Original subtitles

Hé pa, ruik je de wiet of niet?

Jongen.

Waarom moesten we zo veel meenemen? - Die gasten weten niet wie we zijn.

Ze moeten weten dat ze ons serieus moeten nemen.

Ik heb hier geen goed gevoel bij. - Je dat nog nooit gedaan hebt, gaat wel over.

Ik wil niet dat dat overgaat.

Je moeder had gelijk.

We zijn geen criminelen. Dat is niet wie ik ben.

Dus wij moeten ook geen zaken doen met criminelen.

En hoe ga je die wiet dan verkopen, denk je?

Kom, we gaan naar huis.

Ik wil weten wat Lucien tegen Frank gezegd heeft.

Maar pa. Maar pa. - Kom, kom, kom.

Godverdomme.

Dus Ludwina, ik heb genoteerd...

dat André om en bij de 230 krieken zou gepakt hebben.

En? - Ja, de chef was natuurlijk niet content.

Nee. Hij heeft je toch niet geschorst?

Voorlopig niet, maar hij gaat wel eerst horen wat ze in leper zeggen.

Maar ja, als ze mijn auto terugvinden, komt dat wel in orde.

Hé? - Ja.

Allee, en hier?

Ik wil niet dat André nog krieken van mij trekt.

Het zijn de mijne. - Ludwina.

Als de takken van die boom over de haag in zijn hof hangen...

kan hij zoveel krieken trekken als hij wil.

Dat is geen diefstal.

Geen diefstal? Nee. Maar het is toch mijn boom?

Ja, maar volgens de letter van de wet...

Als hij al mijn krieken trekt, hé...

van wat moet ik dan mijn confituur maken?

Je kunt er ook kopen.

Chantal!

Schrijf dat eerst eens op: RID-067.

RID-067. - Hé, Frank.

Rustig. - Julita is ontvoerd.

Huh? - Julita is ontvoerd.

Twee mannen hebben haar in de auto gesleurd.

Ik wou ze tegenhouden... maar ze hebben me geslagen met een revolver.

Oei. Wat voor auto was dat? - Dat is de nummerplaat. RID-067.

Merk? - Euh...

Een Mercedes 190 van bouwjaar '87, '89. Sla me dood.

Kleur? - Champagnekleur.

Een Mercedes, RID, dat is toch de auto die Nenita gezien heeft...

bij Lucien Busschaert, bij die inbraak?

Ja, dat is waar.

Wie zou er Julita nu willen ontvoeren?

Lucien.

Het is Lucien. - Lucien?

- Ja. - Zeg, en mijn krieken?

Zeg, Luciens vrouw heet toch Nenita?

Die gast heeft iets anders geroepen. - Ja, Julita.

Misschien is dat haar achternaam en heet ze Nenita Julita.

Of Julita Nenita.

Je naam.

Wat wilt u?

Wat is je naam?

Ik begrijp u niet.

Dat is ongelooflijk.

Ze spreekt geen woord Frans. We zitten vlak bij de grens.

Ze ziet er ook niet uit alsof ze van de streek is.

Is alles oké?

Laat me alstublieft gaan.

Maak je geen zorgen. We doen je niets.

Heb je nu haar naam gevraagd?

Wat is je naam, alsjeblieft?

Julita.

Ben je zeker?

Niet Nenita?

Nee, Nenita is mijn zus.

Zij is getrouwd met Lucien.

Je gaat niet zeggen dat we de verkeerde hebben, hé.

Wat deed je bij het huis van Lucien?

Ik had ruzie met mijn vriend, Frank.

Ik ben weggelopen en wilde in het huis van Lucien blijven.

Ik heb een sleutel.

Je doet me denken aan mijn derde vrouw.

Met haar had ik ook ruzie.

Ze... euhm...

is weggelopen.

En ze houdt me weg...

bij onze vijf kinderen.

Ja.

Zeg.

Waar is haar zus?

Waar is Nenita?

Wat heb jij met Julita gedaan? Hé?

Ik zit hier vast.

Wat zou ik kunnen gedaan hebben?

Je hebt haar laten kidnappen. Dat.

Is ze gekidnapt?

Je moet je nu niet van de domme houden. Je weet het maar al te goed.

Frank.

Het is goed.

Lucien, is het waar dat jij gisteren Frank hebt afgedreigd?

Ik?

Ja.

Waarom? - Waarom? Waarom?

Dat weet je maar al te goed.

Omdat Nenita met al je geld naar de Filipijnen is.

Wat?

Is zij met al dat geld naar de Fi...

Zeg, drugs het land uit smokkelen is wel strafbaar.

Je moet nu niet achter Nenita aan gaan.

Hem moet je hebben.

Hij wou zijn geld terug.

'Het zal niet de beste dag zijn van de familie Welvaert.'

Ik heb dat nooit gezegd. - Je hebt dat wel gezegd.

En als je Julita niet terugvindt...

is dat omdat je haar niet goed hebt opgevoed.

Hohoho, ho.

Zeg.

Hij weet waar Julita is.

Ik weet van niks. - Je weet het wel.

Frank. - Je weet het maar al te goed.

Naar buiten, nu. - Jaja.

Wat gaat er met me gebeuren?

We zullen geld voor je vragen.

Als je familie betaald heeft, laten we je gaan.

Maar Frank heeft geen geld.

Hij heeft geen job.

Ja.

De crisis, ja.

Neem mij nu.

Ik heb een geschiedenisdiploma, maar vind ook geen werk.

Als Frank van je houdt, raakt hij wel aan geld.

Daar ben ik zeker van.

Ik weet niet of hij wel van me houdt.

We hadden ruzie toen jullie me ontvoerden.

Hij wilde niet dat ik nog ging werken.

Mijn vrouw... Mijn derde vrouw...

Ze wil ook dat ik deze job opgeef.

Ze vindt het te gevaarlijk.

Ze is altijd bang dat ze me zullen arresteren.

Ik heb mijn kinderen al twee weken niet gezien.

Kijk.

Dit is een cadeautje voor mijn zoon, Louis.

Ik heb foto's van mijn kinderen.

Wil je ze zien?

Dat zijn mijn vijf kinderen.

Dat is mijn jongste prinses.

Melissa. - Ze is erg mooi.

Awel?

Wat is dat hier? Waarom is die monddoek af?

Laat ze gerust. Ze heeft het al moeilijk genoeg.

Ze heeft alleszins een heel rijke zus.

Ja.

Ja, dat is hij.

Ja.

Klaas Museeuw, ook gekend als De Hollander.

Nee, dat kan niet.

Nee, ik heb hem gehoord. Hij is van de streek.

Ah ja, hij is van Brugge, Frank. Het is een bijnaam, hé.

Hij wou ooit een auto van een overval in het kanaal rijden...

maar hij was te gierig om er benzine in te doen.

Dus ja, hij is leeggereden in een patrouille. Versta je?

Hij zat in de bak, maar hij is ontsnapt.

Ze zoeken hem al een halfjaar. - Waarom heeft hij Julita ontvoerd?

Ja, dat zijn we nu aan het uitzoeken, hé Ria.

Ja.

Maar volgens de jongens van de federale...

zou Lucien wiet gekweekt hebben voor hem.

Versta je?

Lucien?

Pardon.

Een beetje koffie, Ria?

Hallo.

Euh ja, met wie spreek ik, alstublieft?

Ja.

Je hebt haar toch niks aangedaan? - Hou hem aan de lijn.

Vraag hoe het met haar is en waar ze is.

Hoe is het met Julita?

Mama, ik hoor niks. Wees eens stil, alsjeblieft.

Ja?

Ken je Lucien Busschaert?

Ja.

Heeft Lucien misschien de opdracht gegeven voor die ontvoering?

Neenee, maar het is wel zijn schuld dat we je vrouwtje ontvoerd hebben.

Lucien heeft nog geld van ons.

We hebben gehoord dat zijn vrouw weg is met ons geld, 150.000 euro.

Dus als jij jouw vrouwtje wilt terugzien...

moet jij je schoonzus overtuigen om ons dat geld terug te geven.

Ja, maar ja, en als zij nu niet wil?

Dan zie jij je vrouwtje niet terug, Frank. Versta je dat?

Ja, maar...

Ja, ja, ja. - Vraag hoe het met Julita is.

Maar ik wil wel eerst Julita horen.

Zodat ik weet dat je haar niks hebt aangedaan. - Momentje.

Bernard.

Bernard, waar zit je?

Wat?

Waar is ze?

Op de pot.

Nu?

Op de pot. Ja.

Godverdomme, zeg.

Ja, hallo.

Ja.

Ja, ze kan momenteel even niet aan de telefoon komen.

En waarom niet? Je hebt haar toch niks aangedaan, he?

Maar nee, maar het is zo: ze zit euh...

Ze zit op de pot.

Wat? - Ja wel, ze zit op de pot, jong.

Ze zit op de wc. - Oh. Ze zit op de wc.

Frank, ik ga je terugbellen.

150.000 euro en geen flikken.

Euh, zeker, ja.

Ja.

Oh, en? En?

Mama...

We moeten direct skypen met Nenita. Ze moet dat geld terugstorten.

Dat gaat niet, hé. Dat is crimineel geld.

Als dat terugkomt, moet ik dat in beslag nemen.

Ja, maar ik heb geen 150.000 euro.

Hallo, inspecteur Van Tomme.

Ja.

Wat?

Heb je hem teruggevonden? - Oh!

Fantastisch.

Ja, bedankt, hé.

Hebben ze Geoffrey gevonden? - Nee, mijn jeep in Zeebrugge. Oh!

De chef gaat content zijn.

Ja, we gaan nog zien hoe we dat geld regelen.

Ik moet nu eerst naar de chef.

We moeten skypen. - Nenita. Ja.

Gaat het?

Wat is er?

Ik weet het niet.

Heb je een dokter nodig?

Nee, nee, het gaat.

Misschien heb ik stress.

Moet je altijd zo veel plassen?

Nee.

Sinds enkele dagen...

En je borsten?

Doen ze pijn?

Of zijn ze...

Ja...

gevoelig?

Ik vraag het omdat mijn eerste vrouw dat ook had toen ze zwanger was.

Zwanger?

Ja.

Ja.

Beide keren, ja.

Neem je de pil?

Welke pil?

Dus...

Je bent zwanger.

Is Julita ontvoerd voor Lucien zijn geld?

Ja, en nu moet je 150.000 euro opsturen.

Maar je mag niks tegen de politie zeggen... omdat dat illegaal is. Ille... Ja, versta je?

Maar ik heb al geld uitgegeven. - Hoeveel heb je nog over?

25.000 euro.

Wat?

Ik heb een appartement gekocht...

en geïnvesteerd in een karaokebar van een vriend.

Nu is het jouw schuld, hé, als we Julita niet terugkrijgen.

Je moet twee keer nadenken, hé.

Waarom heb je Lucien zijn geld meegenomen?

Dat is mijn fout niet.

Het is de fout van Ria.

Julita moest blijven van haar, maar ze wilde met mij meekomen.

Als ze met mij was meegegaan, was er niets gebeurd.

Maar wat zegt zij nu?

Dus Julita was al van plan mij achter te laten?

Jij wist dat en jij zegt dat niet?

Daar moeten we nu geen ruzie over maken, want het ging beter, dus...

dat had toch geen zin.

Nee, het heeft geen zin, nee. - Frank.

Julita ziet je heel graag en daarom is ze niet meegegaan met Nenita.

En het is soms niet gemakkelijk met jullie twee...

maar ik kan je verzekeren:

Julita heeft je nodig, hé man.

Ja, Frank.

Help Julita, alsjeblieft.

Alles komt in orde, hé Frank.

Voor jou.

Wat is dat?

Ik peis dat ze zwanger is.

Euhm...

Ja, je moet plassen op het stokje.

Ja.

Lukt het?

Nu moeten we een minuutje wachten. Kom.

Je kunt hier zitten.

Wat als ik echt zwanger ben?

Waarvoor ben je bang?

Kinderen krijgen is het mooiste wat er is.

Ah ja.

Wat als Frank geen vader wil zijn?

Dan moet ik alleen voor de baby zorgen.

Waarom zou Frank geen vader willen zijn?

Hij wilde ons toch volgen.

En hij wilde weten of je ongedeerd was toen we hem belden.

Hij houdt duidelijk van je.

Nee?

Hij zal het geld vinden en jullie zullen heel gelukkig worden samen.

Zeg, wat is dat hier?

Het omgekeerde Stockholmsyndroom? - Ja, het Limasyndroom, bedoel je.

Proficiat.

Je gaat een kindje krijgen.

Ik word mama. Ja.

Proficiat. Je weet waarvoor je je gaat kromwerken de komende twintig jaar.

150.000 euro voor Julita. Jawadde.

Waar gaat die jongen dat geld halen?

Hoe zit dat met die zoon van die oudijzermarchand?

Daar ging je toch drugs aan verkopen? - Nee nee.

Dat is niet doorgegaan. - Hoe? Waarom niet?

Papa is bang van dealen met criminelen.

Maar ik heb zitten denken: die mannen die Julita gekidnapt hebben...

zijn dezelfde aan wie Lucien drugs wou verkopen.

Zij willen hun geld terug, maar eigenlijk, hé...

Eigenlijk willen ze drugs.

En wij, wij hebben de drugs.

Je gaat onze wiet toch niet weggeven?

Om Frank te helpen om Julita los te krijgen.

Wie zegt dat zij daarmee akkoord gaan?

We kunnen het toch proberen, hé Jos?

Wat denk jij, Frank?

Ik denk dat Frank dat wel oké vindt.

Hallo, u spreekt met Ria Goudezeune, de mama van Frank.

Als je dit bericht hoort...

is het dan mogelijk om op deze gsm terug te bellen...

want de gsm van Frank wordt nu afgeluisterd door de politie.

Dus gelieve naar dit nummer terug te bellen.

Ik heb een voorstel.

Hallo, met Ria Goudezeune.

Zeg, wat is dat hier met dat bellen? Wij zijn de ontvoerders, wij bellen.

Ja, meneer. Ik geef u mijn zoon, meneer.

Hij is niet content.

Euh, hallo, Frank Welvaert.

Jouw telefoon wordt afgeluisterd door de flikken?

Ik heb gezegd: Geen flikken.

Jaja, maar de vorige keer zat er ook al politie bij.

Het is goed. Heb je ons geld?

Ik wil eerst Julita horen.

Momentje.

Hij wil haar horen.

Momentje.

Frank? - Julita, ben je ongedeerd?

Ja.

Hebben ze je pijn gedaan?

Nee, nee.

Oh, Julitaatje toch.

Waarom ben je weggegaan? En zonder iets te zeggen... Waarom?

Het spijt me, Frank.

Maar ik dacht dat dat het beste was voor ons beiden.

Ik maakte je ongelukkig en je wilde niet dat ik ging werken.

Ja, maar... allee, het werken...

Ik was bang... weet je... dat je andere mannen zou ontmoeten die mooier en slimmer zijn dan ik.

En dat je naar die andere mannen zou gaan.

Ik was bang. Sorry.

Waarom dacht je dat nu?

Komaan jongens, het is precies relatietherapie.

Als je terug bent, zullen we erover praten. Oké.

Oké.

Ik ben zwanger, Frank.

We gaan een kindje krijgen.

Wat is er?

Frank?

Frank.

Ze zegt dat ze zwanger is.

Ik ga papa worden.

Ik ga papa worden.

Maar...

Oh.

Maar ventje toch.

Eindelijk. Ik ga papa worden.

Jaja, als ik even mag.

Sorry hé, maar we zitten hier met een ontvoering. Gaat het een beetje?

Ja, ja.

Heb je ons geld?

Euh, niet echt eigenlijk.

Ben je ermee aan het rammelen? Waarom bel je dan?

Nee, maar wij hebben drugs.

Wij hebben 120 kilogram marihuana.

120 kilo. Alles in ruil voor Julita, alstublieft.

Hé, niet alles weggeven, Frank.

Ja, papa.

En vanwaar komt die wiet?

Euh, het is euh... eigen kweek.

En iedereen die het geproefd heeft, vond het topkwaliteit.

En 120 kilo is veel meer dan de 150.000 euro die u vraagt, meneer.

Ja.

Momentje.

Ze willen haar ruilen voor 120 kilogram wiet.

Wat peis je daarvan?

Frank, je geeft toch niet alles weg?

Geef wiet ter waarde van 150.000 euro. - Jongen.

Ja, anders zijn we alles kwijt.

Kleine, dat kan me niet schelen. Ik wil Julita.

Papa.

We hebben er toch hard voor gewerkt. En wie zegt dat ze terugkomt, hé?

Straks loopt ze weer weg. Ze heeft het al twee keer gedaan.

Steven! - Het is toch waar.

Ja, hallo. - Hallo?

We gaan het volgende doen: we spreken af om 22.00 uur.

In het café naast het tankstation op de Poperingsesteenweg, in Watou, juist over de grens

in Watou, Poperingsesteenweg, juist over de bij Watou.

Je brengt een paar gram wiet mee. We kunnen dan proeven.

Plus het bewijs dat je die 120 kilo kan leveren.

En geen flikken, hé man.

Nee nee. - Als er flikken zijn, geen vrouw.

Begrijp je dat? - Ja, ik heb het begrepen.

Ik heb het verstaan. - Hallo!

Is er geen belet?

Ja, tante.

We gaan daar op tijd zijn, tante.

Wat? - Ja, dada.

Dat is tante Trees, de suikertante van Frank. Zij gaat dat geld voorschieten.

150.000 euro? - Ja.

Een rijke erfenis, hé. - Ja.

Ah. En ze geeft dat?

Zomaar.

Als Frank dat geld kwijtraakt, dan verkoopt hij zijn huis en auto.

Ja, ik verkoop echt alles. Alles.

Amai.

Jij ziet Julita echt graag, hé Frank.

Ja, ja.

Allee.

Het is nu te hopen dat de ontvoerders vlug bellen.

Ja.

Ik ga vanavond samen met jullie wachten op dat telefoontje.

Dat is vriendelijk, maar je hebt zeker andere dingen te doen.

Je moet echt niet, hé. Zeg.

Jullie zijn familie voor mij.

Familie laat je niet in de steek, hé.

Op mij kun je rekenen, hé.

Jongens.

Hehehe. Ho.

Goeienavond, heren. - Dag, mevrouw.

Wat mag het zijn?

Twee pintjes, alstublieft.

Pa. - Dat is hij.

Ja?

Ja.

Ziezo. Alstublieft. Dat maakt 7,60 euro.

Ja.

Oké.

Laat maar zitten. - Bedankt, meneer.

Ja.

Allee, jong.

Allee, kom.

Nee.

Ze zijn bezet. Ik heb een afspraak. - Ja, ja, ja.

Ja, maar ja, met ons.

Wat?

Frank kon niet komen. De flikken houden hem in de gaten.

Maar je bent mij er toch niet aan het in luizen? - Nee nee nee nee, ik ben zijn broer.

En dat is mijn papa. - Dag, meneer.

We gaan buiten verder praten.

En die rekening is voor jullie.

Kom.

Armen open, benen open.

Allee.

Is dat die wiet?

Dat ziet er goed uit.

Het ruikt ook goed.

Het is ook goed.

Maar euh...

Frank had gezegd dat je 120 kilo had.

Dat is niet slecht, hé.

Dat is goed.

Je hebt een deal.

De wiet voor dat vrouwtje.

Julita en 150.000 euro voor die wiet.

Dat was niet de afspraak.

Je hebt Lucien 150.000 euro betaald voor wiet die je niet hebt gekregen.

Voor nog eens 150.000 euro krijg je 120 kilo van ons.

300.000 euro voor wiet...

die je makkelijk voor het dubbele kunt verkopen. Hoho.

Niet te rap, jongen.

Jullie moeten mij nog 150.000. - Nee.

Dat was Frank en die wiet is van ons en niet van Frank.

Die Filipijnse interesseert mij niet.

Frank heeft die toch al naar hier gehaald tegen pa's goesting, hé pa?

Euh... Ja.

Die Filipijnse, daar ben ik niet zo content mee.

Voilà... 150.000 euro en die Filipijnse voor die wiet.

Dat is de deal.

Het is te nemen of te laten.

Wat scheelt er met jou? Het leven van Julita zo in gevaar brengen.

Wat?

Wij hebben recht op dat geld. We hebben er hard voor gewerkt.

Jaja. We zwijgen er beter over tegen Frank.

Wat zei Chantal gisteren?

Vond ze dat niet raar dat die mannen niet gebeld hebben?

Ja, heel raar maar ze heeft er niks van gezegd. - Frank.

Frank, dus de wiet ligt vanachter in de kar van de tractor.

Om tien uur word je verwacht aan de Kosmos op de Rodeberg.

Ondertussen gaan papa en ik...

naar het kruis van de drie priesters van Reningelst in Dranouter.

Julita gaat daar zijn. - Ik peis van niet.

Ik rijd niet met die drugs rond. Allee mama, alsjeblieft.

Julita is mijn vrouw, mijn kindje zit in haar buik...

Frank, Frank, ik denk dat jij te emotioneel betrokken bent.

Emotioneel, zeg je? - Maar ja...

Voor je het weet, doe je iets stoms en dan gaat de deal niet door.

Ah, iets stoms? Wat bijvoorbeeld? Hé, weet je het?

Frank. - Ik zal iets zeggen, man:

Papa en ik halen Julita en jij rijdt met je drugs rond.

Dat is toch je specialiteit. - Hohoho.

Ja, ga jij dan Julita halen, hé.

Wees voorzichtig, hé. - Ja, mamaatje. Maak je geen zorgen.

Binnen twee uur zijn we terug met Julita.

Ja.

Nog even en het is gedaan. - Ik hoop het.

Chantal hé, Chantal heeft gezegd...

dat ze die Hollander vroeg of laat toch te pakken krijgen.

Wat als die ons dan verraadt, Jos?

Dan neem ik de schuld op mij.

En...

ik zal zeggen dat ik die wiet alleen gekweekt heb...

en dat die deal met die Hollander mijn idee was.

Neenee, niet doen, niet doen.

Hé.

Je moet niet ongerust zijn.

Dat komt allemaal goed.

Ja. Allee.

Ja.

Vaarwel.

Dag.

Geen belet?

Ria. Chantal.

Hoe, is Frank hier niet?

Nee. - Hij was ook al niet thuis.

Misschien is hij gaan rondrijden om zijn zinnen te verzetten.

En nog altijd geen telefoontje? - Nee.

Ik snap er ook niks van.

Ik peis dat ik weet wat hier aan de hand is.

De federale is De Hollander op het spoor.

Een van hun informaten is geïnfiltreerd...

in een Noord-Franse drugsbende.

Volgens hem kan De Hollander vandaag 120 kilo wiet op de kop tikken.

De federale lokaliseert hem nu...

zodat ze hem kunnen pakken bij de transactie.

Waarschijnlijk wachten ze daarom met dat losgeld voor Julita.

Ik moet even...

Gaat het, Ria?

Ja, jaja, ik ben gewoon vergeten mijn strijkijzer af te zetten. Dat is alles.

Oh, hij is er.

Oeioei.

Ik zie Julita. Ja.

Julita.

Het is je ma. Hang op, het is nu niet het moment.

Neem op.

Hallo. - Het is Ria hier.

Met Jos. Ik ben er niet. - Doeme!

Jos, je moet daar weg. De politie volgt je.

Allee, niet jou maar die crimineel, die Hollander. Je moet vertreken!

Ria?

Met wie bel je?

Wat was dat van die Hollander?

Dat is ver genoeg.

Ja.

Ja.

Maar... En Julita?

Frank!

Julita.

Julita. Rustig.

Ho, rustig, rustig.

Rustig.

Rustig.

150.000 euro.

Dat is goed, meneer. Wel bedankt.

Wat is dat? - Wat, wat is dat?

Je moest toch 150.000 hebben? - Ja ja ja, merci.

Nu is het aan jullie.

Steven?

Alles in orde hier.

Je mag vertrekken. - Oké, ik ben weg.

Gasten.

Mag het? - Tuurlijk, tuurlijk.

Schone.

Merci.

Misschien kun je wat helpen. Anders gaat dat niet vooruit.

Ginder staat mijn weegschaal.

Het is wel 120 kilo, hé.

De Hollander wil dat ik alles weeg, dus... gaan we alles wegen.

Ja, ja.

Oei, 110 kilo.

En hoeveel weeg jij?

Ja.

Dank u.

Dat was toch niet afgesproken?

We hadden gezegd: Julita voor alle wiet.

Niet dat geld.

Hij heeft dat geld toch maar bij, hé.

Zo houden we er tenminste nog een schone cent aan over.

Ja. - Wacht, wacht nu toch even.

Julitaatje.

Julita.

Julita.

Frank!

Mijn schatje, hohoho!

Ik heb je zo hard gemist.

Is alles goed? Gaat het? Ja, ja.

Ben je blij?

Ik ben heel, heel, heel blij.

Ja.

En nu dat geld zeker, hé?

Ah ja, dat geld.

Ja.

Ik heb eens goed nagedacht.

En ik vond die eerste deal beter.

Gewoon Julita voor die wiet en dat geld blijft bij mij.

Ah, ja maar, maar...

Wat maar?

We gaan toch geen ruzie maken, jongen?

Wees content dat je je vrouwtje terughebt.

Clear! - Target down.

Ik herhaal: Target down.

Ja, kom maar drie stappen vooruit.

Drie stappen naar voren. Naar voor.

Waar is de wiet?

Commissaris Seynaeve. Ja.

Ik denk dat ik weet wat hier speelt.

Ria heeft mij verteld wat je gedaan hebt.

Ik had wel verwacht dat je naar mij zou komen bij problemen.

Wat weet je?

Awel, dat ze achter onze rug om een afspraak hebben gemaakt... om het losgeld te overhandigen.

Dat is niet slim.

Maar het is ook geen misdaad, hé.

Sorry, Chantal. Echt... - Ja.

Sorry.

Onze informant was formeel: Klaas Museeuw ging vandaag een grote lading wiet ontvangen.

Jij peist dat die twee daar iets mee te maken hebben?

Jij peist dat De Hollander...

gedeald heeft met de familie van de gijzelaar?

Oh ja maar, ah ja maar ja, dat zou nog kunnen ook. Zeg, hier.

Ja.

Geen wiet, ook niet in hun voertuig.

Museeuw had dit op zak. Ik schat 150.000 euro.

150.000 euro losgeld.

Voilà. Wat heb ik gezegd?

Hier... geef dat maar aan tante Trees.

Ze gaat blij zijn dat ze haar geld terugheeft. - Ja.

Merci, Chantal. - Merci.

Merci.

De zaak-Busschaert valt onder jouw bevoegdheid,

dus ik veronderstel dat jiij ook de papierwinkel van deze boel op u neemt?

Wat?

Dat... Dat is een heel ander verhaal.

Oh. Ah, de meisjes.

Pak maar een glaasje.

Je ziet er prachtig uit. Oh.

Zeg, proficiat, hé Frank. - Maar jij ook een dikke proficiat.

Zij ook veel proficiat, hé. - Proficiat.

Dank je. Geoffrey heeft een mooi cadeautje gemaakt.

Ja, cadeautje, ja.

Had jij dat nu gepeist, Frank. Ik, mama?

Ja... Ja, nee. Zeg, en heb je nog iets gehoord van Geoffrey?

Ik peis niet dat ik hem ooit nog ga terugzien.

Kijk eens wie hier is.

Allee, tante Trees. - Hey, tante. Hallo.

Proficiat. - Merci, tante.

En nog veel geluk samen, hé.

Jij bent zeker ook blij dat je je geld terughebt?

Welk geld?

Ah, Jos. Daar, ah.

Ga maar, ik kom direct. Ja.

Die is niet meer van de jongsten.

Dat zit hier allemaal niet meer zo goed in dat kopje, hé.

Ja. - Dementie?

Ja ja. - Ja euhm, mag ik even jullie aandacht?

Alstublieft?

Beste aanwezigen,

Lieve familie,

Goede vrienden.

Ria en ik zijn blij dat jullie hier allemaal samen zijn met ons...

om deze schone dag... te vieren.

Onze oudste zoon Frank is vandaag getrouwd met zijn Julita.

En er is al een eerste kleinkind onderweg.

Maar wacht, wacht, wacht, wacht...

want ik wil van deze gelegenheid ook gebruik maken...

om mijn andere zoon te feliciteren.

Jawel, jawel.

Steven, jij hebt de laatste tijd veel doorzettingsvermogen getoond.

Jij hebt laten zien dat er een gedreven kweker in jou schuilt.

Je mama en ik zijn trots op jou.

En dan natuurlijk, op deze bijzondere dag...

moet ik ook mijn gloednieuwe schoondochter in de bloemetjes zetten.

Maar wacht even, want dat is ietsje moeilijker.

Dat is in het Engels, hé.

Dat is voor mij niet zo simpel, hé.

Hij gaat Engels spreken.

Ja.

Beste Julita...

Ja, zeg.

Ja...

Mijn Engels is niet zo goed.

Daarom hebben we niet zo veel gesproken met elkaar.

Maar ik probeer je, wat te zeggen... nu.

In het begin vond ik het heel vreemd...

dat Frank jou gekozen had.

Want, je kwam van zo ver.

Een andere cultuur, hé...

en ik was misschien wat bezorgd...

dat het niet zou werken.

Maar nu weet ik dat jij en Frank...

elkaar gelukkig zullen maken.

Ik ben blij dat jij nu mijn schone dochter bent.

Mijn schoondochter, hé. Jaja.

Dat is... Dat is een grapje.

Ik heb nog een verrassing voor Julita.

Ja, Steven.

Kijk, hé. Look, look.

Surprise, surprise.

Allee, jong. - Ja.

Hallo, Julita. Hallo, Frank. - Hallo.

Proficiat.

Is dat live? - Ja.

Helaas kan ik er niet bij zijn.

Je weet wel waarom.

Ik wens jullie allebei veel geluk toe. - Dank je.

Samen met Jos en Ria heb ik voor een mooi cadeau gezorgd.

Een huwelijksreis in de Filipijnen.

O nee. Een huwelijksreis.

Amai, dat is een schoon cadeau.

Het leek wel zomer

Toch was het pas eind mei

Zo'n dag waarvan je denkt

Die gaat niet meer voorbij

Vrienden kwamen langs

Maar ik wilde alleen

Aan het strand wat wandelen

Zomaar nergens heen

Toen zag ik jou

Ben je zeker dat je dat niet nog eens wilt proberen?

Zeker.

Je kunt daar wel veel geld mee verdienen.

Nee nee nee nee.

Eén keer is genoeg.

Wat zou er eigenlijk met onze wiet gebeurd zijn?

Geen idee.

Echt.

Geen idee.

Als de weegschaal 5 zegt...

dan is het genoeg.

Je steekt alles mooi in een zakje.

Je doet dat zakje mooi dicht.

En je legt dat hier op de hoop.

Allee ho, begin er maar aan.

Geen verlies, hé.