake. - Echt niet? Maar ze zijn beroemd.

Niet echt. Ach, in bepaalde kringen.

Ik heb een scriptie over hen geschreven. - Dat meen je niet.

Fantastisch.

Daarom wilde ik dit verhaal schrijven.

Denk je dat je ooit nog iets met hen zult doen?

God, nee...

Bedankt.

Het was toch vast wel leuk? Kind A zijn?

Tuurlijk, maar ik ben geen kind meer.

Maar je lezers willen dit vast niet horen.

Die onzin over performance kunst.

Ik vind je een prima actrice, maar de kunstenaar die je bent...

...was die niet al aanwezig in kind A?

De emotie, de vreugde, de anarchie?

Zonde dat geen regisseur dat wist te kanaliseren zoals je ouders deden.

Toen ik 9 jaar oud was...

...was kind A een ról.

Een rol die ik speelde. Het is niet wie ik ben.

Hoi Baxter, hoe gaat het?

Vreselijk.

Waar ben je? - In de staat New York.

Dat is vreselijk, ja. Wat doe je daar?

Ik ben in mijn hoofd geschoten.

Wat zei je?

Ik ben in mijn hoofd geschoten, maar het gaat wel...

...nou ja, eigenlijk niet. Ik lig in het ziekenhuis. Maar ik ga niet dood.

In je hoofd geschoten? - Klopt.

Wie deed dat dan?

Een of andere gast... met een aardappel.

Maar daarom bel ik niet. - Baxter, zit je onder de drugs?

Nogal. Vooral op de percocet. - Bel je me dan terug als je nuchter bent?

Annie, niet ophangen.

Ik mag niet weg van de dokter en pa en ma halen me op, om op te knappen.

Wat?! - Ze zijn onderweg. Haal me weg hier.

Ik loop in mijn pyjama en ik zit 4500 km verderop. Dus niet.

Maar ik kan niet alleen naar huis.

Goed, ik kom je wel helpen...

...maar ik moet eerst wat dingen regelen. Het is een beetje vreemd hier.

'Vreemd?' Ik ben bijna vermoord door een aardappel.

Kalm maar. Ik stuur je een vliegticket, dan kun je bij mij logeren.

Ik mag niet vliegen.

Zeg dan dat je niet meegaat. Kom voor jezelf op, Baxter.

Wanneer heb ik dat ooit gedaan?

Geen antwoord, hè? Nooit dus. Je wordt bedankt, Annie.

Ik regel als gunst een interview met Esquire en jij duikt het bed met 'm in?

Niet met voorbedachten rade, het gebeurde gewoon.

Dat is het probleem, die dingen mogen niet gebeuren.

'n Paar jaar terug kwam je ermee weg.

'n Winkeldiefstalletje van een starlet, een keer dronken achter 't stuur, leuk!

Heb ik achter me gelaten.

Een paar jaar lang was het heerlijk kalm en aangenaam.

Maar het begint weer wat te ontsporen en veel aanbiedingen stromen er niet binnen.

Maar geen paniek. - Ik kan weer terugkomen. Echt.

Volgens mij niet.

Je hebt de impulsbeheersing van een 2-jarige. Luister.

Drink je weer? - Nee!

Zo ja, dan weet ik wel wat klinieken. - Ik drink niet...

...hoe zit het met de opnamen van Powers That Be 3? Wanneer beginnen die?

Bespreek dat maar met Gordon.

Waarom?

Omdat hij je agent is. Je kunt het beter van hem horen.

Wat moet ik horen?

Mijn God... - Wat?

Lady Lightning is aangeboden aan Allison Cain.

Dat is een afknapper.

Bekijk het positief: je hoeft dat bespottelijke pak niet meer te dragen.

Ik ben dol op dat ding. - We vinden wel iets beters.

In de tussentijd moet je even pas op de plaats maken.

Even goed met jezelf in gesprek gaan.

Ik weet niet eens wat dat betekent.

slechte wereld, niet vergevingsgezind

vermoord alle ouders, zodat jij kunt leven

maak ze af! Maak ze af! Dood!

Dank u.

Dat liedje schreef ik zelf en heet: 'Dood Aan Alle Ouders.'

We waarderen elke bijdrage voor onze hond, Cornelius.

Klaar? Eén, twee, drie...

eet het bot niet op, het maakt je ziek

Jullie zijn vreselijk slecht!

Ze proberen op te treden. Nou en? - Laat die kinderen hun gang gaan.

Dit is slecht... afschuwelijk.

Sorry, maar het is klote.

Hij heeft gelijk, jullie zijn vreselijk.

Zij weet waar ze over praat!

Jullie moeten leren spelen! Niet zomaar wat rammen op je instrument.

We kunnen ons geen lessen permitteren.

Heb ik nu je gevoelens gekwetst? Ik ga nog liever dood, want dit is superslecht!

En jullie vermoorden je hond met die muziek!

Dit komt in m'n documentaire over rotzooi. - Doorspelen! Luister niet naar hen!

Je moet je oren laten controleren. - Hopelijk heb jij geen kinderen.

En ik hoop dat je baarmoeder ineenkrimpt!

Je krijgt 'm niet... - Geef me de camera!

Goed zo! Goed gedaan!

Je was afschuwelijk!

Ik heb nog nooit iets slechter gehoord. - En de opnamen zijn vernietigd!

Kan me niet schelen! Dit was voor onze eigen lol. Fantastisch! Ik ben heel trots.

dood aan alle ouders, zodat jij kunt leven!

maak ze af!

Sorry dat ik te laat ben... ik moest nog van alles doen...

Bedankt voor je komst. - We gaan voor elkaar zorgen, oké?

Heb jij ook verzorging nodig?

Hoe gaat het met je oor? - Beter dan gisteren.

Mijn God...

Waar is al dat verband voor? - Wat ben je mager.

Heb je je broers oor gezien? We wilden 't spelletje meespelen. Wat ben je mooi.

We hebben een nekbrace meegebracht.

Spiksplinternieuw. - Dat begrijp ik niet.

A, wat is het plan? - Papa...

Sorry, Annie, wat is het plan? - Geen idee. Ik ben hier voor Baxter.

We zijn hier allemaal voor Baxter. - Wat Baxter ook nodig heeft.

Fantastisch. Ik moet vooral gaan winkelen. Weinig keuze in je kledingkast, pa.

Kalm aan met die pillen. - Mijn oor doet nogal pijn.

En jij? Heb je zin om iets te doen nu je terug bent?

Ik wil 't vooral kalm aan doen. 'n Beetje yoga, wat reflectie.

'Reflectie...'

Blijkbaar moet ik van enkele slechte gewoontes af.

Niet doen. Ik ben dol op je slechte gewoonten.

Maar dat is deels het probleem, papa.

Nou je het zegt, we zagen je tietenfoto's.

Ze waren prachtig.

Jezus...

Mooi dat je speelt met beroemdheid in de vrouwelijke vorm als kijkobject.

Dat deed ik dus niet. - Tuurlijk wel, of je 't beseft of niet.

Je kunt het meisje uit de kunst halen, maar nooit de kunst uit het meisje.

Ik ben nog steeds een kunstenaar, papa. - Dat zei ik dus net.

Acteurs zijn kunstenaars.

Ik zei toch dat ik je tietenfoto mooi vond?

Dat vonden we allebei, lieverd. Je hebt prachtige borsten.

Genoeg! Kunnen we mijn tietenfoto's nu laten rusten?

Dan hoeven we ook geen "tietenfoto's" meer te zeggen.

De familie Fang...

...weer samen. Zo hoort het ook.

Hier heb ik lang op gewacht.

Proost.

Tietenfoto's...

Tiet...

Papa...

Dat is stom.

Ik voelde me inderdaad beter toen.

Het was zo simpel.

Ze vertelden ons gewoon wat te doen.

Wanneer werd het zo gecompliceerd?

Weet je dat niet?

Smother Beach! Camille!

Smother Beach!

Baxter?

Je was niet best in deze. Gelukkig redde je zus de situatie. Je moeder stierf bijna.

Baxter was perfect.

Perfect.

Wat heb je nou op?

Bemoei je met je eigen zaken.

Ik ga popcorn maken!

Dank je.

Je bent ergens mee bezig daarboven, hè? - Laat maar. We hebben 't er nog wel over.

Ik wist niet dat 't filmavond was.

Zet eens 'n andere op, voor de lol. - Dat is beter.

Waarom doen we dit?

Omdat we ons als gezonde mensen moeten gedragen...

...dat heet acteren.

Je observeert, je acteert en vóór je 't weet, bén je die persoon.

Welke persoon?

Degene die niet alles verpest...

...dus geen pijnstillers voor jou en geen drank meer voor mij.

Lukt je dat?

Ik vond het leuk gisteravond, met die oude filmpjes, samen op de bank.

Wat? - Je hebt 't niet door, hè?

Wat? - Dat je verleid wordt door je ouders.

Dat is belachelijk.

Laten we teruggaan. Ma wil boodschappen doen met ons. Dus ik doe belachelijk?

Dus jij had 't helemaal niet door? - Nee.

Wat voor boodschappen? Ik wil yoga doen.

Laten we heuvelopwaarts rennen. Zo'n persoon doet dat. Kom op.

Goed, ik ren heuvelopwaarts. Kom op!

Waar gaan we heen? - Naar het pretpark.

Boodschappen doen in 'n pretpark? - Waarom gaan we daar heen?

De Denver MCA wil dat ik iets nieuws creëer. Jaren niet meer van gehoord.

En toen jullie dus thuis kwamen... - Waren zij heel erg enthousiast.

'Iets nieuws'?

Trek eens aan. - Wat zei ik je nou?

Wat is dit?

Een T-shirt, anders gaat het niet.

Je hoeft alleen maar die nepcoupons uit te delen.

Voor kipsandwiches.

En dan filmt Baxter iedereen die bij de toonbank gratis voedsel opeist.

Dan juin ik alle boze klanten op en laat hen de toonbanken bestormen. Prachtig.

Dit lijkt me geen goed idee. - Vind ik ook.

Hoezo? Het wordt net zo leuk als vroeger. Jij zult briljant zijn.

En als ze Annie herkennen? - We hebben 'n vermomming meegenomen.

Annie met een vermomming? - Een heel goeie.

Wat een onzin, ma. - Dat kan ik niet.

Baxter? Bemoei je er niet mee.

Als de roddelpers 't ziet, is 't een ramp.

Nou en? Je moet sowieso niet in die business zitten.

Zeg dat alsjeblieft niet.

Je doet dit al 20 jaar. Voor wat? Een stel flut films en 'n tamponreclame.

Caleb, wees 's aardig. - Was 't geen tamponreclame dan?

Absorbeer al 't goede in het leven en laat de rest aan ons over.

Wat 'n vreselijke tekst. - Ik probeer gewoon geld te verdienen

Ik geef jullie de kans om weer kunstenaars te zijn.

Dat hebben we al besproken. A&B zijn nog steeds kunstenaars.

Noem ons alsjeblieft geen A&B, mam. - Je bedoelt 'noem ons geen kunstenaars.'

Sorry. Jouw filmpjes en Baxters fictie is geen kunst. Dat is rotzooi.

Wat mankeert hem? Pa?

Vergeet je soms dat ik de recensies heb gelezen van jullie meesterwerken...

Niet doen. - Hij moet dit horen.

Goed? Laten we 't eens over de waterballonnen hebben.

Of over de vreselijke, vrouwonvriendelijke performance...

De epilepticus in de antiekwinkel? - Smakeloos.

Zonder jullie is het niet zoals vroeger.

Inderdaad! - Helemaal waar.

Maar daarom doen we dit. - Laat ook maar!

Vergeet 't maar! We hebben jullie niet nodig. Je moeder en ik doen 't zelf wel.

We doen 't al jaren zo. We proberen gewoon aardig te zijn.

We dachten dat jullie weer mee wilden doen, maar donder maar op.

Baxter, wil je in elk geval de camera bedienen?

Wil je dat ik film? - Natuurlijk.

Met tegenzin. - Reken maar.

Dit is pijnlijk.

Gênant om aan te zien.

Ik wist dat ie mijn films niks vond, maar niet dat ie ze haatte.

Wat hij haat, is dat ie ons nódig heeft. Zonder ons is hun werk niks. Dát haat ie.

Sorry dat ik jullie stoor.

Geeft niks. Een handtekening?

Baxter? Suzanne Crosby.

Jij liet 'n boodschap achter. Hoe gaat 't? We zaten samen op school.

Geeft niks als je me niet herinnert. - Dat doe ik wel, nu ik je zie.

Jouw haar zat, eh... en je had veel piercings, toch?

Nog steeds.

Ik hoop dat dit niet vervelend is, maar ik zag je...

...dus wilde ik je even gedag zeggen.

Ze heeft een schrijfcursus waar ze me voor wil... dit is mijn zus Annie.

Ik wil niet opdringerig zijn... - Welnee.

De studenten zouden het prachtig vinden, omdat je al zoveel furore maakt.

Dat weet ik niet, hoor. - Zeg toch 'ja'.

Ik zal er over nadenken. - Kom op.

Ik wil je niet onder druk zetten.

Ik doe niet moeilijk, je hebt alle informatie nu...

Ik neem wel contact met je op. - Het was leuk je te zien.

Het was leuk je weer te zien.

Ze is schattig.

Actie... ze hebben er een te pakken.

Die arme caissière. Ze krijgt niet genoeg betaald om dit te doen.

Ze geeft hem er een.

Wat? Ze geeft 'm de sandwich. - Denkt ze dat 't echt is?

Dat denkt ze blijkbaar.

Eens kijken wat er gebeurt.

Je kunt op niemand meer rekenen om een mooi stukje kunst te maken.

Geef mij er eens een.

Ik wil graag 'n gratis sandwich. - Natuurlijk. Alstublieft.

Bedankt. Heb ik geen coupon nodig?

Ik kreeg dit van 'n paar vage personen bij Orange Julius. Ik vertrouw 't niet.

Nee, het is goed. - Ik denk dat het nep is.

Ik denk 't niet.

Kijk er eens twee seconden naar en vertel me dan of 't echt is.

Wilt u die sandwich of niet?

Ik wil je manager spreken. - Best.

Charlie, kun je even hier komen?

Wat kan ik voor u doen?

Werkt de manager vandaag niet? - Ja, hoor. Die staat voor u.

Die coupon is nep.

Nee, die is geldig. - Heeft u er naar gekeken?

Zeker. Hij is echt.

Zo ziet het er anders niet uit. Dit is nep...

...en u gaf gratis sandwiches weg voor vervalste coupons.

U bent gek en uw personeel is ook gek.

Pak uw gratis sandwich nou aan en loop door.

Ik zou die shit nog niet eten als u mij betaalde.

Goed, ik ga de politie bellen.

U hebt 'n minimale verantwoordelijkheid. U doet uw werk, ik doe de rest.

U hoeft de dingen slechts te laten gebeuren.

Wat mankeert de mensen toch? Ik doe 't werk, jullie bekijken de schoonheid...

Stop daarmee! Je neemt mij niet op. Ik neem jou op.

Dit hoort kunst te zijn, niet één of andere YouTube video.

Schat, laten we gaan. - Had ik dit niet voorspeld?

Jij dacht dat ze alles zouden oplossen. Ze hebben 't alleen maar erger gemaakt.

Jij deed dit!

Jij daar! Jouw schuld! - Laten we gaan.

Volgens mij zijn ze het kwijt.

Hun artistieke antenne? - Nee, hun verstand.

Ze dachten altijd al vreemd over kunst, maar dit was gewoon raar.

Dacht ie echt 'n opstand te ontketenen bij de Chicken Queen?

Geen idee.

Misschien hadden we ze moeten helpen. - Helpen? Toe nou, absoluut niet.

Ze worstelen. Wij allemaal. - Dat is anders.

't Zou niets oplossen. Wij zouden weer kinderen worden. Wil je dat?

Je vader en ik besloten 'n paar dagen naar de Berkshires te gaan.

Leuk. - Wanneer?

Vanavond.

Is dat vanwege de Chicken Queen? - Wat een ramp...

Grote kunst is altijd moeilijk, toch?

Wat zei je?

Wat je ons altijd vertelde, dat grote kunst altijd moeilijk is.

Doe me 'n lol, praat niet over dingen waar je niets van weet.

Afgesproken.

Ik heb iets vreemds gevonden.

Dat is vreemd.

Er staan er wel honderd in mijn kast.

Wat zou het zijn?

Misschien van een fan. Weet je die vrouw nog die ooit al die tanden opstuurde?

Ze zijn eigenlijk geweldig. Kijk naar die details.

Wat doen jullie?

Kijk daar niet naar. - Mam...

Nee, nee...

Wat is er? - Ik weet het niet. Verdomme...

Waar komen die dingen vandaan? - Die zijn van mij.

Van jou? - Heb jij deze gemaakt?

Inderdaad.

Sinds wanneer schilder jij, mam?

Hoe denk je dat ik op de Kunstacademie kwam? Ik stopte toen ik papa ontmoette.

Dus hij weet hier niets van?

Nee, als ie merkt dat ik weer ben gaan schilderen, zou hij dat verraad vinden.

Waarom zit deze deur op slot? - We zitten te praten.

Waarover? - Onze gevoelens.

Ik zie je in de auto.

Ik wil jullie deze geven. Die voor jou. Deze voor jou.

Beloof me dat als ik sterf vóór jullie vader, jullie de rest wegdoen.

Laten we ze terugleggen. - Ze zijn verbazingwekkend.

Ach, het zijn maar schilderijen.

Ze zijn behoorlijk goed, mam. - Dank je.

De ijskast staat vol, dus pak wat je wilt.

Bedankt, mam. Veel plezier. Geef me een kus.

Rij voorzichtig, pap. - Zorg voor je broer.

Het is maar voor een paar dagen. - Ik weet het.

Ik red me wel. - Dag, papa.

En blijf uit onze kamer. - Doen we.

Waarom huilt ze? - Dat doet ze altijd bij afscheid nemen.

Hoe raar het ook was gisteren, ik ben echt een stapje verder gekomen.

Ik dacht aan wat die stomme gast van Esquire zei.

Elke keer als ik alles verknal, doe ik wat Kind A altijd deed...

...daar word ik pissig van, maar 't klopt... - Spijker op z'n kop, hè?

Inderdaad, hij sloeg de spijker op z'n kop.

En gisteren deed ik dat niet. Kind A trotseerde hen.

En dat was dankzij Kind B, toch?

We helpen elkaar. We doorbreken oude patronen.

Als zo'n koppel van Dr. Phil.

We worden beter. Ik heb niks gedronken en jij hebt nog geen pil geslikt.

Baxter... - Mijn oor deed pijn.

Hoe dan ook, er is iets gaande.

Als pap en mam beseffen dat we geen kinderen meer zijn, en dat moeten ze wel...

...kunnen we 'n gezond gezin zijn, met 'n gezond leven...

...samen gezonde dingen doen, uitstapjes maken... naar de Grand Canyon...

...in een Winnebago?

Klinkt verschrikkelijk.

Ik zit gewoon te filosoferen. Praat me nou niet in de put.

Goedemorgen, mevrouw.

Wilt u meekomen naar 't bureau? We willen u ergens over spreken.

De auto van uw ouders werd gevonden op Route 22 vóór de grens met Massachussetts.

Zij waren er niet meer, maar er waren tekenen van 'n worsteling en veel bloed.

We bekeken camerabeelden, spraken met eventuele getuigen...

...maar we zijn nog niets verder gekomen.

Alles wijst erop dat uw ouders worden vermist. We denken aan een misdrijf.

Het spijt me, sheriff. Onze ouders worden niet vermist...

...'t zijn performancekunstenaars. Dit is 'n act.

Daar weten we alles van. Maar ze worden vermist en de auto zit onder het bloed.

Dit is zo stom.

Er waren al 4 identieke gevallen, de laatste 9 maanden langs Route 22...

...alle eindigden in moord.

Wacht even. Werkelijk?

Dit is wat anders. - Laten we hopen van niet.

Helaas lijken de foto's van de plaats delict erg op die andere zaken.

Zou ik die mogen zien?

Zei u 4 keer in de laatste 9 maanden? Is dit dan de 5e of de 4e keer?

Laat eens zien.

Het is nep. Nepbloed. - Mag ik 's kijken?

Dit gebruikten ze veel in veel van hun performances.

Het lab laat ons nog weten of dat klopt.

U denkt dat ze dood zijn, hè?

Dat weten we nog niet, maar het is 'n mogelijk scenario.

Onze ouders verstoppen zich vast ergens en lachen zich suf...

...en als u hen dood verklaart, herrijzen ze weer.

Het duurt hier 7 jaar vóór iemand dood verklaard wordt. Wachten ze echt zolang?

'n Student, recent slachtoffer in een reeks parkeerplaatsmoorden.

Ze wéten van die moorden. Daar hebben ze alles op gebaseerd.

En waarom? Omdat wij niet meewerkten bij de Chicken Queen. Dit is onze straf.

'Inwoner gevonden in afvalcontainer.'

'Even tot onszelf komen'. Nee, hun eigen dood in scène zetten.

Annie, niet doen.

Je hebt gelijk. Wat doe ik nou? Ik glijd terug.

Weet je? Dit komt allemaal van Caleb.

Dáárom huilde mam. Zij wilde niet gaan.

Waarom vonden we anders die schilderijen? - Maar die had ze juist verstopt.

Voor hém. Niet voor ons. Ze lagen in mijn kast.

Ze wil dat wij weten dat ze op zichzelf staat als kunstenaar...

...en zijn kunst niet meer wil.

Net als wij. Wij werden allemaal gedwongen.

Tot die rommel.

En als ie dat nou niet doet? Als dit echt is?

Overweeg dat eens. - Baxter, toe nou.

Het kan echt zijn, Annie. - Dat is wat hij wil...

...dat wij denken dat ze dood zijn. Heel erg, zelfs naar zijn normen...

...hij wil dat Kind A en Kind B huilen. - Ik hoop dat je gelijk hebt.

Verdomme... - Wat?

Die klootzak!

Als dit 'n performance is, dan filmen ze ons.

Dan hangen er ergens camera's. En proberen ze ons te filmen.

Caleb! Camille!

Ik weet het!

Ik weet dat ze zich ergens verstoppen. Ze wachten gewoon.

We gaan vroeg naar bed, staan vroeg op...

...dan gaan we op zoek en stoppen niet tot we hen vinden.

Ik kan niemand bedenken. Ze hebben geen vrienden. Wij zijn hun enige familie.

Ze krijgen hulp, zeker weten.

Wat doe je? Wat is dat?

Dit is een prikbord. Zonder dat kan ik geen onderzoek doen.

Ik prik alle info erop.

Ik heb al hun adresboekjes en mails doorgenomen en niets gevonden.

Is dit geen werk voor de sheriff?

De sheriff zoekt pa en ma niet. Die zoekt moordenaars.

En áls we ze levend vinden, wat dan? Krijgen ze dan straf?

Dit gaat niet over straf, dit gaat om eerlijkheid.

Om te kunnen zeggen: 'Genoeg. Schei uit met die onzin...

...jullie zijn niet dood en wij rouwen niet.'

'Wij spelen niet meer mee.'

'Wij gaan verder met onze levens. We worden eindelijk een écht gezin.'

'Een écht leven leiden.'

En dan een Winnebago huren?

Neem je me nou in de zeik?

Ik doe dit voor ons. Voor ons allemaal. Dat begrijp je toch, hè?

Oké...

Heb je honger?

Ik moet geconcentreerd blijven. En de video's bekijken.

Ik vind dit niet prettig, het is een slecht idee.

Wat dacht je van 'The Show Must Go On?'

Dit gebeurt er als de hoofdrolspeler 'n ongeluk krijgt op de première avond.

Ik ben stagemanager!

Baxter, Coby ligt in 't ziekenhuis met een gebroken sleutelbeen...

...dit is praktisch mijn examenvoorstelling.

Er zitten kus scènes in! - Ik ben 'n acteur. Ik kus jou niet...

...ik kus Romeo. - Die gespeeld wordt door je broer!

Ik hoorde net van Coby Reid. Maar de zaal zit vol.

Baxter vervangt hem.

Miss Delano, kent u de het slot van dit stuk?

Baxter kent de tekst, zonder hem hebben we geen stuk.

En mét hem hebben we incest.

Goed, jullie spelen dit stuk. En er wordt niet gekust.

Het is Romeo en Julia. - Dat is de deal, Miss Fang.

Je gaat 't vast goed doen. Kleed je om.

'Toe dan maar, in godsnaam.'

'Verroer u dan niet, als ik u met mijn lippen beroer.'

'Mijn zonde is uitgewist.'

'Dan dragen mijn lippen nu de zonde die zij hebben genomen.'

'De zonde uwer lippen? Geef me mijn zonde dan nog eens.'

'Je kust volgens 't boekje.'

Mensen lachen omdat je alles verpest...

'Gegroet, mijn geestelijke biechtvader...'

'Romeo zal u danken, dochter, namens ons beiden.'

Nee!

Bravo!

De beste Shakespeare die ik ooit zag. B, ik ben erg trots.

Zó goed. - Miss Delano!

Wat een avond, hè? - Ik ben dus net ontslagen.

Het was het waard. Vanavond deden we wat theater altijd moet doen.

Maar het was niet uw schuld.

Ik wist wat ik deed. Ik zei jullie ouders tijdens de voorbereiding...

...dat de beste kunst altijd verschroeide aarde achterlaat.

Verschroeide aarde...

Wat bedoelt u met 'tijdens de voorbereiding?'

Hebben jullie ouders je dat niet verteld?

Het was hun idee, maar ik vond 't een eer er deel van uit te maken.

Ik studeerde ooit experimentele theaterkunde...

...en jullie ouders waren belangrijke avant-garde kunstenaars. Dus ik hielp hen.

Maar... Coby Reid dan? Hoe wist u van dat auto-ongeluk?

Daar zorgden jullie ouders voor.

Niet op die manier. Ze betaalden 'm $500 om weg te blijven.

Dat ongeluk was gewoon vette pech.

Waarom zouden ze dat allemaal doen?

Voor de kunst, schat.

Voor de kunst.

We zijn zulke kuddedieren, mensen moeten dingen anders leren zien.

Dat proberen we te doen met ons werk.

Als je iets maar hard genoeg opschudt, verándert het.

Het gaat er niet echt om wat wij doen, maar wat zij doen.

De mensen die kijken.

Ons werk heeft als effect dat we hen wakker schudden, tot leven brengen.

Een wederopstanding. - Geen reflectie van de menselijke staat?

Nee... wie wil er nu 'n reflectie van de menselijke staat zien?

Dat gebeurt wel in galerieën. 'Kijk wat ze deden, zo menselijk en mooi.'

Maar dat is voor mij geen kunst. Dan is 't al voorbij.

We doen wel eens galerieën voor het geld, maar...

Het echte moment van kunst is wanneer 't gebeurt, met echte mensen en hun reacties.

De menselijke staat van zijn. Niet de versie van 'n kunstenaar.

Is dat niet gewoon het leven? - Precies.

Geen reflectie, maar 't leven zélf. Kunst en leven maken wij inwisselbaar.

Beide worden erdoor verrijkt.

Denk je dat andere kunst dat kan?

Schilderen? Fotografie, dat is het tegendeel. Dat is de dood.

Kunst gebeurt als dingen in beweging zijn, niet als je het moment bevriest.

Dat was kunst!

Je bent gek.

Dit niet.

Snap je wel?

Proost. - Toch?

Heb ik je verrast? - Inderdaad. Dat doe je toch altijd?

Maar goed, dat bedoel ik dus.

Baxter?

Na Romeo en Julia was het allemaal niet zo simpel meer, hè?

Daardoor ging jij toch weg?

Ik dacht omdat ik ging studeren.

Waarom dirk je je zo op?

Ik wil er goed uitzien.

Hoezo dat?

Ik wil iemand lijken die niet doodsbang voor de klas staat.

Ga je? - Is dat verkeerd?

Een beetje vreemd. 'n Openbaar optreden als je ouders worden vermist?

Ik heb de afleiding nodig.

Dan wil ik mee. Ik wil je horen spreken.

Ik ga niet echt spreken. Ik beantwoord hun vragen.

Ik wil toch mee.

Ik wil niet dat je je ermee bemoeit. Ze willen mij horen.

Ik zeg geen woord. - Prima. Wat denk jij?

Ik weet 't niet. Haal dat oorverband weg.

Het zit er om medische redenen...

Het ziet eruit...

Alsof ik gewond ben. - Alsof het afleidt.

Dan luisteren ze niet...

Komt 't niet door dit... - Haal dat ding nou maar weg.

Het zit strak.

Dit is Baxter Fang, schrijver van House of Swans...

...dat genomineerd werd voor de felbegeerde Golden Quill prijs.

Zijn tweede roman, The Underground...

...was, zoals meer tweede romans, meer complex en zaaide meer tweespalt.

Klopt.

Hij praat vandaag met ons over het creatieve proces. Baxter? Ga je gang.

Wil je niet gewoon vragen doen?

Laat me allereerst vertellen...

Ik ga jullie vertellen hoe ik werk en hoe ik schrijf.

Ik schrijf alles op de computer.

En ik kauw op kauwgum. Dat vind ik zeer behulpzaam.

Misschien kun je in algemenere termen spreken? Over je schrijversdrijfveren?

In algemenere termen? - Ik snap 't. Goed.

Eens even nadenken...

Soms krijg ik vreselijke gedachten in mijn hoofd. Hebben jullie dat soms ook?

En ik krijg die er dan niet uit, dus helpt 't me ze op te schrijven.

Als kind had ik vaak een bepaalde gedachte...

...wat er zou gebeuren als mijn ouders dood waren...

En ik kreeg het niet uit m'n hoofd.

Kreeg, krijg...

En je wilt er niet over nadenken...

...maar als dat toch gebeurt, raad ik je aan 't op te schrijven. Dat deed ik ook.

Mijn zus en ik hebben geen familie, dus in 't verhaal gaan we naar 'n weeshuis.

Dat wordt geleid door een vrouw, die de kinderen slecht behandelt.

Heel wreed.

Mijn zuster en ik leden onder die behandeling, maandenlang...

...maar toen ontdekten we hoe we konden ontsnappen.

Op een nacht gingen we door de afvalstortkoker.

Eenmaal beneden smeerden we 'm door de bietenvelden.

Dat dacht ik althans. We renden daar dus en keken over onze schouders.

We haalden het en liepen een heel vreedzaam bos in.

We dachten veilig te zijn, maar toen trok iemand 'n zak over ons hoofd.

We worden weggevoerd naar 'n ondergrondse schuilplaats...

...met alle andere ontvoerde kinderen en dan volgt er nog veel meer ellende.

Ik heb dat deel nog niet af, maar niettemin...

...heeft iemand hier wel eens zulke vreselijke gedachten?

Ik wel. - Echt?

Constant.

Schrijf het op.

Mij helpt het. Als ik 't niet uit m'n hoofd krijg: opschrijven...

...dan kan ik de vreemde gedachten onder controle houden.

En zo kan ik mijn wereld controleren. Dat is schrijven voor mij.

U heeft 5 nieuwe berichten. Eerste nieuwe bericht.

Met Ann Amata van Art... - Tweede nieuwe bericht.

Met WMAC uit Albany. We zouden graag een interview regelen...

Derde nieuwe bericht. - Met Eddie Sanchez.

Vierde nieuwe bericht.

Met Sheriff Hale. Ik zou bellen als de bloedresultaten binnen waren.

Ik ben bang dat 't bloed identiek is aan uw vaders DNA, dus het is écht...

...vreselijk uiteraard, maar nu hebben we 'n serieuze situatie...

...die we tot op de bodem moeten uitzoeken.

Gelieve ons terug te bellen. Bedankt.

Dat betekent niets.

Caleb deed wel vreemdere dingen dan zijn eigen bloed laten vloeien.

Dat weet je.

Welterusten.

Baxter! Ik denk dat ik iets heb gevonden!

Je had het mis.

Toen je zei dat ze geen vrienden hadden, vergat je Hobart.

Wie is dat? - Hobart Waxman. Hun mentor.

Als ze iemand zouden vertellen over hun verdwijning, zou hij 't zijn.

Kunnen we hier morgen over praten want ik ben druk bezig met dit.

Bezig met wat?

Mijn boek. Ik bedacht net iets goeds... - Spannend.

Vind ik ook. - Dus wat doen we met die Hobart?

Die is vast al dood of anders bijna. - Dan moeten we 'm snel vinden.

Annie... - Toe nou.

Doe me dit niet aan. Laat me dit niet alleen doen. We zouden elkaar helpen.

Het was 't eerste jaar in Hobarts klas...

...we gingen kijken naar 'n stuk van Chris Burden die Hobart maar niks vond.

Chris Burden is nep! Een grote oplichter!

We waren in Burdens galerie en hij zegt dat hij die dag zal worden neergeschoten.

'n Assistent trekt 'n pistool en schiet hem in de arm. Ik was geschokt.

Ik vond het opwindend en maakte de fout dat in de klas te zeggen.

Dus Hobart wendt zich tot me en zegt:

Rotzooi! Kunst kan nooit plaatsvinden in 'n gecontroleerde omgeving!

Dat is geen kunst! Het is eerder iets als taxidermie.

Wat betekent 't als je iemand laat komen om je in 'n galerie neer te schieten?

Geen gevaar, geen verrassing.

Het moet gebeuren in de wereld met mensen die niet weten dat 't kunst is.

Zo moet het zijn.

Hij was zó teleurgesteld en ik moest 't goed zien te maken.

Caleb en ik waren al aan 't daten en hij vroeg of ik 'n camera kon bedienen.

We verscholen ons in 'n lokaal op de 5e verdieping van de geschiedenisfaculteit...

...en daar wachtten we Hobart op.

Hij beschoot me met 'n kruisboog.

Met 'n kruisboog.

Hij wilde eigenlijk 'n geweer gebruiken. Godzijdank deed je dat niet.

Hij wist dat 't zou gebeuren, alleen niet wanneer.

Op dat kaartje stond dat ik verwond zou worden door een vriend.

Er heerste chaos, geschreeuw, bloed, sirenes...

...en ik weet nog dat ik daar lag te denken, dit is zo mooi.

Hij weigerde mijn naam te noemen. - Hij is een goeie kerel.

Hij is oké, Hobart. Die vetzak.

Het ziet er niet naar uit dat hier iemand is, dus wat nu?

Zelfs nog beter. Laten we 'n open deur zoeken en het huis doorzoeken.

Waar heb je het over?

Laten we opsplitsen. Vlug! - Gaan we dus gewoon inbreken?

Kom op!

Verroer je niet, Annie.

Anders schiet ik je vriendje neer. - Hij heeft een pistool.

Rustig, Hobart. Je kent ons.

Annie Fang. - Holy shit...

Is dit Baxter?

Baxter Fang.

Krijg nou wat!

Wil je nu dat pistool weghalen uit m'n rug, alsjeblieft?

Dat was geen pistool. Gewoon m'n vinger.

Je had me te grazen.

Annie, ik heb je niet meer gezien sinds je 'n meisje was. Ik zag wel al je films.

Jij ook, Baxter. Die boeken zijn geweldig.

Bedankt.

Niet die tweede... - Niks voor jou.

Maar die eerste was heel goed. - Dank je. De tweede...

De tweede was...

Dat was een uitdaging. De derde wordt weer goed.

Ik las over jullie ouders. Naar verhaal. Denk je dat ze echt dood zijn?

Ik niet. - Mogelijk.

Ik denk dat jij ze helpt.

Zijn jullie daarom hier?

Jij bent de enige die genoeg in hen gelooft om niks te zeggen, dus...

Ze houden van je.

Dat doen ze absoluut niet. Jaren geleden hadden we ruzie.

Werkelijk? - Klopt dat?

Echt?

Waar ging dat over?

Dat is niet aan mij om te zeggen.

Mag ik jullie wat advies geven? - Natuurlijk.

Stop je zoektocht.

Het was een slecht idee, het mengen van familie en kunst.

Maar wellicht zijn jullie daar nu van verlost.

Zie dit niet als een last...

...maar als een geschenk.

Een geschenk.

Ik weet dat ik dit niet moet doen... - Wat is dit?

Ze waren verloren toen jullie vertrokken. Hun werk leed er vreselijk onder.

Dus wilde ik destijds een docu financieren ter ere van jullie werk.

Ook om dat hoofdstuk af te sluiten zodat ze aan iets nieuws konden beginnen.

Een documentaire?

Het was 'n slecht idee.

Ze brachten 'm nooit uit. Maar je vroeg naar de ruzie.

Dacht je nooit dat jullie werk 'n slecht effect op de kinderen zou hebben?

Kinderen zijn behoorlijk veerkrachtig.

Toen mijn neefje Jeffrey twee was, zat ie drie dagen vast in een put...

...en nu heeft ie 'n gezin en is hij een succesvolle verkoper.

Waardoor besloot je hen te gebruiken in je werk?

Annie was 'n baby en eerlijk gezegd... na haar geboorte, voelde ik me rot.

Ik zag 't als einde van ons leven. - Als kunstenaars.

Precies, want ik had zo vaak gehoord dat kinderen de dood voor de kunst waren.

Je krijgt ze en je passie voor kunst komt op de tweede plaats.

Volgens sommige mensen.

Ik werd heel angstig, maar toen gebeurde er iets moois.

Rond de Kerst wilden we de kerstman zien. - Leek me wel leuk.

We pakten de camera en ik zette A op z'n schoot en ze schrééuwde...

...zoals ik nog nooit had gehoord.

Alsof een horde demonen losbrak terwijl de arme kerstman van haar af wilde komen.

De Elfjes vluchtten naar de kleedkamer...

...andere gezinnen namen de benen met hun kinderen. Pandemonium.

Een openbaring voor mij.

Kinderen waren niet per se dodelijk voor de kunst.

Niet als zijzelf de kunst wáren.

Voor de eerste keer dacht ik:

'Ik denk dat ik kinderen wil.'

Zeg dat nou niet. - Het is waar.

Ik wil dit er niet in hebben. - Waarom?

Ik wil dat hele laatste stuk weg, wat ie zei over de kinderen.

Dat was juist goed. - Hobart, nee!

Luister nou...

Als je dat erin laat, kom ik niet meer terug.

Waar ga je heen, Camille? - Ik ben er klaar mee. Beloof het me!

Maar moeten we dan niet 't échte verhaal vertellen?

Baxter? Ik weet hoe we hen moeten vinden.

Het is laat. Ga slapen.

Mams schilderijen. 'n Expositie.

'De Verborgen Kunst van Camille Fang' en we promoten 't als 'n herdenking.

Dan komt Caleb wel tevoorschijn. Hij zal woest zijn en 't beschimpen. Nou?

Ik denk dat je dronken bent.

Nietwaar. - Ik ruik het.

Ik heb één drankje gehad. Ik ben niet dronken.

Doe dat licht nu uit en ga naar bed! En zet die documentaire af!

Ik ken iemand met 'n galerie. - Je klinkt gestoord. Ik ben er klaar mee.

Met alles. Jou helpen. Je tripjes en het prikbord.

Ik doe 't omdat ik je broer ben en ik hou van je en wellicht heb je dit nodig...

...na al dat gedoe met pa en ma, maar ik begin te denken dat je 't vermijdt.

Wat? - Je vermijdt de waarheid.

Toe nou.

En als ze niet dood zijn...

...willen ze dat iedereen dat wel denkt, óók hun kinderen.

Dus als we ze vinden, wat dan nog?

Niets wat jij zegt, zal hen doen veranderen.

Dat weet je niet.

Jawel, maar jij schijnt te denken dat ze ineens heel erg zullen veranderen.

Dat ze hun bezigheden zullen stoppen en andere mensen worden.

Dat ze plotseling normale ouders worden, waardoor jij je problemen kunt oplossen.

Dat gaat niet gebeuren. We kunnen hen niet helpen. Alleen onszelf.

Kunnen we dat echt?

Ik denk 't wel. En gewoon verdergaan is 'n begin.

Jij denkt dat ze dood zijn, hè?

Vanaf het begin al.

Ik weet het niet.

Als ze dood zijn, is dat verschrikkelijk.

Maar als ze niet dood zijn...

...is het nog erger.

In vele opzichten.

Hoe dan ook, ik denk gewoon dat ze verdwenen zijn.

OPENBARE VERKOOP

Iets van je gading gevonden?

Ik heb wel wat gezien.

Wat is dat voor muziek?

Uit de collectie van mijn ouders. Als je 't leuk vindt, mats ik je wel.

Wat dacht je hiervan?

Die mag je hebben. - Echt?

Vind Annie dat niet erg? - Het is van mij. Die heb ik gewonnen.

Nog beter zelfs. - Die geef ik aan je.

Hoe zie ik eruit? - Goed. Probeer maar. Hij past je wel.

Hierdoor?

Momentje...

Annie?

Hoor je dat?

Komt je dat niet bekend voor?

Zeker weten.

The Vengeful Virgins?

Vierde nummer, 'Dood Alle Ouders'.

Alles goed? - Laat eens zien.

'Dood Alle Ouders' is een Fang song. We zongen dit destijds. Annie schreef 't.

Central Park? Pa's camera was stuk. Geen beelden dus.

Dit kunnen ze slechts weten via jou, mij, mam of pap.

'The Vengeful Virgins' tekenden onlangs bij Light Noise, een indie label.'

'Lucas & Linus Baltz zijn 14 jaar en autodidact...'

'...geobsedeerd door de Apocalyps en woonachtig in Massachusetts.'

Waarom ben ik bang dat ze ons afmaken? - Welnee. We zoeken alleen wat informatie.

Oké... ben je er klaar voor?

Let vooral op adresboekjes, songteksten en dagboeken.

Ik snap 't.

Herinner je je tekst nog? - Ik weet het nog.

Wil je het bederven? - Nee, niet.

Goeiedag. Linus? - Lucas.

Lucas...

Een kans van 50%.

Wij schrijven voor Spin Magazine.

Verwachtte je ons niet? - Nee.

Ik ben Jenna Day. Dit is Pete Sanders...

...en we komen een profiel over jou en je broer schrijven voor het blad.

We zouden een interview doen.

Onze manager regelt de interviews. - Die hebben we gesproken.

Uiteraard... heeft niemand je gebeld? - Stom dat je van niks weet.

Mogen we binnenkomen? Zo komen we nergens.

Daar is Linus. - Wie zijn dat?

Spin Magazine. Ze willen 'n verhaal over ons doen.

Hoe gaat ie? - Jullie komen misschien op de cover.

Klopt.

Mogen we erbij komen zitten? - Is dat goed? Begin maar gewoon te praten.

Op wat voor gitaar speel je?

Mag ik even naar het toilet? - Ja, in de gang.

Die kant op? Bedankt.

Uit 'n catalogus. Een goedkoop ding. We geven niets om instrumenten.

Wat zijn jullie invloeden?

Speedmetal, maar we zijn niet goed genoeg om 't te spelen. En we luisteren naar rap.

Gaaf.

Geweldig.

Vertel 's over de song 'D.A.A.O.'

Wat wil je weten?

Hoe kwam je erbij om het te schrijven?

We dachten dat je je ouders moest doden om iets goeds met je leven te doen...

...best 'n stom liedje.

Jij schreef dat liedje niet, Lucas. - Dat deden we wel. Wij schreven het.

Nietwaar. En ik schrijf er 'n artikel over tenzij je me vertelt wie wel.

Hij zei 'naar beneden'. - Doe voorzichtig!

Dat doet pijn.

Goed...

Zo is het genoeg.

Smeer 't op het stuur.

Je schreef 't niet. Wie leerde het jullie?

Wie?

Ik denk dat jullie moeten gaan.

Hoe kom je aan dat nummer?

Hoe kom je aan dat nummer? - Wij schreven het niet.

Het was ons eerste nummer, dus kwam 't op het album, omdat we het goed kenden.

Natuurlijk schreef je 't niet. En waarom? Ik schreef het.

Wat is dit?

Ze zeiden dat ze van Spin waren. Maar ik denk dat ze liegen.

Ga buiten spelen, jongens.

Miss Delano? - Wat is dit?

Naar buiten, jullie.

Waar zijn onze ouders?

Laat ons alsjeblieft met rust. Laat ons onze levens leiden.

Vertel ons wat u weet.

Dat kan ik niet. - Waarom niet?

A en B?

Ik zou graag zeggen dat ik verrast ben, maar dat ben ik niet.

Ik had het kunnen weten.

Waar is mam?

Die woont hier niet.

Jij wel?

Je hebt dit duidelijk goed voorbereid, maar wij gaan dit voor je verpesten.

Zodat alles fout loopt voor je, tenzij je me precies vertelt wat ik wil weten.

Heb ik je niet gewaarschuwd? - Kop dicht!

Wat is dit? - Dat is ons gezin.

Van wanneer is dit? Kijk.

Zeven jaar geleden? - Bonnie is mijn vrouw.

Echt waar? - Het is gecompliceerd.

Die jongens houden van Caleb, dus verwoest dat niet.

Hij is 'n geweldige vader voor de jongens. Jullie hebben 'm niet nodig, maar wij wel.

Denk wat je wilt, maar hij is gek op ons drieën.

Houd je mond!

Breng ons naar Camille.

Laten we naar Camille gaan. - Breng ons erheen.

Nu meteen!

Geef me een doekje of zo. - Genoeg.

Niet te geloven dat je jezelf zo opensnijdt. Belachelijk.

We hadden het bloed nodig.

Wat is mams valse naam? - Patty Howard.

Heeft zij ook een nepgezin?

Nee, Bonnie erfde 'n huisje in het noorden, mam heeft daar zomers doorgebracht...

...om de mensen te leren kennen, zodat 't niet verdacht was dat ze zich er vestigde.

Dus dit is al jaren gaande? - Meerdere jaren.

We moesten 'n nieuwe identiteit hebben voor als Caleb en Camille dood waren.

We hadden burgerservice nummers, bank- rekeningen en 'n belastingverleden nodig.

Anders zou 't niet werken. - Maar het werkte niet!

Hallo, Annie en Baxter.

Hallo, Patty. Jullie gaan nu een aantal vragen beantwoorden...

...en dan doen jullie wat ik wil. We beginnen met 'waarom'.

Kunst. Wat anders?

Dit had ons definitieve werk moeten zijn, dat al 't andere zou overschaduwen...

...maar 't werd duidelijk dat jullie de waarde van ons werk niet meer inzagen...

...dus konden we onze plannen niet met jullie delen. En hielden we 't maar stil.

En jullie bedrogen Miss Delano om jullie te helpen?

Dat deed ze lang geleden al vrijwillig. Sommigen waarderen ons werk.

Hij en Bonnie zouden alleen in 't openbaar als man en vrouw leven...

...en dat werkte 'n paar jaar.

Maar dingen gebeuren. Jullie zijn ook volwassen.

Wacht even...

Jij bent dus de vader van deze jongens?

Elk kunstwerk kent complicaties. De jongens waren een mooie dekmantel.

Je hebt ons gewoon vervangen. - Niemand verving iemand.

Jullie wilden niet met ons werken.

Waarom pikte je dit allemaal?

Voor de kunst. Alles wat we ooit deden, was voor de kunst.

Niet alleen voor de kunst. Alles wat ik doe, doe ik uit liefde voor jou.

En ik deed hem 'n belofte na jouw geboorte.

Hij wilde weg en ik zwoer hem...

...dat als hij 'n manier vond om gelukkig te zijn en tóch te blijven...

...ik dan voor hem altijd hetzelfde zou doen.

Zelfs je eigen kinderen opofferen? - Zeg dat niet.

Kom op, als puntje bij paaltje kwam, koos je voor hém en niet voor ons.

Je doet alsof ik 'n monster ben. We hadden een goed leven. Jullie waren gelukkig.

Je vergeet de lol die we hadden...

...al die onverwachte dingen. Vertel je me nou dat 't niet leuk was? Onze avonturen?

Andere kinderen zagen de Grand Canyon, of Disney World. Wij deden iets belangrijks.

Ik had liever Disney World gehad. - En een moeder en een vader.

Ik heb altijd van jullie gehouden.

Hoe ambivalent ik was in het begin, het werd stilaan liefde.

Zolang we geen shitfilms maakten en je artisticiteit geen geweld aandeden.

Mag ik je keuzes niet betreuren? Dat doen alle ouders toch?

Hoeveel verdien je aan de Vengeful Virgins?

Die stomme CD en dat liedje bedierven bijna alles.

Beloof je vader dat je niks zult vertellen.

We gaan alles onthullen. Dit is voorbij. - Vergeet het maar.

Dus wel. Ik breng dit naar de pers. - Geef hier.

Dus je gaat alles ruïneren omdat je gevoelens gekwetst zijn?

Wees redelijk, jullie beiden. Maak dit niet stuk.

Dat doen wij Fangs nou eenmaal. Wij maken dingen stuk.

Ik snap het wel. Jullie denken dat we jullie hebben beschadigd.

Mijn ouders hebben mij beschadigd.

Dat geldt ook voor haar. Als jij kinderen hebt, beschadig je hen ook.

Dat doen ouders altijd. Nou en?

Ik ben geen jongeman meer. Dit is mijn laatste, grote statement.

Kom één keer per jaar op bezoek en verraad dit alsjeblieft niet.

Dus wij moeten pretenderen dat jullie dood zijn?

Best. Dat kunnen we wel.

Geef maar hier. Dat kunnen we best.

Goddank dat dat voorbij is.

We gaan.

Wellicht begrijp of waardeer je ons werk niet...

...maar je kunt de relevantie of effectiviteit niet ontkennen.

Wat we deden maakte je alert en vernieuwde alles. Dát doen wij voor de mensen.

Altijd al. En dat is iets goeds.

Vast wel, maar weet je wat er met die mensen gebeurt?

Wat?

Als ze weglopen, zie je ze nooit meer.

Ga maar naar die honkbalwedstrijden. De jongens vinden dat leuk.

Ben je zover?

Ik ben zover.

Nu...

...stel je voor dat je dood bent.

Voel je langzaamaan verstijfd raken.

Begin met je vingers.

Dan je handen...

...je polsen en dan naar je ellebogen.

Alles is...

...dood.

Als we onze eigen dood kunnen verbeelden, maar tóch weer tot leven kunnen komen...

...dan is dat het bewijs dat we alles kunnen overleven.

Niet bang zijn.

Wees het moment de baas.

Als je de controle bewaart, vindt de chaos plaats om je héén en niet in je.

Snap je wel?

De kinderen knikten en de Arenameester gooide de toegangsdeur open.

Er ging een gebrul op in de tunnel. De opgewonden toeschouwers zaten klaar.

Rachel pakte de hand van haar broer vast en ze liepen de arena tegemoet.

Ze wisten dat dit hun werk was, anderen bestrijden...

...om met gruweldaden de volwassenen te behagen.

'EEN WAAR PRIJSGEVECHT'

'DE KINDER ARENA'

Maar broer en zus hadden elkáár en het vermogen iets beters voor zich te zien...

...want ze geloofden, ondanks al hun belevenissen, dat geluk tóch mogelijk was.

Dat ze ooit de arena konden ontvluchten...

...en verlossing zouden vinden in 'n nieuwe wereld.

Aan die gedachte klampten de broer en zus zich vast.

Terwijl ze elkaars hand vasthielden...

...de arena tegemoet liepen...

...en uiteindelijk het licht instapten.

Vertaling: FRED & ERIC KARREMAN