Original subtitles

Gedownload van YTS.MX

Officiële YIFY-filmsite: YTS.MX

Ik heb de leiding over sociale media voor onze drie teams

en 96% van onze volgers zijn mannen.

Er is altijd gezegd, 'Als een meisje op een fiets racet, is ze gek.'

Er zijn veel meer mannen dan vrouwen in de wereld van motoren.

Ik ben een van de weinige vrouwelijke monteurs.

Als je 35 mensen ziet, weet je het niet hun geslacht vanwege de helm.

Je neemt het voor lief dat het mannen zijn vanwege je cultuur, je vooroordelen.

Je ziet 35 mannen.

Het verraste me. Ik dacht dat het een dapper meisje was

deel uitmaken van een wereld dat tot nu toe door mannen werd gedomineerd.

Ze had iets speciaals zelfs als een klein meisje.

Afgezien van het feit dat ze een meisje is in een mannenwereld.

Van wat ik heb verzameld, ze was heel duidelijk over haar toekomst.

Vrouwen zijn erg ondervertegenwoordigd bij motorrijden.

Ze is een vrouw in een mannenwereld.

Ik ben Ana Carrasco, ik ben 22 jaar oud,

Ik kom uit een dorp in Murcia genaamd Cehegín,

en ik ben een wereldkampioenschap motorrijder.

Mijn droom is altijd geweest om wereldkampioen te worden.

Ik ben een van de weinige gelukkigen wie het daadwerkelijk heeft bereikt.

Mijn vader is de belangrijkste reden waarom we het hier vandaag over hebben.

Mijn vader nam ons altijd mee samen sporten,

om 's ochtends te gaan rennen, fietsen in de bergen.

We kochten een motor, dus de drie van hen konden het uitproberen.

Ze nam snacks en sandwiches.

De kinderen stapten in en uit de fiets de hele tijd.

We hebben ze een snack gegeven

en bracht de middag zo door, een soort van hobby.

Het begon als een hobby en ...

als een manier om plezier te hebben, zoals uitgaan op de fiets.

Ze zou op een mini-motor rijden ...

en op die manier zou ze spelen en plezier hebben.

Wij drieën zouden overal heen gaan met mijn mama en papa.

Ja, we zouden op de motor stappen vanaf toen we klein waren.

We hadden allemaal dezelfde kansen fietsen als mijn zus Ana.

Ten eerste, mijn zus María Victoria, dan mijn zus Ana, dan ik.

María Victoria vond het niet leuk, Ik dacht dat het leuk was

maar ik speelde liever voetbal, dus uiteindelijk ...

de motor bleef daar staan.

De tijd ging voorbij.

Haar zus wilde niet verder

want toen ze viel ze besefte dat het gevaarlijk was.

Ik begon te huilen en zei Ik wilde niet doorgaan

Ik wilde niet meer fietsen omdat ik bang was. Dus ik stapte uit.

Haar kleine zusje was in de wolken nu was de fiets van haar.

Het was onze hobby,

maar Ana was degene die er zin in had.

Als ouders steunden we haar

zoveel we konden toen ze dingen eiste.

Ik kreeg mijn eerste fiets cadeau toen ik drie was

en ik heb mijn vader het in mijn kamer laten zetten zodat ik ermee kon slapen.

Toen ik vier was, wilde ik racen maar ze wilden me niet toestaan.

Ik heb drie dagen hard gehuild totdat ze het eens waren.

We begonnen haar te nemen zodat ze plezier zou hebben,

maar eigenlijk was zij het die ons bij de races hebben betrokken.

Ze was tegen die tijd aan het concurreren ze was vier.

We hebben eindelijk gezelschap van de ster. Goh, Ana, je gaat zo snel.

Ja.

Waarom rijd je zo goed?

Goed...

Ik weet het niet.

Je versnelt op sommige plekken en rem in anderen.

Waarom rijd je zo goed?

Ik accelereer snel en rem laat.

Je bent maar een kind, ben je niet bang op zo'n grote fiets rijden?

Nee.

Nee? Nou, ik zou bang zijn.

Het maakt me niet bang.

Hoe concentreer je je tijdens een race? Wat doe je?

Waar denk je aan op de fiets?

Ik stel me voor dat het gewoon training is en dat ik alleen ben.

Wat zeggen je ouders?

Ze zeggen dat ik de beste ben.

Wil je een professional worden motorrijder als je groot bent?

Ja.

Op wie wil je zijn? Wie is je idool?

Dani Pedrosa.

Dames en heren: Dani Pedrosa.

Álex Márquez.

Ana Carrasco.

Ja, ik denk dat dat het doel is zal hier elk jaar zijn.

Ik denk dat het helpt om aan te moedigen de aanwezigheid van vrouwen bij het motorrijden.

Aangezien vrouwen van Laia Sanz houden, of mij in dit geval,

goede resultaten behalen in traditioneel meer mannelijke categorieën.

Dat helpt de basis om te groeien.

Ik ben erg blij hier te zijn nog een jaar,

het is een teken dat vorig jaar was een geweldig seizoen voor ons.

Het gevoel op de grid als je je ogen dicht hebt ...

Je moet tegen jezelf zeggen: 'Ik heb de leiding omdat ik hier ben.'

Vandaag hebben we één hoop van het winnen van het kampioenschap.

Vandaag is de dag.

Oké, Mara, we gaan naar P6.

Kom op, kom op, kom op!

Kom op, verdomme.

56-2-1. Hendra heeft 56-5 gemaakt maar ze loopt iets voor.

Ze was twee tienden sneller in de eerste rust.

Oh, pap! Papa!

-Ik kon niet inhalen. - Dat maakt niet uit.

Je hebt het geweldig gedaan. Je hebt geweldig werk geleverd, geloof me.

Ik kon hem niet inhalen.

-Hij blokkeerde me. - Je hebt het geweldig gedaan, kalm aan.

Kom tot rust.

Doe het rustig aan. Je hebt de derde positie.

- Geniet ervan, we zullen er later naar kijken. -Ik ben boos.

Geniet gewoon van je resultaat.

Na een slecht resultaat zoals degene die we hebben,

ze zou alles platbranden.

Ze zou de doos verbranden, alles. Ze is erg boos.

Ik ben niet gek. Als de fiets in orde is, Ik ga snel. Als dat niet het geval is, race ik niet.

Ana is erg veeleisend.

Ze vindt alles leuk om te gaan ...

zo soepel mogelijk.

-De voorste ... -Ja.

Ik krijg een raar gevoel ...

En dat maakt haar veeleisend veel anderen. Zelfs ik.

Ze kan veel van me vragen. Soms...

Ik vergeet dingen die ze erg is duidelijk over ...

en we eindigen ...

met onze verschillen.

Als Ana boos is ...

Wauw.

Hij was met me aan het rommelen.

Ik zei hem dat hij ervoor moest gaan.

En hij was zo.

Van de twaalf ronden, we kunnen er geen tien verknoeien.

We kunnen het gewoon niet.

Wat ik bedoel met "wauw" is dat ik haar boos heb gezien ...

en ik vind het cool.

Het is cool omdat ze explosief is.

Ik verloor het op het uitloopgebied ...

- Ik heb het van boven gezien. - Bloedige hel.

Als ze niet snel gaan, je haalt ze in drie beurten in.

Ze vertelden het me toen ik bij de bemanning kwam.

"Pas op met Ana als ze boos is, ze neemt geen blad voor de mond. "

Ana is echt goed.

Ik heb veel ruiters gezien

en de tijd komt dat als je er een ziet racen,

je realiseert je hoe goed ze kunnen zijn.

Ga ervoor, Ana! Ga ervoor! Ga ervoor!

Ze is erg communicatief.

Dan check je het uit met de data

en kijk dat ze gelijk heeft.

Ze helpt nogal wat bij het afstemmen van de fiets.

Het moest een halve tand langer zijn op de crank-trekker.

Het is moeilijk voor mij om de fiets hier te stoppen.

De wijziging die we hebben aangebracht naar de vork is erger geworden.

Ik denk dat als Ana op de fiets zit

ze voelt alles of niets. Ik denk dat dat is wanneer

ze kan zichzelf helemaal laten gaan

en voel je vrij.

Wat ik leuk vond aan rijden is dat ik mezelf zou kunnen zijn.

Het was wat ik leuk vond om te doen,

Ik was alleen en ik kon het doen wat ik maar wilde.

Er is niets dat je toelaat

voel dat vrij, dat onafhankelijk.

Jezus. Dit meisje racet echt.

Ze geeft haar alles je ziet haar elke dag werken,

elke dag sporten,

voorzichtig zijn met wat ze eet. Ze is super streng.

Ik geniet van snel rijden.

Gevoel dat alles goed gaat en ik kan doen wat ik wil.

Ik hou van het gevoel van snelheid op een fiets.

Ze zegt dat het voelt ze sprint de hele tijd.

Dat vind ik leuk, maar ...

het is heel anders

op de fiets stappen om plezier te hebben en eraan beginnen om te winnen.

Ze is in alles competitief. Sinds ze klein was.

Ze kon niet verliezen in een videogame ze kon geen voetbalwedstrijd verliezen.

Ze kreeg altijd ruzie omdat ze altijd al wilde winnen.

We gingen op vakantie waar dat ook was een racecircuit in de buurt.

We brachten de ochtend door op het strand ze speelden zoals alle andere kinderen.

En 's middags training op het circuit.

Er was altijd wel ergens een circuit op alle vakanties die we ooit hebben gemaakt.

We zouden met de anderen kunnen gaan spelen. Als we gingen spelen.

Het waren er misschien 10 of 20 andere gezinnen

die hetzelfde deden. Ze vonden het leuk en hadden plezier.

Het was een levensstijl dat maakte ze blij.

Het waren altijd motoren, motoren, motoren. Ze wilde meer.

Maar het bleef maar groeien en er komt een tijd waarin je het niet kunt stoppen.

Je ziet dat ze het leuk vindt, ze geniet ervan.

Ik denk dat het iets was dat we hebben genoten en hadden plezier bij het doen,

maar ik wist het vanaf het begin dat het was wat ik wilde doen.

Dat is het leven dat ze heeft gekozen.

Het is altijd zo geweest.

Het is niet te stoppen.

Toen ze begon te concurreren in regionale kampioenschappen

op die mini-motoren,

de mensen om ons heen die waren ook aan het concurreren, zei hetzelfde.

Ze zeiden dat ze getalenteerd was en een goede ruiter.

En omdat we zagen dat ze plezier had ...

We hadden een camper.

Toen we naar grotere circuits gingen, we hebben het daar opgezet.

Het was als ons tweede thuis. We brachten daar al onze weekenden door.

Net als kermiswerkers, maar gaan van het ene circuit naar het andere.

Zoiets.

Altijd trainen en er vandoor gaan aan alle kampioenschappen.

En toen ze ouder werd, het kampioenschapsniveau ging omhoog.

Het was iets waar ze op uit was van toen ze nog een kind was.

Vanaf het moment dat ze het probeerde, ze wilde steeds meer.

Ze won drie kampioenschappen in één seizoen.

The Open of Extremadura, het Murcia kampioenschap

en de Castrol Cup.

Ze won er drie in hetzelfde jaar.

Geen enkel meisje had die ooit gewonnen of andere kampioenschappen.

Misschien deden honderd kinderen mee.

En misschien waren er twee of drie meisjes.

Er was een wereldkampioenschap voor junioren in Valencia.

Dus besloten we het te gaan bekijken.

Er waren zo veel kinderen ze streden in twee sessies.

We waren verrast toen ze klaar was nummer 22.

Er waren kinderen van overal.

Het allerbeste van elk land in Europa.

En dat deed ons rechtop zitten en beseffen

gezien het feit dat ze het geweldig had gedaan ze had nog niet zo lang gereden

op deze specifieke fiets.

En op de een of andere manier begon het daar.

Als ze een van de beste ter wereld was en ze was nog maar net begonnen

ze moet goed zijn.

Motor racen is een erg dure sport.

Te beginnen met het feit dat elke keer dat je naar het circuit gaat

je gebruikt een set banden, je hebt benzine, reiskosten.

Elke training die je doet ...

Elke keer dat je het huis verlaat het kost een stapel geld.

Hoe weinig je ook uitgeeft, het is nog steeds veel.

En eigenlijk ...

de familie heeft een grote investering gedaan en nam risico's

om het in het begin te financieren om te kunnen betalen

om de teams te betalen en projecten uitvoeren ...

Het is gek.

Ana was zo succesvol in 2013.

Toen ze deelnam aan de derde race ze had dat jaar geen steun.

De sponsor heeft de eerste betaling gedaan en trok zich toen terug.

Dus vroeg mijn vader aan mijn broer en mij

wat we dachten over het verkopen van de camper

zodat mijn zus kon houden concurreren.

De camper behoorde voor het hele gezin,

het was waar we momenten hadden gedeeld met de kinderen.

Het was toen de sponsor ons in de steek liet en het team had geen geld.

We waren het er allebei over eens.

We gaven er de voorkeur aan dat ze doorging met concurreren in de races

als het betekende het te verkopen.

Het kostte ons € 150.000. We rolden op, lunchten en zeiden:

'Eens kijken hoeveel je kunt ervoor krijgen. "

Zo was het.

Hij heeft de camper verkocht en mijn zus bleef racen.

Einde verhaal.

We hebben thuis nooit lucht gekregen.

Alles ging altijd goed.

Ik kan me niet herinneren ooit problemen te hebben gehad toen ik een tiener was.

Nooit.

Alle slechte dingen komen nu uit dat het voorbij is.

Mijn moeder zorgde voor ons terwijl mijn vader mijn zus vergezelde.

En als we geldproblemen hadden, we hebben er nog nooit van gehoord.

En dat is te danken aan mijn moeder.

Mijn vader was er altijd veel meer bij alles betrokken.

Hij heeft me vrijwel alles geleerd dat ik weet.

Hij kwam altijd bij mij trainen.

We hebben de hele dag samen doorgebracht. Reizen, trainen ...

Nacht en dag. We deelden dezelfde hotelkamer.

We hebben veel ervaringen gedeeld

van toen ik drie was tot ongeveer 17.

Ik heb een van mijn tanden gebroken tijdens het eten.

Wat nu?

We hadden al ons geld nodig

voor een goed voorseizoen om mee te doen aan het wereldkampioenschap.

De tandarts zou ons dus € 100, - kosten.

Als we uit eten zouden gaan, zou het hetzelfde zijn. Nee, we hadden het nodig voor training.

Uiteindelijk heb ik mijn eigen tand getrokken.

Ik heb de helft eruit gehaald met een tang.

Het probleem komt

wanneer uiteindelijk

we zijn niet langer de ouders die met haar meegaan

en het wordt professioneler.

Het gebeurde ergens tussenin toen ik 13-14 was.

Tot dan

Ik was altijd een goede rijder geweest Ik had kampioenschappen en races gewonnen

en deed het goed, maar ik ging met mijn vader naar de races.

Ik had geen team of zo.

Het was een veranderingsproces.

Het was ook niet gemakkelijk uitgaande van een hobby

aan een professionele activiteit.

Ze sloot zich aan bij een team.

Dat is waar haar problemen begonnen.

Omdat ze het eerste meisje was wie had het gedaan.

Dat betekende dus veel problemen.

Wat ik bedoel is dat de ruiters

wilde de finish niet halen met haar naast hen,

of ze wilden niet dat ze voorop liep van hen in de volgende ronde.

Ze isoleerden haar min of meer.

Mijn zus was de enige vrouw in het wereldkampioenschap.

Ik herinner me dat ze dat had gedaan een heel moeilijke tijd.

Het was echt moeilijk voor haar in die tijd.

Er waren geen vrouwelijke ruiters.

Het wereldkampioenschap was nog niet klaar om vrouwelijke ruiters te accepteren.

Het was voor iedereen raar. De renners, de teams, de pers ...

Het was iets nieuws dat was nog nooit eerder gebeurd

en iedereen heeft tijd nodig om je eraan aan te passen.

Ik heb zulke vreselijke dingen gehoord over het circuit.

"Als je niet kunt winnen, Ik laat je vloeren dweilen. '

"Als je een meisje niet kunt verslaan, Ik laat je vloeren dweilen. '

Hoe kan een vader of een moeder

iets zo respectloos toestaan?

Je hebt altijd iemand wie vindt het niet erg en helpt je een handje,

anders moet je het opgeven.

In dit geval was het Luis Salom die haar een handje hielpen

en hielp haar, het kon hem niet schelen.

Hij was de enige. Daarom is ze zo dol op hem.

Dat was waar ze vond de steun die ze nodig had.

-Ondersteuning die niemand haar gaf. - Omdat ze een vrouw is.

Ze bouwden een vriendschap op

vanwege die omstandigheden.

Hij steunde haar die ze op dat moment nodig had.

En natuurlijk houdt ze erg van hem.

Jonge jongens in hun late tienerjaren en begin twintig

hou er niet van om geslagen te worden.

Ze zijn competitief en willen racen.

Maar wat ze nog minder leuk vinden wordt geslagen door een vrouw.

Ana Carrasco!

Wat er gebeurt, is dat als ze eenmaal zijn in de doos, de volwassene

is degene die hen aanmoedigt door te zeggen:

'Hoe kan een meisje voor je zijn?'

Het is alsof je minder een man bent.

Het is zo absurd om te proberen te laten zien uw mannelijkheid op die manier.

Het is absurd. Wat voor mannelijkheid is dat?

Zeggen dat je beter wilt worden dan een vrouw

omdat ze op één manier werd geboren en je werd als een ander geboren.

Dat is niet logisch.

We hebben geprobeerd gelijkheid te krijgen voor jaren

maar het is onmogelijk. Zoiets eenvoudigs.

Het is heel simpel vanuit mijn standpunt.

Ik heb drie kinderen en ze zijn gelijk. Ik heb twee dochters en een zoon.

Ik denk dat ik een bijdrage lever indirect.

Mijn doel is 100% sport, mijn doel is persoonlijk, maar ik weet het

dat ik op de een of andere manier een bijdrage lever om andere vrouwen te helpen

om meer kansen te krijgen, waardoor het gemakkelijker voor hen om te komen waar ik ben.

En echt ...

Dat vind ik leuk. Aan het einde van de dag,

mijn steentje kunnen bijdragen

en helpen om iedereen gelijk te maken is belangrijk voor mij.

Maar ik denk dat het vooral is belangrijk is te geloven dat we gelijk zijn.

Dat is gelijkheid, nietwaar? Ik blijf er niet bij stilstaan.

Dat is de manier waarop ik het zie en wat ik geloof.

Ik ben er nooit bij stilgestaan.

Ik geloof dat het een kwestie van houding is en erboven uitstijgen.

In mijn dagelijkse leven

Ik stop nooit om na te denken dat ik een vrouw ben.

Ik ben echt trots op hoe ik ben,

van de dingen die ik heb meegemaakt die mij hebben gemaakt tot wie ik ben.

Ik ben mijn familie dankbaar en de mensen die mij leerden

om een ​​goed mens te zijn, wat ik denk dat ik ben.

Ik stop nooit om na te denken dat ik een vrouw ben.

Kan me niet schelen.

Ik ben mij, ik ben Ana. Dit is zoals ik ben, einde verhaal.

-Vanaf het begin. - Het was goed werk.

Ja, geweldig! Het was geweldig!

Ga en rust.

- Ik zal haar laten rusten voor de race. -Ja.

Gefeliciteerd gisteren met de paal.

Ik begrijp de kinderen. Het moet erg zwaar zijn.

Je bent op school en ze vragen je, 'Is de race goed verlopen?'

En je zegt, 'Nee, Ana Carrasco heeft me verslagen.'

"Shit, geslagen door een meisje?"

Ga ervoor, Ana! Ga, ga!

Ik wed dat de vrienden van de ruiters ze oppakken voor geslagen te zijn door een meisje.

Ze zeggen het misschien als een grap, maar je hoort de typische opmerkingen.

Hoe had een meisje me kunnen verslaan?

Ze heeft je verslagen omdat ze beter is. Het gaat er niet om dat je een jongen of een meisje bent.

Je bent briljant, Ana.

Het moet worden beschouwd als iets normaals.

Om te beginnen zijn we allemaal mensen.

Ana staat voor postfeminisme.

Ze praat nooit over vrouw zijn.

- Ze heeft een situatie genormaliseerd. - Ze heeft het genormaliseerd.

Ze verwijst nooit naar zichzelf als vrouw - zij is een berijder.

Ik denk dat dat de grootste verandering is is geweest

van 'meisje op het rooster' worden naar een rijder op de grid.

Een rijder die races, kampioenschappen wint, een ruiter om op te letten.

Vandaag een piloot die opvalt van de rest op het raster.

Het lijkt erop dat Ana Carrasco niet wilde een paddockmeisje om haar paraplu vast te houden.

De ruiter vond een slimme, tongue-in-cheek manier van ondervragen

de rol van deze meisjes.

Tot nu toe was het een standaardpraktijk aan het begin van een race,

maar we weten niet hoelang nog.

Ik brak mijn elleboog toen ik negen was, dat was mijn eerste operatie.

Dan mijn sleutelbeen, mijn schouder ...

Ik had lichte verwondingen bijna dagelijks.

Mijn schouderblessure was behoorlijk zwaar

omdat het in een keer gebeurde

in mijn sportcarrière dat was ingewikkeld.

En het was wat me deed terugtrekken van het Moto3 Wereldkampioenschap.

Het is alsof je naar iets kijkt dat is niet echt.

Je bent thuis, je zet de tv aan, en je kijkt naar haar.

En dan zie je hoe ze eraf valt.

Wat is er gebeurd? Ze sneden het beeld.

Is ze gewond?

En als ze beginnen te zeggen dat ze haar schouder heeft gebroken ...

Ik voelde me gewoon helemaal verdoofd.

Haar schouder was zo ontstoken ze konden niet opereren.

Het was verschrikkelijk.

Daarna opereerden ze en daarna zij revalideerde thuis.

Het was een zware zomer voor haar en voor iedereen.

De schouderblessure,

het feit dat de sponsors haar verlieten in de steek het jaar ervoor ...

Ik keek haar aan en vroeg me af waarom we dit allemaal moesten meemaken.

Dit was niet goed voor een meisje van haar leeftijd. Op haar leeftijd

ze zou plezier moeten hebben met haar vrienden,

niet lijden in een ziekenhuis.

Het was een zware blessure, vertelde de dokter ik vergeet het kampioenschap,

vergeet de afwerking.

Hij zei dat ik twee jaar nodig had om te herstellen.

En zo duidelijk dat ...

Het was alsof ik zei dat ik nooit zou meedoen ooit weer in een wereldkampioenschap.

Het was een harde klap voor haar en voor iedereen.

Je ziet dat ze wil trekken iets uit en op het einde

ze kan het niet doen omdat daar zijn zo veel problemen.

Je weet niet of ze het uiteindelijk zal doen in staat zijn om het te doen of niet.

Het was een vreselijk jaar. Ze huilde veel, verloor haar geduld.

Maar toen zag je wat voor kracht karakter had ze

toen ze opstond, het ziekenhuis verliet,

en begon te oefenen.

Ze vertelden het haar ze zou zes maanden liggen,

maar in slechts twee maanden ze zat weer op de fiets.

In Ana's categorie, dat zou kunnen categorie van wereldklasse worden genoemd,

er zijn meer risico's.

Hoewel ze niet zo snel racen, er is meer lichamelijk contact.

Over het algemeen alle races in deze categorie zijn ...

even taai.

De ruiters zijn erg jong

en ze willen hun talent laten zien.

Soms overdrijven ze het wanneer ze risico's nemen.

Om eerlijk te zijn, Ik denk nooit aan de risico's die ik neem

als ik op de fiets stap.

Ik ben het ermee eens en ik begrijp het

dat we ons leven riskeren in deze sport.

Maar ik denk nooit dat dit zou kunnen zijn de laatste keer dat ik het doe.

Kan het gebeuren? Ja. Maar we staan ​​er nooit bij stil.

Helaas, Ik heb het van dichtbij meegemaakt.

Luis Salom's dood.

Ik was heel dicht bij hem.

Zo...

dat heeft mij persoonlijk geraakt.

Het is vooral moeilijk voor het gezin.

Je ziet dat iets precies hetzelfde

is gebeurd met iemand in de buurt.

Hij was een Moto2 Wereldkampioenschap die stierf drie ...

Ja, drie jaar geleden in 2016. Hier in Montmeló.

Zo...

denken dat er gevaar is helpt je niet

om snel te gaan of te winnen.

Allemaal klaar om hier in Portimao heen te gaan voor de 7e race van dit seizoen 2017.

García heeft nummer 41. Ana Carrasco, derde, met nummer 2.

Een geweldige ontsnapping uit García, wie is er als eerste uit.

Ana Carrasco haalt in op haar Kawasaki Ninja 300,

herkenbaar daardoor gele velgen.

Drie renners vooraan: Marc García, Dani Valle en Ana Carrasco.

Nog steeds in de strijd Ana gaat naar de tweede positie,

nu op de derde positie.

Constante inhalen hier.

Drie ronden over, het is nog steeds een spannende strijd

tussen García, Valle en Carrasco, allen vechten voor de overwinning.

Laatste ronde nu en Carrasco staat vooraan,

maar met een paar bochten naar links, García en Coppola nemen opnieuw het initiatief.

We zullen zien of Ana heeft iets in haar mouw.

Ja, ze haalt er het beste uit van de Yamaha's slipstream

om voorbij de geblokte vlag te gaan in de eerste positie.

Dit is echt een episch einde geweest.

Ana Carrasco heeft de beloning geplukt.

Ze is geworden

de eerste vrouw die een wereld won kampioenschap motorrijden.

Zestig jaar race-evenementen moesten voorbij gaan

voor ons om te getuigen dit historische moment.

De eerste vrouw die wint in een wereldkampioenschap racen.

Een dag om nooit te vergeten, een die heeft al motorhistorie gemaakt.

Toen ze won, was het alsof ze kwam weer op het goede spoor.

Ik was bij haar zus toen het voorbij was.

-Ze waren ergens anders. - We konden het niet geloven.

Ze renden allemaal weg naar het podium.

Ik omhelsde niemand en deed niets. Ik was aan het slaapwandelen.

Ik voelde me als...

Ik had het gevoel dat ik dood was en wakker werd in de hemel. Verbazingwekkend.

Het gevoel dat een vader heeft

als hij ziet wat zijn kind heeft bereikt na al die moeite.

Carrasco!

Het was de vreugde om te zien dat ze haar doel had bereikt.

Maar zonder te denken dat ze dat wel was wordt de eerste vrouw

of het belang ervan op internationaal niveau.

Wat er door mijn hoofd ging, was

de persoonlijke voldoening ze zou op dat moment voelen.

-Haar gezicht zei het allemaal. -Dat was haar doel.

Ana Carrasco!

Als je een keer snel kunt gaan

zonder enige problemen,

technisch gezien kun je het twee keer doen.

Daarna drie, vier, vijf, zes keer.

Het is de moeite waard om in die persoon te investeren als een individu,

en omdat je weet dat je kunt werken met hen en maak een project.

Het project was opgezet.

De beperkingen waren niet zo veel over Ana, maar eerder

de technische en menselijke structuur erachter om ervoor te zorgen dat ze won.

Ik dacht dat we dat nooit zouden doen vind een team

die in een vrouw geloofden als wereldkampioen.

Het was wat ik had willen hebben heel mijn leven.

Als we naar de races gaan we praten nooit met haar

over de motoren.

Anders bemoeien we ons met haar werk, haar optreden.

We gedragen ons als haar ouders: we geven haar kusjes en knuffels.

En dat is alles.

Ze weet dat we er voor haar zijn en dat is het.

Het team gelooft dat een vrouw kan winnen. Dat doen ze zeker.

Ze zijn toegewijd aan haar.

En hun berijder is Ana Carrasco.

Mario heeft de leiding over telemetrie en hij is hoofdtechnicus.

- Voelt stijf aan, wat zeg je ervan? -Kan zijn.

Het is zijn taak om te interpreteren wat ik zeg.

- Ik denk dat het nog steeds moeilijk aanvoelt. -Doe je?

-Achter- en voorkant. - Maar was er geen verandering?

Ja, de fiets loopt beter, veel soepeler.

Ik voel dingen op de baan op de fiets,

en hij is degene die beslist hoe het te verbeteren.

Er is meer raster nodig.

-Maar aangezien de track een soort van ... -Nee, wees niet zo zeker.

Als ik veel accelereer, is het net als ...

Het is raar, de fiets is een levend wezen.

Het vertelt je altijd iets.

Elke rassenbarrière betekent iets.

Op basis van die waarden, je analyseert het en handelt.

Ik ben de hoofdmonteur.

Fleky is fantastisch.

Er is geen ander woord voor.

Ik geef les aan Mara

hoe het werkt en hoe het werkt, omdat Mara

heeft een motorcross achtergrond.

Fleky is een zegen voor me geweest.

Hij stelt voor hoe om te gaan met de fiets, wat er moet gebeuren.

Hij heeft de leiding van de technische aspecten.

Goed, ga ervoor, ga ervoor! Jezus!

Mara is geweldig.

Mara is een aardig persoon, ze is leuk, een harde werker.

Ze is een professional.

Ze is een aas, de slimme.

Perfect.

Ik denk dat Jordi degene is ze vertrouwt het meest.

We moeten de druk hoog houden.

Vooral het gevoel dat de race al bezig is.

Krijg een gevoel voor alles. We hebben al zes uur niet gereden.

Je zit in het midden, huh? Geen risico's nemen.

ik heb iemand nodig om me naar de aarde te brengen.

Hij is de meest koelbloedige persoon,

kalm kunnen blijven op de meest stressvolle momenten.

Uiteindelijk is hij degene die helpt kalmeer het team.

Hij zorgt ervoor dat iedereen zijn werk doet, zelfs als de situatie

is een beetje stressvol of kritisch.

Hij kalmeert me. Ik weet dat wat er ook gebeurt,

Ik ga altijd ontspannen uit, wetend wat ik moet doen.

Jij gaat eerst weg, twee zullen achter je zijn.

Als je als laatste wegkomt, zes zullen achter je zijn.

Ze zullen achter je staan dus je moet eerst wegkomen.

Wie je volgt.

Ze hebben een geweldige relatie. Ana vertrouwt veel op hem.

Hij zorgt ervoor dat ze zich ontspannen voelt en dat is goed voor haar.

Hij geeft haar vertrouwen.

Je vindt de slipstream of zoek ernaar, zo is het.

-Ik ga er helemaal voor. - Ga als een gek.

-Dan zullen we zien hoe ... -Maar geef je alles, huh?

Hij helpt echt om naar buiten te brengen het beste in mij.

Jordi gedraagt ​​zich als een vader met Ana.

Ja. Ze is zijn oogappel.

In feite ooit Ana's vader

zei tegen hem: 'Zorg voor haar alsof ze je eigen dochter was. '

Mario, de voor- of achterdruk niet naar beneden gegaan, huh?

Ze zijn hetzelfde gebleven of toegenomen. Ze waren op 2,44. Mara?

Geef Mario de cijfers over de bandenspanning.

-Voor of achter? -Blijf vooraan.

-Laat ze je volgen als ze kunnen. -Oke.

Maar rustig, doe wat je weet hoe je moet doen.

Ricky komt bij het team

want de coach was ook een grote hulp.

Omdat tenslotte

hij is een voormalige rijder,

hij weet hoe hij met veel moet omgaan van dingen in alle stadia.

Dat was zijn bijdrage.

Er zit hier geen kuil. Om niet aan hen te denken,

zorg ervoor dat de fiets niet beweegt.

Wacht niet op kuilen of je geest zal nooit reageren.

Je remt hier, komt vast te zitten en je bent klaar.

Je hebt het niet geraakt, maar je gaat langzaam.

Ik wacht erop om dit te doen dan accelereer ik.

Er is een plek ...

Houd de fiets recht en beweeg zoals we zeiden.

Maar laat je bovenlichaam niet zakken, alleen je hele heup.

Ricky zal je nu vertellen, dan stel je je het voor, oké?

Laat hem zeggen wat hij moet doen en je stelt je het voor.

Bij zo'n lange bocht is het belangrijk om je knie snel naar beneden te krijgen.

Zoals we al zeiden.

Leg het eerder neer je draait als een kompasnaald.

Ana had de grond nooit aangeraakt.

Ze had nog nooit motorcross gedaan of vlakke baan of zoiets.

We zijn helemaal opnieuw begonnen.

Body-to-body werken, dat vond ze moeilijk.

Ze wilde winnen door snel te racen,

wegrennen van iedereen, maar dat is het niet.

Dat kan een keer gebeuren maar normaal vecht je voor je ruimte.

Wacht even, wacht even!

Strakker, strakker!

Kom op, ga ervoor! Verplaats het, verplaats het, verplaats het!

Kom op, ga ervoor, Ana! Ga ervoor!

Dat is de manier!

Dat is het!

Voor mij dit team

is zo belangrijk in mijn carrière en in mijn leven.

Als mensen maximaal willen presteren, ze moeten zich op hun gemak voelen.

Een deel van de baan is om die omgeving te creëren of te proberen

en creëer het recht werkomgeving.

Ofwel ga je verder met je team of het werkt gewoon niet.

Ze lijken meer op mijn familie dan mijn bazen.

Ook al maak ik er altijd grapjes over

Ik heb eigenlijk zeven vaders en zeven moeders.

We volgen Fleky, dit is lastig.

-Hij loopt in de schaduw. -Dat is wat ik bedoel.

Misschien komen we in Murcia terecht, het is allemaal verbonden.

Wil iemand een geluksbrenger armband? We hebben het nodig.

Het is voor veel geluk.

-Zullen we het zegenen? - Dat zijn ze al.

We hebben ze hier en volgend jaar gekocht we zullen het wereldkampioenschap winnen.

Je kunt de beste fiets hebben, maar als de berijder niet goed is

je komt niet waar je moet zijn.

En je kunt de beste rijder hebben, maar als de fiets niet goed is afgesteld

je komt er ook niet.

Ze hebben elkaar nodig.

Ook al is de pianist is briljant ...

Als de piano vals is, er is geen muziek.

Dit is de meest fijn gestemde piano in zijn categorie.

Verdomme, kom hier binnen!

-Heb je je vader gebeld? - Ik kan het niet, ik heb wifi nodig.

Als ik instap, is het lawaaierig.

En deze? Ga je naar binnen?

Raak je de nieuwe muur aan?

Een rechte lijn.

Zie je de man in het Kawasaki-shirt? Het meisje aan de linkerkant?

Rechtdoor daar, stop en ga rechts.

Dit is alleen voor Superbikes er zijn te veel meters om te proberen ...

En zo lang, dus ...

Je stopt en begint dan met bouwen de snelheid.

In onze sport is Jonathan ...

de beste Superbikes-rijder in de geschiedenis.

En ik heb geluk om dit alles aan zijn zijde te ervaren.

Hij komt haar na elk bezoek bezoeken trainingssessie,

stelt vragen, toont interesse.

Op donderdag gaan we allemaal samen op de circuitronde.

Johnny geeft Ana ontzettend veel hulp.

Zowel op als naast de baan lopen. Dagelijks.

Ze is erg professioneel.

Maar als ze rijdt ze ziet eruit alsof ze lol heeft.

Van de fiets heeft ze lol.

We hebben een gezegde in het Engels:

"Als je lacht, de wereld lacht met je mee. "

En soms achter haar helm Ik kan haar zien glimlachen

zelfs in de moeilijkste van situaties.

Je kunt zien dat ze dol is op rijden de fiets en dat is echt heel fijn.

Ik weet niet hoe deze relatie is kwam tot stand, maar het is verbazingwekkend.

Ze houden echt van elkaar.

Ik kan zien dat het wederzijdse bewondering is.

Het is magisch.

Ze ervaren overwinningen en nederlagen alsof ze van henzelf waren.

Johnny laat alles vallen om naar een van Ana's races te kijken.

Hij laat de Japanners wachten, data-ingenieurs ...

"Wacht even, ik ben zo terug."

Hij gaat weg, kijkt naar de race als een maniak, als een hooligan,

schreeuwen alsof het het einde is van de wereld.

Als ze wint, gaat hij weg. Als ze verliest, wordt hij zo depressief.

Hij is als een fan. Gewoon weer een hooligan. Het is geweldig.

Kom op!

Hij ziet Ana anders. Hij wil dat Ana wint.

Ik kan haar dingen van buitenaf vertellen het spoor. Maar als het koud is

of de baan is glad omdat er is geen rubber of wat dan ook,

hij zegt haar, ik kan het niet.

Als hij iets vreemds ziet of potentieel gevaarlijk,

hij rent naar de doos en zegt, 'Ana, ik raad je aan dit te doen.'

Afhankelijk van wat Rea zegt,

we passen het aan onze categorie aan

met onze kracht en onze banden.

Het helpt me om te zien hoe hij de dingen doet

beter willen zijn en mezelf elke dag verbeteren.

Als ik me op iemand moet concentreren of hoe ik zou willen zijn,

Ik zou zoals hij willen zijn.

Ik denk dat het morgen bij de zon zal zijn. We beginnen om drie uur.

Ze heeft nummer twee.

Het is daar aan de linkerkant.

Kijk zelfverzekerd en stop niet. Alsof je weet waar je heen gaat.

- Rem niet eens. - De truc is om er niet naar te kijken.

Je moet er overtuigend uitzien als je illegale dingen doet.

Kijk niet naar de man rijden rechtdoor.

Alsof je hier bent geweest duizend keer. Dit is jouw huis.

Dan gooien ze me in de gevangenis wanneer deze documentaire uitkomt.

Omdat je onbetrouwbaar bent.

Kom op, jouw beurt om te werken.

Overtuiging.

Het is hier aan de rechterkant. Rij rechtdoor.

Kijk niet naar hem.

Snel, snel, snel!

-Kijk niet, huh? - Kijk niet.

Zijn we erdoorheen gekomen?

Je hebt iets illegaals gedaan Voor de eerste keer.

Op het circuit.

Ja, hier op dit circuit.

Hoe concentreer je je tijdens een race? Wat doe je?

Waar denk je aan op de fiets?

Ik stel me voor dat het gewoon training is en dat ik alleen ben.

-Wat zeggen je ouders? - Dat ik de beste ben.

Kom op kom op!

Je zou de ergste worden, huh?

Hallo en welkom bij het Wereldkampioenschap Superbike 2018.

We zijn in Donington Park in het Verenigd Koninkrijk.

In de vorige race die in Imola werd gehouden, Ana Carrasco was er volledig eigenaar van

en ze is momenteel de wereldkampioen Supersport 300.

Vandaag is ze weer terug van pole position.

Zal de 21-jarige uit Murcia weer vastklinken?

Eerste positie op de grid voor Carrasco, Meuffels en Pérez.

Het kampioenschap wordt geleid door Ana Carrasco op haar Kawasaki Ninja,

een veel steviger partnerschap dan vorig jaar.

De fiets van dit jaar heeft meer cilinderinhoud en versnelling,

maar dat maakt niet het verschil,

er zijn veel fietsen zoals de hare op de startgrid.

Het verschil is dat gisteren, Zaterdag, Ana Carrasco,

de score van Meuffels met 48 ms en gestraald naar nieuwe pole position.

We denken dat het misschien moeilijk is voor Ana om opnieuw te winnen

met zo'n absoluut gezag zoals ze deed in Imola.

De sleutel voor haar zal zijn om te leiden de race vanaf het begin.

Maar kijk eens naar haar rivalen:

Meuffels, Pérez, Loureiro, Sánchez, Deroue, onder anderen.

Supersport 300 is een categorie waar niets is vanzelfsprekend.

De concurrentie tussen deze jonge ruiters zijn woest,

bereid om naam te maken in de wereld van motorrijden.

Zal Carrasco kunnen nemen de druk en de leiding behouden?

Het is onmogelijk te voorspellen wat gaat er nu gebeuren.

Het licht gaat uit en de vierde van dit jaar

Wereld Supersport 300 race begint hier in Donington Park.

Een verbluffende start door de leider, profiteren van haar positie

om een ​​paar meter verderop te komen van haar rivalen.

Dat was een geweldige start van Ana.

Koen Meuffels, Mika Pérez en Borja Sánchez goed geplaatst

na de eerste bocht, maar niet helemaal genoeg omdat Carrasco

leidt de race al.

Ana legt haar intense ritme op,

Meuffels en de anderen verlaten achter.

Ana ontwikkelt een behoorlijke kloof.

Carrasco laat zien wat ze al in de praktijk heeft onthuld:

niemand heeft meer ritme dan zij.

Ondanks haar jeugd, onthoud dat deze ruiter

heeft er al meerdere motorrijtitels in Spanje:

Eerste Spaanse vrouw die punten scoorde op het Wereldkampioenschap in Maleisië.

Ze was ook de eerste Spaanse vrouw om een ​​wereldsnelheidsrace te winnen,

dat was vorig jaar in Portimao.

Of om te doen wat ze nu doet: de onbetwiste leider zijn

van de Supersport 300 Wereldkampioenschap.

Carrasco verscheurt weer een ronde,

ze heeft een voordeel van 4,5 seconde over haar rivalen.

Het is vrij ongebruikelijk om te zien zoveel afstand in deze categorie

tussen eerste en tweede geclassificeerde ruiters.

Geen strijd om hier te leiden

de wereldkampioen zet een ritme

de anderen kunnen het niet bijhouden.

Carrasco heeft een fantastische race achter de rug nogmaals.

Van begin tot eind, net als in Imola.

Haar ritme instellen,

met absoluut geen behoefte voor de slipstream.

Alleen zij en haar Kawasaki.

Samen hebben ze zich verzekerd een onbetwistbare overwinning.

Ana Carrasco neemt de eerste positie in van het kampioenschap met 73 punten,

22 meer dan Grünwald en 27 meer

dan Scott Deroue, de derde geklasseerde ruiter.

De volgende datum is Tsjechië van 8-10 juni.

Zal Carrasco kunnen vasthouden tot dit belangrijke voordeel?

Uw tweede opeenvolgende overwinning. Wat een race hier in Donington.

Het is ongelooflijk voor ons. Ik denk dat we het heel goed hebben gedaan.

Het is echt goed voor ons en het kampioenschap.

Ik wil heel mijn team bedanken,

voor Kawasaki en alle mensen wie zijn er om me heen.

Ook voor mijn familie en vrienden die mij thuis in de gaten houden.

Als moeder ervaar ik alle moeilijkheden waarmee ze wordt geconfronteerd,

en ik heb haar iets zien bereiken bijna onmogelijk.

Je geniet er op een bepaalde manier van ...

Het is onbeschrijfelijk, je weet niet hoe om uit te leggen wat je voelt.

Niet zozeer voor jezelf,

maar voor hoe ze is beloond.

Maar ik voel ook een grote voldoening als een vrouw.

Om te kunnen zeggen, "Bravo voor mijn dochter."

Ze kan vechten voor haar doel.

Ondanks alle moeilijkheden en ontberingen die ze heeft gehad,

ze wist hoe ze het moest volhouden en was in staat om dat doel te bereiken.

En om de wereld te laten zien dat een vrouw het kan.

Ik heb het gevoel dat ik heb gekregen twee prijzen,

bij wijze van spreken.

Ik voel me ongelooflijk tevreden zowel als moeder als als vrouw.

Na het winnen van die twee races, de regelgeving veranderde.

Vanaf toen,

de verandering maakte de zaken erger voor mij.

We moesten veel ballast toevoegen naar de fiets

en ik leed als gevolg.

Er was een regelwijziging over "gewicht-rijder."

Motor plus rijder. Als het gewicht klopte niet, ze voegden kilo's toe.

12 kg extra op de fiets is een dood gewicht dat je zwaartepunt verandert,

het duwt je om de beurt naar buiten, je kunt niet remmen.

12 kg spiermassa om een ​​fiets te draaien is niet hetzelfde als een dood gewicht

dat knoeit je bij elke beurt.

Het begon echt moeilijk te worden.

We gingen van regelrecht winnen, als het ware,

om te worstelen om te blijven bij de eerste tien.

Ik nam het erg slecht op.

Ik zag hoe ik geleidelijk aan het verliezen was

de reeks punten die ik had gewonnen.

Ze waren me aan het inhalen en er waren steeds minder races.

Dus het was echt pijnlijk.

We waren aan het verliezen toen de overwinning het hele jaar de onze was geweest.

In sommige races was het moeilijk voor ons om te remmen of om te draaien.

We waren al kampioenschapsleiders,

maar dat was niet gemakkelijk tot het einde van het jaar.

Het is duidelijk erg moeilijk om een ​​kampioenschap te winnen,

maar ik denk dat je aan de top blijft is zelfs nog moeilijker.

Het soort druk waar Ana onder was

vanaf halverwege het jaar tot het einde, is niet gemakkelijk te hanteren.

Je staat op het punt geschiedenis te schrijven.

Hier komt de groep, Scott Deroue gaat duidelijk aan kop.

Het lijkt op de Supersport 300 Wereldkampioenschap

wordt hier in Portimao niet beslist,

maar in feite deze categorie ziet er meer open dan ooit uit.

De Nederlandse rijder die het meeste haalt van zijn opties om de titel te veroveren.

Winnen zou 5 punten zijn voor Carrasco,

die een vreselijke start hadden en is gezakt naar de 17e positie.

We kunnen haar zien proberen om hier posities te herwinnen.

Deroue, aan de andere kant, heeft een geweldige race.

Hij wil druk blijven uitoefenen de Spanjaard in dit kampioenschap.

Ana heeft in de laatste races punten verloren dat kan van vitaal belang zijn

voor het winnen van het kampioenschap of niet.

Een fantastische overwinning van Deroue in zijn eerste overwinning van het jaar.

Ver voor Carrasco, die uiteindelijk op de 11e plaats komt.

Ondanks alles, ze loopt nog steeds voorop

vóór Deroue, Pérez en Grünwald.

Ze bereikt het laatste evenement met 90 punten,

tien punten meer dan Deroue, wie is tweede na deze overwinning,

en 18 meer dan Mika Pérez, wie is de derde.

Magny-Cours van 29 september tot 1 oktober,

waar we ontdekken wie

is de nieuwe wereldkampioen.

-Anita ... -Hoe gaat het?

Ik ben er al, oké?

Ja, we zijn er in ongeveer vijf minuten.

- Oké, ik zal me omkleden. -Zie je in de sportschool?

-Ja oke. Tot ziens. -Fijn. Tot ziens.

Waren hier.

Ik stuur een selfie van ons allemaal aan de groep.

Dus ze zien dat we aan het werk zijn.

Schrijf "Ik en mijn schaduwen."

Ik zal het nu doen en kijken wat ze zeggen.

Lichamelijke training is altijd het moeilijkste deel van het seizoen.

We hebben uren gefietst, sportschool en krachttraining.

Het voorseizoen en de zomer

zijn bijzonder taai,

met vijf of zes uur van intensieve dagelijkse training.

Ik denk dat fysiek, ruiters moeten volledig voorbereid zijn.

Snelle reflexen hebben

en het vermogen om te maken beslissingen op 200 km / u

in slechts een seconde,

vereist dat je hebt een niveau van fysieke fitheid

dat stelt je in staat kalm te denken.

Fysiek fit zijn voor een race

is basic als je competitief wilt zijn tijdens een weekendevenement.

Kom op, Ana, knijp stevig vast als je klaar bent.

Vijftien.

We gaan naar Frankrijk, de laatste race,

met een voordeel van tien punten vergeleken met de tweede.

Verdomme, ze zou de wereldkampioen kunnen worden. Het is een mogelijkheid, toch?

Het was een erg stressvol weekend.

Ik wilde niemand zien.

Geloof in jezelf.

Eerst moest ze er een paar omhoog posities om voor de titel te kiezen.

Ik denk dat de titel werd betwist door vier mensen.

Het was behoorlijk ingewikkeld.

Er waren 25 van ons op de grid.

Mijn rivaal, Deroue, ingedeeld in tweede positie,

was op pole.

Het idee was dat als hij de race won, Ik zou de derde plaats moeten halen

startend op de 25e positie.

Dat is zwaar.

Hier is Ana Carrasco, 25e positie op de grid.

Veel werk voor haar.

Het is onderweg!

Het blijkt dat ik in de race weer posities won.

Met nog vier of vijf ronden te gaan, Deroue's dienst brak.

Zijn versnellingspook brak.

Een technisch probleem voor de Kawasaki-rijder!

Oké, dat is er eentje.

Pérez was tweede,

maar als hij de eerste was, hij had Ana met een punt verslagen.

Terwijl ik positie won en hij stond aan de top,

eerste positie was aan het veranderen altijd.

Ze namen de laatste afslag ...

en Pérez eindigde als tweede.

Dani Valle pakt zijn eerste overwinning!

Mika Pérez eindigt op de tweede positie.

Is het echter genoeg voor de titel? Nee dat is het niet!

Carrasco neemt de World Supersport 300-titel

op één enkel punt!

Ik won met één punt in het kampioenschap.

Ja!

Ik wist het niet toen ik de finish passeerde.

Alle fotografen waren er, de tv-ploegen ...

Natuurlijk wist ik het niet of ik moest stoppen of niet.

En toen ik dichterbij kwam,

Ik zag een fotograaf die ik heb gekend eeuwenlang en ik vroeg hem:

"Heb ik gewonnen of niet?"

En hij zei: "Ja, ja, stop."

Dat was waar ik ontdekte.

Mijn vrouw rende als een gek ...

Ik kon niet rennen.

Ik liep,

en terwijl ik liep, had ik het gevoel dat elke stap die ik nam

was echt een lange, alsof het vijf meter was.

Ik voelde me een heel ander persoon binnen.

Ana Carrasco!

Sommigen zeggen de belangrijkste dag in het leven is wanneer uw kind wordt geboren.

Voor mij is dit veel belangrijker dan toen ze werden geboren.

Als ze geboren zijn

je bent enthousiast over het krijgen van kinderen,

maar uiteindelijk ben jij de egoïstische.

Het gaat niet om hen, je bent opgewonden over het kopen van spullen.

Maar een kind krijgen

is een egoïstische beslissing die een paar tussen hen maken.

Dus als je kind wereld wordt kampioen na zelf worstelen,

geconfronteerd met alle moeilijkheden dat ze heeft,

huilend haar ogen uit zoals ze heeft gedaan,

mogelijk niet meer kunnen racen ...

Daar is geen prijs voor.

Al het geld ter wereld kan je dat niet kopen.

Het is de ultieme beloning voor mij.

Ik heb haar niet nodig om te winnen nog meer races of zoiets.

Ana Carrasco, de nieuwe wereldkampioen Supersport.

Deze vrouwelijke ruiter, pas 21 jaar oud,

werd gisteren uitgeroepen tot wereldkampioen na het verslaan van 38 mannen.

Ana Carrasco gaat ten onder in de geschiedenis van motorrijden.

Gefeliciteerd, Ana, goed gedaan. Je verandert de geschiedenis.

Carrasco baant de weg, verandert het gezicht van de geschiedenis van motorrijden.

Deze jongedame geeft les naar de motorwereld.

Dit was nog nooit eerder gebeurd. Een vrouw bovenaan het podium.

Carrasco's prestatie verandert alles.

Motorrijden was een mannenwereld tot Ana Carrasco arriveerde.

Ze is Spaans, uit Cehegín in Murcia,

en ze maakt nu deel uit van de wereldgeschiedenis van motorrijden.

Het zijn allemaal mannen aan de startlijn behalve haar.

Ana heeft laten zien dat er geen verschil is tussen mannen en vrouwen tijdens het racen.

Voor mij, Ana's kampioenschapswinst was als een barrière die werd verwijderd.

De eerste vrouw die wint een wereldkampioenschap, dat is historisch.

Ze is de eerste vrouw die wint een FIM-kampioenschap.

Een wereldkampioenschap.

Ze is een vrouwelijke wereldkampioen maar strijden tegen mannen.

Tot nu toe, niemand had bereikt wat ze deed.

Ana heeft geschiedenis geschreven.

Dat valt niet te ontkennen.

Ik denk dat dat record niet zal worden verbroken.

Ze is een op de miljoen met wat ze heeft bereikt.

Ana Carrasco!

Ana is de eerste vrouw geweest in geschiedenis

om een ​​wereldkampioenschap te winnen.

En dat is een record.

Ze deed iets dat ...

zal meer worden erkend en gewaardeerd

naarmate de tijden verstrijken.

Ze schrijft elke dag geschiedenis omdat uiteindelijk

ze staat nog steeds bovenaan.

Ze deed het nooit om iets te bewijzen.

Ze deed het omdat

ze hield van het evenement,

ze heeft er hard voor gewerkt en wilde een doel bereiken.

En dankzij dat doel dingen zijn definitief veranderd.

Ze is een vrouw die iets heeft veranderd in de wereld.

Dat record zal de geschiedenis ingaan.

Vijftig jaar zullen voorbijgaan en het zal er nog steeds zijn.

Daarom zijn deze momenten uniek,

ze zijn geschreven in de geschiedenisboeken.

Haar nalatenschap staat in de geschiedenisboeken.

Het werk van Ana en andere vrouwen

zal een evenwicht creëren.

Ik denk dat het bedankt is aan wat ze doen.

Als een klein meisje een motor ziet en ze vindt het leuk,

nu kan ze in de voetsporen treden van iemand anders.

Dat is zwaar als je geen rolmodel hebt.

Ana Carrasco!

Het is een bericht voor veel vrouwen

dat het oké is om hier te komen.

Zeker.

Vooral omdat het betekent

veel mensen zijn gestopt het verschil zien tussen

"een meisje of een ruiter."

Gewoon omdat ze een vrouw is en heeft een vagina betekent niet

dat ze niets kan doen.

-Ik heb flow, huh? -Ja.

Ik zei het toch.

Ze heeft barrières doorbroken.

Zeker wat ze doet voor motorrijden

heeft motorrijden inclusief gemaakt van vrouwtjes.

Dit jaar drie of vier vrouwtjes

concurreren in het SSP300 Wereldkampioenschap.

Dat is geweldig. Ik leg het neer aan Ana laten zien dat het kan.

Maar wat ze heeft gedaan, wordt dat getoond

je hoeft niet te concurreren, maar je kunt een wereldkampioen worden

en ze kan er echt trots op zijn.

Ana heeft gezegevierd en meer vrouwen concurreren.

Er was een voor en een erna.

Als we naar de datums kijken,

dat kun je zien na Ana's overwinning

en alle media-aandacht,

er zijn meer vrouwelijke atleten

verschijnen op tv in voetbal, basketbal ...

Dus ze hielp, maar dit moet doorgaan.

Ze brak

alle barrières dat moest worden afgebroken.

Ik denk dat Ana dat deed

echt geholpen gelijkheid.

Het toonde aan dat gelijkheid bestaat, het is echt.

Er is geen verschil tussen mannen en vrouwen.

Ik denk dat dit is geweest een echte stap voorwaarts

en een duidelijke rechtvaardiging.

-Hoe gaat het met jou? -Mijn naam is Nina.

Net als de zanger.

Ik wens u allen het beste.

Nu ze dit heeft bereikt, wat we moeten doen

is in staat om het vol te houden. Houd het in leven.

Ja, het ding "Ride like a Girl".

Het wordt meestal op een denigrerende manier gebruikt.

Je bent een vrouw, je kunt niet rijden.

In zekere zin schrapte ze die slogan dat bestond vroeger.

Het was een soort van het juiste moment om te zeggen:

"Dat is dom."

Ik rijd als een meisje en klop alle mannen in een wereldkampioenschap.

Uiteindelijk, de wereldkampioen reed als een meisje!

Ze heeft haar steentje bijgedragen.

Dit is het begin van een toekomst

van gelijkheid die belooft om geweldig te zijn.

Een klein meisje uit Murcia

die motorfietsen racete en wilde wereldkampioen worden,

een klein stadje, zonder middelen en in een mannenwereld ...

Iedereen zou hebben gezegd, 'Echt niet, ze is boos.'

Ik heb het gedaan.

Dus als ik het deed, kan iedereen bereiken wat ze maar willen.

Het gaat over werk, erin geloven,

doorzettingsvermogen en niet gooien in de handdoek als er iets misgaat.

Als ik dat elke keer had gedaan dingen gingen mis met mij,

Ik zou nooit wereldkampioen zijn geworden.