Original subtitles

Jij! Blijf daar. Stop!

Loop hem achterna! - Ja, roep naar hem, briljant!

Iets gevonden? - Hebbes! Daarbinnen.

Stop! Alsjeblieft, ik kan je helpen!

Alsjeblieft!

Het is ok�. Je bent veilig.

Een tijdskloof.

We staren in de tijd. Het is prachtig.

Die arme jongen zal erin gelopen zijn en hier ge�indigd zijn.

Het is al eerder gebeurd. Vermiste mensen, verloren in tijd.

Maar als we daarin zouden stappen, zouden we door de tijd reizen.

Verbazingwekkend!

Het is niet veilig.

We sturen het kind naar huis. Daarna gebruik ik de converter

om de energieverhouding te verminderen en de kloof te sluiten, hoop ik toch.

Zoals een tijdskloof reparatiedoos?

Ja, precies.

Sarah Jane! We hebben hem! - Wat is er aan de hand?

Maak je geen zorgen, alles komt wel goed.

Hallo. - Hoe heet jij?

Oscar. Wie zijn jullie?

Waar ben ik? - Maak je daar maar geen zorgen over.

Je gaat naar huis, Oscar.

Stap er gewoon in. Je zal veilig zijn. Je hoeft geen schrik te hebben.

Ga er maar door. Ik beloof je dat je veilig zal zijn.

Nee, ik ben bang.

Kom, het komt allemaal wel goed. Dat beloof ik je.

Ik ben direct terug.

En dit is jouw thuis, ja?

Ja, ik deed gewoon een wandeling.

Plots was ik in die vreemde plek.

Vergeet maar dat het ooit gebeurd is. Vergeet mij.

Nee, dat kan niet.

Hoe heet dat dorp?

Foxgrove. Daar woon ik.

Welk jaar is het hier? Vertel het me, aub. - Het is nu juli, 1951.

Nee.

Ga, ga!

Nee.

Nee, dat doe je niet, Sarah Jane Smith.

Heb ik het goed gedaan, sir?

Prachtig gewoon.

Weldra zal ik nog een keer vechten met Sarah Jane Smith.

Ze zal terugkeren naar hier.

De enige plaats en tijd dat ze niet kan weerstaan.

En dit keer zal de overwinning van mij zijn.

Hoe is het gegaan?

Prima, gewoon prima. Ik heb Oscar naar huis gestuurd.

En jij? Hoe gaat het met jou?

Prima, waarom zou dat zo niet zijn? - Wat is er aan de andere kant?

Hoe was het? Heb je iets gezien? - Niet veel.

Dit was hier vroeger platteland.

Ok�, we kunnen het maar beter sluiten.

We kunnen erdoor gaan, naar een andere tijd.

We krijgen misschien nooit de kans meer.

Kunnen we niet gewoon even gaan kijken?

Vijf minuten? - Nee, het spijt me, Clyde.

Maar het is te gevaarlijk. Je hebt het al in de films gezien.

Als je teruggaat en ��n dingetje verandert, kan het vreselijke gevolgen hebben.

Je hebt al door de tijd gereisd in de TARDIS.

Met de dokter en die wist wat hij deed, meestal toch.

Dit is anders en ik ga het voorgoed sluiten.

Het werk is gedaan. Laten we naar huis gaan.

Tot ziens, Sarah Jane. - Ja.

Tot morgen. - Tot ziens, Rani.

Ze kan haar gevoelens niet zo goed verbergen, h�? - Ze zei dat het goed ging.

Ze staarde de hele rit voor zich uit en zei geen woord.

Ze klaagde niet toen Steve Wright kwam en de Hoosiers speelde.

Er is iets gebeurd toen ze terug in de tijd ging. - En het is aan jou

om het hele verhaal te achterhalen.

De energiepiek toont nu minimale activiteit aan, Sarah Jane.

De kloof is niet meer actief.

Bedankt, Mr Smith.

Kan je me de details van het gebied geven van de laatste eeuw?

Voornamelijk van het dorpje Foxgrove.

Het dorpje Foxgrove was hier gelegen.

Het was vooral bekend omwille van de ru�nes van een Cisterciaanse abdij.

Het hele dorp werd in 1964 vernietigd om plaats te maken voor een rijksweg.

Het gebied bestaat nu uit huizen aan de rand van Broughton New Town.

Het is precies daar. Waarom realiseerde ik me dat niet?

Het spijt me, Sarah Jane, ik begrijp jouw vraag niet.

Ik was tegen mezelf aan het praten.

Ah zo, sorry dat ik sprak.

Sarah Jane, vergeef me, maar kan ik je nog met iets anders helpen?

Nee, bedankt. - Ben je zeker?

Heel zeker. Tot ziens.

Nee, dat doe je niet, meid.

Ik kan het niet. Ik mag het niet en ik doe het niet!

Mama? Wat scheelt er?

Niets, niets! Waarom vraagt iedereen me wat er scheelt?

Rani, jij, zelfs de computer.

Ik moet zeggen, mama, je bent heel erg onovertuigend.

Is het zo slecht?

Luke, het spijt me.

Wie zijn zij?

Barbara en Eddie Smith.

Mijn ouders.

Ze stierven toen je nog een baby was.

Wat is er precies gebeurd?

We woonden in het dorpje Foxgrove,

daar was ik geboren.

Op een middag in augustus 1951, stapten ze in de auto en reden ze weg.

Ze zijn nooit meer teruggekomen. - Was er een ongeval?

Een tractor stond in panne op de baan.

Ze zijn er recht op ingereden.

Jij kwam er toch goed uit?

Ik was niet bij hen. Ze hebben me achtergelaten, in mijn kinderwagen,

aan de kant van de weg, alleen.

Ze zullen wel een reden gehad hebben.

Om een baby van drie maanden oud alleen achter te laten?

Dus dan heeft je tante Lavinia jou opgevoed?

Papa's zus, de familiegenie.

Ze deed haar uiterste best, maar ze had het zo druk.

Nooit lang genoeg op dezelfde plaats om een postzegel te kunnen likken.

Ze zei altijd dat mijn moeder en vader de beste ouders in de wereld waren.

Maar ik kon het niet helpen te denken dat ze hen probeerde goed te praten.

Want die dag lieten ze hun baby gewoon alleen achter.

Lieten ze mij achter.

Naar waar gingen ze in de auto?

Dat wist niemand. Ze vertrokken gewoon.

Ik heb dit nog nooit aan iemand verteld.

Zelfs niet aan de dokter.

Ik probeer het al zoveel jaren te vergeten, te doen alsof het me niets kan schelen.

En vandaag vonden we die tijdsscheur.

Het leidt precies naar daar, naar Foxgrove,

juli 1951, een maand voor hun dood.

Ik heb werkelijk het dorp gezien.

Mijn ouders zijn daar.

Je wilt terug gaan.

Waarom niet? Eventjes maar, om hen te kunnen zien?

Kan ik niet! Terug in de tijd gaan, om jouw eigen verleden te zien, is erg gevaarlijk.

En denk er eens over na. Het is allemaal te geschikt.

Het kan wel eens een val zijn. - Of toeval.

Nee, het moet wel een val zijn.

Weer een reden om niet te gaan.

Er is iemand die erg slim is. Maar niet slim genoeg.

Ze hebben het idee in mijn hoofd gedaan. Het aas aan de haak gedaan.

Maar deze gaat niet bijten. Ik ben sterk genoeg om nee te zeggen.

Ik moet wel gek zijn.

Mama? Ik weet waar je naartoe gaat.

En ik kom met je mee. - Nee, dat laat ik je niet riskeren.

Ik wil gewoon zeker zijn dat alles goed met je is.

Het is toch morgen geen school, h�?

Naar daar en direct terug en we vertellen het aan niemand.

Waar heb je de kleren vandaan gehaald? - Achterin mijn kast.

Simpel, klassiek, het voldoet. - Heb je vroeger dat gedragen? Echt waar?

Echt waar? - De jaren 50 kwamen terug in de jaren 70.

Ik weet nog dat dit erg in was.

Ik kan nog altijd van gedachten veranderen. Ik kan nog altijd weggaan.

Ik zou mezelf als baby kunnen zien, dat is zo gevaarlijk.

Als ik haar daar zou aanraken, zou er een enorme ontploffing kunnen zijn.

Maar dat weet je, dus doe je dat niet. Het is jouw keuze.

Het is enkel gevaarlijk om terug in tijd te gaan als je iets verandert en dat ga je niet doen.

Wat zou jij doen? - Ik zou gaan, net als elke normale persoon.

Ik denk zelfs dat ik normaal genoeg ben om dat te weten.

En als het een valstrik is, is dit de enige manier om achter zijn identiteit te komen.

Dat lijkt toch een goede, rationele reden die ik aan mezelf kan geven.

Je kan gaan. - Bedankt.

Weet je wat? - Je bent schitterend.

De scheur zou zo'n uur moeten blijven,

maar dan ben ik al terug.

Mama, het sluit zich.

Nee! Mama!

Ja! De valstrik sluit zich!

Wat in godsnaam doe je nou?

Ik moest wel komen, het sloot zich, ik had geen keuze!

Het is weg, mama! - Niet panikeren. Geef me de omzetter.

Het is ok�. Tijdscheuren kunnen erg wispelturig zijn.

Maar het is nog actief. Ik kan het wel terug openen. We geraken wel terug.

We zitten in het verleden.

1951.

Het is ongelooflijk. Het is nu dag.

Dat is typisch aan tijdreizen.

Ongelooflijke jetlag.

Het dorp.

Je kan best teruggaan.

Maar elke keer als ik dit gebruik, verzwakt dat de schakel.

Aangezien je toch hier bent, kan je evengoed met mij meekomen.

Is dat ok�?

Je bent toch ook familie, nietwaar?

Ze heeft het gedaan!

Kom op!

Rani! Mama, het is zaterdag!

Je hebt een bezoeker.

Wat?

Ik wil uitslapen!

Problemen kunnen niet verweerd worden. Al goed dat jouw vader hem niet heeft gezien.

Hun GSM's staan uit.

En ik had afgesproken met Luke.

Zo'n dingen vergeet hij nooit.

Ik zeg het je, mijn zintuigen staan op alarm.

Ze zijn misschien gewoon uitgegaan. - En wat als Sarah Jane ontvoerd is?

Juist. We maken een lijst van al haar vijanden.

Geweldig idee. Dan zullen we vast maar 15 jaar bezig zijn! Mr Smith, ik heb je nodig!

Waar zijn Sarah Jane en Luke?

Ik heb geen informatie.

Kom op, hebben ze gezegd waar ze naartoe gingen?

Nee, Rani.

Zie je! Dat is vreemd. Wat als het aliens zijn?

Ze zijn vast ontvoerd. Ze kunnen nu al aan testen onderworpen zijn.

Er zijn geen sporen van buitenaardse activiteiten. Eigenlijk...

Wat? Speek het eruit.

Het is niet mijn functie om een opinie te uiten

of om het gedrag van mensen te voorspellen.

Maar ik heb een theorie over waar ze naartoe zijn gegaan, of eerder wanneer.

Ik hou niet van hoe die zin eindigde.

Mr Smith, vertel uw theorie.

Sarah Jane werd in het dorpje Foxgrove geboren.

Ze heeft daar als baby gewoond,

op precies het moment waar de kloof naartoe leid.

Haar ouders! Ze leefden toen nog. Ze is terug gegaan om hen te ontmoeten.

Duidelijke valstrik!

Alsof jij niet zou gaan?

Informatie. Energiepuls ontdekt.

Energiepuls? Waar? - Achter je.

Oh, nee. Slecht nieuws.

Vertel.

Vorig jaar gebeurde er erg vreemde dingen.

Ik heb het nooit gesnapt, maar...

een buitenaards ding nam Sarah Jane volledig uit de tijd,

maar Mariah kon haar nog herinneren omdat ze deze doos had.

Het beschermt je tegen een ander buitenaards...

klein dwergachtig ding, de Graske.

En slechte tijdsdingen in het algemeen.

Hoe gaat de bescherming in zijn werk?

Ik weet het niet. Met zijn doosachtige goedheid?

We kunnen Sarah Jane en Luke herinneren, er is niets veranderd.

Toch laat iets het flikkeren.

We moeten hen achterna gaan, hen waarschuwen.

Ze zal de Converter meegenomen hebben.

We kunnen niet door de kloof heen. - We kunnen het proberen en dat helpt misschien.

Het is maar een half uurtje met de trein.

Er is niemand.

Kijk.

Ze zijn vast daar beneden.

Kom op, dan.

Gewoon even kijken. Ik wil ze even bekijken, dat is alles.

Ik weet het, ik ook.

Maar Luke, ze hebben me achtergelaten. Wat voor mensen zijn het?

Wil ik het echt wel weten? - Je kunt nu niet meer terug.

Mag ik jullie aandacht even, alsjeblieft?

De loterijprijzen zullen om vijf uur stipt aangekondigd worden!

Bedankt!

Deze mensen zien er zo opgewonden uit.

Het is 1951. Ze eten nog steeds rantsoenen na de oorlog.

Geen GSM's, geen TV.

Ah zo. Dit is wat oude mensen noemen: jouw eigen plezier maken.

Kijk eens wat mama voor jou heeft, Sarah Jane.

Dat is ze, mijn moeder.

En dat is vast... - Ik weet het. Ik.

Ze ziet er toch als een goede moeder uit.

Waarom heeft ze me dan verlaten?

Dat kan je ze niet echt gaan vragen.

Wel als ik voorzichtig ben.

Dat was het plan niet. Je wou haar zien en dat is gebeurd.

Plannen veranderen.

Dat is mijn moeder.

Sorry, ik dacht dat je...

Ik dacht dat ik je kende. - Dat kan geen kwaad.

Mooie baby. - Ja, bedankt. Dat is ze.

Kom, raad eens hoeveel snoepjes daarin zitten, een cent per poging.

Ik zou zeggen, 676.

Wat? Wat zei je?

676. Als je de kubieke volume in centimeters neemt

en dan deelt door de maat van elk snoepje,

rekening houdende met de plaats er tussen. - Zet jouw naam daar maar neer.

Centimeters? Kom je van de overkant?

Nee, we zijn van Londen. Hoe heet ze?

Je lijkt haar wel te aanbidden.

Ben je er eindelijk geraakt? - Ik moest de auto bij het gedenkteken zetten.

Een verdomde paardenwagen stond voor het huis geparkeerd.

Hallo. Hallo, vreemdelingen!

Welkom bij het dorpsfeest. Een feest die erger is dan de dood!

Verblijf je in de pub?

Nee, we passeren maar. Een vakantietje.

Een mooie dag daarvoor.

Eddie Smith. - Ik ben...

Ik ben Victoria Beckham. - En ik ben David Beckham.

Aangenaam. - Ik ben Barbara.

Hoe gaat het met mijn schatje? Is ze braaf geweest?

Ze was heel stil geweest. - Ze is toch prachtig, h�?

Mrs King vraagt of je in de tent kunt helpen?

Ze komen handen te kort.

Ga maar, ik let wel op het kraampje.

Prima. Tot ziens.

Ik wil wel helpen, als je nog wat hulp nodig hebt.

Dat hoeft niet. - Ik ben graag nuttig.

Mama, ben je zeker? We zouden weldra moeten doorgaan.

Het duurt niet lang. Ik zie je terug op het plein.

Hoeveel snoepjes zitten er in de pot? Kom op, mooie prijzen, kom naar voren.

Erg bedankt, Mrs Smith.

We kunnen altijd op jou rekenen!

Het is niets, Mrs King.

Waar is Mr Beckham dan vandaag?

Jouw echtgenoot? - Ik ben niet getrouwd.

Maar David is jouw zoon? - Ik heb hem geadopteerd.

Kan je zelfs als vrijgezel adopteren? Ik dacht dat dat niet ging.

Wil je nog meer kinderen? - Nog een paar.

Dat is altijd het plan geweest.

We willen niet dat ze alleen opgroeit en met niemand kan spelen.

Ik deed dit toen ik Eddie voor het eerst ontmoette.

In een kantine ofzo?

De NAAFI, ja.

Eddie kwam elke namiddag, om drie uur stipt.

Melkthee en theecake.

Hij liet me toen gekke berichtjes achter, 'Miss Wilson, wees de mijne.'

'Miss Wilson, ik aanbid je.'

En dan op een dag, 'Miss Wilson, wil je Mrs Smith zijn?'

Dus stuurde ik eentje terug, 'Mr Smith, dat wil ik.'

Dat doen we nog altijd, kijk maar.

Je denkt vast dat we watjes zijn, Victoria. - Niet echt.

Ik vind het leuk.

De scheur is gesloten. Probeer de doos eens.

Wat moet ik doen? - Ik weet het niet. Hou het naar boven.

Hocus pocus!

Open sesame!

Ik weet het niet.

Jumanji!

Ik voel me als een idioot.

Kijk er eens naar! Het begint gek te doen.

Het probeert ons iets te vertellen.

Kijk uit, hier komt ons mevrouwtje.

Kijk eens naar haar. Zo vredig. Wat zou ze denken?

Ze denkt vast aan haar thee.

Eddie denkt dat ze net zoals haar zus gaat worden, het genie van Brittanni�.

Het komt vast wel goed met haar.

Maar je vraagt het je soms wel af, nietwaar, Victoria?

In wat voor wereld gaat ze opgroeien?

Russen en de Amerikanen. Ze laten overal waterstofbommen vallen.

Al die mannen met grote idee�n over hoe je jouw leven moet leiden.

Ik denk dat de toekomst beter zal zijn.

Daarom zijn we naar hier verhuisd.

Onze generatie had alle ontredderingen, het gevaar.

Maar Sarah Jane gaat een beter leven hebben.

Ze is het beste meisje in de wereld.

We zullen er altijd voor jou zijn, nietwaar, liefje?

Ik moet maar eens doorgaan.

Het was leuk je te ontmoeten.

Nee, het was ongelooflijk. Tot ziens.

Zij is een vreemde.

Mama, het is tijd om naar huis te gaan. Nu!

Ja, ik zal nooit weten waarom ze me die dag achterlieten.

Maar ik weet wel dat ze van me hielden.

Ik dacht dit mee te nemen om aan Clyde en Rani te laten zien.

Een souvenir, is dat goed?

Waarom niet?

Nee.

Nee, dat kan niet. - Wat scheelt er? Mama?

De datum. Het is de 18e augustus.

Vandaag gaan ze sterven.

De jongen, Oscar. Hij zei dat het juli was.

Waarom zou hij liegen? - Ze rijden vandaag weg en verlaten me.

Deze namiddag. Nu. - We moeten terug naar huis gaan.

Daar! Dat is de auto.

Mijn vader zei dat hij het bij het gedenkteken had gezet.

We gaan nu naar huis.

Ik kan hen redden met de Sonic.

Ik kan de auto defect maken, dan kunnen ze nergens meer naartoe gaan.

Maar het is een vast punt in tijd.

We weten dat het gebeurd is. - Maar waarom?

Waarom hen? Het is zo oneerlijk!

Je weet dat je dat niet mag doen.

Luke, ik heb al zoveel mensen gered.

Mensen die ik niet kende. Ik weet het niet, mijnwerkers op Peladon,

al de mensen die Bubbleshock dronken, zonder enige twijfel.

Maar dit zijn mijn ouders.

Je weet dat je dat niet mag doen.

Waarom? Waarom mag ik dat niet? Waarom mag ik hen ook niet redden?

Wat met de manier waarop je bent opgevoed?

Als je dat verandert, wat als je dan nooit de dokter ontmoet?

Wat als je mij nooit ontmoet?

Ik wil enkel door de kloof kijken,

kijken hoe mijn leven wordt als ze overleven.

Als er iets mis is, draaien we het terug.

Tenzij dit de valstrik is!

Waarom moeten we denken dat dit iets vreselijk is?

Wat als dit iets goed is?

Al die jaren heb ik andere mensen voorop gesteld.

Er moet toch iets op het einde voor mij zijn.

Wat als het dit is? Mijn beloning?

Alsjeblieft, stop even. Denk na. - Als ik dat doe, verander ik van gedachte.

Ziezo, ik heb de motor onklaar gemaakt. Nu kunnen ze nergens naartoe gaan.

Je hebt altijd gezegd dat de tijd veranderen gevaarlijk was.

Terug naar de kloof, nu!

Misschien is de hele wereld nu wel beter.

Het is gewoon een experiment. Ik moet het zien.

Het weer wordt slechter. - De weerman voorspelde de hele dag zon.

Ooit gaan ze het wel eens juist hebben.

Maar er zijn geen wolken, dat is vreemd.

Het gaat nu gebeuren.

Tijd om mijn prijs te innen!

Waarom is het rood geworden?

Wat? Dit heb ik helemaal niet graag.

Het is Luke! - Nee!

Dat is hem niet! Het is die jongen, Oscar.

Oscar, wat is er mis?

Waar is Sarah Jane, de dame die jou hielp?

Zo dom. Mensen. - Ik hield er ook niet van hoe die zin eindigde.

Vlucht!

Laten we uit elkaar gaan. - Nee, denk na.

Het moet dat Graske ding zijn en dat zal ons beschermen!

Laten we niet uit elkaar gaan.

Hier!

Er gebeurt iets.

Hou je aan mij vast!

Ik kan niets zien.

Wat is er gebeurd?

Ik ga er doorheen.

Wacht op mij!

Dit is onze tijd.

Onze wereld.

Dat is onmogelijk. Wat is er met Londen gebeurd?

Het is vernietigd!

Wat is er net gebeurd? Waar zijn we?

Oh, nee. Niet jij. - Mama, wat is dit?

Waar is dit? - Dit is wat je wou zien.

Aarde... op de dag dat je wegging.

Beschouw je jouw experiment een succes?

Wat heb jij gedaan? - Het was jij.

Jij hebt me de kracht gegeven om deze wereld te bewandelen.

Jij hebt deze planeet aan de Trickster gegeven!

We hebben de Trickster in de toekomst gezien.

Hij heeft zichzelf nog niet gemanifesteerd. Dat gaat hier in 1951 gebeuren.

We zitten in een alternatieve tijdslijn. Onze wereld heeft nooit bestaan.

De Trickster heeft door de Abbot's poort gewandeld

en heeft het leven uit de wereld gezogen.

Te laat, ik word sterker!

Ondertiteling: Muzatte

Gedownload van Bierdopje.com