Original subtitles

En onze manager, Kit Lambert...

had net 'n contract met Jimi Hendrix getekend...

en zette 'm bij ons...

als back-up gitarist.

Ik kon 't niet geloven.

Ik dacht: "Wat gaat er nou gebeuren?"

Dus hij doet z'n act, gooit de versterkers omver...

steekt z'n gitaar in de fik, mepte 'm stuk...

en speelde op zijn unieke manier.

Toen 't mijn beurt was, stond ik daar maar...

EEN JOE BOYD - JOHN HEAD - GARY WEIS PRODUCTIE

MONTEREY POP FESTIVAL - JUNI 1967

Onze manager vond, dat als we...

te vroeg naar San Francisco gingen onze marktwaarde zou dalen.

Dus hij zei: "Nee, jullie moeten later gaan..."

"en de grote klapper worden."

Zo ging 't ook...

maar 't was ons gevraagd en ik wilde heel graag gaan.

Volgens mij dachten ze dat we zelfingenomen waren...

maar ik had 'm daar dolgraag zien spelen.

Die offer-act met z'n gitaar...

Die zag ik zo vaak op film.

En iedereen daar...

Dat hele publiek high... Fantastisch.

Kom op, zing mee.

V��r de show in Monterey...

spraken we wat zaken door.

Brian Jones introduceerde ons, geloof ik...

en Eric Burdon hem, of andersom. Dat weet ik niet meer.

Ze wilden weten wat er eerst zou komen. We konden niet beslissen en zeiden...

tegen Jimi: "We gaan niet na jou."

Dus hij zei tegen ons: "Ik ga niet na jullie."

Dus ik hield voet bij stuk en zei: "We gaan niet na jou, klaar."

"Wat mij betreft..."

"zijn we nu klaar om op te gaan en daarmee uit."

Toen kreeg ie zo'n blik in z'n ogen, klom op een stoel...

en begon waanzinnig gitaar te spelen in die kleedkamer.

Janis Joplin was er, Brian Jones...

Eric en wat anderen.

Toen klom ie van de stoel af...

draaide zich om en zei:

"Als ik na jullie kom, laat ik alle stoppen doorslaan."

Aan 't eind van Wild Thing...

liep ie naar de versterkers...

en maakte dan van die neukbewegingen.

Hij schudde dat ding zodanig...

dat ik 'm van achteren...

moest vasthouden.

Uit 'n soort verveling...

Er zit een hoop routine in soul...

Gitaristen die achter hun rug spelen...

of met hun tanden...

Da's een manier om 't patroon te doorbreken.

Don Covay vertelde me ooit...

dat Wilson Picket 'n pistool op z'n drummer richtte.

Zulk soort gimmicks.

Gimmicks... Ik ben dat woord beu.

De wereld is een grote gimmick.

Oorlog, moord op de televisie...

Gimmick... 't Zal wel.

Hij is hier vanavond zonder zijn Experience.

Uw aandacht voor 'n onschuldige Jimi Hendrix.

Leuk je te ontmoeten. Het is natuurlijk niet het enige...

wat je op het toneel doet...

maar wat is de betekenis van die vernielingen...

op het toneel?

'N Soort uitleven...

Dit droeg je niet in 't leger...

Nee.

Je bent toch paratroeper of parachutist geweest?

- Wat is het? - Maakt niet uit.

Luchtmacht Kentucky.

Tja... Even terug in de tijd.

Ik ging terug naar m'n compagnie...

en moest onderweg langs Service Club Nummer 1...

en hoorde in de club dat gitaarspel. Ik dacht: "Te gek zeg."

"Die speelt niet slecht." Dus ik ging naar binnen...

ik zei 'm dat ik bas speelde...

en we begonnen meteen te jammen.

Ik begon 'n groep als saxofonist.

Twee mensen die bij me waren...

bleken Jimi Hendrix en Bill Cox te zijn.

We begonnen in verschillende clubs te spelen.

Meestal kregen we gedonder...

want we speelden erg hard.

Jimi speelde linkshandig.

En daarom...

moest hij z'n snaren omgekeerd spannen.

De bassnaren onder in plaats van boven.

Dat vond ik allemaal best...

op een uitzondering na:

Jimi verpandde die gitaar altijd...

v��r een optreden.

En dan moest de band 'm...

natuurlijk gaan loskopen.

Hij kon natuurlijk alleen op die gitaar spelen.

Hij deed dat uit 'n soort protest tegen de band.

Het bleek dat Jimi niet echt...

op onze golflengte zat.

Hij concentreerde zich op z'n muziek.

Als de jongens wat zaten te kletsen...

deed ie nooit echt mee.

Als je naar 'm keek, stond ie wat te staren.

We vroegen niet echt wat ie dacht...

maar hij hield zich echt afzijdig.

Je kreeg de kans niet...

'm te leren kennen, wat z'n denkwijze betrof.

Zie je de jongens van je regiment nog wel 's?

Ja, ik heb m'n vrienden opgezocht.

Vinden ze dat je 'n vreemd leven leidt?

Dat zou niet erg zijn.

Er gebeuren nu zoveel dingen.

Je hebt geen tijd om te denken: "Wat zouden ze van me vinden."

Ik heb geen tijd om me daar druk over te maken.

We kochten z'n eerste gitaar...

en hielden samen 'n jamsession.

Ik speelde toen saxofoon...

Zo'n ouderwets model.

We woonden in 'n schamele flat, in een rauwe buurt.

Lawaai kon de buren boven en naast ons...

niks schelen.

Terwijl Jimi op z'n gitaar jammerde speelde ik op m'n sax.

Ik kon die sax niet meer betalen.

Toen gaf ik 'm op voor Jimi's gitaar.

Toen ik uit 't leger kwam...

speelde ik in verschillende groepen in heel Amerika en Canada...

op de achtergrond.

We waren veel ochtenden hier in Jefferson Street.

Wij woonden boven Joyce's House of Glamour.

Ik ging 'm vaak wakker maken.

Z'n deur stond altijd open. Hij had dan dezelfde kleren...

van de vorige avond aan, met zijn gitaar op zijn buik.

Ik begon te reizen.

Ik ging naar New York en won de talentenjacht in 't Apollo-theater.

Daarna speelde ik bij Ike & Tina Turner...

en King Curtis.

Toen kwam dit groepje dat me naar Atlanta bracht...

waar ik Little Richard ontmoette, met wie ik 'n tijd speelde.

Hij was al 'n ster, toen ie bij mij kwam spelen.

Sly zei toen al dat iedereen een ster was.

'T Probleem is alleen dat sommigen niet met hun benen...

op de grond staan.

Dat is het punt.

Je moet met je benen...

op de grond gezet worden en dan ziet de mens je goede werk...

en loof je Jehova.

Toen ik met 'm sprak...

viel ik meteen op 'm.

Meer op hem dan op hem als gitarist.

Wat toen in was.

Ook al waren gitaristen toen in,

met die ontkroesde haren in hun gezicht.

Dat had hij niet.

We hadden ons eigen flatje.

Maar we hadden 't niet breed.

M'n moeder kookte af en toe...

'n lekker maal voor ons.

Ze kon 'm niet uitstaan omdat ze 'm een nietsnut vond.

"Wat moet je met die langharige zwarte," zei ze dan.

Dan zei ze hem in het gezicht:

"Je snapt er niks van, Jimi..."

"Voor Fay is 't niet serieus."

"Het zal niet lang duren."

Want hij praatte vaak met haar.

We gingen naar Palm 's Caf�...

en tenten als Spotlight...

Muziektenten in Harlem, weet je wel...

Hij wilde dan meespelen...

En dan gaven die ouwe lullen...

die er niks van konden...

hem geen kans.

Ze deden alsof ie er niet was.

En dan zat ie daar met die blik in z'n ogen...

en dan zei ie: "Ik ga nog 's met ze praten."

Ik zei: "Ze wilden duidelijk niet..."

"dat je zou spelen."

Dan zou ie de slaapkamer schoonmaken...

terwijl ik weg was.

Als ik dan terugkwam...

lagen er bezemsprieten rond 't bed.

"Heb je de vloer niet geveegd?" Vroeg ik dan.

Jawel, zei ie dan.

Maar ik ontdekte dat hij de bezem...

gebruikte alsof 't een gitaar was.

Uiteindelijk lieten ze 'm toch spelen.

Terwijl ie speelde, begonnen ze te zieken.

Het was ongelofelijk.

Hij keek ze vol walging aan en...

de anderen zeiden dan:

Beetje dimmen...

Bij de Isley Brothers...

moest ik me aanpassen...

vanwege de poen.

Maar dat vond ik niet erg.

Maar de meesten lieten me m'n gang niet gaan...

zoals bij Midnight Hours.

Hij pakte iedere deal...

die hij kon krijgen.

Dat leverde 'm veel problemen op...

met maatschappijen en zo.

Een contract zei Jimi niets.

Hij tekende het gewoon.

En dan hoorde ik maanden niks.

We werden uit hotels gegooid...

verpandden de gitaar...

leenden 'n gitaar om vervolgens...

goed te eten.

Zo ging dat.

Maar Jimi was volhardend. Hij gaf er niks om als ie 'n gekke indruk maakte.

Zoals ik er niks om geef.

Toen ie mij zag...

gaf 'm dat zelfvertrouwen.

De tweeling...

Ik weet niet of die iets gezegd hebben...

over de eerste ontmoeting.

We woonden allemaal samen.

Hij dacht dat we niet serieus waren...

en dat hij de enige musicus in het huis was.

'T Was een gescheiden geheel in 't begin.

- Hij zit aan de ene kant van het huis... - Hij wist niet dat we talent hadden.

...en wij aan de andere kant.

Ledereen loopt langs...

We zagen elkaar wel, maar kenden elkaar niet echt.

'T Was zo van: "Wat doet die nou hier?"

"Ken jij hem," vroeg ik dan aan Arthur.

Hij sloop dan snel voorbij met z'n gitaar...

want hij was wat verlegen.

Wij bekeken 'm dan stiekem heel nauwkeurig.

Hij woonde samen met z'n vriendin, geloof ik.

Jullie noemen haar "Fayne" geloof ik, maar wij noemen haar "Fay".

Dat was ook 'n wilde tante...

op haar manier.

Ik denk dat ie gelijk had met z'n beslissingen.

Als ie die niet genomen had...

had ie misschien...

jarenlang aangeklooid...

als achtergrondfiguur...

maar dat was ie gewoon niet.

Hij was een ster. Dat wisten ze.

Daarom wilden ze niet dat ie met z'n tanden speelde.

Of dat ie naar de rand van 't toneel liep...

en z'n tong uitstak tegen de meisjes. Die gilden om hem.

De anderen waren de achtergrondfiguren.

Begrijp je?

Ze onderdrukten hem zoveel mogelijk.

Als ie dan wegging...

dachten ze: "Dat was de zoveelste gitarist."

Ze hadden geen idee van z'n talent.

Jimi Hendrix speelde die rock 'n roll op een manier...

Ik werd daar waanzinnig door ge��nspireerd.

M'n tenen krulden van genot.

Hij gaf je alles.

En da's precies wat je wilt.

Normaal ging ik niet naar de Cheetah, dus ik weet niet waarom nu wel...

maar toen gingen we naar die enorme tent.

Weinig mensen...

Een matige band.

Althans mij boeide hij niet zo.

En plotseling zag ik die gitarist...

die bescheiden op de achtergrond speelde...

en vanaf dat moment raakte ik helemaal in de ban.

Hij was erg na��ef en verlegen...

als je met hem sprak.

Hij kwam mee naar huis...

en speelde wat Dylan...

Jimi was gek op 'm.

Dylan was voor hem de beste.

Ik zei: "Vertel nou maar 's hoe je onze laatste $5 hebt uitgegeven."

Hij zei niks. Hij liep alleen maar met dat ding te wapperen.

Toen pakte ie 't uit.

Hij liet 't mij niet lezen...

maar hij las me dingen op...

Ik wist toch niet waar ie het over had...

dus ik deed net of 't me niks kon schelen...

en uiteindelijk zei hij...

dat 't Bob Dylan was. "Bob wie," zei ik.

"Nooit van gehoord?" vroeg hij.

"Nee," zei ik.

Ik zei: "Wat is daarmee?"

Bob Dylan was echt een genie, weet je wel...

maar ik was er gewoon niet klaar voor.

Ik had nooit gedacht...

dat Jimi zoiets mooi zou vinden...

Maar hij was er weg van.

Als ik naar de plee wilde...

pakte hij m'n arm...

omdat ik iets zou missen.

Zo van: "Moet je dit horen..."

Niet dat ik 't zou missen...

want mijlen verderop hoorden ze 't ook.

We werden bijna uit huis gezet vanwege Bob Dylan.

Hij besefte niet...

dat een hoop popsterren...

zoals Dylan...

geen fantastische stem hadden.

Hij liet nooit iemand kijken als ie inzong.

EDDIE KRAMER - Technicus

Hij schaamde zich voor z'n stem.

Hij dacht dat hij de slechtste stem op aarde had.

Wij zetten dan altijd schermen op, waar ie achter stond.

Dan steekt hij z'n hoofd uit en zegt: "Ok�."

Hij was zich erg bewust van zichzelf...

ook van de kleren die hij droeg...

want hij was anders, excentriek.

Zeker in vergelijking tot anderen in die tijd.

Hij was erg kieskeurig wat optredens betrof.

Hij dacht dat hij...

hier meer werd gewaardeerd...

omdat hij meer bij de menigte paste...

dan in 't Uptown-gedeelte.

Ik zei tegen de producer...

dat ik zo'n fantastische gitarist kende.

En ik vroeg of ie wilde komen luisteren.

Hij zou het echt waarderen.

'T Was een echte materialist en hij dacht:

"Goed, ik kom luisteren."

Hij dacht dat ik gek was.

Hij begreep absoluut niet, waar ik 't over had.

Hij vond 't helemaal niks.

Toen kwam ik Chas Chandler tegen...

van de Animals.

Jimi wilde dolgraag 'n plaat maken...

of een nieuwe stap zetten.

Chas kwam luisteren...

en het was meteen raak.

Zonder twijfel.

Ik had zo vaak horen zeggen:

"Hendrix speelt in de Village..."

Ze zeiden: "Wat leuk..."

met zo'n reactie van: Nou ja, wat dan nog?

Ze hadden geen benul, dat ie een Chandler zou tegenkomen.

Linda Keith of zo...

gaf hem echt die kans.

'T Was gewoon 'n kwestie van tijd.

Hij moest gewoon wachten...

op iemand met een oog voor talent.

Lemand met geld, die 'm een kans gaf...

't Was klaar als 'n klontje.

'T Had wie dan ook kunnen zijn, maar 't moest Jimi zijn.

Londen was klaar voor de heavy soul.

De blues was stervende...

en iemand moest het weer nieuw leven inblazen.

Ik wist nog van niks.

Wij hadden 'm geadopteerd.

In Amerika maakte hij 't niet.

Wij zaten in Engeland...

en daar maakte hij z'n eerste plaat.

Ik zag Jimi voor 't eerst in Blaze's Club...

waar ik ging eten.

En toen ik binnenkwam...

ging Jeff Beck net naar buiten...

en vroeg me of ik Hendrix kende.

Die zou 's avonds spelen.

Hij vond 'm een aanfluiting. Hij zei dat ie onze act imiteerde.

Ik had 'm al eens ontmoet...

in de studio...

maar nooit horen spelen.

Ik heb 'm toen zien spelen...

en 't klonk gewoon als een klok.

'T Was gewoon...

Ik begreep wel wat Jeff bedoelde...

Die gitaartrucjes en zo...

hadden we altijd...

beschouwd als typisch van ons zijnde.

Maar hij deed er iets anders mee.

Hij was net in Engeland met Chas, z'n manager...

en liet hem optreden.

Lemand vroeg Clapton of ie mee mocht doen.

Ik betwijfel of Clapton dat leuk vond...

als ze hem vroegen mee te doen.

Maar hij was de grootste...

dus alle anderen deden voor 'm onder.

Maar Clapton zei ja tegen die knul.

Die knul sluit z'n gitaar aan...

begint te spelen.

Begint me een staaltje weg te geven dat onge�venaard was.

De snelste, meest jammerende...

blues-Ioopjes die je ooit hoorde.

Hij speelde 'n "Howlin' Wolf"-nummer, geloof ik...

Maar hij deed dat hele nummer.

Al die grappen met z'n tanden...

op z'n rug spelen en zo...

't Was ongelooflijk.

De eerste keer dat ik met Clapton te maken kreeg...

was toen ie me thuis belde en zei...

"Met Eric."

"Eric wie?" vroeg ik. O, die...

Ik had 'm nog nooit gesproken.

Hij vroeg: "Wil je mee naar de film?"

"O, tuurlijk."

En we gingen naar een of andere Italiaanse film.

Hij was echt 'n filmfanaat.

Tijdens die film begonnen we over Jimi Hendrix.

We vonden 'm allebei goed.

Plotseling schiep dat...

een heel sterke band.

Die werd verbroken, toen Jimi uit Engeland vertrok.

Jimi bedreigde ons allebei in zekere zin.

Maar we genoten ook van 'm.

Chandler zag Jimi's gave als gitarist...

en vroeg zich af: "Wat heb ik nodig..."

"om 'n praktische muzikale eenheid rondom hem te bouwen?"

En toen hadden we 'n jamsession in 'n Engelse club...

met Mitch, Noel en mezelf.

Noel denkt gitaar te spelen...

maar ik verzocht 'm dringend bas te spelen.

Ik ging 'n keer naar zo'n vreselijke discotheek.

Toen waren discotheken helemaal in.

'T Was niet vol.

Ik was daar met Marianne...

en hij was waanzinnig.

Ik ging echt totaal uit m'n bol.

Ik kreeg ineens 'n telefoontje uit Londen.

Ik wist niet wie dat zou kunnen zijn.

'T Was Jimi.

"Ik ga 't geloof ik maken," zei hij.

"Ik zit in Engeland..."

"en ze hebben 'n band voor me opgericht."

"Die ga ik de Jimi Hendrix Experience noemen."

"Nou, da's mooi voor je," zei ik.

"En nou volhouden..."

Fantastisch geluid!

Het psychedelische geluid van de Jimi Hendrix Experience.

Op 17 maart komt hun nieuwe plaat uit...

en die gaat de markt veroveren.

Nu opnieuw... de Jimi Hendrix Experience.

MARQUEE CLUB - LONDEN, 1967

Heel erg bedankt.

Waar was dat, Engeland?

Hij ging naar Europa...

en bleef daar 'n paar jaar. Toen werd ie beroemd.

Ik had nog niks van 'm vernomen.

Toen ie terugkwam, zag ie er heel welvarend uit.

Ik zei: "Jimi, waar ben jij geweest?"

Hij zei heel vaak:

"Ik ben nu 'n ster..."

We hadden echt enorme lol.

We werden stoned...

we dansten zeven avonden per week.

We gingen naar veel optredens.

De Zwarte Elvis

't Begin van de rock-overvloed.

21 naakten zwaaien Jimi's nieuwe plaat uit.

Het geld ging ook naar andere dingen.

Het ging niet alleen meer naar de sterren.

We gaven het allemaal uit.

Hij gaf zijn geld uit...

zonder moeilijk te doen.

Murray had destijds 'n radioprogramma.

Hij zou de nieuwe Hendrix spelen.

En wij hoorden die gitarist...

alles doen wat maar kon.

Het was gewoon verbazingwekkend.

Ik wist wel dat ie 't zou maken...

dat ie in restaurantjes en zo zou optreden...

maar niet dat ie...

zo wereldberoemd zou worden.

Zo geweldig was 't niet, begrijp je?

"Ze vinden me hier echt te gek," zei ie. "Ik heb 'n mooie plaat gemaakt..."

"Ik heb 'n goeie band en zo."

En hij zei: "Ik heb ook 'n cadeau voor je."

Afgezien van die plaat dus.

Ik dacht dat ie iets prachtigs uit Londen zou meebrengen.

"Zeg dan wat 't is," zei ik.

"Spul," zei hij.

Spul... Ik had geen idee, waar ie het over had.

Ik dacht dat ie misschien een ketel zuur had of zo...

waar hij me in zou laten vallen.

Hij keek Arthur aan en die zei: "LSD."

En ik zei: "O, LSD."

En ik wilde niet al te teleurgesteld overkomen.

Dus hij slikte er gelijk een paar.

Dus ik zei: "Wat kan 't schelen... Ik kan dat best hebben."

Dus ik slikte een halve en Fay ook.

Hij zei: "Neem dan eerst een halve dosis."

Maar ik voelde niks...

dus ik zei: "Geef me nog zo'n dosis."

Hij slikte er twee. Dus we raakten stoned...

na zo'n dertig minuten, Ik maar wachten.

En ik voelde helemaal geen kick.

Maar 'n half uur later...

Jimi kon overal beter tegen dan wij.

Hij was al abnormaal.

Van die dingen werd hij juist normaal.

Als hij 'n liter nam...

namen wij 'n pul.

Hij wilde altijd high worden. Hij was beetje bang van drugs.

Hij was wantrouwend wat drugs betrof.

Hij nam geen LSD aan van 'n onbekende.

Ik was z'n voorproever...

en daarna durfde ie wel.

Zodat ie geen slechte trip zou krijgen.

Hij vond 't te gek om high te worden.

Hij speelde 24 uur per dag.

Als Hendrix er was...

wist je dat ie overal jamsessions hield.

Maar hij speelde altijd.

Heb je zelfdiscipline?

Sta je elke dag op om te werken?

Ik probeer elke dag op te staan.

'T Werk schoot niet op, vanwege alle aanhang.

Hij weigerde nooit iemand.

Hij had mensen in de controlekamer.

Hij had veel vrouwen.

Naarmate hij 'n ster werd had ie veel vrouwen.

Hij verdiende meer geld en dat vangt vrouwen.

'T Een leidt tot 't ander.

Sorry, meisjes...

Ik word om 7.00 u. Wakker gebeld...

en dan staat daar...

'n aantrekkelijke vrouw.

Ten eerste...

Ik zeg eerst: "Wat doet zij nou hier?"

Of: "Wat wil ze?"

"Mag ik binnenkomen?" vraagt ze dan.

Dan sta ik daar...

en ik vind 'r echt mooi en zo...

Zo'n meisje is dan twintig of ouder...

Dus ik zeg: "O."

Dan sta ik daar en dan zeg ik soms ja...

Wat misschien niet goed is.

Ik weet nog dat die meiden dan...

'n half uur in de badkamer zaten.

Lippenstift... Je kent dat wel...

en dan naar de tafel.

Als iemand opkwam...

waren alle plaatsen aan tafel altijd bezet.

Opgestaan, plaatsje vergaan...

En 't was altijd zo grappig...

Ze waren altijd zo gespannen tijdens die voorbereiding...

op wat ze hem zouden zeggen...

Hoe zouden ze de beste indruk maken?

Ze kwamen arrogant over.

Als hij dan zei: "Hallo, ik ben Jimi."

Ging 't zo van... Ik heb nog nooit zoiets gezien.

Terwijl zo iemand zich vijf jaar op zo'n moment voorbereidt...

en hij zegt: "Ik ben Jimi." En jij wordt arrogant?

Hij wilde altijd een ster zijn...

maar ik heb dat nooit mogen zien. Ik mocht nooit terugkomen.

Ik begreep niet wat ik fout gedaan had.

Ik had 'm iets te zeggen...

dus dan doe ik 't nu maar.

Ik wist dat ie 't zou maken.

Ja. Ja, wat ik nu zeg...

Ja, zoals ik eerder zei, dit is echt groovy.

Ik wil jullie zes � zeven minuten vervelen en iets doen.

Excuseer me even. Laat me gewoon op m'n gitaar spelen, ok�?

Nu ga ik iets van Bob Dylan doen.

Daar is z'n oma.

'T Heet Like A Rolling Stone.

Hij ging zo snel van grote vreugde...

naar enorme dieptepunten.

Enorm fatalistisch...

geen interesse in z'n lichaam.

Dat is ook gebleken.

Wel hemelde hij mensen...

vrouwen en kinderen op...

Zijn er wel eens avonden dat je niet goed kunt spelen?

- Gewoon weg wilt lopen? - Complimenten brengen me soms...

zo in verlegenheid omdat je zelf de waarheid weet.

Soms snappen de mensen 't niet.

Zoals een circus dat naar de stad komt. "Kijk daar."

Zodra ze verdwijnen, gaan ze door naar het volgende.

Maar 't geeft niet. Het hoort bij het leven. Ik vind het 't einde.

Je bent een van de beste gitaristen...

O, nee.

Maar Jimi was zich heel erg van zichzelf bewust.

"Hoe staat m'n hoed?" vroeg ie dan.

"Prima," zeiden we.

Hij zei: "Vinden ze het erg als ik..."

"Vinden ze dat erg?"

Hij was altijd bezorgd over wat wij...

andere zwarte mensen van dingen vonden.

Van zijn muziek.

Van zijn muziek en van hemzelf.

Veel van de propaganda was waar...

maar hij maakte dingen mee.

Hij was een zwarte jongen in een blanke wereld.

'T Was echt 'n blanke, opgefokte wereld.

Ze waren zo normaal...

ledereen met z'n gezin en 'n huis op 't platteland.

Noel wilde lead-gitaar spelen.

Noel ging als eerste weg.

Hij ging als eerste weg bij de band.

Mitch bleef. Die was tevreden.

Maar toen werd het vreemd.

En toen haalde Jimi...

oude legervriendjes erbij.

Toen haalde hij er...

een percussionist, nog 'n gitarist bij...

Dat was met Woodstock.

We zaten in 'n huis...

en er heerste echt een vreemde sfeer.

Als ie de groep geen instructies had hoeven geven...

was de sound heel anders geweest.

Lemand die voor zichzelf dacht.

Da's het verschil tussen commerci�le muziek...

en echte expressie.

Hij wilde plezier en liefde combineren om aan te tonen...

dat ie je high wilde maken...

Niet met coca��ne of hasj...

Of hero��ne.

Jimi wilde drugs overtreffen.

Ik ben 'n Amerikaan, dus ik speelde 't.

Net zoals ik 't zong, toen ik op school zat.

Ik weet niet wie dat accepteerde.

Hij zat in 't 101st US Airborne, dus als u boze brieven stuurt...

Hoezo?

Als je 't volkslied onorthodox speelt...

krijg je gegarandeerd boze brieven...

- met: "Hoe durft iemand..." - 't Was niet onorthodox.

- 'T Is niet onorthodox? - Nee.

'T Was prachtig.

Is onorthodox niet op een krankzinnige manier mooi?

Ja!

'T Was voor hem 't zelfde als voor de Who.

Pete raakt gefrustreerd...

maar vindt 't wel fijn.

'T Publiek komt voor de muziek...

maar ook voor 't stuk slaan van z'n gitaar.

'T Moet moeilijk zijn altijd aan die verwachting te voldoen.

Ik ben nooit zo ver gegaan.

Steeds dezelfde nummers spelen kan 'n artiest opbreken.

Niet dezelfde act doen...

maar het nummer spelen en op een bepaald punt dat doen.

Als je dan aan 't eind niet weer je gitaar stuk slaat...

zijn mensen teleurgesteld. Dat ken ik wel.

'T Kan me niet schelen wat ze zeggen.

Als de mensen maar...

op ��n ding willen letten...

Als ik met m'n tanden wil spelen, doe ik dat omdat ik er zin in heb.

'T Is allemaal natuurlijker...

dan met mensen praten of zo.

De zwarte radio draaide Hendrix niet.

Zijn publiek luisterde niet...

naar een zwarte zender.

De meeste blanke zenders vonden 't te heavy...

en niet passen bij hun publiek.

Maar op z'n concerten waren er alleen staanplaatsen.

Hij praatte niet over huidskleuren.

Dat was z'n stijl niet...

We liepen in de richting 8ste Straat.

Ik heb je dat laatst verteld.

We spraken over de gebreken...

van de studio.

Er verkocht iemand Black Panther-blaadjes.

Hij zei: "Black Panther."

Ik zat elders met m'n gedachten.

Bij m'n muziek of zo.

Maar Jimi begreep dat.

Hij kocht dat blad meteen...

- Meteen, ja. - Arthur en ik keken elkaar aan en...

Die knul van dat blad helemaal trots: "Wauw!"

"Jimi koopt een Black Panther en jullie niet?"

Dus zeiden we: "Hij wilde een krant."

"Wij niet."

En toen keek Jimi ons heel boos aan.

Mitch en ik waren vertrokken...

en Jimi had die band met Billy Cox en Buddy Miles.

Mitch en ik zagen dat helemaal over het hoofd.

We gingen met elkaar om...

en het klikte eigenlijk meteen.

Heel erg.

We speelden samen...

We gingen in New York...

jammen en zo...

Een hoop lol...

en plotseling...

BAND OF GYPSIES - ENIGE OPTREDEN

Ik vond z'n muziek goed en ook z'n optreden als act...

maar z'n gitaarspel was eigenlijk...

gewoon al fantastisch genoeg.

'T Een leidde af van het ander. En hij besefte dat.

Hij wilde dat mensen alleen naar de muziek luisterden.

Je kunt al die mensen in de staat Washington niet uitleggen...

dat Jimi in het leger zat...

of die arme jongens die wanhopig succes wilden hebben...

dat hij het niet naar z'n zin had.

'T Was heus niet elke dag feest voor 'm.

Maar als 't lijkt...

alsof je 't niet beter had kunnen treffen...

en blijkt dat je maar 'n tiende daarvan...

kunt realiseren...

Dat kun je niemand uitleggen.

Als ik maar 10.000 dollar had...

was er niks aan de hand.

Maar Jimi wist dat dat niet waar was.

Hij was arm.

Hij was verward en had hard rust nodig.

Hij brak niet door en had 't echt moeilijk.

Moeilijker dan wie dan ook wist.

Toen het beter werd...

Eerst ga je daarin mee.

Je krijgt meer geld, gitaren, erkenning.

Dan kom je op die plek waar...

je dan theoretisch en wettelijk...

overal recht op hebt, als je maar optreedt...

maar je ontdekt dat 't niet waar is.

Dat je te allen tijde moet produceren...

wat anderen voor je uitzoeken.

Z'n kunnen kende geen grenzen...

maar z'n situatie was zodanig...

door z'n manager, z'n platenmaatschappij en zo...

Al die contracten, waardoor hij...

gebonden was aan tournees en zo...

"Je moet hier en hier naartoe."

"Een aantal mensen komt niet. Je moet dit doen..."

"vanwege je rekening."

"Je hebt ge��nvesteerd in Electric Ladyland..."

"en dat soort dingen."

Daardoor stond ie onder druk...

in plaats van muziek te maken.

Lemand zei dat het moeilijk is treurige bluesmuziek te zingen

als je zo rijk bent. Ongelukkig en rijk gaan dus niet samen.

Soms is dat juist makkelijk...

als je zoveel verdient.

'T Loopt uit de hand met dat geld.

Vooral jonge muzikanten...

verdienen nu zo veel en zeggen: "Dit is te gek!"

'T Gaat ten koste van hun muziek.

Ze vergeten hun talent.

Daar kan je muziek wel treurig van worden.

Hoe meer je dus verdient, hoe treuriger je muziek kan worden.

Er gebeurden veel dingen om hem heen die hij niet leuk vond.

Hij vroeg zich altijd af...

hoe dingen geregeld moesten worden...

zonder mensen te kwetsen.

"Dat is gewoon onmogelijk," zei ik.

We zochten het uit...

- dat als je macht had, je alles kon doen. - Soms wel.

Soms kun je dingen uitpraten...

Hij was de koning, maar werd verneukt waar ie bij stond.

Maar hij was de baas.

Hij vond overleven belangrijk, en gemoedsrust.

Die kreeg ie niet.

Mensen lieten 'm niet met rust.

De mensen die 't niet goed meenden niet...

en zelfs degenen die 't goed meenden...

deden 't op de verkeerde manier.

Wat mij betreft is het het gemakkelijkst...

om iemand alleen te laten.

Maar ze lieten 'm niet met rust... V��r noch na z'n dood.

Nee, liever even opnieuw...

Kan 't opnieuw?

Zet die opname 's stop.

Ik was doodnerveus.

- Mag ik nog 's opnieuw? - Ga maar.

Denk je dat ik dat kan?

Hij werd altijd...

door 'n man of vier voortgesleept.

'T Leek of ie het niet kon bijhouden.

Ik weet niet wat dat was.

Ik weet niet waarom ie zich niet losmaakte...

maar hij was zo onnozel.

Hij was zo makkelijk te overtuigen...

en te misleiden.

Dat was z'n beste karaktertrek...

Die onschuld...

Maar iedereen maakte er misbruik van.

Hij pakte, wat ie pakken kon.

Wat er ook gebeurde.

Hij deed altijd alsof ie 't slachtoffer was...

Al die bloedzuigers om 'm heen.

Die waren er altijd.

Hij ging daar bewust op in.

Hij was geen na��ef mens.

Het moet vreselijk zijn zo te leven, helemaal alleen.

Hij was totaal ge��soleerd.

Niet zoals de Beatles...

die platgedrukt werden door duizenden mensen...

ze mee naar huis namen...

en hun schoenen stalen. Dat was iets anders.

Maar als die hysterie er niet meer is...

dat fysieke gevaar...

begrijp je wat isolationisme is.

Het betekent dat je niemand hebt om mee te praten.

Dan heb je niemand om van gedachten te wisselen...

En vooral als je de wereld ziet op 'n wijze...

die niemand herkent...

waarin niemand zich herkent...

de muziek en dergelijke.

Dan kun je geen kant op.

Ik wijt 't aan 't onvermogen van 't publiek...

waar ie voor speelde.

Wij konden 'm niet duidelijk maken hoeveel we van 'm hielden...

of wat wat hij deed voor ons betekende.

Hij wist wat de pers over 'm dacht...

maar niet hoe hard wij 'm nodig hadden...

of wat voor energie hij ons gaf.

Er zit 'n kloof tussen artiest en publiek...

wanneer de artiest eenmaal beroemd is.

'T Publiek verwacht van de artiest...

wat ie 'n jaar geleden ook deed.

Maar een jaar geleden is een beeld...

dat, als dat dan nog leeft bij 't publiek...

is vergeten door de artiest.

Daar zit de kloof.

Hij speelde andere muziek.

ISLE OF WIGHT-FESTIVAL AUGUSTUS 1970

't Effect dat ie op Engelse muzikanten had...

was ongelooflijk.

Ledereen mocht hem...

maar ze waren ook jaloers.

Hij was controversieel...

maar uiteindelijk mocht iedereen hem.

Het veranderde de sc�ne ook helemaal.

Hij heeft de rock pas echt veranderd...

veel meer dan de Beatles.

Ze schreven teksten bij rock 'n roll...

maar Jimi heeft de sound van de gitaar...

echt veranderd in 'n instrument.

Ok�, mensen zoals Buddy Guy, T-Bone Walker...

en Chuck Berry deden dat ook...

maar niet zo overtuigend.

Ik ben er ook door overtuigd geraakt.

Zo'n Clapton was te etnisch.

Ze hadden vaste groepen.

Maar Jimi wilde...

zoveel mogelijk mensen echt bereiken.

Je kunt vanalles zeggen.

Ik wil er niets meer over zeggen.

Ik vond Jimi gewoon een geweldige gitarist.

Ik vond hem de beste gitarist...

met de meest originele act...

Ik weet niets over 'm, ik weet niet of ie 'n slachtoffer was...

Ik wou dat ie nog leefde.

Hij voelde dat ie niet lang zou leven.

Veel zwarte mensen...

branden snel op.

Een soort Iont die opbrandt.

Ledereen weet hoe lang die Iont is...

hoe snel die gaat.

De Iont van 'n zwart iemand...

brandt meestal snel op, vanwege de omgeving.

Ook jouw Iont brandt snel op.

Dat komt door deze generatie.

En de rotzooi waarin we leven.

Althans als je daarmee begaan bent. Anders praat ik niet met je.

Hij was klaar voor 'n volgende fase.

Veel mensen om hem heen...

zagen dat hij weer door een fase ging...

wat een kans was voor Jimi.

Die overgang vond ook plaats.

En zoals...

onze discussies over de dood...

en 't verleden... Je kunt z'n werk zien.

Lees maar wat ie te zeggen had.

Je weet dat z'n...

't Was een schok, maar verraste me niet.

Hij was verliefd op de mensen om 'm heen, op muziek...

Geven en nemen.

Hij was net zo destructief als elk ander talent.

Hij heeft zichzelf niet meer te gronde gericht...

dan iemand in een vliegtuig dat ontploft.

Wie weet waarom iemand verongelukt...

Dat weet je niet.

Ik belde onmiddellijk de ambulance.

Ondertussen controleerde ik z'n polsslag...

Ik wist hoe dat moest.

Die was normaal.

Hij ademde ook normaal.

Maar hij gaf wel over en ik kreeg 'm niet wakker.

Terwijl die lichte slaap over je komt...

kun je twee kanten uit.

Naar 't leven, of naar de dood.

Zo voelde ik me altijd. Dat noemen ze een alpha jerk geloof ik.

Je kunt een alpha jerk krijgen.

Een alpha jerk is... Heb je je ooit zo gevoeld:

"O, wauw, ik val in 't foute gat."

En je voelt je echt gek.

Je voelt dat dat misschien 't gat van de dood is.

'T Andere is dat van de normale slaap...

waar we normaal in vallen.

Jimi kan in dat eerste gat...

terechtgekomen zijn...

wat ie fijn vond...

omdat ie high was. Dus dacht ie vast:

"Verdomme, ik ben Jimi Hendrix. Wie weet of ik dood kan gaan?"

En de alpha jerk kwam over 'm en hij zei:

"Laat ik de alpha 's proberen..." En toen gleed ie weg.

Wat volgens mij ook de doodsoorzaak...

geweest kan zijn...

is pure frustratie. Zo van: "Loop naar de hel."

Z'n muziek is eeuwig.

Hij is en blijft een virtuoos. Hij is 'n grote geest.

Dat zegt iedereen.

Wat ik zeg, doet er niet toe.

Zijn muziek zal altijd leven.

Dat verandert niemand.

Hij zal nooit uit de mode raken.

Bedankt voor uw aandacht.

Misschien zien we elkaar weer terug...

Heel erg bedankt.

Vrede en geluk en zo.

Jimi Hendrix werd op 27 november 1942 in Seattle geboren.

Hij stierf op 18 september 1970 in Londen.

De lijkschouwer verklaarde dat inademing van braaksel...

en barbituraten de doodsoorzaak waren.

Er werden geen bewijzen voor zelfmoord gevonden.

Een specialist verklaarde...

dat Jimi Hendrix...

nooit verslaafd was geweest aan hero��ne.