Original subtitles

Lubinski, Kubinski...

Lominski, Rozanski en Poznanski.

We zijn in Warschau, de hoofdstad van Polen.

Het is augustus 1939. Er heerst nog vrede in Europa.

Het leven in Warschau gaat zijn gangetje.

Maar plotseling gebeurt er iets.

Iedereen staart dezelfde kant op.

De mensen lijken bang. Zou het waar zijn? Dat moet wel.

De man met het snorretje.: Adolf Hitler.

Hitler in Warschau terwijl het nog geen oorlog is?

Hij lijkt geen last te hebben van alle commotie.

Is hij ge�nteresseerd in de vleeswaren? Maar hij is vegetari�r.

Soms houdt hij zich niet aan zijn dieet. Hij slokt af en toe hele landen op.

Wil hij Polen ook opslokken? Hoe is hij hier gekomen?

Het begon allemaal op het hoofdkwartier van de Gestapo in Berlijn.

Wilhelm Kunze is er. Hier is zijn dossier.

Ik hoop dat hij zal praten. - Ja. Laat hem binnenkomen.

Wilhelm Kunze.

Dus jij wilt een speelgoedtank?

Ik krijg er een als ik een goed rapport heb.

Onze F�hrer heeft je rapport gezien en geeft je er eentje.

Vertel je dit aan je vader? - Natuurlijk.

Zal hij de F�hrer dan aardiger vinden? - Vast.

Hij vindt hem nu niet zo aardig, h�? - Nee, niet zo.

Soms zegt hij zelfs grappige dingen over hem, toch?

Er is een cognac naar Napoleon vernoemd, een haring naar Bismarck...

en Hitler zal een... - Stuk kaas worden.

Hoe wist je dat? - Het leek me logisch.

Begrijp me niet verkeerd...

ik hoop dat u niet twijfelt aan mijn...

De F�hrer.

Heil Hitler. - Heil mezelf.

Dat staat niet in het script. - Mr Dobosh, alstublieft.

Dat staat niet in het script.

Ik wil niet dat mensen daar lachen. Niet improviseren.

Wilt u weten wat ik denk?

Een lach moet serieus genomen worden.

Je bent een acteur, geen schrijver. Wat staat er in het script?

Ik kom binnen en zeg niets. - Zeg dan ook niets.

Ik sta helemaal klaar om te beginnen en ik moet alsmaar wachten...

omdat twee acteurtjes hun rollen willen uitbreiden.

Van u lusten de honden nog geen brood. - Hoe durf je me zo te beledigen?

Ik wil dat iedereen begrijpt dat dit een serieus stuk is...

een realistisch drama.

Wat vind je van mijn jurk? - Het documenteert de nazi...

Draag je dat in het concentratiekamp? - Mooi, h�?

Het vormt een mooi contrast. Eerst word ik gemarteld...

en als de lichten aangaan, lig ik daar in deze jurk.

Daar zouden ze pas echt om lachen. - Hou je erbuiten.

Dat een beroemde actrice zo kan denken. Je bent niet goed wijs.

Zo praat niemand tegen mijn vrouw. - Sorry, ik verloor mijn geduld.

Die jurk is waardeloos. - Ben je bang dat ik alle aandacht trek?

Waarom zou ik? - Natuurlijk. Jij bent de grootste acteur.

Je hang naar aandacht wordt belachelijk.

Ik vertel een verhaal, jij maakt het af. Ik ben verkouden, jij hoest.

Als ik 'n baby krijg, ben jij de moeder. - Zolang ik de vader maar ben.

Mr Dobosh, geef me een kans. - Wie heeft je make-up gedaan?

Ik, Mr Dobosh. Is er iets mis?

Hij is gewoon een man met een snorretje. - Maar dat is Hitler ook.

Het is niet alleen het snorretje.

Ik vind hem niet op Hitler lijken. - Ik wel.

Dat weet ik.

Zo hoort hij eruit te zien.

Dat is een afbeelding van mij. - Dan is die ook fout.

Luister, Mr Dobosh. Iedereen kijkt op me neer.

Maar ik weet zeker dat ik op Hitler lijk en ik zal het bewijzen.

Ik ga naar buiten en dan zullen we het zien.

En zo kwam het dat Adolf Hitler in augustus 1939 in Warschau was.

Mag ik uw handtekening, Mr Bronski?

Ze zouden zeker lachen. De rol van Hitler zou het begin van mijn carri�re zijn.

Ze kunnen echt talent niet blijven negeren.

Eens zul je Shylock spelen. - De Rialto-sc�ne.

Shakespeare moet mij in gedachten hebben gehad.

Heb ik geen ogen, handen, organen, zintuigen, afmetingen...

gevoelens, passies? Ik eet hetzelfde voedsel...

raak gewond door dezelfde wapens, val ten prooi aan dezelfde ziektes.

Als je ons prikt, bloeden we dan niet? Als je ons kietelt, lachen we dan niet?

Als je ons vergiftigt, sterven we dan niet?

Dat was zo ontroerend. - Maar ik moet met een lans rondlopen.

Dat is het enige wat we doen in de eerste akte, in de tweede akte...

En dan dragen we Rawitch het toneel af. - Ik zou hem graag willen laten vallen.

Daar zouden ze pas echt om lachen.

Met Mr Tura. Bestel een broodje met salami en kaas voor me.

Nu meteen, graag.

Het publiek reageert wat lauw.

Ik speel altijd slechter als we ruzie hebben. Wees aardig.

Je sc�ne met Polonius ging fantastisch.

Ik wil je wel kussen, maar dan loopt mijn make-up uit.

Ik heb Dobosh gezegd dat jouw naam boven aan het affiche moet.

Wat lief van je, maar het maakt mij echt niet uit.

Dat zei hij ook, daarom hebben we niets veranderd.

Lieveling, je weet wat ik voor je voel. Ik zou zelfs...

Bloemen? Wie heeft die gestuurd? - Er zat geen kaartje bij.

Dit is al de derde keer. Wie is hij? - Dit gaat niet om mij.

Hij is vast een arme kunstliefhebber die elke avond in de engelenbak zit.

Dus hij kan geen kaartje betalen, maar hij heeft wel veel bloemen ge�rfd?

Drie avonden achter elkaar. Niemand kan Hamlet zo leuk vinden.

Maar jij speelt Hamlet. - Mr Tura, u moet op.

Maria, mijn grote sc�ne komt nu. - Ik weet echt niet wie hij is.

Dank je, lieveling.

Ik weet wel wie het misschien kan zijn.

De piloot? - Ja, hij zit op de tweede rij.

Ik hou echt heel veel van mijn man.

Hij is geweldig, maar hij raakt overstuur van de kleinste dingen.

Zoals dat kleine ding op de tweede rij.

Ik wacht op het antwoord.

"Luitenant Stanislav Sobinski." De jonge piloot.

Lijdt hij erg? - Hij kon niet langer zwijgen.

Arm ding. - Hij is nog maar een jongen.

Wil hij geadopteerd worden? - Hij wil me dolgraag ontmoeten.

Natuurlijk sta ik dat niet toe.

Maar het is onverstandig om de mensen die de kaartjes kopen te negeren...

Verspil geen tijd. Laat hem komen nu hij nog jong is.

Ja, dat ben ik mijn publiek wel verschuldigd.

"Beste luitenant." Wacht maar tot je hem ziet, Anna.

"Ik heb helemaal geen tijd. Maar als u erop staat..."

"kom dan naar me toe als Hamlet zegt: 'Te zijn of niet te zijn'."

Hoe klinkt dat? - Veilig.

Een zware last.

Ik hoor hem aankomen. Laten we ons terugtrekken.

Te zijn of niet te zijn.

Te zijn of niet te zijn, dat is...

dat is de vraag.

Of het eervoller zou zijn te dulden in onze geest de schoten en de pijlen...

van het lot dat ons gewelddadig belaagt...

of het hoofd...

Dank u dat ik mocht komen. Ik heb ernaar uitgekeken.

Bent u nu teleurgesteld? - O, nee...

Dus u heeft me bloemen gestuurd. Dank u.

Ik had een oudere, gedistingeerde heer verwacht...

en ik weet niet of dit verstandig is. Ik ontvang nooit vreemden.

U bent geen vreemde voor mij. Ik heb al uw stukken gezien.

U was zo grappig als "Kiki". - Dat heb ik ook gehoord van anderen.

Maar niet als Lady Macbeth. - Dank u.

Ik vond u zo eng toen. - Ik zou geen vlieg kwaad doen.

En ook geen goudvis. Hoe gaat het met hem?

Met wie? - De goudvis.

U had het over een goudvis in een interview.

O, ja. Natuurlijk.

En die foto van u op een boerderij.

Waar was dat? Waar is die boerderij, bedoel ik.

Genoeg over mij. Vertel me eens iets over uzelf.

Er valt weinig te vertellen. Ik vlieg in een bommenwerper.

Wat spannend. - Ja. Het is een imposant vliegtuig.

Ik kan drie ton dynamiet in twee minuten laten vallen.

Vindt u dat interessant? Ik wil me niet opdringen, maar...

Wilt u mijn vliegtuig zien?

Wanneer kan ik u komen ophalen? - Morgen om twee uur op het vliegveld.

Tot ziens.

Vergeef me mijn onhandigheid, maar ik heb nog nooit 'n actrice ontmoet.

Ik ken niemand die drie ton dynamiet in twee minuten kan laten vallen.

Tot ziens.

Morgen om twee uur vliegen we samen op drie kilometer hoogte.

Is daar iets mis mee? - Nee, zolang Tura er niet achter komt.

Wat hij niet weet, zal u niet deren.

Wat elke acteur vreest, is mij overkomen.

Wat dan, lieveling? - Iemand liep weg tijdens mijn monoloog.

Maria, ben ik het kwijt? - Natuurlijk niet. Ik vind het zo jammer.

Maar hij liep weg. - Misschien was hij ziek.

Misschien had hij een hartaanval. Hij kon wel stervende zijn.

Misschien is hij al dood. Wat een troost.

Wat is er aan de hand? - Hitler spreekt de Rijksdag toe.

Hallo, Mr Dobosh.

Dit is dr. Boyarski van Buitenlandse Zaken.

Slecht nieuws. De regering wil niet dat dit stuk wordt opgevoerd.

Gaat de premi�re vanavond niet door? - Ik ben bang van niet.

Maar waarom dan? - Het stuk heeft artistieke waarde.

Het heeft wel meer dan dat. - Hitler zou zich beledigd kunnen voelen.

Dat zou helemaal niet erg zijn.

Heeft u gelezen wat hij over ons zegt? - Sorry, er valt niets aan te doen.

Te zijn of niet te zijn, dat...

dat is de vraag. Of het eervoller zou zijn te dulden...

in onze geest de schoten en de pijlen van het lot...

ik wil Mrs Tura graag alleen spreken.

Meestal ben ik degene die mijn dienstmeid wegstuurt.

Ik moet je zoveel vertellen en in 't vliegtuig kunnen we niet praten.

Maria... - Mijn make-up mag niet uitlopen.

Ik keek laatst naar je in 't vliegtuig...

en ik zag dat je ook naar mij keek. Je had een vriendelijke blik.

Je leek me leuk te vinden, is dat zo? - Ja, je hebt gelijk, Stanislav.

Wees eerlijk. Vind je me nog steeds leuk? - Natuurlijk.

Zul je me altijd leuk vinden? - Ik zou niet weten waarom niet.

Dat is geweldig. Wat doen we met je man?

Wat? - Je moet het hem vertellen.

Dat we gek op elkaar zijn. Hij mag ons niet in de weg staan.

Hij zal het wel begrijpen. Net zoals Mr Dobosh.

Je wilt geen actrice blijven. Je wilt een rustig leven leiden.

Nu kun je genieten van die boerderij. Ik zal zelfs een tractor voor je kopen.

En een vijver voor je goudvis. - Stanislav, ik ben getrouwd.

Ik praat wel met je man. - Ik hou van hem.

Nee, je hebt gewoon medelijden met hem.

Dit is iets voor mannen onder elkaar. Ik wacht hier op hem.

Dit is vast mijn schuld, maar...

Mrs Tura, de oorlog is uitgebroken.

"Zonder oorlogsverklaring zijn Duitse troepen onze grens overgegaan."

Zonder enige waarschuwing. - We zullen terugvechten.

Het is echt oorlog. Mensen gaan elkaar vermoorden.

Stanislav... - Vaarwel, Maria.

Stanislav, kom terug. - Ik moet wel. Ik wil je weer zien.

Heb je het gehoord? - Ja.

Het lijkt onmogelijk. Ik moet het publiek op de hoogte stellen.

Het is een gemene samenzwering. - Het is misdadig.

Hij liep weer weg tijdens mijn monoloog. - Het is oorlog.

Snel, naar de kelder.

We hoeven ons geen zorgen meer te maken over het nazi-stuk.

Hun eigen show is veel groter. - En zij worden niet gecensureerd.

Ongelukkig Polen, zonder waarschuwing aangevallen door een meedogenloze vijand.

Warschau is verwoest omwille van de verwoesting.

Het doek is gevallen voor Polen. Een drama zonder goede afloop in zicht.

Voor elke hoopvolle Pool reed een nazitank rond...

en de mensen waren verdoofd en hulpeloos.

Zij werden niet gecensureerd.

VERBODEN Op bevel van kolonel Ehrhardt

lNTERNERING lN CONCENTRATIEKAMP

DOODSTRAF

OVERTREDERS WORDEN DOODGESCHOTEN

Als je ons prikt, bloeden we dan niet?

Als je ons kietelt, lachen we dan niet?

Als je ons vergiftigt, sterven we dan niet?

Je zou 'n geweldige Shylock zijn geweest. - Ik droeg alleen maar een lans.

Zullen we ooit weer een lans dragen? - Laten we het hopen.

De mensen raakten bezield. Haat was het antwoord op de naziterreur.

Ze kwamen in opstand tegen de onderdrukking en waren vastberaden.

De strijd was begonnen.

V voor victorie.

Weg met de nazi's en Hitler. Het verzet sloeg terug.

Sabotage, verwoesting.

Maar de echte strijd om de Poolse vrijheid werd ergens in Engeland gevoerd.

Jonge Polen die streden voor hun land.: het Poolse eskader van de RAF.

Gelukkig kunnen jullie nog lachen. - Boven Berlijn zijn we nog grappiger.

Ik wilde dat ik nog mee kon vechten.

Een van uw toespraken is meer waard dan 10.000 bommen.

Wanneer houdt u er weer een? - Dat duurt nog wel even.

Waarom dan? - Ik ga op reis.

En je bent een optimist als je nu een retourtje koopt.

Heeft u een geheime missie? - Jullie zijn te slim voor mij.

Hij gaat op bezoek bij Hitler in Berlijn.

Niet helemaal. Ik hoop dat Hitler ook niet bij mij op bezoek komt.

Bedankt voor de lekkere maaltijd.

Gaat u naar Warschau? - Jullie riskeren dagelijks je leven.

Dus u gaat echt naar Warschau? - Ik kan niet meer zeggen.

Het spijt me dat ik erover begonnen ben.

Als ik jullie niet kan vertrouwen, wie dan wel? Jullie zullen niets zeggen.

Warschau.

Ik zou er dolgraag heen gaan om mijn moeder weer te zien... als ze nog leeft.

Ik wilde dat ik je kon helpen. - Kunt u mijn moeder vinden?

Ik weet hoe jullie je voelen, maar ik kan mijn missie niet in gevaar brengen.

Vertel me waar ik jullie familie kan vinden, dan zal ik mijn best doen.

Professor Siletsky?

Mijn familie heeft Polen verlaten, maar er is iemand anders in Warschau.

Een dame? - Het is zeer vertrouwelijk.

U mag niets tegen haar man zeggen. - Nu weet ik precies wat ik kan zeggen.

Zeg maar: "Te zijn of niet te zijn." Dan begrijpt ze het wel.

O, een geheim bericht. Hoe heet deze dame?

Maria Tura. - Ik zal het opschrijven.

Hoe heet ze ook alweer? - Maria Tura.

T... U... R... A. Klopt dat?

Kent u Maria Tura niet? - Zou ik haar moeten kennen?

Nou, u heeft in Warschau gewoond...

O, ja. De naam klinkt bekend. Ze is redelijk bekend.

Redelijk bekend? Ze is beroemd. - Ja, inderdaad.

Dit is de naam van mijn broer.

MILITAIRE lNLICHTINGENDIENST

MILITAIRE lNLICHTINGENDIENST

Luitenant?

Hoe maakt u het? - Generaal Armstrong, majoor Cunningham.

Waarom wilde je me spreken? - Ik wist niet zeker of ik moest komen.

Hij is waarschijnlijk onschuldig. - Wie verdenk je?

Professor Siletsky heeft nog nooit van Maria Tura gehoord.

Hij heeft in Warschau gewoond. Ze is een zeer beroemde actrice.

Veel mensen zijn niet ge�nteresseerd in het theater.

Ik ken maar ��n actrice. En ik hoop nooit meer van haar te horen.

Maria Tura is een icoon.

Haar foto staat in elke krant en op elk pakje sigaretten.

Als je in Warschau rondloopt, zie je haar overal.

Ik wilde het u vertellen voordat de professor vertrekt.

Hij zit al in Zweden.

Hoe wist je dat hij wegging? - Hij heeft het ons zelf verteld.

Ongelooflijk. - Niemand vond het vreemd.

We hebben hem allemaal adressen van familieleden meegegeven.

Als de Gestapo die in handen krijgt, zullen ze die families straffen.

Wanneer komt hij in Warschau aan? - Hij ging per boot naar Litouwen.

Vanaf daar duurt het... ik denk zo'n drie dagen.

Hoe lang duurt een vlucht naar Warschau? - Zo'n zeven uur.

Wacht maar even buiten. - Ja, sir.

Ik wil het niet geloven. - We kunnen geen risico's nemen.

Hij had zeer goede referenties. - En die hebben we allemaal gecontroleerd.

Hij heeft instructies bij zich voor het verzet.

Als hij die aan de Gestapo geeft...

zullen honderden mensen sterven en onze organisatie zal ten onder gaan.

Ik wil hem niet veroordelen op basis van zo weinig bewijs.

Toen Siletsky zijn reis besprak met de piloten, veroordeelde hij zichzelf.

Misschien is hij een idioot. - Dat is al even gevaarlijk.

En ik ken Siletsky. Hij is geen idioot.

Wat zijn uw orders? - Roep de jongeman weer terug.

In Warschau breng je onze instructies naar de boekhandel van Sztaluga.

Hij licht het verzet in. Zeg niets als er iemand anders bij is.

Vraag alleen om een exemplaar van "Anna Karenina" van Tolstoj...

en leg de foto van Siletsky op pagina 105.

Is dat duidelijk? - Ja, sir.

Tien minuten. - Ok�.

Kijk uit.

Het is tijd.

Succes.

Sta stil.

Jammer, we hebben hem gemist.

Goedenavond. Heeft u "Anna Karenina" van Tolstoj?

Ik denk het wel.

Anna... Ja.

Hier heb ik het.

Hoeveel kost het? - 20 zloty.

Dat is veel te duur. Het spijt me. Dag.

Wij nemen deze tien. Hoeveel is dat? - 8,75 zloty.

Dag, heren. Kom gerust nog eens.

"Professor Siletsky. Komt binnen twee dagen aan."

"Hou treinstation in de gaten. Mag de Gestapo niet bereiken."

"Dat zou rampzalig zijn."

Kan ik u helpen, heren?

We zijn op zoek naar Mrs Maria Tura.

U moet met ons meekomen. - Maar ik heb niets gedaan.

Komt u gewoon mee.

205, 206.

Mrs Tura is hier.

Ja, sir.

Laat haar wachten in 206.

Goedenavond, Mrs Tura. Ik ben professor Siletsky.

Het is mij een genoegen u te ontmoeten. Gaat u zitten.

Sigaret? - Dank u.

Mijn verontschuldigingen voor de ruwe escorte.

Als een man bajonetten gebruikt om 'n vrouw te zien, is dat best flatterend.

Ja, maar ik ben niet verantwoordelijk voor uw aanwezigheid hier.

Een jongeman in Engeland...

heeft me een vreemde boodschap voor u meegegeven.

"Te zijn of niet te zijn."

Weet u wat dat betekent? - Ik heb wel een vaag idee.

Een ogenblik, alstublieft.

Hallo?

Ja?

O, hoe maakt u het, kolonel Ehrhardt?

Ik ben u erg dankbaar voor dat vliegtuig vanaf Zweden, anders...

Wanneer u maar wilt, natuurlijk.

Morgenochtend om tien uur op het hoofdkwartier van de Gestapo.

Ik kijk uit naar onze ontmoeting. Dag, kolonel.

Het spijt me. - Ik moet gaan. Dank u voor het bericht.

U bent toch een actrice? - Ja.

Het is belangrijk om de juiste rol te kiezen.

In het echte leven moet u de juiste kant kiezen.

De juiste kant? Wat is de juiste kant?

De winnende kant. - Ik begrijp het niet.

We kennen veel mensen in Warschau erg goed...

en we willen heel wat mensen nog veel beter leren kennen.

U kunt ons daarbij helpen, Mrs Tura.

Moet ik een spion worden? - Dat is een hard woord.

Ik heb eens een spion gespeeld. Het was een spannende rol.

U kunt er nu echt een zijn. - Ik werd neergeschoten aan het einde.

Mrs Tura, we zouden u nooit aan gevaar blootstellen.

U moet de mensen vermaken. Bepaalde mensen uitnodigen...

Een banket houden in mijn eenkamervilla? Ik ben mijn prachtige appartement kwijt.

Daar kan makkelijk iets aan gedaan worden.

Uw leven zou heel aangenaam kunnen worden.

Wat zegt u ervan?

Het klinkt zeer aantrekkelijk en verleidelijk.

Maar hoe zit het met mijn geweten?

We moeten u ervan overtuigen dat u de goede zaak steunt.

Weet u waar het nazisme voor staat? We willen een gelukkige wereld cre�ren.

Mensen die niet gelukkig zijn horen daar niet in thuis.

We zijn geen brute monsters.

Zie ik eruit als een monster? - Natuurlijk niet, professor.

U lijkt het bijna te menen.

We zijn net als andere mensen. We houden van zingen en dansen.

We bewonderen mooie vrouwen.

We zijn menselijk. Heel menselijk. - Daar ben ik van overtuigd.

Wilt u blijven eten? Ik kan me niets leukers voorstellen.

U zult al snel zeggen: "Heil Hitler."

ik wil graag blijven, maar u wilt het nazisme van zijn beste kant laten zien...

en ik wil Polen graag vertegenwoordigen in mijn mooiste jurk.

Ik snap het. Laat me niet te lang wachten.

Au revoir. - Wacht even.

Ik kijk ernaar uit. - Ik ook.

Deze dame mag vertrekken. - Ja, sir.

Het is moeilijk om binnen te komen, maar nog moeilijker om weg te komen.

Ik ben enorm bang en enorm opgewonden. Dag.

Te zijn of niet te zijn.

Ik voel me al een stuk beter.

Wie ben jij? Hoe ben je hier gekomen? - Ik ben uit een vliegtuig gesprongen.

Zo mijn bed in? Hoe ben je binnen gekomen?

Is uw vrouw er nog niet? Ik ben bezorgd. - Jij bent bezorgd?

Blijf kalm. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje.

Hetzelfde schuitje? Dan heb ik een vraag als zeemannen onder elkaar.

Hoe komt het dat je mijn pantoffels draagt?

Siletsky zit in Hotel Europa.

Ze brachten me naar hem toe nadat ik uit de boekhandel kwam.

Dan is het allemaal voorbij. - Hij gaat morgen pas naar de Gestapo.

We moeten hem tegenhouden. - Het hotel is net een beveiligd fort.

Wat wilde hij van je? - Hij wil dat ik een spion word.

Wie is Siletsky? - Een spion.

Wat doe jij hier? - Wat maakt het uit?

Hij zit in hetzelfde schuitje als ik en zij vraagt wat het uitmaakt.

Het is nu of nooit. - Moet ik echt alles uitleggen?

Ik heb recht op een aanwijzing.

Siletsky wil met me dineren. Dit kan onze kans zijn om hem te doden.

Siletsky kwam eerder aan dan de luitenant omdat ze een vliegtuig hadden gestuurd.

Begrijp je het nu?

Dineer met hem. Het is onze enige kans. - Ik zeg met wie ze eet en wie ze doodt.

Het gaat om Polen. - Waar is uw vaderlandsliefde?

Eerst loop je weg tijdens mijn monoloog en nu heb je mijn pantoffels aan.

Ik hou van mijn land en mijn pantoffels. - Ik hoop dat je land eerst komt.

Ik weet er maar weinig van. Vormt Siletsky echt 'n gevaar voor Polen?

Dan rekenen we met hem af. Ik reken met hem af.

Ik zal hem op het hoofdkwartier van de Gestapo ontmoeten.

En als hij dood is, wil ik graag het hele verhaal horen.

Het duurde wat langer dan verwacht. Ik hoop dat het de moeite waard was.

Ik zou altijd voor Hitler willen sterven, behalve de komende paar uur.

Dank je. Het lijkt eeuwen geleden dat ik deze jurk heb gedragen...

Kijk nou. Kaviaar. Het bestaat nog. - Ja, aan de winnende zijde wel.

Er liggen overtuigende argumenten op deze tafel.

Het is fijn om hier te zijn, professor. - We willen niet gestoord worden.

Dit zijn tenslotte staatszaken.

Laten we je training beginnen met een glas champagne.

Zullen we drinken op een blitzkrieg? - Ik hou meer van trage bewegingen.

Ik ben een beetje bang voor je. - Waarom? Dat is heus niet nodig.

Misschien niet. Misschien ben je heel zachtaardig.

Je hebt een jongensachtige uitstraling. Maar ik weet het nog niet zeker.

Waarom zoek je het niet uit? - Dat zal ik doen.

Ik kan alles aflezen aan je handschrift.

Ik zag mijn mans handschrift pas tijdens de bruiloft. Dat was te laat.

Een goede waarzegster vertelt haar klant wat hij graag wil horen.

Alsjeblieft.

"Alexander Siletsky."

Als ik je "S" eerder had gezien, was ik niet gekomen. Je bent vastberaden.

Ja, heel erg.

Maar je bent ook heel charmant.

Ik hoop dat je die "Y" kunt waarmaken. - Dat zul je wel zien.

Heil Hitler. Ik ben kapitein Mumm en ben gestuurd door kolonel Ehrhardt.

Komt u binnen.

Een moment.

Kolonel Ehrhardt wil u gelijk zien.

O, ja, natuurlijk.

Ik kom zo met u mee.

Het spijt me. - Moet je weg?

Ik had nog zoveel twijfels en nu ga je al weg.

Ik zal snel terug zijn.

De Gestapo heeft het zo druk dat ze vast snel van me af willen zijn.

Het spijt me. - Niets aan te doen.

"Ik kan het niet meer aan. Ik kan de F�hrer niet meer van dienst zijn.

Ik maak er een einde aan."

Wie bent u? - Mrs Tura.

Bij wie was u op bezoek? - Professor Siletsky.

U zult moeten wachten tot hij terug is. - Onmogelijk.

Er valt niets aan te doen. 206.

KANTOOR PRODUCENT

GESTAPO HOOFDKWARTIER

Ja, sir.

Ik zal u aankondigen bij kolonel Ehrhardt.

Dag, kolonel.

Is dit de heer uit Engeland?

Het is mij een enorm genoegen u te ontmoeten.

U heeft de Engelsen goed misleid.

"De Britse leeuw zal thee drinken van in Duitsland gemaakte schoteltjes."

Hoe is hij ooit generaal geworden? - Hij is de zwager van G�ring.

Ik zal u aankondigen. - Dank u.

Hij heeft de papieren bij zich. - Zoek uit wie hem helpt.

Tura, onze levens staan op het spel. - Ik zal het onmogelijke doen.

Ik zal mezelf overtreffen. - Rek de sc�ne niet te erg.

Het lot van mijn land ligt in de handen van een derderangs acteur.

Laat hem binnenkomen.

Professor, komt u maar. - Dank u.

Professor? Ik ben blij u te zien. - Insgelijks.

Ga zitten. We zijn blij dat u er bent.

Het is fijn om weer terug bij de Gestapo te zijn.

U bent berucht in Londen. Ze noemen u "Concentratiekamp Ehrhardt".

Ja, wij concentreren ons en de Polen gaan lekker kamperen.

Dit is het rapport. Dat zal het einde zijn van het verzet.

Eens kijken. Uitstekend. Ze zijn zo goed als dood.

Ik neem aan dat er geen documenten meer in het hotel liggen?

Nee, dat is alles. Ik stuur de kopie�n morgen naar Berlijn.

De kopie�n? Ja, natuurlijk. De kopie�n.

Het is een hoop papierwerk, maar zo willen ze het...

Natuurlijk. Weet u, Warschau is tegenwoordig een gevaarlijke plaats.

Liggen de papieren veilig in de hotelkluis?

Nee, ze liggen in mijn koffer. Het hotel is zo veilig als een kluis.

Ik wil dat dit rapport gelijk verwerkt wordt.

Ik pak hem. - Hij heeft nog papieren in zijn koffer.

Ik vermoord hem toch. - Hoe komen we in zijn hotel?

We vinden wel een oplossing. - Ok�.

Wilde u me nog meer vragen? - Heel veel. Ga zitten.

Er zijn zoveel dingen die ik nog aan u wil vragen.

Ik zal graag antwoord geven. - Dank u.

Dus ze noemen me "Concentratiekamp Ehrhardt"?

Er was nog iets wat ik wilde vragen. Wat? O, nee.

Je hebt duizend vragen in gedachten, maar je kunt nergens opkomen.

Het zal wel komen, heus.

Wilt u mij iets vragen? - Ik zou niet weten wat.

Dus ze noemen me "Concentratiekamp Ehrhardt".

Ik ben zo terug.

Help me, ik weet niets meer. - Pak zijn pistool af.

Ga met hem mee naar het hotel. Sla hem met zijn eigen pistool.

Open de koffer en verbrand de papieren. Daarna schiet je hem neer.

Wacht eens. Dan vermoorden ze me. - We zullen voor je duimen.

Ga jij maar naar het hotel, dan zal ik wel duimen. Bedenk maar iets anders.

Dus ze noemen me "Concentratiekamp Ehrhardt".

Als dat alles was, dan wil ik me graag gaan ontspannen.

Ontspannen. O, Mrs Tura.

Zeg eens, hoe is het met Mrs Tura? Ga zitten.

Mijn mannen zijn zeer effici�nt.

Ze kan waardevol zijn voor ons.

En ze is goed gezelschap. - Goed gezelschap?

Ik stel u graag aan haar voor. Als u haar leuk vindt...

Dan zou u een goed woordje voor me doen? - Met plezier.

Ze is toch getrouwd? - Ja, nou en?

Haar man is de beroemde Poolse acteur Jozef Tura.

- Heeft u van hem gehoord? - Nee.

Ik had ook nog nooit van Maria Tura gehoord.

Hoe bent u met haar in aanraking gekomen?

Er is een jonge Poolse piloot genaamd Sobinski.

Hij gaf een bericht voor haar mee. - Interessant. Hoe luidde het bericht?

Ik moest zweren niets tegen haar man te zeggen. Dat zegt al genoeg.

Nog niet helemaal genoeg. - Ze hadden een geheime liefdescode.

Verveel ik u? - Nee, ik vind het zeer interessant.

Ik snapte het bericht niet, maar Mrs Tura wel.

Wat was het bericht?

"Te zijn of niet te zijn." - Te zijn...

Te zijn of niet te zijn. - Het is maar Shakespeare.

Dat denkt u. Professor, u verbaast me.

Een trouw lid van de Gestapo dat een bericht van de vijand doorgeeft.

Hadden ze een affaire? - Ik twijfel er niet aan, u wel?

Ik zal erachter komen, al moet ik de hele Gestapo inzetten.

Als ze een affaire hadden, hoeft alleen haar man zich zorgen te maken.

En dat is meer dan genoeg. Ik laat Maria Tura arresteren.

U heeft gelijk. Ik vertrouw niemand tegenwoordig.

Net als ik.

Dus ze noemen me "Concentratiekamp Ehrhardt".

Om terug te komen op Mrs Tura, ze is gewoon een goedkope...

ik snap wat u bedoelt. - Dan hoef ik het niet hardop te zeggen.

Vindt u het erg als ik in herhaling val? - Nee, hoor.

Zoals ik al zei...

alleen de man van de dame hoeft zich zorgen te maken...

en dat is de beroemde Poolse acteur Jozef Tura.

Dat heeft niets met mij te maken. - Toch wel, Mr Tura.

Handen omhoog. Snel een beetje.

Heeft u ooit voor lijk gespeeld? U zult er een zijn als u niet luistert.

Zeg uw vrienden dat ze weggaan. - Ik weiger.

Draai om. Daarheen en tegen de muur.

Blijf staan.

Weet u het zeker? U krijgt nog ��n kans.

Goed dan, Mr Tura.

Lang leve Polen.

Wat is er gebeurd? - Hij ging daarheen.

Daar is hij.

Grijp hem.

Ga naar de coulissen. Open het doek.

Professor Siletsky? - Hij is er niet.

Verwacht u hem terug? - Ja, absoluut.

Vindt u het erg als ik hier op hem wacht? - Nee, natuurlijk niet.

Goedenavond, professor Siletsky. - Goedenavond.

Goedenavond, professor. - Goedenavond.

Professor Siletsky?

Heil Hitler. Ik ben kapitein Schultz. Kolonel Ehrhardt heeft me gestuurd.

Aangenaam u te ontmoeten.

Mrs Tura.

Ik dacht dat u al weg zou zijn.

Ik mocht niet weg. Maar daar ben ik nu blij om.

Hoe gaat het met professor Siletsky?

Dood. Helemaal dood. Ik moest wat zaken afhandelen.

Champagne? - Ik drink niet.

Sigaret? - Ik rook niet.

Net als onze F�hrer.

Het spijt me dat ik u heb laten wachten.

Ik heb geprobeerd de kapitein te vermaken, maar dat lukte niet.

Ik was verrast toen ik binnenkwam.

De Gestapo probeert zoveel mogelijk te weten te komen...

en ik kom aan en vind gelijk de mooiste dame in de stad.

Kende u haar niet? - Nee, niet echt.

Ik heb Mrs Tura gevraagd te komen om haar een bericht te geven.

Toch? - Ja.

Een piloot is een zeer goede vriend van de Tura's, met name van Mrs Tura.

Juist? - Hij is niet echt mijn vriend.

Maar wel een vriend. Het was een geheim bericht.

Geheim bericht? - Mrs Tura heeft niets te verbergen.

Maar ze heeft wel een geheimpje.

Haar man zou haar vermoorden. Hij is de beroemde acteur Jozef Tura.

Heeft u van hem gehoord? - Nee.

Kolonel Ehrhardt... - Ja, ik zie hem morgen.

De plannen zijn veranderd. De kolonel wil u nu zien.

Dat is mij opgedragen.

Dan moet ik gaan. Een moment.

O, lieveling.

Schat.

Maak de koffer open. - Wat heb je met Siletsky gedaan?

En jij met Sobinski? - Dat is niet van belang. Je loopt gevaar.

Ja, je hebt gelijk. E�n fout en ik ga eraan.

Ik moet het weten. Maria, wees eerlijk.

Heb jij hem gezegd dat hij weg moest gaan onder mijn monoloog?

O, lieveling, ik hou van je.

Weet je dat niet?

Denk je dat ik het kan? - Je bent een geweldige acteur.

Je kunt het en je zult het doen. - O, lieverd...

Vaarwel.

Als ik niet terugkom, vergeef ik jou en Sobinski.

Als ik wel terugkom, dan is het een andere zaak.

Ja?

Professor Siletsky is er. - Laat hem binnenkomen.

Wat zei ik nou?

Heb je hem gearresteerd? Waarom niet? Heb je geen bewijs?

Arresteer hem ook. Als je twijfelt, arresteer je ze. Heil Hitler.

Eindelijk ontmoeten we elkaar. Gaat u lekker zitten.

Kolonel Ehrhardt, Het is fijn om weer terug bij de Gestapo te zijn.

Dank u. Sigaret? Cognac? - Nee, dank u.

Mijn planning veranderde plotseling. Groot nieuws:

uw vriend de F�hrer komt naar Warschau toe.

U zult wel blij zijn hem weer te zien.

Wie niet? - Dat klopt.

Hoe lang is het geleden? - Te lang.

Natuurlijk. Is Berchtesgaden echt zo mooi als wordt gezegd?

Ja. Dat kan ik zonder risico beamen.

Maar het komt niet door de architectuur.

De aanwezigheid van de F�hrer maakt het mooi.

Welk nieuws heeft u uit Londen? - Londen? O, ja, Londen.

Weet u hoe u wordt genoemd in Londen?

"Concentratiekamp Ehrhardt." - Echt waar?

Dus ze noemen me "Concentratiekamp Ehrhardt".

Ik dacht al dat u zo zou reageren.

Laat maar eens horen.

Ik wil toch wel een glas cognac.

Er doet een grappig verhaal de ronde.

Een verhaal over onze F�hrer. Hoe ging het ook alweer? O, ja.

Er is een cognac naar Napoleon vernoemd, een haring naar Bismarck...

en de F�hrer zal een stuk kaas worden.

Vindt u dat niet grappig? - Nee. De F�hrer waarschijnlijk ook niet.

Hij zal niet de geschiedenis ingaan als een delicatesse.

Ik herhaalde alleen maar wat ik heb gehoord.

Ik zou nooit... ik ben een loyaal...

Vertelt u dit aan de F�hrer?

Waarom zou ik u willen ru�neren? De F�hrer zal niets van mij horen.

Bedankt.

Hoe zit het met het verzet?

Wat zijn uw plannen? - Wilt u dat echt weten?

Ik heb de sleutel in mijn hand. Nu moet ik het slot nog vinden.

Beter zo dan omgekeerd.

Zeer veelbelovend. Maar wat bent u van plan?

Ik zal u de details geven. - Graag.

Er zijn geen details. Nog niet.

Maar ik ken de naam van de leider van het verzet.

Als we het slim spelen... - Ik begrijp het.

De herder zal ons naar zijn kudde leiden.

Zijn naam is Bogaslof Ravanski.

Stuur kapitein Schultz naar binnen.

Dus ze noemen me "Concentratiekamp Ehrhardt"?

Er is een man... Hoe heet hij? - Ravanski.

We hebben hem twee dagen geleden doodgeschoten.

Ravanski is dood? Ongelooflijk. - Weet je niet wie hij was?

Ik zet mijn leven op het spel en als het zover is... Dit is sabotage.

Daar maak ik bezwaar tegen.

Hij vertelde zogenaamd grappige verhalen over de F�hrer.

Dat is geen reden om hem te doden. Tenminste, niet meteen.

Waarom heb je hem niet eerst ondervraagd?

Ja, waarom niet? - U heeft het executiebevel ondertekend.

Ik onderteken er zoveel. Ik kan niet op mijn eigen mensen vertrouwen.

Misschien valt er nog wat te redden. Er is nog een man.

Maximilian Petrovski. - Maximilian Petrovski?

U heeft toch niet... - Ja.

U kunt niet van twee walletjes eten. Dat kan gewoon niet.

In Engeland zou u onderscheiden worden.

Daar maak ik bezwaar tegen. - Je kunt gaan.

Schultz probeerde u de schuld in de schoenen te schuiven.

Typisch iets voor een man die niet rookt, drinkt en geen vlees eet.

Zoals onze F�hrer? - Nee.

Waarom zou ik u ru�neren? - Dank u.

U wilt vast snel terug naar Londen. - Naar Londen? Ja, zeker weten.

Wanneer gaat u? - Zo snel mogelijk.

Ik zal voor morgen een plaats voor u reserveren.

Doe er maar twee.

Mijn reis was in ��n opzicht succesvol: ik heb een zekere Mrs Tura ontmoet.

Ze zal een waardevolle assistente zijn.

Ik geloof niet in vrouwelijke agenten. - Ontmoet haar. Dan zult u het zelf zien.

Ok�. Hoe heet deze dame ook alweer? - Mrs Tura.

Haar man is de beroemde Poolse acteur Jozef Tura.

Heeft u van hem gehoord? - O, ja.

Ik heb hem voor de oorlog zien optreden toen ik een keer in Warschau was.

Hij deed met Shakespeare wat wij met Polen doen.

Dag, kolonel. - Dag, professor.

Ik ben kolonel Ehrhardt. Gaat u zitten.

Ik heb u laten komen... - Ik ben u dankbaar.

Ik kan maar niet beslissen. Het klinkt intrigerend...

Mrs Tura, ik heb slecht nieuws voor u.

Als u denkt dat ik niet geschikt ben...

Nee, daar gaat het niet om. Bereid u voor op een schok.

Professor Siletsky is dood.

Dood? - Vermoord.

Ik kan het niet geloven. Hij kan niet dood zijn.

Wanneer is het gebeurd? - Ik heb het rapport net pas ontvangen.

Is het in het hotel gebeurd? - Nee.

De F�hrer is er en de mannen organiseren een receptie...

en een optreden van de soldaten. Ze hebben het theater geopend.

Een rekwisiet ging kapot en daar lag zijn lichaam.

Weet u wie het gedaan heeft?

Het was een Britse kogel en gisteren is er een Britse parachutist geland.

We moeten hem vinden. Geloof me, we pakken hem wel.

Ik hoop het.

Ik had een afspraak met hem. Hij zou zo hier zijn.

Ik moet nu gaan.

Uw band met ons bestaat nog.

U zou zeer behulpzaam kunnen zijn.

Ik kan wel iets in Warschau voor u regelen.

Wat u maar wilt. - Ik moet u eerst beter leren kennen.

Dat zou mijn plicht zijn en me een groot plezier doen.

Op dit moment...

Zullen we dineren als u zich beter voelt?

Laat het me maar weten. - Dat doe ik. Wees niet al te verdrietig.

Ik zal het proberen. - Goed zo.

Ze leek erg overstuur. - Natuurlijk.

Siletsky's dood is betreurenswaardig. Maar hij is gestorven voor Hitler.

Natuurlijk.

Hallo? Goedemorgen, professor Siletsky...

O, u komt wat later?

Ja.

Ja, ik begrijp het.

Kunt u me aankondigen bij professor Siletsky?

Hij is al een tijdje weg. - O, ja? Dank u.

Was Tura hier? Heeft hij iets gezegd? - Hij sloeg me en ging weer.

Weet je wat er is gebeurd? - Jozef is net weg.

Iemand greep hem bij zijn baard. - Het is gemaakt en hij heeft een reserve.

Ze hebben het lijk in het theater gevonden.

Wie heeft het theater geopend? - Hoe komen de nazi's aan de sleutels?

Ze zullen hem vermoorden. Je moet iets doen.

Hij is er. - Het zal ons een genoegen zijn.

Professor, komt u maar.

Hoe gaat het met u? - Prima, en met u?

Wat vond u van Mrs Tura? - Ze is geweldig.

Kapitein M�ller en luitenant Brandt van de Speciale Onderzoekseenheid.

Hoe maakt u het?

Hoe maakt u het?

Ik moet even met deze heren praten. U kunt wachten in mijn woonkamer.

Hij zal onderhand wel bezweken zijn. - Geef hem nog even.

Geeft u de voorkeur aan deze methode boven onze normale aanpak?

Bij intellectuelen is de mentale aanpak beter.

En als hij geen intellectueel is?

Dan gaan we over op fysieke maatregelen.

Duurt het nog lang? - Verveelt u zich?

Nee, ik heb geprobeerd met uw vriend te praten, maar hij lijkt dood te zijn.

Echt waar? Laten we eens kijken.

Zo te zien is hij vermoord.

Ik hoor het wel als ik het mis heb...

maar uw vriend en ik lijken enigszins op elkaar.

Viel u dat ook op? - O, zeker.

Een van ons moet een oplichter zijn. - Daar had ik nog niet aan gedacht.

Wie is de oplichter volgens u?

Het is niet onbeleefd bedoeld, maar we denken dat u dat bent.

Mag ik de detective uithangen? - Ga uw gang, professor.

"Edmondson's uit Londen." - Het pak is in Engeland gekocht.

Ziet het er slecht uit voor me? - Afgrijselijk.

Zijn horloge loopt nog. Hij is vermoord nadat de echte professor aan is gekomen.

Zou ik doodgeschoten worden? - Daar heeft u goed kans op.

Hij had een bepaalde bedoeling. Hij wilde op mij lijken.

Of u op hem. - Dat klopt.

We hebben hetzelfde kapsel en onze baarden lijken op elkaar.

Precies hetzelfde.

Hoe lang kent u hem? - Ik heb hem net ontmoet.

Het kost enkele maanden om zo'n baard te kweken.

Uitstekend. Tenzij ik een nepbaard draag.

Zeer grappig. Ik weet het nog beter gemaakt.

Misschien draagt hij wel een nepbaard.

Overtuig uzelf. Trek aan zijn baard.

Ik kan het niet. - Te gevoelig, h�?

U kunt 'n man in koelen bloede vermoorden maar niet aan zijn baard trekken...

ik geloof het niet.

Schultz. Hoe kun je me dit aandoen?

U had zelf het bevel gegeven. - Geef je mij nu alweer de schuld? Genoeg.

Tot ziens, heren.

Ik moet me verontschuldigen. - U deed uw plicht.

Als u nog twijfelt, mag u best aan mijn baard trekken.

Wrijf het er niet in. Ik heb het geen moment geloofd.

En professor... - Ik zal het niet aan de F�hrer vertellen.

U moet zo snel mogelijk naar Londen gaan.

Met Mrs Tura. - Natuurlijk.

Het vliegveld. - Kolonel Ehrhardt.

Ik ben generaal von Seidelmann van de Veiligheidsdienst.

Ik heb een complot tegen de F�hrer ontdekt.

Kan ik dan op niemand vertrouwen? Arresteer deze oplichter.

Dat is professor Siletsky.

Wat heeft u hierop te zeggen?

U heeft niet eens aan zijn baard getrokken.

Wat een grove nalatigheid. Ik heb geen vertrouwen meer in u.

Ik ga hier reorganiseren en u zult niet gespaard worden.

Bovendien... - Uw afspraak met de F�hrer.

Ja, u zult nog van me horen. - Neem hem mee.

Een stuk kaas, h�?

Schultz.

Er stond al een vliegtuig voor me klaar. Maar Mr Rawitch wilde acteren.

En daar lijdt altijd iemand onder. - Sorry dat ik je leven wilde redden.

Je hebt het verknald doordat je jaloers was.

Ik hoop dat het waar is. - Daar hebben we het later wel over.

Alsjeblieft, vrienden...

Romeinen, landgenoten... Marcus Antonius kan ons echt niet helpen.

Over 24 uur weten ze alles. - Dan zitten we als ratten in de val.

Wacht. Hitler zal vanavond in de koninklijke loge zitten.

Weet je nog toen we "Moord in de opera" opvoerden?

Dat zou onze kans zijn om te ontsnappen.

De situatie is vergelijkbaar: Hitlers loge wordt bewaakt door soldaten.

Als we ze heel even kunnen weglokken...

iemand moet ze afleiden. - Ik leid elk lid van de Gestapo af.

Er zullen geen dames bij zijn. Greenberg?

Ja?

Als Greenberg ineens tussen al die nazi's loopt...

Daar zouden ze pas echt om lachen. - Nee.

Je hebt altijd een belangrijke rol willen hebben.

Als je dit verknalt, gaan we eraan. Zelfs als 't lukt, kan ik niets beloven.

Wat moet ik doen? - Ok�. We gaan oefenen.

Hoe zie ik eruit? - Prima.

Ik ben zover.

Eens kijken.

Dat ziet er wel goed uit. - Ja, hij ziet er heel goed uit.

Ik kom je om negen uur ophalen. - Schat. Vaarwel.

Als je niet terugkomt... - Dan komt Sobinski ook niet terug.

Dag, lieveling.

Je wilt zeker afscheid nemen. Ga je gang.

We zien elkaar misschien niet meer. Het was geweldig om je te kennen.

Dag, Mrs Tura. - Dag, Mr Sobinski.

Hoe ben je hier gekomen? - Ik ben hier geboren.

Waarom wil je sterven? - Vanwege hem.

Wat wil je van de F�hrer? - Wat wil hij van Polen?

Waarom ons? Waarom? Zijn wij soms geen mensen?

Hebben wij geen handen, organen, zintuigen, afmetingen, gevoelens?

Ik eet hetzelfde voedsel, raak gewond door dezelfde wapens...

koel af en warm op in dezelfde winter en zomer.

Als je ons prikt, bloeden we dan niet? Als je ons kietelt, lachen we dan niet?

Als je ons vergiftigt, sterven we dan niet?

Als je ons kwaad doet, nemen we dan geen wraak?

Luitenants Lang en Schneider.

Breng hem naar mijn hoofdkwartier voor ondervraging.

Ik wil dat er niets uitlekt over dit incident.

Wie heeft hier de leiding?

Hoe heeft dit kunnen gebeuren? - Ik weet het niet.

Bescherm je zo onze F�hrer?

Mijn F�hrer, ik adviseer u om onmiddellijk te vertrekken.

Naar het vliegveld. We moeten onderweg een stop maken.

Greenberg wilde altijd al Shylock spelen. Hij heeft eindelijk zijn kans gekregen.

Hij zal de rol opnieuw spelen: op het toneel van het Polski-theater.

Het treinstation. - Het verzet bestaat nog.

Ja, we hebben het verzet gered. Nu zullen onze namen voortleven.

Misschien krijgen we wel een monument.

Ik zie mezelf wel op een paard zitten. - Ja, soms...

Wat is er? - Niets. Ik verbeeld me dingen.

Ik dacht dat je een snor had. - Die heb ik ook.

Ben je gek geworden?

Waar is mijn snor? We moeten hem vinden.

Ik moet Maria ophalen. - Wat heb je ermee gedaan?

Goedenavond, Mrs Tura.

Bent u verbaasd ons te zien? - Ik heb helaas een afspraak.

We hebben een paar vragen voor u. - Kan dat morgen niet?

De kolonel en ik waren aan het overleggen.

U bent een aantrekkelijke vrouw.

Wat is daar belangrijk aan?

Het is vreemd dat een vrouw als u zich aangetrokken voelt tot Siletsky.

Dit soort dingen zijn altijd onverklaarbaar.

Ik vind u ook aantrekkelijk. Mijn smaak is misschien wat vreemd.

Maar ik heb niet zo'n baard als Siletsky. En die fascineerde u juist.

Dat klopt. Gelukkig heb ik er niet aan getrokken.

Hoe bedoelt u? - Hij was vals.

Hij heeft ons voor de gek gehouden. - Hoe weet u dat?

Generaal von Seidelmann...

Hij vroeg of ik bij hem langs kon komen en ik moest vele vragen beantwoorden.

Verdenkt u mij? Generaal von Seidelmann zei dat alles in orde was.

Als hij dat zei, dan is dat zo.

Schultz. Wat heb je nu weer gedaan?

Het was uw idee. - Geef je me nu alweer de schuld?

Goedenavond.

Die Schultz. Het spijt me zo. - Ik heb een afspraak.

Ik zal u brengen. - Iemand komt hierheen.

Als hij u hier ziet... - Ik ben hier voor offici�le zaken.

U bent in handen van de Gestapo. - Ik ben getrouwd.

Maar u verwacht iemand. Nu moet ik wel blijven.

Ik moet uw man beschermen.

Nee, kolonel.

Ik geef u een armband. Ik heb vandaag een mooie geconfisqueerd.

Ik kan uw leven veraangenamen. Elke week boter en drie eieren.

Ik wil geen eieren. Ga, alstublieft.

Maria.

Waarom zei u niets? - Hoe kon ik? Bezit u dan geen tact?

Mijn F�hrer.

Schultz.

De F�hrer wil jullie spreken.

De luitenant neemt het over.

Ja, mijn F�hrer?

Spring. - Heil Hitler.

Wat vriendelijk van ze. Op naar Engeland.

Eerst Hess, nu hij weer.

Even lachen allemaal. Dank u.

Mr Tura, u bent de ware held van 't stuk.

Ik heb mijn best gedaan en mijn collega's hielpen mij uitstekend.

Dank jullie, vrienden, voor alles wat jullie gedaan hebben.

Hoe weinig het ook was.

Engeland wil haar dankbaarheid tonen. Wat wilt u het liefst?

Nou, ik... - Hij wil Hamlet spelen.

Dit is het land van Shakespeare. - Hij wil Hamlet spelen.

...mijn daad vergeleken met mijn wonderschone woorden.

O, een zware last.

Ik hoor hem aankomen. Laten we ons terugtrekken.

Te zijn of niet te zijn...

Dat is...