Original subtitles

This is a free fansub. Not for sale or rent.

Released on d-addicts.com.

หนาวจัง...

หิวข้าว...

อ่า ใช่...

สงสัยจังว่าอาเนโกะกำลังทำอะไรอยู่

ถ้าฉันไม่ได้ส่งเมลไปหาเธอ...

ไม่ได้ส่งเมลไปหาเธอ...

ไม่ได้ส่งเมลไปหาเธอล่ะก็...

ดูซิ...

แบตเตอรี่หมด

แบตเตอรี่หมด

แบตเตอรี่หมด

แบตเตอรี่หมด

"แบตเตอรี่หมด"

ไม่แล้วนะ!

แบตเตอรี่อยู่ที่ไหน...แบตเตอรี่...

มันอยู่ที่นี่งั้นหรอ

แบตเตอรี่...แบตเตอรี่...

มันอยู่ที่ไหน

แบตเตอรี่...

แบตเตอรี่

OpenSubtitles.org require your login in mx player for uploading subtitles, please login now

มันถูกแช่แข็งไปแล้ว...

อาเนโกะ...

-= www.OpenSubtitles.org =-

ทำไมคนเราไม่สามารถอยู่คนเดียวอย่างมีความสุขได้ล่ะ

โอโนะ โยโกะ กล่าวไว้ว่า

ความฝันที่คุณฝันเพียงคนเดียว มันจะกลายเป็นแค่เพียงความฝัน แต่...

ความฝันที่คุณฝันร่วมกับใครซักคน มันจะกลายเป็นความจริง

เราไม่ได้พบกันซักพักแล้วนะคะ

ฉัน...โนดะ นาโอโกะค่ะ

ด้วยปัญหาเรื่องส่วนตัวที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ฉันจึงลาออกจากบริษัทที่ฉันทำงานมา 11 ปี

และตอนนี้ฉันเป็นพนักงานส่งของค่ะ

อย่างไรก็ตาม ฉันก็ยังเป็นที่รักของรุ่นน้อง ในที่ทำงานของฉันเหมือนอย่างเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

อย่างเคย...

ฉันยังโสดอยู่ค่ะ

- คุโรซาว่าคุง

- ครับ?

ส่งเมลมาหาฉันได้มั้ย

เอ่อ...

เมื่อฉันได้อ่านเมลของเธอแล้ว...ฉันจะพูดยังไงดีล่ะ...

ฉันจะรู้สึกมีพลังเพิ่มขึ้น

ผมสัญญาครับ

ผมจะส่งเมลหาคุณทุกวัน

ในตอน 8 โมงเช้า

ฉันจะคอยนะ

บาย!

หลังจากนั้นครึ่งปี

เขาก็หยุดส่งเมลมา

มันก็น่าจะเป็นอย่างนั้นล่ะน้า...

เพราะเขาเด็กกว่าฉันตั้ง 10 ปีนี่

เขาคงจะยุ่งระหว่างงานและนัดบอดกับสาวๆมองโกลสินะ

ชีวิตก็มักเป็นแบบนี้ล่ะค่ะ

"อย่าไล่ตามบางสิ่งที่จากไปแล้ว"

จริงๆแล้ว ฉันได้พบกับคนใหม่แล้วล่ะค่ะ

อ่ะ...สายแล้ว

อันนี้...สำหรับฉันหรอคะ

เปิดมันดูสิ

ค่ะ!

ว้าว...สุดยอด!

นี่มันของ Bvlgari ใช่มั้ยคะ

ของราคาแพงแบบนี้...?

เพราะว่าเดือนนี้ผมจะต้องทำงานระหว่างวันหยุดตลอดเลยน่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

ฉันจะรักษามันไว้อย่างดีเลยค่ะ

a n e g o

special

Original timing provided by: tianj

Translator, Editing: yeulih, falconcommand

Timing edit, Typesetting: seii

ฉันกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย

ที่นี่มันที่ไหน

หนาวจัง

ที่นี่...

ที่นี่...

ที่นี่มันที่ไหน

ถ้าฉันไม่ได้ส่งเมลหาอาเนโกะ

อาเนโกะ...

ผมขอโทษ...

ของขวัญตอบแทนสำหรับวันคริสต์มาส ฉันจะทำอาหารตอนปีใหม่ล่ะกัน

- โอเค ฉันจะไปซื้อของ

- เชิญครับ

แซลมอนอบเกลือ...แซลมอนอบเกลือ

ผมขายให้ถูกๆเลย!

- เอ่อ...ตัวใหญ่แบบนี้ กินสองคนไม่หมดหรอกค่ะ

- ไม่จริงหรอก ผมสามารถกินหมดได้ในวันเดียวเลยนะ

- ขอโทษนะคะ...

- โทรศัพท์หรอครับ ตามสบายเลยครับ

ฮัลโหล? โมจิซุกิซัง?

ฉันเพิ่งเลิกงานและตอนนี้ฉันกำลังซื้อของอยู่ค่ะ

คืนนี้หรอคะ

ผมมีบางสิ่งที่สำคัญจะบอกน่ะ

ไม่ว่ายังไงก็ตาม ผมต้องการจะบอกคุณในปีนี้ให้ได้

ได้มั้ยครับ

งั้น...ผมจะไปพบคุณตอน 3 ทุ่ม ที่ร้านอาหารร้านเดิมนะ

ค่ะ แล้วเจอกัน

สิ่งสำคัญอะไรกันนะ

ยังไม่ถึง 3 เดือนเลยนี่นา... ไม่มีทาง... แต่...

คุณดูมีความสุขจังนะครับ คุณนาย

งั้น ผมจะยอมขาดทุนเลยเอา

ขายให้คุณ 5,000 เยนเลย รับไปเถอะ

ดูสิ คุณนาย

"คุณนาย" อะไรกันคะ มันยังคงเร็วเกินไป

- นี่ค่ะ

- ขอบคุณที่อุดหนุนนะครับ

- ไม่เป็นไรค่ะ

ฮัลโหล?

มานามิซัง?

ไม่ได้เจอกันตั้งนาน

คืนนี้จะมีงานสำคัญน่ะค่ะ

จะเริ่มตอน 5 โมงครึ่ง ที่ร้านเดิมนะคะ

อ่ะ...ขอโทษนะ

คืนนี้คงไม่สะดวก

แป๊บเดียวก็ไม่ได้หรอคะ

ที่ว่างานสำคัญนี่คือ...

มันจะไม่ดีถ้านาโอโกะซังไม่ได้มาน่ะค่ะ

ได้โปรดมาให้เห็นหน้าของคุณแป๊บเดียวก็ยังดี

ขอร้องล่ะค่ะ...

อืม...

งั้นแป๊บเดียวนะ...

คัมไป!

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ!

อาเนโกะ...

ดูเหมือนว่าคุณจะเปลี่ยนไปนะคะ

มีอะไรดีๆเกิดขึ้นงั้นหรอคะ

นั่นมันอะไรคะ

เอ่อ...คือว่า...

อย่างไรก็ตาม ฉันมีธุระต่ออีก

ดังนั้นฉันไม่สามารถอยู่นานได้หรอกนะ

แล้วมีเรื่องสำคัญอะไรหรอ

คาโต้ได้เลื่อนตำแหน่งอีกแล้วหรอ

- เดือนที่แล้วฉันได้เลื่อนเป็นรองหัวหน้าแผนกน่ะค่ะ

- ว้าว...ยอดเลย

- มานามิซังก็สอบผ่านแล้วด้วยค่ะ และเธอก็จะได้เลื่อนเป็นพนักงานประจำด้วยล่ะค่ะ

- ยินดีด้วยนะ คุณทำงานหนักมากเลย

อย่างไรก็ตาม ฉันได้ไปดูตัวมาเรียบร้อยแล้วด้วยค่ะ

- ไม่มีอะไรจะมาแยกพวกเราได้

- เอ้อ...นี่...

แล้วลูกล่ะ

- นี่ นี่ นี่...

- เอ๋...ฉันดูหน่อยซิ

ว้าว น่ารักจัง!

ฉันได้ยินมาว่าคุณกำลังเริ่มต้นทำงาน มันจะต้องหนักแน่ๆเลย

เดือนที่แล้วฉันเริ่มฝากลูกไว้กับสถานรับเลี้ยงเด็กน่ะค่ะ

วันนี้ให้สามีไปรับเธอกลับ

ดังนั้น ฉันสามารถดื่มได้เต็มที่เลย

ดีจังน้า...สามีของซากิคอยช่วยเหลือเรื่องลูกอยู่ตลอด...

แต่ของฉันนี่สิ...

ไม่ค่อยราบรื่นกับทาจิบานะคุงหรอ

- คุณฟังฉันนะคะ

- ไม่ ไม่ ไม่ เรื่องของเธอพอก่อนสำหรับวันนี้

ว่าแต่นาโอโกะซังเป็นอย่างไรบ้างคะ

เป็นอย่างไรบ้างกับคุโรซาว่า

หืม...ใครหรอ

[เธอไม่อยากได้ยินแม้แต่ชื่อของเขา...]

[งั้นก็หมายความว่าเธอถูกทิ้งสินะ]

[เขาถูกเด็กสาวๆแย่งไปงั้นหรอ]

[ฉันเดาว่ามันยังคงมีเรื่องที่ทำไม่ได้อยู่\ สำหรับคนที่อายุมากแล้วสินะ]

[อาเนโกะ...เป็นแบบนี้อีกแล้วหรอ]

[boke = "dummy" guy in Japanese comedy]

อะไร? ทุกคนเงียบกันทำไมล่ะ

เปล่า ไม่มีอะไร ถ้าคุณไม่อยากให้ถามก็ไม่เป็นอะไรค่ะ

อ่า! อ่า! อ่า! คุโรซาว่าคุง?

นึกออกแล้วๆว่ามีเด็กที่ชื่อนี้ด้วยซินะ...ฮ่า...

ว่าแต่นั่นมันเกี่ยวอะไรด้วยงั้นหรอ

โอ้! Bvlgari!

อ่า...คุณเห็นมันซะแล้ว

- ของขวัญหรอคะ

- คุณคงไม่สามารถซื้อมันด้วยเงินเดือนเพียงแค่นี้ได้หรอก

เด็กหนุ่มๆก็คงซื้อให้ไม่ไหวด้วย

มันเป็นของจากคุณหมอน่ะ

ฉันพึ่งรู้จักเขาได้แค่ 3 เดือนเอง

หมอ?

หมอที่ยังไม่ได้แต่งงานน่ะหรอ

แน่นอน!

ฉัน...โนดะ นาโอโกะ จะไม่มีการทำเรื่องที่ผิดศีลธรรมอีกเป็นครั้งที่สองอย่างแน่นอน

อายุล่ะ

40! มันช่างเหมาะเลยล่ะ

พวกเราทั้งคู่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว ถึงความรักจะไม่เร่าร้อน หรือความรู้สึกจะเป็นอย่างอื่น

แต่ถ้าไปได้อย่างราบรื่น...

ราวๆปีหน้า พวกเราก็คงจะ...แน่นอนเลยล่ะ...

สมกับเป็นรุ่นพี่เลยนะคะ

เมื่อคุณล้มคุณก็จะกลับมาลุกขึ้นยืนอีก

เมื่อฉันล้มงั้นหรอ!! ไม่เคยหรอก!!

เรื่องในอดีตก็ปล่อยให้มันผ่านไป

ทุกคน ต้องมองไปในอนาคตข้างหน้าสิ

พวกเรามาพยายามและทำให้ดีที่สุดกันเถอะ

คุณไม่รู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิต

คุณมักจะมีทัศนคติที่มั่นใจเกินไปเสมอเลยนะคะ

ฉันคิดว่ามันสุดยอดไปเลยนะคะ

คุณหมายความว่ายังไงน่ะ

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม มันดีสำหรับคุณนะ

คุณต้องโชคดีที่สุดแน่นอน

ฉันไม่เป็นอะไรหรอก

นี่เป็นเวลาที่ฉันรู้สึกว่าฉันจะไม่ล้มอย่างแน่นอน

โอ้!

[ไม่มีอะไรที่อันตรายกว่ามองโลกในแง่ดีเลยนะ อาเนโกะ]

[เธอต้องไม่บรรลุเป้าหมายอย่างแน่นอน]

[ไม่ไหวๆ ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก]

[คนๆนี้ เธอไม่เคยที่จะเรียนรู้เลยนะ]

อย่างไรก็ตาม ฉันมีเรื่องดีที่จะบอกทุกคน มันสำคัญจริงๆนะ

อ่า! หลังจากนี้ ฉันมีเดทน่ะ

ดังนั้น ทุกคน...

สวัสดีปีใหม่นะ! แล้วเจอกัน!

เดี๋ยวก่อนค่ะ!

มีเรื่องที่ฉันอยากถามนาโอโกะซังบางอย่างให้ได้ก่อนสิ้นปีนี้น่ะค่ะ

อะไรหรอ

มันง่ายนะที่อาเนโกะเป็นคนที่พูดอะไรได้ง่าย

แต่ฉันไม่เข้าใจเลยว่ามันหมายความว่ายังไงในตอนหลัง

หืม?

คนเราใครๆก็ต้องการแต่งงานกันทั้งนั้น

ทำไมคุณถึงมีเรื่องที่ผิดศีลธรรม และความสุขุมในชีวิตของคุณก็หายไปล่ะคะ

ล้มเหลวในการดูตัวของคุณ...

และคุณก็ลาออกจากบริษัทด้วย...

และคุณก็ปฏิเสธการขอแต่งงานของคุโรซาว่า

ฉันก็อยากถามเหมือนกัน ทำไมล่ะ

หืม?

ยังไงพวกเราก็ไม่เข้าใจ

ฉันไม่อยากเป็นเหมือนรุ่นพี่นาโอโกะ และความสุขุมของเธอก็หายไป

ดังนั้น ฉันก็เลยถามไว้เป็นบทเรียน และเป็นแผนสำหรับมันน่ะค่ะ

พวกเราทำเพื่อตัวนาโอโกะซังเองด้วยนะคะ

วันนี้ คุณจะต้องเปิดเผยทุกสิ่งเลยนะคะ

อาเนโกะ!

เอ่อ...คือ... ปล่อยฉันไปเถอะ...

- กลิ่นนี้มัน...งั้นวางมันไว้ข้างๆก่อนนะคะ

ค่ะ!

- อ่า...เดี๋ยว

คำถามข้อที่ 1

ที่ไหนและเมื่อไหร่ ที่คุณไปเจอกับผู้ชายคนนั้น คนที่มีภรรยาแล้วน่ะค่ะ

- คุณต้องการถามฉันโดยเริ่มจากข้อนี้เลยหรอ

- ค่ะ

นั่นมัน...

ก็...มันเป็นตอนขากลับบ้านจากการนัดบอดน่ะ

ผมชื่อมิยาโมโต้ครับ

- สวัสดีค่ะ ฉันโนดะ นาโอโกะค่ะ...

- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

[ยังมีคนแบบนี้เหลืออยู่อีกหรอเนี่ย]

เชิญค่ะ

คุณโนดะครับ ผมได้ยินบางอย่างที่เกี่ยวกับคุณมา

คุณเป็นที่ชื่นชอบในหมู่ผู้หญิงในบริษัทของคุณมากเลยสินะครับ

ในหมู่ผู้หญิงอย่างเดียว...ใช้อะไรไม่ได้เลยนะคะ

พวกเราควรจะเปลี่ยนที่นั่งกันได้แล้วนะคะ

ไปกันเลย

ฉันไปทางเดียวกันน่ะ

ดังนั้นฉันจะให้มิยาโมโต้ซังไปส่งฉันนะคะ บาย!

ขอโทษนะครับ...

ไม่มีทางที่ฉันจะเจอเนื้อคู่ของฉันในนัดบอดได้หรอก

แกจะทำอะไรน่ะ...ไอ้วายร้าย!

หลีกทางไป!

แกทุกคนมันโง่...

โง่!

นี่อะไรน่ะ

เธอถือกระเป๋าแพงๆอย่างปราด้าซะด้วย

เป็นความคิดที่โง่มาก

หันมาทางนี้ซิ

เจ็บ! แกจะทำอะไรน่ะ

ผมแนะนำให้คุณลงที่สถานีถัดไปนะครับ

อะไร? แกใหญ่และมีอำนาจมาจากไหน

ผมจะฟังเรื่องของคุณเอง

ฉันเกลียดคนที่ชอบวางท่ากระชากอย่างแก

มันเป็นแบบนั้นใช่มั้ย

คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ

นี่เป็นรถไฟเที่ยวสุดท้ายแล้ว...

คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ

ขอบคุณค่ะ

ฉันไม่รู้เลยว่าจะยังมีผู้ชายที่กล้าหาญอยู่ในโลกใบนี้อีก

กล้าหาญ?

ไม่หรอกครับ

ขาของผมยังสั่นอยู่เลย

ไม่ ไม่ใช่หรอกค่ะ

จริงหรอ ดูสิครับ

ท่าทีการขอร้องของผมเหมือนไม่ได้เรื่องเลยซินะ

เร็วสิ!

เร็วสิ!

ต้องถามชื่อของเขากับเบอร์โทรศัพท์

และชวนเขาไปกินข้าวเพื่อเป็นการขอบคุณ

หลังจากนั้น...

เดี๋ยวผมลงที่นี่แล้วนะครับ

เอ่อ คือว่า...

ไม่ ไม่มีอะไรค่ะ

มันไม่มีอะไร

ขอบคุณนะคะ

ที่รัก อยู่นี่ค่ะ

เอ่อ คือว่า...

ที่รัก ฉันจะแนะนำคุณนะคะ

นี่คือโนดะ นาโอโกะซังค่ะ

อ่า!

ต้องขอโทษเกี่ยวกับเมื่อวันก่อนด้วยนะครับ

หมายความว่ายังไงคะ

คุณรู้จักกันหรอครับ

ขอบคุณนะคะที่ช่วยฉันจากคนเมาเมื่อวันก่อน

มันเหมือนว่าคุณกับนาโอโกะซังนี่ดวงสมพงษ์กันนะคะ

ก็คุณไม่ค่อยได้ขึ้นรถไฟเลยนี่

นั่นสินะ

ทำไมผู้หญิงบนโลกใบนี้ถึงเจอผู้ชายดีๆง่ายจัง

ขอโทษนะคะ... โทรมาจากเพื่อนที่บริษัทน่ะค่ะ ฉันจะรับมันได้มั้ยคะ

เชิญครับ

อ่า...ขอโทษนะคะ

ฮัลโหล?

- ฮัลโหล ฮาเซงาว่านะคะ

- อืม!

ขอโทษนะคะที่โทรไปในวันหยุดของคุณ

แต่ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ฉันแค่อยากจะถามบางอย่างกับคุณ

เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ

จริงๆแล้วคือ... ฉัน... ฉันคิดว่าฉันถูกหลอกค่ะ

อะไรนะ หมายความว่ายังไงที่ถูกหลอก

เขาไม่โทรมาหาหรือว่ารับโทรศัพท์ของฉันเลย

ฉันมีแค่เนคไทอันเดียว และฉันก็ไม่สามารถจับเขาได้เลย

พนักงานชั่วคราวคนนั้นยังเหลืออีก 1 ปีหรอครับ

ไม่สามารถช่วยได้เลยหรอครับ

มันก็เป็นผลลัพธ์ที่ตามมาจากการกระทำของคุณเองนี่

ขอโทษนะคะ

มิยาโมโต้ซัง

ยินดีด้วยกับการแต่งงานของคุณนะคะ

คุณมาทำอะไรที่นี่

และหัวหน้าคะ ฉันอยากจะคุยกับคุณค่ะ

มันเกี่ยวกับฮาเซงาว่า มานามิซัง ที่มาทำงานที่นี่ชั่วคราวน่ะค่ะ

แน่นอน เธออาจจะผิดพลาดบ้างในการทำงานของเธอ

แต่ฉันไม่คิดว่าจะต้องถึงขั้นยกเลิกสัญญาของเธอกันเลยนี่คะ

การส่งเมลแบบนั้นในที่ทำงาน มันยังไม่ใช่ข้อผิดพลาดที่ร้ายแรงอีกหรอครับ

มันเป็นการผิดกฎนะครับ

มันเป็นคุณที่ทำผิดก่อนไม่ใช่หรอคะ

ก็แค่จะทิ้งท้ายความโสดครั้งสุดท้ายก่อนแต่งงานเท่านั้นเอง

หัวหน้า...

อืม...

คุณจะทำยังไงต่อไปกับฮาเซงาว่าซังคะ

เพราะว่าอะไรที่เธอทำ

มันคงจะยากอยู่นะ สำหรับการที่จะให้เธออยู่ที่นี่ต่อน่ะ

มันจะไม่ดีกว่าหรอสำหรับความเชื่อถือของฮาเซงาว่าคุง ถ้าเธอย้ายบริษัทไปน่ะ

กรุณาหยุดพูดแบบง่ายๆเกี่ยวกับการย้ายบริษัทเถอะค่ะ

สัญญาจ้างของพนักงาน

จะเอามาโต้ตอบกันในห้องน้ำงั้นหรอคะ

ฮาเซงาว่าซัง...

ฮาเซงาว่าซัง

ฉันไม่คิดจะให้เธอออกไปอย่างแน่นอนค่ะ

ฉันไม่รู้มาก่อนเลย...

ว่านาโอโกะซังจะทำเพื่อฉันขนาดนี้

ไม่ ไม่ ไม่ ทั้งหมดมันเป็นเพราะคาโต้น่ะ

เธอเอาเนคไทที่เขาลืมไว้ที่โรงแรม

มาวางไว้บนป้ายของที่หายและก็ส่งคืนมันไป

จริงหรอ?

เรามาคุยเรื่องก่อนหน้านี้กันเถอะ

ตอนนั้น คุโรซาว่าก็อยู่ในห้องน้ำด้วยใช่มั้ย

แล้วเขาก็ตกหลุมรักกับอาเนโกะเลยหรอ

ผิด

เมื่อตอนเขาเรียกฉันตอนขากลับบ้านจากที่ทำงานน่ะ

ฉันก็คาดการณ์อยู่แล้วเหมือนกัน

รู้มั้ยเขาพูดว่ายังไง

ได้โปรดเถอะ!

อะไรกัน...เดี๋ยวก่อนสิ...

ฉันดีใจกับความรู้สึกที่มีของเธอนะ แต่...

- ฉันเป็นป้าที่อายุมากกว่าเธอตั้ง 10 ปีเชียวนะ

- กรุณาอย่าพูดว่าตัวคุณเองเป็นป้าเลยครับ

แต่...

จากวันนี้ ผมขอเรียกคุณว่า "อาเนโกะ" นะครับ

คะ?

ได้โปรดเถอะครับ อาเนโกะ!

นั่นมันอะไรกัน

ฉันคิดดูแล้วนะ ว่าหลังจากนั้น

ทุกครั้งที่ฉันเกือบจะเพ้อฝัน

ผลที่ตามมาก็คือฉันจะถูกดึงลงมาสู่โลกความเป็นจริง

มันจะเป็นแบบนี้ทุกครั้ง เหมือนมันจะเกี่ยวกับเด็กคนนั้นตลอด

เอาน่า มาดื่มกันเถอะ

ขึ้นๆแล้วก็ลงๆ... ลอยขึ้นแล้วก็ตกลงมา...

มันเป็นเหมือนว่าฉันเป็นลิฟท์ที่พังแล้ว

คุณเป็นคนที่เห็นอกเห็นใจคนอื่น...

อาเนโกะ แล้วทำไมคุณถึงยังไม่แต่งงานซักทีล่ะครับ

นี่เธอ...

อย่างตอนเมื่อกี๊ ตอนคุณเลือกปลาอย่างเอาจริงเอาจัง

คุณดูน่ารักดีนะ

[เมื่อกี๊เขาพูดว่า "น่ารัก" งั้นหรอ]

[ฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่าเธอจะดูเป็นแม่บ้านขนาดนี้]

- เธอสนุกที่ได้แกล้งป้าอย่างฉันล่ะสิ

ป้าอย่างฉัน อายุมากกว่าเธอตั้ง 10 ปี

ดูเหมือนเธอจะเข้าใจแบบนั้นเป็นแน่

[เขาไม่ได้คิดว่าฉันเป็นผู้หญิง ไม่ว่ายังไงก็ตามสินะ]

- ผมไม่ได้คิดแบบนั้น

เอ๋?

ผมไม่ได้คิดอย่างที่คุณเข้าใจนะ อาเนโกะ

งั้นอะไรล่ะ เหมือนบางสิ่ง...

ที่ล้าสมัยแล้วน่ะสิ

นั่นมันอะไรน่ะ

[น่ารักจัง...]

เอ่อ... คือว่า...

มันจะเป็นอะไรมั้ย ถ้าครั้งหน้า คุณจะทำอาหารให้ผมด้วยน่ะ อาเนะโกะ

ทำไมล่ะ

[ผู้ชายคนนี้ เขาต้องมีวัตถุประสงค์บางอย่าง]

- นั่นมัน... เอ่อ...

[ผม...]

[ผม... &$*%#@%#@!&+*~+]

[อ่า... ฉันไม่สามารถอ่านเขาได้เลย]

[ผม... &$*%#@%#@!&+*~+]

[นั่นคือขอบเขตของป้าสินะ!]

ฉันจะไปนั่งบนตักคุโรซาว่าและร้องนะ!

มันเป็นเพราะอาเนโกะ

ผมจึงได้เห็นว่าอาเนะโกะเป็นคนที่อดทน ต่อผลประโยชน์ของบริษัทของเธอ

คุโรซาว่าคุง...

ผู้ที่รักความยุติธรรม

ไม่มีอะไรที่ต้องห่วงหรอกครับ

พวกเขาแลจะรักกันดีนะครับ

ฉันก็ว่าอย่างนั้นนะ

คุโรซาว่าคุง?

ครับ?

วันอาทิตย์นี้

กรุณาไปเดทกับฉันด้วยนะคะ!

ครับ!

ขอโทษที่ฉันทำให้เธอรอนะ

- สวัสดีครับ

- สวัสดีค่ะ

รู้สึกว่าไม่เหมือนตอนทำงานเลยนะครับ

เอ๋?

- จริงหรอ?

[กำลังรู้สึกอะไรอยู่น้า]

[กำลังรู้สึกอะไรอยู่น้า เราคงไม่แยกจากกันหรอกนะ]

- งั้นหรอ

- มันไม่เหมือนฉันเลยสินะ

งั้น เราไปกันเถอะ

- อืม

[เสื้อผ้าชุดนี้]

[เสื้อผ้าชุดนี้มันทำให้ฉันต้องใช้เวลาเลือกตั้ง 2 ชั่วโมงเชียวนะ...]

เวลาเล่นในตอนนี้...

จบลงแล้ว

เธอก็รู้ ฉัน...

จริงๆแล้ว ฉัน...

ฉันกำลังจะไปดูตัวน่ะ

- ดูตัวหรอครับ

- อืม...

หลังจากที่พบเขา

ถ้าเขาไม่ใช่คนที่แปลกอะไร...

ฉันก็คิดว่าจะตกลงการขอแต่งงานซักที

เพื่อทิ้งท้ายความเป็นโสดของฉัน

ฉันก็เลยอยากไปเดทซักครั้งกับเธอเพื่อความสนุก ในเมื่อเราก็ไม่น่าจะเข้ากันได้อยู่แล้ว

ลาก่อน

อาเนโกะ...

ขอบคุณนะ!

มันจะเป็นเดทที่ดีที่สุดที่เคยมีตลอดไป

ฉันเข้าใจ... ฉันเข้าใจความรู้สึกของนาโอโกะซังอย่างดีเลยค่ะ

ก่อนตกลงที่จะไปดูตัว

คุณก็อยากที่จะมีชีวิตวัยหนุ่มวัยสาวเป็นครั้งสุดท้าย

ชีวิตวัยหนุ่มวัยสาว 1 วันงั้นหรอ เจ็บปวดจัง...

อ่า...ภาพที่ดวงอาทิตย์ตกนั้นช่างน่าประทับใจในใจของฉันจัง

ที่ประทับใจมันไม่ใช่ดวงอาทิตย์หรอก แต่เป็นคุโรซาว่า... ถูกมั้ย

ไม่มีทาง!

เพราะมันเป็นเดทเพียงวันเดียว...

อาเนะโกะไม่ได้โง่อย่างนั้นหรอกใช่มั้ยคะ

ใช่ นั่นมันเหมือน...

พีธีชำระล้างความบริสุทธิ์ก่อนดูตัวเท่านั้นเอง

พีธีชำระล้างความบริสุทธิ์หรอ

อ่า... นั่นก็ทำให้ฉันไม่ต้องมีอะไรที่ทำให้เสียใจแล้ว

เหมาะสมที่จะไปเป็นภรรยาที่ยอดเยี่ยมที่สุด...

นั่นแหละปัญหา

การดูตัวก็ถูกล้มเลิกไป

ทำไมมันถึงถูกล้มเลิกล่ะคะ

นี่! ฉันจะบอกคุณเพราะฉันไม่อยากให้เข้าใจผิดหรอกนะ

แต่ การขอแต่งงานนั่น...

ฉันเป็นฝ่ายปฏิเสธมัน

ถ้าคุณไปจับมือเขาแล้วผู้หญิงกับเด็กล่ะ

ดังนั้นคุณก็ไม่ควรจะไปดูตัว

หา?

ใช่...

ฉันมันโง่เอง

นาโอโกะซังเป็นคนที่ยอดเยี่ยมแล้วก็ทำงานเก่งจังเลยนะคะ

แต่จะหาผู้หญิงที่ทำงานแบบนี้ไม่มีอย่างแน่นอน

งั้น คุณคงจะออกจากงานตอนที่แต่งงานแล้วใช่มั้ยครับ

[เขาถามแบบนั้นในทันที ไม่ผ่าน]

- ค่ะ

ไซโต้ซัง งานอดิเรกของคุณคืออะไรหรอคะ

หาความรู้เกี่ยวกับเพลงคลาสสิคครับ

[เราไม่ตรงกันเลย ไม่ผ่าน]

- แล้วคุณไปคอนเสิร์ตบ่อยมั้ยคะ

ไม่ครับ ผมจะฟังอยู่ที่บ้านคนเดียว

- เป็นพวกซีดีน่ะครับ

[โอตาคุ ไม่ผ่าน]

[แต่ไม่ต้องห่วงเกี่ยวกับเรื่องที่เขาจะนอกใจ ผ่าน]

มันจะต้องเป็นแบบนั้น ฉันจะต้องยึดตำแหน่งภรรยาที่ยอดเยี่ยมให้ได้

ตอนไปกินข้าวเย็น

คุณต้องแน่ใจว่าคุณสามารถที่จะนอน และมีลูกกับผู้ชายคนนี้ได้หรือไม่

นั่นก็คือการดูตัว ถูกมั้ย

ฉันจะสามารถทำสิ่งนั้นกับเขาได้มั้ยนะ

ผม... รอไม่ได้แล้วครับ

จริงๆแล้ว ผมจะไปแคลคุตต้าพรุ่งนี้ เพื่อไปประชุมระหว่างประเทศน่ะครับ

นั่นก็คือว่าทำไม... คืนนี้...

ผมอยากจะพบคุณจริงๆนะครับ

หรอคะ

เราคงไม่ทำแบบนั้นในเดทครั้งแรกหรอกนะ ถูกมั้ย

เพราะว่า สำหรับสิ่งเหล่านี้ ความกระตือรือร้นมันยังคงสำคัญจริงๆนะครับ

นาโอโกะซัง

คะ?

เที่ยวบินของผมออกตอน 9 โมง

ดังนั้นผมคงต้องขอโทษสำหรับคืนนี้ด้วยนะครับ

เอ๋?

ผมอยากไปส่งคุณที่บ้าน แต่ผมต้องเตรียมตัวสำหรับการเดินทางของผม

งั้น...

อ่า...

ฉันขอโทษค่ะ

คืนนี้ผมสนุกจริงๆ

ราตรีสวัสดิ์ครับ

อ่า...

แค่จับมือบอกลาเองหรอ

แค่จับมือบอกลา...

แค่จับมือบอกลาก็จบแล้วในการเดทซินะ

นั่นมันคือการกระทำประเภทไหนกันนะ

ขออีกแก้วค่ะ

ครับ

อ่า... เจ็บจัง

นาโอโกะซัง ความรู้สึกของคุณคืออะไรครับ

จริงๆแล้วคือคุณไม่อยากแต่งงานกับเขาใช่มั้ยครับ

ความสุขไม่ใช่บางสิ่งที่เกินความสามารถหรอกนะคะ

อาเนะโกะ!!

หืม...?

คุโรซาว่าคุง...

อาเนะโกะ!

คุณมาทำอะไรที่นี่

นี่!

นี่!

มันเจ็บนะ คุโรซาว่าคุง!

เอ๋...?

เกิดอะไรขึ้นหรอ คุโรซาว่าคุง

หัวใจของเธอรู้สึกเหมือนมันกำลังเต้นแรงเลยนะ

ผมนึกว่ามีบางสิ่งเกิดขึ้น

ดังนั้นผมจึงวิ่งออกมาจากบริษัทน่ะครับ

งั้นหรอ

เธออุตส่าห์วิ่งมาเพื่อฉัน

อ่า!

อรุณสวัสดิ์...

อาเนะโกะ

ฉันทำอะไรเนี่ย

ผมคิดว่าผมรู้สึกไม่ดีจริงๆ

งั้นผมขอตัวกลับบ้านนะครับ

รู้สึกไม่ดีหรอ รู้สึกไม่ดีอะไร

เสื้อผ้า ถ้าไม่เปลี่ยนล่ะก็

อ่า! เสื้อผ้า... โอ้ เสื้อผ้า... นั่นสินะ

งั้น ผมขอตัวก่อนนะครับ

เดี๋ยวก่อน คุโรซาว่าคุง!

ครับ?

คือ... เอ่อ...

ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืนนะ

ครับ

ผมจะเก็บมันไว้...

เก็บมันไว้งั้นหรอ

เก็บมันไว้...?

เด็กหนุ่มคนนั้น... เขาเป็นคนรักของคุณหรอคะ

หลังจากที่ไปเดทกับคู่ดูตัวของคุณ...

ทำไมคุณถึงสามารถทำแบบนั้นได้คะ

อ่า...

คุณรู้จักไซโต้ซังงั้นหรอ

ขอพูดตรงๆเลยนะคะ

ฉันคบกับไซโต้ซังมา 4 ปีแล้ว

แต่ว่าไม่ได้วางแผนจะแต่งงานกันน่ะค่ะ...

และเขาก็พูดว่าอย่างนั้น

มันเป็นความสัมพันธ์ที่ชัดเจนมาก

แต่เมื่อ 2 - 3 วันก่อน

เขาพูดว่าเขาไปพบกับคู่ดูตัวมาเรียบร้อยแล้ว

แล้วเขาก็อยากจะไปเดทกับผู้หญิงที่ดีอย่างเธอ

เราก็เลยเลิกกันในตอนนั้น

ฉันรู้ว่าวันนี้ยังไงมันก็ต้องมาถึง

แต่มันก็อดที่จะตกใจไม่ได้สำหรับฉัน

ทำไมคุณไม่แต่งงานกับไซโต้ซังล่ะคะ

คุณคบกันมาตั้ง 4 ปี...คุณไม่ต้องการหรอคะ

จริงๆแล้วคือ...

ฉันเคยอย่าแล้วก็มีลูกติดมา

เป็นลูกชายอายุ 7 ขวบค่ะ

คนที่ยอดเยี่ยมอย่างไซโต้ซัง

มันคงจะทำให้รำคาญ ถ้าฉันกลายเป็นท่อนไม้ที่ทำให้สะดุด

ทำไมล่ะ

นั่นมันแปลกนะ

เอ๋?

คุณไม่เป็นอะไรงั้นหรอกับการเลิกลาแบบนี้

มันดีแล้วถ้าคุณอย่าแล้วกับลูกล่ะ

คุณไม่ควรจะดูถูกตัวคุณเองแบบนี้

เพราะว่าคุณรักไซโต้ซังไม่ใช่หรอคะ

คนๆนั้น... คุณรักเขาจริงๆไม่ใช่หรอคะ

โนดะซัง?

กรุณาใจเย็นลงหน่อยได้มั้ยคะ

ฉันขอโทษค่ะ...

นั่นมันไม่เป็นไรจริงๆหรอ

ถ้าเธอแก้ปัญหานี่ได้ เธอก็จะได้เป็นภรรยาที่ยอดเยี่ยม

ทำไมเธอยังต้องลังเลอยู่อีกล่ะ

มีอะไรหรอครับ

ไม่ว่ายังไง ฉันก็รู้สึกว่าเราต่างทำในสิ่งที่ไม่เหมือนกันเลย

ทำไมล่ะครับ

นั่น... นั่นเกี่ยวกับ...

มันเป็นเพราะว่าเราไม่ได้รักกันหรอกนะคะ

แน่นอน เรายังไม่ได้รักกันมาก

แต่เราก็มีมิตรภาพที่ดีต่อกัน

และเราก็อยากแต่งงานกัน

นั่นมันยังไม่พออีกหรอครับ

อ่า... ฉันก็คิดไว้อย่างนั้นเหมือนกัน

ฉันคิดว่าฉันจะค่อยๆรักคุณทีละน้อยๆ

และ... ฉันก็คิดว่าฉันอยากจะมีความสุขกับคุณ

งั้น ทำไมล่ะครับ

ฉันคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้

ถึงแม้ฉันจะใช้เวลาทั้งชีวิต

ฉันก็ไม่สามารถทำให้มันเหมือน

ความสุขที่คุณมี 4 ปีที่ผ่านมาได้หรอกค่ะ

เดี๋ยวก่อนครับ

แน่นอน...ผมมีผู้หญิงที่ผมเคยคบมาก่อน

แต่...

ผมคิดว่าจะแต่งงานกับคุณ ดังนั้นผมก็เลยเลิกกับเธอ

เกิดอะไรขึ้นใน 4 ปีที่ผ่านมากับเธอล่ะคะ

ฉันจะขอพูดตรงๆนะคะ

ฉัน...

ฉันกลัวที่จะต้องอยู่คนเดียวในตอนที่อายุมากขึ้น

ดังนั้นฉันจึงอยากไปดูตัว

ผมก็เป็นเหมือนกัน...

ไม่ค่ะ ฉันแตกต่างจากไซโต้ซัง

ฉันไม่สามารถทำงานที่บริษัทของฉันได้ไปตลอด

ผู้หญิงที่อยู่นานกว่า 10 ปี ก็จะถูกกักขังไว้ในระยะทางที่ยาวไกล

และพ่อแม่ของฉันก็อายุมากขึ้นแล้ว...

ทุกวันจะเป็นแบบนั้น อย่างไรก็ตามฉันจะต้องทำบางอย่าง

ฉันคิดว่าพระเจ้าส่งไซโต้ซังมาให้ร่วมเคียงข้างกัน

เป็นผู้ชายคนเดียวสำหรับฉัน

แต่...

นี่ ฉันคืนให้คุณค่ะ

ถึงแม้ว่ามันจะน่าเสียใจมาก

ฉันคงไม่สามารถรักคุณได้เหมือนที่เธอรัก

คุณ...

กรุณาอย่าปล่อยมือคนที่คุณรักไปอีกนะคะ

อย่าเด็ดขาด

เพราะ จริงๆแล้ว ฉันรู้สึกเสียใจกับคุณนะคะ

ถ้าคุณไม่รีบล่ะก็

ทั้งเด็กและแม่ของเขาจะหลับเอานะคะ

เซอร์ไพรส์จัง!

ไม่น่าเชื่อเลย

มันดีแล้วล่ะ

ถ้าฉันเป็นภรรยาของเขา

ฉันไม่คิดว่าฉันจะมีความสุขหรอก

นี่แหละดีแล้ว

มันไม่ดีทั้งหมดหรอก

แน่นอน ฉันปล่อยปลาตัวใหญ่ไป แต่...

มานามิซัง คุณควรจะทะนุถนอมคู่ดูตัวและคิดถึงเขาก่อนเลยนะ

ต้องพยายามอย่าให้มีอะไรมาขวาง

มันไม่ใช่อย่างนั้นซักหน่อย...มันไม่น่าเชื่อ!

ทั้งๆที่อยู่ในการดูตัว แต่คุณกลับไปนอนกับคุโรซาว่า

เป็นแบบนั้นเองหรอ

ไหนว่ามันเป็นพิธีชำระล้างความบริสุทธิ์ไงล่ะคะ

ใครเริ่มก่อนคะ

อะไรนะ ไม่มีใครเริ่มก่อนทั้งนั้นแหละ!

นั่นมันไม่ดีใช่มั้ยล่ะ

นั่นมัน...

ความผิดพลาดในชีวิต แล้วฉันก็สำนึกผิดแล้วในตอนนี้

แต่จริงๆแล้ว การที่อายุมากขึ้นนั้น

แน่นอน ใครๆก็ต้องผิดพลาดเหมือนกันซักครั้งหรือสองครั้ง...

เฮ้ ทุกคนที่นี่ก็เหมือนกันนั่นแหละ

ฉัน... ไม่เคยเลยซักครั้ง!

อ่า จริงหรอ!

อาเนะโกะ!

คุณเคยบอกฉันเมื่อก่อนว่า...

"คุณจะไม่มีอะไรกับใครถ้าคุณไม่ได้ชอบเขาจริงๆ"

ถึงคุณจะพูดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่หัวใจของคุณก็รู้สึกแย่ลงไปแล้ว

ฉันพูดอย่างนั้นหรอ

คุณพูด!

นั่นแหละที่ว่าทำไมฉันถึงอยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ กับทาจิบานะซังอย่างถูกต้อง

จนกระทั่งแต่งงานกัน

แต่...

ดูเหมือนความรักมันจะน้อยลงซะแล้วล่ะ...ฉันเดาว่าอย่างนั้นนะ

คนๆนั้น...

เขามักจะมีงานข้างนอกหรือทำโอทีบ่อยๆ

และจะกลับมานอนที่บ้านก็ตอนนั้นเท่านั้น

ถ้าเวลาฉันพูดกับเขา ฉันก็จะถูกทำท่ารำคาญใส่

ก็บอกแล้วว่าถ้ามันเป็นปลาที่คุณจับได้แล้วน่ะ...

อย่างว่าล่ะนะ ทาจิบานะซังก็คงจะยุ่งน่ะ

เขาเป็นผู้ชายที่มีฝีมือ และเขาก็ตั้งจุดมุ่งหมาย เพื่อที่จะประสบความสำเร็จในด้านการงาน เขาไม่ได้เป็นแบบนั้นหรอกหรอ

วันนี้เขาใจดีจัง

จากทาจิบานะซังหรอ มันว่ายังไงน่ะ

ผมเสร็จก่อนเวลาน่ะ และผมกำลังจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้ล่ะ

ผมอยากเจอคุณเร็วๆจัง รูปหัวใจ...

มันคืออะไรกันเนี่ย

อ่า...ฉันรู้สึกแปลกใจจังว่าเกิดอะไรขึ้น

เมื่อไม่นานมานี้เขาไม่ค่อยได้ส่งข้อความพวกนี้ให้ฉันเลยแท้ๆ...

ขอตัวเดี๋ยวนะคะ

ในตอนสุดท้ายเธอก็ยังคงรักเขาดีนี่นา

ฮัลโหล?

อ้อ คานะหรอ มีอะไร

ฉันกำลังดื่มกับนาโอโกะซังและกับคนอื่นๆอยู่

คุณจะไม่มาด้วยกันหรอ

มันแปลกสำหรับคุณนะที่งานเสร็จเร็ว 1 วัน

ไม่นี่...

ผมยังอยู่ที่ทำงานอยู่เลย

เอ๋?

แต่เมล...

เมลหรอ

ที่คุณส่งมาไงคะ

อ่า!

ใช่แล้ว! ใช่แล้ว...

ผมส่งมันไป คุณได้รับแล้วหรอ

คุณเป็นอะไรหรือเปล่า ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนคะ

ฮาโคเนะ

หา? ฮาโคเนะ?

เกิดอะไรขึ้น มันแปลกนะ...

ไปทำงานที่เซนไดไม่ใช่หรอ

ฮาโคเนะ?!

ก็ผมเกิดอยากจะแวะมันตอนขากลับน่ะ

เกิดอยากงั้นหรอ

มันคนละทางกันเลยนี่!!

หา?

เดี๋ยวก่อน อย่าเงียบสิ พูดอะไรบ้างสิ!

อธิบายกับฉันมาเดี๋ยวนี้นะ!

ว่าเมลนั่นมันคืออะไร?

มันเป็นการผิดพลาดอย่างธรรมดาล่ะนะ

ส่งผิดมาหาภรรยาแทนที่จะส่งไปหาผู้หญิงคนอื่น

อธิบายกับฉันมาว่ามันเป็นยังไง!

ใจเย็นๆก่อนสิ

ผมจะอธิบายให้คุณฟังเดี๋ยวนี้แหละ

ฉันไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น! ตาทึ่ม!!

แย่ที่สุด!

แย่ที่สุด...

ฉันประเมินทาจิบานะซังผิดไป

- คุณแต่งงานมาก็ครึ่งปีแล้ว... - พวกผู้ชายพวกนี้!

ยังไงก็ตาม ในเมื่อคุณไม่มีความสุข ทำไมคุณไม่เลิกกันไปซะเลยล่ะ

นั่นสินะคะ

ทาจิบานะคุงไม่ได้ทำแบบนั้นเพราะเขานอกใจซะหน่อยนี่ใช่มั้ย

บางทีเขาอาจจะนอกใจ ฮาโคเนะมีออนเซ็นด้วย

- โกหกว่าออกไปทำงานข้างนอก 1 วัน แต่กลายเป็นออกไปหา ผู้หญิงคนอื่นแทน มันเป็นอย่างนั้นใช่มั้ยล่ะ

- จริงหรอ

ทำไมคุณมาถามฉันล่ะคะ

อ่า ฉันขอโทษ

ทาจิบานะ

ขอตัวเดี๋ยวนะคะ...

ฉันจะไม่ยกโทษให้เขาอย่างเด็ดขาด!!!

This special was incredibly painful to work on,

so any thanks is much appreciated.

ฮัลโหล?

ผมขอโทษ ผมสำนึกผิดแล้วตอนนี้

ทาจิบานะคุง ทำไมคุณมาขอโทษฉันล่ะคะ

คือว่า...

ถ้าผมคุยกับคานะตอนนี้ มันจะทำให้สถานการณ์ยิ่งแย่ลงเข้าไปใหญ่

และเวลาอย่างนี้โนดะซังก็เป็นที่พึ่งพาได้

แล้วเมลที่ใส่รูปหัวใจนั่น คุณจะส่งมันไปให้ใคร

บอกความจริงกับฉันมา!

เพื่อนที่ทำงานด้วยกันสมัยก่อน

ตอนนี้เธอเป็นเจ้าของโรงแรมเล็กๆในฮาโคเนะน่ะ

มันเป็นความยุ่งเหยิงอย่างแน่นอนเลย

ไม่ ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะครับ

พอดีว่าตอนนี้ ผมกำลังจะไปหลังจากคุยนี่เสร็จน่ะ

หลังจากนี้?!

กลับมาโตเกียวเดี๋ยวนี้!

ถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น คุณก็ยังกลับมาทันมันถูกมั้ย

โนดะซัง เรื่องนั้น... คือ... เป็นพรุ่งนี้เช้าไม่ได้หรอครับ

อย่าพูดอะไรโง่ๆ

เมื่อฉันพูดว่า "เดี๋ยวนี้" ฉันก็หมายความว่าเดี๋ยวนี้

กลับมาคุกเข่าและขอโทษคานะซังซะ

ไอ้ปลาหมึก!

ทำไมเป็นฉันที่โกรธล่ะ

มีคนนึงเขาอยากจะถามความเห็นเกี่ยวกับปัญหาอย่างนึงน่ะค่ะ

สามีที่เหมือนจะนอกใจ

- เธอกำลังรู้สึกหมดแรงซะแล้ว - ทาจิบานะกำลังรีบกลับจากฮาโคเนะตอนนี้

- เธอควรจะทำยังไงดีล่ะคะ - โทรศัพท์นั่นจากทาจิบานะซังหรอคะ

นั่นมันดีแล้วล่ะ เขากำลังกลับมา

มันไม่ใช่เหตุผล นั่นโง่มาก

ห้องน้ำที่อยู่ในทางทิศเหนือของบ้าน

นี่คือการออกแบบของบ้านค่ะ

ดังนั้นมันจะเป็นเหมือนแบบนี้

มองจากศูนย์กลางของบ้าน

ทางทิศเหนือเป็นพื้นที่ที่ได้รับสิ่งสกปรก

ถ้าห้องน้ำตั้งอยู่ตรงนั้น ผู้ชายก็จะไปมีผู้หญิงอื่นนอกบ้าน

เขาจะไม่อยู่ที่บ้าน

ไม่มีเหตุผลอะไร ที่เขาจะอยากออกไปข้างนอกนะครับ

ดังนั้น สำหรับภรรยานี่คือผังรูปแบบที่แย่ที่สุดเลยนะคะเนี่ย

ห้องน้ำบ้านของฉันมันก็ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ

การคาดคิดของด๊อกเตอร์โคปะ เขาแม่นจริงๆเลยนะ

แล้วจะป้องกันลักษณะของสถานการณ์จากกรณีนี้ยังไงล่ะคะ

อันดับแรก คุณต้องทำความสะอาดทางทิศเหนือ

- ทำความสะอาด...

- ครับ

- จากนั้น ก็ให้อากาศระบายอย่างทั่วถึง ทำความสะอาดห้องน้ำที่อยู่ทางทิศเหนือ

- แล้วก็รักษาการระบายอากาศให้สดชื่นอยู่เสมอ

- ทำความสะอาดจะป้องกันการนอกใจได้งั้นหรอ

มันไม่มีอะไรที่อธิบายได้อย่างไม่ต้องสงสัย

ทุกคนถูกครอบงำเข้าไปในชูอิซะแล้ว...

แต่ฉันอยู่ในโฮโซคิ คาซุโกะคลับ... [Hosoki Kazuko = a famous Japanese fortune teller]

ชูวส์... เงียบๆสิ

แม้แต่คาโต้...

ฉันทราบแล้วล่ะค่ะ

งั้นตอนนี้...

มาฟังด๊อกเตอร์โคปะทำนายสิ่งที่จะเกิดขึ้นในปีหน้ากันนะคะ

- งั้น มาเริ่มจากคนที่มีดาวประจำปีเกิดเป็นดาวพุธกันนะคะ

- นาโอโกะซังอยู่ในดาวพุธนี่คะ (1963/1972/1981/1990)

ครับ เริ่มจากดาวพุธกัน

ปีหน้าจะเป็นก้าวที่รวดเร็วและท้าทาย

และก็จะได้พบกับสิ่งใหม่ๆ

แต่ถึงแม้ว่ามันจะสำคัญต่อการกระทำที่รวดเร็วและตั้งใจ

แต่คุณควรจะยืนหยัดให้สำเร็จให้ถึงที่สุดด้วยนะ

- สีที่นำโชคคือสีแดงครับ

- แดง แดง!

ต่อไปเป็นดาวเสาร์นะคะ (1962/1971/1980/1989)

ดาวเสาร์นะครับ

มันเป็นปีที่ดีทีเดียวที่ความสัมพันธ์กับผู้คน จะแผ่ขยายอย่างกว้างขวาง

แต่ถ้าคุณไม่ได้เตรียมพร้อมไว้ล่ะก็ แล้วถ้าคุณไปเจอกับคนมากๆ

ความเชื่อถือของคุณที่มีต่อคนอื่นๆก็จะหายไปนะครับ

คุณจะต้องทำหน้าให้ร่าเริงและไปท่องเที่ยวบ้าง

จับคว้าโอกาสเอาไว้นะครับ

สีที่นำโชคคือสีชมพูครับ

- ต่อไปเป็นดาวพฤหัสนะคะ (1961/1970/1979/1988)

- นั่นเป็นของฉันเองค่ะ

- ดาวพฤหัสนะครับ

- ค่ะ

มันเป็นปีที่คุณสามารถดึงตัวคุณเองให้เท่ากันได้ในระดับหนึ่ง

ต้องไปถึงความฝันของคุณให้ได้และก็พยายามเข้านะครับ

ทั้งเรื่องความรักและเรื่องงาน

- มันจะเท่ากันได้ระดับหนึ่ง

- มันจะเป็นยังไงกับคนที่แต่งงานแล้วล่ะ

ต่อไปก็เป็นดาวพฤหัสอีกเช่นกันนะคะ (1960/1969/1978/1987)

- ค่ะ

- ดาวพฤหัสนะครับ

ถ้าจังหวะการก้าวเดินของคุณมันไม่ดี

โอกาสของคุณก็จะหายไป ดังนั้นอันดับแรก จะต้องมีจังหวะการก้าวเดินที่ดี

แล้วถ้าได้ทำงานกับคนที่อายุมากกว่า มันก็มีโอกาสที่จะพัฒนาเป็นความรักได้นะครับ

จริงหรอ! อย่าแล้วแต่งงานอีกงั้นหรอ

ต่อไปเป็นดาวเสาร์อีกเช่นกันค่ะ (1959/1968/1977/1986)

ดาวเสาร์นะครับ

จะเป็นปีที่มีความสุข

คุณจะมีกำลังใจต่อตัวคุณเองทุกๆวัน

แล้วก็มีโอกาสที่จะได้พบรักเหมือนกัน

แต่จะต้องระมัดระวังในเรื่องของเงินทองด้วยนะครับ

สีที่นำโชคคือสีเหลืองครับ

- ต่อไปเป็นดาวศุกร์ค่ะ (1958/1967/1976/1985)

- นั่นมันของฉันเองค่ะ

- ดาวศุกร์นะครับ

มันเป็นปีของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

ในด้านความรักของคุณและในด้านการงาน

เปลี่ยนแปลงงั้นหรอ

คุณจะล้มเหลวถ้าคุณไร้จุดหมายและไม่แน่ใจ ควรพิจารณาการกระทำอย่างให้ละเอียด

ค่ะ ฉันจะพิจารณาอย่างละเอียด

ในปีหน้าสุขภาพของคุณ จะมีความสำคัญอย่างไม่ได้คาดคิดมาก่อน

สีที่นำโชคคือสีขาว

ขาว

ต่อไปก็เป็นดาวศุกร์เช่นกันนะคะ (1957/1966/1975/1984)

คุณจะมีโชคทั้งด้านความรักและด้านการเงิน

มันเป็นปีที่มีความสุขครับ

แต่คุณจะต้องระมัดระวัง

กิ่งไม้แห่งความสุขนั้นมันก็เหมือนจะเจ็บปวดได้เหมือนกัน

ดังนั้น อย่าโม้ให้มากนัก คนอื่นจะริษยาคุณได้

และคุณก็จะสามารถพบพรสวรรค์อย่างไม่ได้คาดคิดมาก่อน

คุณจะมีโอกาสสำหรับความรักที่เร่าร้อนได้

สีที่นำโชคคือสีเขียว

ต่อไปก็เป็นดาวเสาร์อีกนะคะ (1956/1965/1974/1983)

ครับ มันเป็นปีที่อุดมสมบูรณ์มากและยิ่งใหญ่

การเงินและความรักจะยังอยู่เหมือนเดิม ดังนั้นคุณควรจะพยายามนะครับ

และคุณควรจะสร้างความเชื่อถือและทรัพย์สินของคุณให้นานๆนะครับ

สีที่นำโชคคือสีแดงเลือดหมูครับ

- สุดท้ายเป็นดาวอังคารนะคะ (1955/1964/1973/1982)

- ค่ะ / ครับ

ดาวอังคารนะครับ

จะเป็นอะไรที่มั่นคงอย่างไม่คาดคิดนะครับ

มันสามารถที่จะพูดแบบนั้นได้

มันเป็นปีของการเตรียมตัวสำหรับฝันใหม่ๆของคุณ

จะเป็นด้านครอบครัวโดยเฉพาะอย่างไม่ต้องคาดคิดเลยครับ

- ด้านครอบครัวอย่างไม่คาดคิด... หมายถึงได้แต่งงานน่ะครับ

- แต่งงานงั้นหรอ กับใครล่ะคะ

- สีที่นำโชคคือสีน้ำตาล

ขอบคุณมากนะคะ

ถ้าคุณเห็นด้วยกับโคปะ

ไม่ว่าสถานการณ์อะไรที่คุณไม่ได้คาดคิดเอาไว้ในปีนี้ ปีหน้าคุณก็สามารถคว้าความสุขที่ยิ่งใหญ่ได้

- จริงหรอคะ

- โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่ไม่มีอะไรเลย

จะมีโชคกับความสุขที่ยิ่งใหญ่ในปี 2006 ได้ครับ

ความสุขจะตกลงมาจากทิศเหนือและทิศตะวันตกเฉียงเหนือครับ

แต่มีคนพูดไว้ว่า คนที่โชคร้ายก็จะยังโชคร้ายต่อไปนะคะ

พูดแบบนั้น นั่นมันเป็นการเข้าใจผิดนะครับ

ถ้าคุณอยากจะมีความสุข ความพยายามก็ไม่ใช่การเตรียมพร้อมที่สายเกินไป

คนเราเกิดมาก็เพื่อที่จะมีความสุข

ดังนั้นจงมองไปในด้านที่สว่าง และเดินไปข้างหน้าด้วยพลังของคุณทั้งหมด

ทางที่คุณสามารถไปถึงความสุขได้ครับ

นั่นก็คือ... มองความสุขที่ใกล้จะเกิดขึ้น มีความกล้าที่จะเดินไปข้างหน้าสินะคะ

นั่นก็เป็นความสำคัญส่วนใหญ่

ครับ สำหรับตอนนี้

คนที่มีความสุขคือคนที่คำนวณเวลาอย่างถูกต้อง

อ่า คนที่คำนวณเวลาอย่างถูกต้อง...

ด๊อกเตอร์โคปะพูดมันได้ถูกต้องซะด้วยสินะ

ถูกต้องใช่มั้ย

ทุกคนพยายามใช้ในคำทำนาย ของด๊อกเตอร์โคปะให้เป็นประโยชน์นะคะ

และมาต้อนรับความสุขในปี 2006 ด้วยกันนะคะ

สวัสดีปีใหม่ค่ะ

ฮ่า?

อ่า! มันสายแล้ว ฉันต้องไปตอนนี้แล้วล่ะ

งั้นฉันไปนะ

โนดะซัง!

หืม?

ถึงแม้ว่าตอนนั้นคุณจะโกรธ

แต่โนดะซังควรจะกลับไปหาคุโรซาว่าจริงๆนะคะ

หืม?

เพราะด๊อกเตอร์โคปะก็พูดแล้วไม่ใช่หรอคะ

"ปีหน้าความสุขจะตกลงมาจากทิศเหนือ"

นั่นเป็นการกล่าวถึงมองโกเลียอย่างแน่นอนเลย

ฉันไม่เข้าใจความหมายของคุณหรอก

สุดท้ายฉันก็ได้เจอคุณหมอที่เหมาะสมกันแล้ว

มันเป็นเวลาสำหรับความโชคร้ายของฉันที่พลิกผัน

ทำไมฉันจะต้องไปมองโกเลียอีกล่ะ

คือมันจบไปแล้วจริงๆหรอ กับคุโรซาว่าน่ะ

มันไม่ใช่ว่า "จบไปแล้ว" หรืออะไรทั้งนั้น เรายังไม่เคยคบกันซักหน่อย

เหตุการณ์แบบนั้นมันเกิดขึ้นได้ยังไงกันนะ

พวกเราต่างหากที่อยากจะถาม!

มันเกิดอะไรขึ้นล่ะคะ

ถึงแม้จะเป็นความเลินเล่อในคืนนั้น...

พวกเราก็ไม่เข้าใจมันเลย!

ฉันเข้าใจแล้ว

งั้นฉันจะบอกคุณทุกอย่างเลย

มันเหมือนว่าถูกผู้ชายที่อายุน้อยกว่าปั่นหัว

ยังไงมันก็ทำให้สบสน ฉันเป็นแบบนั้นแหละ...

- เร็วๆเข้า ออกไปได้แล้ว!

- ได้โปรดเถอะครับ!

ให้ผมอยู่ที่นี่คืนนี้ด้วย! ผมไม่มีที่ไปแล้ว

พ่อแม่ของผมย้ายไปแล้ว ดังนั้นบ้านของพวกท่านก็ต้องย้ายไปด้วย

ซาโอโตเมะซังก็กำลังย้ายมาอยู่กับทาจิบานะซัง ดังนั้นผมเลยต้องย้ายออกมา

มันเป็นวันก่อนจ่ายเงินเดือน ผมไม่มีเงินเลย ดังนั้นได้โปรดเถอะครับ!

โกหก! ฉันเกลียดการทำแบบนี้จริงๆเลยรู้มั้ย

อย่ามาทึกทักเอากับสิ่งที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวนะ!

ผมเข้าใจครับ!

ผมจะทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นล่ะกันครับ

ไม่มีงั้นหรอ ทำไมล่ะ ฉันหมายถึง ไม่ใช่ทำไมสิ

ผมเข้าใจแล้ว ผมจะนอนบนโซฟาเองครับ

- งั้นอาเนะโกะ คุณนอนที่นี่

- ดะ เดี๋ยวก่อน

อย่ามาแตะฉันนะ!

ฉันจะไม่ยึดเส้นแบ่งเขตที่ผ่านมา 1 ขั้นแล้วนะ

ฉันจะไม่ยึดมัน 1 ขั้น

เธอจะทำอะไรน่ะ หยุดนะ

นี่มันคืออะไรนะ เอ๋?

ราตรีสวัสดิ์ครับ

นี่คือสิ่งที่ฉันจะเรียกว่า "ทึกทักเอาเองนะ"!

มันไม่ดีเลย

ฉันนอนไม่ได้...

เด็กนั่นกำลังทำอะไรอยู่นะ

อะไรกัน... เขาหลับสบายเชียว

เขาดูทึ่มจัง

งั้นผมจะสอนคุณให้เอามั้ยครับ

หืม? ทำไมล่ะ

[sougoushoku = career track position] เพราะว่าจะมีการทดสอบแบ่งตำแหน่งงาน ในสัปดาห์หน้าไม่ใช่หรอครับ

งั้นคำถามสุดท้ายนะครับ...

- ข้อ 1.เบอร์มิ่งแฮม ข้อ 2.ปารีส

[มันรู้สึดสดชื่นและดีแบบนี้นี่เอง...]

- ข้อ 3.สต๊อกโฮม ข้อ 4.บรัสเซิลส์

- ข้อ 4.บรัสเซิลส์

[ฉันจะถูกไล่ออกไปหลังจากการทดสอบมั้ยนะ]

อันนี้ง่ายจัง ว่ามั้ยครับ

[ถ้าเราอยู่ด้วยกันความรู้สึกของเราก็จะปรากฏขึ้น...]

เอ่อ... เราจะกินอะไรกันคืนนี้ดี

อะไรก็ได้ครับ

เพราะอาหารของคุณดีทั้งนั้นแหละ นาโอโกะซัง

- อ่า! ผมหมายถึง...

[เมื่อไหร่ที่เขาเริ่มเรียกฉันว่า "นาโอโกะซัง" กันนะ!]

- ไม่ใช่ "นาโอโกะซัง" สิ ต้องเป็นอาเนโกะสินะ

- เธอไม่ต้องพูดมันอีกก็ได้!

[เธอไม่ต้องพูดมันอีกก็ได้!]

[โอ้ ไม่!]

[ความคิดของฉันหลุดออกมาจากปากของฉันซะแล้ว...]

ฉันทำไม่ได้ ฉันกังวลน่ะ...

อ่ะ เดี๋ยวนะ!

ฮัลโหล?

มาโคโตะ... มาโคโตะหายไปค่ะ

ใจเย็นๆก่อนนะคะ ฉันกำลังไป ดังนั้น...

รุ่นพี่คะ!

เกิดอะไรขึ้นครับ

มาโคโตะจังหายไปน่ะ

เอริโกะซังกำลังตกใจ และฉันก็ไม่สามารถทิ้งเธอไว้ได้

อีก 20 นาทีจะถึงการสัมภาษณ์แล้วนะคะ

คุณเหนื่อยมามาก และคุณก็กำลังจะทิ้งมันไปอย่างนั้นหรอครับ

ฮัลโหล เอริโกะซัง? ฉันขอโทษนะคะ

แต่ฉันไม่สามารถออกไปจากบริษัทได้

ฉันเข้าใจแล้วค่ะ

ฉันขอโทษที่รบกวนการทำงานของคุณนะคะ

คุณติดต่อซาวากิซังหรือยังคะ

ฉันขอโทษค่ะ มันไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ

ฉันจะลองหาด้วยตัวเองดู ขอโทษนะคะ

ฮัลโหล? เอริโกะซัง?

หัวหน้าฉันขอโทษนะคะ

โนดะคุง! คุณจะทำอะไรน่ะ

ฉันขอโทษค่ะ ฉันจะไม่ไปสัมภาษณ์ค่ะ

เฮ้!

โนดะคุง เธอจะไปไหนน่ะ

อ่า!!

เธอไปแล้วจริงหรอ

คุณยังเข้าไปไม่ได้ครับ

มีคนแปลกๆอยู่ที่ทางเข้าน่ะครับ

เขากำลังดูจดหมายของคุณอยู่น่ะครับ

เขาอยู่ที่นี่ เขาอยู่ที่นี่

เดี๋ยวก่อน คนท่าทางแปลกๆ...

พ่อ?

เกิดอะไรขึ้น ทำไมอยู่ๆถึง...

แม่ของลูกบอกพ่อให้เอานี่มาให้ลูกน่ะ

อ่า...

ผักดอง ขอบคุณค่ะ

นี่คือรุ่นน้องที่บริษัทของหนูน่ะค่ะ

เขาเอาของที่หนูลืมไว้มาให้น่ะค่ะ

ครับ!

เธอไปได้แล้วล่ะ

พ่อคะ เข้าไปข้างในก่อนสิคะ

ไม่เป็นไร พ่อกำลังจะไปแล้ว

เดี๋ยวค่ะพ่อ

พ่อ!

ผมขอโทษจริงๆนะครับ

คุโรซาว่าคุง

เธอก็เอาแต่ขอโทษ

อืม ผมไปนะครับ

อ่า งั้นหรอ

ไม่เป็นไรๆ ฉันจะทำมันเอง

ขอบคุณนะครับ

อืม

ระวังตัวด้วยนะ

ขอให้สนุกในการเที่ยวพรุ่งนี้นะครับ

อืม!

ไปนะครับ

อืม!

บาย บาย

นาโอโกะซัง!

สวัสดี

ฉันขอโทษที่เรียกเธอออกมากะทันหันนะ

เกิดอะไรขึ้นหรอครับ

คุณดูแปลกๆนะครับวันนี้

คุ... คุ... คุโรซาว่าคุง

คุณหนาวหรอครับ

คุณตัวสั่นนี่ครับ

คุโรซาว่าคุง ฟังฉันนะ

ฉัน...

ฉันมีความสุขที่ได้เห็นเธอในตอนเช้า กลางวัน แล้วก็เย็น

ผมก็เหมือนกันครับ

ฉันพึ่งเข้าใจมันหลังจากที่เธอไม่อยู่แล้ว

ฉันอยากให้เธออยู่ข้างๆฉันตลอด

ครับ! ผมก็เหมือนกันครับ

แต่ ฉันไม่อยากจัดการชีวิตที่มีอยู่อย่างแบบนี้

ฉันควรพูดมันยังไงดี

พูดมันตรงๆเลยก็ได้ครับ

อืม งั้นฉันจะพูดมันนะ

คุโรซาว่าคุง

กรุณาแต่งงานกับฉันเถอะ

แต่งงานหรอครับ

มันไม่ได้ใช่มั้ย

เอ่อ...

การแต่งงานมันไม่ใช่ปัญหาของคน 2 คนนะครับ

ยังมีพ่อแม่ แล้วก็บริษัท...

เธอพูดถูกแล้วล่ะ

มันควรที่จะต้องพิจารณาให้มาก

ดังนั้น

ได้โปรดให้เวลาผมคิดหน่อยนะครับ

ฉันเข้าใจแล้ว

นานแค่ไหนล่ะ

ประมาณ 5 ปี... ผมคิดว่านะ

ฉันเข้าใจแล้ว!

ฉันขอโทษที่ทำให้เธอลำบากนะ

ฉันมันเป็นคนโง่มากใช่มั้ย

ฉันพูดอะไรออกไปกัน

ฉันทำมันไปแล้ว

นี่มันจบแล้ว จบแล้ว!!

5 ปี...

ถ้าฉันรอถึง 5 ปี ฉันจะอายุเท่าไหร่กันล่ะ

อายุเท่าไหร่กัน

ขอแต่งงานกะทันหันแบบนั้น นั่นมันบุ่มบ่ามไปนี่คะ

อย่างแรก "กรุณาคบกับฉันเถอะค่ะ" นั่นคือขั้นตอนไม่ใช่หรอคะ

มันเป็นความพินาศอย่างสิ้นเชิง กับขั้นตอนที่คุณขอแต่งงานเลยนะคะ

พูดทื่อๆแบบนั้น คุณไม่ฉลาดเอาเลยนะคะ

มันเป็นอย่างที่คุณพูดเลยค่ะ

ฉันมันโง่เอง

รุ่นพี่อยากจัดการให้มันรวดเร็วสำหรับทุกอย่างใช่มั้ยคะ

ใช่ ถูกแล้วล่ะ เพราะฉันคิดถึงแต่เรื่องแต่งงานอย่างเดียว

อยู่กับผู้ชายที่ไม่สามารถแต่งงานด้วยได้ เป็นเวลาที่สูญเปล่า

อืม...

ฉันคือคนที่อยากแต่งงานในทันที...

กับเด็กที่อยากจะเที่ยวเล่นอีก 5 ปี

ความห่างในอายุถึง 10 ปี

นั่นไม่สามารถที่จะแก้ไขความแตกต่างของอายุได้... มันบีบคั้นฉันล่ะมั้ง

ยังไงก็ตาม เมื่อฉันเข้าใจแล้วมันก็จะไม่มีประโยชน์ ฉันคิดว่ามันจบแล้วล่ะ

ก้าวต่อไปได้อย่างสบายใจแล้ว...

แต่ผู้ชายคนต่อมาก็แย่มาก

คนที่มีภรรยาแล้ว...

ถ้ามีบางคนมาทำดีกับผู้หญิงในเวลาแบบนั้น ตอนที่เธอกำลังอ่อนแอ

เชิญนั่งครับ

ขอบคุณค่ะ

เมื่อตอนผมอยู่ในวิทยาลัย ผมมีบ้านเล็กๆอยู่ใกล้ๆที่นี่

ในตอนนั้นบางแห่งในเมืองนี้

ผมอาจจะเคยพบนาโอโกะซังตอนใส่ชุดนักเรียนก็ได้นะครับ

นี่คือ

ของเล็กๆน้อยๆครับ...

นี่มัน...!

ผมอยากลืมคุณ

ผมสั่งกับตัวเองให้ลืมคุณ

แต่ผมก็ทำมันไม่ได้

ผมไม่คิดมาก่อนว่าจะชอบคุณขนาดนี้

อรุณสวัสดิ์

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

ซาวากิซัง...

ผมอยากจะหนีมาจากบ้านหลังนั้น

ดะ เดี๋ยวก่อนค่ะ

จากนี้ไป ผมอยากใช้...

ชีวิตของผมกับคนที่ผมรัก

เพราะผมได้เจอคุณ

ผมจึงสามารถเริ่มต้นใหม่ได้อีก

นั่นคือสิ่งที่ผมคิดจริงๆนะ

ฉันก็เหมือนกัน...

ฉันก็ชอบ...

ซาวากิซัง

แต่ เราไม่สามารถทำตามเหตุผล ที่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้หรอกนะคะ

คุณก็รู้ว่าในโลกใบนี้

มีสิ่งที่คุณสามารถทำได้แล้วก็ทำไม่ได้

มาอยู่ด้วยกันเถอะ

มามีความสุขด้วยกัน

จนกว่าวันนั้นจะมาถึง...

ผมอยากให้คุณเชื่อและรอผม

สามีของฉันต้องการหย่าค่ะ

ฉันพึ่งทราบข่าวจากทนายความวันนี้

ตอนนี้ฉันควรจะทำยังไงดีคะ

เอริโกะซัง

ฉันไม่ถามหรอกนะคะ

ทำไมคุณไม่คุยกับสามีคุณล่ะคะ

ซาวากิซังกำลังรอคุณ

ให้มาบ้านตลอดเวลาเลยนะคะ

นั่นเป็นไปได้หรอคะ

เขาเป็นคนที่ต้องการหย่าเอง

แต่ไม่ใช่คุณหรอคะที่เป็นคนเตรียมเอกสาร...

คุณทราบข่าวดีจังนะคะ

คุณได้ยินมาจากสามีของฉันหรอคะ

คุณเหมือนจะเข้าใจทุกสิ่งเกี่ยวกับสามีของฉันนะคะ

คุณสองคนพบกับสินะคะ

ไม่ค่ะ นั่นไม่จริงเลย...

คุณสองคนไปเกียวโตด้วยกันใช่มั้ยคะ

มันจริงสินะคะ

เพราะนาโอโกะซังเป็นคนที่โกหกไม่เป็น

เอริโกะซัง

ฉันขอโทษจริ....

ถ้าคุณจะขอโทษ ฉันไม่ยกโทษให้คุณหรอกค่ะ

ฉันไม่ใช่คนดี

เหมือนนาโอโกะซัง

ถ้างั้นลาก่อนค่ะ

ไม่ใช่ว่าการนอกใจมีขอบเขตของอายุหรอกนะครับ

หา?

ไม่มีประโยชน์ที่คุณจะทำลายพลังงานของคุณลง

มานอกใจตอนอายุของคุณ...

ฉันไม่มีอารมณ์ที่จะมาฟังเด็กสอนหรอกนะ

ทำไมคุณถึงโกรธล่ะครับ

ฉันไม่ได้โกรธ

ผมขอโทษครับ

ผมไม่ควรที่จะทำเป็นเล่น...

นั่นมันถูกแล้วล่ะ

ฉันต่างหากที่ควรจะขอโทษ...

สำหรับการขอแต่งงานเธอไปแบบนั้น

หมายความว่าคุณไม่สนใจว่าอะไรจะเกิดขึ้น กับครอบครัวของซาวากิซังงั้นหรอครับ

ฉันเหนื่อยที่จะเป็นคนดีแล้ว

ฉันไม่สนใจหรอกนะถ้าคนจะคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงที่เลวที่สุด

นานขนาดนี้แล้ว

คุณไม่สามารถมีแรงเปลี่ยนตัวคุณเองได้หรอกครับ

ฉันยังมีแรงของตัวฉันเองจนถึงตอนนี้

ตอนอายุ 33 สำหรับครั้งแรก...

สำหรับครั้งแรก ที่ฉันได้ทำอะไร ที่ฉันต้องการกับหัวใจของฉันทั้งหมด

ถ้ามันทำให้คนอื่นไม่มีความสุข...

ฉันต้องการความสุข

นั่นคือสิ่งที่ฉันตัดสินใจแล้ว

อ่า...

นั่นมันน่ากลัวจังนะครับ

ลาก่อน

ขอโทษที่เรียกคุณ

มาพบที่นี่ในช่วงวันหยุดของคุณนะคะ

มันเกี่ยวกับซาวากิซังใช่มั้ยคะ

ค่ะ

ฉันอยากยืนยันบางสิ่งให้แน่ใจน่ะค่ะ

เดี๋ยวก่อนนะคะ

ฉันถามคำถามคุณได้มั้ยคะ

ค่ะ?

โนดะซัง คุณอยากเลิกคบกับซาวากิซังใช่มั้ยคะ

หรือว่าคุณอยากจะอยู่กับเขาคะ

เรื่องนั้น...

ฉันก็ไม่รู้จริงๆค่ะ

ฉันอยากรู้ให้มากเกี่ยวกับซาวากิซัง

ฉันไม่รู้อะไรเลยว่าเขารู้สึกยังไง

เหมือนฉันในตอนนั้นเลยค่ะ

เพราะว่าเขาใจดี

ซาวากิซัง

ทิ้งครอบครัวของเขาแล้วมาแต่งงานกับคุณ

ถูกมั้ยคะ

ค่ะ

จากนั้นภรรยาของเขาก็เริ่มก่อกวนฉัน

บริษัทของฉันและที่บ้านของพ่อแม่ ก็มีจดหมายที่ทำให้เสียหายส่งมา

แต่ทุกวันเขาก็ใจดี

ให้กำลังใจฉัน

ในทางยังไงหรอคะ

"พวกเรามาทำให้ดีที่สุดกันเถอะนะ"

แล้วก็ "มามีความสุขด้วยกันเถอะ"

นี่มันไม่ใช่พรหมลิขิต!

ผม...

หยุดพิจารณาถึงมันสำหรับ 5 ปีแล้วครับ

อ่า จริงหรอ

ทำไมล่ะ

แต่งงานกันเถอะครับ

[อ่า ในที่สุดฉันก็พูดมันแล้ว!]

กับใครล่ะ

[เธอยังไม่เข้าใจมัน...]

นาโอโกะซัง

แต่งงานกับผมแล้วไปมองโกเลียกับผมนะครับ

[นั่นมันอารมณ์ของวัยหนุ่มวัยสาวงั้นหรอ]

[หรือว่าเขาดื่มมากไป]

เธอพูดอะไรน่ะ

เธอกลัวที่จะไปมองโกเลียคนเดียวสินะ

ครับ...

แต่นั่นมันไม่ใช่แค่นั้น

[เขาอ่านง่ายจัง ทำไมถึงน่ารักอย่างนี้น้า]

ฉัน...

ไม่ได้ล้มเหลวในการดูตัวอย่างเดียว

แต่ล้มเหลวในการแต่งงานด้วย

อย่างที่เธอรู้นั่นแหละ

และฉันก็ใจร้อนสำหรับการแต่งงาน

เธอจะไม่เป็นอะไรหรอที่ชีวิต จะเหมือนขึ้นต้นปาล์มแบบนี้น่ะ

ทุกสิ่งมันห่อหุ้มไว้แล้ว

เพราะมันคือนาโอโกะซัง

นาโอโกะซัง คุณคือคนในตอนนี้

ผมเหมือนจะโตขึ้นแล้ว

[อยู่มาถึง 33 ปี ฉันพึ่งถูกพูดแบบนี้]

[ฉันดีใจจังที่ยังมีชีวิตอยู่]

เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ

เอริโกะซังอยู่บนดาดฟ้า...

เอริโกะซัง!

- ระวังนะครับ - คุณจะทำอะไรน่ะ

- อย่าลงไปตรงนั้นนะครับ!

- อย่าเข้ามาใกล้นะ!

เอริโกะซัง

จับมือของฉันค่ะ

ลาก่อนค่ะ นาโอโกะซัง...

ฉันเชื่อว่านาโอโกะซังจะต้องช่วยฉันแน่ๆ

ฉันเชื่ออย่างนั้น...

เอริโกะซัง!!!!

ขาของฉันสั่นไปหมด

เอริโกะซัง!

ถ้าคุณกระโดด ฉันก็จะกระโดดกับคุณด้วยนะ

ฉันไม่สามารถปล่อยให้เอริโกะซังตาย โดยที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ได้หรอกค่ะ

ปล่อย

ฉันไม่ปล่อย!

ฉันไม่ปล่อย!

ฉันไม่ปล่อยมือนี้อย่างเด็ดขาด

เพราะว่า...

เพราะว่า...ฉันแย่งสามีของคุณ

ฉันคิดเกี่ยวกับมันตั้งแต่นั้นมาตลอด

ฉันคิดดูแล้ว มันเป็นไปไม่ได้

ฉันไม่สามารถแต่งงานกับเธอได้

ฉันอยากขอโทษสำหรับทุกสิ่ง

กรุณาอย่าขอโทษแบบนั้นสิครับ...

ผมสามารถ

ผมสามารถถามบางสิ่งกับคุณได้มั้ยครับ

ได้สิ...

ถ้าคุณจะบอกผมถึงข้อบกพร่องของผม ผมก็จะแก้ไขมันครับ

ผมคิดดูแล้ว มันก็คงยังเป็นไปไม่ได้ใช่มั้ยครับ

ขอโทษนะ เธอไม่มีข้อบกพร่องหรอก ฉันเองต่างหากล่ะ

ซาวากิซังและเอริโกะซัง

พวกเขาหย่ากันแล้ว

มันเป็นข้อบกพร่องของฉันจริงๆ ที่ทำให้ครอบครัวคนอื่นแตกแยกกันน่ะ

แล้วจะให้รีบแต่งงานกับคุโรซาว่าคุงเลยน่ะ ฉันไม่สามารถทำแบบนั้นได้หรอก

ถ้างั้นผมจะรอครับ

แล้วจะเป็นเมื่อไหร่ดีครับ

ไม่ นั่นมัน...

ไม่ได้ ไม่ได้...

ยังไงก็ตาม ฉันไม่สามารถแต่งงานกับเธอได้หรอก

จริงๆแล้ว คุณกำลังรู้สึกอะไรอยู่หรอครับ

เรื่องนั้น...

ถ้าฉัน...

แต่งงานกับคุโรซาว่าคุงล่ะก็...

คือ... ฉันจะต้องหึงหวงมากแน่ๆ

โดยเฉพาะ...

ฉันคงจะกังวลเกี่ยวกับตอนที่เธอ กำลังจะเริ่มมองผู้หญิงที่เด็กกว่า

ถ้ามันเป็นแบบนั้น ฉันก็ไม่สามารถ ทำให้เธอมีความสุขได้หรอกใช่มั้ย

คุณคิดแบบนั้นจริงๆหรอครับ

ผม...

เมื่อผมอยู่กับคุณ ผมรู้สึกสบายและไร้ความกังวล

แต่ การมีความสุขมันลำบากขนาดนั้นเลยหรอครับ

สำหรับฉัน มันเป็นแบบนั้น

11 ปีเลยหรอ...

นาโอโกะ...

ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมา

ขอบคุณสำหรับ 11 ปี

ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมาค่ะ

รุ่นพี่!

ขอบคุณสำหรับการดูแลฉันเป็นอย่างดี ในส่วนรวมและในส่วนตัวค่ะ

นาโอโกะซัง

ฉันขอโทษที่รบกวนคุณมาตลอดนะคะ

ถึงแม้ฉันจะเป็นรุ่นน้องที่ไม่ดี

รุ่นพี่นาโอโกะก็คอยช่วยเหลือฉันเสมอ

ขอบคุณมากๆค่ะ

ขอบคุณมากๆค่ะ!

ฉันต่างหากที่รู้สึกขอบคุณ

ทุกๆคน...

ให้ความพยายามกับฉัน

ฉันขอบคุณสำหรับมันจริงๆ

กรุณายกโทษให้กับความโง่ที่เห็นแก่ตัวของฉันด้วยนะคะ

งั้น ทุกๆคน...

ดูแลตัวเองด้วยนะ

เรื่องของฉันก็จบแล้วล่ะนะ

ฉันทำแต่เรื่องน่าหัวเราะ แล้วก็สิ่งที่โง่จริงๆ

ทุกคนต้องมองอย่างระมัดระวังในการก้าวเท้า ของเขาหรือของเธอให้ดีล่ะ

และกรุณาทะนุถนอมความสุขในปัจจุบันด้วย

เมื่อคุณปีนป่ายในความยุ่งเหยิงและเป็นทุกข์...

เมื่อคุณสับสนและจิตใจของคุณหายไป...

มันไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้

จบแล้วค่ะ!

ลุงคะ คืนปลาแซลมอนอบเกลือของฉันด้วยค่ะ

ครับ

รุ่นพี่ คุณยังรีบจบไม่ได้นะคะ

ยังมีอะไรอีกล่ะ

คุณยังไม่เหมือนมีชีวิตชีวาขึ้นเลยนี่คะ

พวกเรายิ่งได้ฟัง ก็ยิ่งรู้สึกว่ามันลึกลับมากขึ้น

ในตอนจบ คุณชอบคุโรซาว่าหรือเปล่าคะ

คุณเกลียดเขาหรือเปล่าคะ

ทำไมคุณถึงปฏิเสธการขอแต่งงานของเขาล่ะคะ

นั่นมันลึกลับที่สุด

พวกคุณทำเหมือนเป็นเด็กนักเรียน ม.ปลายไปได้

พวกคุณคิดว่าผู้หญิงที่อายุ 34

จะสามารถได้ความสุขโดยที่ชอบหรือเกลียดใครได้งั้นหรอ

งั้นกับคนที่ใจดีจะสามารถทำให้คุณได้ความสุขมั้ยคะ

นั่นเป็นคำถามที่ดี!

หรือไม่มันอาจจะเป็น 10 หรือ 20 ปี

หลังแต่งงานแล้ว อะไรก็ตามที่เกิดขึ้น

คุณก็สามารถเห็นภาพคนๆนั้นได้อย่างชัดเจน

คนที่มีการวางแผนในชีวิตและเป้าหมายมันดีที่สุดจริงๆนะ

ผู้ชายที่ไม่ได้ส่งเมลมาหลังครึ่งปีที่ห่างกัน

มันใช้ไม่ได้หรอก

โดยพื้นฐานแล้ว เด็กหนุ่มๆก็เป็นแบบนั้นล่ะ

ฉันลบเขาออกไปจากใจของฉันแล้ว

จบแล้ว!

เด็กหนุ่มๆนี่ไม่มีความอดทนเลยจริงๆนะคะ

แน่นอน

รุ่นพี่ คุณได้เวลาเดทของคุณแล้วไม่ใช่หรอคะ

ฉันดื่มมากไปหน่อย

ในเมื่อยังมีเวลา ไปดื่มอะไรที่ไม่เมากันเถอะ

ฉันจะบอกคาโต้นะ...

ในเวลานั้น ฉัน...

ฉันดื่มเหล้าเมาทุกวันเลย

แต่ในความจริงแล้วฉันเศร้ามากๆ

มันเป็นบริษัทที่ฉันทำงานมา 11 ปีและฉันก็ชอบมัน

ถึงแม้ว่าฉันจะตัดสินใจลาออก...

ฉันรู้สึกโดดเดี่ยว ทำอะไรไม่ถูก

และไม่มั่นคงในชีวิต

เพราะฉะนั้น ฉันจึงรู้สึกว่าฉันไม่ควร ใช้การแต่งงานเป็นหนทางในการหนีได้

ฉันควรจะหยุดยึดติดออกจากความสิ้นหวัง

เพราะว่านั่น

ไม่ได้ทำให้คุโรซาว่ามีความสุขได้

อย่างไรก็ตาม ฉันก็หวังว่าฉันจะลุกขึ้น ด้วยเท้าทั้งสองข้างของฉันเอง

แต่รุ่นพี่คะ!

มันจะมีคนที่สามารถอยู่คนเดียวได้จริงๆหรอคะ

มันไม่เหมือนคาโต้เป็นคนพูดเลยนะ

ฉัน...

ฉันคิดว่าความรักมันก็เหมือนการเป็นโรค

กับงานถ้าคุณพยายามก็จะได้รับผลตอบแทน

กับความรักถ้าคุณยิ่งพยายามมันก็ยิ่งแย่

ถ้าคุณติดเชื้อ...

คุณก็สามารถมีภูมิคุ้มกันของคุณที่แข็งแรงขึ้นได้ และก็จะฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว

นี่มันเกี่ยวกับ...หัวหน้าใช่มั้ย

ในตอนนั้นฉันก็เลวร้ายอยู่เหมือนกัน

คุณก็รู้ว่ามันต้องจบกันสักวันหนึ่ง

ผู้ชายที่ดี...

ต้องไม่ละทิ้งครอบครัวของเขาหรอกค่ะ

นั่นมันก็ถูกนะ

สำหรับฉัน บางครั้งฉันก็อยากให้มี หุ่นโคลนนิ่งหัวหน้าจริงๆนะคะ

เอ๋?!

คุณอยากอยู่กับหุ่นโคลนนิ่งงั้นหรอ

ไม่ใช่แบบนั้น...

หุ่นโคลนนิ่งก็ให้ไปบ้านครอบครัวของเขา

และฉันก็ขอตัวจริงค่ะ

อ่า งั้นหรอ

อยากได้บางสิ่งที่มันไปไกลแบบนั้น... แลดูจริงจังจังเลยนะ

มันไม่มีอะไรเลยที่ฉันสามารถทำได้

ฉันอยากให้ทุกคนรู้ว่าฉันรู้สึกเจ็บปวดยังไง

ผมเข้าใจนะครับ แต่...

ฉันไม่เข้าใจมัน

วิธีการที่คุณทำมันสกปรก

คุณไม่ควรที่จะขอโทษในสิ่งที่คุณเคยทำในบริษัทหรอคะ

ทำไมคาโต้ซังถึงโกรธแบบนั้นล่ะคะ

ผมก็เข้าใจว่าคุณพูดว่าอะไรแต่...

ถ้าคุณทนเจ็บปวดไม่ได้

คุณก็ไม่ควรไปทดสอบความรู้สึกของสามีของคุณ ในเรื่องคนรักและมาจัดการแบบนี้ก็ได้นี่คะ

ยังไงภรรยาที่ถูกต้องก็ต้องมีตำแหน่งที่มั่นคงอยู่แล้ว

คุณไม่สามารถตัดสินใจได้อย่างยุติธรรม และเที่ยงตรงได้หรอกใช่มั้ย

คุณก็คิดเหมือนกันใช่มั้ยคะหัวหน้า

นั่นมันไม่ดีเลย อย่าหุนหันพลันแล่นสิ

หัวหน้า คุณอยู่ข้างใครคะ

ฮิโรมิ...

หัวหน้า! ที่นี่คือบริษัทนะคะ

ขอโทษ ผมลืมไป...

เรื่องที่คุณบอกจะขอเลิกก่อนหน้านี้ แต่...

ครั้งนี้เอาจริงใช่มั้ย

ค่ะ

พอเห็นโนดะซัง

ฉันก็คิดแล้วว่าแบบนี้มันไม่ถูกต้อง

งั้นหรอ

3 ปีนี้คุณคงจะได้รับแต่ความทรงจำที่เจ็บปวด

ผมขอโทษ

ฉันมีความสุขค่ะ

ขอบคุณสำหรับ 3 ปีนี้นะคะ

งั้น ขอบคุณสำหรับทุกๆสิ่งนะ...

หัวหน้าคะ...

กรุณาสัญญากับฉันเป็นครั้งสุดท้าย...

ว่าคุณจะเลิกสูบบุหรี่ตลอดไป

เข้าใจแล้ว ผมสัญญา

ขอบคุณสำหรับทุกๆสิ่งค่ะ

คุณก็พยายามให้มากเหมือนกันนะ

หลังจากเลิกกัน ฉันก็ผลักตัวของฉันให้ทำงานมากขึ้น

แต่มันยอดมากเลยที่คุณได้เลื่อนมาเป็น รองหัวหน้าแผนกในตอนที่ย้ายมาแค่ 1 ปีเอง

ฉันประทับใจจัง!

แต่เวลานี้ฉันใช้ชีวิตอย่างไม่สบายใจเลย

สมัยก่อนดีกว่ากันเยอะ

เอ๋?

ถึงแม้ว่าเราไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ เราก็สามารถดำเนินชีวิตด้วยกันได้

อย่างเช่นคนที่มีชีวิตอยู่

ความซับซ้อนของเวลา มันก็จะแตกต่างกันอย่างสมบูรณ์ใช่มั้ยคะ

คาโต้...

ฉันลืมเขาแล้วล่ะคะ ฉันไม่ได้เสียใจอะไร

ฉันอยากมีความรักอีกสักครั้งค่ะ

ยังไงก็ตาม ความรู้สึกที่เจ็บปวดนั้น นั่นมันดีแล้วสำหรับฉัน

เพราะว่าฉันอยากมีความรักค่ะ

หัวหน้าคือคนที่ทำให้ฉันคิดได้แบบนี้

ฉันรู้สึกขอบคุณจริงๆ

งั้นหรอ

มันไม่ดีหรอที่รุ่นพี่ได้เจอคนใหม่แล้วน่ะค่ะ

ที่ไหนที่คุณสองคนรู้จักกันคะ

โรงเรียนสอนภาษาน่ะ

เอ๋...

โรงเรียนสอนภาษาหรอคะ

อ่า ขอโทษนะคะ... มันมาจากบริษัทน่ะค่ะ

มันได้เวลาไปแล้วล่ะ

ฮัลโหล...

คุโรซาว่าคุง...

คุณหมายความว่ายังไงที่ " หายไป" น่ะค่ะ

เกิดอุบัติเหตุ หายไปในพายุหิมะน่ะหรอคะ!

คนในสำนักงานตำรวจของคุณ มีใครพูดภาษาญี่ปุ่นได้บ้างมั้ยครับ

คุโรซาว่า อากิฮิโกะพนักงานบริษัทโทไซ

ไม่มีข่าวของเขามา 3 วันแล้ว...

มันไม่ดีเลย หัวหน้า เขาไม่เข้าใจเลย...

ก็แน่น่ะสิ ก็คุณพูดภาษาญี่ปุ่นนี่

สวัสดี สวัสดี!

ผมไม่เข้าใจภาษามองโกลเลย มีคนเข้าใจภาษาญี่ปุ่นมั้ยครับ

มีคนพูดภาษามองโกลได้บ้างมั้ยเนี่ย

นั่นมันเป็นไปไม่ได้

ค่ะ!

ฉันพูดมันได้นิดหน่อย

รุ่นพี่...

เมื่อมีความยุ่งยากต้องโนดะคุงนี่ล่ะ.....

คุณพูดได้ใช่มั้ย โนดะคุง!

มันมาจากตำรวจมองโกเลีย แต่คุณเข้าใจมันแน่นะ

ฉันจะพยายามค่ะ

สวัสดีค่ะ

สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ

อากิฮิโกะ คุโรซาว่าพนักงานของบริษัทโทไซ ยังหาไม่พบเลยหรอคะ

ฉันขอโทษนะคะ คุณกรุณาพูดช้าๆหน่อยได้มั้ยคะ

ค่ะ

ค่ะ ค่ะ

ค่ะ ค่ะ แล้วไงคะ

ฉันเข้าใจแล้วค่ะ ขอความกรุณาด้วยนะคะ...

ได้โปรดช่วยคุโรซาว่าด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ

โนดะคุง คุณเข้าใจที่พวกเขาพูดจริงๆหรอ

เธอสามารถพูดกับพวกเขาได้ เธอก็ต้องเข้าใจสิ

3 วันก่อนเขาออกจากอูแลนบาเทอร์ไป (Ulan Bator - ชื่อเมืองหลวงของมองโกเลีย)

มันเหมือนว่าเขายังไม่กลับมาเลย

วันนี้ พึ่งหาเครื่องคอมพิวเตอร์ ของเขาเจอบนที่ราบสูงฮูลุนเบอร์

เครื่องคอมพิวเตอร์...

มันเหมือนว่าพวกเขาจะพบของ ที่เป็นของคุโรซาว่าในหิมะน่ะค่ะ

มันก็หมายความว่ายังหาเขาไม่พบ

พวกเรายังไม่สามารถติดสินใจได้หรอกว่าเขาตายแล้ว...

แต่มันตั้งลบ 40 องศาเลยนะ...

คุณจะพูดอะไรน่ะ มันจะต้องไม่เป็นอะไรสิ

คุโรซาว่า...

เขาต้องอยู่ในมองโกเลียไปฉลองที่ไหนสักแห่ง

มันก็เคยเกิดขึ้นกับพนักงานฝึกหัดใหม่แบบนี้แล้วสินะครับ

เวลานี้มันจะต้องได้รับการยืนยันของตำรวจสินะครับ...

เขาทำให้คนอื่นห่วงจริงๆเลยนะ...

แต่ต้องไปคุยประสานงานกับตำรวจ

ต้องมีคนที่สามารถไปมองโกเลียได้สินะ

หัวหน้าครับ! ถึงแม้ว่าผมอยากไป

ผมต้องไปส่งของให้พ่อแม่ของภรรยาของผม

ผมขอโทษนะครับ

ผมก็สัญญากับครอบครัวไว้ว่า จะไปบ่อน้ำร้อนเหมือนกันน่ะครับ

พนักงานที่ยังโสดไม่มีแผนการอะไรไม่ใช่หรอ

เราสองคนมีธุระกันคืนนี้น่ะครับ

ผมคงจะเป็นหวัดซะแล้วครับ

กับหัวหน้าและเพื่อนร่วมงานแบบนี้

ไม่มีใครช่วยเหลือคุโรซาว่าเลย

จริงๆแล้ว...

ได้ ฉันเข้าใจแล้ว...

มันดูเหมือนว่าฉันจะต้องไปเอง...

ฉันอยากจะไป... ถึงแม้ว่าฉันอยากจะบินไปเดี๋ยวนี้เลยจริงๆนะ

ฉันมีธุระที่ต้องไปออกรอบตีกอล์ฟพรุ่งนี้เช้า ซี่งไม่สามารถยกเลิกได้ซะด้วยสิ

จริงมั้ยโนดะคุง...

อะไรคะ

คุณพูดภาษามองโกลได้

คุณก็สามารถไปได้ใช่มั้ย

ทำไมเป็นฉันล่ะคะ

นั่นมันถูกแล้ว

โนดะคุงไม่ใช่พนักงานของที่นี่สักหน่อย

นี่มันไม่ใช่หน้าที่สำหรับเธอที่จะไปไกลๆซะหน่อย

เพื่อผลประโยชน์ของรุ่นน้องในบริษัทเก่าของเธอ

นอกจากนี้ อาเนะโกะ

ยังเคยปฏิเสธการขอแต่งงานของคุโรซาว่าถูกมั้ยครับ

หมอนั่นจะเกิดอุบัติเหตุหรือแข็งตาย มันก็ไม่เกี่ยวกับคุณจริงมั้ย

หลังจากนั้นทั้งหมด มันก็คือผู้ชายที่เธอไม่ต้องการแล้วนี่นะ

ทุกคนจะพูดอะไรกันแน่เนี่ย

อ่า เข้าใจแล้ว

ผมขอโทษนะ ถือซะว่าผมไม่ได้พูดก็แล้วกัน

ดูเหมือนว่าผมยังคงจะต้องไปเองล่ะนะ...

พรุ่งนี้เช้าหลังจากตีกอล์ฟเสร็จแล้วก็แล้วกัน

อย่างงั้นหรอครับ

ถ้าหัวหน้าสามารถไปได้ ปัญหาก็จะถูกแก้ไขเรียบร้อยนะครับ

มีใครจะจองโรงแรมให้ฉันได้บ้างมั้ย

อ่า หัวหน้าครับ!

กรุณาเอาบาซาชิมาฝากเมื่อคุณกลับมาด้วยนะครับ [บาซาชิ = เนื้อม้าดิบ]

ที่มองโกเลียได้ข่าวว่ามันอร่อยนะครับ

ขอให้โชคดีกับพรุ่งนี้ในการตีกอล์ฟนะครับ!

ฉันจะพยายามในวันพรุ่งนี้นะ!

ทุกคนเป็นอะไรกัน

คุณไม่ห่วงคุโรซาว่าคุงกันเลยหรอคะ

เนื้อม้าอะไรกัน

ตีกอล์ฟอะไรกัน

คุโรซาว่าคุงกำลังเกิดอุบัติเหตุ

ในกลางพายุหิมะตั้งลบ 40 องศา

มันไม่ใช่สถานการณ์ในตอนนี้ที่จะมาทำเป็นเล่นนะคะ

ฉันกำลังคอยคำพูดนี้อยู่!

ที่คุณพูดน่ะมันดีมาก!

นั่นก็คือโนดะคุงคุณก็รู้

เอ๋?

คุณคือคนที่คุโรซาว่ากำลังคอยอยู่นะ

คุณไม่มีเหตุผลที่จะไม่ไปหรอก

บริษัทจะออกค่าเดินทางให้ทั้งหมดเอง

ดังนั้น ได้โปรดช่วยคุโรซาว่าด้วย!

ฉันขอความกรุณาจากคุณด้วย!

หัวหน้าคะ...

สวัสดีครับ? ท่านประทานหรอครับ

ผมซาคางุจินะครับ

ผมขอโทษนะครับ คือเราจะไปตอนนี้

เราจะขออนุญาตให้

พนักงานผู้หญิงบินไปในพื้นที่นั้น เธอพูดภาษามองโกลได้ครับ

ครับ

เราสามารถไว้ใจเธอได้ นั่นจะไม่มีปัญหาครับ

สวัสดีค่ะ? ฉันขอโทษจริงๆนะคะ

แต่พอดีว่าตอนนี้

มีธุระด่วนเข้ามา แล้วก็...

ฉันขอโทษจริงๆนะคะ

งั้นหรอ

อ่า ผมเข้าใจแล้ว ผมจะคอยคุณนะครับ

คุณจะมาที่นี่เมื่อไหร่ล่ะครับ

เอ่อ...ประมาณปีหน้าค่ะ

คุณพูดเล่นใช่มั้ยครับ

นี่ไม่ใช่เวลาที่จะพูดเล่นนะคะ ฉันขอโทษจริงๆค่ะ

แต่ฉันจะไป

ธุระด่วนที่ว่าอะไรหรอครับ ฮัลโหล?

ฉันจองตั๋วเที่ยวบินที่จะออกพรุ่งนี้เช้าแล้วนะคะ

มันคงจะรีบในตอนเช้า

กรุณาพักที่โรงแรมใกล้ๆนาริตะคืนนี้แล้วกันนะคะ

เงินนี่เอาไปใช้ก่อนนะคะ

รุ่นพี่...

ฉันรู้ว่าคุณอยากพูดอะไร

ฉันมันโง่จริงๆ

ฉันจะไปช่วยผู้ชายที่ไม่เคยส่งเมลมาหาฉันเลย

ถ้ามันเป็นแบบนั้น

ฉันก็ไม่ควรยอมรับภาระหน้าที่นี้

ไม่ค่ะ

ความจริงแล้ว ฉันประทับใจอยู่นิดหน่อย

คุณไปเรียนภาษามองโกลตั้งแต่เมื่อไหร่หรอคะ

ถ้าคุณไม่ไป แล้วใครจะไปล่ะคะ

งั้นก็รีบไปรีบกลับนะคะ

ดูแลตัวเองด้วยนะคะ

แปลข้อความ :

ในตอนเช้า นาโอโกะเรียกคุโรซาว่า "เฮนาโจโกะ"

เฮนาโจโกะ ตามตัวอักษรหมายถึง ยังไม่เจริญเติบโตเต็มที่

ฉันแปลมันเหมือน "เล็กและอ่อนแอ" ในตอนนั้น

แต่ฉันตัดสินใจแล้วจะใช้ "ยังเยาว์วัย" แทน

ขอโทษที่เปลี่ยนนะ

จริงๆเลย...

นานเท่าไหร่แล้วที่ฉันไม่ได้ถูกเรียกว่าอาเนะโกะน้า

ฉันมีโมจิซุกิซังอยู่แล้วนี่นา

ใครน่ะ

ถึง: โนดะ นาโอโกะ จาก: คุโรซาว่า อากิฮิโกะ

ถึง: โนดะ นาโอโกะ จาก: คุโรซาว่า อากิฮิโกะ

- คุโรซาว่างั้นหรอ

ถึง อาเนะโกะ

สุขสันต์วันคริสต์มาสครับ

คุณจะทำอะไรในวันคริสต์มาสอีฟของคุณครับ

ตอนนี้ผมอยู่ที่ที่ราบสูงฮูลุนเบอร์

ลุงคนที่ผมรู้จักที่นี่เขาป่วยอยู่

ผมก็เลยเอายาไปให้ที่กระโจมของเขา ผมเดินทางกลับแล้วครับตอนนี้

ลมมันแรงมากเลยครับ

ถ้าผมไม่รีบ ผมจะวิ่งเข้าใปในพายุหิมะ

อาเนะโกะ

ผมขอโทษที่ไม่สามารถส่งเมลไปหาคุณตามปกติได้

ผมอยากส่งไปหา

แต่สายโทรศัพท์มันตั้งอยู่ไกลจากเนินเขามาก

โรงงานกำเนิดไฟฟ้าพลังงานลม อยู่ไกลตั้ง 120 กิโลเมตร

โทรศัพท์มือถือของผมก็ไม่มีสัญญาณเลยครับ...

ยังไงก็ตาม...

มีหลายสิ่งที่ผมอยากบอกคุณ

ผม... อยากเจอคุณจริงๆนะครับ

อาเนะโกะ!

ได้โปรดเถอะครับ อาเนะโกะ

อาเนะโกะ ไปกันเถอะครับ

อาเนะโกะ!

อาเนะโกะ! ไปบาร์อื่นกันเถอะครับ

อาเนะโกะ อาหารกลางของคุณดีจริงๆเลยนะครับ

อาเนะโกะ!

อาเนะโกะ!

เดี๋ยวก่อนสิครับ อาเนะโกะ

อาเนะโกะ...

เราน่าจะพักกันก่อนแล้วก็ออกไปเดินเล่นกันดีมั้ยครับ

ผมหวังว่าจะเกิดสิ่งดีๆขึ้นกับอาเนะโกะในปีนี้นะครับ

อาเนะโกะ คุณไม่อยากไปมองโกเลียหรอครับ

อาเนะโกะ...

ได้โปรดมาที่มองโกเลียสักวันนะครับ

คุโรซาว่าคุง!

เธอพยายามเข้านะ!

ฉันกำลังจะไปหาเธอเดี๋ยวนี้แล้ว

ฉันจะไม่ยกโทษให้เธอเลยถ้าเธอตายไป!

อาเนะโกะ!

ฉันได้ยินเธอกำลังเรียก... จากมองโกเลีย

ไม่เป็นไร ฉันกำลังจะไปหาเธอเดี๋ยวนี้แล้ว

อาเนะโกะ!

ฉันได้ยินเธอเรียกอีกแล้ว!

อาเนะโกะ

เดี๋ยว อาเนะโกะ!

คุโรซาว่าคุง...

คุณจะไปเที่ยวที่ไหนหรอครับ

มองโกเลีย

มอง... มองโกเลียหรอครับ

ฉันกำลังจะไปตามหาคุโรซาว่าคุง

ทำไม...

ทำไม... ตัวเป็นๆถึงมาอยู่ข้างหน้าฉันได้ล่ะ

เอ๋?

อ่า! คือ...

ผมหลงทางอยู่ในพายุหิมะน่ะครับ

ผมหาทางกลับไม่ได้...

แล้วผมก็รอดมาได้โดยชนเผ่าที่ร่อนเร่ที่ช่วยผมเอาไว้

อะไรกัน

เธอปลอดภัยแล้วหรอเนี่ย

ครับ ถูกแล้ว

คุณไม่เป็นอะไรนะครับ

อ่า ทำไมคุณถึงรู้เรื่องผมได้ล่ะครับ

- ทำไมน่ะหรอ ก็ตำรวจมองโกเลีย และบริษัทของเธอเขาตกใจกลัวกันหมดน่ะสิ!

- จริงหรอครับ!

ถ้าเธอปลอดภัยแล้วก็น่าจะติดต่อกลับมาบ้างสิ!

แต่... คุณคงไม่ได้โกรธหรอกนะ

ผมไม่ได้คิดว่ามันจะเป็นเรื่องขนาดนี้...

ยังไงก็ตาม พายุหิมะก็หยุดเรียบร้อยแล้ว

แล้วผมก็อยากพบคุณในทันที

ดังนั้นผมก็เลยนั่งเครื่องบินกลับมา

ผมขอโทษที่ทำให้คุณเป็นห่วงผม

เธอโง่หรือเปล่า

ฉันไม่ได้ห่วงเธอสักหน่อย

หัวหน้าขอให้ฉันช่วยต่างหาก

ทั้งที่หลังจากนี้ ฉันมีเดท... อย่ามาล้อเล่นนะ!

เธอเป็นสาเหตุในความยุ่งยากอย่างมากสำหรับทุกคน

แต่เธอกลับมาเหมือนว่าไม่มีอะเกิดขึ้น

มันจะดีกว่าถ้าเธอหายไปเลยน่ะ!

- ทำไมคุณพูดอย่างนั้นล่ะครับ

- เธอมันโง่

มันเสียเวลาของฉันนะ!

ทำไมคุณถึงร้องไห้ในตอนนั้นล่ะ แล้วยังโกรธอีก

นี่เธอ...

ทำไมเธอถึงไม่อยู่ในมองโกเลียไปตลอด และไม่กลับมาไปเลยล่ะ

อาเนะโกะ...

ฉันคิดว่าเราคงจะไม่เจอกันอีกในชีวิตนี้เลยนะ

ฉันยุ่งอยู่ งั้นแค่นี้นะ

ลาก่อน!

ฮัลโหล?!

โม... โมจิซุกิซัง!

คุณยังอยู่ที่ร้านหรอคะ

ฉันขอโทษค่ะ

ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ ค่ะ!

ฉันขอโทษจริงๆนะคะ เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนี้

ก็มันเป็นคุณนี่ครับ

ตัวคุณเองถูกดึงเข้าไปในปัญหา ของรุ่นน้องของคุณอีกใช่มั้ยครับ

แน่นอนค่ะ!

เป็นอย่างที่ผมคิดสินะ

โมจิซุกิซัง

คุณอยากพูดอะไรกับฉันหรอคะ...

ครับ

ผมอยากบอกคุณก่อนสิ้นปีนี้

แต่งงานกันเถอะครับ

แต่งงานกันเถอะครับ

ถ้าเป็นไปได้ผมก็หวังว่าคุณจะตอบผมเร็วๆนี้นะครับ

ส่วนเรื่องเด็ก

ไม่มีปัญหาอะไรครับ

พ่อของผมชินกับนิสัยที่ไม่พอใจของผมแล้วล่ะครับ

เมื่อผมไม่ได้ผลลัพธ์ในทันที

ขอโทษนะครับ

มันเรียบร้อยแล้วหรอครับ

ธุระด่วนที่ว่าน่ะ...

อ่า ไม่มีปัญหาแล้วล่ะค่ะ!

ฉันมีรุ่นน้องที่เป็นสาเหตุให้ฉันลำบากอยู่บ่อยๆน่ะค่ะ

แต่มันเรียบร้อยแล้วล่ะค่ะ

กระเป๋าเดินทางนี่คืออะไรหรอครับ

แล้วปัญหาของรุ่นน้องคืออะไรหรอครับ

นั่น... คือ...

ถึงแม้ว่าฉันจะเรียกเขาว่ารุ่นน้อง

ความจริงแล้วเขาก็เป็นเด็ก ที่ฉันเคยทำงานด้วยที่บริษัทเก่าน่ะค่ะ

ฉันก็ลาออกมาจากงานเรียบร้อยแล้ว

ดังนั้นฉันก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเขาอีกแล้วล่ะค่ะ

เด็กคนนั้น

เขาหายไปในมองโกเลีย

แต่พวกเราคงจะเข้าใจกันผิดน่ะค่ะ

อยู่ๆตัวเขาเอง...

เขาก็ปลอดภัยดีค่ะ

เขากลับมาเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เขาทำให้ฉันโกรธจริงๆ!

เด็กคนนั้น

แล้วไงต่อครับ

แค่นี้ล่ะค่ะ

ในอนาคต ฉันจะไม่ไปขอยุ่งเกี่ยวกับเด็กคนนั้นอีกเลย

งั้นหรอ

เอ่อ...โมจิซุกิซังคะ

เรื่องที่คุณพูด...

กรุณาให้ฉันตอบตอนนี้เลยนะคะ

ฉันมีความสุขจริงๆค่ะ

ฉันต่างหากที่ควรจะฝากเนื้อฝากตัวกับคุณ

กรุณาแต่งงานกับฉันนะคะ!

ขอบคุณครับ

คุณแน่ใจแล้วใช่มั้ย

ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นคนที่ไม่รู้อะไร

ก็กรุณาสอนฉันด้วยนะคะ

ยังไงก็ตาม ฉันรู้สึกหิวน้ำจัง!

ฉันขอนี่ได้มั้ยคะ

มองโกเลียใช่มั้ยครับ

ผมจำได้...

ผมพบคุณครั้งแรก... ก็ที่ห้องสอนภาษามองโกล

ค่ะ

ความจริงแล้ว จากในเวลานั้น

ผมรู้อยู่แล้วว่าผมควรจะแต่งงานกับคุณ

ผมตัดสินใจแล้วว่าผมจะต้องแต่งงานเมื่อผมอายุ 40

อายุ 40 หรอคะ

งั้นหรอคะ

ก่อนอายุ 40

ผมหวังจะได้เป็นหมอในโรงพยาบาล แล้วผมก็หวังจะใช้เวลาของผมทำในสิ่งที่ผมชอบได้อย่างอิสระ

ไปเที่ยวและเรียนภาษาของประเทศที่ผมชอบ

ยังไงก็ตาม เมื่อผมอายุ 40

ผมก็จะมีครอบครัว พออายุ 43 ผมจะมีลูก 2 คน

เมื่อผม 45 ผมจะออกจากโรงพยาบาล ที่ผมทำงานอยู่ในปัจจุบัน

และรับช่วงโรงพยาบาลของครอบครัวผมต่อ

เมื่อผม 50 ผมก็จะทำหน้าที่พ่อให้น้อยลง

และผมก็จะไปเป็นผู้บริหาร

ตอนอายุ 55 ผมจะขยายโรงพยาบาล

เพิ่มจำนวนเตียงและก็หมอให้มากขึ้น

ในระหว่างเวลานั้น

ผมก็หวังให้ภรรยาของผม สามารถดูแลอบรมสั่งสอนลูกๆได้

เมื่อผม 60

ลูกๆของผมควรจะเข้าโรงเรียนเกี่ยวกับการแพทย์

ผมก็จะได้ปล่อยวางสักที

ครอบครัวของเรา

จะใช้สัปดาห์ท่องเที่ยวไปเที่ยวรอบโลกให้ทั่ว

และยังอายุ 70 80 แล้วก็ 90 ด้วย

ผมตัดสินใจแล้วว่าผมจะทำมันให้มากที่สุด

ที่ผมพูดไปคุณลืมมันไปเถอะ

คุณกำลังฟังอยู่หรือเปล่า

ฟังสิคะ!

มันเป็นการวางแผนที่ยอดเยี่ยมเลยนะคะ

โมจิซึกิซัง

คุณเป็นคนในฝันของฉันเลยล่ะค่ะ

คุณไม่ต้องฝืนตัวคุณเองก็ได้นะ

คุณพูดอะไรอย่างนั้นล่ะคะ ฉันไม่ได้ฝืนตัวฉันเองซะหน่อย

นาโอโกะซัง...

ทำไมคุณมาพบผมคืนนี้ล่ะครับ

หา?

เพราะว่ามันเป็นก่อนที่เตรียมการไว้ใช่มั้ยครับ

แม้ว่า 30 นาทีก่อน

คุณยังจะเดินทางไปที่อื่นอยู่เลย

ผมไม่ตำหนิคุณหรอก

แต่ผมกังวล

เกี่ยวกับแผนการของผมที่ฝืนใจมากไป

อย่างเช่นคนที่คุณชอบ

ถึงแม้ว่า 30 นาทีก่อน

ฉันจะทำในสิ่งที่หุนหันพลันแล่น

ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นแบบนี้

ถ้าฉันแต่งงานกับคุณ

ฉันก็จะสามารถมีชีวิตที่ถูกต้องได้นี่คะ

จากวันนี้ไป ฉันจะเปลี่ยน ให้เป็นผู้หญิงที่มีแบบแผนมากขึ้นค่ะ

ฉันจะทำให้ดีที่สุดค่ะ

ผมเสียดายนะ

ผมคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ สำหรับนาโอโกะซังที่จะทำแบบนั้น

โมจิซุกิซัง...

อะไรที่ผมพูดวันนี้... ถือซะว่าไม่เคยเกิดขึ้นก็แล้วกันนะครับ

- เรื่องแบบนั้น...

- ผมขอโทษ

นั่น... นั่นมันดีแล้วล่ะค่ะ

คุณอย่าไปใส่ใจมันเลยนะคะ!

ฉันทำมันอีกแล้วสินะ...

อีกครั้ง?

ฉันมักจะทำพลาดตอนสุดท้ายในช่วงสำคัญของชีวิตเสมอ

ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ทุกครั้งก็ไม่รู้สินะ

คุณยังไม่เข้าใจสินะ

คะ?

ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ทุกครั้ง

คุณจะต้องเป็นคนที่รู้ดีที่สุดไม่ใช่หรอ

ผู้ชายคนนั้นในมองโกเลีย...

คุณชอบเขา ใช่มั้ยครับ

คืนนี้

ผมขอโทษนะที่ผมเสนอแล้วก็ถอนการขอแต่งงาน

ฉันควรจะเป็นคนพูดแบบนั้นมากกว่า

ฉันขอโทษค่ะ!

เรื่องนั้น... คุณถูกแล้วล่ะค่ะ

ฉันเป็นผู้หญิงที่หุนหันพลันแล่น เป็นคนที่ไม่มีแบบแผน

คุณก็ต้องปฏิเสธฉันอยู่แล้วล่ะนะ

ฉันขอโทษที่ทำให้คุณลำบากนะคะ

ตอนนี้ฉันต้องไปแล้วล่ะคะ

ค่ะ?

ฮัลโหล รุ่นพี่

กรุณาฟังฉันก่อนแล้วอย่าพึ่งโกรธนะคะ

คุโรซาว่ากลับมาจากมองโกเลียแล้ว แล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นด้วยค่ะ

รุ่นพี่ ฟังอยู่หรือเปล่าคะ

รู้สึกว่าจะเป็นอย่างนั้นล่ะนะ

เอ๊ะ?

รุ่นพี่ เจอคุโรซาว่าแล้วหรอ?

แล้วไงต่อ? เล่าให้ฟังหน่อยสิ

เรากำลังคอยคุณอยู่ที่ร้านของคินทาโร่นะคะ

ขอโทษนะ วันนี้ฉันขออยู่คนเดียวเถอะ

โทษที บาย

ฮัลโหล รุ่นพี่?

โอ๊ย!

มานั่งทำอะไรตรงนี้?

นายควรจะไปขอโทษทุกคนที่บริษัทมากกว่านะ

ก็ถ้าผมบอกหัวหน้า...

ผมก็จะโดนไล่กลับไปมองโกลใหม่

งั้นหรอ

ว่าแต่ คุณไม่ไปเดทหรอครับ?

อ๊ะ

หรือว่า...อีกแล้ว?

อีกแล้ว?!

หมายความว่าไง "อีกแล้ว" ?

มันเพราะเธอนั่นแหละ!

อะไรหรอ?

ไม่มีอะไร

คงไม่ใช่ผมที่เป็นเหตุที่ทำให้ถูกทิ้งหรอกนะครับ

ดูนี่!

สามสิบนาทีก่อน

คุณหมอขอฉันแต่งงาน

หมอ? ตลกน่า?

ถ้ามันไปได้อย่างราบรื่น ฉันก็จะได้เป็นภรรยาของผู้บริหารโรงพยาบาล

[หรือว่าที่ปฏิเสธไป เพราะเรา?]

[อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย]

[หรือว่า ที่ปฏิเสธคำขอแต่งงานของคุณหมอ เพื่อที่จะมาแต่งงานกับเรา?!]

ทำไมคุณถึงทำเรื่องน่าเสียดายอย่างนั้นล่ะ?

[กดดันจริงๆ]

[ทำไมเราไม่เปลี่ยนหัวข้อสนทนาล่ะ?]

จะเตือนความจำฉันสินะ...

ฉันเพิ่งอ่านเมลล์ตอนคริสต์มาสของเธอ

เธอเขียนไว้ไม่ใช่หรอ

ว่าเธอมีเรื่องที่อยากจะเล่าให้ฉันฟังเยอะแยะน่ะ

เรื่องนั้น...

เรื่องสำคัญหรือเปล่า?

[มันมาแล้ว!!]

[เธออยู่ในโหมดที่คาดหวังอย่างเต็มที่]

[ตอนนี้ เขาวิ่งไป 5 เซนติเมตรจากฉันแล้วสินะ]

คือว่า...

คือว่าอะไร?

[ไม่ไหว ไม่ไหว]

[ความสุขที่คุณต้องมีเหมือนกับภรรยาของหมอ]

[อย่ามาคาดหวังกับเด็กอายุ 23 อย่างผมสิ]

[...ถ้าพูดอย่างนั้น จะถูกชกมั้ยเนี่ย]

[เขาน่ารักจริงๆ~...]

[หรือว่าผู้ชายคนนี้จะมีแต่ความน่ารัก?]

ผมว่า คุยเรื่องนี้ไม่สนุกเลย

คนที่บอกว่ามีเรื่องคุยเยอะแยะคือเธอไม่ใช่หรอ

อาเนโกะ...

ก่อนอื่น

เรื่องแต่งงาน เอาไว้ก่อน

[เอาไว้ก่อนได้ไง]

กรุณาไปมองโกเลียด้วยกันกับผมเถอะครับ

ฉันไม่ไป

งั้นหรอ?

นั่นสินะ

[จะเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กันนะ?]

[จะเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กันน้า?]

คือว่า

ผมก็อยากรู้...

ทำไมคุณถึงปฏิเสธคำขอแต่งงานของคุณหมอล่ะครับ!?

ฉันถูกบังคับให้ปฏิเสธมันต่างหาก

หา?

เขาเป็นคนที่มีแบบแผนมาก

ฉันไม่สามารถเข้าไปในแผนของเขาได้

โดยดั้งเดิมแล้ว ฉันก็มีแผนการ สำหรับชีวิตของฉันอยู่เหมือนกัน

แต่งงานตอนอายุ 27

มีลูกก่อนอายุ 30

และ มีบ้านสวยๆเป็นของตัวเองตอนอายุ 33

แต่ในความเป็นจริง...

อายุ 34 ยังไม่ได้ทำอะไรเลย

ทั้งๆที่ลองพยายามแล้ว

ก็ไม่สำเร็จตามแผนที่วางเอาไว้

ฉันก็เป็นอย่างนี้แหละ

เดี๋ยว...

ผมไม่เข้าใจเท่าไหร่

[เด็กๆคงไม่เข้าใจ]

แต่ว่า

การกำหนดว่าอายุเท่าไหร่ ควรทำอะไร

มันไม่ถูกต้อง

เพราะว่า...

มีหลายคนที่ประสบความสำเร็จตามแผนที่วางไว้ แต่ก็ไม่มีความสุข...

คุณทำดีที่สุดแล้วกับหัวใจของคุณ...

อาเนโกะคือคนที่มีชีวิตอยู่ในตอนนี้...

คุณควรจะยกย่องตัวคุณเองนะ

[ไม่นะ...รู้สึกเหมือนจะร้องไห้]

ผมจะยกย่องคุณ!

อาเนโกะ คุณยอดเยี่ยมไปเลย

คุณพยายามได้ดีมากครับ

จนถึงอายุ 34...

ไม่ต้องบอกว่า 34 ก็ได้

ผมขอโทษ!

แต่ว่า...

ขอบคุณมากนะ

ผมจะคอยสนับสนุนคุณนะ!

ถึงแม้เราจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน

แต่ผมก็จะชอบอาเนโกะตลอดไป

[คิดว่านะ...]

[คิดว่าคงไม่ใช่ตลอดไปหรอก]

[แต่ก็มีความสุขจังเลย]

คุโรซาว่าคุง

ครับ?

ถึงจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน

เราก็สามารถมีชีวิตอยู่ด้วยกันได้นะ

ถ้ามีคนแบบนั้นอยู่ จะรู้สึกมีพลังนะ

ทำให้เรารู้สึกถึงการมีชีวิตอยู่

อุ๊บ...

[แย่แล้ว สถานการณ์พาไป เลยจูบไปซะแล้ว...]

[จะละลายแล้ว]

[ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้มันต้องเลยเถิดแน่ๆ]

[ออกจะเห็นแก่ตัวไปหน่อย]

[แต่อยากให้เธอเป็นคนชวนจังเลย]

[ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด]

[ฉันเป็นผู้หญิงจะให้เป็นคนชวนได้ยังไง]

[???]

[ไม่เข้าใจเลยจริงๆ]

ฮัลโหล?

คานะซัง?

เกิดอะไรขึ้น?

ใจเย็นๆก่อน!

เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว

ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ

มัวทำอะไรอยู่ มากับฉันสิ!

ถ้ารู้สึกผิด ก็คุกเข่าขอโทษสิ

อาเนโกะ

- ผมอุตสาห์รีบกลับจากฮาโกเน่เลยนะ

- อาเนะโกะ ไอ้วายร้ายนี่มันไม่สำนึกผิด ด้วยความจริงใจเลย มันทำให้รำคาญมาก!

ทำไมคุโรซาว่าคุงถึงอยู่ด้วยล่ะ?

คุโรซาว่า!

แปลกจังที่มากันสองคน!

รุ่นพี่ ที่คุณบอกว่าอยากอยู่ "คนเดียว" อย่างนี้นี่เอง

ไม่ใช่นะ!

ขอโทษนะคะ ที่พวกเราไปขัดจังหวะทั้งสองคน~

ไม่ต้องแกล้งโง่เลย!

เมื่อกี้ทั้งสองคนไปไหนกันมา!

คุโรซาว่าซัง ตอบมาตามตรงนะ?

คงพูดไม่ได้ว่า "ไม่มีอะไร" เกิดขึ้น

โอ๊ย เจ็บ!

คุโรซาว่า ดื่มอะไรมั้ย!

แล้วยังไง?

ไปถึงไหนแล้ว?

คุณเหมือนเด็กเลยนะครับ

ท่าทางจะชอบเด็กสินะ

ยินดีต้อนรับ

หัวหน้า เหมือนเดิม

ได้ครับ

รุ่นพี่ ไปถามเลย

เห? ไม่ ไม่

มันคือ Fengshui ค๊อคเทล

นั่นดีจังเลยนะ

ฉันจะดื่มมันให้หมดเลย

อา.....

สวัสดีค่ะ

อืมม...

ขอโทษนะคะ ใช่ด๊อกเตอร์โคปะซังหรือเปล่าคะ?

ครับ ใช่แล้วครับ

อืมม...

พวกเราเป็นแฟนพันธุ์แท้ของอาจารย์เลยนะคะ

ดีใจจัง ขอบคุณมากนะครับ!

เธอเกิดวันที่เท่าไหร่ล่ะ?

จะดูดวงให้หรอคะ?

ครับ

ว้าว!

จะดูให้เธอด้วย

จริงหรอครับ?

เอาจริงหรอ?

มันเป็นยังไงล่ะ

(วันที่ 7 มิถุนายน ปีโชวะที่ 46)

(วันที่ 26 มีนาคม ค.ศ.1982)

เธอสองคน...ปีหน้า...

จะมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นนะเนี่ย

อาจารย์โคปะ

เรื่องไม่คิด คือ...?

คือว่า...

พูดไม่ได้หรอก...

บอกไม่ได้

ทำไมล่ะคะ?

บอกมาเถอะค่ะ

ทั้งสองคนอยากฟังจริงๆหรอ?

พวกเธอกล้าฟังหรอ?

ผมว่า ผมไม่เอาดีกว่า

ฉันว่า...

ฉันอยากฟังค่ะ

ผมไม่ฟังนะ!

อ่า เฉพาะอาเนโกะเท่านั้นนะ

โคปะซัง ช่วยบอกเธอคนเดียวนะครับ

อาจารย์โคปะคะ

ขอความกรุณาด้วยค่ะ!

บอกมาเถอะค่ะ!!

พวกเราสองคน...

ปีหน้านี้...

จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเราในปีหน้าคะ

ได้โปรด

บอกฉันมาเถอะค่ะ

อาจารย์โคปะ!

อาจารย์โคปะ!!!!

หวังว่าจะสนุกกับละครนะ ~ :D

Original timing provided by: tianj

Translator, Editing: yeulih

Timing edit, Typesetting: seii

www.thaisubtitle.com

บรรยายไทยโดย Yutaro, naisu_yamap, nile

OpenSubtitles.org require your login in mx player for uploading subtitles, please login now

-= www.OpenSubtitles.org =-